DE LANTAARN
Goed gedaan!
Weer een tien. Zo ken ik je nog. Fijn dat je deze trend dit jaar doorzet.
Ja, dat voelt goed. Het voelt bijna...
Normaal? - Precies, ja.
Ik snap 'm. Ik hield nooit zo van normaal, maar na afgelopen zomer...
...geniet ik er juist wel van.
Ja, maar we hebben nog heel wat werk voor de boeg.
We hebben pap terug, maar al die artefacten liggen er nog.
Die lagen er altijd al.
Maar dat wisten we niet. Nu wel. - Dat is zo.
Maar na die zwarte weduwe kan ik alles aan.
Niet overmoedig worden.
Pas maar op. Gevaar zit in 'n klein hoekje.
Nu snap ik waarom jullie hier al zo lang zijn...
...maar het nog steeds zo'n zootje is. - Mijn schuld.
Pandora heeft ons parkour geleerd en nu ben ik verslingerd.
En het kan alleen hier als we niks vervloekts willen aanraken.
Nee, ik moet verantwoordelijker optreden.
Jouw sprong van de stapel verslagen naar het bureau...
...was wel een knappe prestatie, zootje of niet.
Mooi complimentje.
Die belangrijke verslagen zijn niet om mee te spelen.
Sorry, Sky.
Ik zal vragen of Alex jullie wat kratten geeft.
Waar is-ie?
De eerste twee keer was het niet grappig. Waarom nu wel?
Driemaal is scheepsrecht?
Hilarisch. - Bedankt, Larry.
Ik wil gewoon dat alles hier op orde is voor ik aan het werk ga.
Sky, je gaat 't geweldig doen.
Georgia en het Paxton Museum boffen maar met jou.
Ik ben er om je te helpen. - Dat weet ik.
Het leven oppakken voelt maar vreemd, vooral omdat je nog nachtmerries hebt.
Jij hebt al zoveel gedaan in mijn afwezigheid.
Laat mij de rest terugbrengen.
Zo kunnen wij Vanderhouvens iets mooiers nalaten.
En het spijt me echt dat ik dit geheimhield.
Ik... - Dat is gebeurd. Laten we vooruitkijken.
Dat is ook zo. Ik heb Stanley en Larry een krat beloofd.
Oké, acrobaten. Kijk hier eens.
Alex, gaat het? - Mijn droom. Ik weet nu wat die betekent.
Eindelijk snap ik het.
Het komt vast door die leegte, maar ik ben verbonden met de doornstruik.
Pap, dit slaat nergens op. - Ik kan het helaas niet verklaren, Russ...
...maar alles is verbonden. De artefacten, de doornstruik en nu ik.
Ik laat 't zien.
De doornstruik liet me dit artefact zien.
De Lucerna Sale.
Oftewel, de zoutlantaarn.
Wat? Ik weet best dingen.
Oké. Ik zag het in een verslag toen ik me voorbereidde op m'n sprong.
Dit moet met die skeletten in m'n dromen te maken hebben.
Eerst zagen wij aan de rode doorns welk artefact we moesten hebben.
Tot we die zwarte weduwe versloegen. - Nu vertelt de struik 't aan jou.
Dit is onze volgende missie. - Voel je je goed genoeg?
Zo houden die nachtmerries vast ook op. - Aan de slag dan maar.
Waarom draag ik het zo?
Je kunt vervloekte artefacten beter niet aanraken.
Daarom werk ik aan een robotarm. Maar tot die klaar is, moet het maar zo.
Cornelius schreef hier dat deze zoutlantaarn gemaakt is...
...om 'de aandacht van mijnwerkers te trekken'.
Het is een brok zout. Het glimt wel, maar trok dit hun aandacht?
Ze waren vast wanhopig op zoek naar vermaak.
Wat een goed team. Logisch dat jullie me konden redden.
Ik weet waar 't vandaan komt. Pandora, echt wat voor jou.
Deze lantaarn komt uit een gebied in Roemenië, genaamd Transsylvanië.
Transsylvanië. Jippie. Ik hoop op vampiers. Snel inpakken.
Denk je aan hetzelfde als ik? - Onderwatervulkanen?
Net als altijd: nee.
Wat is onze rol, nu ze weer herenigd zijn?
Dit is nog steeds ons domein. Wij hebben het hier voor het zeggen.
Daar ben ik niet meer zo zeker van. Ik ga nadenken.
In de hemelkamer met m'n nieuwe harmonica.
Wel heb ik ooit. Alexander de Grote is teruggekeerd.
Margie de Veroveraar, wat goed om je weer te zien.
Hoe is het met je?
Wat ruikt er zo lekker?
M'n knoflookketting. - Kan niet missen. Transsylvanië.
Ik ben benieuwd wat voor artefact het deze keer is.
Weet jij ervan?
Ze is de enige die ervan afweet.
Ik kan niet wachten om het artefact terug te geven en te zeggen:
'Wij komen een erfstuk teruggeven dat je lang geleden is afgenomen.'
Zo gaat het niet altijd.
O nee? - Soms wel, soms niet. Dat hangt ervan af.
Het is altijd anders. - Maar wij passen wel op je.
Volgende halte: Transsylvanië.
Eindelijk ga ik een vampier ontmoeten.
Niet iedereen in Transsylvanië is per se een vampier.
Ik sluit 't ook niet uit.
Ga weg. Ik heb al betaald.
Sorry? - Zijn jullie van 't elektriciteitsbedrijf?
Nee. We komen uit Amerika.
Ik dacht dat jullie de elektriciteit kwamen afsluiten.
Zo'n kasteel onderhouden moet prijzig zijn.
Ja, het zuigt me helemaal leeg. - Zoals een vampier?
Ja, zoiets. Er gaat zoveel geld in zitten.
Meer dan m'n verdorven familie me naliet.
Ooit was m'n familie steenrijk, maar de laatste 100 jaar waren moeilijk.
Nu red ik het amper nog. Waarom vertel ik dit? Wie zijn jullie?
'Wij komen een erfstuk teruggeven dat je lang geleden is afgenomen.'
De Lucerna Sale.
Graag gedaan.
Nou, minder bevredigend dan verwacht, maar het artefact is weer op z'n plek.
Dat weet ik zo net nog niet. - O nee?
Er klopt iets niet. Normaal merken we wel dat de vloek wordt opgeheven.
Het is goed zo. De doornstruik wees dit artefact aan en Vlad is de eigenaar.
Maar het gaat om het artefact, niet de eigenaar.
Terughalen dan maar?
Nee. We hebben het teruggebracht. Dat is genoeg.
Zagen jullie dat ook?
Je bedoelt Vlad die er stiekem vandoor gaat?
Wat doen ze nou? De missie is al volbracht.
We hebben nog niks goedgemaakt met die lantaarn.
Vooruit dan maar.
Je zou me niet storen op mijn nadenkplek.
Ben je in de Egyptische vleugel geweest terwijl je boos was?
Wat is hier gebeurd?
Was jij het niet? - Alsof één schedel dit kan aanrichten.
Dat wel, maar ik was het niet.
En Hank dan?
Hij beweert dat hij vastzat in de wapenkamer.
Dat is een goed alibi. - Denk je dat er een artefact is ontwaakt?
Dat kan. Laten we alles opruimen en inventariseren. Dan weten we meer.
Rustig maar. We doen dit vaker.
Ik niet.
Zout. De muren zijn van steenzout.
Vlad zei dat z'n familie rijk was. Nu snap ik waarom.
Vanwege zout?
Zout was lange tijd waardevoller dan goud. Daar komt het woord 'salaris' vandaan.
Waarom is hij met al dat zout hier niet nog steeds rijk?
Een gebrek aan werkers? Het is zwaar werk voor weinig geld.
Ho eens. Ik herken dit.
Uit m'n dromen. - Echt waar?
Dit waren vast rustplekken voor werkers. Perfect voor een dutje.
Dit lijken me catacomben.
Waar ze de lijken bewaarden.
Wel logisch. Zout conserveert. Maar waarom zijn ze leeg?
We moeten hier weg. Nu.
Maar de lantaarn dan? - Ik heb nog meer gezien in m'n dromen.
Ze zien ons niet.
Zombieskeletten zijn veel toffer dan vampiers.
We moeten dit uitzoeken.
Werklieden, opgelet.
Warempel, het werkt echt.
Ik heb geweldig nieuws.
Een oud erfstuk is teruggebracht en de zoutmijnen van Baciu gaan weer open.
Pak de houwelen en ga aan de slag.
Ja. Dat ding is duidelijk nog steeds vervloekt.
Dit is het laatste. - Weet je dat 100 procent zeker?
Ja, maat, dat weet ik heel zeker.
Dan ontbreekt er iets. Een armband uit de tombe van een farao.
Dus is-ie wakker geworden en weggewandeld of heeft iemand hem gestolen?
Larry, we staan voor een mysterie.
En als dit nog steeds ons domein is, moeten wij dat oplossen.
Ay ay, kapitein.
Met die lantaarn beheersten ze de skeletten.
Nu snap ik wat Cornelius bedoelde met 'aandacht trekken'.
Doordat hij die lantaarn stal, hebben ze hier jarenlang doelloos rondgezworven.
En nu Vlad hem terug heeft, kon hij de boel weer opstarten.
Dit moeten de mijnwerkers zijn. Zelfs na hun dood zijn ze nog gevangenen.
Niet zomaar gevangenen, maar slaven.
We moeten ze bevrijden. - Met de lantaarn bevelen we ze te stoppen.
Zou dat werken? - Geen idee.
Ik haal de lantaarn. Jongens, veilig hier blijven.
Moeten we deze strijd ook met jou aangaan? Met mam is dat een heel ding geweest.
Dat was inderdaad een heel ding. - Toen ontbrak er iemand.
Nu nemen mama en ik de risico's voor onze rekening.
Laat 't hem maar kwaadschiks leren.
Sta stand-by.
Doorwerken. Ik wil het familiefortuin terug.
Vlad Baciu, hou daarmee op.
De man die zogenaamd van 't elektriciteitsbedrijf was.
Nee, dat had je verkeerd begrepen. - Wat doe je hier dan?
We komen je tegenhouden. Je kunt geen dwangarbeid gebruiken.
Met m'n skelettenleger kan ik doen wat ik wil. Kijk maar.
Werkers, vang de indringers.
Schat, nu rennen we weg.
Hebbes.
Wat vet. - Geef die maar hier.
Jullie daar, pak ze.
Snel, de mijnkar in.
Kan dit niet sneller?
Ik doe m'n best.
Lekker bezig, Pan.
Snel. Spring hierin.
Dank je. - Tot uw dienst.
Meer skeletten.
Ik wil 'm op de rails krijgen. - Ik hou ze op afstand.
Bijna.
Gelukt.
Gelukkig ken ik hier de weg.
Dit kan niet waar zijn.
Wie zijn jullie en wat doen jullie hier?
Eerst geven jullie me deze en nu willen jullie 'm afpakken.
Sorry. Een klein vergissinkje.
Knoflook in m'n ogen.
Pak de lantaarn.
Ik beveel jullie...
Pap.
Sorry.
Snel, pap. Beveel de skeletten te stoppen.
Pap.
Werkers, stoppen.
En rust in vrede. Voor altijd.
Je hebt me kapotgemaakt. Nu kan ik mijn kasteel nooit houden.
Is dat echt zo erg? - Natuurlijk is berooid zijn erg.
Misschien weerhield dit je ervan om je eigen weg te gaan.
Ja, zo te zien zat jij hier net zo gevangen als de skeletten.
Daar zit wat in, vreemd Amerikaans gezin.
Morgen begin ik opnieuw. Ik ga het kasteel verkopen.
Kasteel kopen voor een prikkie?
Nee, bedankt. Ons huis is al werk genoeg.
Wat gebeurde daar met die lantaarn? Wat hield je tegen?
Hoe bedoel je?
De skeletten kwamen op ons af, maar je stond daar maar met de lantaarn.
Hè? Die heb ik nooit vastgehad. - Wie er het eerst bij de landingsbaan is.
Kom maar op. - Zijn je benen nog van steen?
Vertaling: Nikki van Leeuwen