(โชว์หมอยาดร.เทอร์ริฟิโค)
ใครน่ะ
ไดอาน่า คาเมรอน
ยาจอมพลังดร.เทอร์ริฟิโคนี่มันใช้ไม่ได้ผล
ฉันขอล็อคเก็ทคืนด้วย
ไปไกลๆ ยัยเด็กข้างถนน
ของขายแล้วไม่รับคืน
ขอร้องค่ะ
ล็อคเก็ทนั้นเป็นสมบัติชิ้นสุดท้าย ที่เหลือต่างหน้าคุณพ่อคุณแม่
ฉันอยู่บ้านเด็กกําพร้ามาแปดปี เข้าๆ ออกๆ ห้องพยาบาลอยู่เสมอ
ขณะที่พวกเด็กตัวโตๆ สุขภาพดีๆ มีคนรับเลี้ยง
ไม่มีใครอยากได้เด็กอ่อนแอไป
คุณบอกว่าน้ํายานี้จะทําให้ฉันอึดและแข็งแรง
ฉันยอมแลกของมีค่าที่สุดในชีวิต แต่กลับได้คําโกหก
ถ้าไม่ยอมไปดีๆ ฉันจะลากเธอกลับบ้านเด็กกําพร้าเอง
- ไปเสีย! - เจ้านักต้มตุ๋น!
หวังว่าสักวันแกจะต้องรู้สึกอ่อนด้อย และโง่เง่าอย่างที่ฉันรู้สึกในวันนี้
มันหายไปไหนแล้ว
ฉันทําอะไรลงไป
ฉันแค่อยากได้ล็อคเก็ทคืน
อะไรกันเนี่ย
(ยาจอมพลังดร.เทอร์ริฟิโค)
พี่ว่าพ่อเกี่ยวข้องกับ การที่แผ่นหินสลักพวกนี้หายไป
อะไรนะ ช่วงนี้พ่อก็แปลกๆ แต่ไม่มีทางที่เขาจะเที่ยวขโมยของใคร
พ่อเป็นคนอยากไปอิสตันบูล
"หินสลักคูนิฟอร์ม บาบิโลน" ข่าวบอกว่ามันหายไป
จากคอลเล็กชั่นเอกชนในอิสตันบูล ช่วงที่พ่อหมดสติจําอะไรไม่ได้
มันอาจเป็นเรื่องบังเอิญรึเปล่า
ยังมีอีกนะ
พ่อหมดสติที่อินเดีย
"แผ่นหินสลักยุคบาบิโลน หายไปจากพิพิธภัณฑ์ราชสถาน"
ส่วนอันนี้ บริษัทประมูลแถวนี้เป็นคนให้ข่าวว่า
มีแผ่นหินสลักถูกขโมยไปช่วงที่เราไปนิวเม็กซิโก
แต่พ่ออยู่บ้าน
พ่อไปขโมยอะไร ระหว่างเราอยู่นิวเม็กซิโกไม่ได้หรอก
พ่อโดนตีหัวสลบนะ
ฉันก็ไม่อยากให้เป็นเรื่องจริงเหมือนกัน แต่นี่กําลังเอาข้อเท็จจริงให้ดู
ช่วงที่พ่อหมดสติกับช่วงที่ของหาย มันตรงกันตลอดทุกครั้งเลย
น่าจะเป็นเจ้าริบบิ้นดํามากกว่ารึเปล่า เขาคอยแอบดูพวกเรา เขาเล่นงานพ่อ
เขาอาจตามเราไปตุรกี ไปอินเดีย แล้วก็ขโมยแผ่นหินสลักเองก็ได้
แล้วไอ้ผังข้อเท็จจริงของพี่ไม่เขียนไว้บ้าง
ก็ไม่รู้สิ แต่... เอ๊ะ ใครพ่นอะไรใส่รึเปล่า
รู้สึกพิลึกมาก
- เหมือนกับฉัน... - รัส
หายไปไหนแล้ว
โอ๊ย รู้สึกพิลึกบ้างแล้ว
ไงเนี่ย อะไรกัน
แพนโดร่า!
รัส
แพนโดร่า อยู่ข้างล่างนี่
เกิดอะไรขึ้น
ไม่รู้ แต่เราหดเหลือตัวจิ๋วเดียว
ล้อเล่นรึเปล่าเนี่ย
ไม่เอาน่ะ นั่นมัน...
พ่อ! ทางนี้ ช่วยด้วยค่ะ! ร่างเราหด
ทางนี้ ช่วยด้วย!
ช่วยด้วย!
เย้! มีคนมาช่วยแล้ว
- เข้าไปเลย - พ่อ ทําอะไรน่ะ
ได้ผลดีอย่างที่คิด
(ยาเพิ่มพลังดร.เทอร์ริฟิโค)
พ่อ เอาตัวเราออกไปเลย นี่ไม่ตลกนะ
จัดการตัวกวนใจไปได้สองตัว
ไม่ได้ล้อเล่นแล้วล่ะ
สกาย ที่รัก ดีใจที่โทรกลับมา
นั่นแม่ แม่อาจได้ยินเรา
มาเร็ว!
ผมอยากแวะไปหาที่พิพิธภัณฑ์
ไม่ได้มีเรื่องอะไร แค่อยากไปทัก
แพนโดร่าไปบ้านเทวี ส่วนรัสก็ทําการบ้านอยู่
ได้ เยี่ยมเลย แล้วเจอกัน
พ่อเพิ่งโกหกแม่
ถ้าพ่อกําลังจะไปย่อส่วนแม่ด้วยล่ะ
เราต้องเตือนแม่ก่อน
นี่มันพังไม่ไหวแล้ว เละเทะจนน่าโมโห
แค่ลินดาเอง
ไงจ๊ะ!
ลินดา นี่ฉันเอง แพนโดร่าไง
ระวัง!
อย่างกับน้องจําฉันไม่ได้
ก็ต้องจําไม่ได้อยู่แล้วสิ แพน
เร็วเข้า! เข้าท่อไป
ลินดาจะกระตือรือร้นขนาดนี้เฉพาะเวลาหิว
หาอาหารที่ไม่ใช่เราให้น้องดีกว่า
ฉันเพิ่งใส่แมลงวันเข้ามาในตู้
สงสัยอยากกินอะไรสดใหม่กว่านั้น
พอบอกให้ "วิ่ง" พี่วิ่งไปทางโน้น ฉันจะวิ่งไปทางนั้น
เจอกันใต้น้ําตก โอเคนะ
- ไม่ ไม่โอเค - ไปเลย วิ่ง!
เข้าใจละว่าทําอะไร
ใช้ประโยชน์จากการที่มังกรเครา สายตากะความลึกไม่ได้ เยี่ยม!
ฮื่อ ฉันตั้งใจทํางั้นเลยล่ะ
แต่ฉันก็รู้จักลินดาดี เลี้ยวตรงนั้นพลาดตลอด
ฉันก็นึกว่ารู้จักพ่อดีเหมือนกัน
เรื่องนี้ต้องอธิบายได้แน่ๆ
ถ้าคําว่า "เรื่องนี้" หมายถึง สาปย่อส่วนเราแล้วปล่อยให้เป็นอาหารกิ้งก่าน่ะ
จู่ๆ น้องก็เหมือนเห็นความลึกได้ขึ้นมา
ขึ้นยกพื้นไป
ลินดาเข้าไม่ได้
แลร์รี่ เห็นอเล็กซ์ออกจากบ้านไปรึเปล่า
เขาไม่อยู่ในห้องทํางาน
ไม่เห็น แต่ดูนี่สิ
เนี่ยคือสิ่งที่ข้าพูดถึง นี่สถานการณ์ใหม่
ยังมีตัวอะไรสักอย่างเคี้ยวเครือหนามนี่อยู่
แต่เราจับเจ้าเขี้ยวเคี้ยวได้แล้ว
ต้องมีผู้ร้ายเพิ่มอีก
เครือหนามถูกเล่นงาน แต่ทําไปทําไม
ของโบราณมีชีวิตขึ้นมาเอง
อเล็กซ์ไม่อาจสื่อสารได้
เครือหนามเสียหาย
เรื่องพวกนี้ต้องเกี่ยวกันหมดแน่ๆ
เราอาจเจอปัญหาใหญ่กว่าที่คิด
อเล็กซ์ ยืนอยู่ตรงนั้นมานานแค่ไหนแล้ว
บัลลังก์ซาร์กอนอยู่ไหนล่ะ
มาถึงแล้ว จะเอาขึ้นจัดแสดงตอนหมดวัน
ไม่อยากเชื่อเลยว่าขอยืมมาได้จริงๆ
ฉันพอจะมีเวลาก่อนจะต้องเข้าประชุมรอบต่อไป
ไปดื่มกาแฟกันไหม
ผมอยากขอชื่นชมวัตถุโบราณมหัศจรรย์ กับสุดยอดผลงานของคุณมากกว่า
งั้นก็ชมไปเลยค่ะ
อ้อ ก่อนจะลืม แพนโดร่าจะกินข้าวบ้านเทวีเลยมั้ย
ลูกไม่ได้บอกผมไว้
โอเค งั้นเดี๋ยวฉันแชทไปถาม
เข้าไปอีกๆ
เลอะตัวพี่หมดเลย
แหยะ
ถ้าไปถึงมือถือเธอได้ก็โทรเรียกคนมาช่วยได้
แต่จะออกไปจากตู้ได้ยังไงแต่ต้น
ขวดน้ํานั่นไง เราต้องปีนขึ้นไปให้ถึงขอบตู้
มาเร็ว
ขอถามนิด
ปกติลินดานั่งบนหินก้อนนี้นานแค่ไหน
ก็ตั้งแต่หนึ่งถึงหกชั่วโมง
หกชั่วโมง หกชั่วโมงเหรอ!
บอกว่าให้เลี้ยงปลาทอง แต่ไม่ยอมเนอะ
เธอต้องหาไคจูมาเป็นสัตว์เลี้ยง
ไม่นะ นี่ไม่ใช่ความผิดลินดา
น้องแค่ทําตามสัญชาตญาณสัตว์เลื้อยคลาน
พี่รู้
เป็นความผิดพ่อ
ไม่เห็นสมเหตุสมผลเลย
ไม่ได้พูดถึงข้อมูลที่พี่เจอนะ หมายถึงตัวพ่อ
เหมือนเขาไม่ได้เป็นตัวเอง
ทั้งที่หมดสติ เครือหนาม
พ่อบอกว่าไว้ใจสมองตัวเองไม่ได้
แล้วถ้าพ่อไม่ใช่ตัวพ่อเองจริงๆ เลยล่ะ
หมายถึงพ่อโดนผีสิงงี้เหรอ
ฉันเคยอ่านเรื่องแบบนั้นในตํานานขนหัวลุก
ถ้าพ่อถูกผีสิง ใครจะรู้ว่าพ่อจะทําอะไรอีก
เราต้องไปเตือนแม่
หลังจากล่อเจ้ากิ้งก่านี่ออกไปแล้ว
ปล่อยเป็นหน้าที่ฉันเอง แพนมีแผนแบบแพนๆ
ว่าไงจ๊ะ ลินดา พี่เป็นแมลงวัน
ไม่อยากกินพี่เหรอน้อง
ไม่ดีแล้ว
ฉันจะจับไม่อยู่แล้ว
แมงวันง่ําๆ อาหย่อยลงท้อง
ใช่แล้ว
ร้อนๆ
รัส เร็วเข้า!
(แม่)
ก้นกดโทรออกได้จริงๆ แหละ
แพนโดร่าเหรอ
- ฉันต้องเข้าประชุมแล้ว - ได้เลย
โชคดีนะ เจอกันที่บ้าน
ขอบคุณค่ะ
ระหว่างนั้นช่วยไปซื้อ...
อเล็กซ์
จอร์เจีย
- ผมขอคุยด้วยหน่อยได้มั้ย - อเล็กซ์ สวัสดี
มาหาสกายเหรอ
คิดว่าเมื่อกี้เพิ่งเข้าประชุม
ผมอยากมาคุยกับคุณเรื่องเธอนั่นแหละ
(เทวี)
- แพนโดร่าเหรอ - ฮัลโหล! เทวี!
ฉันเอง รัส!
ฮัลโหล แพนโดร่า
ตัวเล็กไป พูดแล้วเขาไม่ได้ยิน
"มาห้องฉัน ด่วน! ฉุกเฉิน!"
โอ๊ย แพน ไปโดนคําสาปอะไรอีกล่ะเนี่ย
(สิบนาทีเจอกัน)
อีกสิบนาทีเทวีมา
เยี่ยม แต่ฉันยังต้องหาทางออกจากตรงนี้อยู่ดี
ไม่ต้องห่วงคาวบอยมันอยู่ในสาย...
เลือด
เอาให้ได้สิ รัส
เยี่ยม
ขามันติด
แพน!
ไม่นะ!
สกายทําตัวประหลาด
เดินละเมอ หมดสติจําอะไรไม่ได้ ผมเป็นห่วง
เรื่องนั้นน่าเป็นห่วงมากนะ อเล็กซ์
เราอาจต้องพาสกายไปพบหมอ
ผมพยายามบอกเธอแล้ว แต่เธอก็ยืนยันว่าไม่ได้เป็นอะไร
แล้วผมก็เจอเจ้านี่อยู่ในตู้
เจ้าสิ่งนี้อยู่กับสกายเหรอ
ใช่ครับ ผมก็ว่าคุณน่าจะอยากได้คืน
เธอโกหกฉัน
เธอโกหกพวกเราทุกคน จอร์เจีย
ลินดา! เปิดปากเดี๋ยวนี้เลยนะ
แพนโดร่า! แพนโดร่า!
แพนโดร่า
เทวี! เทวี อยู่ตรงนี้!
แพนโดร่าอยู่ไหม
ไม่มีใครเปิดประตูฉันเลยเข้ามาเอง
นี่! อยู่นี่!
ลงมาตรงนี้ ตรงนี้เลย!
รัส! นี่มันอะไร...
แพนโดร่าอยู่ในปากลินดา เธอต้องช่วยน้องออกมาก่อน
แพนโดร่าอยู่... อะไรนะ
เทวี เธอเป็นฮีโร่ของฉันอีกแล้ว
แพนโดร่า ฉันน่ะ ฉัน...
พี่ดีใจมากที่เธอไม่เป็นไร
เหมือนกัน
ตัวเหม็นเป็นกลิ่นปากกิ้งก่า
ฉันไม่สนหรอก
ฉันสติแตกแล้วนะ
นี่มันเกิดขึ้นได้ยังไง แล้วจะแก้ยังไง
เดินไปที่ชั้นหนังสือหน่อยได้มั้ย
แพน เห็นขวดนั่นมั้ย
ฉันเห็นพ่อถืออยู่
คิดว่าเขาพ่นใส่เรา
"ยาจอมพลังดร.เทอร์ริฟิโค"
ยาจอมพลังทําให้ตัวหดเหรอ
อะไรนะ พ่อเธอทําอะไรนะ
ตอนนี้พ่อทําตัวเหมือน แบบว่าเป็นตัวร้ายน่ะ
ใช่ แล้วเดาว่าขวดนั้นก็น่าจะมาจากข้างล่าง
แปลว่า...
มันต้องสาป
แปลว่าฉันจะไม่ยอมแตะแน่ๆ
ได้บทเรียนจากตอนลูกเต๋าแล้ว
ดีแล้ว
ช่วยพาเราลงไปที่ปีกตึกต้องห้ามได้มั้ย
ได้สิ อะไรคือปีกตึกต้องห้าม
คือไอ้เรื่องที่มีของต้องสาป มันเยอะกว่าที่เคยเล่าให้ฟังนิดนึง
แหงสิ คายออกมาเลย แพน-แวน
คุยไปเดินไปดีกว่า
กาลครั้งหนึ่งมีเจ้าคนโลภมากไร้สมอง
ชื่อว่าคอร์นีเลียส แวนเดอร์โฮเวน
เป็นคนแก่งั่กๆ เลย แต่...
แล้วเราก็ลงไปที่ห้องใต้ดิน
ที่มีของโบราณชวนขนลุกเก็บอยู่เยอะแยะเนอะ
แต่ฉันก็คิดว่า...
แล้วผีก็หายไปเฉยๆ แบบ แวบ
แล้วจากนั้น มีอะไรอีก รัสถูกสาปให้เป็นหุ่นเชิด
นั่นเป็นตอนที่ฉันร่างหด
ใช่ๆ
ปีกตึกนี้อยู่ใต้บ้านของเธอมา ตลอดเวลาที่เรารู้จักกันเนี่ยนะ
เทวีมา นิ่งเลย
สวัสดีค่ะ
ฉันต้องมาหาแลร์รี่กับสแตนลีย์
ต้องบอกเขาว่า ตอนนี้รัสกับแพนโดร่าโดนสาปอยู่
- แลร์รี่! - ตรงนี้ เราเอง!
ทางนี้!
เอ้า ไม่อยากเชื่อก็ต้องเชื่อ
เป็นกะโหลกพูดได้เหรอ
กะโหลกพูดได้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน
พูดแทนกะโหลกทุกหัวคงไม่ได้ แต่ตัวข้า ก็พูดได้มาเกินร้อยปีแล้ว
สแตน เลิกได้ ดูสิ
- รัส! แพนโดร่า! - มาช่วยกันหน่อย!
- เราโดนสาปให้หด... - เอาไว้ค่อยตอบ สหาย
นี่เรื่องด่วน เวรกรรม
สแตนลีย์ เอาเจ้าหุ่นยนต์ขึ้นไปข้างบน
แล้วหยิบยาจอมพลังดร.เทอร์ริฟิโค มาจากชั้นบนห้องแพนโดร่า
ไม่มีเวลาตกใจแล้วนะ
ข้าต้องให้เจ้าช่วยถือบันทึก
พี่เป็นห่วงแม่
แม่ไม่เป็นไรหรอก แม่เก่งจะตาย
ใช่ แต่ดูสิว่าพ่อทํายังไงกับพวกเรา
ไม่รู้เลยว่าพ่อจะทําอะไรแม่บ้าง
บอกเป็นครั้งสุดท้ายนะ นั่นไม่ใช่พ่อ
ก็ไม่ว่าคนนั้นจะเป็นใคร
บอกเป็นครั้งสุดท้าย ลินดา
เราไม่ใช่มื้อเที่ยง!
เราวิ่งจนจะตกโต๊ะแล้ว
ใครก็ได้ช่วยที!
เราเจอแล้ว!
โอ๊ย ไม่นะ!
เกือบไปแล้วไหมล่ะ
ก็ใช่น่ะสิ
ลินดาเด็กดื้อ! ดื้อมาก!
ไม่ให้กินแมงวันทั้งวันเลย
แฮงค์ ช่วยพาลินดากลับขึ้นไปข้างบนหน่อย จะได้ไม่ก่อเรื่องอะไรอีก
แต่ข่าวอีกเรื่อง ฉันว่าเรารู้ละว่าจะถอนคําสาปยังไง
นี่คือใบรับรองของแท้ตั้งแต่ปี 1855
ลงนามโดยคนกวาดถนนที่เอายาขวดนี้ มาขายให้คอร์นีเลียส
เขาสาบานว่าเห็นเด็กสาวคนหนึ่ง ใช้ยานี้สาปรถของดร.เทอร์ริฟิโค
เธอพ่นยาใส่ดร.เทอร์ริฟิโค
พูดว่าหวังว่าสักวันเขาจะรู้สึกอ่อนด้อยเหมือนกัน
แล้วรถของเขาก็หดขนาดไปเลยทันที
เด็กสาวผู้นั้นเป็นคนสาปยา
ฟังแล้วเหมือนไม่ได้ตั้งใจ
ในนี้เขียนว่า "หล่อนวิ่งหนีไปด้วยความตกใจ และสับสนกับเรื่องที่เกิดขึ้น"
อารมณ์รุนแรงก็ทําให้เกิดคําสาปได้นะ อย่างเรื่องหุ่นเชิดไง
เด็กคนนั้นโกรธดร.เทอร์ริฟิโค ที่ทําให้เธอรู้สึกอ่อนด้อย
ความโกรธเกรี้ยวเข้าไปอยู่ในน้ํายา
ตอนที่พ่นยาใส่เขา เลยทําให้ตัวเขาเล็กไปเลยจริงๆ
ดังนั้น ถ้าจะถอนคําสาป เราต้องแก้เรื่องที่เด็กคนนั้นโมโห
ถูกต้อง เทวี ใช้เหตุผลได้ดีมาก
แต่เด็กคนนั้นต้องตายไปแล้วแน่ๆ
เราจะแก้ความโกรธของเธอได้ยังไงล่ะ
เราอาจต้องใช้ล็อคเก็ทอันนั้น
นั่นเป็นสิ่งที่เธอต้องการ แต่ใครจะรู้ว่าตอนนี้มันอยู่ไหน
เดี๋ยวก่อนนะ ข้าคิดออกแล้ว
อยู่นี่เอง
"โชว์หมอยาดร.เทอร์ริฟิโค"
เนี่ยคือรถจากในใบรับรอง
ใช่ แล้วถ้าดร.เทอร์ริฟิโคยังมีล็อคเก็ทอยู่กับตัว ตอนที่ถูกย่อส่วน
มันก็อาจยังอยู่ในนั้น
เจอแล้ว
"ไดอาน่า คาเมรอน ปี 1840"
ถ้าเรารู้ว่าเขาเอาเธอไปฝังไว้ที่ไหน อาจเอาของไปคืนได้
ฉันหาหลุมฝังศพเธอได้
พยากรณ์เก่งอีก นึกแล้วว่าข้าต้องชอบเจ้า
เปล่า หาจากรายชื่อที่ฝังศพออนไลน์ต่างหาก
มาถึงแล้ว หลุมฝังศพของไดอาน่า คาเมรอน
หวังว่าในที่สุด เธอก็ได้ออกจากบ้านเด็กกําพร้านะ ไดอาน่า
ฟังแล้วเหมือนที่จริงเธอไม่ต้องใช้ยาด้วยซ้ํา
ต้องใช้พลังใจเยอะมากนะ ถึงจะยืนหยัดต่อต้านคนพาลอย่างที่เธอทํา
เอาล็อคเก็ทคืนไปนะ อย่างที่เธอต้องการ
เทวีช่วยเราไว้อีกแล้ว ฮีโร่ของเรา
โห แต่นั่นก็ไม่ใช่เรื่องเล็กๆ
เรื่องยังไม่จบ เราต้องหาตัวแม่ให้เจอ
แค่หวังว่าจะไม่สายเกินไป
ยาฮู้! ถอนคําสาปได้แล้ว
พร้อมกับเรื่องอื่นอีก
เจ้าเขี้ยวเคี้ยว เจอกันอีกแล้ว พกเพื่อนมาด้วยเหรอเนี่ย
เรียกฉันเหรอคะ จอร์เจีย
สกาย ฉันเพิ่งได้รับทราบว่า ในบ้านของคุณมีสิ่งนี้
ช่วยบอกหน่อยว่ามันไปได้ยังไง
คําบรรยายโดย ปัทมวรรณ บูรณมาตร์