Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
ΕΜΠΝΕΥΣΜΕΝΟ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ "ΟΙ ΛΥΚΑΝΘΡΩΠΟΙ ΤΟΥ ΜΙΛΕΡΣ ΧΟΛΟΟΥ"
ΛΥΚΑΝΘΡΩΠΟΙ
Νυχτώνει.
Το χωριό κοιμάται βαθιά.
Πριν εξαφανιστεί,
ο άντρας με την προβιά του λύκου μοιράζει τους ρόλους.
Εξαφανίσου!
Όσοι τον διώχνουν γίνονται λυκάνθρωποι.
ΛΥΚΑΝΘΡΩΠΟΣ
Τα πλάσματα περιφέρονται στο χωριό Μίλερς Χόλοου.
Και μέχρι να αποκαλυφθεί ποιοι είναι, αρχίζουν να ψάχνουν τη λεία τους.
Οι λυκάνθρωποι ορμούν στο αθώο θύμα τους.
Και...
- Τι είπα για τα τηλέφωνα; - Συγγνώμη.
- Θα παίξουμε ή όχι; - Έχω ζωντανή μετάδοση...
- Περιμένω τηλέφωνο. - Πεινάω.
Πόσο κρατάει;
Τι ακριβώς παίζουμε;
Λυκάνθρωπους, μπαμπά.
Λυκάνθρωπους;
Το παίζαμε παλιά. "Ο ήλιος ανατέλλει, νυχτώνει..."
Τους κυνηγάς με τις δυνάμεις σου.
Έχουμε κι εμείς δυνάμεις;
Ναι, υπάρχουν δυνάμεις. Εγώ είμαι ο Μάντης.
Εσύ είσαι ο Κυνηγός.
Η Κλαρά είναι το Κοριτσάκι. Ο Τεό είναι...
ΚΛΕΦΤΗΣ
- ...ο Κλέφτης. - Τι κάνουν οι δυνάμεις;
Ήλπιζα ότι θα θυμόταν ο μπαμπάς.
Δεν έχω ιδέα. Δεν το ξέρω αυτό το παιχνίδι.
Δεν έπαιζες Λυκάνθρωπους με τη Νικόλ;
Με τη Νικόλ; Ποια είναι αυτή;
Α, ναι. Η γυναίκα μου, φυσικά.
Θεός σχωρέσ' την.
Γιατί με κοιτάτε έτσι; Δεν σας ζήτησα εγώ να έρθετε!
Μια χαρά είμαι μόνος μου.
Φέρατε και ξένους. Ποιο είναι αυτό το κοριτσάκι;
Είναι ο Τεό, μπαμπά. Ο γιος της Μαρί.
Είναι ο γιος μου.
Το μακρύ μαλλί δεν σε κάνει κορίτσι.
- Δεν είπε για τα μαλλιά. - Είναι υπέροχα!
Τελείωσες; Τώρα που ξέρουμε τους κανόνες,
ας παίξουμε έναν γρήγορο γύρο.
Θα κάνω λίγο χώρο και θα μοιράσω τις κάρτες.
Δεν είναι κρίμα να μείνουμε μέσα;
Στο χωριό έχει ένα μεσαιωνικό φεστιβάλ.
- Τι λέτε, παιδιά; - Πού πας;
- Έχω ζωντανή μετάδοση. - Δεν το αφήνεις μια φορά;
Όχι, θα χάσω ακόλουθους. Κι αν τους χάσω, είναι σαν...
Σαν να 'μαι αόρατη.
Το να είσαι αόρατη δεν σημαίνει ότι είσαι άχρηστη.
Ίσως στα νιάτα σου, Μαρί. Όχι πια.
Έλα τώρα. Πόσα βγάζεις πουλώντας καλλυντικά σε αγνώστους;
Περισσότερα από έναν δασκαλάκο.
Να τα μας.
Αυτός ο δασκαλάκος διδάσκει τους κλασικούς.
Σαρντού, Μπαλαβουάν, Τζονί, Ντελπές...
Λες ότι είσαι influencer, αλλά ποιον επηρεάζεις;
Προφανώς όχι τον πατέρα μου.
Ρεσιτάλ ανατροφής.
Άσε με, μπαμπά.
Σε φροντίζουμε στις διακοπές σου. Προσπάθησε λιγάκι.
Πρόσεχε τι λες, Στεφάν!
Ευχαρίστως. Αλλά με λένε Ζερόμ.
Μοιάζεις με Στεφάν.
Πάω για ύπνο.
Μεσημεριάτικα;
Έτσι θέλω.
Ζιλμπέρ!
Μαμά, πεινάω.
Πήγαινε στην κουζίνα με τον αδερφό σου.
- Με το τέλειο μαλλί! - Μη με πρήζεις.
Ναι, μαμά, μη μας πρήζεις!
Τι βλακείες.
Τέλεια.
Από τη δουλειά είναι;
Ποιον υπερασπίζεσαι;
Μια κακοποιημένη σύζυγο.
- Είσαι θυμωμένη; - Πολύ.
Γι' αυτό σε αγαπώ. Πάρ' τους.
- Είσαι σίγουρος; - Ναι. Πάρε.
Εντάξει!
Να το μαζέψω;
- Μάζεψέ το! - Εντάξει.
Ο Λυκάνθρωπος πάει εδώ.
Ο Κυνηγός εδώ.
Αυτό είναι το Κοριτσάκι.
Ο Μάντης.
Ο Κλέφτης και η Μάγισσα.
Έτοιμο.
- Τι συμβαίνει; - Δεν ξέρω!
Τα παιδιά!
- Μπαμπά! - Είσαι καλά;
Οι Γερμανοί! Κατεβείτε στο υπόγειο!
Γρήγορα!
Γρήγορα! Πάμε!
Μπαμπά!
Γρήγορα, μπαμπά!
Προσοχή.
Όλοι καλά; Λουίζ; Μπαμπά;
- Είμαι καλά. - Ναι.
- Τεό, τα φώτα. - Οι σκάλες είναι μπλοκαρισμένες.
Κλαρά; Είσαι καλά;
- Από εδώ! - Εμπρός.
Κλαρά;
Είσαι καλά; Είσαι εντάξει;
- Κλαρά; - Καλά είμαι.
Κλαρά!
Πού είναι το αμάξι;
Το αμάξι μου!
Τι συμβαίνει; Θα καλέσω την αστυνομία. Έχετε σήμα;
Όχι.
Δεν είναι το σπίτι μου.
- Φυσικά και είναι. - Δεν είναι!
- Πάντα έτσι ήταν; - Φυσικά και όχι.
- Δεν είμαι τόσο κακόγουστος. - Κλαρά;
Κλαρά!
Τι παράξενο.
Κλαρά;
Είναι σαν τη Χιονάτη.
- Δεν είναι εδώ. - Τι...
Γιατί είναι όλα παλιά;
- Παρατήρησες τίποτα; - Τι;
Σκατά.
Ας μείνουμε ήρεμοι.
Ήρεμοι; Η κόρη μου αγνοείται!
Πρέπει να υπάρχει κάποια εξήγηση.
Ίσως είναι το φεστιβάλ του χωριού. Άλλαξαν διακόσμηση.
Μέσα σε 30 δευτερόλεπτα;
Πάμε στο χωριό. Ίσως είναι εκεί.
Ελάτε. Πάμε.
- Μπαμπά, πρέπει να βρούμε την Κλαρά. - Και το σπίτι;
Κλαρά!
Έλα.
Ζιλμπέρ, λίγο πιο σιγά.
Ο παππούς είναι σε φόρμα.
Κλαρά!
- Μαμά, πεινάω! - Ναι, γλυκιά μου. Θα βρούμε κάτι.
Κλαρά!
Δεν νομίζω ότι οι φωνές θα βοηθήσουν.
- Αφού δεν είναι κόρη σου... - Ορίστε;
Εδώ πέρα!
Δεν είναι μόνο το σπίτι σου.
Πόσο κοστίζει αυτό το φεστιβάλ;
Κλαρά!
Χάσου! Τρομάζεις τους πελάτες.
Πρόσεχε!
- Αλήθεια; - Έλα τώρα.
Απίστευτο.
- Μαμά, πεινάω. - Ναι, γλυκιά μου. Περίμενε.
Έχει κάτι... Κοίτα! Τηγανίτες!
Γεια σας.
Τι θράσος!
Μία, παρακαλώ.
Φυσικά, μία τηγανίτα.
Δεν έχω μετρητά. Δέχεστε ανέπαφες πληρωμές;
- Τι; - Ανέπ...
- Ανέπα... - Δεν έχει τηγανίτα χωρίς λεφτά.
Δεν θα πουλήσετε με τέτοια συμπεριφορά.
"Βασιέ". Σαν εσάς.
Είναι συγγενής;
Δεν μπορούν να χρησιμοποιούν το όνομά μας έτσι.
- Έλα τώρα. - Με συγχωρείτε. Ποιος είναι ο διοργανωτής;
- Ο διοργανωτής; - Ναι.
Ο κυβερνήτης; Στην πλατεία για την εκτέλεση.
Στην πλατεία...
Εκτέλεση;
Κλαρά;
Με συγχωρείτε, έχετε δει κάποια νεαρή στα 20 της, μικτής καταγωγής;
-"Μικτής καταγωγής"; - Ναι.
- Δεν είστε από δω. - Όχι, είμαστε από το Παρίσι.
Θεέ μου! Πολύ μακριά!
Τρεις ώρες χωρίς κίνηση. Δεν την έχετε δει;
Όχι.
- Δεν είναι εδώ. Πάμε. - Όχι μέχρι να μιλήσω με τον διοργανωτή.
Κάτοικοι του Μίλερς Χόλοου!
Να τος.
Έπιασα ένα πλάσμα του διαβόλου.
Φέρτε το τέρας!
Είμαι αθώος.
Ορκίζομαι στον Θεό!
- Τριγυρνούσες έξω τη νύχτα. - Έψαχνα ένα πρόβατο.
Βρήκαμε αίμα στα ρούχα σου.
- Κόπηκα καθώς... - Σιωπή!
Ψέματα!
Ψεύτη!
Τι λέτε; Είναι ένα από τα τέρατα;
Ναι!
Ναι...
Και ποια θα είναι η τιμωρία του;
Θάνατος.
Θάνατος!
- Θάνατος! - Λουλού!
Δήμιε, κάνε το καθήκον σου.
- Μην ανησυχείς. Όλα θα πάνε καλά. - Αλήθεια;
Είναι πολύ βίαιο για σένα.
Και πολύ ρεαλιστικό.
Έχετε δει την...
Ευχαριστώ πολύ!
Φεύγουμε.
Φεύγουμε από δω!
Μπαμπά, έλα!
Ζερόμ! Τι συμβαίνει;
Είναι αληθινό αίμα!
Τι είναι αυτά που λες;
- Θεέ μου. - Ναι.
- Να το δοκιμάσω; - Όχι!
Τι συμβαίνει; Η κόρη μου χάθηκε, δημόσιες εκτελέσεις...
Άλλαξαν τη διακόσμηση...
Μία εξήγηση υπάρχει. Πραγματικό μεσαιωνικό χωριό,
εκτελέσεις, αληθινό αίμα...
Ταξίδι στον χρόνο.
- Πες του να αφήσει τα αστεία. - Ηρέμησε.
Όχι, έχει δίκιο. Το παιδί παίρνει ναρκωτικά.
- Το 'χει χάσει. - Κοίτα ποιος μιλάει!
Σεβάσου τον μπαμπά.
Μπορώ να φροντίσω τον εαυτό μου.
- Μαμά; Ζερόμ; - Μια στιγμή.
Δεν παίρνει ναρκωτικά. Έχεις αγχωθεί...
Δεν έχω αγχωθεί. Νιώθω τέλεια.
- Μπορούμε να εστιάσουμε στην Κλαρά; - Μαμά! Ζερόμ!
- Τι; - Τι;
Με συγχωρείτε, κύριε, έχετε δει κάποια νεαρή;
Όμορφη, γύρω στα 20, μικτής καταγωγής;
Ναι; Όχι;
Μιλάτε Γαλλικά;
- Τι χρονιά έχουμε; - Τεό!
Το σωτήριο έτος 1497.
Τι παράξενα ρούχα.
- Τα δικά του τα είδε; - Δεν μίλησε.
Μίλησε. Είναι εγγαστρίμυθος.
Δεν είναι.
Έχεις σήμα! Πάρε την Κλαρά.
Είναι υπενθύμιση για τη συνάντησή μου.
Κλείσ' το! Τον θυμώνει.
- Μισό λεπτό! - Σβήσ' το!
- Δεν δουλεύει. - Σβήσ' το! Πρόσεχε.
Πάμε.
Πώς είναι ο καρπός σου;
Καλά, ευχαριστώ, Ζερόμ.
- Με είπες Ζερόμ. - Πώς να σε πω;
Λοιπόν...
Πώς έλεγαν τη μαμά;
Το χάνεις, γιε μου. Την έλεγαν Νικόλ.
Γεννήθηκε στις 3 Ιουλίου 1946. Φορούσε παπούτσι νούμερο 37
και ο αριθμός κοινωνικής ασφάλισής της
ήταν 2-46-07-350-132-148.
Γιατί;
Έτσι ρώτησα.
- Κάτι τρέχει. - Συμφωνώ.
Προσέξτε!
Πίσω, παιδιά.
- Μαμά, τι συμβαίνει; - Δεν ξέρω, γλυκιά μου.
Τι στο...
ΕΓΩ
ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ
Ποιος "εγώ";
ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ Η ΚΛΑΡΑ
Κλαρά!
- Περίμενε. - Πρόσεχε.
Τι έγινε, γλυκιά μου;
Γιατί δεν με ακούνε; Χαζοί είναι;
Ναι, σε ακούμε τώρα.
- Δεν είπα τίποτα. - Είπες!
Μίλησες! Την ακούσατε, έτσι;
- Όχι. - Ούτε λέξη.
Μπαμπά! Διαβάζεις τη σκέψη μου!
Ελπίζω να μην τα χάνει όπως ο μπαμπάς του. Αυτό μας έλειπε.
Δεν είχα παρατηρήσει ότι χάνει τα μαλλιά του.
Ας μείνουμε ήρεμοι.
Σας είδα στην εκτέλεση.
Δεν είστε από εδώ.
Τι κάνετε εδώ; Έχετε σχέση με τον μάγο;
Ευτυχώς που το αναφέρετε. Δεν μου αρέσει που...
Καμία σχέση. Περαστικοί είμαστε.
Είδαμε το άδειο σπίτι και κάναμε ένα διάλειμμα.
Σωστά; Αυτό είναι όλο.
Είστε μάγοι!
- Κάτω τα χέρια! - Ηρέμησε.
Δεν είμαστε μάγοι.
Είμαστε...
Είμαστε μουσικοί, έτσι;
- Ορίστε. - Ναι.
Μενεστρέλοι.
Είμαι ο Ντανιέλ ο Μενεστρέλος.
Και ο θίασός μου.
Οι Μενεστρέλοι.
Παίξτε κάτι.
Μα...
Δεν έχουμε όργανα. Περιμένετε!
Φέρε την κιθάρα μου.
- Τι; - Ποια;
Το λαούτο μου.
Φέρε το λαούτο μου.
Ποιο;
Μοιάζει με μικρή κιθάρα.
Ευτυχώς δεν ταξιδεύω ποτέ χωρίς το λαούτο μου.
Ναι.
Έλα.
- Ορίστε. - Ευχαριστώ.
Ναι. Σωστά. Ένα...
Τρία, τέσσερα.
Πες τους ότι η καριέρα μου
Είναι αβέβαιη
Ότι κανείς δεν ξέρει πού θα είμαι
Σε έναν χρόνο από τώρα
Μακάρι να ήξεραν ότι για σένα
Κάποτε ήμουν ο καλύτερος τραγουδιστής
Κι αυτός ήταν ο λόγος
Που ήθελες ένα παιδί
Που μεγάλωσε πια
Κι αυτοί;
Πάμε! Τρία, τέσσερα...
Οι δικαστές κι ο νόμος
Δεν με τρομάζουν
Είναι ο γιος μου, η μάχη μου
Δεν έπρεπε να μας αφήσει
Πολύ καλά.
Θα τα σπάσω όλα
Αν αγγίξεις
Τη σάρκα και το αίμα μου
Συγχρονιστείτε.
Δεν έπρεπε να μας αφήσει
Πολύ καλά.
- Είσαι εντάξει; - Ναι.
Μπείτε μέσα.
Έρχονται τα τέρατα.
Υπάρχουν και τέρατα;
Το χωριό πρέπει να κοιμηθεί!
Πηγαίνετε σπίτια σας! Έρχονται τα τέρατα!
Νύχτωσε. Το χωριό πρέπει να κοιμηθεί.
Πηγαίνετε σπίτι! Έρχονται τα τέρατα!
Έρχονται τα τέρατα!
Πεινάω!
Ναι, γλυκιά μου. Ψάχνω.
Για να δούμε.
Υπέροχα. Δεν θα μιλάμε πια σε μια άδεια καρέκλα.
Αυτό είναι. Είδες;
"Μάγισσα,
Κλέφτης, Κυνηγός, Μάντης,
Λυκάνθρωπος".
- Είναι πολύ αργά για παιχνίδια. - Δεν παίζω παιχνίδι.
Είναι στο κουτί.
Ήταν κάτω από τη συρταριέρα.
Για να δω.
Δεν είναι δικό σου;
Είναι. Τι κάνει εδώ;
Αποκλείεται!
Είμαστε στο παιχνίδι.
Έλα, μαστουρωμένος είναι.
Όχι, δεν είμαι.
- Οι κάρτες αντιστοιχούν σε δυνάμεις. - Ναι, και;
Έχουμε αυτές τις δυνάμεις.
Ο Ζιλμπέρ είναι ο Κυνηγός. Είναι πολύ δυνατός.
Μην τα παραλές.
Απλώς είμαι σε φόρμα.
Η Κλαρά είναι το Κοριτσάκι.
Μικρή, διακριτική, αόρατη!
Η Λουίζ είναι το μόνο κοριτσάκι εδώ.
Θα είσαι πάντα το κοριτσάκι μου.
Πάλι το ίδιο κάνεις. Σε ποιον μιλάς;
Λοιπόν; Ακούς φωνές.
Δεν γίνεται να έχει αυτός δυνάμεις κι εγώ όχι.
Όχι! Δεν άκουσα τίποτα. Σκέφτομαι φωναχτά.
Παίζουμε τους Λυκάνθρωπους.
Το σπίτι τρέμει. Καταλήγουμε στο σπίτι των προγόνων μας
και έχουμε δυνάμεις;
- Είμαστε στο παιχνίδι. - Μη λες βλακείες.
Το κουτί μπορεί να δονήθηκε πριν από τον σεισμό.
- Τι; - Βλέπεις; Είμαστε στο παιχνίδι.
Σκέψου, μπαμπά. Δικό σου είναι.
Πώς θα πάμε σπίτι;
Δεν ξέρω! Δεν είναι δικό μου παιχνίδι. Το βρήκα στη σοφίτα χωρίς κανόνες,
οπότε τους επινόησα, και άλλαξαν με τον καιρό.
Αυτό είναι όλο.
Εγώ είμαι ο Κλέφτης. Τι δύναμη έχει;
Δεν έχω ιδέα.
Έναν κανόνα θυμάμαι.
Για να κερδίσουμε,
πρέπει να ταυτοποιήσουμε τους Λυκάνθρωπους
και να τους σκοτώσουμε προτού μας σκοτώσουν.
Κι αν είμαι Λυκάνθρωπος;
Μην ανησυχείς, γλυκιά μου.
Κανείς δεν θα σε σκοτώσει. Κανείς!
Εντάξει; Κανείς.
Κανείς δεν θα σε σκοτώσει. Και μάντεψε; Βρήκα δείπνο.
Και δεν φαίνεται κι άσχημο. Θα κάνω μια σούπα.
"Sciurus folliculus".
Πρέπει να είναι ρεβίθια.
Είναι όρχεις σκίουρων.
Είσαι καλά, Λουλού; Ήρθαμε για καληνύχτα.
Είναι ώρα για ύπνο.
Αύριο θα πάμε σπίτι. Το υπόσχομαι.
Ναι.
Θα μου πείτε ξανά την ιστορία σας;
Μια φορά κι έναν καιρό,
πριν από δέκα χρόνια,
η μαμά σου μόλις είχε χωρίσει από έναν τελείως χαμένο.
Κι εγώ ήμουν ελεύθερος. Δίδασκα μουσική στο σχολείο,
κι έκανα ιδιαίτερα κιθάρας.
Εκείνη την περίοδο, έψαχνα κάτι να με αποσπάσει.
Είτε κάποιο άθλημα είτε να μάθω κάποιο μουσικό όργανο.
Έψαξα στο ίντερνετ για καθηγητή κιθάρας
και βρήκα τον πατέρα σου.
Της έμαθα να παίζει το αγαπημένο της τραγούδι
και, προφανώς, με ερωτεύτηκε παράφορα.
Προφανώς.
Δύο χρόνια μετά, ήρθες εσύ.
Σαν δώρο.
Σωστά. Τέλος. Καληνύχτα.
Μα το λατρεύω το τραγούδι.
Ώρα για ύπνο, γλυκιά μου.
Εκεί που ζω, τα δάση λικνίζονται Κι οι σκεπές ακουμπούν τον ουρανό
Εξαντλήθηκα.
Καληνύχτα.
Σ' αγαπώ.
Εντάξει. Καλό βράδυ.
Έλα τώρα. Πλάκα κάνω.
Καληνύχτα, γλυκιά μου.
Τι κάνεις;
Τίποτα.
Απασχολούμαι.
Δεν ξέρω πού είμαστε
ή πότε είμαστε,
αλλά είναι ωραία που σκέφτομαι ξανά καθαρά.
- Θα έπρεπε να έρχομαι πιο συχνά. - Δεν πειράζει.
Δεν είναι ωραίο να βλέπεις κάποιον να χάνεται.
Θα γυρίσουμε σπίτι.
Και θα είμαι εκεί.
Καληνύχτα, μπαμπά.
Καληνύχτα, Ζερόμ.
- Ποιος είναι εκεί; - Τι έγινε;
Τι...
Νομίζω ότι θέλει να μας πει κάτι. Σωστά;
Περίμενε. Ηρέμησε.
Οι λυκάνθρωποι πάνε στο χωριό! Παραλίγο να με φάνε.
Πρέπει να φύγουμε τώρα!
Πήγαν να τη φάνε οι λυκάνθρωποι και πρέπει να φύγουμε.
Πάντα ήταν καλή στην παντομίμα.
Πού είναι η Λουλού; Λουλού;
Λουλού;
- Λουλού; - Λουλού;
Δεν είναι εδώ!
- Λουίζ; - Λουίζ!
Μείνε εδώ.
Εγώ είμαι!
Έλα μέσα. Γρήγορα.
Τι έκανες;
- Πήγα να κατουρήσω. - Όχι!
Δεν θα βγαίνεις μόνη! Μπορεί να είσαι λυκάνθρωπος!
Μα δεν είμαι λυκάνθρωπος!
Το ορκίζομαι!
Σε πιστεύουμε.
- Δέσ' τη. - Να της βάλω και φίμωτρο;
Λέει ότι δεν είναι λυκάνθρωπος. Τέλος.
Άσε να το χειριστώ εγώ.
Στα 50 χρόνια πόκερ, δεν έχω χάσει ποτέ από μπλόφα.
Κοίταξέ με.
Είσαι
λυκάνθρωπος;
Όχι.
Επιβεβαιώθηκε. Δεν είναι λυκάνθρωπος.
Έκανα λάθος! Δέστε την!
Μην κουνηθείτε.
Μην την πειράξεις!
Το σχοινί! Δώστε μου το σχοινί!
Τεό! Το σχοινί, γρήγορα!
Τα τέρατα ξανασκότωσαν!
Λουίζ.
Ζερόμ;
Ζερόμ, ξύπνα!
Πού είμαστε;
Στο 1497.
Α, ναι. Να πάρει.
Η Λουίζ είναι φυσιολογική.
Λουλού!
Γλυκιά μου.
Πεινάω.
Όχι, περίμενε. Κάτσε.
Τι κάνεις;
Θα χτυπήσεις.
Είσαι υπέροχη!
Ευχαριστώ. Κι εσύ καλός είσαι.
Λοιπόν, αυτό τι το θέλεις;
Είναι για κυνήγι λυκανθρώπων.
Έλα, βρε Ζερόμ!
Είναι λυκάνθρωποι μόνο τη νύχτα, οπότε...
Δεν μπορείς να μαχαιρώνεις χωρικούς στην τύχη.
Όχι. Δεν θα κυνηγήσουμε κανέναν.
Άκου τι σκεφτόμουν.
Μπορούμε να επισκεφτούμε τον πρόγονό σου στη φυλακή,
για να μας πει πώς θα πάμε σπίτι.
- Εντάξει; - Κι αυτό γίνεται.
- Έχει δικαίωμα σε δικηγόρο. - Δικαίωμα;
Το 1497; Θα εκπλαγώ αν δεν έχει βασανιστεί μέχρι θανάτου.
- Ραπανάκια; - Άνθη, κυρία μου;
Όχι, ευχαριστώ.
Φαίνεται να δουλεύει. Ακούστε.
Θα μιλήσουμε στον πρόγονό μας κι εσείς θα πάτε να βρείτε φαγητό.
- Εντάξει; - Με τι λεφτά;
Είχα μια ιδέα.
Κανείς δεν μπορεί να δει την Κλαρά.
Η κόρη μου δεν είναι κλέφτρα.
Σοβαρά; Προτιμάς να πεινάσεις;
Εγώ είμαι ο Κλέφτης. Εγώ πρέπει να κλέψω.
Αγάπη μου, έχουμε δει εκτελέσεις και άγρια θηρία,
ας αποφύγουμε τη σύλληψη.
Εντάξει.
- Τα λέμε σε μία ώρα. Εντάξει; - Ναι.
- Μην ξεχάσετε ότι είμαστε στον Μεσαίωνα. - Δηλαδή;
Δηλαδή, είναι σαν ξένη χώρα, πρέπει να προσαρμοστείτε.
Θυμάσαι στη Ρώμη που ζήτησα νερό στον καφέ μου και με κορόιδευαν;
Και στο Δουβλίνο όταν παρήγγειλα μπίρα χωρίς αλκοόλ.
- Στις Βρυξέλλες... - Φτάνει.
Τέλος πάντων, όταν είσαι στο εξωτερικό,
φέρεσαι ανάλογα.
Σαν τους ντόπιους. Να είστε διακριτικοί.
- Άντε. - Σε μία ώρα.
- Εντάξει. - Πάμε.
Τα λέμε.
Το λαούτο είναι διακριτικό;
Δεν θα μας προσέξει κανείς.
Κοιτάξτε, ο μενεστρέλος!
Ο άντρας μου είναι στρατιώτης. Σ' άκουσε να τραγουδάς και μαγεύτηκε.
Πολύ ευγενικό. Κάνω ό,τι μπορώ.
Παίξε μας κάτι! Τον "Καλό Κάρολο Η'".
Δεν το ξέρω.
-"Ο γλυκός σταβλίτης". -"Έπνιξα έναν Βουργουνδό".
- Ένα πρωτότυπο; - Καλύτερα όχι.
Έλα, πάμε.
- Αντίο! - Περίμενε.
Πες μου το μυστικό σου. Πώς θα γίνω μενεστρέλα;
Κάνε διδακτορικό και κακές επιλογές. Πάμε.
Είμαι ο Κλέφτης. Ίσως μπορώ να κλέψω ό,τι θέλω.
Είδες; Δεν χρειάζεται να είσαι αόρατος.
Ωραίο βραχιόλι.
Κράτα το. Θα γυρίσω.
Τι; Μην ανησυχείς. Όλα θα πάνε καλά.
Συγγνώμη.
Γύρνα πίσω, σκουλήκι!
Σταματήστε τον κλέφτη!
Πιάστε τον!
Άσε να μιλήσω εγώ.
Καλημέρα σας. Ντανιέλ ο Μενεστρέλος.
Γεια σας.
- Κρατείται εδώ ο Σιλντερίκ Βασιέ; - Τι θέλετε με τον μάγο;
Σωστά.
Σκέφτηκα ότι λίγη μουσική ίσως ηρεμήσει την ψυχή του.
Στην κόλαση να καεί!
Ναι, καλά...
Δεν έχουμε όλη μέρα.
Θέλουμε να συζητήσουμε τις κατηγορίες του.
- Σκάσε, πόρνη! - Ορίστε;
- Πώς με είπες; - Όπως θέλω!
Ηρέμησε!
Μάζεψε τη γυναίκα σου.
Θέλει ένα χέρι ξύλο.
Ξανακάν' το και θα σε δείρω!
Γλυκιά μου, σκέψου τα παιδιά.
Σωστά, είναι Μεσαίωνας.
Έλα. Τα παιδιά θα περιμένουν.
Ναι.
- Γεια σου, Ντανιέλ. - Γεια.
Σου φύλαξα κάτι.
Σ' ευχαριστώ.
Τι;
Τίποτα.
Να φλερτάρει ξέρει, αλλά μπροστά στους τραμπούκους
ήταν εξαφανισμένος.
Δεν έκανα τίποτα πριν για να μην προδοθούμε.
Επίσης, είμαστε στον Μεσαίωνα.
Ναι. Τι βολικό.
Φοβήθηκες, αλλά δεν πειράζει.
- Δεν φοβήθηκα. - Άσε μας.
Δεν φοβήθηκα!
- Και το χρονικό παράδοξο; - Τι;
Το χρονικό παράδοξο.
Δεν έχω ιδέα.
Όταν ταξιδεύεις στον χρόνο,
ό,τι κάνεις στο παρελθόν μπορεί να επηρεάσει το παρόν.
Εννοώ το μέλλον... Αργότερα.
Δεν κάνει να παρεμβαίνεις.
- Τι σχέση έχει αυτό; - Έχει!
Είναι απλό.
Αν τον είχα δείρει,
ο φεμινισμός θα προόδευε 500 χρόνια πιο νωρίς.
Φαντάσου τις συνέπειες.
Φυσικά. Τέρμα ο πόλεμος ή η μόλυνση, μια απείρως ανώτερη κοινωνία;
Φαντάζομαι τις συνέπειες.
Είναι...
Ήταν κακό παράδειγμα, αλλά καταλαβαίνεις. Είναι...
Πρέπει να προσέχουμε.
"Να προσέχουμε".
Ο πρώην μου ήταν εγωιστής, αλλά όχι κότα.
Ο πρώην σου...
Τι συμβαίνει;
Πού είναι ο Τεό;
- Κάτσε. - Τι έγινε;
- Τον έχασα! - Τον έχασε.
Τον έχασε; Τι εννοείς;
- Πού τον έχασες; - Ηρέμησε!
Φυσικά, για τον γιο μου να ηρεμήσουμε!
Εισβολείς!
- Ναι; - Ναι;
Ο γιος σας μου τα είπε όλα. Είστε από το μέλλον.
Όχι, δεν είμαστε. Λέει ανοησίες.
Παίρνει ναρκωτικά.
Πού είναι ο γιος μου;
Ηρέμησε, μαμά.
Εγώ είμαι, ο Τεό.
Τεό.
Σιδεράς.
Τεό. Σιδεράς.
- Τεό... - Σταμάτα!
Αυτή είναι η δύναμή μου! Κλοπή ταυτότητας. Τέλειο;
Όχι δεν είναι τέλειο! Σταμάτα!
- Γιατί; - Γιατί... Κι αν κολλήσεις;
Ακόμα εξερευνάς την ταυτότητά σου.
Κι αυτό είναι καλό. Σε υποστηρίζω απόλυτα,
αλλά θα χανόσουν τελείως. Κατάλαβες;
Ναι. Νομίζω ότι απλώς ζηλεύεις.
Επειδή δεν έχεις δύναμη.
Περίμενε, Τεό!
Η δύναμή σου είναι φοβερή. Και, κυρίως, χρήσιμη.
Τελείωσες το γεύμα σου;
Φαγητό. Σημαίνει φαγητό.
Ναι! Εννοώ, όχι. Αυτή η τρελή μού έκοψε την όρεξη.
Φώναζε πάλι. Με κάνα δυο ώρες στο κελί θα ηρεμήσει.
- Πάλι τα ίδια, στρίγγλα; - Ήρεμα!
Άσε τη σκρόφα σ' εμένα.
"Σκρόφα"; Αλήθεια;
Συγγνώμη, μαμά. Παρασύρθηκα λίγο.
Σιλντερίκ Βασιέ;
Αρουραίοι. Δεν τρέχει τίποτα.
Με ακούτε;
Είναι άδειο.
Σιλντερίκ! Ο Σιλντερίκ Βασιέ;
Όχι άλλα βασανιστήρια!
Για πολλοστή φορά, δεν είμαι μάγος!
Σιωπή! Δεν θα σας πειράξουμε.
Ελάτε πιο κοντά.
Ναι.
Είμαστε απόγονοί σας από το 2024.
Παίξαμε το παιχνίδι σας και καταλήξαμε εδώ.
Πώς θα γυρίσουμε στην εποχή μας;
Όχι.
Δεν καταλαβαίνει.
Τεό, δείξε του.
Σωστά.
Φρουροί!
Ησυχία!
Εσείς είστε οι μάγοι! Στείλατε τα τέρατα στο χωριό.
Δεν στείλαμε τίποτα. Μη φωνάζετε!
Το παιχνίδι των λυκανθρώπων.
Κλέφτης, Μάντης, Μάγισσα. Εσείς το εφηύρατε, έτσι;
Όχι! Ο άντρας με την προβιά του λύκου.
Εντάξει, ποιος είναι αυτός;
Ήρθε πριν τρεις νύχτες, λίγο πριν εμφανιστούν τα τέρατα.
Εντάξει. Ίσως ξέρει πώς να μας γυρίσει σπίτι. Πού είναι;
Δεν ξέρω. Την επόμενη μέρα έφυγε.
Πώς ήταν;
Ήταν άνθρωπος.
Εντάξει.
Με προβιά λύκου!
Δεν θέλω να με κάψουν ζωντανό. Πρέπει να με βγάλετε έξω!
Δεν είμαι μάγος. Ούτε σούπα δεν ξέρω να κάνω.
Ποιος έκλεψε το κράνος μου;
Πρέπει να φύγουμε. Από δω!
Ευχαριστώ. Καλή τύχη!
Περίμενε. Πρέπει να με βγάλεις έξω.
Μην ανησυχείτε, είμαι η δικηγόρος σας.
Εντάξει.
Τι σημαίνει "δικηγόρος";
Σε ποιον μιλάς;
Στα σίδερα.
Θέλουν λάδωμα.
Ένας άντρας τού έδωσε το παιχνίδι,
αλλά εξαφανίστηκε.
Για να πάμε σπίτι, πρέπει να παίξουμε και να κερδίσουμε.
Πρέπει να βρούμε και να σκοτώσουμε τους λύκους.
Δεν θα σκοτώσουμε τη Λουίζ. Περίμενε.
Τέσσερις κάρτες, άρα τέσσερις λυκάνθρωποι.
Ίσως φτάνουν τρεις.
Ή δύο βραστοί με όρχεις σκίουρου και είμαστε έτοιμοι.
- Έχεις καλύτερη ιδέα; - Όχι.
Θα πεθάνουμε στο 1497. Πάντα ήθελα να πάθω λέπρα.
Δεν θα κάτσω με σταυρωμένα χέρια να με φάνε.
Ας πιάσουμε τους άλλους και βλέπουμε.
Πάω στο χωριό να μάθω νέα.
Να μάθεις νέα; Αλήθεια;
Ναι.
Θα ερευνήσω. Έχω γίνει πολύ παρατηρητικός.
Παρατηρητικός. Ναι καλά. Η Κλαρά παράτησε το σχολείο και δεν έχει ιδέα.
Άφησες το σχολείο;
Κλαρά, γύρνα πίσω τώρα!
Κλαρά; Πού πήγε; Κλαρά!
- Πόσο καιρό το ξέρεις; - Πώς το μάντεψες;
Είσαι ο Μάντης. Διαβάζεις τις σκέψεις.
Απλώς τα νιώθω αυτά τα πράγματα, αυτό είναι όλο.
Αν δεν διαβάζεις σκέψεις, δεν ξέρεις ότι μ' άρεσε
ένας από τους κουμπάρους στον γάμο του Σεντρίκ.
Όσο χόρευες, τον πήγα στην κουζίνα.
Με φίλησε στον λαιμό και έβαλε το χέρι του κάτω από την μπλούζα μου.
- Με χάιδεψε απαλά. - Θα τον σκοτώσω.
Το ήξερα. Είναι ντροπιαστική δύναμη.
- Αλήθεια; - Ναι.
Το να με απατάς δεν είναι;
Δεν σε απάτησα,
αλλά αν συνεχίσεις έτσι,
θα το σκεφτώ.
Σε προειδοποιώ, Ζερόμ. Μη χρησιμοποιείς τη δύναμή σου πάνω μου.
Τουλάχιστον έχω μια δύναμη.
Είμαι χρήσιμος.
Αρκετά.
Έχουμε λυκάνθρωπους να σκοτώσουμε, παιδιά να φέρουμε πίσω στο 2024...
Στο 2024;
Είστε όντως από το μέλλον;
Εμείς ρωτάμε.
Ποιος είσαι; Τι σκαρώνεις;
Με λένε
Πιέρο.
Είμαι ο γείτονας του Σιλντερίκ.
Είμαι καλλιτέχνης.
Εφευρέτης.
Ήρθα να πάρω ό,τι μπορώ να πάρω.
Πάει ο καημένος ο Σιλντερίκ.
Θα καεί στην πυρά.
Γιατί μας κατασκόπευες;
Ο κόσμος δεν συμπαθεί το είδος μου εδώ.
Είσαι λυκάνθρωπος;
Λυκάνθρωπος; Όχι, δεν είμαι λυκάνθρωπος.
Ζερόμ, κάν' το.
Με τη δύναμή σου.
Διάβασε τις σκέψεις του.
Stai buono, εντάξει;
Μιλάει κανείς ιταλικά;
Τι σημαίνει "È tanto bello quando si concentra";
"Είναι τόσο όμορφος όταν συγκεντρώνεται".
Αυτό το είδος εννοείς! Δεν μας πειράζει.
Όχι;
Είστε...
Είστε τυχεροί.
Στο μέλλον δεν είναι πρόβλημα;
Αλλά τώρα,
εδώ, αν ο κόσμος μάθει ότι μ' αρέσουν
και οι άντρες, θα με γδάρουν.
Θα με βράσουν και θα με τεμαχίσουν.
Σοβαρά;
Είναι όντως Μεσαίωνας.
Να τον λύσουμε;
- Ναι. - Εντάξει.
Grazie. Είναι καλή.
Σ' ευχαριστώ. Να σας βάλω κάτι να πιείτε;
- Ναι. - Λίγο κρασί.
Κλαρά!
Φέρ' του λίγο νερό!
Πρέπει να βρούμε τους λυκάνθρωπους για να πάμε σπίτι.
Έχεις ιδέα ποιος μπορεί να είναι;
Αν ήξερα, θα σας έλεγα, αλλά...
Η κόρη μου είναι αόρατη.
Δεν είναι ιδανικό, το ξέρω.
Ίσως μπορώ να τη βοηθήσω.
Αυτό το...
Είναι σαν πηλός.
Το έφεραν εξερευνητές από την Αμερική.
Ξέρετε πού είναι;
- Ναι. - Αλλά το τελειοποίησα.
Βλέπετε;
Κοιτάξτε, είναι
ευέλικτο. Capito;
Ελαστικό, αλλά σκληρό.
Είναι λάστιχο.
- Λάστιχο; - Ναι.
Τι θα κάνετε μ' αυτό;
Όταν η κόρη σου μπει μέσα,
αυτό το "λάστιχο" όπως το λες, θα της δώσει καινούριο δέρμα,
ένα δεύτερο δέρμα.
Αλλά μπορεί να το βγάλει
τραβώντας το έτσι. Εύχρηστο, έτσι;
Όχι κι άσχημα.
Μόνο που δεν είναι...
Δεν είναι η κόρη μου. Είναι πολύ χλωμό.
Κανένα πρόβλημα. Θα το κάνω πιο σκούρο.
Guarda qua.
- Πρόσεξε. - Ναι.
Ecco!
Κι άλλο!
- Κι άλλο; - Ναι.
- Κι άλλο! - Σταμάτα.
- Όχι! - Λίγο ακόμα.
- Όχι! Μα τι κάνεις; - Συνέχισε.
Ναι! Αυτό είναι!
Αυτή είναι η Κλαρά.
Είναι η κόρη μου.
Αυτή είναι η κόρη σας;
- Δική του. - Δική μου είναι.
Την απέκτησα με άλλη γυναίκα.
- Άλλη... - Ο Τεό δεν είναι γιος μου.
Είναι από τον πρώτο μου γάμο.
Με τον Ολιβιέ.
- Ολιβιέ; - Όχι, είμαι ο Ζερόμ.
Ήταν ο πρώην της.
- Ναι. - Ο πρώην της;
- Ο πρώην της. Η Κλαρά είναι κόρη μου. - Η Κλαρά...
Ακριβώς.
Τη Λουίζ την κάναμε μαζί.
Finalmente!
Είναι οικογένεια, έτσι;
Στο μέλλον, είναι...
Όλοι μπορούν να είναι μαζί.
- Να ανακατέψουμε; - Sì.
- Ανακάτεψε. - Ας ανακατέψουμε.
Γύρω γύρω.
Σχεδόν έτοιμη.
Να τη!
Όχι ακριβώς. Της λείπει ένα. Εκεί ακριβώς.
- Σίγουρα; - Ναι.
- Εδώ; - Ναι.
Ecco!
Αυτή...
είναι η κόρη μου.
Πολύ σημαντικό, τα μάτια, το βλέμμα.
Κούνα το κεφάλι σου.
Ecco!
Καλύτερα τώρα.
Και η τελευταία πινελιά.
Μου αρέσει να ντύνομαι.
- Φυσικά. - Τέλεια!
Τέλος πάντων...
Διάλεξε όποια θέλεις.
Αυτή; Ναι.
Αυτή είναι όμορφη.
Ecco!
- Ναι ή όχι; - Ναι!
Περίμενε!
Μια μικρή εφεύρεσή μου. Ένα δώρο.
Aspetta, ecco. Δοκίμασε ξανά.
Αυτή η περούκα είναι χάλια.
- Με ακούτε; - Τέλεια.
Φαίνεσαι φανταστική. Κοίτα.
Λάστιχο!
Όχι.
Έχετε καθόλου μακιγιάζ;
Certo! Μπορεί να έχω...
Όχι, δεν πειράζει. Είσαι τέλεια χωρίς αυτό.
- Έχουμε λύκους να κυνηγήσουμε. - Ευχαριστώ!
- Prego! - Ευχαριστώ, Πιέρο!
Sì! Καλή τύχη!
- Αν δοκιμάσουν τίποτα... - Μπαμπά...
Από πού είναι αυτή;
Είναι η κόρη μου.
Μιλάει και μόνη της.
Από πού είμαι;
"Από μια χώρα
καμένη
από τον άνεμο
από βραχώδεις βαλτότοπους.
Γύρω από τις λίμνες,
για τους ζωντανούς,
είναι κόλαση".
Είναι από την Κονεμάρα. Έχεις πρόβλημα;
- Έχεις πρόβλημα; - Όχι.
Πρέπει να 'ναι ωραίο μέρος.
Ο Κυβερνήτης έπιασε ένα τέρας! Θα το εκτελέσει.
Κάτοικοι του Μίλερς Χόλοου!
Η τελευταία εκτέλεση ήταν μια ατυχής παρεξήγηση.
Ήταν αθώος.
Τέλος πάντων...
Τώρα είμαστε σίγουροι! Αυτή η γυναίκα είναι μία απ' αυτούς.
Ορκίζομαι ότι δεν είναι αλήθεια! Είμαι αθώα!
Ψέματα!
Όλοι ξέρουν ότι είσαι παράξενη.
Είσαι ανύπαντρη
σε ηλικία 17 ετών.
Είναι όλοι τρελοί. Μεσαίωνας, ξέρω.
Τι λέτε εσείς; Είναι τέρας;
Ναι!
Και η τιμωρία της;
Θάνατος!
Δήμιε, ανάλαβε.
Δεν μπορούν να τη σκοτώσουν. Πρέπει να κάνουμε κάτι.
Αν κάνουμε κάτι, θα πεθάνουμε όλοι.
Μπορεί να είναι λύκος, που θα βοηθούσε πολύ.
Όχι.
Όχι!
Καπετάνιε, ο ήλιος δύει!
Σβέλτα!
Το θεωρείς αστείο;
Εσύ είσαι αστείος.
Οι καθημερινές εκτελέσεις το φθείρουν.
- Έχεις άλλο; - Εσύ έχεις άλλο σπαθί;
Φυσικά.
Μπράβο σου.
Ξέρεις πόσα βγάζουν οι δήμιοι; Παρεμπιπτόντως...
Αργότερα! Σκότωσε το τέρας και γρήγορα!
Πώς; Με το χερούλι;
Κυβερνήτη! Ο ήλιος έδυσε.
Άκρη!
Ας αποδοθεί δικαιοσύνη!
Πάμε!
Ο γιος μου!
Σώστε τον γιο μου!
- Πάω. - Όχι, μπαμπά.
Μην ανησυχείς. Ο μπαμπάς σου είναι δυνατός.
Σώστε τον γιο μου!
Σας παρακαλώ!
Είναι εύκολο όταν έχεις τα κατάλληλα εργαλεία.
ΛΥΚΑΝΘΡΩΠΟΣ
Πήρα την κάρτα.
- Ήσουν φοβερός. - Ωραία!
- Τι συμβαίνει; - Όχι!
Πιάστε την!
Γρήγορα! Χωριστείτε!
Λουλού! Λουίζ!
Λουίζ!
- Λουίζ! - Λουίζ!
Γρήγορα, γυρίστε σπίτια σας!
Εκεί! Ένα μικρό!
Ένα κουτάβι; Πού;
Όχι κουτάβι! Μικρός λυκάνθρωπος.
Εκεί! Έλα!
Λουίζ;
Είναι καλά. Την έχει ο Ζιλμπέρ.
- Η Κλαρά; - Δεν ξέρω!
Να πάρει!
Πήγαινε σπίτι. Θα τη βρω.
Μην πεθάνεις. Εντάξει;
Μην ανησυχείς.
Πηγαίνετε.
Ναι, θα πεθάνει.
Κλαρά;
Μείνε εδώ. Θα τους αποσπάσω.
Όχι!
Μπαμπά, εμπιστέψου με.
Άκου.
Το να είσαι αόρατος δεν σε κάνει άχρηστο.
Εντάξει.
Να προσέχεις.
Βρήκα έναν! Είναι δικός μου!
ΛΥΚΑΝΘΡΩΠΟΣ
Μόνο δύο έμειναν.
- Ας ελπίσουμε. - Ξέρω πώς να τους βρω.
Έχει ακόμα τα δόντια της.
Έχει τα ίδια μαλλιά και μάγουλα. Και ως λυκάνθρωπος, παραμένει η Λουίζ.
Το ίδιο και οι άλλοι. Τους είδα από κοντά.
Αύριο θα τους βρούμε
και θα τους σκοτώσουμε.
Είδα τον αρχηγό της αγέλης. Είναι θηλυκό.
Έχει λευκές πατούσες, άρα είναι γριά.
Ο άλλος ήταν αρσενικός. Χοντρός και κουτσός.
Ξέρουμε πώς να τους βρούμε.
Μενεστρέλε!
Φλερτάρεις με τις γριές;
- Την ξέρετε; - Την κυρία Βαρτέ;
Καλή γυναίκα.
Μην εμπιστεύεστε κανέναν. Ίσως είναι τέρας.
Αδύνατον. Μόλις επέστρεψε από την πόλη σήμερα.
Δείξε τα ψωμάκια σου.
Ορίστε;
Αυτά.
Σωστά!
Όχι, ευχαριστώ.
Να προσέχετε.
Παράξενος δεν είναι;
Ναι, αλλά ξέρεις πώς είναι οι μουσικοί.
Από εδώ είστε;
Φυσικά! Είμαι η γηραιότερη στο χωριό.
Είμαι 52.
Χριστέ μου.
Φύγε από δω!
Ξεκουμπίσου!
Αυτός είναι ο λύκος!
Πες στους άλλους ότι τον βρήκαμε.
Ακίνητη!
Σας προειδοποιώ.
Έχω δυνάμεις!
Μη σκεφτείτε να μεταμορφωθείτε.
Να μεταμορφωθώ; Σε τι;
Σε λυκάνθρωπο.
Είδα το αίμα στα ρούχα σας.
Δεν είναι τίποτα! Ο άντρας μου με δέρνει.
Λοιπόν!
Ποιος είναι;
Ο μεσαίος;
Θαυμάσια.
Καλημέρα σας.
Πουλέν-Βασιέ, η δικηγόρος της γυναίκας σας.
- Τι; - Η δικηγόρος της.
- Ποια είναι αυτή; - Δεν ξέρω.
- Μιλάει περίεργα. - Ναι.
Παραδέχεστε ότι τη δέρνετε;
Φυσικά, είναι γυναίκα μου.
Αλλά δεν τη χτυπάω χωρίς λόγο.
Κάνει τη σούπα είτε πολύ ζεστή είτε πολύ κρύα.
Ή μαζεύει ξύλα με ρυθμό σαλιγκαριού.
Καμιά φορά μου ζητάει να κάνω μπάνιο.
- Το παρατραβάω. - Όχι.
Υπάρχουν κι άλλοι τρόποι
να επικοινωνήσετε χωρίς ξύλο.
Σωστά;
- Να τη μαστιγώσω; - Όχι.
- Να την πνίξω; - Όχι!
- Να με κάψει; - Όχι!
Απλώς επικοινωνήστε. Μιλήστε μεταξύ σας.
Ως ίσοι. Εντάξει;
Ένα περιστασιακό χαστούκι είναι εντάξει;
Έλα τώρα!
Κάνε ό,τι θες. Εγώ θα είχα πάρει ήδη διαζύγιο.
Τι είπες για το διαζύγιο;
Τι;
Τα δεσμά του γάμου δεν σπάνε.
Δεν υπάρχει διαζύγιο. Είναι ιεροσυλία.
Δεν το εννοούσα έτσι. Δεν ήταν τίποτα.
Θα σας δώσω τα στοιχεία μου για παν ενδεχόμενο, καλά;
Θα δανειστώ αυτό.
ΓΡΑΦΕΑΣ
Ορίστε.
Γράφεις, γυναίκα;
Όχι, καθόλου!
- Μάγισσα! - Όχι, δεν είμαι.
- Μάγισσα! - Ηρεμήστε, θα πάθετε burnout.
- Burnout; - Ναι, είναι αγγλικά.
- Να πάρει! - Το παραδέχεται!
Είναι με τους Άγγλους. Πιάστε την!
Μάγισσα!
Δεν είμαι με τους Άγγλους! Αφήστε με!
Ο άντρας σου σ' αγαπάει. Σε υπερασπίστηκε.
Δεν θα την κάψετε;
Θα την κάψουμε.
Έχετε πέντε λεπτά.
Μενεστρέλε!
- Πέντε λεπτά. - Ναι.
Ούτε λεπτό παραπάνω.
Ζερόμ!
Μην την ακουμπάς!
Εντάξει.
Ο απόγονός μου!
Ολόιδιος!
Έχεις αυτό το σημάδι;
Όχι.
Τυφλός στο δεξί μάτι;
- Όχι. - Ουλές στις γονάδες;
Ορίστε;
- Έχεις ουλές στις γονάδες σου; - Όχι.
Αλλά...
- Θέλω λίγη ιδιωτικότητα. - Ναι, φυσικά.
Είσαι καλά;
Πώς είναι τα παιδιά;
Δεν ανυπομονούν να σε δουν να καίγεσαι.
Δες τη θετική πλευρά. Λένε ότι είναι ανώδυνο.
Καλύτερα από παλούκωμα.
Χαίρομαι.
Αλλά χειρότερο από το τεμάχισμα.
Δεν εκπλήσσομαι. Ένας φίλος μου...
Έλα τώρα!
- Διακόπτουμε; - Συγγνώμη.
Ζερόμ...
Στο κεφάλι σου.
Άκου προσεκτικά.
Φύγε με τον μπαμπά σου και τα παιδιά.
Όχι χωρίς εσένα.
Σκέψου, Ζερόμ. Χρειαζόμαστε δύο κάρτες, και δεν θα σκοτώσουμε τη Λουίζ.
Δεν θα κερδίσουμε ποτέ.
Εσείς μπορείτε να σωθείτε.
Πρέπει να φύγεις.
Μακριά από εδώ.
Και να σε αφήσω να καείς; Όχι.
Δεν έχουμε επιλογή.
Δεν φεύγουμε χωρίς εσένα.
"Θα πάω όπου πας".
Όχι αυτήν τη φορά.
Κάν' το για τα παιδιά.
Εντάξει;
Αρκετά.
Πήγαινε σπίτι, μενεστρέλε. Νυχτώνει.
- Για τα παιδιά. - Φύγε!
Για τα παιδιά.
Νούμερο δύο! Χάρη σε ποιον;
Στον Ζιλμπέρ.
Μη γιορτάζετε όλοι μαζί.
Τι μου διαφεύγει;
Η μαμά συνελήφθη. Θα την κάψουν αύριο.
Θέλει να φύγουμε από το Μίλερς Χόλοου. Χωρίς αυτήν.
Δεν θα την αφήσουμε.
Χρειάζομαι βοήθεια.
Φυσικά, έλα μέσα.
Κάτοικοι του Μίλερς Χόλοου!
Καίγοντας τη μάγισσα και τον μάγο...
Δεν είμαι μάγος.
...θα εξαγνιστούμε την ψυχή αυτού του χωριού.
Και θα σπάσουμε την κατάρα.
Μάγισσα!
Τελευταία λόγια;
Αδερφές μου!
Σήμερα
είστε δαρμένες και υποδουλωμένες.
Σας καίνε.
Αλλά μια μέρα, θα είστε ίσες με τους άντρες.
Τα σώματά σας θα είναι δικά σας.
Θα χωρίζετε, θα δουλεύετε και θα ψηφίζετε!
Ναι.
Σήμερα μας λένε μάγισσες,
αλλά αύριο, θα είμαστε επιστήμονες, εφευρέτριες
και πρωτοπόρες.
Μην χάνετε την ελπίδα σας!
Παλέψτε για τα δικαιώματά σας.
Το μέλλον σάς ανήκει.
Κι αυτοί οι κρετίνοι...
- Αρκετά. - ...είναι κότες.
Έτσι είναι...
Κι εσύ; Τελευταία λόγια;
Δεν θα μπορούσα να τα πω καλύτερα.
Από κάνναβη είναι; Είμαι αλλεργικός.
Θα πρηστώ και θα αργήσω να καώ.
- Δεν βιάζομαι. - Όχι, περίμενε...
Δεν είμαι μάγος!
Στον πάσσαλο!
Σταματήστε!
Ζητώ μια χάρη.
Ένα τελευταίο τραγούδι στη γυναίκα μου.
Τραγούδα.
Μια καταιγίδα έρχεται
Μια επιστροφή στην άγρια φύση
Γκρέμισε κάθε πόρτα και φράγμα
Ελευθέρωσε τον λύκο από το κλουβί του
Νιώσε τον άνεμο καθώς ουρλιάζει
Το αίμα πάλλεται στις φλέβες μας
Ανέβασε την ένταση στις κιθάρες
Και το γρύλισμα των μηχανών
- Τι είναι η μηχανή; - Δεν ξέρω.
Μόνο μια σπίθα χρειάζεται
- Εντάξει, τότε. - Όχι!
Και μια κίνηση
Μόνο μια σπίθα χρειάζεται
Και μια λέξη αγάπης
Για να ανάψουμε τη φωτιά
Να ανάψουμε τη φωτιά
Και να κάνουμε θεούς και δαίμονες Να χορέψουν τρελά
Άσε πίσω τα προβλήματα
Τους καβγάδες και τα μπλεξίματα
Σπάσε τις αλυσίδες
Αμόλα το λιοντάρι στην αρένα
Έτσι!
Θέλω αστραπές και σπίθες
Μυρίζει μπαρούτι και βροντή
Ο Τεό είμαι.
Θέλω γιορτές και γέλια
Γρήγορα!
Να ακούσω το πλήθος να τρελαίνεται
Μια σπίθα θέλει μόνο
Όχι μεγάλη, μια ιδέα αρκεί
Μόνο μια σπίθα χρειάζεται
Μια ιδέα...
Τραγούδα μαζί μου, κυβερνήτη!
Για να ανάψουμε τη φωτιά
Να ανάψουμε τη φωτιά
Και να κάνουμε θεούς και δαίμονες Να χορέψουν τρελά
Η μουσική σας είναι φρικτή.
Σκάσε!
ΝΤΑΝΙΕΛ
Να ανάψουμε τη φωτιά
Γρήγορα, Τεό.
Δες τη φλόγα να μεγαλώνει στα μάτια σου
Οι μάγοι δραπετεύουν!
Πιάστε τον!
Ντανιέλ, γύρνα πίσω!
Ντανιέλ!
Πυρ κατά βούληση!
Οπλίστε!
Τους θέλω νεκρούς ή ζωντανούς.
- Είστε όλοι καλά; - Λίγο πολύ.
- Ναι. - Περίπου.
Θεέ μου! Έρχομαι.
Κράτα γερά!
- Μην το βγάζεις! - Σωστά.
Μάγισσα!
Ξέρεις, Ζερόμ, αν δεν τα καταφέρει η Μαρί,
ίσως είναι ευκαιρία να το δεις αλλιώς, να ξεκινήσεις μια νέα ζωή.
- Έχεις... - Μαρί!
Α, τι ωραία. Γύρισε.
Σου είπα να φύγεις.
Φώναξέ μου μετά.
Μας κυνηγάνε. Είναι όλοι καλά;
- Ναι, καλά είμαστε. - Θεέ μου.
Στάσου.
Μη βγάζεις το βέλος!
Μη με αγγίζεις! Ποτέ!
Τι θα κάνουμε;
Ο κυβερνήτης θα σας ψάχνει παντού.
Πηγαίνετε να κρυφτείτε στην εκκλησία.
Έφτιαξα ένα μυστικό τούνελ εκεί,
αλλά για να μπείτε χρειάζεστε έναν τριψήφιο κωδικό.
Εντάξει.
Το πρώτο ψηφίο αντιστοιχεί
στον αριθμό των κεφαλών του Κέρβερου...
- Έλα τώρα! - Τον κωδικό!
- Είναι 316. - Εντάξει, πάμε.
Για φως, σηκώστε τον μοχλό στην είσοδο!
Γρήγορα!
Βοήθησέ με, Κλαρά.
Τεό, πήγαινε τη Λουίζ σε ένα ασφαλές μέρος.
Πίσω. Εκεί πέρα.
Φόρα της τα ακουστικά.
Πού θα βάλουμε τον κωδικό;
- Δεν ξέρω. - Ας ψάξουμε.
Πάμε.
Ορίστε.
Δεν φοβάσαι, έτσι; Εντάξει.
Εδώ είναι!
- Πού; - Εδώ!
Αυτή είναι η μυστική είσοδος.
- Σκορπιστείτε. - Ναι.
Με ποια σειρά;
Δεν έχω ιδέα. Είπε 316.
Κλαρά, είσαι τρία. Εσύ είσαι ένα κι εγώ έξι.
Εντάξει.
- Τρία. - Ένα.
Και έξι.
Παιδιά, φύγετε. Κρυφτείτε.
Άντε!
Κρυφτείτε εσείς.
Έλα, Τεό!
Πρόσεχε, Κλαρά!
Εμπρός! Ναι.
Σκότωσέ το!
Όχι!
- Τεό! - Πρόσεχε!
Ρίξε, που να πάρει!
Συγγνώμη.
Είναι ο έρωτας.
Αν πεθάνει, θα πεθάνω.
Τους είδα από κοντά.
Το θηλυκό έχει λευκές πατούσες.
Ή εσείς ή εμείς.
Μακριά απ' τον γιο μου.
Μην το αγγίζεις.
Τελείωσε η μπαταρία.
Λουλού, βάλε τα ακουστικά σου!
- Λουλού, η μαμά είμαι. - Ήρεμα.
Η μαμά.
Εκεί που ζω, τα δάση λικνίζονται
Κι οι σκεπές ακουμπούν τον ουρανό
Οι χείμαρροι είναι βίαιοι
Και οι χιονοθύελλες αιώνιες
Οι λύκοι είναι στις πόρτες μας
Κι όλα τα παιδιά τούς καταλαβαίνουν
Ακούμε τις κραυγές της Νέας Υόρκης Και τις βάρκες στον Σηκουάνα
Θα πάω όπου πας
Θα είσαι η χώρα μου
Θα πάω όπου πας
Σε όποιον τόπο
Σε όποιο μέρος
Τι κάνουν;
Λουίζ!
- Έλα, Λουλού! - Ναι!
Μπορείς!
- Ναι! - Έλα!
Ναι!
Όχι!
Λουίζ!
Η Μάγισσα.
Ο μπαμπάς είναι εδώ.
Είναι καλά;
Είσαι καλά;
Γλυκιά μου.
Μωρό μου.
ΕΡΩΤΑΣ
Κερδίσαμε.
Φυσικά και είχα δύναμη. Περίμενα την κατάλληλη στιγμή.
Αν γυρίσετε ποτέ,
ελάτε στο πανηγύρι του Αγίου Ιωάννη.
Χορεύουμε, τραγουδάμε, καίμε κοκκινομάλλες και αλμπίνους...
- Για όλη την οικογένεια. - Τέλεια.
Τα παιδιά θα το λατρέψουν.
- Σωστά. - Καλό ταξίδι.
- Ευχαριστώ. - Αντίο!
Ζερόμ!
Grazie, Ζερόμ.
Παρακαλώ.
Πραγματικά...
με ενέπνευσες.
Τώρα θα επιστρέψω στη Φλωρεντία
και ίσως ξαναρχίσω να ζωγραφίζω.
- Ευχαριστώ. - Χαρά μου.
Και θα αρχίσω να χρησιμοποιώ το αληθινό μου όνομα.
- Δεν σε λένε Πιέρο; - Όχι.
Όχι, Λεονάρντο Πιέρο.
Ντα Βίντσι.
Sì.
Αγόρασε ό,τι ζωγραφίζει.
Πλάκα κάνεις; Είναι όλα χάλια.
Άκου με, αγόρασέ τα όλα.
Αντίο.
Καλό δρόμο!
Έχω όμορφη οικογένεια.
Πολύ όμορφη.
Ειδικά ο Ζερόμ.
ΚΥΝΗΓΟΣ
Μαρί.
Τι;
Να πάρει!
Δεν έπιασε.
Ο Ζι Πι.
Ναι; Έρχομαι. Ηρέμησε.
Αποκλείεται!
Είστε κι εσείς στο μεσαιωνικό φεστιβάλ;
Σας έπιασαν κορόιδα με τις στολές. Είναι χάλια.
Είστε καλά;
Ναι, είμαστε καλά. Ευχαριστώ.
- Είσαι καλά; - Βασικά...
Δεν είμαι σίγουρος.
Θυμάμαι κάτι για ιππότες.
Και λυκάνθρωπους.
Αρχίζω να τα χάνω.
Όχι, μπαμπά, μην ανησυχείς.
Ελάτε, πάμε μέσα.
Πάμε σπίτι.
Καλέ μου Ζερόμ,
χάρηκα που ήμουν πάλι μαζί σου για λίγο.
Όμως ξέρουμε ότι δεν θα κρατήσει.
Θα συνεχίσω να ξεχνάω.
Ένα όνομα εδώ, ένα ανέκδοτο εκεί.
Μια μέρα, δεν θα θυμάμαι τίποτα απολύτως.
Όσο έχω τις αναμνήσεις μου, τις γράφω όλες.
Ό,τι θυμήθηκα. Ό,τι είχε σημασία.
Ελπίζω να μου τα πεις όλα.
Σ' αγαπώ. Ο μπαμπάς σου.
ΔΩΡΕΑ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΒΑΣΙΕ
Πάμε τώρα; Έχει περάσει μία ώρα.
Λίγα λεπτά ακόμα.
Εξήγησα όλους τους πίνακες στον παππού.
Θαυμάσια.
Προτιμώ το πρωτότυπο.
Απλώς ζηλεύεις.
Υποτιτλισμός: Κατερίνα Τριανταφύλλου