(ตะเกียงต้องสาป)
(เก่งมาก!)
- เฮ้อ เอบวกอีกแล้วเหรอ สมเป็นรัส - นี่
ดีนะที่นายเริ่มเรียนม.ปลาย แบบเดียวกับที่จบม.ต้นมา
พูดจริงๆ มันก็รู้สึกดีนะ รู้สึกเกือบจะ...
- ปกติ - ใช่เลย
รู้สึกเหมือนกัน
เมื่อก่อนก็ไม่เคยอินกับชีวิตปกติหรอกนะ
แต่หลังจากเรื่องวุ่นๆ ช่วงปิดเทอมหน้าร้อน
ได้ใช้ชีวิตปกติบ้างก็ยอดไปเลย
ใช่ แต่พูดตรงๆ เราก็ยังมีอะไรต้องทําเยอะ
เราปล่อยพ่อจากคําสาปแล้ว
แต่ยังนอนอยู่บนวัตถุโบราณต้องสาปอีกเพียบ
แล้วไงล่ะ เราก็นอนแบบนั้นมาแต่เกิด
- แต่เราไม่รู้ไง ตอนนี้รู้แล้ว - ก็จริง
แต่พอจัดการแมงมุมแม่ม่ายดํานั่นได้ ฉันก็รู้สึกไร้เทียมทานละ
อย่ามั่นใจเกินเหตุก็แล้วกัน
ระวังด้วย เราไม่มีทางรู้ว่าอันตรายจะรออยู่ตรงไหน
ฉันเริ่มเข้าใจแล้วว่า เธอสองตนอยู่ในนี้กันมานานขนาดนั้น
โดยไม่เคยจัดของสําเร็จได้ยังไง
ความผิดข้าเอง
หลังจากที่แพนโดร่าสอนเล่นปาร์กัวร์ ข้าก็หมกมุ่นเลย
แล้วนี่ก็เป็นห้องเดียวที่จะเล่นได้
ถ้าไม่อยากไปโดนของต้องสาป
ไม่ใช่ๆ ต้องโทษข้า ข้าควรมีความรับผิดชอบมากกว่านี้
แต่ขอบอกเลยนะ เห็นเจ้าโดดจากกองสมุดบันทึกขึ้นโต๊ะล่าสุด
เป็นท่าที่ทั้งแปลกใหม่แข็งแกร่ง ต่อให้ทุกอย่างพังเละก็เถอะ
รับคําชมโดยดีจ้า
เรายังต้องใช้บันทึกพวกนี้นะ เพราะงั้นช่วยไปเล่นที่อื่น
ขอโทษจ้ะ สกาย
ฉันจะให้อเล็กซ์ยกลังมาให้เล่นแทนแล้วกัน
อเล็กซ์คะ
หายไปไหนแล้ว
สองรอบแรกก็ไม่ขําอยู่แล้วนะ
ทําไมถึงคิดว่ารอบนี้จะขําออกเหรอ
กฎต้องลองสามรอบมั้ง
ขําสุดๆ
ขอบใจ แลร์รี่
ฉันแค่อยากมาดูว่า เรื่องข้างล่างเรียบร้อยดีทั้งหมด
ก่อนจะไปเริ่มงานใหม่
สกาย คุณต้องทํางานใหม่ได้ดีมากๆ
จอร์เจียกับพิพิธภัณฑ์แพ็กซ์ตันโชคดีที่สุด
ที่ได้คุณไปจัดนิทรรศการให้พวกเขา
ไม่ว่าคุณต้องการอะไร ผมพร้อมจะช่วย
ฉันรู้ค่ะ
แค่รู้สึกแปลกๆ ตอนพยายามกลับไปใช้ชีวิตปกติ
โดยเฉพาะเมื่อคุณยังฝันร้ายอยู่
คุณทํามาเยอะมากแล้ว ตอนที่ผมทําเองไม่ได้
ให้ผมทําตามตัวอย่างของคุณ และเอาวัตถุโบราณพวกนี้ไปคืนถิ่นบ้าง
จะทําให้ครอบครัวเรามีโอกาส สร้างตํานานแวนเดอร์โฮเวนบทใหม่
และฟังนะ สกาย ย้ําอีกที ผมขอโทษที่ปิดความจริงจากคุณ
- ผม... - เรื่องผ่านไปแล้วก็ผ่านไป
สนใจแต่อนาคตดีกว่า
นึกขึ้นได้
ฉันบอกสแตนลีย์กับแลร์รี่ว่า คุณจะยกลังมาให้พวกเขาเล่นปาร์กัวร์
โอเค นักตีลังกา ยกเลยจ้า
อเล็กซ์ โอเครึเปล่า
ฝันร้ายพวกนั้น ผมรู้แล้วว่ามันคืออะไร
ในที่สุดก็คิดออก
มันต้องเกี่ยวกับช่วงเวลาที่อยู่ในความมืด
แต่พ่อว่าพ่อผูกพันกับเครือหนาม
พ่อ พูดอะไรไม่เข้ากันเลย
เชื่อพ่อเถอะ รัส พ่อก็อยากมีคําอธิบายที่เป็นวิทยาศาสตร์กว่านี้
แต่ทุกอย่างในชั้นใต้ดินนี้เชื่อมโยงกัน
ทั้งวัตถุโบราณ เครือหนามแล้วก็พ่อด้วย
มาสิ จะเอาให้ดู
เมื่อกี้ตอนแตะโดนเครือหนาม
มันเผยให้เห็นวัตถุโบราณชิ้นนี้
ลูเซอร์นาซัล
หรือที่รู้จักในชื่อของตะเกียงเกลือ
อะไรล่ะ คิดว่านี่ไม่รู้อะไรบ้างเลยเหรอ
ก็ได้ พอดีไปเจอจากบันทึกที่นั่งทับ
ตอนคิดท่าโดดปาร์กัวร์ไปที่โต๊ะ
ของชิ้นนี้เกี่ยวกับฝันโครงกระดูกของพ่อด้วย
ก่อนหน้านี้ เครือหนามใช้หนามสีแดง คอยนําทางเราว่าจะต้องจัดการของชิ้นไหน
ซึ่งมันก็เลิกทําหลังจากเราบี้แมงมุมแม่ม่ายดําไป
ตอนนี้มันต้องบอกพ่อโดยตรงเลยแน่ๆ
นี่แหละภารกิจต่อไปของเรา
แน่ใจเหรอว่าพักผ่อนเพียงพอแล้ว
พ่อว่าฝันร้ายพวกนี้จะไม่หายไป จนกว่าเราจะทําเรื่องแบบนี้ให้หมด
งั้นก็จัดการกันเลย
ทําไมต้องจับแบบนี้นะ ถามอีกที
เราได้บทเรียนว่าเราไม่ควร ใช้มือเปล่าๆ แตะของโบราณต้องสาป
ถ้าไม่จําเป็นจริงๆ
เพราะงั้นผมถึงได้กําลังออกแบบ หุ่นยนต์จับวัตถุโบราณ
แต่ในเมื่อยังทําไม่เสร็จก็ต้องใช้ไม้คีบงี้ไปก่อน
คอร์นีเลียสเขียนไว้ว่าตะเกียงเกลือถูกสร้างมา
เพื่อ "ดึงความสนใจคนงานเหมือง ให้ไม่ลังเลเถลไถล"
ในนี้มีแค่หินเกลือชิ้นเดียว
คือมันก็แวววาวสวยดี แต่ถึงกับดึงความสนใจได้เลยเหรอ
สมัยก่อนคนงานเหมือง ขาดแคลนความบันเทิงขนาดนั้นเลยดิ
ทั้งสามคนทํางานเข้าขากันดีจริง ไม่ประหลาดใจแล้วที่ช่วยพ่อมาได้
เจอแล้วว่ามาจากไหน
แพนโดร่า งานนี้เธอต้องกรี๊ด
ดูเหมือนตะเกียงนี้ถูกขโมยมา จากเขตเล็กๆ ในโรมาเนีย
ที่ชื่อว่าทรานซิลเวเนีย
ทรานซิลเวเนีย เยี่ยม!
ขอให้เป็นปราสาทแวมไพร์ด้วยเถอะ ไปเก็บของก่อนละ
เจ้ากําลังคิดเรื่องเดียวกับข้ารึเปล่า
คิดถึงภูเขาไฟใต้น้ําเหรอ
อีกละ ไม่ใช่
เมื่อครอบครัวเขากลับมาพบกันแล้ว บทบาทของพวกเราอยู่ตรงไหนล่ะ
ปีกตึกต้องห้ามก็ยังเป็นถิ่นของเรา เรายังเป็นคนคุมห้องใต้ดินนี้
ช่วงหลังๆ นี้ข้าก็ไม่ค่อยแน่ใจละนะ
ต้องขอเวลาคิดก่อน
ข้าจะไปอยู่ในหอดูดาว กับฮาร์โมนิก้าตัวใหม่ละกัน
ไม่อยากจะเชื่อ อเล็กซานเดอร์ผู้ยิ่งใหญ่กลับมาแล้ว
มาร์จี้ผู้พิชิต ไม่อยากจะเชื่อสายตา
เป็นยังไงบ้าง
กลิ่นหอมๆ นั่นกลิ่นอะไร
สร้อยกระเทียมค่ะ
แหงสินะ จะไปทรานซิลเวเนีย
ไม่อยากรู้เลยว่ารอบนี้ของต้องสาปเป็นอะไร
รู้เรื่องนั้นด้วยเหรอ
เชื่อฉันเถอะ เขาเป็นคนเดียวที่รู้
แทบรอไม่ไหวที่จะส่งวัตถุโบราณ คืนให้กับเจ้าของที่ถูกต้องแล้วบอกว่า
"เราเป็นมิตรที่เอาสมบัติของตระกูลมาคืน
หลังถูกพรากจากคุณไปนาน"
ปกติเรื่องไม่ค่อยเป็นแบบนั้นหรอก
ไม่ใช่เหรอ
ก็อาจใช่ หรืออาจไม่ใช่ ขึ้นกับสถานการณ์
ทุกรอบไม่เคยเหมือนกัน
ไม่ต้องห่วงฮะ เราจะคอยดูแลพ่อเอง
ป้ายหน้า ทรานซิลเวเนียจ้า
ไม่อยากเชื่อว่ากําลังจะได้เจอแวมไพร์ตัวจริง
แค่เพราะเรามาทรานซิลเวเนีย ไม่ได้แปลว่าทุกคนต้องเป็นแวมไพร์นะ
แต่แม่ก็ไม่ตัดความเป็นไปได้
ไสหัวไป จ่ายบิลแล้วไง
อะไรนะ
ไม่ได้มาจากการไฟฟ้าเหรอ
เปล่า เรามาจากอเมริกา
นึกว่าจะมาตัดไฟเพราะค้างจ่ายอีกแล้ว
การดูแลปราสาทใหญ่ขนาดนี้คงค่าใช้จ่ายสูงมาก
ใช่ รีดเลือดหมดตัว
เหมือนแวมไพร์เลยเนอะ
ใช่ เหมือนจริง เสียเงินเยอะมาก
มากกว่าที่ตระกูลเฮงซวยทิ้งมรดกไว้ให้
กาลครั้งหนึ่งตระกูลฉันเคยรวย แต่ร้อยปีที่ผ่านมามีแต่เสียเงิน
ตอนนี้แทบจะไปต่อไม่ไหว
แต่มาบอกพวกนี้ทําไม คุณเป็นใครกัน
เราเป็นมิตรที่เอาสมบัติของตระกูลมาคืน...
หลังถูกพรากจากคุณไปนาน
ลูเซอร์นาซัล
ยินดีที่ช่วย
เฮ้อ แบบนี้ไม่เห็นได้ใจเท่าไหร่
แต่เรื่องสําคัญก็คือวัตถุโบราณ กลับไปอยู่ในที่ทางของมันแล้ว
- ผมไม่ค่อยแน่ใจนะ - ไม่แน่ใจเหรอ
มันรู้สึกแปลกๆ
ปกติเวลาคําสาปถูกถอนออกจากวัตถุโบราณ เราจะรู้ได้ชัดเจน
พ่อว่ามันถูกแล้วล่ะ
เครือหนามบอกให้พ่อรู้ว่า นี่คือวัตถุโบราณชิ้นต่อไปไง
และบันทึกก็เขียนไว้ว่าวลาดเป็นเจ้าของที่ถูกต้อง
แต่เราต้องทําเพื่อวัตถุโบราณเอง ไม่ใช่เพื่อเจ้าของนะ
หรือเราควรจะชิงกลับมา
ไม่ เราเอาไปคืนในที่ของมันแล้ว แค่นั้นน่าจะพอ
คนอื่นเห็นเหมือนกันมั้ยเนี่ย
เห็นวลาดทําลับๆ ล่อๆ อุ้มตะเกียงที่เราเพิ่งคืนให้หนีไปใช่มะ
ลูกๆ ทําอะไรน่ะ เราทําภารกิจเสร็จแล้วนี่
ภารกิจคือแก้ตัวกับตะเกียงต้องสาป
ไม่ใช่แค่ส่งต่อไปให้พ้นๆ ตัว
งั้นก็ได้
สแตนลีย์!
ข้าขอไว้แล้วไงว่าอย่ามารบกวน ในพื้นที่ใช้ความคิดของข้า
เจ้าเข้าไปในปีกอียิปต์ ตอนกําลังโมโหรึเปล่า
เกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้นที่นี่
ไม่ใช่ฝีมือเจ้าเองเหรอ
คิดว่ากะโหลกก้อนเดียว จะสร้างความปั่นป่วนขนาดนี้ได้เหรอ
คือก็อาจทําได้ แต่ไม่ได้ทํา
แล้วแฮงค์ล่ะ
เขาอ้างว่าถูกขังอยู่ในห้องสรรพาวุธ ในช่วงเวลาเกิดเรื่อง
นั่นเป็นคําอ้างอิงที่อยู่ที่แน่นหนา
คิดว่ามีวัตถุโบราณคืนชีพมาทําเรื่องแบบนี้เหรอ
อาจเป็นได้ จัดการเก็บกวาดกันก่อน แล้วตรวจนับของกันดีกว่า
นั่นอาจทําให้ได้เบาะแสที่จําเป็น
นี่
ไม่เป็นไร เราชินกับเรื่องพวกนี้แล้ว
พ่อไม่ได้ชินด้วย
เกลือ ผนังทั้งหมดเป็นหินเกลือทั้งก้อน
วลาดบอกว่าเมื่อก่อนตระกูลเขาร่ํารวย
น่าจะรวยเพราะเหตุนี้
เพราะเกลือเนี่ยนะ
ช่วงเวลาส่วนใหญ่ในประวัติศาสตร์ เกลือมีค่ามากกว่าทองนะ
คําว่า "ซาลารี" เงินเดือนก็มาจากคําว่าเกลือ
แต่ถ้ามีเกลือเป็นภูเขาอยู่ใต้ปราสาท ทําไมถึงไม่รวยเหมือนเดิมล่ะ
เขาอาจจะหาคนงานไม่ได้
การทําเหมืองเป็นงานหินที่จ่ายเงินน้อย
เดี๋ยวก่อน พ่อจําที่นี่ได้
อยู่ในฝันของพ่อ
จริงเหรอ
นี่ต้องเป็นที่พักคนงานเวลาเหนื่อยแน่เลย
เป็นที่เหมาะกับการแอบงีบ
แม่ว่าเป็นสุสานเก่ามากกว่านะ
ช่องเอาไว้เก็บศพน่ะจ้ะ
ไม่ประหลาดใจ
แร่เกลือช่วยถนอมศพโดยธรรมชาติ แต่ทําไมช่องพวกนี้ถึงโล่ง
เราต้องออกไปจากตรงนี้ เดี๋ยวนี้เลย
นึกว่าเราจะไปตามตะเกียงกลับมาเสียอีก
ตะเกียงไม่ใช่สิ่งเดียวที่พ่อเห็นในฝัน
มันไม่เห็นพวกเราเลย
โห โครงกระดูกเดินได้เจ๋งกว่าแวมไพร์เยอะเลย
เราต้องหาให้ได้ว่าเกิดอะไรขึ้น
ฟังทางนี้ เจ้าพวกไพร่ มองมาทางนี้
ตํานานเป็นจริง ใช้ได้จริงๆ
ฉันมีข่าวดีมาก
สมบัติเก่าของตระกูลถูกนํามาคืนแล้ว
อีกไม่ช้าเหมืองเกลือบาชูจะกลับมาดําเนินการ
คว้าสิ่วกับจอบขึ้นมาแล้วเริ่มงานได้
โอ๊ยโหยว เจ้าสิ่งนั้นยังมีคําสาปจริงด้วย
สุดท้ายแล้ว
แน่ใจร้อยเปอร์เซ็นต์นะว่าไม่มีอีกแล้ว
อย่าให้ต้องใช้ตัวเลขยืนยันสิ ข้ามั่นใจ
งั้นก็มีวัตถุโบราณหายไปชิ้นหนึ่ง
กําไลข้อมือจากสุสานฟาโรห์อียิปต์
มันฟื้นคืนชีพแล้วออกไปเองงั้นเหรอ
หรือมีคนแอบเข้ามาขโมยไป
แลร์รี่ ดูเหมือนเราจะเจอเรื่องลึกลับเข้าแล้ว
และถ้าเรายังเป็นคนคุมห้องข้างล่างนี่ เราต้องไขปริศนาให้ได้
ครับผม กัปตัน
ตระกูลของวลาดต้องใช้ตะเกียงนั่น
ในการควบคุมโครงกระดูกพวกนี้
ตอนนี้เราเข้าใจความหมายของ
"ดึงความสนใจคนงานเหมือง ให้ไม่ลังเลเถลไถล" แล้ว
แปลว่าเมื่อคอร์นิเลียสขโมยตะเกียงไป พวกนั้นคุมโครงกระดูกไม่ได้
พวกมันต้องเดินเพ่นพ่านไร้จุดหมาย อยู่ในเหมืองนี้มานานมาก
แล้วตอนนี้เราก็เพิ่งเอามาคืนให้วลาด
เราทําให้เขากลับไปทําธุรกิจของตระกูล
โครงกระดูกน่าสงสารพวกนั้น คงต้องเป็นอดีตคนงานเหมือง
ที่ถึงตายไปแล้วก็ยังเป็นนักโทษอยู่
ไม่ใช่แค่นักโทษ เรียกว่าเป็นทาสเถอะ
เราต้องปลดปล่อยพวกเขา ให้ได้พักอย่างสงบ
ไปชิงตะเกียงกลับมาแล้วสั่งให้หยุดทําดีกว่า
คิดว่าจะได้ผลเหรอ
ไม่รู้เหมือนกัน
งั้นพ่อควรเป็นคนที่ไปเอาตะเกียงคืน
ลูกๆ รอตรงนี้นะ จะได้ปลอดภัย
เราต้องพิสูจน์ตัวเองกับพ่อด้วยเหรอ
หน้าร้อนที่แล้วก็เจอแม่มาแล้วคนนึง กว่าจะจบได้ก็เหนื่อย
ลูกพูดถูก กว่าจะจบได้ก็เหนื่อย
นั่นมันตอนที่ครอบครัวเราอยู่ไม่พร้อมหน้าไง
ตอนนี้เมื่อมีทั้งพ่อและแม่คอยปกป้อง
ลูกๆ นั่งรอสบายๆ ไปได้เลย
ปล่อยพ่อเขาทําไปก่อน
บางคนก็ต้องเจอกับตัวถึงจะได้บทเรียน
เตรียมตัวเป็นกองหนุนให้ดีเถอะ
ทํางานให้หนักอีก! อีกไม่นานจะได้สมบัติบาชูคืนมา
วลาด บาชู หยุดอยู่ตรงนั้นเลย
นั่นคนที่สร้างภาพว่ามาจากการไฟฟ้า
ไม่ใช่ เข้าใจผิดแล้ว
งั้นมาทําอะไรที่นี่
เรามาหยุดคุณ
คุณบังคับใช้แรงงานคนอื่น เพื่อเรียกสมบัติของตระกูลคืนมาไม่ได้
นี่คุมกองทัพอมตะ เพราะงั้นจะทําอะไรก็ได้ คอยดูนะ
คนงานทั้งหลาย จับตัวผู้บุกรุกมา
คุณคะ ถึงจังหวะต้องเผ่น
ได้มาแล้ว!
เด็ดหัว
ขอคืนก่อนละ
เจ้าโครงกระดูก จับมัน
หนีเร็ว ลงรถเข็นไปเลย
ไอ้รถนี่ไปเร็วกว่านี้ได้มะ
ก็พยายามอยู่
เจ๋งมาก แพน
เร็วเข้า ซ่อนในนี้
- ขอบคุณ - ฉันเอาอยู่
โครงกระดูกยังมาอีก
พ่อพยายามจะดันมันกลับขึ้นราง
แม่จะถ่วงเวลาให้
เกือบขึ้นแล้ว
ได้แล้ว!
แย่หน่อยที่ไม่ได้รู้ทางในเหมืองดีเท่าฉัน
โอ๊ย ล้อเล่นกันรึเปล่า
ไม่เข้าใจเลยว่าพวกแกเป็นใครและมาที่นี่ทําไม
ตอนแรกเอาตะเกียงกลับมาให้ แต่ตอนนี้อยากจะมาเอาคืน
ขอโทษทีนะ ทุกคนก็ทําพลาดกันได้
กระเทียมเข้าตา!
ไปเอาตะเกียงมา
ขอสั่งให้พวกเจ้า...
แพนโดร่า รับ!
พ่อ!
ขอโทษๆ
เร็วเข้า พ่อ
ใช้ตะเกียงสั่งให้โครงกระดูกหยุดสู้
พ่อ!
เหล่าคนงาน ขอสั่งให้หยุด
และขอสั่งให้ไปพัก ตลอดกาล
ไม่นะ
พังชีวิตฉันหมดแล้ว
ถ้าไม่มีคนงานก็เก็บปราสาทไว้ไม่ได้
พูดอย่างกับนั่นเป็นเรื่องแย่
การเงินหมดถังแตกมันจะดีได้ยังไง
การพยายามรักษาของทั้งหมดนี้นั่นแหละ ขวางไม่ให้คุณหาทางเดินชีวิตตัวเอง
ใช่ ดูแล้วทั้งคุณและเหล่าโครงกระดูกเป็นนักโทษ
ของสถานที่ตรงนี้
พูดถูกแฮะ ครอบครัวอเมริกันประหลาด
ตั้งแต่เช้าพรุ่งนี้ เราจะเปลี่ยนเป็นคนใหม่
เอาปราสาทไปประกาศขาย
อยากซื้อปราสาทมั้ย ขายให้ราคางามๆ
ขอบคุณ แต่ไม่เอาค่ะ เราก็มีปัญหาที่บ้านอยู่แล้ว
เมื่อกี้ตอนถือตะเกียงเกิดอะไรขึ้น
ทําไมพ่อถึงลังเล
ลังเลเหรอ หมายความว่าไง
ตอนที่โครงกระดูกเกือบจับเราได้
พ่อเป็นคนถือตะเกียงแต่ไม่ได้สั่งให้มันหยุด
พูดเรื่องอะไรของลูก พ่อไม่ได้แตะตะเกียงเลย
พ่อ ใครถึงลานบินก่อนชนะมะ
ได้เลย ยัยลูก
อะไร ขายังเป็นหินอยู่เหรอ
คําบรรยายโดย ปัทมวรรณ บูรณมาตร์