(เอลโดราโด)
ห้องเดินเรือ
ไม่ได้เข้ามานานเกินไปแล้ว
ตั้งสมาธิหน่อย แลร์รี่
เราต้องค้นให้ทั่ว หาหลักฐานว่ามีการบุกรุก
มีคนมาค้นคอลเล็กชั่นของอียิปต์ แล้วเอาลูกเต๋าขึ้นไปข้างบน
เราต้องหยุดพวกนั้นก่อนมันจะทําอีกครั้ง
ข้าช่างโหยหาการได้ออกทะเลอีกครั้ง
เพิ่งเมื่อวานนี้เองไม่ใช่เหรอที่เล่าถึง
ครั้งที่ถูกเรือศัตรูระเบิดเป็นเสี่ยงๆ
ถูก และเรื่องแบบนั้นจะไม่เกิดขึ้นเลย ถ้าลูกเรือนอกคอกของข้า
ยอมทําตามคําสั่งตั้งแต่ต้น
- แต่ข้าจําว่าเจ้าเล่า... - พังงาออตโตมัน
ไม่มีใครทําพวงมาลัยบังคับเรือได้อย่างพวกนั้น
นั่นเรื่องจริง
- "ความงดงามของแก่น... - "ความงดงามของแก่น...
- ความสมมาตรของแกน... - ความสมมาตรของแกน...
- ส่วนโค้งของวงนอก - ส่วนโค้งของวงนอก
- สมบูรณ์แบบในทุกทาง" - สมบูรณ์แบบในทุกทาง"
เจ้าพูดแบบนี้ทุกทีเลย
เราดูครบทุกชิ้นแล้ว ไปกันเถอะ
เดี๋ยวก่อนนะ สแตน ดูสิ
น้ํารั่วออกมา
แย่ละ น้ําเข้า
(พังงาเรือออตโตมัน)
(แวดวงภัณฑารักษ์)
ฉันได้ขึ้นปก
"สกาย แวนเดอร์โฮเวน เสาหลักแห่งบาบิโลน"
ผมภูมิใจในตัวคุณมาก
ข้างล่างเกิดอะไรขึ้นแล้ว
ไม่มีอะไรเหมือนการรอดจากพายุทะเลคลั่ง พยายามใหม่นะ โพไซดอน
ดีใจนะที่พวกนายไม่เป็นอะไร เกิดอะไรขึ้น
เจ้าพังงาออตโตมันนั่นปล่อยน้ําออกมา อย่างกับเรือรบรั่ว
แต่ปัญหาพวกนั้นข้าเคยซ่อมมาเยอะ
โปะยางมะตอยเข้าไป
ยังมีฝีมือนะเรา
ตอนเราทําบัญชีของในปีกตึกต้องห้าม ฉันเป็นคนทําห้องเดินเรือเอง
นี่เป็นพังงาของเรือที่บังคับการ โดยคนชื่อฮัมซา ซาดิค
นี่เป็นพังงาของนายพลฮัมซา ซาดิคเหรอ
รู้ว่าเป็นของออตโตมัน แต่ไม่เคยนึกไม่เคยฝันว่าจะเป็นของเขา
นายรู้สินะว่าเขาเป็นใคร
ชาวเรือทุกคนที่พอจะไปวัดไปวาได้ต้องรู้จักซาดิค
เขาเป็นฮีโร่ส่วนตัวของข้าเลยล่ะ
อย่างนั้นเหรอ ไม่เห็นเคยได้ยินเจ้าพูดถึง
ล้อเล่นรึเปล่า
ก็ล้อเล่นน่ะสิ
เจ้าพูดถึงเขาบ่อยจะตาย
นักประวัติศาสตร์เห็นตรงกันว่า ความปรารถนาก่อนตายของนายพล
คือให้เอาพังงาเรือไปลอยทะเลอีเจียน
แต่สุดท้ายคนไม่ได้ทําตามนั้น
มันกลับถูกส่งต่อกันไปเรื่อยๆ จากนักสะสมคนหนึ่งสู่มืออีกคนเป็นร้อยๆ ปี
เป็นเรื่องปกติในกลุ่มของต้องสาป อย่างที่รู้กัน
แต่ไม่ต้องรอละ
เราจะพานายกลับบ้านนะจ๊ะ
ทุกท่าน ข้าจะถือเป็นเกียรติมาก ถ้าได้ช่วยความปรารถนาสุดท้ายของนายพลซาดิค
ขอให้ข้าได้ขึ้นเรือด้วยเถอะนะ
ข้าจะช่วยได้จริงจัง
ข้ารู้จักทะเลอีเจียนอย่างกับหลังมือตัวเอง
เจ้าไม่ได้เห็นมือตัวเองมาหลายสิบปีแล้ว อย่าว่าแต่ทะเลอีเจียนเลย
คนเรือไม่มีวันลืม
เชื่อข้าเถอะ ด้วยประสบการณ์ของข้า
นี่จะเป็นภารกิจที่ง่ายสุดที่เคยทํามา
หนูว่าเป็นไอเดียที่ดีนะ
ซ่อนแลร์รี่ระหว่างเดินทางก็ง่าย
เอาใส่กระเป๋าโบว์ลิ่งไปก็จบแล้ว
ก็เสี่ยงอยู่ แต่ความเชี่ยวชาญของแลร์รี่ น่าจะช่วยเราได้จริงๆ
แลร์รี่ควรจะไป เพราะแม่ไปไม่ได้
อะไรนะ ทําไมล่ะ
จอร์เจียเพิ่งส่งข้อความมา เกิดเรื่องที่พิพิธภัณฑ์
คงต้องเป็นเรื่องใหญ่ เพราะเรียกทุกคนเข้าไปพร้อมกันพรุ่งนี้
ไม่มีข้อยกเว้น
ดูเหมือนจะได้ทําภารกิจแรก แบบผู้ใหญ่ฉายเดี่ยวแล้วนะ พ่อ
คุณทําได้ดีแน่ๆ ฉันทํามาตลอดหน้าร้อน
อีกอย่าง ข้าก็แก่กว่าเจ้าเป็นร้อยๆ ปี
เพราะงั้นจริงๆ แล้ว ข้าเนี่ยแหละผู้ใหญ่สุด
เบนทิศสู่การผจญภัยเลยจ้า
คือ นายเป็นกะโหลกโจรสลัด
จะตรงกับความจริงกว่าถ้าเรียกว่า ข้าคือโจรสลัดไร้ร่าง
ต้องยอมรับนะ มาร์จี้รับมือได้ดีกว่าที่คิดเยอะ
มาร์จี้ คิดว่าเราต้องบินกันอีกนานมั้ย
อีกเดี๋ยวน่าจะถึงอิสตันบูลแล้วล่ะ
อิสตันบูลเหรอ
มีเมืองอื่นที่ใกล้ทะเลอีเจียนกว่าอิสตันบูลตั้งเยอะ
ทําไมต้องไปตรงนั้นล่ะ
อิสตันบูลเป็นที่เหมาะจะเช่าเรือที่สุด
อนุสรณ์นายพลซาดิคก็อยู่ที่นั่น เพราะเป็นศูนย์กลางอํานาจอาณาจักรออตโตมัน
เราอาจหาข้อมูลเรื่องของเขาต่อได้ที่นั่นด้วย
สมเป็นพ่อ
เดินทางทีไรพ่อให้เราอ้อมโลก
เพื่อดูอาคารในประวัติศาสตร์เสมอ
ข้าเอาด้วย
ข้าก็อยากเห็นเมืองโปรดของท่านนายพล ด้วยตาตัวเองเหมือนกัน
เสียดายสแตนลีย์ไม่ได้มา
ข้าก็ไม่มีใจอยากออกทะเลหรอก
เห็นผืนน้ํากว้างใหญ่ทีไรรู้สึกตะครั่นตะครอ
แต่ว่า ก็ขอบใจมากนะที่อาสามาช่วยกัน
การสืบหาตัวผู้บุกรุกนี่
น่าจะทําได้เร็วขึ้นถ้ามีเพื่อนคุย
พ่อ ทุกอย่างโอเคไหม
พ่อไม่เป็นไร
แต่ว่า... ลูกๆ กับแม่ทําเรื่องนี้จนโปร
พ่อไม่อยากให้ทุกคนผิดหวัง
ไม่มีใครคิดว่าพ่อต้องเพอร์เฟกต์หรอกฮะ เราแค่ดีใจที่พ่ออยู่ด้วย
ว่าแต่ว่า รู้ไหมว่าทําไมมาร์จี้ถึงอยากแวะอิสตันบูล
อะไรนะ พ่อจําไม่ได้เหรอ
เป็นไอเดียพ่อเอง
พ่อจําไม่ได้จริงๆ
อ้าว หาเช่าเรือได้มั้ย
ได้ มีเรือว่างเยอะเลย
ไม่มีใครเช่าเรือไปไหนมาหลายวันแล้ว
ไม่มีใครเช่าเรือเพราะเขากลัวกันหมด
มีข่าวลือทั่วเมืองว่า ถ้าเรือไปถึงจุดหนึ่งในทะเลอีเจียน
จะมีเสียงชวนขนลุกสั่งให้เลี้ยวกลับ
เรือที่ไม่ยอมกลับจะโดนดูดเข้าไปในน้ําวน
เรือทั้งลําหายไป เหมือนถูกดูดลงไปในคอห่านยักษ์
ไร้สาระ เรื่องจากทะเลก็เล่ากันเกินจริงอยู่แล้ว
คิดว่าเคราของแบล็กเบียร์ดเป็นสีดําจริงๆ งั้นรึ
ไม่เลย หงอกเหมือนเคราคุณปู่
ตกลงตามนี้ พรุ่งนี้ออกเรือ
ทุกคนเข้าเปลนอนเสีย พรุ่งนี้ต้องออกทะเลกันยาวๆ
ฟังอยู่รึเปล่า
กัปตันออกคําสั่งแล้วนะ
ครับผม กัปตันแลร์รี่
มาเร็ว
เราจะไปนอนบนดาดฟ้าใต้ผืนดาว
เป็นวิธีเริ่มการเดินทางที่ดีที่สุด
ฉันทิ้งเฒ่ารูฟัสไว้ไม่ได้หรอก
ฉันนอนตรงนี้แล้วกัน
หนูจะนอนกับมาร์จี้นะ
อย่าถือนะคะ พ่อ แต่พ่อกรนดัง เหมือนสิงโตทะเลเคี้ยวขี้แมวเลย
ทําตามคําสั่งข้าสิ
อย่างน้อยนายก็ได้หลับบ้าง
พ่อฮะ
นั่นพ่อรึเปล่า
แลร์รี่ ระวัง
ไปเอากระปุกเกลือจากในครัวมา
- กระปุกเกลือเหรอ - เร็วเข้า!
- ยังไงต่อ - ปาใส่มันเลย
นายรู้ได้ไงว่ามันจะได้ผล
ความเชื่อโบราณน่ะ
ถ้ากะลาสีส่งกระปุกเกลือให้กัน จะนําความซวยเข้ามา
ดีนะเราพานายมาด้วย ต้องใช้ตัวช่วยมากที่สุดเท่าที่มี
ฉันพลาดไม่ได้เห็นผีโจรสลัดเหรอ
สนใจรายละเอียดผิดจุดแล้ว
ผีโจรสลัดเล่นงานข้า
ไม่ต้องห่วง เจ้าหัวแข็ง
ถ้ามันกลับมาอีก มาร์จี้จะเล่นงานให้เอง
ข้าน่าจะจับเจ้าโยนลงทะเลไปเสีย ข้อหาละทิ้งหน้าที่
พ่อไปอยู่ไหนมา
พ่อไม่รู้
นาทีหนึ่งพ่อก็หลับอยู่ นาทีต่อไปก็เดินหลงอยู่ตามท่าจอดเรือ
สงสัยความจําหายไปอีกแล้ว
ขอโทษนะ ทุกคน
พ่อไม่อยู่ตอนที่ลูกต้องการ นี่เป็นภารกิจแรกโดยที่แม่ไม่มาด้วย
แต่รู้สึกเหมือนพ่อยิ่งพาลูกไปเจออันตราย
ไม่ใช่ความผิดพ่อ
แค่เป็นผลข้างเคียงของสิ่งที่เกิดขึ้นในความมืด
เดี๋ยวก็น่าจะหายเองแหละ
ใช่มั้ย รัส
แหง
มุ่งหน้าไปทิศตะวันตกเฉียงใต้ต่อไป ไปทางนี้จะถึงได้เร็วที่สุด
แน่ใจเหรอ ทางนั้นมีรายงานสภาพอากาศไม่ดีเยอะเลย
อย่าได้ตั้งคําถามกับกัปตัน
อัจฉริยภาพของแลร์รี่รับมือกับ สภาพอากาศเลวร้ายนิดหน่อยได้น่ะ พลพังงา
นั่นชื่อเรือน่ะ เพิ่งคิดออกเมื่อกี้เอง
ตามให้ทัน ไอ้สาหร่าย มุ่งหน้าเต็มกําลัง
อัจฉริยภาพของแลร์รี่เนี่ยนะ
ฉันเป็นห่วงพ่อแฮะ
ถ้าเกิดหมดสติขึ้นมาตอนเข้าด้ายเข้าเข็ม
อย่างเมื่อคืนล่ะ
หรืออย่างตอนทํากับตะเกียงที่ทรานซิลเวเนีย
ไม่เอาน่า พ่อก็พยายามที่สุดแล้ว
ฉันรู้ แต่ถ้าเกิดในจังหวะที่แย่ เราเดือดร้อนแน่
เราต้องเตรียมตัวรับสถานการณ์เลวร้ายที่สุด
นายอาจจะพูดถูก จับตาดูพ่อไว้ละกัน
ทําอะไรน่ะ ไอ้หนู
บดมันฝรั่งหรือจะขึ้นใบเรือกันแน่
นี่วิธีที่เขาสอนในค่ายเดินเรือ
ไอ้ค่ายเดินเรือหรูลดาสอนมาผิด
ทําให้มันถูก
ช่วยข้าด้วย ท่านนายพล
ลูกเรือไม่ฟังกันเลย
ทุกอย่างช่างเป็นเดจาวู
ยังไม่เจอจุดที่ใครจะแอบเข้ามาได้เลย
ซ่อมประตูไปถึงไหนแล้ว แฮงค์
จังหวะของเจ้า เหมือนนักดนตรีกํากับจังหวะมืออาชีพ
ข้าก็คิดถึงการได้เล่นดนตรีกับอเล็กซ์
ตั้งแต่กลับมาเขาก็ยุ่งตลอด
ไม่มีโอกาสเล่นดนตรีมาพักใหญ่
อย่ามาสะดุดตอนนี้นะ
เกือบถึงแล้ว
เกือบถึงเวลาทําตามคําสั่งสุดท้ายของท่านนายพล
กลับลําไป
เดี๋ยวนี้!
แลร์รี่ นี่มันแย่กว่าที่เราคิด
ฉันว่าเราฟังไอ้เสียงน่าขนลุกนั่นดีกว่า
ทําตามคําสั่ง ประจําที่ต่อไป!
คลื่นลมเริ่มแรงเกินไปแล้ว
เราต้องกลับกันเดี๋ยวนี้ ไม่งั้นจะกลับไม่ได้อีกเลย
ไร้สาระ!
ข้าจะไม่ยอมฟังคําของ เสียงขี้ขลาดที่ไม่ยอมโผล่หน้ามาให้เห็น
ออตโตมัน! พวกนั้นคือเรือออตโตมัน
ต้องเป็นลูกเรือของนายพลซาดิคแน่เลย
แถมเขาก็ไม่พอใจสุดๆ
พูดอะไร
ถ้านั่นเป็นลูกเรือของเขา ก็เท่ากับเป็นสหายของเรา
ข้าจัดการเอง
สวัสดี สหาย!
เรามาเพื่อทําความเคารพนายพลของพวกเจ้า ฮัมซา ซาดิค!
ดูสิ เราเอาพังงาเรือของพวกเจ้ามาด้วย
รัส ทําอะไรน่ะ
ลูกต้องไปคุมใบเรือ
ขอโทษนะพ่อ แต่นี่เรื่องฉุกเฉิน
เราเสี่ยงให้พ่อหมดสติตอนนี้ไม่ได้
อย่าพูดอะไรบ้าๆ พ่อไม่เป็นไร เอาพังงาให้พ่อคุม
นี่คือสิ่งที่ทุกคนในเมืองบอกว่าจะเกิดขึ้น
พาเราออกไปจากที่นี่ที!
อย่าเพิ่ง! เรายังไม่ได้ลอยพังงา!
ลอยไม่ได้ พวกนั้นอยากให้เรากลับไป
ไม่สําคัญว่าลูกเรือต้องการอะไร
นี่คือสิ่งที่ท่านนายพลต้องการ
ข้าจะไม่ยอมทําให้เขาผิดหวัง
เรียบร้อย
ถ้ากังขาในตัวข้าก็ต้องเจออย่างนั้นไป
ฉันไว้ใจนายนะ
แต่เห็นมั้ย พวกนั้นไม่ต้องการ
รัส พ่อจะไม่พูดซ้ําแล้วนะ
กลับไปดูใบเรือ!
เดี๋ยว! อย่าดึง
กางใบเรือหลัก!
ทุกคน ข้าขอโทษ...
แลร์รี่ จากนี้ให้พวกเราจัดการกันเองก่อน
ต้องฟังข้าก่อนนะ ข้ารู้ว่าพลาดไปแล้ว แต่...
นายไม่ได้แค่ทําพลาด นายทํานิสัยไม่ดีมากๆ
แถมไม่ฟังมาร์จี้กับแพนตอนที่เตือนเรื่องน้ําวน
การตัดสินใจแย่ๆ ของนาย เกือบทําให้เราเรือแตก
เราทุกคนต้องขอเวลาพักให้หายหัวร้อน
แล้วค่อยคิดว่าจะทํายังไงกับพังงา
เรื่องจบไม่ค่อยสวยเท่าไหร่สินะ
อาจเป็นภารกิจที่แย่ที่สุดในชีวิตเลย
ยิ่งถ้าคิดว่าภารกิจสุดท้ายเป็นยังไง นั่นเป็นเรื่องใหญ่มากเลยนะ
คิดอะไรอยู่ล่ะ เพื่อน
สมัยที่ข้าเพิ่งเริ่มเป็นโจรสลัด ไม่มีใครให้ความสําคัญ
ข้าพยายามสร้างชื่อเสียงแทบแย่
แต่ใครๆ ก็มองว่าเป็นโจรสลัดชั้นรอง
ในทะเล สิ่งเดียวที่สําคัญก็คือชื่อเสียง
เข้าใจเลย กะโหลกน้อย
ทั้งโลกนี้ฉันก็มีแต่รูฟัสกับชื่อเสียงของฉันเหมือนกัน
ใช่มั้ยล่ะ! เจ้าเข้าใจ
ข้าได้ยินตํานานนายพลซาดิคจากพ่อค้าตุรกี
หลังจากนั้นก็รู้เลยว่าต้องทํายังไง
ถ้าข้าทําตัวเหมือนเขามากกว่านี้ คนอาจจะเคารพนับถือกันบ้าง
ข้าจึงไปเสาะหาความรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับเขา ทําเหมือนที่เขาทํา
แล้วมันก็ได้ผล!
วันหนึ่ง ข้ากําลังไล่ล่าหีบงาช้างในตํานาน
ที่คนไม่ค่อยเชื่อว่าเป็นเรื่องจริง
แต่นั่นทําให้ข้ายิ่งต้องการมัน
ข้าทําตัวเลวร้ายกับลูกเรือทุกคน
เจ้าเข้มงวดกับลูกเรือเกินไป ความทะเยอทะยานจะทําเราตายหมด
เรียกร้องเอาแต่ใจ โหดร้ายไม่ปรานี
บอกให้ทําอะไรก็ทําไป!
เราต้องกลับลํา กัปตัน!
แล้วก็ไม่ยอมฟังตอนลูกเรือบอกว่า
การไล่ล่าหีบนั้นเป็นไอเดียที่แย่
หีบนั้นมีอยู่จริง ในนั้นมีสมบัติมหัศจรรย์มากมาย
แต่ลูกเรือข้าก็พูดถูก
นั่นเป็นกับดัก
เรือคู่แข่งล่อเราไป
ในช่องแคบกลางทะเลแล้วระเบิดเรือเป็นเสี่ยงๆ
ก็เป็นอีกครั้งที่ข้าไม่สามารถ ทําตามแบบอย่างของนายพลซาดิค
โดดมาสิ กะโหลกน้อย มีอะไรที่ฉันอยากพาไปดู
อนุสรณ์นายพลซาดิค
ฉันก็วุ่นอยู่ในอิสตันบูลช่วงที่พวกเธอไม่อยู่
ไปหาข้อมูลนายซาดิคนี้เหมือนกัน
มาดูข้างหลังอนุสรณ์กันหน่อยดีมั้ย
คําแถลงสุดท้ายของท่านนายพล
เขาถือเป็นความผิดของเขาที่ยึดเรือไม่สําเร็จ
ศัตรูล้อมเขาอยู่ทุกทาง
ลูกเรืออ้อนวอนให้กลับลํา แต่เขาก็ไม่ยอม
ทุกคนพยายามสู้ แต่ไม่ช้าก็เห็นจะต้องแพ้แน่ๆ
ซาดิคจึงโดดหนีจากเรือเพื่อเอาตัวรอด
เขาทําแบบนั้นได้ยังไง
กัปตันแท้ๆ ต้องขึ้นเรือคนแรก และลงจากเรือเป็นคนสุดท้าย
มีคนพบเขากับต้นเรือลอยคอเกาะเจ้าพังงาหรูนั่น
เมื่อกลับมาอิสตันบูล
ซาดิคได้รับเหรียญตรานั่น จากความกล้าหาญของเขา
เมื่อต้นเรือได้ข่าว เขารับไม่ได้จนลาออกจากทัพเรือ
ต้นเรือ
เดาว่านั่นเป็นคนที่มาเล่นงานเราคืนนั้น
ต้นเรือน่าจะโมโหจนตายแล้วก็ยังไม่เลิกนะ
ข้าคงจะเหมือนนายพลซาดิคเกินไป
ข้าพาอเล็กซ์กับเด็กๆ ไปเจออันตราย ด้วยความหัวรั้นไม่ฟังใครของข้า
จริง แต่ฉันว่าเธอก็ยังเรียนรู้จากเขาได้
อ่านท่อนสุดท้ายสิ
"หากข้าไม่จองหองขี้ขลาดเช่นนั้น ลูกเรือของข้าคงได้กลับบ้าน
หากทําได้ ข้าจะดําลงไปใต้คลื่นในทะเล และนําพังงากลับไปติดให้เรือ
เพื่อให้พวกเขาได้มีพาหนะนําทาง ไปสู่การพักอย่างสงบตลอดกาล"
นั่นคือสิ่งที่พวกเธอต้องทํา ใช่ไหมล่ะ
กัปตันที่ดีต้องรู้จักฟังลูกเรือ
ข้าช่างโง่เง่านัก ข้าขอโทษ
แต่ถ้าทุกคนให้โอกาสข้าอีกครั้ง
ข้าว่าเราจะถอนคําสาปจากพังงาได้ถาวร
ฉันว่าเราทุกคนก็ควรได้โอกาสแก้ตัว
เราพร้อมรับคําสั่ง กัปตัน
แลร์รี่ไม่ใช่คนเดียวที่พลาดในเที่ยวที่แล้ว ผมขอโทษฮะ
ผมรู้ว่าพ่อกําลังลําบาก
แต่ผมก็อยากให้พ่อรู้ว่าเราทุกคนเชื่อมั่นในตัวพ่อ
แล้วเราก็ไว้ใจพ่อ
ขอบใจนะ รัส
มากอดหน่อย ลูก
กลับออกทะเลได้แล้ว
ยานที่มีรอยก็เป็นสัญลักษณ์ของประสบการณ์
กลับออกทะเลกันเถอะ
กลับลําเดี๋ยวนี้!
มากันแล้ว
คิดว่าคุมเรือให้ไม่จมตอนข้าอยู่ข้างล่างไหวไหม
ได้เลย กัปตัน แค่อย่าไปนานเกินละกัน
แต่นายจะดําน้ําได้นานแค่ไหนนะ
ข้าไม่มีปอด ก็ดําได้ตลอดกาล
ถอดสมอเลย
ได้ผลนะ! พ่อฉลาดที่สุดเลย
โอ๊ะโอ มีปัญหาแล้วล่ะ
พวกนั้นตัดสายสมอ
เดี๋ยวนะ คิดได้แล้ว
เอานี่เทใส่พวกผี
กระปุกเกลือเนี่ยนะ
แลร์รี่เคยทําให้ดู อย่าถามว่าทําไมถึงได้ผล
สําเร็จ!
อึดไว้!
เอ้า พวกเจ้าต่างหากที่ควรได้เหรียญตรา
นายพลของพวกเจ้าทําพลาด เขาควรจะฟังพวกเจ้า
ควรจะอยู่กับพวกเจ้า
แต่เขาส่งพวกเรามาให้เกียรติความกล้าของเจ้า
ปลดปล่อยความโกรธเคืองและไปจากที่นี่เสีย
ภารกิจสําเร็จแล้ว ท่านนายพล
รอบนี้สําเร็จจริงๆ
ไม่...
กองเรือแวนเดอร์โฮเวนเข้าเทียบท่าแล้ว!
- แม่คิดถึงทุกคนมากเลย - เราก็คิดถึงแม่ฮะ
แม่น่าจะได้เห็นพ่อ เขาสุดยอดเลย
หมายถึงระหว่างภารกิจ หรือตอนพ่อเต้นในร้านอาหาร
"เตอร์กิชดีไลท์ ใช้ได้มั้ยล่ะ"
นั่นมุกวงในสินะ ดีใจที่ได้มีกัน
ดีใจที่ได้เจอนะ สหาย
เช่นกัน เดินทางเป็นยังไงบ้าง
ก็ดีเลยทีเดียว
ได้ออกเรือ ได้คิดวิเคราะห์ใจตัวเอง เรียนเรื่องเกี่ยวกับตัวเองด้วย
เป็นเรื่องดีต่อใจมาก
เจ้าเจอผู้บุกรุกหรือยัง
น่าเสียดายที่ไม่เจอ
แต่แฮงค์กับข้ายกระดับมิตรภาพไปอีกขั้น
เราเป็นพี่น้องกันในทางเพลง
ข้าขอตัวก่อนนะ
สองสามวันมานี่ข้าเหนื่อยสุดใจ
คืนนี้คงต้องขอนอนเร็วหน่อย
นี่ สแตน
เดินทางครั้งนี้ ทําให้ข้านึกได้ว่ามีเรื่องจะบอกเจ้า...
ช่างเถอะ ราตรีสวัสดิ์นะเพื่อน
คําบรรยายโดย ปัทมวรรณ บูรณมาตร์