ทั้งสู้กับลิงบาบูน เด็กกิ้งก่าหิน นปเประโบ
ผู้ส่งสาส์น เซลกี้ กับบรรพบุรุษสุดเลวแต่โบราณ
แต่ยังไม่ได้รับอนุญาตให้ใช้เครื่องมือหนักเนี่ยนะ
ช่วยอธิบายให้เข้าใจหน่อย
มันช่วยให้แม่รู้สึกเหมือน ยังรักษาความปลอดภัยให้ลูกได้นิดหน่อย
ทนกับแม่หน่อยละกัน แพน
ข้าเข้าใจความหงุดหงิดนะ แพนโดร่า
ประสบการณ์กวัดแกว่งดาบหลายปี
ตอนนี้ไม่ได้รับอนุญาตให้ปามีดแม้แต่เล่มเดียว
ข้าเพียงแต่เสนอให้เจ้าเลือกงานอดิเรก ที่ไม่ต้องขึ้นกับ
การต้องมีแขนขาและกล้ามเนื้อ
และต้องเล็งให้แม่น
ไม่งั้นจะเป็นภัยต่อคนอื่น
รัส เอาไฟฉายมาหรือยัง
มืดเกินไป ไม่เห็นห้องนิรภัย
ดูนั่นสิ
เจออะไร น่าสนใจรึเปล่า
ผนังมีเครือหนามเลื้อยเต็มไปหมด
แล้วหนามแดงล่ะ
เห็นแล้ว แต่ยังเห็น…
เดี๋ยว นั่นอะไร
(สร้อยคอแอซเทค)
สวัสดีค่ะ
เห็นมะ ในนั้นไม่มีใครอยู่หรอก อย่างน้อยก็ไม่ใช่ที่ยังมีชีวิต
นั่นแหละถึงได้กลัว
นี่รึเปล่าที่ลูกเห็นน่ะ รัส
ใช่ นั่นใครฮะ
นั่นอะพอลโล พ่อของอเล็กซ์ คุณปู่ของลูก
เขาไม่ได้อยู่คนเดียว ดูสิ
นั่นอาร์ทีมิส แฝดของอะพอลโล ที่เหลือแม่ก็ไม่รู้จักหน้าแล้ว
นั่นเซอร์ซีส ปู่ของอเล็กซ์
เฟรย่า ลูกสาวของคอร์นีเลียส น่าสงสาร
ส่วนคนนั้นก็คงไม่ต้องแนะนำ
ตู้นิรภัย
นึกแล้วว่าต้องจำรหัสเปิด จากความทรงจำของคอร์นีเลียสไว้
เนี่ยนะวัตถุโบราณระดับลาสต์บอส ลูกโบว์ลิ่งเนี่ยนะ
ดูร่องที่เซาะไว้เป็นทรงสิ
นาฬิากาทรายคือชิ้นที่หายไปนั่นเอง
ถูกต้อง เรากลับมาถึงจุดเริ่มต้น แปลว่าใกล้จะจบการเดินทางครั้งนี้
อย่านะ ลินดา อย่า!
ลินดา! หยุดสิ!
ไม่นะ ลินดา
เท่ากับในที่สุดคอร์นีเลียสก็ได้หีบ
แต่เมื่อเขาแตะนาฬิกาทราย เขากลายเป็นหินเหมือนลินดา
แต่อเล็กซ์ไม่ได้แตะนาฬิกาทราย เขาก็ยังกลายเป็นหินอยู่ดี
คิดตามเหตุผลแล้วผมสรุปได้ว่า ถ้าเราแตะวัตถุโบราณ
จะโดนสาปคนเดียว แต่ถ้าขโมยมา คนในตระกูลจะโดนสาปด้วย
เพราะอย่างนั้นเครือหนามถึงได้นำทางเรา ไปยังวัตถุโบราณพวกนี้
เพื่อถอนคำสาปที่คอร์นีเลียสเป็นคนสร้างไว้
เครือหนามนำมาถึงหีบนี่ แต่เราแตะไม่ได้งั้นเหรอ หนูไม่เข้าใจ
เราอาจจะพลาดอะไรไปสักอย่าง
ปิ๊งป่อง อักษรไฮโรกลิฟส์
เราต้องส่งไปหาคนแปล
"นำทั้งสองชิ้นมาเจอกัน เพื่อปลดล็อกอำนาจอันยิ่งใหญ่
ชิ้นที่สามจะเป็นเกราะป้องกันสุดแกร่ง"
ชิ้นที่สามเหรอ
ไปเห็นมาจากไหนนะ
ฉันกำลังช่วยอเล็กซ์หาข้อมูลเขียนหนังสือน่ะค่ะ
เข้าใจละ
สกาย มีเวลาไปนั่งคุยในห้องทำงานฉันหน่อยมั้ย
ได้สิคะ เดี๋ยวฉันตามไป
"ชิ้นที่สาม" เหรอ มีใครเห็นชิ้นที่สามมั้ย
เจ้าโจรเฒ่านั่นอาจเอาไปซ่อนไว้ เรื่องแรกๆ ที่เราจะได้เรียนรู้
ในฐานะโจรสลัดคือ "อย่าเอาสมบัติไปฝังรวมไว้ที่เดียว"
ฉันว่าคอร์นีเลียสไม่ได้มีเวลาซ่อนอะไรทั้งนั้น
เหมือนเขากลายเป็นหินทันทีที่แตะนาฬิกาทราย
หรือจะเหมือนหีบปริศนาที่รัสหมกมุ่น
ฉันไม่ได้หมกมุ่นเสียหน่อย
พี่รักไอ้หีบปริศนานั่นจะตาย
อยากจะแต่งกับหีบ…
ไม่นะ! ฉันกำลังจะกลายเป็นหินรึเปล่า
- ตรงกันข้าม ผลกลับเป็นทางบวก - อ้าว
ฉันเป็นห่วงเธอนะ สกาย
แต่ไม่กี่เดือนก่อน เหมือนเธอพร้อมจะรับงานที่นี่
แต่ตอนนี้กลับไปช่วยอเล็กซ์เขียนหนังสือ
โอ๊ย จอร์เจีย ขอโทษจริงๆ ที่ไม่ได้ตอบเรื่องนั้น
ฉันวางแผนอยากให้เธอ ทำอะไรเยอะแยะที่พิพิธภัณฑ์นี้
แต่ถ้าเธอไม่สนใจจะทำแล้ว ก็บอกได้ตรงๆ
ฉันยังสนใจอยู่แน่นอนค่ะ
แต่ช่วงหลังฉันยุ่งกับลูกๆ มาก แล้วอเล็กซ์ก็เจอเส้นตายส่งงานที่รีบมาก
ทุกคนเลยต้องมาช่วยกันหมด แต่นี่ก็ใกล้จะเรียบร้อยแล้ว
ก็ได้จ้ะ แต่ระหว่างนั้น ไม่ต้องลังเลนะ
ถ้าอยากคุยเรื่องอื่นอะไรกับฉัน
ขอบคุณค่ะ ทุกอย่างจะต้องเรียบร้อย
ฉันจะติดต่อกลับมาเร็วๆ นี้
ข้าไม่พบสร้อยคอรูปดอกไม้ แต่ข้าพบเจ้านี่ซุกไว้หลังหีบ
แผนที่จากความทรงจำของคอร์นีเลียส หีบต้องมาจากตรงนั้นแน่เลย
เราก็ยังต้องหาสร้อยคอนั้น
เราหาทั่วแล้ว มันไม่ได้อยู่ในบ้าน
ไม่มีการพูดถึงในบันทึกเลยด้วย
เดี๋ยวก่อนนะ นึกอะไรออกแล้ว
ทุกคนอย่าขยับ
(เรื่องสยอง เปิดตำนานขนหัวลุก)
"ตำนานขนหัวลุก" เหรอ แพนโดร่า ไปเอามาจากไหน
สมัครสมาชิกมาตั้งแต่แปดขวบ พ่อบอกว่าให้สมัครได้
แน่สินะ
อยู่นี่ไง "บรูฮาแห่งป่ายูคาทาน"
บรูฮาแปลว่า "แม่มด" ภาษาสเปน
ทุกคนรู้แล้วมะ
- ขออ่านหน่อย - ไม่ต้องอ่าน ดูภาพสิ
นั่นคือสิ่งที่มาจากหีบ
เพราะหีบนั้นน่าจะเป็นวัตถุโบราณชิ้นสุดท้าย ขอให้สนุกกับวันหยุดนะ
ที่จริง ฉันมีเรื่องอยากขอให้ช่วย
ฉันรู้ว่าน้อง… แต่พวกนายช่วย…
เราจะดูแลน้องอย่างดี
เอาละ เด็กๆ มาร์จี้รออยู่แล้ว
สกาย ฉันต้องถามละ ไอ้วัตถุโบราณที่เรานำส่งเนี่ย
ไม่ใช่ของผิดกฎหมายใช่มั้ย
เราเป็นเพื่อนกันมานานมาก เพราะงั้นฉันจะบอกความจริงนะ
วัตถุโบราณพวกนี้…
ไม่รู้จะพูดอ้อมยังไงดี คือมันต้องคำสาป
แต่ไม่ผิดกฎหมายนะ เฮ้อ! ค่อยโล่งใจหน่อย
คำสาปน่ะจัดการได้ แต่ตำรวจส่วนกลาง นั่นมันคนละเรื่องกันเลย
จริงดิ คุณไม่ตกใจสติแตกเหรอ
ตอนแรกขนาดฉันเองยังไม่อยากจะเชื่อ นี่เรื่องครอบครัวฉันแท้ๆ
ถ้าเพื่อนบอกอะไร ฉันก็จะเชื่อเขา
ง่ายๆ แค่นั้น
ขอบคุณมากนะที่เข้าใจ
ขอโทษที่ไม่ได้บอกให้หมดก่อนหน้านี้
ฉันเข้าใจ เธอกำลังปกป้องครอบครัวตัวเอง
แต่ สกาย เธอก็เป็นครอบครัวของฉัน ฉันก็ต้องปกป้องเธอ
ภาพวาดชิ้นต่อไป ฉันจะทดลองทำรูปแบบยุคฟื้นฟูศิลปวัฒนธรรม
ในขณะเดียวกันก็สนใจงานปั้นหม้อ
เจ้าอาจไม่มีเวลา กับอดิเรกใหม่เยอะขนาดนั้นนะ แลร์รี่
บางครั้งบางคราวตระกูลนี้อาจยัง ต้องการความช่วยเหลือจากเรา
สแตน เจ้าก็ต้องยอมรับความจริง
ถ้าพวกนั้นถอนคำสาปเวรนี่ได้ แล้วอเล็กซ์กลับมาเมื่อไหร่
คนจะไม่อยากลงมาที่ปีกตึกตรงนี้แล้ว
เราต้องเกษียณ ไม่ว่าจะอยากเลิกหรือไม่
ข้าไม่ชอบเลย
ข้าอยากให้ชีวิตยังมีจุดหมาย ถ้าข้าไม่ได้ทำตัวมีประโยชน์ ข้าจะเป็นอะไร
- มีน้ำแล้ว อาหาร… - แล้วก็แผนที่เดินเขา
เจ้าของร้านบอกว่า ไกด์ท้องถิ่นเลิกนำไปเส้นทางนี้
เพราะกลัวแม่มดในป่า
พวกเราคงต้องไปกันเองละ
เยี่ยม
พวกลูกๆ ได้กลิ่นมั้ย เหมือนกลิ่นดอกไม้ พลูเมเรียเหรอ
ดูเหมือนดอกไม้บนสร้อยเลย
ตรงนั้นมีอีก
พนันว่าเส้นทางนี้จะไปจบที่บ้านขนม เหมือนในฮันเซลกับเกรเทล
คือในนิทานที่เด็กสองคนโดนจับ แล้วเกือบโดนแม่มดกินน่ะนะ
ใช่ แต่อย่างน้อยก็มีขนม
เอ่อ พูดถึงจุดจบ
เอาไงต่อดีฮะ แม่
แม่คงจะต้องเข้าไป
ลูกๆ อยู่ตรงนี้ รอสัญญาณจากแม่ก่อนนะ
- โห สวยจังเลย - ว้าว
เห็นมีขนมตรงไหนมั้ยคะ
ดูแล้วน่าจะมีขนมนะ
อย่าทำอย่างนั้น!
สวัสดี นักเดินทางทุกท่าน ฉันชื่ออันยา
คุณคือ… ผมรู้จักคุณ
แหม หลายคนก็คิดว่ารู้จักฉันจ้ะ
เพราะฉันต้อนรับขับสู้ทุกคนอย่างดี
พวกคุณคงจะหิวแย่ มาเลย กินกัน
เขาคือนักโบราณคดี ที่เราเห็นในความทรงจำของคอร์นีเลียส
- เป็นแม่มดเหรอ - หน้าตาก็เหมือนจริงๆ
แต่นั่นมันเรื่องเมื่อหนึ่งร้อยปีมาแล้ว
ทุกอย่างเรียบร้อยดีไหม
ไม่มาร่วมกินของว่างกับฉันเหรอ
ฉันทำเผื่อให้ดาห์เลีย ลูกสาว แต่ลูกอาจจะมาช้า
คุณกับลูกสาวอยู่ที่นี่มานานหรือยัง
อยู่ในเม็กซิโกเหรอ นานแล้ว
ตอนแรกเราก็ย้ายไปย้ายมาหลายที่
แต่ฉันอยู่ในยูคาทานมานานมาก
อันยา สร้อยคอของคุณสวยมากค่ะ มาจากที่ไหน
นั่นเรื่องยาวค่ะ
แต่คุณโชคดี ฉันมีเวลาเล่าเรื่องได้เยอะ
กาลครั้งหนึ่ง ฉันเป็นนักศึกษาโบราณคดี
ซึ่งมีใจอยากรู้เรื่องวัตถุโบราณแอซเทค
สมัยนั้นการจะหาข้อมูลเกี่ยวกับ อารยธรรมโบราณก็ยังเป็นเรื่องยาก
สมัยไหน
นานมากมาแล้ว อย่าขัดสิ
ฉันเป็นผู้หญิงคนเดียวในรุ่น
ไม่มีใครให้ความสำคัญพอที่จะ ให้ทุนทำการสำรวจ
จนกระทั่งวันหนึ่ง ฉันได้พบนักสะสมลึกลับ
นั่นคอร์นีเลียส! ทวดของทวดเรา
อะไรนะ
พวกเธอคือสายเลือดของ คอร์นีเลียส แวนเดอร์โฮเวนเหรอ
ใช่ แต่เราก็ไม่ได้อยากเป็น
พวกเราโดนคำสาปเพราะเจ้าปีศาจนั่น
และโดนจากวัตถุโบราณที่คุณพาเขาไปหา หีบใบหนึ่ง
หีบพิทักษ์ทลาโทอานี มันอยู่กับคุณเหรอ
ฉันสงสัยอยู่ตั้งนานว่าเกิดอะไรขึ้นกับหีบนั้น
คุณพอจะรู้เรื่องอะไรเกี่ยวกับมันบ้าง
ตอนแรกฉันเสนอตัวนำทางให้คอร์นีเลียส เพราะฉันหลังชนฝา
อยากได้ความก้าวหน้าในอาชีพนักโบราณคดี
แต่ระหว่างเดินทางไปเม็กซิโก…
ฉันก็เริ่มเสียใจกับการตัดสินใจครั้งนั้น
เมื่อได้รับการอารักขาจากหีบพิทักษ์ทลาโทอานี
ฉันจะไม่ต้องรับผลกระทบใดๆ ทั้งสิ้น
การพยายามหาสมบัติจะไม่มีวันล้มเหลว
หีบพิทักษ์ทลาโทอานีทำเอาไว้ เพื่อคุ้มครองผู้นำที่ดีไม่ให้พ่ายแพ้
แต่ฉันก็เพิ่งรู้ว่าคอร์นีเลียส ควรได้รับผลกรรมอะไรก็ตามที่เขาอยากเลี่ยง
ฉันรู้ว่าต้องขวางไม่ให้เขาใช้การมันได้ แต่จะหยุดยังไง
เขาตั้งใจจะต้องเอาให้ได้
โชคดีที่การค้นคว้าหาข้อมูลของฉัน ทำให้รู้ว่าพลังของหีบนั้น
จะไม่อาจใช้ได้หากไม่มีชิ้นที่สาม ส่วนที่จะพิทักษ์ภัยผู้ใช้
แต่คอร์นีเลียสไม่รู้
จุดระเบิด!
ฉันตั้งใจว่าเป้าหมายของชีวิต คือรักษาหีบพิทักษ์ทลาโทอานี
จากคอร์นีเลียสและคนอื่นๆ ที่จะนำอำนาจการคุ้มครองของมันไปใช้ในทางผิด
ฉันจึงหายตัวเข้ามาในป่า
และไม่ช้าก็ค้นพบว่าสร้อยคอนี้มีพลังชีวิต
นั่นคือสาเหตุที่ฉันยังอยู่
สร้อยนั่นทำให้เป็นอมตะเหรอ
ฉันก็ไม่รู้นะ แต่มันช่วยปกป้อง จากภัยอันตรายทุกชนิด
เราต้องใช้สร้อยนั่นถึงจะแตะนาฬิกาทรายได้
อันยา กลับไปช่วยเราถอนคำสาปเถอะ ขอร้อง
ไม่อย่างนั้น รัสกับแพนโดร่า จะถูกสาปเป็นหินต่อไป
เป็นหินเหรอ แน่สิ ฉันไปช่วยได้แน่
ครอบครัวควรจะได้อยู่ด้วยกัน
เยี่ยมเลย ขอบคุณมาก เครื่องบินเราจอดอยู่ริมป่านี่เอง
ไม่ใช่ไปตอนนี้ มันมืดแล้ว
ไปนอนพักกันก่อนดีกว่า พรุ่งนี้เช้าค่อยไป
ยังไม่ดึกขนาดนั้นเสียหน่อย พระอาทิตย์ยังไม่ตก
ป่านนี้ดาห์เลียกลับมาแล้วแน่ๆ
พรุ่งนี้เช้าฉันจะแนะนำให้รู้จัก พวกเธอต้องชอบลูกฉันแน่
เราต้องทำอะไรสักอย่าง จะอยู่ที่นี่ทั้งคืนไม่ได้
ก็ไม่อยากพูดเลยนะ แต่เราแอบขโมยสร้อยตอนเขาไม่ทันรู้ตัวได้
ถ้าแบบนั้นเราก็ไม่แตกต่างจากคอร์นีเลียส
ถ้าอันยาอยากขอเวลาปรับตัว เราก็ต้องเคารพเขา
- รัส หลับรึเปล่า - เปล่า
ฉันได้ยินเสียงคนพูด นายได้ยินมั้ย
เสียงอันยากับลูกแน่เลย
ฉันต้องไปดูว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่
เดี๋ยว ฉันไปด้วย
รัส ฟังให้ดีสิ นั่นแหละเสียงที่ได้ยิน
เสียงอันยา เห็นมั้ย กลับกันเถอะ
เดี๋ยวก่อน นางพูดกับใครสักคน อยากรู้คุยกับใคร
ลูกรัก แม่ปวดใจนักที่ลูกอยู่เดียวดายแบบนี้
ใช่ๆ แม่เข้าใจจ้ะ
แม่รู้ว่าลูกไม่ไว้ใจคนแปลกหน้า
แต่เด็กพวกนั้นน่ารักนะ
- เด็กผู้หญิงคนนั้นทำให้แม่คิดถึงลูก - ขอโทษ เป็นภูมิแพ้น่ะ
เกือบไปแล้ว ไปกันเถอะ
นอนไม่หลับเหรอ
ครับ แบบว่า เจ็ตแลก
ฉันจะพาไปชมสวนดีกว่า คืนนี้ต้นแสงจันทร์สวยงามมาก
หนูว่าเราแค่กลับ…
มาเร็ว แค่ดูนิดเดียว ชีวิตนี้ไม่เคยเห็นอะไรแบบนั้นแน่
สวยจริงๆ ครับ แต่เราควรจะได้นอนพัก
อย่านะ!
มันอะไร…
พี่บอกยังไงว่าอย่าเทียบฮันเซลกับเกรเทล
ลูกๆ
แพนโดร่า รัส อยู่ไหนน่ะ
รัส แพนโดร่า รัส
อันยา นั่นคุณเหรอ
คุณคงเป็นลูกสาวของอันยา ดาห์เลียใช่มั้ย
สวัสดีจ้ะ ฉันสกาย ฉันหาลูกๆ ฉันอยู่
สกาย ทำไมยังไม่นอนอีกคะ
ลูกๆ ฉันอยู่ไหน
อ๋อ ไปดูต้นแสงจันทร์ของฉัน
อีกเดี๋ยวก็กลับมาแล้ว ดีจังที่มีแขกมาบ้าน
อันยา เราไม่มีเวลาเล่นเกมอะไรกับคุณ
ฉันไม่ได้เล่นเกม
ครอบครัวคุณต้องรับผิดชอบ เรื่องคำสาปที่ทำลายชีวิตฉัน
อย่างน้อยก็ต้องอยู่เป็นเพื่อนพวกเราสักพัก
รัส แพนโดร่ากับฉัน ไม่ได้รู้เห็นเรื่องคำสาปนั่นด้วยเลย
เราทุกคนก็เกลียดการกระทำของคอร์นีเลียส
พวกเราสู้อยู่ข้างเดียวกัน
รัส ฟังสิ นั่นเสียงแม่
บอกมานะว่าลูกฉันอยู่ไหน!
แม่! เราอยู่ในนี้! แม่!
ฉันใช้เวลาทั้งชีวิตคุ้มครองโลก จากหีบพิทักษ์ทลาโทอานี
แต่ฉันได้อะไรเป็นสิ่งตอบแทน
ดาห์เลียกับฉันต้องหลบๆ ซ่อนๆ ย้ายจากป่าหนึ่งไปอีกป่าหนึ่ง
เพราะคนกลัวฉัน เรียกฉันว่าบรูฮา
และแล้ววันหนึ่ง ฉันตื่นขึ้นมา
แล้วดาห์เลียก็เป็น… แบบนั้นไปแล้ว
ฉันเสียใจด้วยจริงๆ อันยา
ถ้าเรื่องแบบนั้นเกิดกับลูกฉัน ฉันก็คงใจสลาย
แต่การขโมยหีบนั้นไปทำให้โดนคำสาป
ทั้งครอบครัวเราและครอบครัวคุณ
เรามีโอกาสจะหยุดคำสาปนั้นได้ถ้าเรา…
กล้าดียังไงมาหาว่าฉันเป็นขโมย ทั้งที่ฉันต้องเจออะไรมาขนาดนั้น
- แม่! - ขอให้ใช้เวลากับครอบครัวให้ดี
ขอโทษค่ะที่เราออกมา
โถ ลูกแม่
แม่ขอโทษที่ลูกต้องมาเจอเรื่องแบบนี้
เราต้องคิดหาทางออกได้ แม่แน่ใจ
แบบนี้ไม่โอเคเลย
เราเกือบจะถอนคำสาปทั้งหมดได้อยู่แล้ว จะมาล้มเหลวตอนนี้ไม่ได้นะ
อันยา! อันยา!
เฮ้อ พวกนั้นจะทำสวนแม่พังหมด
ทำอย่างกับแม่ขังเขาไว้ในคุกใต้ดิน
ที่นี่สวรรค์ชัดๆ
ดีกว่าที่ลูกหลานของคอร์นีเลียส แวนเดอร์โฮเวน ควรจะได้เสียอีก
เดี๋ยวพวกนั้นก็ใจเย็นลง
และลูกสามคนจะได้กลายเป็นเพื่อนสนิทกัน
แม่แน่ใจ
ไม่นะ อย่าเด็ดพลูเมเรียฉัน
ถ้าเธอเด็ดดอกพลูเมเรียอีกแค่ดอกเดียว ฉันจะทำให้ต้องเสียใจที่สุด
อันยา ปล่อยเราไปเถอะ
ไม่ ฉันยอมให้ครอบครัวของคอร์นีเลียส ลอยตัวเป็นอิสระไม่ได้
ฉันต้องการความยุติธรรม
คุณอาจคิดว่าตัวเองเป็นฮีโร่ แต่ไม่ใช่นะ
คอร์นีเลียสไม่มีทางได้หีบนั้นไปครอบครอง
ถ้าคุณไม่ได้พาเขาไปเจอหีบ เรื่องนั้นรู้แน่
เธอไม่ได้รู้อะไรเลย เด็กน้อย
ฉันยังเด็ก และฉันก็ชดเชยกับ การตัดสินใจผิดพลาดครั้งนั้นมาพอแล้ว
แต่ตอนนี้คุณกำลังตัดสินใจผิดอีกครั้ง
แน่ละ คุณได้ปกป้องโลกจากคอร์นีเลียส ในสมัยก่อนนั้น
แต่ตอนนี้เขาไม่อยู่แล้ว
ประโยชน์เดียวที่เราต้องการจากหีบนั้น คือจะช่วยพ่อของเรา
พ่อไม่ได้ทำอะไรผิดเลย ก็เหมือนลูกสาวของคุณนั่นแหละ
ถ้าคุณขังเราไว้ที่นี่ คุณจะกลายเป็นผู้ร้าย
แล้วใครจะปกป้องโลกจากคุณ
อย่ามองหน้าแม่แบบนั้นสิ
แม่คิดแค่จะลงโทษคอร์นีเลียส
ไม่ได้รู้ว่าครอบครัวเขา จะโดนสาปตามๆ กันไปด้วย
แม่ไม่เก็บสร้อยคอไว้หรอก ถ้ารู้ว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้
มีประโยชน์อะไรที่จะมีเวลาแสนยาวนาน ถ้าไม่สามารถใช้เวลากับลูกได้
รับไปสิ
ที่จริงไม่ต้อง… คุณแค่ไปกับพวกเราก็ได้
ฉันไม่ต้องการมันแล้ว เธอพูดถูก
ฉันพยายามจะกันไม่ให้คอร์นีเลียสมีอำนาจมากไป
แต่มันกลับทำให้ฉันกลายเป็นคนร้ายเอง
เมื่อช่วยคุณพ่อได้แล้ว
อย่าลืมทำลายหีบพิทักษ์ทลาโทอานีไปด้วย
จะทำลายด้วยมือของพวกเธอ หรือโดยคนที่เป็นเจ้าของที่แท้จริงก็ได้
อันยา ขอบคุณมาก
ฉวยโอกาสที่คืนนี้จันทร์เต็มดวงดีกว่า
ลูกสองคนบอกให้อเล็กซ์เตรียมตัวนะ แม่จะไปเอานาฬิกาทราย
รับทราบ
ใส่น้ำแล้ว ทีนี้ใส่เครื่องบูชายัญ
พ่อคะ
พ่ออยู่ไหน
ป่านนี้น่าจะตอบแล้ว ต้องมีอะไรสักอย่าง
คำบรรยายโดย ปัทมวรรณ บูรณมาตร์