NIESZCZĘSNE ZAKLĘCIA
JAPOŃSKI OBRAZ
Ponoć porządkowaliście tę część zakazanego skrzydła.
Co za bałagan.
Próbowaliśmy.
Tylko nam nie wyszło.
„Nam” nie wyszło?
Wycofałem się z tego projektu, bo z tobą nie da się pracować.
To tobie nie podobał się żaden mój pomysł.
Mój szanowny kolega nalegał na utworzenie wystawy pirackiego oręża.
No co? Prawdziwy pirat potrafi walczyć każdą bronią.
Na szczęście znam trzykrotną laureatkę plebiscytu na Kuratorkę Roku,
która pomoże nam to skatalogować.
To ja. Mówiłam wam, że wygrałam?
Bo to raz.
To sporo pracy, ale słyszeliście tatę.
Z każdą sekundą jest w coraz większym niebezpieczeństwie.
Mama ma rację. Musimy wiedzieć, co tu mamy,
aby znaleźć powiązanie i zdjąć klątwę.
To jaki jest plan?
Ty spiszesz wszystkie obrazy, które są w sali malarskiej.
Uporządkuj je według wieku,
kontynentu i kraju.
Straszne nudy.
Może wymienię się z Russem na tę salę?
Za żadne skarby nie zostawię cię w sali pełnej broni.
Musimy się jak najwięcej dowiedzieć na temat tych artefaktów.
Nie chcemy powtórzyć sytuacji z misą.
Zdecydowanie nie chcemy.
Russ, przejrzyj nagrania taty w gabinecie.
Może pomogą uzupełnić luki z dzienników.
Super, uwielbiam je oglądać.
To nie fair.
On dostaje wszystkie ważne zadania.
No weź, to nieprawda.
Odkąd tata skamieniał, tobie przypada
czytanie notatek, słuchanie nagrań i oglądanie filmów.
Zawłaszczyłeś go sobie.
Wcale nie.
Po prostu oboje się tym interesujemy.
Sama przyznasz, że badania historyczne cię nie kręcą.
To nasza zajawka.
A naszą było wygłupianie się. I jestem za to karana.
Nikt nie jest karany.
- Wszystko jest ważne. Gdyby tata tu był… - Ale go nie ma.
A ja nie jestem jego ulubienicą, więc muszę robić same nudne rzeczy.
- Nie o to mi chodziło. - Nieważne.
Wolę być tą od frajdy.
Obejrzyjmy te badziewia.
Brzydki obraz.
Bardzo brzydkie dziecko.
Wymyślny pędzel.
Jest tu ktoś?
Ten jest upiorny. Super.
„Ostatni znany obraz japońskiej artystki Hisy
przedstawia dwie osoby w lesie,
które rozdzielają zjawy bez twarzy – Noppera-bõ”.
Zjawy bez twarzy?
Aż mam ciarki.
Czy ona się właśnie poruszyła?
Puszczaj!
Pomocy! Mamo! Russ!
Gra, którą znamy jako rzutki, zabawia Brytyjczyków od 700 lat.
Grali w nią wszyscy, nawet król Henryk VIII.
Ten zestaw zapewne należał do członka rodziny królewskiej.
Ciekawe, czy wciąż potrafię.
W samo oczko. Muszę pokazać dzieciom…
W samo oczko.
- Muszę pokazać dzieciom… - Nieźle.
Dobrze ci poszło.
Pewnie trafię stąd Stanleya.
Co to, kurczę, ma być?
Hej, ty! Czego chcesz?
Nie podoba mi się to. Idźcie po mamę, a ja znajdę Pandorę.
Pan? Jesteś tu?
Pan?
Autentycznie mam nadzieję, że obija się w pokoju.
O nie.
Co to…
Gdzie ja jestem?
Wszystko jest takie malowane.
Pan,
jeśli mnie słyszysz, to się nie denerwuj.
Wydostaniemy cię.
Russ?
Jestem w obrazie, chyba.
Słyszysz mnie?
Russ?
Hej! Przestań się czaić i wyłaź!
A ty na co patrzysz, wrono?
W porządku, nie panikujmy.
Dobra, panikuję.
Idź sobie! Zostaw mnie!
Przepraszam. Myślałam, że jesteś tą zjawą Noppera-bõ.
Wolniej.
Nie żeby to pomogło.
Ty też chowasz się tu przed Noppera-bõ?
Dochodzimy do czegoś.
Czemu tu nie wejdą?
To nas chroni?
Kumam. Upewnijmy się, że tu zostanie… Nie wiem, jak masz na imię.
Rany, jak to zrobić?
Pandora.
Hisa.
Pandora Pandora.
Tylko jedno… Nieważne, ujdzie.
Miło cię poznać.
Zaraz, Hisa?
Ta dziewczyna z obrazu?
Ty go namalowałaś. Jakim cudem w nim utknęłaś?
Widzisz, mamo? Świeża farba.
Mamo! Russ! Słyszycie mnie?
I choć nie wątpię, że mogła chcieć go „poprawić”,
moim zdaniem to coś ją uwięziło i wyszło zamiast niej.
Mówisz poważnie? Moje dziecko utknęło w obrazie?
Członkowie tej rodziny mają zły nawyk utykania w otchłani.
Musimy ją wydostać, a to coś wsadzić z powrotem.
To zjawa bez twarzy Noppera-bõ. Często pojawia się w japońskim folklorze.
Przecież to Hisa.
Nie wiedziałem, że mamy tu dzieło jednej z mistrzyń okresu Sengoku.
Rozumiem.
Macie mnie za prostego psa morskiego?
Zatem informuję, że głęboko cenię sztukę wyższą.
Wieki temu sporo się jej nakradłem.
I wszystko jasne.
Wasz dziadek Apollo często omawiał obrazy Hisy.
Jej obrazy to prawdziwe białe kruki.
Zniknęła, gdy była bardzo młoda.
To moja rodzina. Chyba rozmawiają o tobie.
Co się z nią stało?
Nikt nie wie.
Tego typu historie obrastają wieloma mitami.
Z tego, co mówił Apollo,
Hisa słynęła z nieprzeciętnego talentu.
Jedynie jej bliźniaczka, Yuka, mogła się z nią równać.
Zdolniacha. Jej obrazy też kradłem.
Doskonaliły umiejętności, stawiając sobie nowe wyzwania.
Z czasem rywalizacja przerodziła się w zaciekłą wojnę.
Pewnego dnia szogun ogłosił konkurs, by wyłonić najlepszą artystkę w kraju.
Hisa namalowała wspaniały portret szoguna,
a Yuka obawiała się, że jej dzieło mu nie dorówna.
Dlatego pod osłoną nocy zniszczyła pracę siostry,
tak aby szogun wybrał jej obraz.
I tak właśnie się stało.
Zazdrosna i wściekła Hisa, za namową złego ducha, yokai,
przy pomocy zaklętego pędzla namalowała więzienie dla siostry.
Pozbywszy się siostry, została ulubienicą szoguna.
Aby się upewnić, że Yuka nie wróci i nie zagrozi jej pozycji,
zapełniła obraz zjawami Noppera-bõ,
które miały pilnować Yuki.
Wkrótce Hisa tego pożałowała i chciała uwolnić Yukę,
ale zły yokai zdradził Hisę.
Teraz obie siostry są dręczone przez Noppera-bõ
i uwięzione we własnej zazdrości.
Czego ona tak szuka?
Może dzięki temu ją wypędzimy.
Dobrze kombinujesz.
Możemy zyskać przewagę, znajdując to jako pierwsi.
„Pędzel hirafude, połowa okresu Sengoku”.
Spójrz na to pnącze wokół obrazu.
Część kolców jest czerwona.
Dziwne.
I tylko takie pnącze przebiło gablotkę.
Może jeśli za nim podążymy…
Znajdziemy pędzel.
Mamo! Stanley! Znalazłem go!
Świetna robota.
Zabierzmy go stąd i opracujmy dalszy plan.
Weź go i uciekaj.
- Russ! - Puść go, nicponiu!
Nie bądźmy porywczy.
Larry, nie!
Skrzywdziła cię?
Nie.
Już wiemy, po co im ten pędzel.
Tylko on może je powstrzymać, a nas ochronić.
Ale gdzie jest Larry?
Czuję się, jakbym walczył z ośmiornicą. I przegrał.
Yuka. Jesteś Yuka.
Uwielbiam twoje obrazy.
Nieźle schodziły na czarnym rynku,
ale kilka sobie zatrzymałem.
Nie, poczekaj. Nie skrzywdzę cię. Porządna ze mnie czacha.
Mam coś na twarzy?
Dokąd idą?
Yuka.
Jeśli to jej, ma kłopoty.
Choć dobrze wiedzieć, że pędzel może nam pomóc,
nie ma na nim dość farby, by pokonać Noppera-bõ.
Racja. Żeby coś zdziałać, potrzebujemy więcej farby.
Całego mnóstwa.
Wyschła na wiór. Potrzebujemy wody.
Załatwię to.
Zostań w ukryciu i nie zgub pędzla.
Jeśli zabiorą go do obrazu, przepadnie.
Twoja siostra również.
Wiem, że się martwisz i pomożemy Yuce, ale musimy odkryć, jak zdjąć tę klątwę.
Zazdroszczę Russowi, że umie rozwiązywać takie zagadki.
To jest to.
Więzi was wasza zazdrość,
więc musicie sobie przebaczyć,
a wtedy obie będziecie wolne.
Wiem, jak ci smutno. Pewnie za nią tęsknisz.
Boisz się, że ci nie wybaczy?
Rozumiem cię. Ja też bywam zazdrosna o brata.
Jest megamądry, nigdy nie broi i to doprowadza mnie do szału.
Czasem nie mam ochoty z nim gadać. Nie przez 500 lat, raczej tydzień.
Ale potem zaczyna mi go brakować i się godzimy.
Yuka też pewnie chciałaby się pogodzić.
Co ty na to?
Dobra. Ty znajdź Yukę i ją przeproś.
Ja odciągnę od ciebie Noppera-bõ. Poradzisz sobie.
Hej, głupie Noppera-bõ!
Tutaj! Spróbujcie mnie złapać.
Yuka!
To twoja siostra.
Ściągnę na siebie ich uwagę.
Tutaj, łajdaki!
Nie wiedziałem, że ktoś bez twarzy może być aż tak brzydki.
Yuka!
Hisa!
Jesteście do bani. Od 500 lat nie umiecie złapać dwóch osób.
Jestem o siebie spokojny.
Larry?
Pandora!
Dobrze, że cię znalazłem. Przybyłem cię uratować.
Dobra. Utknąłem tu przez przypadek.
Dobrze cię widzieć.
Mamy farbę. Musisz do nas przyjść.
Mamo, łap!
Mam go! Świetny rzut.
Dzięki, tato.
Tego chcecie? To sobie weźcie.
- Co robimy? - Nie wiem, otoczyły nas.
Nie!
Dobrze wam tak!
Kto zadziera z Larrym, nie wychodzi z tego cało!
Pandora! Larry! Nic wam nie jest.
Jak dobrze.
- Przepraszam, że byłam na ciebie zła. - Złamałaś mi żebro.
Byłam zazdrosna, bo nawet teraz wydajesz się być bliżej taty.
Spędziłeś z nim więcej czasu. Mam wrażenie, że ciągle muszę was gonić.
Rozumiem.
Ja zazdroszczę ci waszych zabaw. Też chciałbym się z nim tak wygłupiać.
Ale teraz wszystko, co robimy, nawet te nudne rzeczy,
pomogą nam go odzyskać.
Dobrze, że wróciłaś.
Myliłam się. Wcale nie było nudno.
Tam jest cały inny świat. Hisa i Yuka…
Zaraz, a gdzie Hisa i Yuka?
Arigato, Pandoro Pandoro.
Nie ma za co, Hiso.
Proszę, weź to.
Ahoj, Yuka.
Lepiej wróćmy do katalogowania.
Spoko. Albo możesz pójść ze mną do gabinetu taty
i obejrzymy razem jego filmy.
Chyba że wolisz tu zostać i pracować?
Nie ma mowy. Idziemy!
Napisy: Daria Okoniewska