குட் நைட், என் செல்ல டீரா.
அற்புதமான விஷயங்கள் கனவில் வரட்டும்.
முன் வராந்தாவில் லூனாவை மறந்துவிட்டேன்.
அது இல்லாமல் நான் தூங்க மாட்டேன்.
எப்படி உனக்குப் பிடித்த பொம்மையை மறந்தோம்.
பயப்படாதே. உன் அப்பா போய் அதை எடுத்து வருகிறேன்.
ஹலோ?
ஆம், திருமதி. வேண்டர்ஹூவன்,
இந்தப் பகுதியை நன்றாகத் தெரிந்த ஒருவரை நீங்கள் தேடுவதாகச் சொன்னார்கள்.
கண்டிப்பாக. அப்படியென்றால் உங்களை விமான தளத்தில் சந்திக்கிறேன்.
குட் பை.
பபூன் குரங்கு கோவில்
கடவுச்சீட்டு
எல்லாவற்றையும் பேக் செய்துவிட்டேன். போகத் தயார்.
நீ உடன் வருவது நல்ல யோசனையாக
எனக்குப் படவில்லை. இந்த முறை வேண்டாம்.
கண்டிப்பாக வருகிறேன்.
என் டூத்பிரஷ், சறுக்குப் பலகை, குரங்குகளுக்காக நிறைய வாழைப்பழங்களை எடுத்துக்கொண்டேன்.
வாய்ப்பே இல்லை! நாங்கள் இல்லாமல் நீங்கள் போகக் கூடாது.
பிள்ளைகளே, என்னை நம்புங்கள், நீங்கள் இங்கே பாதுகாப்பாக இருப்பீர்கள்.
நீங்கள் ஒரு சூப்பர் அம்மா என்று தெரியும், ஆனாலும் உங்களால் இதை தனியாக செய்ய முடியாது.
நீங்கள் இருவரும் உதவ விரும்புவதை மதிக்கிறேன்,
ஆனால் எப்படிப்பட்ட ஆபத்தான சூழ்நிலை இருக்கும் என்று தெரியாத இடங்களுக்கு
உங்களை அழைத்துப் போக மாட்டேன்.
நீங்கள் ஏற்கனவே அதிக ஆபத்தில் இருக்கிறீர்கள்.
அம்மா, நாங்கள் இங்கே இருந்தாலும், காட்டுக்குப் போனாலும்,
எங்கே போனாலும் எங்களுக்கு ஆபத்துதான்.
இந்த கலைப்பொருள் பிரச்சினையை தீர்த்து அப்பாவை காப்பாற்ற முடியாவிட்டால்,
அடுத்தது நாங்கள்தான், நினைவிருக்கிறதா?
ஆம், எங்களுக்கும் இதில் பங்கிருக்கிறது. நான் நிஜமாகவே கல்லாக மாற விரும்பவில்லை.
ஒன்று சொல்லவா? நீங்கள் சொல்வது சரிதான்.
நீங்கள் வரலாம்.
நாம் வினோதமான, சபிக்கப்பட்ட குடும்பமாக இருக்கலாம், இருந்தாலும் நாம் ஒரு குடும்பம்தான்.
போர்வையை மூடியே வை.
ஹெட்ஃபோன்கள்?
சில ஆராய்ச்சிகளுக்குப் பிறகு,
லோயர் ப்ரைமேட்டுகள் இதமான இசையால் அமைதியடைகின்றன என்பதை தெரிந்துகொண்டேன்.
வேடிக்கையாக இருக்கலாம், ஆனால் இது இதமான ஜாஸ் இசைக்கு எதிர்வினையாற்றுவது போல தெரிகிறது.
இது எளிதில்லை.
இது உண்மையில் போர்வையை போர்த்த விரும்பவில்லை.
ஆனால் நாங்கள் போர்த்தினோம்.
லின்டாவுக்கு நேரத்திற்கு இரண்டு ஈக்களும், ஒரு சிள்வண்டும் உணவாக கொடுங்கள்.
நீ எதைப் பற்றியும் கவலைப்பட வேண்டாம்.
நீங்கள் வெளியே போயிருக்கும்போது வீட்டையும் உன் பல்லியையும் கவனித்துக்கொள்கிறோம்.
அப்பாவுக்கு எந்த கெடுதலும் வரமால் பார்த்துக்கொள்ளுங்கள்.
அவரை பத்திரமாகப் பார்த்துக்கொள்கிறேன். நான் வாக்கு கொடுக்கிறேன்.
சபிக்கப்பட்ட பபூன் குரங்கு தலையுடன் வர்த்தக விமானத்தில் பறக்க முடியாது.
எனவே, எப்படி காங்கோவிற்குப் போகக் போகிறோம்?
"மார்ஜி" என்று சொல்லுங்கள்.
நீ முயற்சி செய்கிறாயா?
அடுத்த முறை அதிர்ஷ்டம் உண்டாகட்டும்.
நீ ஒரு கிரான்க்ஷாஃப்ட் கொடுக்க வேண்டும்.
நீ ஒரு கேஸ் மோட்டார் ஆயில் தர வேண்டும்.
ஓல்டு ரூஃபஸுக்கு ஆயில் தேவை.
-மார்ஜி! -ஹேய், குழந்தாய்!
இன்னும் ஆண்களை ஓட வைக்கிறீர்கள்.
எப்படியாவது விமானத்தை வானத்தில் பறக்க வைக்க வேண்டும்.
ஆஹா, உங்கள் இருவரையும் பாருங்கள், உயரமாக வளர்ந்துவிட்டீர்கள்.
நீங்கள் எங்களை ஐஸ்லேண்டிற்கு அழைத்துப் போனதிலிருந்து மூன்று இன்ச்சுகள் வளர்ந்துவிட்டேன்.
இந்தப் பயணம் நிறைய கதகதப்பாக இருக்கும்.
அதனால்தான் காங்கோ போகிறீர்களா?
இல்லை, கலைப்பொருள் ஒன்றை திருப்பிக் கொடுக்கிறோம். அது பெரிய கதை.
எனக்குப் பெரிய கதைகளைப் பிடிக்கும்.
கதையை விவரமாக சொல்லி என்னை மகிழ்ச்சிப்படுத்த நீண்ட பயண நேரம் இருக்கிறது.
உலகின் அதிர்ஷ்டக்கார பிள்ளைகள்.
சர்வதேச பயணம் உண்மையாகவே சிறந்த கல்வியாக இருக்கும்.
எனவே, அலெக்ஸ் எங்கே? அவர் வரவில்லையா?
இல்லை, அவருக்கு வேலை இருக்கிறது.
ம்.
எப்படியோ, நாங்கள் மூவர் மட்டும்தான்.
சரி, விமானத்தில் ஏறுங்கள்.
விமானத்தை வானத்தில் பறக்கவிடலாம்.
நீ இதை எல்லாம் நம்புகிறாயா?
கலைப்பொருட்களுக்கு உயிர் வருவது?
வீட்டின் இரகசிய பிரிவுகள்?
அப்பா கல்லாக மாறியது?
இது எல்லாமே கெட்ட செய்தி அல்ல.
நமக்கு கோடைகால விடுமுறை கிடைத்தது போலத்தான் தெரிகிறது.
இதுதான் உன் பதிலா? ஏன் எல்லாமே உனக்கு ஜோக்காக தெரிகிறது?
ஏனென்றால் நான் வேடிக்கையானவள்.
மற்ற வினோதமான விஷயங்களைப் பற்றி பேசாமல் இருக்க விரும்புகிறேன்.
-இது வேலை செய்யவில்லை என்றால்? -அப்படிச் சொல்லாதே. இது வேலை செய்யும்.
இது வேலை செய்ய வேண்டும்.
நாம் அப்பாவை இழக்க மாட்டோம்.
நூறு வருடங்கள் ஆகிறது,
சாபத்தை எப்படி முடிவுக்குக் கொண்டு வருவது என்று வேறு யாருமே கண்டுபிடிக்கவில்லை.
உண்மைதான், ஆனால் எல்லோரும் நாம் அல்ல.
உனக்கு பயமாக இல்லையா?
கண்டிப்பாக பயமாக இருக்கிறது, ஆனால் நாம் அம்மாவுக்கு உதவ வேண்டும்.
அப்பா அதைத் தனியாக செய்ய முயற்சித்து, அவருக்கு நேர்ந்த கதியைப் பார்.
இதைச் செய்ய ஒரேவழி நாம் குடும்பமாக செய்வதுதான்.
மக்களே, நாம் சீக்கிரம் டங்காடா கிராமத்தில் தரையிறங்கப் போகிறோம்.
கரடுமுரடான பாதையில் தரையிறங்கும்போது,
தலையை உங்கள் முழங்கால்களுக்கு இடையில் வைத்து, இறுக்கமாக பிடித்துக்கொள்ளுங்கள்.
மவெண்டா?
ஆம். நீங்கள் வேண்டர்ஹூவன்களாக இருக்க வேண்டும்.
இந்த பகுதியின் வரலாறு பற்றிய உங்கள் கட்டுரையைப் படித்தேன்.
அது மிகவும் பிரமிப்பூட்டுவதாகவும், நன்றாக ஆய்வு செய்து எழுதப்பட்டதாகவும் இருந்தது.
நன்றி.
என் முன்னோர்கள் ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளாக டங்காடாவில் வாழ்ந்தவர்கள்.
இப்போது, உங்களுக்கு எந்த விஷயத்தில் என் உதவி வேண்டும்?
அது கொஞ்சம் வினோதமானது.
அப்படியென்றால் சரியான இடத்திற்குத்தான் வந்திருக்கிறீர்கள்,
ஏனென்றால் வினோதமான விஷயங்கள் இங்கேயும் நடக்கின்றன.
எப்படிப்பட்டவை?
வாருங்கள். போகும் வழியில் பேசுவோம்.
நான் இங்கேயே இருந்து ஓல்டு ரூஃபஸ் இயங்கு நிலையில் இருப்பதை உறுதிசெய்கிறேன்.
அச்சச்சோ.
இது அழகாக இருக்கிறது.
லாரிகள் எங்கே போகின்றன?
மக்கள் ஊரை காலி செய்கிறார்களா?
துரதிர்ஷ்டவசமாக, ஆம்.
எங்களுடைய பூர்வீக மண்ணை விட்டு வெளியேறும் வேதனையான முடிவை பலர் எடுக்கின்றனர்.
ஆனால் அவர்களின் பாதுகாப்பிற்கு இது அவசியம் என்று அவர்கள் நம்புகிறார்கள்.
எதிலிருந்து பாதுகாப்பு?
எங்கள் பபூன் குரங்குகள் எண்ணிக்கையில் கடுமையான பிரச்சினைகளை எதிர்கொள்கிறோம்,
அது சீக்கிரம் முடியவில்லை என்றால், நாங்கள் எல்லோரும் அதே முடிவை எடுக்க வேண்டியிருக்கும்.
எங்கள் கிராமம் முழுவதுமே கைவிடப்பட்டதை நினைக்கும்போதே எனக்கு வேதனையாக இருக்கிறது.
இந்த முடிவை எடுக்கும் அளவுக்கு எந்த மாதிரியான பயங்கரமான பிரச்சினைகள் இருக்கின்றன?
அவை எங்களைவிட அதிகமாகிவிட்டன. அவற்றால் எப்பொழுதும் தொல்லைதான்,
ஆனால் சமீபமாக, அவற்றின் நடவடிக்கைகள் மிகவும் ஆக்ரோஷமாகிவிட்டன.
எவ்வளவு சமீபத்தில்? கடந்த வாரத்திற்குள்ளா?
ஆம், நான்கு நாட்களுக்கு முன்பு.
அப்போதுதான் ஃபேங்க்ஸ் எழுந்தது. அது தற்செயலாக இருக்க முடியாது.
"ஆக்ரோஷம்" என்று சரியாக எதை சொல்கிறீர்கள்?
அவை திருடுகின்றன... அதை நான் எப்படிச் சொல்வது?
எங்கள் தலைகளை.
என்ன?
எங்கள் துணிக்கடை பொம்மைகளின் தலைகளை.
எங்களுக்குப் பிடித்த உணவகத்தின் அதிர்ஷ்ட பொம்மைகளின் தலைகளை.
என் மகளின் பொம்மையின் தலையும் கூட.
தலைகளை எங்கு கண்டாலும் திருடுகின்றன.
விரைவில் அவை எங்களுடையதை எடுக்க முயற்சிக்கும் என்று நாங்கள் பயப்படுகிறோம்.
இது நிச்சயமாக வழக்கமான பபூன் குரங்கின் நடத்தை அல்ல.
உண்மைதான்.
அவை ஏதோ ஒரு மயக்கத்தில் இருப்பது போல செயல்படுகின்றன.
இது பபூன் குரங்கு கோவிலுடன் தொடர்புடையது என்று நினைக்கிறீர்களா?
சரியாக உங்களுக்கு என்ன உதவி என்னிடமிருந்து தேவை?
திருடப்பட்ட ஒன்றைத் திருப்பித் தருவதற்காக நாங்கள் வந்திருக்கிறோம்.
இதை நாம் கோவிலுக்கு கொண்டு செல்ல வேண்டும். அது எங்கே என்று தெரியுமா?
நாம் பபூன் குரங்கு கோவிலை பற்றி விவாதிக்கக் கூடாது.
அது ஒரு சபிக்கப்பட்ட இடம்.
சபிக்கப்பட்டதா? நாங்கள் அதற்குப் பழகிவிட்டோம்.
தயவுசெய்து, மவெண்டா. நீங்கள் என்ன சொல்ல முடியும்?
கோவில் எப்போதும் சபிக்கப்பட்டதாக இருக்கவில்லை.
புராணக்கதையின்படி, நீண்ட காலத்திற்கு முன்பு, பபூன் குரங்குகளின் நிலத்தில்
மனிதர்கள் அத்துமீறி நுழைந்தபோது அவை எதிர்த்தாக்குதல் நடத்தின.
இனங்களுக்கு இடையே சமாதான பரிசாக எங்கள் முன்னோர்கள்
அந்தக் கோயிலைக் கட்டினார்கள்.
பல நூறு ஆண்டுகளாக ஒரு நல்லிணக்கம் இருந்தது.
கோவில் எல்லோராலும் மிகவும் கொண்டாடப்பட்டது.
ஆனால் பின்னர், கடந்த நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில், அது கொள்ளையடிக்கப்பட்டது.
-போர் நிறுத்தம்... -கொள்ளையடித்தது யார் என்று நமக்குத் தெரியும்.
-கோர்னீலியஸ் மிகவும் மோசமானவர். -...நிரந்தரமாக சேதமடைந்தது.
மனிதர்கள் மீதான வெறுப்பு அவற்றுக்குள் எப்போதும் இருந்திருக்கிறது,
ஆனால் சமீபத்தில், அவை மாறிவிட்டன.
இந்த தற்போதைய நெருக்கடி விஷயங்களை கைமீறி போவதற்கு போதுமானது.
உங்கள் பபூன் குரங்கு பிரச்சினையை தீர்த்து உங்கள் கிராமத்தை காப்பாற்ற எங்களால் முடியும்.
ஆனால் எங்களுக்கு உங்கள் உதவி தேவை.
ரொம்ப நல்லது.
என் மகள் மற்றும் கிராமத்தின் பாதுகாப்பிற்காக,
உங்களை கோவிலுக்கு அழைத்துச் செல்கிறேன்.
எங்களுடைய புனிதமான கலைப்பொருட்களின் ஒன்று
எங்களிடம் திருப்பித் தரப்படும் அந்த நாள் வரும் என்று நினைத்ததில்லை.
மக்களின் வரலாற்று அடையாளங்கள் பறிக்கப்படுவது கிட்டத்தட்ட பழகிவிட்டது.
ஒருவேளை நாம் ஒரு போக்கைத் தொடங்குவோம்.
அப்படி ஒருவர் நம்பலாம்.
ஆஹா! ஸ்போட்ரோமாண்டிஸ் காங்கிகா!
இது ஆப்பிரிக்காவின் இந்தப் பகுதியில் மட்டுமே இருப்பது.
அப்பாவுக்கு இது மிகவும் பிடிக்கும்.
வா, பூச்சி பையா. இதற்கு நமக்கு நேரமில்லை.
ஆனால் இது மாண்டிஸை பிடித்தவர்களுக்கான புனித பொக்கிஷம்.
அது ஒரு ஸ்பைனி புஷ் வைப்பர். ஒரே கடி கொன்றுவிடும்.
ரஸ், கவனம் செலுத்து.
அது கேட்கிறதா?
மன்னித்துவிடு. எனக்குப் பசிக்கிறது. என் கடைசி வாழைப்பழத்தை சேமித்து வைக்கிறேன்...
இல்லை, கேள்.
பபூன் குரங்குகள். சீக்கிரம், மறைந்துகொள்ளுங்கள்.
அவை போய்விட்டனவா என்று நான் பார்க்கிறேன்.
நீங்கள் மறைந்திருங்கள்.
அவை எதுவும் கண்ணுக்குத் தெரியவில்லை.
போய்விட்டன என்று நினைக்கிறேன்...
இல்லை!
இல்லை. நில்லுங்கள்.
என்னை ஏன் தடுத்தீர்கள்? நாம் அவரைக் காப்பாற்றியிருக்க வேண்டும்.
நாம் காப்பாற்றப் போகிறோம், ஆனால் அவை நம்மையும் பிடித்துவிட்டால் அவருக்கு உதவ முடியாது.
அம்மா சொல்வது சரிதான். நாம் எண்ணிக்கையில் குறைவு. புத்திசாலித்தனமாக யோசிக்க வேண்டும்.
அவை கோயிலுக்குச் செல்ல வேண்டும். அவற்றைப் பின்தொடர்வோம்.
அதுதான். புகைப்படத்தில் இருப்பது போலவே இருக்கிறது.
உதவி!
உதவி! என்னை விடுங்கள்!
நாம் எப்படி உள்ளே செல்வது?
அவை பயன்படுத்திய அதே சாவியை நாமும் பயன்படுத்துவோம்.
எனவே, நாம் இங்கே தலையை வெளியே விடுகிறோமா?
இல்லை. அது சரியானதாகத் தெரியவில்லை.
அதோடு, மவெண்டாவைக் கண்டுபிடிக்கும் வரை இதை நம்முடன் வைத்திருக்கிறோம்.
நாம் எங்கே போகிறோம் என்று நினைக்கிறீர்கள்?
"கோவிலின் மையத்துக்கு."
அது கோவிலின் வாயாக இருந்தால்...
இதுதான் உணவுக்குழாயாக இருக்க வேண்டும், அதாவது நாம் கீழே இறங்க வேண்டும்...
மிருகத்தின் வயிற்றுக்குள்.
அதன் வயிறுக்குள்ளா? அசிங்கம்.
மறைந்திருக்கும் ஆபத்துகளிடமிருந்து கவனமாக இருங்கள்.
ஒருவேளை ஃபேங்க்ஸ் எடுக்கப்பட்ட போது அவை எல்லாமே
ஏற்கனவே விழித்துவிட்டது போல தெரிகிறது.
எல்லாமே இல்லை. பார்த்து நட.
விளக்குகளை அணையுங்கள்.
நாம் சிக்கியிருப்போம்.
நாம் எந்த வழியில் செல்ல வேண்டும்?
இந்த வழியாக, வலதுபுறம்.
ஆஹா. அது உனக்கு எப்படித் தெரியும்?
அங்கே புதிதான குரங்கு மலம் இருக்கிறது.
அருமையான அறிவியல் விஷயம்.
மலத்தை விஞ்ஞானம் எவ்வளவு கையாள்கிறது என்று தெரிந்தால் ஆச்சரியப்படுவாய்.
அவை திரும்பி வருகின்றன. சீக்கிரம், இடது சுரங்கப்பாதையில் மறைந்துகொள்ளுங்கள்!
அச்சச்சோ.
நிஜமாகவா, பேண்டோரா?
ஓடுங்கள்!
-அவற்றின் சத்தம் கேட்கவில்லை. -தப்பித்துவிட்டோம் என்று நினைக்கிறேன்.
காங்கோ க்ளவுன் பர்கருக்கு வரவேற்கிறோம்.
உங்கள் ஆர்டரைச் சொல்கிறீர்களா? ஆர்டர்.
உங்கள் ஆர்டரைச் சொல்கிறீர்களா? உங்கள் ஆர்டர்.
சரி, ஒருவேளை நாம் தப்பிக்கவில்லை போல.
இல்லை, ஆனால் மிருகத்தின் வயிற்றைக் கண்டுபிடித்துவிட்டோம் என்று நினைக்கிறேன்.
நீங்கள் என்னைக் கேலி செய்கிறீர்கள்.
அதுதான் ஃபேங்க்ஸின் உடல்.
பபூன் குரங்குகள் ஒரு மாற்று தலையை கண்டுபிடிக்க முயன்றிருக்க வேண்டும்.
இவற்றை எது கட்டுப்படுத்துகிறது என்று தெரிந்துவிட்டது.
பொறுங்கள், இல்லை. நாம் உதவ முயற்சிக்கிறோம்.
அதனுடைய மீதியையும் திருட நாம் வந்திருக்கிறோம் என்று அவை நினைக்கலாம்.
இதிலிருந்து தப்பிக்க ஒரு வழி இருக்க வேண்டும்.
என்ன செய்வது என்று எனக்குத் தெரியும்.
அம்மா, நான் பார்த்துக்கொள்கிறேன்.
சரி.
இப்போது நான் வீட்டில் பலகை சவாரி செய்வது பரவாயில்லையா?
இல்லை, ஆனால் அது அற்புதமாக இருந்தது.
ஹேய்!
மவெண்டா?
ஹலோ!
உதவி!
நீங்கள் அவற்றை நிறுத்தினீர்களா?
ஆம். அதற்கு நீங்கள் பேண்டோராவுக்கு நன்றி சொல்லலாம்.
அது அருமை.
இப்போது, நான் இங்கிருந்து வெளியேற உதவ முடியும் என்று நினைக்கிறாயா?
மிக்க நன்றி.
கோவிலில் நாம் செய்த காரியங்களால் அமைதி திரும்பும்.
கிராமமும் என் மகளும் மீண்டும் பாதுகாப்பாக இருப்பார்கள்.
விஷயங்களை சரிசெய்ய எங்களால் உதவ முடிந்ததில் மகிழ்ச்சி.
உங்களுக்கு மீண்டும் என் உதவி தேவைப்பட்டால்,
அதற்கு என் தலை திருடப்பட வேண்டிய அவசியமில்லை,
நான் எங்கே இருப்பேன் என்று உங்களுக்கே தெரியும்.
இத்தனைக்கும் பிறகு,
நீங்கள் இருவரும் நிஜமாகவே உங்களை நீங்கள் கவனித்துக்கொள்ள முடியும் என்று உணர்கிறேன்.
ஆம், ஆனால் நீங்கள் இன்னும் சிறப்பாக செய்கிறீர்கள்.
பல ஆண்டுகால அனுபவம்.
இப்போது வீட்டுக்குப் போவோம்.
எல்லோரும் ஏறுங்கள்!
பார், பிஷப் குறுக்காக நகரும், ஒருபோதும் பக்கவாட்டில் நகராது. புரிந்ததா?
ஒருவேளை நாம் செக்கர்களுடன் தொடங்கியிருக்க வேண்டும்.
-அப்பா! -நீங்கள் திரும்பிவிட்டீர்கள்.
வெற்றிபெறும் மாவீரர்களே!
அது வேலை செய்ததா? நாங்கள் அப்பாவை விடுவித்தோமா?
-அது வேலை செய்யவில்லை. -தோற்றுவிட்டோம்.
நீங்கள் தோற்கவில்லை.
நம் தங்க நண்பனுக்கு நியாயம் செய்ததில் வெற்றி பெற்றீர்கள்,
உங்கள் அப்பா வற்புறுத்தியது போல.
ஆனால் அது சாபத்தை நீக்கவில்லை. அது அவரை மீண்டும் கொண்டு வரவில்லை.
இல்லை, இன்னும் இல்லை.
இது அதைவிட கொஞ்சம் சிக்கலானதாக இருக்கும் என்று நினைக்கிறேன்.
மணல் கடிகாரத்தில் ஏதாவது வித்தியாசம் தெரிகிறதா?
அது எப்படி இருந்ததோ அதிலிருந்து தலைகீழாக மாறிவிட்டது.
அதோடு மணல் மேலே விழுகிறதா?
நீங்கள் கலைப்பொருளைத் திருப்பிக் கொடுத்த பிறகுதான் நேற்று தொடங்கியது.
எனவே அது ரஸ்ஸுக்கு விழுவதை நிறுத்தியது...
அப்பாவுக்காக மேலே விழ தொடங்கிவிட்டது.
எனவே நாம் மணல் கடிகாரத்தை நிரப்பினால்...
அப்பாவை திரும்பப் பெறலாம்.
நீங்கள் சொல்வது சரிதான்.
இவை இருக்க வேண்டிய இடத்திற்கு நாம் இவற்றை கொண்டுசேர்க்க வேண்டும்.
நாம் ஒன்றுக்கு மட்டும் நியாயம் செய்தால் போதாது.
இவை எல்லாவற்றுக்கும் செய்ய வேண்டும்.
சரி, அதைச் செய்வோம். நமக்கு நிறைய வேலை இருக்கிறது.
பேக்ஸ்டன் அருங்காட்சியகம்
வசனத் தமிழாக்கம் அருண்குமார்