Kom dan halen. Ons offer.
Vader.
Nee, blijf daar, zoon. Blijf in het licht. Wat je ook doet, stap nooit uit het licht.
Pak aan.
Vader.
DE WICHELSCHAAL
De schaal werkt alleen bij volle maan.
Dat is vanavond.
Er is een artefact dat wichelschaal heet. Daarmee kunnen we met paps geest praten.
Je moet geen geest zeggen. Pap is niet dood.
Dat zeggen we ook niet, lieverd…
…maar we moeten weten of we op de goede weg zitten.
Ja. En als we via de schaal met pap kunnen praten…
…bevestigt dat dat we hem nog kunnen redden.
We moeten deze kans aangrijpen.
Na het avondeten gaan we op zoek naar de schaal.
Ik heb 'm eerlijk gezegd nooit in actie gezien…
…maar ik weet wel waar hij te vinden is.
Nog een beveiligingsmechanisme? -Jazeker.
De meeste poorten zijn alleen van buitenaf te openen.
Voilà.
Daarheen? Maar het is daar zo donker.
Rustig maar. In het donker kun je zomaar eens op verrassingen stuiten.
Ik heb een hekel aan verrassingen.
Schitterend.
Welkom in de hemelkamer.
Al deze artefacten hebben te maken met de ruimte.
Ik kom hier graag om m'n harmonica te bespelen.
De akoestiek is hier verbluffend zuiver.
Alex speelt ook harmonica. -Dat klopt.
Waar denk je dat ik het heb geleerd? -Is dat de wichelschaal?
Interessant ontwerp.
Oké, hoe werkt dit? Hoe praten we met pap?
Om met een geliefde in een andere dimensie te spreken…
…moeten we de kom met water vullen. -Dat doe ik wel.
Weet je echt wat je doet? -Ik lees voor wat hier staat.
Er gebeurt niks. Waarom gebeurt er niks? -Jaag me niet op.
Nu hebben we een voorwerp nodig van de persoon die wordt opgeroepen.
Deze sleutelhanger was van Alex.
Die hebben we vorig jaar voor Vaderdag gegeven.
We geven hem een nieuwe. Beloofd. Gooi maar in de schaal.
Het werkt.
Wat nu?
Nou…
Horus, wat staat er in 't verslag?
Er is wat waterschade. Ik kan de rest niet lezen.
Oké. Ik trek de stekker hieruit.
We moeten altijd eerst alles lezen. -Maar, mam. Vanavond is het volle maan.
Ja, anders moeten we een hele maand wachten. We moeten dit…
Blijf uit m'n buurt, wat je ook bent. -Deze kant op, allemaal.
Wat was dat voor iets? Het kwam uit de schaal.
Daar stond niks over in.
Daarom hadden we hier niet zomaar aan moeten beginnen.
Als we pap nu niet spreken, weten we niet of we het goed doen.
Het leek me het risico waard.
Geeft niks, Russ. We lossen dit wel op.
Laten we hopen dat het tot die tijd daar vastzit.
Stanley. Waar is Stanley?
Mag de poort open?
En snel, graag. Dat ding is hier ook nog.
Hij gaat niet open.
De doornstruik zit vast in het wiel.
We krijgen je er wel uit, Stanley. Even geduld.
We moeten hem lossnijden. -Laat mij maar.
Kan dat ook sneller?
Ik zaag zo snel als ik kan. Je weet hoe hardnekkig die struik is.
Volgens mij is dat enge ding dat eruit kwam bang voor het licht.
Mooi. Neem een verdedigende houding aan en richt je zaklamp naar voren.
Ik zal m'n best doen.
Ongelofelijk dat ik hem heb opgesloten. Ik ben de slechtste vriend ooit.
We hoopten allemaal dat dit zou werken. Dat tastte ons beoordelingsvermogen aan.
Ja. Jullie zijn echt de mist ingegaan.
Grapje. Dat doe ik zo vaak.
We moeten uitzoeken hoe we dat ding terug de schaal in krijgen.
Maar hoe dan? De instructies zijn maar half leesbaar.
Ik weet iets.
Slim bedacht, jongen. Word je er wijzer uit?
Niet helemaal. Maar zo te zien heeft het maanlicht er iets mee te maken?
Ik zie een gat in het plafond. Het lijkt wel een soort schacht.
Daarom heeft Cornelius die gemaakt.
Voor het maanlicht. We moeten uitzoeken waar die schacht uitkomt.
Maar we weten nog steeds niet hoe de schaal werkt. Wie zou zoiets weten?
Dat museumdametje? Zij hielp ook met de Olmeekse baby's.
Ja, Georgia misschien. -Mooi. We weten wat ons te doen staat.
Focussen jullie op die schaal, dan richt ik me op het maanlicht.
We zijn gauw terug.
Succes.
Ja. Probeer niet dood te gaan, broertje. -Dat helpt niet, Pandora.
Je kunt het, jongen. -Ja. Ik kan het.
Maar kan het alsjeblieft een beetje snel?
Lief dat je zo laat nog tijd maakt, Georgia. Dat waarderen we enorm.
Een wichelschaal.
Mateloos interessant. Waarom wil je hier meer over weten?
We doen onderzoek voor het boek van Alex.
Weet je er iets over? Hoe ze werken, bijvoorbeeld?
Je bedoelt in theorie, toch?
Ik neem aan dat je niet in magische schalen gelooft?
Hoezo niet? Zo gek is dat niet.
Natuurlijk, in theorie.
Helaas niet. Maar ik ken iemand die dat misschien wel weet.
Hij is een specialist in artefacten die met waarzeggerij te maken hebben.
Neil Peckmin.
Ik ken hem niet persoonlijk, alleen van naam.
Neil schijnt een erg vreemde vogel te zijn.
Hij komt nooit z'n huis uit.
Zal ik onthouden. Nogmaals bedankt, Georgia.
Larry, ben je er nog?
Dit schepsel laat me maar niet met rust. -Ik ben er nog, aan het zagen.
Blijf alsjeblieft praten. De stilte is echt zenuwslopend.
Ik weet iets dat helpt.
Larry, ben je er nog?
Dit is het tegenovergestelde van wat ik vroeg.
Kijk eens aan, makker. Je wondermiddel.
Maar je vindt dit niet om aan te horen. -Ik zal een uitzondering maken.
Vaarwel en adieu aan u, Spaanse dames
Vaarwel en adieu aan u, dames uit Spanje
We kregen het bevel om te varen naar…
Die muziek. Het komt uit het observatorium.
Maar natuurlijk.
Gevonden.
Ik sta bovenaan de schacht. Hoor je me? -Ja, ik kan je horen.
Ik regel wat maanlicht voor je. Nog even volhouden.
Dat is wel veel gevraagd.
Ga weg, kleintje.
Pardon? Ik ben niet klein.
Wat je afmetingen ook zijn, wegwezen. Dit komt vanavond helemaal niet goed uit.
Mr Peckmin, toe. We willen u hierover spreken.
Wat veel lichten. Zo heet.
Hier. Het went wel.
Waar hebben jullie die schaal vandaan? -Die lag in onze kelder.
U zou hier meer over weten? -Veel te veel, als je het mij vraagt.
Mijn hele familie is vervloekt door die verdraaide wichelschalen.
Geloof me, wij weten genoeg van vervloekte families.
Alstublieft, Mr Peckmin.
Neil. We hebben uw hulp nodig. -Waarom zou ik jullie helpen?
Onze vriend loopt gevaar door iets dat eruit kwam. Hij zit vast en de tijd is op.
Heb je een boodschapper vrijgelaten? Heb je geen offer geschonken?
Wat voor offer? -Nee. Wat een ellende.
Die fout hebben wij ook gemaakt.
Jullie hebben de regels niet gevolgd. -Regels?
De procedure bestaat uit twee delen.
Je activeert de schaal met een persoonlijk voorwerp van je dierbare.
Dat hebben we gedaan.
En het belangrijkste deel is dat je een offer aanbiedt.
Gooi iets dat je belangrijk vindt in de schaal als de volle maan erop schijnt.
Daarmee paai je de boodschapper.
Een offer. Dat kon Russ dus niet lezen.
Hoe krijgen we de vrijgelaten boodschapper nu weg?
Door een offer in de schaal aan te bieden. Maar dat is niet zo makkelijk meer.
Een voorouder liet lang geleden een boodschapper los…
…die elke Peckmin sindsdien heeft gekweld. -Help ons dit te begrijpen.
Misschien kunnen we een oplossing voor u en ons vinden.
Lang geleden behoorde die schaal mijn familie toe.
Alle Peckmins bezaten de gave van wichelarij.
Het is allemaal begonnen met mijn overgrootvader Arthur.
Hij zette wichelschalen alleen in…
…om rouwende mensen met hun geliefden in contact te brengen.
Dat veranderde allemaal toen hij 'n artefactverzamelaar ontmoette.
Die gebruikte de schalen op een heel andere manier.
Hij misbruikte ze door de doden te verstoren…
…om zo hun verborgen schatten te vinden.
Hij liet ze niet rusten voordat hij had gekregen wat hij zocht.
Hij dwong Arthur tot wichelen, tot die er eindelijk genoeg van had.
Arthur zou nog één keer wichelen en er daarna mee stoppen.
Maar de verzamelaar belazerde hem en stal de schaal voordat het offer werd gebracht.
De boodschapper nam Arthur mee als straf voor de onbetaalde schuld.
Sindsdien leeft de boodschapper in de schaduwen.
Elke volle maan komt hij de volgende Peckmin halen.
Hij volgt ons, waar we ook gaan.
Ik heb gezien hoe mijn vader een offer aanbood.
Dit zakhorloge.
Maar de boodschapper nam het niet aan zonder de schaal.
Daarom is het hier zo licht. Geen schaduwen, geen boodschapper.
Maar ik voel toch hoe hij naar me kijkt. Altijd en overal.
Verschrikkelijk.
Neil, volgens mij was die verzamelaar onze voorvader.
O ja?
Luister, onze oudvader was uitschot en heeft echt hele nare dingen gedaan.
En nu moeten wij dat rechtzetten. -Deze vloek valt niet recht te zetten.
Die is mijn vader en opa fataal geworden. Het houdt nooit op.
Je kunt deze cyclus doorbreken. Dat proberen wij ook. Samen lukt het wel.
Gaat het, makker?
Nee, toch.
Wat gebeurt daar toch? -De zaklamp is kapot.
Ik heb 'm laten vallen.
We komen eraan.
Waarom werkt dit niet?
Schiet het een beetje op? M'n licht gaat zo uit.
Nee. Het lukt me niet om het maanlicht naar de hemelkamer te leiden.
Het komt niet in de schacht.
Misschien is de nieuwe telescoop niet lang genoeg.
Nieuwe telescoop?
Ja. Je opa heeft de oude in 1969 vervangen om de maanlanding te kunnen zien.
Het is de verkeerde telescoop. Het licht reikt niet ver genoeg.
Klaar, Mr P?
Het moet maar. Giet eerst het water erin.
Nu het persoonlijke voorwerp.
Dat is niet nodig, want dat heeft mijn overgrootvader destijds al gedaan.
Nu moeten we de boodschapper lokken.
Hij komt eraan.
We moeten 'm iets dichterbij hebben.
Het maanlicht.
Nee. Laat ze los.
Laat los.
Hier is je offer. Pak aan.
Hebben we hem?
Daar lijkt het wel op. -Ik wist dat je het kon.
We hebben deze nodig om onze vriend te redden…
…maar brengen hem daarna terug.
Nee. Hou maar. Ik wil niks meer te maken hebben met wichelschalen.
We moeten Russ laten weten wat we hebben ontdekt.
Laat me met rust. -Ja. Laat hem met rust.
We kunnen de boodschapper lozen.
Mooi. Stuur 'm terug naar waar-ie vandaan komt.
Leef je nog, makker? -Nog maar net.
Gooi er nu iets in dat je dierbaar is.
Waarom ik? -Jij hebt hem opgeroepen.
Snel. Iets dat veel voor je betekent. Een offer.
Dan is de schuld vereffend en gaat hij weg.
Deze harmonica heeft me zoveel plezier gebracht. Ik wil 'm niet kwijt.
We willen jou nog minder kwijt. -Jij ouwe softie.
Fijn dat je niet dood bent.
Dan had ik verder alles alleen moeten doen.
Zo ken ik je weer.
Is hij in orde? Heb ik op tijd licht geregeld?
Goed gedaan, Russ.
Bedankt, mam. Ik ben zo blij dat je terug bent.
Jongens. Het water in de wichelschaal is niet helder geworden…
…zoals bij Mr P thuis. Het is nog steeds zwart.
O nee. Niet weer. -Laat mij maar.
Ik zal die klodder 's leren achter mijn vrienden aan te gaan.
Pap? -Jongens?
Pap. -Zijn jullie dat?
Ja. -Hé, pap.
Alex, het is zo fijn om je stem te horen. Waar ben je?
Ik weet het niet. Ik ben in een soort donkere leegte.
Ik weet niet waar ik ben.
Kun je ons zien, pap? Kun je iets zien?
Ik kan jullie niet zien, wel horen.
Ik hoor ook andere dingen. Het lijkt wel een soort getrippel.
Getrippel? Waarvan?
Weet ik niet. Maar wat het ook zijn, ik wil niet dat ze me horen.
Ze komen dichterbij. Ik kan niet aan ze ontsnappen.
We hebben je video gezien.
We brachten een artefact terug en nu valt 't zand in de zandloper omhoog.
O ja? Ik vroeg me al af of dat zou werken.
Zoek nu uit hoe alles verbonden is. -Verbonden.
Geef de hoop niet op, Alex. Wij gaan je bevrijden.
Dat weet ik.
Hij is weg.
Niet huilen, Pan. We weten tenminste dat pap nog leeft.
En we spreken hem met de volgende volle maan weer.
Over een maand? -Voor je het weet is het zover.
We kunnen veel doen in een maand.
Vertaling: Nikki van Leeuwen