Nee, hè. Niet weer. Hoelang was ik nu weer weg?
Sky? Jongens? Zijn jullie thuis?
Ik had weer een black-out en... Wat is...
Wat gebeurt er?
Spaar je krachten. Ik heb nu de touwtjes in handen.
Cornelius?
Maar geen zorgen, Alexander. Binnenkort besta jij niet meer.
DE TROON VAN SARGON
Hij is vast met pap meegelift toen we uit de leegte ontsnapten.
Zo trad hij paps lichaam binnen.
Dus pap is echt bezeten. Cornelius haalde al die vuile streken uit.
We moeten Cornelius stoppen. Ik wil jullie vader niet weer kwijt.
Hank, wil jij de vleugel bewaken?
Ik help wel. Al dat gevaar bevalt me stiekem wel.
Daarom zijn we vriendinnen.
Ik snap dat Cornelius paps lichaam wil, maar wat moet hij met die kleitabletten?
Volgens de legende was er in Babylon een machtige koning genaamd Sargon.
Hij wilde ontsnappen aan de gevreesde dood.
Dus hij vroeg z'n alchemist om 'n middel waarmee hij ouder kon worden.
De alchemist schiep een troon om de geest van één persoon...
...naar het lichaam van een ander over te brengen.
Sargon ruilde zijn afgetakelde lichaam in voor een jonger, gezonder exemplaar.
- Dat wil Cornelius met pap doen. - Wat gebeurde er met Sargon?
Hij kon niet dood en werd steeds machtswellustiger.
Hij begon zinloze oorlogen. De alchemist kreeg spijt van z'n creatie.
Hij wilde zorgen dat Sargon nooit meer van lichaam wisselde.
Dus hij brak de kleitablet die de troon aandreef in stukken met z'n magische staf.
Hij stuurde de stukken naar de verste uithoeken...
...zodat niemand de troon meer kon gebruiken.
- Tot pap... Cornelius de stukken stal. - Dan breken we de kleitablet gewoon weer.
Helaas, de kleitablet is betoverd. Dat gaat niet zomaar.
We hebben iets nodig dat sterker is dan de betovering.
Zoals de staf van de alchemist. Waar vind je zoiets?
Die ligt in de opslagruimte van het Paxton Museum.
Word wakker, mijn azuurstenen dienaar, en laat me binnen.
Alex? Hoe kom jij nou binnen?
Wat doe je?
Ja, wat doe ik?
Gaat je niks aan.
Dit zit in m'n hoofd.
Je mag mijn lichaam dan beheersen, maar mijn geest is nog van mij.
Doe je best. De fysieke wereld is niet meer bereikbaar.
Nog even, en je mentale wereld bestaat ook niet meer.
- Dan besta jij niet meer. - Dat zullen we nog wel zien.
Waarom doe je dit?
Als je iets wil in dit leven, moet je het grijpen.
Het werkt.
Bewakers, bescherm me tijdens de overdracht.
Vernietig iedereen die probeert in te grijpen.
Wat is dat?
Ben je te laf om zelf te vechten? Mogen zij je vuile werk opknappen?
De troon biedt bescherming waar nodig...
...zodat het proces niet wordt onderbroken.
Wat ben je van plan?
Er is in dit lichaam slechts ruimte voor één van ons.
Zodra je door de poort van Sargon stapt, besta je niet meer.
En dan heb ik het voorgoed voor 't zeggen.
Is dat de motor van Margie?
De deur is open. Een slecht teken.
De opslagruimte is daar beneden.
Je weet wat je te doen staat. Hier, m'n ID.
We vinden die staf wel, al wordt het onze dood.
Was dat laatste echt nodig?
Jippie. Iedereen is er.
- Caparaz? Staat je goed, die boeien. - Wat is er gebeurd?
Het was je pa. Hij gebruikte de scarabee die je moeder stal om binnen te komen.
- Ik heb die niet gestolen. - Zo heeft Cornelius dat dus gedaan.
Hij liet Knabbel de sloten doorknagen om bij de tabletten te komen.
En de camera's. Daarom zag niemand hem.
- Wat is er mis met jullie? - M'n pa is zichzelf niet de laatste tijd.
Zo, je bent vrij. Dit is veel gevraagd, maar je moet helpen om Alex te stoppen.
Gaan jullie maar vast. Ik kom eraan.
Directeur Snitker, we hebben hier een noodgeval.
Hij is al bezig.
- We moeten hem stoppen. - Wacht.
- Het werkt niet. - Morrel anders een beetje. Dat helpt.
Dat heb ik geprobeerd, maar dit soort sleutels ken ik niet.
Hoe komen we nu binnen?
Niet zo snel, stuk ongedierte.
Geen tijd voor spelletjes. We moeten binnen zien te komen.
Dat is het plan ook.
Geniaal.
Piratentrucje. Gebruik de wapens van je vijand tegen ze.
Wat is dit?
We nemen het op tegen vervloekte bewakers uit Babylon.
Nu wordt 't echt spannend.
- Aan hem heb je niks. - Laat maar. We hebben grotere problemen.
- Hoe kan het nou dat je nog leeft? - Ik ben de dood te slim af geweest.
- Je hebt de leegte overleefd. - Ik heb 't er ruim 100 jaar volgehouden...
...terwijl ik een manier zocht om te ontsnappen.
Ik had alleen een lichaam nodig.
Ik wist het. Ik voelde meteen dat er iets mis was.
Alex? Gaat het wel?
Toch snap ik het niet. Je wist niets van de troon van Sargon af.
Ik heb wel 1000 plannen bedacht daar in die gevangenis. Ik had de tijd.
De troon was er een van.
Maar toen ik zag dat je vrouw hem naar het museum haalde...
...heb ik m'n kans gegrepen.
Ga maar vast. Ik wil even iets bekijken.
Jij veroorzaakte de black-outs. Je nam m'n lichaam over.
In het begin waren het slechts vluchtige momenten...
...want de doornstruik hield me tegen.
Ik moest 'm verzwakken.
Hoe zwakker de doornstruik en jij werden, hoe sterker ik werd...
...en ik had steeds langer de macht over je.
Toen ik wist waar de kleitabletten waren, liet ik de scarabee los op de artefacten.
Die brachten me naar de juiste plekken.
Jaipur, India.
In Istanbul huren we een boot.
Of ik stuurde de rest weg, zodat ik de kleitablet kon halen.
Maar soms behoefde de situatie...
- ...wat dramatiek. - ...waar je bent.
Wie ben je? Waar zijn m'n vrienden?
Maar je onverzettelijke gezin liep me in de weg.
- Dus ik nam drastische maatregelen. - ...met zijn tijdlijn?
Russ? Ik voel me ook vreemd.
Zelfs die piloot lag dwars en vond m'n verstopte tabletten.
Alex? Ben je hier ergens?
Hé daar, Margie. Alles goed?
Eindelijk heb ik genoeg kracht verzameld om je hier lang genoeg op te sluiten...
...om een eind te maken aan deze uitputtingsslag.
Het was niet makkelijk om alles in elkaar te passen...
...maar gelukkig ben ik dol op puzzels.
- Ben je klaar? - Ja. En nu ben jij aan de beurt.
We moeten elkaar kruisen.
- Super. Hoe wist je dat ze kapot konden? - Niet. Maar nu wel.
Laat m'n vrienden met rust.
Margie, je bent net op tijd.
Ja, maar net. Alex heeft Kleine Rufus gestolen.
Gelukkig zit er een tracker op. Waar is-ie? Hij heeft wat uit te leggen.
Daar, maar hij is zichzelf niet. Hij is bezeten.
Dat verklaart een hoop.
O nee. De tweede ronde.
Ik heb beloofd dat ik ze nooit meer verlaat.
Doe geen beloften die je niet kunt nakomen.
Laat hem niet ontsnappen.
Dit is míjn geest en die geef ik niet zomaar op.
Kom maar op, Alexander.
Je bent niet de enige die hier invloed heeft.
Dit is jouw geest...
...maar ik heb de vleugel gebouwd. Ik ben hier de baas.
Je verslaat me toch niet. Ik heb iets dat jij niet hebt.
- En wat mag dat dan wel wezen? - Dierbaren om voor te vechten.
En hoe langer je je tegen mij verzet, hoe meer gevaar je familie loopt.
Wat?
Wist je dat niet? Leuk.
Ik laat het je graag zien.
- Roep ze terug. - Ze houden pas op als jij je overgeeft.
Goed. Jij wint. Maar beloof dat mijn gezin niets overkomt.
BABYLONISCHE STAF
Daar. Geef me eens een zetje.
- Is dat die toverstok? - Volgens mij wel.
Laten we de overdracht stoppen.
Ik ben niet bang voor jou.
Omdat je een speer hebt en van zand bent, denk je zeker dat je met ons kunt sollen?
Nou, mooi niet.
Maat?
Parkour.
- Mooie moves, makker. - Ja, m'n harde werk wordt beloond.
Zelfs de landing ging goed. Snel, naar boven.
Verdorie. Ze komen net zo hard weer omhoog.
Ik weet het. Nog even volhouden.
Geef je dan niets om alle eigenaren van de artefacten?
Welnee. Ik wilde hun bezittingen hebben en nu zijn ze toch dood.
In mijn geest zijn ze springlevend en woedend.
Laat mij maar.
Ik hef de vloek van Cornelius voorgoed op.
Cornelius verlaat paps lichaam.
Jij zult met mij ten onder gaan. Dan krijgt geen van ons dit lichaam.
Cornelius is eruit.
Trek me omhoog of ik sleur je mee.
O nee. Hij heeft pap.
- Kijk, de staf. - Geweldig. Geef maar hier.
Vervloekt.
Pap, ben jij het?
De Turkse geneugten, hè?
Yep, dat is 'm.
Georgia, hoelang sta je daar al?
Dus het is echt waar. Alle legendes over de troon zijn waar.
Je wilt nu vast de politie bellen.
En je wilt deze vast terug.
Misschien moeten we dit maar tussen ons houden.
Ik denk niet dat iemand me zou geloven.
Dat was vet, zeker? Om het huis zo rond te draaien.
Ja, dat moet ik wel toegeven.
- Nu Cornelius eindelijk weg is... - Hopelijk voorgoed, deze keer.
We blijven wel artefacten terugbrengen, toch?
Natuurlijk. We willen iets moois nalaten.
- Mogen er vrienden mee? - Als het aan mij ligt wel.
Wanneer brengen we die armband terug?
Dat zijn zorgen voor morgen. Voor nu wil ik graag normaal samen eten.
Normaal is ook niet alles.
Willen jullie ook mee?
Nee. We hebben nogal wat op te ruimen beneden.
En de doornstruik groeit mooi terug.
Allemaal dankzij Hank en z'n groene vingers.
- Verstoppen maar. - Zijn we daar niet wat te oud voor, mam?
Je vindt ons nooit. Nu kennen wij alle verstopplekjes.
Laten we op zoek gaan... samen.
Vertaling: Nikki van Leeuwen