Czemu nie mogę popływać?
Bo dopadnie cię bunyip.
W australijskich rzekach czai się nikczemny potwór.
Paskudne, wielkie, ostre zębiska.
Łuski i pióra.
Bestia zlepiona z części wielu zwierząt,
coraz to straszniejszych.
Przeraźliwie ryczy!
Mrożąc krew w żyłach.
W ciemne, bezksiężycowe noce jak ta budzący postrach stwór wyrusza na łowy.
I dlatego nigdy nie pływa się samemu w nocy.
Bujasz. Bunyipy nie istnieją.
Tak sądzisz?
Skoro tak mówisz.
NIESZCZĘSNE ZAKLĘCIA
ABORYGEŃSKA TUBA
Ożywczy powiew z dworu.
Masz stąd piękny widok na skąpane w słońcu listowie.
W Zakazanym skrzydle dokuczliwie nam tego brakuje.
A co my tu mamy?
Karmnik dla ptaków, ale bez ptaków.
Mam za zadanie pokazać pozytywne interakcje człowieka z naturą
i potrzebuję ptaków do tej interakcji!
Mam rękę do zwierząt. To powinna być łatwizna.
Spójrz na to wypasione terrarium.
Linda je uwielbia.
Alex powtarza, że niepowodzenie to część nauki.
- Co to było? - To ptak!
Widzisz? Wystarczyło poczekać.
Co on robi?
Czerwone oczy! Już to znamy.
Ten ptak jest przeklęty.
Wypraszam sobie.
Teraz muszę zalepić tę dziurę.
W nogi!
Co jest grane?
Dokąd poleciał?
I co to za dźwięk?
Ptak tak zareagował na dźwięki aborygeńskiej tuby.
Która zaczęła sama grać.
Musimy to przerwać.
Zapchaj ją.
Czym? Wszystko tu jest przeklęte.
Szmatki do kurzu Stanleya. Użycz pomocnej dłoni, Russ.
Czuję mrowienie.
Całe moje ciało wibruje od dźwięków tej tuby.
Wyprowadzę cię stąd, mój pierzasty przyjacielu.
Uszkodzone pnącze.
Ta tuba pochodzi z Australii.
Cornelius nabył ją od marszanda z Queensland.
Klątwa budzi w ptakach agresję.
No, zorientowałam się.
Wiedziałem, że znam ten symbol.
Z malunków w jaskiniach.
Oznacza wodę.
A co to za dziwny ptak?
Nie jestem pewien, ale to wygląda na krokodyla.
Wyślę fotki Inali.
Jest rdzenną Australijką i badaczką folkloru.
Jaram się wyprawą na antypody.
Ja też się... jaram, tak?
Jestem w pełni gotów dołączyć do tej bardzo niebezpiecznej przygody.
Serio?
Spokojnie, mam saszetkę podróżnika.
Jesteś pewien?
Nie było mnie, gdy zostałeś zaatakowany.
Tym razem będę, by cię ochronić.
To mój obowiązek, jako strażnika Zakazanego skrzydła i tej rodziny.
Może cię znów zamroczyć.
A ja muszę zostać, bo mam egzamin z biologii.
Trzeba się ustawić, bracie.
Mnie pani Lee podwyższy ocenę za tę wyprawę.
Ja muszę zostać, bo mam zaległości w pracy.
A Stanley może uchodzić za przedmiot,
o ile przestanie się ruszać.
Nie ma problemu.
Nic ci nie jest?
Nie mogę mówić. Jestem przedmiotem.
- Dobrze, Stanley może polecieć. - Dziękuję! Nie pożałujesz tej decyzji.
Nie martw się.
Wzmocniłem wyściółkę, na wypadek odetkania się tuby.
To tym razem oddajemy?
Wygląda niewinnie.
To musimy oddać.
A jego chcemy ci przedstawić.
To Stanley, nasz przyjaciel. Strażnik Zakazanego skrzydła.
Możesz przestać udawać.
Serdeczne pozdrowienia.
Jestem jedynym człowiekiem, z którym się kumplujecie?
Czytanie o podróżach lotniczych a przeżywanie ich to dwie różne rzeczy.
Daleko jeszcze?
Co się dzieje?
To tylko drobne turbulencje.
O nie.
Serio?
Ptak!
Czerwone oczy!
Nie chcę was denerwować,
ale jeśli któryś wleci do silnika, możemy się rozbić.
Jak mam się tym nie denerwować?
Trzymajcie się.
Stanley!
Wszyscy cali?
Tak. Świetna z ciebie pilotka.
Niezły z ciebie parkour.
Wciąż dopracowuję lądowania.
Wszystko dobrze?
Jesteś jakaś nieobecna.
Wszystko dobrze. Cieszę się na wystawę.
Tak?
Wkrótce ma przyjechać tron Sargona.
Pewnie się tym stresujesz.
Nie, nie o to chodzi.
Ktoś się do nas włamał i ukradł kilka rzeczy.
Boję się o rodzinę.
To okropne.
Macie tam sporo cennych artefaktów.
Ciekawe, czy to ma związek z naszą kradzieżą.
Na pewno nie.
Przyślę do was jednego z naszych ochroniarzy.
Dbamy o naszych pracowników.
Pomówię z nim.
Jedziemy już całe wieki.
Ten kraj jest większy, niż sądziłam.
No dobrze, przedmiocie.
- Pamiętaj. - Ani drgnij. Ani słowa.
Cześć, witamy w Australii.
Szkoda, że akurat jestem w Górach Błękitnych.
Są błękitne, ponieważ...
Olejek z eukaliptusów rozprasza się w powietrzu.
Jesteś większym nerdem ode mnie.
To moja córka, Pandora.
Cześć, Inala. Fajny wisiorek.
Dziękuję.
Przy narodzinach przypisujemy dzieciom zwierzę totemiczne.
To zwierzę ma nas chronić i uczyć.
Moim jest kangur.
Uosabia połączenie wielkiej siły i opiekuńczej delikatności.
Przywódca, który nigdy się nie poddaje.
Kojarzę kogoś takiego.
Dostałeś namiary?
Tak, dzięki. Jesteśmy w drodze do zakola rzeki.
Oznaczenia wskazują właśnie na to plemię.
Wszystkie ich tuby wykonano z eukaliptusa, który tam rośnie. Jest piękny, zobaczycie.
Jesteśmy na miejscu.
Ta kraina zachwyca swoim splendorem.
Czy cały świat jest taki piękny?
Na swój sposób.
Russ tłukł mi do głowy, że w Australii żyje
najwięcej śmiercionośnych stworzeń na świecie.
Ale bajer!
Bardzo optymistyczne podejście.
Co robisz?
Czuję więź z naturą.
Słyszę ją i czuję.
Ruch wody. Odgłosy zwierząt.
Wibrują w moim ciele. Nie słyszycie tego?
Nie, ale ja nie jestem z drewna.
Wszystkie tuby są zrobione z tego drzewa.
Od tego możemy zacząć.
O, wspaniały eukaliptusie, zwracamy ci tę przeklętą tubę.
Dobra. Wyciągnę ją z futerału.
Bądź gotów szybko go zamknąć, gdyby nas zaatakowano.
To nie działa.
- Przecież wróciła do domu. - Widać to nie wystarczy.
Wrzucę ją do wody.
Cofnij się!
Co to było?
Trzymajcie się blisko.
Co to za stwór?
Szybko do auta!
Pomocy!
Pandora!
Wsiądź do auta!
Uważaj!
Musimy natychmiast przerwać ten dźwięk.
Gdzie ten potwór, który gonił Stanleya?
Ptaki wszystko zasłaniają!
Mam! Zapnijcie pasy.
Tato!
Kurczaczek!
Co za emocje, prawda?
Kradzież tabliczki z pismem klinowym z lokalnego domu aukcyjnego
nastąpiła po kradzieży innej tabliczki z muzeum w Radżasthanie w Indiach.
Ciekawe...
Tu jest. Rejestr zamroczeń taty.
WPIS 57 – ZAMROCZENIE W MUZEUM
Sprawdźmy.
O nie.
Niedobrze.
Caparaz, ochrona muzeum Paxton.
Wiem, kim pan jest. Georgia mówiła, że kogoś przyśle.
Ponoć mieliście tu włamanie.
Mógłbym się rozejrzeć?
Wyglądał jak połączenie dwóch dziwnych dinozaurów.
Ten opis przypomina mi bunyipa, ale to niemożliwe.
Bunyipy to mityczne stworzenia.
Zapewniam cię, że to coś nie było mityczne.
Mama opowiadała mi historie przy ognisku.
Myślałam, że to bajki, żeby odstraszyć mnie od wody,
ale później poznałam folklor związany z bunyipem.
To opowieść o tym, jak w naturze wszystko jest połączone.
Byli sobie kiedyś dwaj przyjaciele: Monti i Jiemba.
Wspólnie wyrzeźbili aborygeńską tubę.
Symbol wody reprezentuje źródło życia.
A zwierzęta ich własne totemy.
Kazuar Montiego jest lojalny wobec grupy, nawet w chwilach zagrożenia życia.
Krokodyl Jiemby uosabia pierwotną mądrość, spryt i dzikość.
Gra Montiego przyciągała piękne ptaki, a plemię widziało w tym błogosławieństwo.
Ale gra Jiemby przyzywała krokodyle, które siały popłoch wśród współplemieńców.
Jiembie zakazano gry na tubie.
To go rozwścieczyło, bo chociaż krokodyle są groźne,
są ważną częścią naturalnej równowagi,
której cykl życia wymaga zarówno drapieżników, jak i ofiar.
Jiemba chciał, aby Monti poczuł się jak on,
więc rzucił klątwę na tubę.
Odtąd kiedy Monti grał, ptaki stawały się agresywne,
tak jak krokodyle Jiemby.
Monti pogrążył się w rozpaczy i przestał rozmawiać z Jiembą.
Równowaga została zachwiana.
Jiemba zrozumiał, jaki był samolubny, i rozpłakał się tak bardzo,
że pochłonęła go rzeka własnych łez.
Widząc to, Monti rzucił się w toń, by ratować przyjaciela.
Kiedy wypłynęli na powierzchnię, byli już przemienieni w stworzenie,
które reprezentowało połączenie ich totemów: kazuara i krokodyla.
Bunyip, żywy przykład powiązań w naturze.
A wspominają, jak zdjąć tę klątwę?
Aby przerwać klątwę, należy zagrać pieśń bunyipa,
czyli połączenie melodii przyjaciół,
jako symbol harmonii natury, o której zapomnieli.
Super, jak ona leci?
Niestety, jak większość naszej historii przekazywanej ustnie, przepadła.
Powodzenia. Czekam na koniec tej historii.
My też. Dzięki, Inala.
Ta melodia, którą grasz, brzmi jak ta, którą nuciłeś nad rzeką.
Odczuwam wibracje.
Wiem, że to brzmi dziwnie,
ale te wibracje zgrywają się z dźwiękami znad rzeki.
To było połączenie ptaków, krokodyli i wody.
Ptaki...
krokodyl...
i woda.
Symbole z tuby.
I części składowe bunyipa.
Serio jesteś z tym powiązany.
Tuba i dźwięki, które słyszę i czuję,
przekazują mi pieśń bunyipa –
jednoczącą pieśń, o której mówiła Inala.
Jeśli te dźwięki to pieśń bunyipa, to powinny złamać klątwę.
Musimy tam wrócić. Zagram na tubie to, co słyszę.
To podobne do gry na harmonijce.
Łatwizna.
To wszystko.
Nie widziałem śladów włamania,
ale nie odstępowała mnie na krok.
Coś tu śmierdzi.
To na pewno najlepszy plan?
Nie będziesz miał się jak ochronić.
Zaryzykuję. Zostałem powołany.
To mój obowiązek, który muszę wykonać sam.
- Poradzisz sobie. - Raz kozie śmierć.
Dam radę.
Dobra, myliłem się. Trudno się na tym gra.
Musimy mu zaufać.
- Dość tego! - Pandora!
Pandoro, stój!
To moje zadanie.
To działa!
To było odjazdowe!
Równowaga została przywrócona.
A klątwa przełamana.
Byłeś taki dzielny!
Brawo, historia na książkę.
A może też materiał na folkową pieśń?
No pewnie.
Kolejny artefakt zwrócony.
Jak dobrze, że wróciłeś.
Brakowało mi tu ciebie.
Ja też się cieszę.
Ale szykuję się na kolejną wyprawę... za jakieś sto lat.
No coś ty. Nie masz miliona pytań o Australię?
Pogadamy na górze.
Czy tatę zamroczyło na wyprawie?
Nie, a czemu?
Z różnych części świata wykradane są artefakty.
No i?
Myślę, że tata to robi.
Mam dowód.
Co to ma...
Teraz ja przejmę dowodzenie, Alex.
Napisy: Daria Okoniewska