Zoiets? - Perfect.
Zeker, Georgia. Ga ik doen.
Kom op, Alex. Dit kun je wel.
DE INUIT-BRIL EN DE PERUAANSE KALEBAS
Na ons eerdere onderzoek naar de rode doorns zijn we struikexperts.
We hebben opnieuw onderzoek gedaan.
Er zijn 37 stukken aangevreten, afgeknaagd of opgepeuzeld.
Zevenendertig? Wat veel. - Zeg dat. Knabbel is druk geweest.
Goeie naam. - Bedankt. Ik heb er talent voor.
Zou er een patroon zitten in Knabbels geknabbel?
Heb ik al naar gezocht.
Niks van te maken.
Maar als we weten waar-ie was, kunnen we voorspellen waar-ie heen gaat.
Dat dacht ik ook al. Daarom heb ik een plan gemaakt.
Larry, nee. We besloten om...
De bril van de Inuit-pelsjager.
Past bij m'n sneakers. Maar hij is zeker vervloekt?
Absoluut. Een Inuit-pelsjager maakte deze bril om dieren te vangen.
Ay. Je zet hem op en zegt wat je wilt vangen.
De bril laat je precies zien wie er de afgelopen week is geweest.
Zoek het juiste spoor, volg het en bam. Knabbel in z'n kooitje.
Volgens het verslag gaat de bril pas weer af als 't doelwit is gevangen.
Wacht. De vloek is dat je vindt wat je zoekt? Niet verkeerd.
Helaas. Hoe langer je de bril draagt, hoe fanatieker je wordt.
Iets té verwoed najagen maakt je gek. - Ja, dat is wel verkeerd.
Ja. Daarom kan de bril maar één keer gebruikt worden...
...in tijden van pure wanhoop. - Zoals nu.
Wil je echt expres een vervloekt artefact activeren?
Nou ja, als je het zo stelt... - Ik ben het met Sky eens. Te riskant.
Ik mag ook nooit wat.
En toen die black-out in het museum. Istanbul.
Dat was een lange.
Pap.
Russ?
Ik heb geen vertrouwen meer in je.
Hank, is Russ hier?
Ik hoorde hem...
Pap, dit heeft me voor het leven getekend. - Pandora? Hoorde je dat?
Ik snap 't niet. Zou...
Alex, als ik dit had geweten, was ik nooit met je getrouwd.
Sky, nee. - Alex, gaat alles wel goed met je?
Waar zijn de kinderen? - Boven. Hoezo?
Ik hoorde ze praten in de vleugel. - Vreemd. Wat zeiden ze?
Russ is z'n vertrouwen kwijt. En Pandora is voor het leven getekend.
Alex, zoiets zouden ze nooit zeggen.
Ik hoorde jou ook. - Wat zei ik dan?
Als je dit wist, was je nooit met me getrouwd.
Dat is absoluut niet waar. Echt niet.
Zouden de stemmen te maken hebben met je black-outs...
...of de aangevreten struik? - Ze klonken echt.
Of misschien is er een nieuw artefact ontwaakt.
Ik weet het niet. Ik vertrouw m'n eigen gedachten niet.
Ga even zitten. Laat het weten als je weer iets hoort.
Wie is daar?
Onnozelaar. Waarom leer je niet van je fouten?
Wat zei je?
Moet je me weer belachelijk maken?
Sorry. Waar heb je het over, maat? - Waar ik het over...
Ik zei dat ik niet meer zou liegen. Waarom vertrouw je me niet?
Ik vertrouw je wel. - Wat?
Zei je iets?
Nee... Wacht, dit had ik net ook. Wat hoorde je?
Je zei dat ik je niet vertrouw, maar dat klopt niet.
Tot je weer liegt.
Ik ga bij de kinderen kijken. - Ik ga naar de vleugel.
Dit moet wel een vloek zijn.
Mam, was je maar niet weer gaan werken.
Je liet die dobbelsteen z'n gang gaan. - Het was niet mijn...
En de marionet. Je laat ons in de steek. Is dat het waard?
Russ... Wacht, dit is niet echt. Toch?
Pandora, ik wil je niet in 't museum.
Je bent irritant. - Mam?
Waar is je broer?
Weet ik het. Ik ben te irritant. - Nee, wacht.
Russ is slimmer dan jij. - Ik ben ook slim.
Natuurlijk. - Waarom zei je dan van niet?
Ik zei niks. Jij hoort ook stemmen.
Pandora, je bent m'n beste vriendin niet. - Devi?
Pandora, onze vriendschap is kapot. - Ik luister niet.
Pandora, je stelt ons teleur.
Je bent irritant.
Je kunt me niet negeren.
Sky, je had me eerder moeten redden.
Hoe kun je je vader verdenken? - Ik ben onderzoekend ingesteld.
Hoor jij ook stemmen?
Russ, je stelt te veel vragen. - Negeer ze.
Hoe dan? Dat lukt niet.
Waar is Pandora? - Ik dacht hier.
Ik wil niet met je praten. - Pandora, je kwetst me.
Ze is hier niet. Probeer de stemmen te negeren.
Ik weet niet meer wat echt is. - Ik vind 'r wel. Ik ken 'r verstopplekjes.
Pap, je kent me helemaal niet. - Pan. Niet zo gemeen.
Ze is hier niet. - Waar komen de stemmen vandaan?
Zo te horen daarvandaan.
Je bent niet zo dapper als ik. - Ik ben wel dapper.
Ik zal het je bewijzen.
Indringer.
Wat...
Deze kalebas hoort in de Zuid-Amerikaanse vleugel. Wat doet-ie hier?
Die schacht loopt naar ons ventilatiesysteem.
Wie de kalebas daar heeft neergezet, wilde dat het gefluister ons bereikte.
We verplaatsen hem met de nieuwe afstandsbediening.
Wat gebeurt er?
We hebben jou niet nodig. Ik ben toch de held met m'n grote brein.
Ik kan ook best de held uithangen.
Begluurde hij ons nou?
We moeten het juiste reisverslag vinden. - Pap, ik help je wel.
Fijn. Kijk ons nou. Het onderzoeksteam is herenigd.
Pap, ik voel geen band met je.
Ik zag een spion buiten. - Dat moet dezelfde zijn.
Ik vraag me echt af of hij hiermee te maken heeft. Dit kan geen toeval zijn.
Stanley, je beschermt de vleugel niet.
Weet ik. Ik ga beter m'n best doen. - Ik zei niks. Hou op. De stemmen zijn nep.
Hij droeg zwart en had een verrekijker. - Heb je hem goed gezien?
Soort van. Hij zat in de bosjes. - Daar zag ik hem ook.
Mam, ik heb zoveel afschuwelijke dingen gezien.
Ik moet je beter beschermen.
'De Peruaanse kalebas is...' Wat? Deze pagina ontbreekt.
Er is echt 'n inbreker. En die wil niet dat we de vloek opheffen.
Hij was oud. Veertig of zo.
Veertig is niet oud. Maar even ter zake. Die man moet de indringer zijn.
Dan viel hij Russ aan met de pop en scheurde die pagina eruit.
Een soort superschurk.
Maar hoe wist hij dit allemaal? - Ja. Niemand weet van onze artefacten af.
Superschurken weten alles. Of niet soms, mam?
Mam, we worden bespied.
We zijn weer in gevaar.
Sky, jij moet ons redden.
Kom niet aan m'n gezin.
Hé, bril. Ik wil de indringer vangen. Laat zien wie hier is geweest.
Sky?
Tekenen maar. We gaan de indringer vangen.
Boven is ze niet.
Ze verstopt zich vast omdat ik zo irritant ben. Toch, Russ?
Dat is het gefluister maar.
Het is wel heel specifiek. Zoiets verzin je toch niet?
Vanderhouvens, we hebben een probleem. - Dat hadden we al.
Ja, maar dit is een nieuw probleem. Kom mee.
Mam.
Pandora is rood, Russ is paars en Alex is oranje.
Sky, waarom heb je die opgezet? - Ze heeft het heft in handen genomen.
Richt je op de kalebas. Ik spoor de indringer op.
Larry, kom mee. Het blauwe spoor nog.
We hebben voor hete vuren gestaan, maar twee vloeken tegelijk?
Je hoorde wat mam zei. Zij doet die, wij de kalebas.
Wat weten we al?
We horen onze geliefden gemene dingen zeggen.
Dingen die niet waar zijn. Hoop ik. - Sommige kloppen misschien wel.
Wat als we ze negeren? - Dat probeerde ik. Dat maakte het erger.
Nog twee sporen te gaan. Wie is zwart? Het spoor is onderbroken.
Daar heb je blauw weer.
Daar achter het rooster.
Is blauw een vleermuis?
Nee, dat is 'm niet. Zijn spoor is groen.
Wat was dat? Alles in orde?
Sky heeft wat kratten omgegooid, maar ze merkte het niet.
Zo te zien niet, nee. - Pap, je hebt onze levens verpest.
Het blauwe spoor zit overal. Dat moet Knabbel zijn.
Hij is via de pijp in het kantoor gekomen. - Hoe dan?
Dat ga ik uitzoeken.
Wie is zwart? En waarom loopt het spoor niet door?
Geen idee.
Ze heeft de bril te lang op. Ze draait door.
Straks doet ze zichzelf pijn. - Of een ander.
Oké. We helpen mam en heffen dan de andere vloek op. Een doorsnee dag.
Ze kwamen hiervandaan.
Wat hebben die bosjes haar aangedaan? - Dit was een slecht idee.
Het zwarte spoor heeft Knabbel hier losgelaten.
Deze pijp loopt naar de afgesloten vleugel.
Het zwarte spoor moet die spion zijn. Hij doorkruiste de hele tuin.
Waarom eindigt z'n spoor dan bij ons erf? Hoe komt en gaat hij?
Russ, je vindt jezelf zo slim. Je luistert nooit naar ons.
Ik luister wel.
Sorry. Ga verder.
Als hij hier nog is, zien we 'm niet komen en gaan.
Hoe dan?
Hij is hier geweest.
Alle verdwenen dobbelstenen. - En de afstandsbediening.
En de pagina's over de Peruaanse kalebas. - Mam, je hebt z'n verstopplek gevonden.
Hebbes.
De indringer.
Het beestje dat aan de doornstruik knaagde.
Dat is dus Knabbel. - Hij was het blauwe spoor.
Nu het zwarte spoor nog. We hebben de bril weer nodig.
Die was maar één keer te gebruiken.
Larry, sorry dat je de bril niet hebt kunnen gebruiken.
Ach, geeft niets, Sky. Je hebt de indringer gevangen.
En nu weten we hoe we die vloek opheffen.
'De Peruaanse kalebas was een geschenk aan een rivaliserend koninkrijk.
Maar het was vervloekt. Mensen hoorden hun onzekerheden uitgesproken...
...door hun geliefden, wat wantrouwen zaaide.
Het koninkrijk verzwakte en kon worden veroverd.'
Typisch. Het was een paard van Troje. De vijand zette de mensen tegen elkaar op.
Die stemmen zijn nep, maar wel lastig te negeren.
Alex, er rot iets weg binnen in jou. Dat weet je.
Je brengt ons in gevaar.
Kappen nou. Ik breng m'n gezin niet in gevaar.
M'n hoofd is momenteel onbetrouwbaar, maar m'n hart is zuiver.
Ik hou van jullie. Dat is het enige wat ik 100 % zeker weet.
Wij ook van jou.
Ik mag de onzekere stemmetjes in mijn hoofd best vaker negeren.
Zelfs zonder vloek. - Ja, het zijn maar gedachten.
We moeten ze niet te serieus nemen. Dus ik zeg:
ik hou van jullie, mafkezen. Voor altijd. Bekijk 't, stemmetjes.
Ik toon m'n emoties niet snel, maar ik hou ook van jullie.
De stemmen wordt zwakker.
Dat is 't. We zorgen dat de waarheid luider is.
Ja. En ik weet hoe.
Schrijf op hoe je je voelt. Zo leggen we de stemmen 't zwijgen op.
Ik ben slim.
Er is iets met pap, dat voel ik. Maar ik weet ook dat hij van ons houdt.
Dus ik geef hem het voordeel van de twijfel.
Ik hou van mijn werk en mijn gezin en ik bescherm ze zo goed als ik maar kan.
Ik heb fouten gemaakt, maar ga het goedmaken met m'n gezin en de artefacten.
Ze zijn oké. - Fijn om familie te hebben.
Het is gelukt. - Had je iets over mij geschreven?
Dat zul je nooit weten.
Je bent zo irritant.
Alles is geregeld. Ik vertrek morgenochtend.
Ik breng de kalebas terug naar Lima.
En ik heb ook bericht gekregen uit Alaska. - Konden we maar mee.
Ik hou contact. En Margie is bij me.
Voor als ik een black-out krijg. Ik ga inpakken.
Vertaling: Nikki van Leeuwen