(หุ่นราชสถาน)
พ่อ มาดูเครื่องที่ผมทํา
ผมเรียกว่าหุ่นจับวัตถุโบราณ หรือเรียกสั้นๆ ว่า "ราห์"
ราห์จะทําให้เราเคลื่อนย้ายของต้องสาปได้ โดยไม่ต้องสัมผัสมัน
เพราะเราไม่อยากไปปลุกคําสาปโดยไม่ตั้งใจอีก
โดยเฉพาะหลังจากฝันร้ายกับไอ้ลูกเต๋านั่น
ฉลาดมาก นี่ก็ใช้ที่คีบแบบนี้แทน
นั่นก็ได้ผลเหมือนกัน
พ่อ! มาดูสิฮะ
โอเคมั้ยเนี่ย
โอเคๆ
ไม่สิ นั่นเป็นคําที่อเล็กซ์คนเก่าจะพูด
พ่อกังวล
ตอนแรกก็หมดสติไป
ตอนนี้จิตที่สื่อกับเครือหนามก็เริ่มจางไปอีก
เมื่อกี้บอกว่า จิตที่สื่อกับเครือหนามเริ่มจางไปเหรอ
ใช่ ตั้งแต่กลับจากอิสตันบูล
ข้ามีอะไรต้องให้เจ้าดู
ดูแล้วเหมือนโดนแทะจริงๆ
ข้าก็สรุปได้เช่นเดียวกัน
ถ้ามีตัวอะไรกัดเครือหนามออกมาได้ขนาดนี้
ฟันต้องแข็งแรงน่าดู
ข้าเคยรู้จักโจรสลัดคนหนึ่งที่มีฟันปลอม จากไม้ไอร์ออนวู้ด
ร็อดดี้ สตรองทูธ
เห็นเขากัดปืนใหญ่ได้เลย
สุดยอด
มันพยายามบอกอะไรฉันสักอย่าง
แต่สายสัมพันธ์มันอ่อนแรงเกินกว่า ที่ฉันจะเข้าใจได้ทั้งหมด
กลิ่นตุๆ เหมือนโดนบ่อนทําลาย
เจ้าก็มองทุกอย่าง เป็นการบ่อนทําลายไปหมด
แต่ว่า ในกรณีนี้
ข้าก็อยากจะเห็นด้วย
แต่ใครจะทําอะไรแบบนี้ แล้วทําไปทําไม
ปริศนาปีกตึกต้องห้ามยิ่งซับซ้อนขึ้นอีก
รัส ไปดูในบันทึกของคอร์นีเลียสกันดีกว่า
แลร์รี่ สแตนลีย์
ตรวจดูเครือหนามว่ามีจุดไหนถูกกัดออกอีกไหม
เราจะสางปริศนานี้ให้ได้
ทั้งที่ค้นคว้าเรื่องวัตถุโบราณที่คอร์นีเลียสสะสม
แต่พ่อไม่เคยคิดจะค้นเรื่องของเครือหนามเลย
แต่มันก็ช่วยเรามาตลอด
ถ้ามีคนไม่อยากให้มันช่วยเราต่อแล้วล่ะ
อาจมีคําสาปที่ใครคนนั้นไม่อยากให้เราถอนได้
พ่อจะไปดูแลร์รี่กับสแตนลีย์
ราห์เหรอ
โอ๊ย รีโมทอยู่ไหนนะ
พ่อ! แลร์รี่
สแตนลีย์ มีใครอยู่มั้ย
เฮ้ย! อย่าสิ
รัส เจ้าโอเครึเปล่า
ทําไมถึงไม่พูดอะไร
ปรากฏว่าพูดไม่ได้
นี่ ปล่อยลูกฉันนะ
ไม่อยู่แค่แป๊บเดียวเอง
เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นได้ยังไง
ดูเหมือนฮอรัสอาจสัมผัสโดนหุ่นกระบอกต้องสาป
แล้วตอนนี้เขาก็เป็นหุ่นเชิดของหุ่นกระบอกอีกที
- อเล็กซ์ ระวัง! - นี่มันอะไร...
(อารยธรรมบาบิโลนที่สิ้นสูญ)
ว่าไงจ๊ะ ภัณฑารักษ์คนดังแวนเดอร์โฮเวน
วันนี้งานเสร็จแล้ว
"ภัณฑารักษ์คนดังแวนเดอร์โฮเวน" เหรอ แม่ชอบนะ
แม่ว่าพิมพ์ลงนามบัตรเลยดีกว่า
ตัวป่วนน้อยคนโปรดของแม่ล่ะเป็นไง
เยี่ยมเลย วันนี้ได้อยู่ในโกดังทั้งวัน
มันก็เหมือนปีกตึกต้องห้ามที่ไม่มีคําสาป
มีของเจ๋งๆ และของชวนขนลุกอยู่เยอะมาก
ลูกช่วยได้ด้วยการเอาไม้เท้านี่ลงไปเก็บอีกอัน
ไม่มีที่ให้จัดแสดงแล้ว
สวัสดียามบ่าย แพนโดร่า
สกาย ขอคุยหน่อยได้ไหม
อย่างที่คุณทราบดี พิพิธภัณฑ์เราเพิ่งโดนย่องเบา
ใช่ค่ะ แย่มาก
ทราบหรือยังว่ามีของอะไรหายไปไหม
ยังพยายามหาข้อมูลอยู่
เราอยากรู้ว่าทุกคนทําอะไรกันอยู่ ในช่วงเวลาเหล่านี้
โปรดแจ้งข้อมูลว่าคุณอยู่ที่ไหน ให้ชัดเจนที่สุดเท่าที่ทําได้
ฉันเป็นผู้ต้องสงสัยเหรอ
เราแค่ตรวจสอบทุกทางเท่าที่ทําได้
ขออภัยนะคะ
อเล็กซ์คะ ตอนนี้คุยไม่ได้
อะไรนะ
รัส ไม่นะ
เราพยายามทุกทางแล้ว ยื้อยังไงหุ่นนั่นก็ไม่ปล่อยเขา
เฮ้ย เจ้าหุ่น ปล่อยพี่ชายฉันนะ
ฉันไม่คิดทําร้ายแก เจ้าหุ่น
ชัยปุระ อินเดีย
คิดว่าเขาพยายามบอกว่า จะต้องเอาของโบราณไปคืนที่ไหน
บางคนมองว่า บินไปอินเดียคือเดินทางลําบาก
แต่ฉันกับรูฟัสจะพาไปเร็วเหมือนกะพริบตา
นั่นเพราะคุณเจ๋งที่สุด
เรารู้ข้อมูลอะไรเกี่ยวกับของโบราณนั่นบ้าง
เป็นงานของช่างเชิดหุ่น จากรัฐราชสถานของอินเดีย
เมื่อช่างตาย ทักษะของเขาถูกถ่ายทอดไว้ในหุ่นนี้
เป็นทั้งหุ่นและคนเชิดหุ่นด้วยเนี่ยนะ
สติแตก
"โรงหุ่นคาฮานี"
เจ้าหุ่นนั่นต้องอยากให้รัสพามาส่งที่นี่แน่ๆ
ได้ตามใจแล้วนี่ เจ้าหุ่น ปล่อยพี่ฉันได้แล้ว
แล้วถ้าที่นี่เป็นโรงละครร้างล่ะ
รัสจะต้องเป็นหุ่นเชิดไปตลอดกาลเหรอ
ไม่ใช่อยู่แล้ว
อย่าพูดให้พี่กลัวสิ
ไม่เห็นอะไรเลย ข้างในมืดสนิท
ตายละ รัสหายไปไหน
แม่ ระวัง!
นั่นมันอะไรน่ะ
ตั๋วยังไม่ได้ใช้เยอะมาก
เพราะงั้นถึงต้องปิดโรงสินะ
รัส!
- อเล็กซ์! - พ่อ!
สนุกจังเลย เอาอีก! เอาอีก
เอ๊ะ โผล่มาจากไหนน่ะ
นี่โรงหุ่นของเรา
ฉันต่างหากควรจะเป็นฝ่ายถาม
เพราะพวกคุณคือคนที่บุกเข้ามา เพื่อจะจัดแสดงหุ่น
เป็นการแสดงหุ่นที่ดีมากด้วย
ขอโทษจริงๆ ค่ะ
พวกเรามาดี
เราคือบ้านแวนเดอร์โฮเวน
เรามาเพราะว่า... คือเรื่องมันยาว
ยอดเลย เล่ามาระหว่างที่ฉันโทรเรียกตํารวจละกัน
- จะได้แจ้ง - แม่ อย่านะ หนูชอบโชว์นี้
คนเชิดหุ่นคนนี้เก่งมาก ดูสิ
ไปได้หุ่นตัวนั้นมาจากไหน
เป็นของสะสมจากบรรพบุรุษของผม
คุณจําหุ่นตัวนั้นได้เหรอ
ใช่ค่ะ เป็นคอลเล็กชั่นบรรพบุรุษของฉัน
โปรดยกหุ่นให้ฉันเถอะ
แม่ อย่าเข้ามาขวางการแสดงสิ
มัสการ เดี๋ยวก่อนนะ
นี่เกิดอะไรขึ้นกันแน่
เราเพิ่งค้นพบว่าบ้านประจําตระกูลเรามีของ
เป็นของโบราณ ที่ได้มาอย่างไม่ค่อยถูกต้องนานแล้ว
เราพยายามนําไปคืนที่
คุณบุกเข้ามาเพื่อจะคืนหุ่นให้เรา
แต่ลูกชายคุณไม่ยอมเอาให้ฉันน่ะนะ
เขาให้ไม่ได้
มันต้องสาป
ต้องสาป คุณบ้าไปแล้วเหรอ
อยากให้เป็นงั้นเหมือนกัน
ผมเข้าใจว่าทําใจยากแค่ไหน
ถ้าจะให้เชื่อคําของเรา แต่ยืนยันได้
เชื่อผมเถอะ
เอาหุ่นมาให้ฉันแล้วออกไปจากโรงหุ่นของเรา
เชื่อพวกเราหรือยังล่ะ
ข้าไม่มีทางเบื่อวิวตรงนี้
ตะวันขึ้น หญ้าสีเขียว คนท่าทางประสงค์ร้าย
เดี๋ยวก่อนนะ
ฟังก่อน เจ้าสมองถั่ว เกิดเรื่องแล้ว
มีเรื่องใหญ่
ข้าเห็นสายลับที่หน้าบ้าน เขามาด้อมๆ มองๆ บ้านเรา
อาจเกี่ยวกับเรื่องประหลาดๆ ที่ชั้นใต้ดินนี่
นั่นเสียงตัวอะไรสักอย่างเคี้ยวเครือหนาม
ปาร์กัวร์!
หายไปไหนแล้ว
ดูเหมือนเรากําลังถูกโจมตีจากทั้งในและนอกบ้าน
แต่อย่าได้กลัวไป
ถ้าเราสามฅนลาดตระเวนกัน เราต้องค้นพบความจริงได้แน่
มันบังคับให้รัสพามาที่นี่ คุณถึงได้มาเจอพวกเรา
แต่เรามีประวัติถอนคําสาปได้ดีมาก
เราจะทําให้ถูกต้อง
คุณช่วยเล่าเรื่องเกี่ยวกับเจ้าหุ่นตัวนี้หน่อยได้ไหม
ฉันโตมาโดยได้ยินเรื่องเล่าเกี่ยวกับหุ่นตัวนี้
สร้างโดยบรรพบุรุษของฉัน ท่านครูมาลาราม
เขาเป็นช่างเชิดหุ่น ไม่ใช่จอมเวทย์
"มาลารามเป็นช่างเชิดหุ่นที่เก่งที่สุด คนหนึ่งในยุคของเขา
สมัยยังหนุ่ม เขาออกท่องโลก แสดงต่อหน้ากษัตริย์และราชินีทั้งหลาย
เมื่อมาลารามแก่ตัว เขากลับมาตั้งรกรากที่บ้านเกิด
และก่อตั้งโรงหุ่นคาฮานี
เพื่อจะส่งต่อทักษะไปยังคนรุ่นหลัง
โรงหุ่นเป็นกิจการของตระกูลนับแต่นั้นมา และจะคงอยู่ตลอดไป"
ประโยคสุดท้ายตอนนี้ไม่จริงแล้ว
ฉันก็พยายามเปิดต่อ แต่เศรษฐกิจไม่ดีเลย
ฉันเพิ่งปิดโรงไปเมื่อเดือนที่แล้ว
มัสการทําใจไม่ได้เลย
หุ่นราชเป็นตัวโปรดของท่านมาลาราม
จนบรรพบุรุษคนหนึ่งขายไป
อยากรู้จังว่าขายไปทําไม
ฉันไม่รู้
หรือจะไปหาข้อมูลเพิ่มในห้องเก็บของชั้นใต้ดิน
เราเก็บจดหมายของตระกูลไว้ที่นั่น
แต่ไม่ได้เรียงไว้ให้ดีหรอกนะ
โชคดีมาก เรามีประสบการณ์ จัดหาของในห้องที่รกมากมาแล้ว
ชี้ทางให้เราก็พอ
ประตูบานนั้นเลยค่ะ
แพนโดร่า เป็นอะไรรึเปล่า
ไม่เป็นค่ะ
แล้วก็เจอจดหมาย
เขียนไว้เป็น... ภาษาฮินดีรึเปล่า
ใช่
ควรเอาขึ้นไปข้างบนให้ดิพิกาแปลให้ฟัง
แต่เอาขึ้นไปหมดไม่ได้นะ
เราต้องหาจดหมายอะไร
ไม่แน่ใจเหมือนกัน
มาลองเลือกก่อน
เห็นแล้วอาจจะรู้เอง
มัสการ หนูดูง่วงเต็มที
ไปนอนเสียหน่อยดีไหมจ๊ะ
ไม่ หนูไม่อยากนอน อยากดูโชว์ต่อ
เดี๋ยวกลับมาเขาก็ยังมีโชว์อยู่
แต่หนูไม่ง่วง
พูดอะไร แม่เห็นนะว่าตาจะปิดอยู่แล้ว
ต้องพาไปนอนเดี๋ยวนี้เลย
ดูเหมือนเจ้าหุ่นอยาก ยื้อใจคนดูไว้สุดฤทธิ์
มันพุ่งความสนใจไปที่มัสการคนเดียว
รัส แม่คิดออกแล้ว
เอ้า หนูเจออะไรเข้าแล้ว
นี่ลายเซ็นของคอร์นีเลียส
หนูเคยเห็นจากในบันทึก
พ่อ
พ่อคะ
อุ๊ย ตื่นเต้นดีจริง
ตอนนี้ยังไปงีบไม่ได้หรอก มีอะไรตื่นตาตื่นใจขนาดนี้
หวัดดีค่า
สงสัยเพลงจะดังไป
ไม่ได้ยินเราแน่เลย
แต่อาจได้ยินเจ้านี่
เสียงอะไรนะ
เสียงกลอง
จากห้องเก็บของ
แพนโดร่ากับอเล็กซ์
ใครล็อกประตูน่ะ
พ่ออยู่ไหน
ไม่ได้อยู่กับลูกเหรอ
ฉันนอนอยู่ตอนได้ยินเสียงฝีเท้าแล้วมาเจอเขา
ให้พากลับไปส่งให้ไหม
โอเค ฉันจะรอฟังข่าวที่นี่
พ่ออยู่กับมาร์จี้ที่เครื่องบิน
- อะไรนะ ไปไง - ไม่รู้เหมือนกัน
ไอ้ที่พ่อหมดสตินี่เริ่มเป็นเรื่องใหญ่แล้ว แต่เราค่อยจัดการกันทีละเรื่อง
ดิพิกา ฉันเจอจดหมายนี้ในห้องเก็บของ
ช่วยแปลหน่อยได้มั้ยคะ
เขียนไว้ตั้งแต่ปี 1901
บอกว่า "คุณพ่อที่เคารพ ผมเขียนจดหมายเพราะไม่มีหน้าไปพบด้วยตัวเอง
ผมซาบซึ้งกับทุกสิ่งที่พ่อกับแม่ทําให้
แล้วก็รู้ว่าท่านมาลาราม ฝากพรสวรรค์ไว้ในหุ่นทุกตัวของท่าน
ผมสัมผัสได้ทุกครั้งที่จับขึ้นมาเชิด
แต่ผมไม่อยากเป็นช่างเชิดหุ่นหรือรับช่วงโรงหุ่น
ผมขายหุ่นราชให้ชาวอเมริกันคนหนึ่ง
เขาชื่อแวนเดอร์โฮเวน มีใจรักศิลปะนี้มาก
ผมแนบสัญญาซื้อขายมาด้วย
ผมจะเอาเงินที่ได้ไปซื้อตั๋วรถไฟ
ไปถึงที่หมายแล้วผมจะเขียนจดหมายมาอีกครั้ง
หวังว่าสักวันพ่อแม่จะให้อภัยผม
แต่ระหว่างนั้น ผมยังเป็นลูกที่รัก วิรัช"
วิรัชเป็นใคร
คุณทวดของฉัน
ฉันไม่รู้เลยว่าเขานี่แหละ คนที่ขายหุ่นให้บรรพบุรุษของคุณ
นั่นอาจเป็นเหตุที่เกิดคําสาป
หุ่นราชบีบให้เราพากลับมาที่นี่ เพื่อเขาจะได้แสดงอีกครั้ง
สานต่อประเพณีที่วิรัชทิ้งไป
ฉันว่าทางเดียวที่จะถอนคําสาปนี้ได้ คือต้องเปิดโรงหุ่นต่อไป
เป็นสิ่งที่ท่านมาลารามต้องการ
ฉันเห็นแก่ตัวที่จะเดินจากมันไป
ก็ได้ค่ะ ท่านมาลาราม
ฉันจะเปิดโรงหุ่นต่อไป
ปล่อยเด็กคนนี้ไปได้แล้ว
แม่คะ!
แม่ไม่เป็นไร มัสการ
แค่เป็นการแสดง
ไม่เข้าใจเลย
ฉันบอกว่าจะเปิดโรงหุ่นต่อแล้วไง
ต้องมีวิธีทําให้เจ้าหุ่นพอใจได้สิ
คุณรู้อะไรเกี่ยวกับท่านมาลารามอีก
เคยได้ยินแค่ว่าเขาเป็นช่างเชิดหุ่นฝีมือเยี่ยม และรักงานศิลป์แขนงนี้มาก
ดูแล้วไม่เหมือนจะสาปใครเลย
เรื่องนี้ถึงได้ไม่มีเหตุผลสักทาง
เดี๋ยวนะ
ในนี้เขียนว่า ท่านมาลารามฝากพรสวรรค์ไว้ กับหุ่นตัวนี้
วิรัชก็สัมผัสได้ในสายเชิด
แต่เขาปฏิเสธพรสวรรค์นั้น ด้วยการขายหุ่นให้คอร์นีเลียส
หุ่นเลยถูกแขวนอยู่ในปีกตึกต้องห้ามหลายปี โดยที่ไม่มีใครแตะต้องเลย
ความรักศาสตร์หุ่นเชิดของท่านมาลาราม ไม่มีที่ไป
นั่นทําให้พรที่ให้ไว้กลายเป็นคําสาป
ฉันไม่เข้าใจ
ท่านมาลารามอยากส่งต่อ ความรักในศาสตร์นี้ให้คนในตระกูล
ฉันก็พยายามรับแล้ว แต่หุ่นนั้นไม่ฟังฉันเลย
เราจะบังคับให้มันฟัง
เจ้าหุ่น หยุดเดี๋ยวนี้นะ
สู้เขา แม่!
สนุกกว่าดูทีวีอีก
นี่ ระวังหน่อยสิ
เมื่อกี้ไม่น่ารักเลยนะ
ไม่นะ มัสการ ถอยมา
แม่ กลัวอะไรนักหนา
ก็แค่การแสดง
นี่เป็นโชว์ที่ดีที่สุดเลย
แม่คะ หนูรู้ว่าแม่ไม่อยากเป็นช่างเชิดหุ่น แต่หนูอยากเป็น
เป็นอิสระแล้ว
กลับมาพูดได้แล้ว
เสียดายนะ พี่เงียบไปชีวิตฉันก็ดีเชียว
ล้อเล่นน่า
โถ ขอต้อนรับกลับมานะ ฮอรัส
มันไม่ได้คุมลูก
ได้ไง
มัสการน่าจะถอนคําสาปแล้ว
เพราะเธอชอบงานหุ่นจริงๆ
เธอต้องการสานต่อประเพณีนี้
สิ่งสําคัญไม่ใช่โรงหุ่น
ท่านมาลารามไม่ได้ตั้งใจ บังคับให้ใครเดินตามรอยเท้าเขา
คือเขาอาจไม่ได้ตั้งใจ แต่ผมก็โดนบังคับแน่ๆ ละ
แม่คะ เอาหุ่นไปด้วยตอนย้ายบ้านได้มั้ย
หนูอยากเป็นช่างเชิดหุ่นเหมือนท่านมาลาราม
ได้สิจ๊ะ ลูกสาว
แต่ตอนนี้ได้เวลานอนแล้วนะ
ขอบคุณมากที่พามันกลับมา
ขอโทษที่ก่อปัญหาให้มากมาย
มันไม่ใช่ความผิดคุณ
เรื่องครอบครัวบางทีก็รับมือยาก
จริงเลย
เราทุกคนคงมีมรดกตระกูลที่ต้องทําใจรับ
และมีเรื่องใหม่ให้สร้าง
ใช่ ถูกเผง
พ่อต้องหาให้ได้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับพ่อ
เครือหนามที่โดนแทะทําให้หมดสติหรือ...
พ่อจะไม่ยอมพักจนกว่าจะรู้แน่
ขอโทษนะ ไม่อยากเชื่อว่าเกิดเรื่องแบบนี้อีกแล้ว
พ่อ... พ่อสยองมาก
ฉันรู้ค่ะว่าคุณกลัว อเล็กซ์
เราทุกคนก็แค่เป็นห่วงคุณ
ผมก็ห่วง
ต้องยืนยาม
แค่ขอพักสายตานิดเดียว
คําบรรยายโดย ปัทมวรรณ บูรณมาตร์