NIESZCZĘSNE ZAKLĘCIA
RADŻASTHAŃSKA MARIONETKA
Tato, zobacz!
Nazwałem go Chwytaczem Artefaktów, w skrócie ChA.
Możemy przenosić artefakty bez dotykania.
Nie chcę znów aktywować klątwy, zwłaszcza po koszmarze z kością.
Sprytnie. Ja używałem tego.
One też mogą być.
Tato! Zobacz.
Dobrze się czujesz?
Tak, dobrze.
Tak powiedziałby stary Alex.
Martwię się.
Zamroczenia. A teraz mój związek z różą słabnie.
Czy ja dobrze słyszałem, że słabnie?
Tak, od wyprawy do Stambułu.
Muszę ci coś pokazać.
Wygląda jak ślad po ugryzieniu.
Też tak uważam.
Jeśli coś odgryzło część pnącza,
musi mieć mocne zęby.
Znałem pirata z grabowymi zębiskami.
Roddy Silnozębny.
Przegryzł się przez armatę.
Dobry chłop.
Próbuje mi coś powiedzieć, ale połączenie jest zbyt słabe.
Pachnie sabotażem.
Tobie wszystko pachnie sabotażem.
Choć w tym przypadku się zgodzę.
Kto to zrobił? I dlaczego?
Zagadka Zakazanego skrzydła się pogłębia.
Przejrzyjmy dzienniki Corneliusa.
Larry, Stanley, poszukajcie innych śladów ugryzień.
Dotrzemy do prawdy.
Skupiłem się na zdobyczach Corneliusa i zupełnie pominąłem pnącze.
Ono nam pomaga.
Może ktoś nie chce, by to robiło?
Może nie mamy zdjąć jakiejś klątwy.
Sprawdzę, co z chłopakami.
ChA?
Gdzie jest kontroler?
Tato! Larry!
Stanley! Ktokolwiek?
Hej! Przestań.
Nic ci nie jest, Russ?
Czemu nic nie mówisz?
Chyba nie może.
Hej, zostaw mojego syna.
Wyszedłem tylko na chwilę. Jak to się stało?
Horus napotkał przeklętą marionetkę.
I teraz ona go kontroluje.
- Alex, uważaj! - Co to...
ZAGINIONE IMPERIUM BABILONII
Jak leci, wielka szycho?
Ja już skończyłam.
„Wielka szycho”, co? Podoba mi się.
Wpiszę to sobie na wizytówkę.
Co u mojej kochanej docentki?
Odjazd! Cały dzień byłam w magazynie.
To jak Zakazane skrzydło, ale bez klątw.
Tam jest tyle fajnych, upiornych rzeczy.
Pomożesz mi, zanosząc tam tę laskę.
Zabrakło nam miejsca.
Dzień dobry, Pandoro.
Mogę cię prosić, Sky?
Jak wiesz, ktoś się włamał do muzeum.
Tak. To okropne.
Wiemy już, co zabrano?
Nadal próbujemy to ustalić.
Musimy wiedzieć, co każdy robił w tym czasie.
Zapisz, gdzie byłaś, najdokładniej jak umiesz.
Jestem podejrzana?
Sprawdzamy wszystkie opcje.
Przepraszam.
Cześć, Alex. Nie mogę teraz rozmawiać.
Co?
Russ. O nie.
Próbowaliśmy wszystkiego!
Zostaw mojego brata!
Nie skrzywdzę cię.
Dźajpur, Indie.
Pokazuje, gdzie mamy ją zwrócić.
Indie to daleka podróż,
ale Rufus dowiezie was tam w mgnieniu oka.
Jesteś najlepsza.
Co wiemy o tym artefakcie?
Stworzył go marionetkarz z indyjskiego stanu Radżasthan.
Kiedy zmarł, jego talent przetrwał w tej marionetce.
To marionetka i marionetkarz w jednym?
Niezły odjazd.
„Teatr Lalek Kahaani”.
To tutaj marionetka chciała dotrzeć.
Masz, czego chciałaś. Uwolnij mojego brata.
A jeśli to opuszczone miejsce? Russ już zostanie marionetką?
No coś ty.
Nie strasz go.
Nic nie widzę, jest ciemno.
O rany. A gdzie Russ?
Uważaj!
Co to było?
Niewykupione bilety.
Pewnie dlatego zamknęli.
Russ!
- Alex! - Tato!
Ale super! Jeszcze!
Skąd się tu wzięłaś?
To nasz teatr.
To ja powinnam o to zapytać,
bo włamaliście się tutaj, żeby dać przedstawienie?
I to bardzo dobre.
Przepraszamy. Mamy dobre intencje. Nazywamy się Vanderhouven.
Przyjechaliśmy, ponieważ... Długo by opowiadać.
Świetnie. Opowiadajcie, a ja powiadomię policję.
Mamo, nie! Podoba mi się.
Ten marionetkarz jest super. Widzisz?
Skąd macie tę marionetkę?
Należała do kolekcji mojego przodka.
Rozpoznajesz ją?
Tak. Należała do kolekcji mojego przodka.
Oddaj mi ją, proszę.
Mamo, psujesz przedstawienie.
Poczekaj chwilę, Muskaan.
Co tu się dzieje?
Niedawno odkryliśmy w naszym domu artefakty,
które w wątpliwych okolicznościach pozyskano bardzo dawno temu.
Zwracamy je.
Włamaliście się, aby zwrócić marionetkę, ale wasz syn nie chce jej oddać?
Nie może.
Jest przeklęta.
Przeklęta? Zwariowaliście?
Chcielibyśmy.
Wiem, jak trudno w to uwierzyć, ale zapewniam,
to prawda.
Oddajcie mi marionetkę i opuśćcie mój teatr.
Teraz nam pani wierzy?
Nigdy nie znudzi mi się ten widok.
Wschód słońca, zielona trawa, podejrzanie wyglądający gość.
Chwileczkę.
Słuchajcie, farfocle. Mamy pełne ręce roboty.
Mamy robotę.
Widziałem na zewnątrz szpiega, który obserwuje nasz dom.
Może jest związany z tymi dziwnymi wydarzeniami.
Coś nam wcina pnącze.
Parkour!
Gdzie to polazło?
Jesteśmy atakowani ze wszystkich stron.
Bez strachu.
Takiej trójce wartowników nic nie umknie.
Zmusiła Russa, żeby ją tu przyprowadził.
Ale znamy się na tym.
Zdejmiemy tę klątwę.
Co wiesz o tej marionetce?
Od dziecka słyszałam o niej opowieści.
Zrobił ją mój przodek, Mala Ram Bhat.
Był lalkarzem, nie czarownikiem.
„Mala Ram był wybitnym lalkarzem.
W młodości zjeździł świat, zabawiając królów i królowe.
Na starość wrócił do swojej wioski,
gdzie założył Teatr Lalek Kahaani,
by nauczyć fachu kolejne pokolenia.
Odtąd teatrem zarządza jego rodzina i tak już zostanie”.
Niestety nie zostanie.
Starałam się, jak mogłam, ale interes kiepsko szedł.
Miesiąc temu zamknęłam. Muskaan bardzo to przeżywa.
Mala Ramji uwielbiał tę marionetkę,
ale jeden z jego potomków ją sprzedał.
Ciekawe dlaczego.
Nie wiem.
Może znajdziecie coś więcej w magazynie na dole.
Tam trzymamy dawną korespondencję.
Ostrzegam, nie jest uporządkowana.
Na szczęście mamy doświadczenie w ogarnianiu bałaganu.
Wskaż nam tylko drogę.
Drzwi na końcu korytarza.
Nic ci nie jest?
Nie.
Znalazłam listy.
Wszystkie po... to język hindi?
Tak, zgadza się.
Zabierzmy je na górę, Dipika je przetłumaczy.
Wszystkich nie damy rady. Czego w ogóle szukamy?
Nie jestem pewien.
Przejrzyjmy je.
Może coś wyda się znajome.
Jesteś zmęczona.
Może się położysz?
Nie chcę spać. Chcę oglądać pokaz.
Pokaz nigdzie nie ucieknie.
Nie jestem śpiąca.
Ledwo trzymasz oczy otwarte.
Pora iść do łóżka.
Marionetce bardzo zależy na publiczności.
Skupiła się na Muskaan.
Russ, mam pomysł.
Znalazłam coś!
To podpis Corneliusa.
Taki jak w dziennikach.
Tato?
Ale fajne.
Nie mogę spać, kiedy tyle się dzieje.
Halo?
Muzyka jest za głośna.
Zagłusza mnie.
Może to usłyszą.
Co to za hałas?
Bębny.
Z magazynu.
Pandora i Alex.
Kto zamknął drzwi? Gdzie tata?
Nie jest z tobą?
Obudziły mnie kroki i go znalazłam.
Mam go przyprowadzić?
Dobrze. Czekam na telefon.
Tata jest z Margie.
- Co? Jakim cudem? - Nie wiem.
Te zamroczenia to coraz większy problem, ale jeden problem naraz.
Znalazłam to w magazynie.
Przetłumaczy pani?
Został napisany w 1901 roku.
„Piszę do ciebie, ojcze, gdyż nie zdołam spojrzeć ci w twarz.
Doceniam wszystko, co zrobiliście dla mnie z mamą.
Wiem, że Mala Ramji pobłogosławił tę marionetkę swoimi talentami.
Poczułem je, gdy dotknąłem sznurków.
Ale nie chcę być marionetkarzem i przejąć po was teatru.
Sprzedałem marionetkę Amerykaninowi,
Vanderhouvenowi, który pasjonuje się tą sztuką.
Załączam rachunek.
Za pieniądze ze sprzedaży kupię bilet na pociąg.
Napiszę, gdy już się urządzę.
Liczę, że zdołacie mi wybaczyć.
Czekam na ten dzień, wasz syn, Viraj”.
Kim był Viraj?
Moim prapradziadkiem.
Nie miałam pojęcia, że to on sprzedał tę marionetkę.
To wyjaśnia klątwę.
Marionetka sprowadziła nas tu, bo chce występować.
Kontynuować odtrąconą tradycję.
Zdejmiemy klątwę tylko wtedy, gdy otworzę na nowo teatr.
Tego chciał Mala Ramji.
Byłam samolubna, odtrącając tradycję.
Dobrze, Mala Ramji.
Otworzę teatr.
Zostaw tego chłopca.
Mamo!
Nic mi nie jest. To tylko pokaz.
Nie rozumiem.
Powiedziałam, że otworzę teatr.
Musi być jakiś inny sposób.
Co jeszcze wiesz o Malu Ramjim?
Był wybitnym marionetkarzem i kochał tę sztukę.
Raczej nie rzuciłby klątwy.
Dlatego to nie ma sensu.
Poczekajcie.
Pobłogosławił marionetkę swoimi talentami.
Viraj wyczuł to przez sznurki.
Ale odrzucił błogosławieństwo, sprzedając marionetkę.
A ta przez lata wisiała bezczynnie w Zakazanym skrzydle.
Miłość do lalkarstwa nie miała ujścia.
I tak błogosławieństwo stało się przekleństwem.
Nie rozumiem. Mala Ramji chciał przekazać swoją pasję rodzinie.
Próbuję ją przyjąć, ale marionetka mnie nie słucha.
Zmuśmy ją do tego.
Koniec tego, marionetko.
Dajesz, mamo!
To lepsze niż telewizja.
Ostrożnie.
To nie było miłe.
Nie, Muskaan. Odsuń się.
Czemu się tak martwisz?
To tylko pokaz.
Nigdy nie widziałam lepszego!
Mamo, ty nie chcesz być marionetkarką, ale ja chcę.
Jestem wolny.
Mogę mówić.
Szkoda. Podobała mi się ta cisza.
Żartuję.
Witaj z powrotem, Horusie.
Nie kontroluje jej.
Dlaczego?
Muskaan przełamała klątwę.
Bo uwielbia marionetkarstwo.
Chce kontynuować tradycję.
Nie chodziło o teatr.
Mala Ramji nie chciał nikogo zmuszać do podążania jego śladami.
Może i nie chciał, ale ja zostałem zmuszony.
Możemy ją zabrać ze sobą do nowego domu w mieście?
Chcę być marionetkarką jak Mala Ramji.
Oczywiście, beti.
Ale teraz pora już do łóżka.
Dziękuję, że ją oddaliście. Przykro mi, że sprawiła tyle problemów.
To nie pani wina. Rodzinne sprawy to nie przelewki.
To prawda.
Wszyscy musimy się pogodzić z rodzinnym dziedzictwem.
I stworzyć nowe.
No, pełna zgoda.
Rozgryzę, co się ze mną dzieje.
Czy to przez pogryzione pnącze, czy...
Nie spocznę, póki się nie dowiem.
Przepraszam. Nie panuję nad tym.
Jestem przerażony.
Wiem, Alex.
Martwimy się o ciebie.
Ja też.
Trzymaj wartę.
Tylko przymknę na chwilę oczy.
Napisy: Daria Okoniewska