STRONG GIRL NAM-SOON
Nam-soon?
Mama?
Halika.
Halika rito.
Nam-soon!
Nam-soon.
Nam-soon?
Mama.
Nam-soon.
Mama…
Ako na.
Para sa akin,
anim na taong-gulang…
ka pa rin.
Mama.
Tama.
Ako si Mama.
Naaalala mo ba ako?
Hindi ko naaalala,
pero nararamdaman ko.
Alam kong ikaw si Mama.
Tahan na.
Lumaki ako nang maayos at malusog.
Ang huling alaala ko sa 'yo ay noong limang taon ka pa lang,
kaya para sa akin,
mag-aanim na taon ka pa lang.
Hindi ba't ang laki ko na para sa gano'ng edad?
Kompleto na ang mga ngipin ko at mahaba na ang mga paa ko.
Bakit ang galing mong mag-Korean?
Pinag-aralan ko.
Nagbayad ng mga klase ang mga magulang ko sa Mongolia.
Sobra akong nagpapasalamat
sa mga taong nagpalaki sa 'yo.
Papuntahin na natin kaagad sila rito.
Hindi.
Kailangan sa Mongolia sina Mama't Papa.
Abala sila ngayong magtanggal ng balahibo ng mga tupa.
Hindi.
Kailangan ko silang pasalamatan.
Kung gano'n…
Puwede mo ba silang gawan ng ger?
Ng ger?
'Yong tent?
Pagagawan ko sila para magamit nilang libangan.
Patatayuan ko rin sila ng building.
FOR RENT
Puwede silang magkaroon ng mga paupahan.
Magagamit nila ang kikitain nila
para magkaroon ng maginhawang buhay pag nagretiro na sila.
"Paupahan"?
Alam ko 'yan. Napanood ko sa mga K-drama.
Mula ngayon,
tuturuan kita paano ang kapitalismo rito sa Korea.
-"Kapitalismo"? -Pero
naaalala mo naman ang address ng bahay n'yo, 'no?
Walang address ang mga ger.
Tumira ka sa lugar na walang address?
-Oo. -Bahay na walang address?
Gang Bong-go, hayop ka talaga!
"Gang Bong-go, hayop ka talaga"?
Hindi, 'wag mong tatandaan 'yon. 'Wag mo 'kong pakinggan magmura.
Para saan pa ang pagtakip sa tainga ko kung narinig ko naman na?
Ayos lang 'yon.
Magaling naman akong magmura.
Marami akong natutuhan sa mga pelikula.
"Punyeta, gago."
Hindi, pakiusap, 'wag mong sasabihin 'yan.
Hindi ko na maalis ang pagmumura
na natutuhan ko sa lola mo.
Ayokong ipamana 'yon sa 'yo.
Sige. Hindi ako matututo ng mga bagong mura.
Gayumpaman,
susuklian ko ang kabutihan ng lahat ng mga tao
na tumulong sa 'yo sa nakalipas na 20 taon,
kaya isulat mo ang lahat ng mga pangalan nila para sa akin.
Parehas lang ang mga leksiyon
ni Professor Choi noong isang taon.
Wala naman siyang binago.
Masama 'to.
Kung magpapatuloy 'to, baka masesante siya pagkatapos ng evaluations.
-Nag-aalala ako. -Kakilala mo ba 'yon?
Hindi naman.
Pumuslit ako dahil nalaman ko na eksperto siya sa macroeconomics,
pero sayang lang sa oras.
Kung gano'n ang atake niya sa microeconomics,
di niya maiintindihan ang macroeconomics.
Tama ka.
Mas marami ka pang alam sa economics.
Ano nga ba'ng alam ng professor?
'Yon ang problema.
Para saan pa ang pag-aaral…
Gutom ka na?
Parang gusto ko ng maanghang ngayon.
Bakit di tayo gumastos sa pagkain ngayon?
Malaki ang itlog sa bibimbap na itinitinda sa karinderya rito.
Sa Haengdang-dong na lang tayo kumain.
Magiging palaboy ka kung patuloy kang magsasayang ng pera.
Di mo naman kailangang sabihin 'yan.
-Di 'yon ang ibig kong sabihin. -Isa itong anunsiyo.
Sa mga residente ng Han River Metro Trump Square Bonggang Tore
-na sina Mr. Ji Hyun-soo at Ms. No, -Ikaw 'yon.
-mag-report sa gate sa likod ng campus. -Puntahan ba natin?
Uulitin ko.
Ako ang mama ni Nam-soon.
-Gano'n po ba? -Hello po.
May ginawa po ba kaming mali?
Tig-200 milyong won 'yan.
Minumungkahi kong gamitin n'yo 'yan sa kailangan n'yo ngayon.
Bumili kayo ng mga damit
at kumain ng tamang pagkain.
Sa Geumju Hotel kayo tutuloy mamayang gabi.
Akin ang hotel na 'yon,
kaya 'wag na kayong tumanggi.
Ihahatid kayo roon ni Mr. Choi mamayang gabi.
Aayusin natin isa-isa ang mga problema n'yo,
una na ang tirahan n'yo.
Tawagan n'yo ako kapag may kahit anong problema.
Dahil naging bahagi kayo ng pakikipagsapalaran ni Nam-soon…
para makabalik sa 'kin…
may utang na loob ako sa inyo.
O siya,
tawagan n'yo ako.
Grabe 'to.
Dalawang daang milyong won?
Totoo 'to!
Mukhang di ito ang araw para mag-bibimbap, mahal.
Hindi rin ang araw para kumain ng maanghang.
Una, itago natin ang perang 'to.
Pumunta tayo sa mga locker sa subway.
-Bilis! -Sa mga locker?
Iwanan mo na 'yan.
Diyos ko!
Nandito ka na, apo!
Ang pinakamamahal kong apo.
Tingnan mo nga naman at lumaki ka nang maayos.
Sa 'kin ka nagmana, at hindi sa mama mo.
Tingnan mo kung gaano ka kaganda.
Ang ganda-ganda mong bata.
Nam-soon.
Balita ko na nadaanan mo 'yong sunog kanina,
at may sinagip kang mga tao.
Sinabi sa 'kin ng mama mo.
Ang dumi ng mukha mo.
Tara na at linisin natin sa banyo.
Siyanga pala.
Ms. Jung, puwede mo bang bilihan ng mga bagong damit si Nam-soon?
-Opo, ma'am. -Sige, tara na.
Hihiluran kita sa likod.
Nagre-react at natutunaw 'to sa tubig.
Pagkalipas ng ilang sandali,
nag-e-evaporate ang tubig at nagkakaroon ng puting pulbos.
Delikado ang bagay na ito.
Sigurado na ang mask na 'to…
Sandali lang.
Hello?
Si Hwang Geum-ju 'to.
Hello po.
Nagkita na po kayo ni Nam-soon?
Oo, salamat sa 'yo.
Kasama ko siya ngayon habang nag-uusap tayo.
Gano'n po ba? Mabuti naman po kung gano'n.
Salamat.
Nasa akin po ang bagahe ni Ms. Gang.
Pupunta ako sa inyo at ako na mismo ang kukuha.
Ako na po ang maghahatid sa inyo.
Hindi na.
Dapat lang na ako ang pumunta.
Sige po.
Hindi 'to droga. Alikabok lang siguro 'to.
Sir, 'wag! Mas malakas 'yan sa fentanyl.
Magmumog kayo!
-Bilis! -Ano'ng problema?
Parang nalunok ko na.
Bata ba kayo?
Bakit bigla na lang tumitikim ng kung anu-ano
ang lider ng drug task force?
Naisip ko lang na imposibleng droga 'to.
Hindi naman kayo pinanganak kahapon.
Nam…
Nam-soon.
Sabi na, e.
Kaya pala…
Ikaw pala talaga 'yon.
Nagkita tayo…
sa photo studio.
Papa?
Oo, ako si Papa.
Si Papa 'to, Nam-soon.
Papa, patawad.
Binitawan ko ang kamay mo, di ba?
Hindi, 'wag mong sabihin 'yan.
Ako ang dapat humingi ng tawad.
Patawarin mo ako.
Ate!
Siya si Nam-in.
Ang nakababata mong kambal.
May kakambal ako?
Nasa ilalim ng lahat ng tabang 'yan ang kamukha mo.
Nam-in.
Masaya akong makita ka.
Ate.
Na-miss talaga kita.
Araw-araw kitang ipinagdarasal.
Kaya siguro nagkita ulit tayo.
Iba talaga.
Noong nakita ko si Hwa-ja,
alam kong hindi siya ang kapatid ko.
Pero ikaw, alam ko na kaagad.
Oo nga pala,
nasaan siya?
LEE MYUNG-HEE WANTED SA PANLILINLANG
HANGGANG LIMANG MILYONG WON ANG PABUYA
GANGHAN POLICE PRECINCT
Mga transaksiyon 'to na konektado sa crypto wallet ni Kalbo.
Naka-record ang lahat ng mga transaksiyon niya,
pati kung kailan at kung magkano.
Kailangan nating alamin kung saang wallet siya nakipagtransaksiyon
at kung anong oras, hanggang sa segundo.
Makipagtulungan tayo sa Cyber Bureau.
Sige, magre-request ako.
Tinanggihan nila tayo dahil abala sila sa mga kaso sa pornography.
Di natin kakayaning lima na tingnan ang lahat ng datos na 'to.
Tama.
Di natin 'to kaya nang tayo lang.
Bilang Homo sapiens,
kailangan nating gamitin ang talino natin.
Bababa lang ako saglit.
Ano na naman?
Chief.
Gusto kong magmungkahi ng M&A.
-Ano'ng sinasabi mo? -Isang M&A.
-Salamat sa partnership na 'to. -Ako rin.
Palakpakan!
Magtutulungan ang presinto at DIU
-at makikipag-ugnayan pag kailangan. -Isa, dalawa, tatlo.
Lahat panalo!
Mama.
Nakokosiyensiya ako na di kita naprotektahan
kahit na napakalakas ko.
Wala 'yon. Kasing lakas n'yo rin naman ako.
Kaya lumaki akong malakas at malusog.
Nam-soon.
Ipinanganak na may pambihirang lakas ang mga babae sa pamilya natin.
Pero,
sa mabuti lang dapat gamitin ang lakas na 'to.
Kapag ginamit mo ito sa masama,
mawawala ang kapangyarihan mo.
At dahil ganito ka pa rin kalakas…
ibig sabihin na namuhay ka nang tapat.
Kaya nagpapasalamat ako nang husto.
At patuloy akong mamumuhay nang gano'n.
Siyempre naman.
Palagi lang akong nasa tabi mo at tutulungan kita.
Ang mabait kong anak.
Gabi na, kaya matulog ka na.
Ikaw rin, Mama.
Mama.
Si Tsetseg po 'to.
Kumusta po kayo?
Mama,
nahanap ko na po ang mga totoo kong magulang
pati ang nakababata kong kakambal.
Kumusta si Papa? Puwede ko po ba siyang makausap?
Papa,
'wag po kayong mag-alala sa 'kin.
Ayos lang po ako.
Mama.
Papa.
Nami-miss ko na po kayo.
Pero may kailangan pa po akong gawin dito sa Korea.
Mukha pong may mabuti akong paggagamitan ng lakas ko rito.
Sige po, Papa.
Hinang-hina ang anak ko at di na siya makabangon.
Maghapon lang siyang nakahiga sa sofa o sa kama.
Para siyang 40 anyos na zombie na amoy sabon.
Matutulungan mo ba siya?
Ano ba ang mga nararamdaman mo?
Para akong
palaging hinihila sa lupa
ng malakas na gravity.
Parang hindi ako makatayo.
Kapag tumatayo ako,
sumasakit ang buong katawan ko
at pagod na pagod ako.
'Yon ang dahilan kaya lagi akong nakahiga.
Susuriin kita.
Kulang siya sa enerhiya.
Wala siyang balanse, kaya siya nanghihina.
Dahil 'to roon at sa arrhythmia niya
kaya mahina ang vitals niya.
Magbabayad ako kahit magkano,
kaya parang-awa mo na, tulungan mo ang anak ko.
Sungay ng usa, apdo ng oso, virginsbower, ginto't pilak honeysuckle.
Idagdag mo lahat ng maganda, pati organic goji berries.
Ibigay mo kung anuman ang kinain ni Qin Shi Huang.
Ayokong mabuhay tulad ni Qin Shi Huang.
Nakakapagod ang buhay niya.
Huli na ang lahat para sa 'yo.
Kahit simulan mo ngayon hanggang sa mamatay ka,
di ka makakagawa ng kahit kapiraso ng Great Wall of China.
Basta, ilagay mo lahat ng maganda sa katawan.
Hindi solusyon ang pagdagdag ng kung ano-anong sangkap.
Gagawa ako ng tonic na para lang sa kaniya.
Kayo po, ma'am?
Gusto n'yong tingnan ko kayo?
Sige…
Ang pulso n'yo…
Ngayon lang ako nakaramdam ng ganitong pulso.
Nasa lahi na namin 'yon.
Malalakas ang mga babae, pero ang mga lalaki…
Kasal ka na ba?
-Hindi pa po. -Hindi?
May tuturuan akong klase sa asosasyon ngayon,
kaya mag-taxi ka na pauwi.
Mama, pagod na pagod ako.
Halika na.
Taxi!
-Taxi… -Malaki na siya…
Pasan-pasan pa siya ng nanay niya sa ganitong kainit na panahon.
Bakit kayo nakatingin, ha?
Hindi siya laki sa layaw at di ako konsentidor.
Nanghihina siya, at maliit na bagay lang 'to sa 'kin.
Taxi, halika nga rito!
Mama, 'wag naman kayong sumigaw.
Sumasakit ang tainga ko. Nasasaktan mo ako.
Talaga ba?
Hindi rin maayos ang tainga mo?
Hindi. Pagod na ako.
Bilisan mo!
Espesyal ang araw na ito.
Bumalik na ang apo ko.
-Congratulations po! -Congratulations po!
Salamat.
Kaya ngayon,
magkakatay ako ng buong baka para panoorin n'yo.
-Salamat po! -Salamat po!
Huminahon kayo.
Hindi tayo mga chef.
Walang nakakataas sa mga matadero.
Alam n'yo kung bakit?
Dahil maaring makapatay ang isang tao
kapag hindi siya nakapagtimpi.
Ang mga kutsilyo…
ay puwedeng maghiwa-hiwalay at maghiwa ng kahit anong may buhay sa mundo.
O siya.
Dugo, laman, at buto.
Iba pa rin kapag gumamit ng kamay
sa pagbali ng buto…
kompara gumamit ng makina.
Sampung beses na mas masarap ang sabaw
na may butong binali gamit ang mga kamay.
Ganito naging bilyonaryo ang anak kong si Hwang Geum-ju.
Yumaman siya dahil sa seonji soup restaurant niya.
Di ba?
Regalo ko sa ikalimang kaarawan mo
ang gintong magic wand na 'to.
Gusto mo magkaroon ng ganiyan pagkapanood mo sa Cardcaptor Carrie,
at ipinagawa ito ng mama mo para sa 'yo.
Kaya pala.
Ito ang mga paborito mong pagkain noong bata ka pa.
Kumain na tayo.
Ang sarap.
Nam-soon.
Bumabalik ba ang alaala mo dahil sa mga 'to?
-Opo. -Mahilig ka sa cotton candy, naaalala mo?
Mahilig ka rin sa sausage.
Naaalala ko pa
kung paano mo kinuha 'yong cotton candy sa 'kin.
Ginawa ko 'yon? Pasensiya na, Nam-in.
Hindi, ayos lang 'yon.
Binigay mo naman sa 'kin lahat ng karne mo
dahil ayaw mo n'on.
Bakit kaya wala akong maalalang kahit ano?
Nahihiya ako.
Nasa lahi na natin 'yon.
Malalakas kayong mga babae sa pamilya, pero di ang utak n'yo.
Baka kaya hindi ka gano'n katalino.
Manahimik ka, Bong-go.
Maganda ang araw na 'to, kaya pagbibigyan kita, Mr. Gang.
Magpalitrato kaya tayong pamilya?
Gusto kong magsabit ng malaking larawan sa studio
para ipagmalaki ang anak ko.
Kasama rin dapat si Lola.
Pati na rin ang sakitin mong tiyuhin.
-Kahit na tatlong araw na siyang nakahiga. -Kung gano'n,
mauna na tayong magpakuha.
Heto na. Ngumiti ang lahat.
Isa, dalawa, tatlo.
EPISODE 4 MULING PAGKIKITA
'Yong elagante.
Parang…
Sisne.
Wow, ang galing.
Sakto lagi ang tira ko kapag dito ako nagsasanay.
Hindi ba, Nam-gil?
Siyempre naman po, ma'am.
Hello?
Nasaan ang boss mo?
Nasa indoor driving range po kami.
Talaga?
Nagsasanay ba siyang kontrolin ang lakas niya?
Opo, parang ganoon po.
Araw ng sabaw ng buto-buto ngayon,
kaya ipakuha mo ang mga buto kay Managing Director Nam sa Geumju Hotel.
Sige po, ma'am.
-Nam-gil. -Ano po 'yon?
I-forward mo agad ang mga tawag mula sa Opulentia.
Nanghingi ako ng impormasyon tungkol sa mga droga.
Droga? Saan kayo interesado tungkol doon?
Sa kung sino ang pinakamalaking distributor sa Korea.
'Wag lang akong subukang lokohin ng Opulentia.
Grabe.
Hindi naman nila kayo lolokohin, ma'am.
Kasasagot lang po ng Opulentia.
Ganoon ba?
"May drogang nakatago sa Doogo."
Doogo?
Doogo.
Magkita na lang ulit tayong mga yumaman lang.
DOOGO
Kumusta kayo?
Mga direktor at investor, masaya akong makita kayo.
Mga direktor at investor,
masaya akong makita kayo.
Gaya ng alam n'yo,
Dooga ang kauna-unahang nakagawa ng mga coin-based na transaksiyon
gamit ang Doogocoin.
-Malapit na ang opisyal na palitan nito. -Kami, sa Doogo,
ang unang nakagawa na maging katotohanan
ang coin-based na palitan.
Maglalabas kami ng Doogocoins at opisyal na sisimulan ang palitan.
Tulad ng pangalan namin, "Doogo",
kami mismo ang gagawa nito.
Ginagawa namin kung ano ang gusto ng konsumer namin
at pumupunta kung saan nila kami gustong pumunta. "Doogo".
Ayon sa memorandum na pinirmahan ng Doogo
para itayo ang pinakamalaking logistics center sa Asya sa susunod na taon,
kailangan naming ng di bababa sa 3,000 Doogo Men
sa ikalawang bahagi ng taon.
Pangungunahan ng Doogo ang industriya
sa pagpaparami ng mga trabaho.
Hindi lang kami kukuha ng mga lalaki,
kukuha rin kami ng mga Doogo Women.
Hindi lang kami kukuha ng Doogo Men, pati na rin ng Doogo Women.
Sino'ng nagsabi…
na lalaki lang…
ang puwedeng gumawa ng lahat?
Suriin n'yong mabuti ang oras ng pagbili
sa oras ng pagbenta, pati na ang presyo nito.
Kung mamadaliin n'yo, magdamag tayo nito rito.
Grabe, ang mata ko.
May nasaktan sa protesta laban sa Hyeonu Party sa may Han River.
Bakit kayo tumayong dalawa?
Pumayag tayong makipagtulungan, di ba?
-Kailangang tumulong. -Tama.
Ms. Hwang,
maglalabas ba kami ng balita kung paano n'yo nahanap ang tunay n'yong anak?
Hindi, huwag na.
Muntik nang magkagulo dahil sa mga kuwento tungkol sa kaniya at sa sunog.
Pinatanggal ko sa lahat ng social media at balita online.
Sa totoo lang, may nagpadala sa 'kin ng mga litrato sa nangyari.
Tumalon siya mula ikaapat na palapag para sagipin ang mga bata.
Sa ngayon, ayoko siyang ma-stress sa kahit na ano.
Lahat ng istoryang inilabas natin,
para malaman ng mundo na hinahanap ko siya.
Pero ngayon, kailangan ko na siyang protektahan.
Pigilan ang lahat ng balitang ilalabas.
-Opo, ma'am. -Mr. Kim.
Oras na para sa bagong kuwento.
Kamakailan, namatay si Ms. Park pagkatapos gumamit ng droga.
Hindi na problema ng iba ang droga.
Problema na natin 'to ngayon.
Mag-imbestiga kang mabuti tungkol sa paggamit ng droga sa Gangnam,
at iulat mo kung gaano ito kalala.
Nagkalat ang poster sa buong bayan na wanted ka.
-Paano ka na mabubuhay niyan? -Kailangan kong kumita ng pera.
Ikuha mo ako ng pekeng ID.
400,000 won 'yan.
Heto ang isang milyon.
Nakakuha ako ng 150 milyong won sa pagbenta ng dalawang relo niya.
Dahil sa napanalunan ko,
at sa mga nabenta kong damit at bag na nakuha ko sa pamilya…
Marami akong pera.
Wala nang matitira
kapag binayaran mo sila at ang pagpapagamot nila.
Kaya nga kailangan kong kumita ng pera.
Isang trabaho na maitatago ako.
Hindi puwedeng habambuhay akong nagtatago.
Pangalan, An Eun-ji.
May tatlong taon na siyang patay.
Walang magiging problema,
dahil wala namang naghahanap sa kaniya.
Kahit mamatay ako…
malamang wala namang maghahanap sa 'kin.
DOOGO HIRING FEMALE DELIVERY STAFF
Bakit sila naghahanap ng babaeng tiga-deliver?
Mahalaga 'to para sa reputasyon ng kompanya.
Magiging mukhang mas global at mabuti ang Doogo nito.
Opo.
May isa pang dahilan.
Kahit sa mga kababaihan, may malalakas.
Ako mismo ang nakakita sa kaniya.
Isang babaeng napakalakas.
Gusto kong makasiguro kung nangyari talaga ang nakita ko.
METHAMPHETAMINE 1 KILO
Di sinasadyang maging human test subject siya.
Pero nagmumog naman siya kaagad.
Paano 'to nangyari?
Ano'ng gagawin natin sa kaniya?
Masama ang kutob ko rito.
-Hello? -Gan I-sik, ako 'to.
Uy. Balita ko, nagkita na kayo ng mama mo.
Masaya ako para sa 'yo.
Naaalala mo 'yong photo studio kung saan mo ako pinapunta
para sa passport ko?
-Papa ko 'yong photographer. -Talaga?
Sino'ng mag-aakala na mangyayari 'yon na parang itinadhana?
Salamat sa 'yo at nahanap ko ang mama't papa ko.
Salamat, Gan I-sik.
Hanggang kailan mo ako tatawagin nang ganiyan?
Makapangyarihan ang salita.
Baka masanay na ako at makalimutan ko ang pangalan ko.
Di 'yan mangyayari
dahil ako ang bahala sa 'yo.
Hee-sik, gusto mo bang kumain sa labas?
Sige.
Kumain tayo.
Isipin mo kung ano gusto mong kainin.
Tatawag ako ulit.
Sige.
Ano'ng nangyayari sa 'kin?
Bakit kumakabog ang dibdib ko?
Kang Hee-sik!
-Cheers. -Cheers.
Ang sarap.
Maraming salamat, Nam-soon.
-Wala 'yon. -Natutuhan ko sa buhay
na hindi ka sigurado…
kung ano ang mangyayari sa hinaharap.
Kaya masaya ang buhay.
Kung hindi tayo
pumasok sa ger niya noong araw na 'yon,
hindi mangyayari ang himalang ito.
Grabe, naiiyak ako.
Gustong-gusto ko 'tong malaman.
Paano kayo naging palaboy?
Saka na natin 'yan pagkuwentuhan.
Sige.
Ano'ng gagawin n'yo sa perang binigay ni Mama?
Nawala lahat sa akin dahil sa cryptocurrency,
pero 'yon din ang tutulong sa akin para makabawi.
Cryptocurrency?
Doon ba naubos ang pera mo?
Nam-soon, gawin natin ang trabahong 'yon.
Assistant director mismo ang tumawag sa 'kin.
Kailangan mo pa bang magtrabaho kung may pera ka na?
Hindi pera ang nagpapalakas ng loob ng mga tao,
kundi pangarap.
Tara.
Tara na.
Magsaya kayo. Magpapa-spa ako sa hotel.
Sige.
Anong papel ang inalok niya sa 'yo?
Sol.
Di ba period drama 'to?
Bakit lumabas si Tarzan?
Taga-Joseon ba si Tarzan?
May pagka-moderno 'to.
Bumalik sa nakaraan si Hong Gil-dong ng Joseon
at nabuhay bilang si Tarzan.
Ang pangit ng kuwento.
Di mo mahuhusgahan ang palabas hangga't di umeere
pero sigurado na ang isang 'to.
Lalangawin 'to.
Di ako makapaniwalang binabayaran ang sumulat nito.
Sabi ko, 'wag kang magsalita!
Body double ka. Tumahimik ka.
Masyado po bang malakas?
Hello?
Bakit ba ang ingay ng payatot na 'yon?
Bakit nagsasalita ang body double?
Sinabi ko nang ang payat niya at kailangan natin ng iba.
Mukha ba kaming magkasing-laki?
Hoy.
Mas magaling pa siya sa 'yo.
Ano sa tingin mo, ha?
Ano'ng pinagsasabi mo?
-Mas magaling ako. -Ipakita mo sa 'min.
Sige nga.
Nakita mo?
Grabe, napakapangit.
Di ba mas magaling pa siya?
Isipin n'yo. Mas guwapo pa nga siya.
Siya ang gawin n'yong bida.
Hoy, ano'ng MBTI mo?
'Wag. Papatayin ka niya.
Palaboy ng Han River, ikaw ang pinakamagaling!
Hoy, ba't di ka pumunta roon at…
magsanay ka pa.
Makikita mo.
Ano ba naman?
Ganito ba kayo magsayang sa production?
Ang pangit ng bidang lalaki, at di pa marunong umarte.
kompara sa ekstra na 100,00 won lang kada araw ang bayad,
pero siya 200 milyong won kada episode.
Ganito ba ang kapitalismo sa Korea?
Lakasan mo,
at ibigay mo ang lahat.
MS. OH
Hello?
O, Mama.
Ngayon?
Nandito na siya?
Hello, ako si Hwang Geum-ju,
ang mama ni Nam-soon.
Hello. Pasok po kayo.
Sige…
Ito po ang lahat ng bagahe ni Ms. Gang.
Sige. Salamat.
Inspector Kang.
-Ano po 'yon? -Hindi ko alam
kung paano kita mapasasalamatan.
Sabihin mo ang gusto mo.
Ano'ng gusto ko?
May kailangan ang lahat.
Sabihin mo kung ano'ng kailangan mo.
Ibibigay ko.
-Wala po. -Imposible.
Hindi po "imposible."
Wala talaga akong kailangan.
Imposible.
Pag-isipan mo.
Siguradong mayroon.
May iniimbestigahan akong kaso sa droga.
Gusto kong mahuli ang nasa likod n'on.
Ayos na po ba 'yon?
Nakakamangha kang pulis.
Hindi naman.
Kahit dalawang gabi na akong puyat,
wala pa rin kaming mahanap tungkol sa kanila.
'Wag mo sanang mamasamain.
Alam kong di mo 'to kailangan,
pero mapapanatag ako pag ginawa ko ito.
Pera po ba 'to?
Oo.
Gusto ko naman po ng pera,
pero di ko kayang tanggapin ang di naman nararapat sa 'kin.
Isa akong tao na mahilig mamigay ng pera.
Mas gusto ko pang kumita dahil dito.
Naisip ko pa ngang ibigay ang lahat ng mayroon ako
sa taong makapagbabalik ng anak ko.
Kaya nararapat lang to para sa 'yo.
Pasensiya na, di ko 'to matatanggap.
Pakiusap, tanggapin mo na.
Di ko po kayang tanggapin ang perang 'to.
Grabe, ang sakit ng paa ko.
Hee-sik…
Kaya ka ba nag-pulis?
Nagdesisyon kang maging pulis
kahit na alam mong mahirap ang trabaho at mababa ang sahod.
Wala akong paki kung gaano ka kadesperado.
Naghanap ka ng sugar mommy na halos kaedad ko na?
-Tarantado ka! -Sugar mommy?
Mama, ano ba'ng pinagsasasabi mo? Hindi gano'n 'yon!
Talaga lang, ha!
Bitawan mo ako.
Bitawan mo ako!
Ma'am.
Mali ang iniisip n'yo.
Sugar mommy?
'Yan ba ang tingin mo sa mahusay n'yong anak?
Mukha ba akong sugar mommy ng isang binata?
Kung gano'n, sino ka?
Sigurado akong magtatapo ulit ang landas natin.
At sa araw na 'yon…
May susunod pa?
Naku.
Ano 'yon?
-Grabe. -Ma'am, nakalimutan n'yo po…
Pera 'to, 'no?
Tseke?
Ilang zero mayroon 'to?
May siyam na numero?
MAY DROGA SA DOOGO 100% SIGURADO
May iniimbestigahan akong kaso sa droga.
Gusto kong mahuli ang nasa likod n'on.
Kahit dalawang gabi na akong puyat,
wala pa rin kaming mahanap tungkol sa kanila.
May mga droga sa logistics company na Doogo,
Inspector Kang.
Manong, tabi. Kailangan ko ng tubig.
Hoy, manong.
DOOGO
Ito ang Team Two ng Ganghan Police Precinct.
Si Inspector Kang ng DIU.
Patay na siya?
Isang mask?
DOOGO MASKS
Patay na si Kalbo.
Oo, nabalitaan ko nga.
Ang lakas ng drogang 'yon.
Mas maliit pa sa butil ng asin ang natikman ko,
pero buong araw akong walang malay.
Sir,
parang kailangan kong mag-undercover.
Saan?
DOOGO MASKS PARA LANG SA MGA PREMIUM MEMBERS
Ayokong nagsusuot ng mga ganitong damit.
Pakiusap, para kay Ms. Hwang…
Ibig kong sabihin, gawin n'yo 'to para sa mama n'yo.
Isipin n'yo na lang gaano niya kagusto na magbihis kayo.
Walang araw na lumipas na di niya kayo iniisip.
Sige.
Kung gano'n, isusuot ko 'to.
Ms. Yeon, ikuha mo ang anak ko
ng pendant mula sa Bulga at pulseras sa Tiffa.
Sige po, Ms. Hwang.
Anak,
saan ka magsasaya ngayon?
Maganda na siguro kung mag-aaral ka?
Kailangan mong mag-aral.
Mamanahin mo ang lahat ng mayroon ako sa huli.
Para magawa mo 'yon, kailangan mong aralin ang mundo.
Kailangan mong maunawan ang kapitalismo.
Hindi masaya ang kapitalismo sa Korea.
Dahil wala ka pa masyadong alam.
Pag natutuhan mo, masisiyahan ka talaga.
Hindi ako mahilig mag-aral.
Magkapareho talaga tayo.
Di ko maintindihan kung bakit may mga umiinom ng gamot para sa insomnia.
Kailangan mo lang namang magbasa.
Noong dumating ako rito,
gusto ko lang kayong makita ni Papa.
Pero ngayong nagkita na tayo,
hindi ko na alam kung ano'ng gagawin.
Siyempre, alam mo.
Habambuhay ka nang magiging masaya kasama ko.
At paminsan-minsan makikita mo ang papa mo.
Ano'ng pinakanakapagpapasaya sa 'yo?
Sa totoo lang,
sobrang sumasaya ako kapag nakakatulong ako sa iba.
Gusto kong makatulong sa iba.
Gano'n din naman ako.
Uy.
Sige. Magta-taxi ako.
Sige. Oo naman.
Sino 'yon?
Gan I-sik.
Siya 'yong guwapong lalaki.
'Yong pulis na siyang dahilan kaya tayo nagkasama ulit?
Oo, siya.
Date ba 'yan?
Date?
Hindi, kakain lang kami.
Kung gano'n, date nga.
Hindi. Hindi naman.
Kakain lang kami nang magkasama.
Kakain ako sa labas kasama ni Hee-sik.
Sige.
Ang ganda-ganda mo.
Mukha ka na talagang taga-Gangnam.
Ibig kong sabihin, ang ganda mo.
Salamat. Umorder tayo ng masarap.
Ito ba ang lasa ng kapitalismo?
Oo, at ito ang dahilan bakit gustong magkapera ng mga tao.
Para makabili ng masarap na pagkain para sa mga mahal nila.
Siyanga pala, mawawala ako sa presinto saglit.
Bakit naman?
Mag-a-undercover ako.
Ano 'yon?
Sa madaling salita,
magtatrabaho ako sa isang lugar bilang ibang tao.
Saan?
Sa lugar na maaring may droga.
May natanggap akong tip,
at mukhang totoo ayon sa follow-up.
Gusto kong alamin.
Sasamahan kita.
'Wag ka ngang magbiro.
Delikado masyado.
Tutulungan kita.
Malakas ako, di ba?
Gamitin mo ang lakas ko.
Tama.
Kumukuha nga rin ng babaeng tiga-deliver ang kompanya.
Gusto mo talagang sumama?
Kung gagawin mo ito, siguradong para 'to sa mabuti.
Hee-sik ang pangalan mo.
Sa Mongolian, "mabait" ang ibig sabihin n'on.
Mas magiging mabuti akong tao kung sasama ako sa 'yo,
at kung tutulong ako sa mga tao.
-Ayos ka lang ba? -Oo.
Sige, salamat.
Galingan n'yo sa trabaho.
Ms. An Eun-ji.
Ms. An!
Opo.
Tingnan mo ang listahan ng mga kailangang ma-deliver ngayon.
Ikaw ang mananagot kapag may nawala,
kaya siguruhin mong laging tama ang bilang.
Sige po.
Hello?
Dalawang bagong pasok?
Mr. Kim Jun-seok.
-Opo. -At ang dalaga ay si…
-Tsetseg? -Oo.
Opo, sir.
Mr. Kim, tatlong taon ka nang walang trabaho.
At galing sa Mongolia…
ang babaeng 'to.
Korean ako pero sa Mongolia ako lumaki.
Sir.
May work visa ako, kaya puwede ako magtrabaho.
Sir.
Nakakabasa ka naman, di ba?
Siyempre.
Doogo, ang pag-asa ng mga walang trabaho at imigrante.
Gano'n makikita ng mga tao ang kompanya.
Sige.
Ipapasok ko kayong dalawa na intern at tingnan natin ang kaya n'yo.
Magtrabaho kayo o mag-pack kayo.
Ayos.
Opo, sir.
Gagalingan namin. Salamat, sir.
Uy, nahanap ko na.
Nahanap mo na?
Dericoin.
Masuwerte tayo, nilagay ni Kalbo ang password sa cellphone niya.
Nasundan ko ang perang natanggap niya,
pero wala nang laman ang pinanggalingang wallet.
Siguradong pinera na ng may-ari.
Imposible na nating masundan.
Kailan natin makukuha ang autopsy ni Kalbo?
Bukas po, sir.
May nag-iwan ng mask sa kaniya.
Parang suicide pill na rin 'yon.
Di mahanap ang mask, kahit sa banyo ng kulungan.
Bakit kanina pa kayo umiinom ng tubig?
Ewan ko.
Di mawala-wala ang uhaw ko.
Napakapait n'ong herbal tonic.
Di ko kaya.
Inumin mo muna.
Sandali.
Kailangan ko ring bigyan si Nam-in.
Mainit.
Parang ngayon lang kita nakita.
Opo.
Ako si Seo Jun-hee, ang bagong barista rito.
Ano po'ng order n'yo?
Hindi ako nagpunta rito para mag-kape.
Apo ko 'yong may-ari.
Naku. Talaga po ba?
Masaya po akong makilala kayo.
Paano nakakuha si Nam-in ng maginoong tulad mo?
Siyanga pala,
ito ang sabaw ng buto-buto na ginawa ko kaninang umaga.
Inumin mo kapag nagutom ka.
Naku, salamat po.
Salamat.
Gusto n'yo po ba ng kape?
Sige ba. Uminom tayo ng mainit na Americano…
Uminom tayo ng kape.
Ikaw at ako.
Nang magkasama.
Wala ka namang ibang customer na pagsisilbihan.
Tara?
Ang amoy ng kape…
Ang lasa nito…
Salamat.
Gaano katagal ka nang barista?
Nagtrabaho ako sa securities firm nang 30 taon.
Pagkatapos kong magretiro, nag-aral ako ng kape bilang libangan
at nauwi ako sa pagsali sa mga kompetisyon.
Ang misis mo…
Ibig ko sabihin, masaya siguro ang misis mo.
Patay na siya.
May limang taon na rin.
Kawawa ka naman.
Ako rin…
wala na akong katuwang.
Patay na ba siya?
Hindi.
Naka-move on na siya.
Lumayas siya.
Umalis siya, may sampung taon na, para daw hanapin ang sarili niya,
pero wala na akong balita mula noon.
Puwede na ring isiping patay na siya.
Gano'n ba?
Kakaiba talaga…
ang amoy.
Dahan-dahan lang.
Dito. Ayos na.
Ibaba mo na.
Mahusay!
Sige. Ngayong araw,
magsimula kayo sa paglilipat ng mga 'to sa truck.
Mag-partner kayo na parang pulis.
Naaawa ako sa 'yo,
dahil sigurdong halos ikaw ang gagawa ng lahat.
Hoy, ikaw!
Hoy, manong!
Ako ba ang kausap mo?
Oo.
Wala 'yon, sir. 'Wag n'yo na po siyang pansinin.
Tapos na ba kami sa trabaho
pag na-deliver namin lahat ng 'to?
Oo,
pero bakit ganiyan ka makipag-usap sa 'kin?
Ikaw ang naunang kumausap sa 'kin nang ganito.
Bakit ikaw puwede at ako hindi?
Ano? Ikaw talagang…
Hoy!
DOOGO SPRING WATER
Hoy, manong.
Akin na 'yong pulang plastic.
-Gagamitin natin para ilipat ang mga 'to. -Sige.
Opo, ma'am.
Bakit napakalakas niya?
Tumabi ka
-o tumulong ka. -Ano bang…
Tapusin agad natin ito
at sa gabi tayo pumasok ng warehouse.
Sabi mo may hahanapin kang droga.
Siyanga pala,
kailangan mo bang ipaalam kung gaano ka kalakas?
Ano'ng magagawa ko?
Saka, di naman 'to dapat ikahiya.
Hindi nga,
pero mahirap na kapag sobra kang napansin.
Wala akong pakialam.
Basta, ako na ang bahalang magbuhat ng lahat ng mabibigat,
at ikaw na'ng bahala sa iba pa. Ayos ba, Gan I-sik?
-Oo na. -Sige.
Saan mo ba natutuhang magsalita nang ganiyan?
Saka patuloy mo ba akong tatawaging Gan I-sik?
Sa mga Korean na pelikula, narinig kong ganito sila magtawagan.
"Hoy, 'tol!"
Ano?
Parehas tayo ng apelyido.
Hoy, 'tol!
Makinig ka.
Magmaneho ka lang nang ganito kabilis ng dalawang minuto tapos tumabi ka.
Bakit? Ano'ng mayroon?
Gawin mo na.
Bakit? Sino ba siya?
'Yong manloloko sa Airdnd.
Ano 'to?
Ibalik mo ang pera ko.
-Anong pera? -Kilala mo ba siya, mahal?
Hindi, hindi ko…
A, tama.
'Yong Mongolian.
Tama. Ako 'yong galing ng Mongolia.
Airdnd.
Pinalabas mo na sa 'yo 'yong bahay,
at ninakaw mo ang pera ko.
Napakasama mo.
Paano mo nagagawang lumabas
pagkatapos mong manloko ng mga turista?
Mahal, nasisiraan na 'yan.
-Kakausapin ko lang. Hintayin mo ako rito. -Sige.
Sabihin mo sa akin.
Walang silbi ang imbestigasyon dahil mga turista lang ang tinarget ko.
Sinara na ang kaso ko.
Mabuti pang mag-aral ka pa ng batas sa Korea.
Hindi nagpapakulong ang bansang 'to dahil lang sa barya.
Dahil lang sa barya?
Ano'ng iisipin ng mga turista sa Korea kung katulad mo ang makikilala nila?
Iisipin nilang puro manloloko ang nasa bansang 'to.
Muntik ko na 'yong paniwalaan.
Bastos ka na sa simula pa lang.
Naiinis talaga ako sa pananalita mo.
Nam-soon, sandali.
Di mo siya puwedeng saktan.
Hindi ako nananakit ng babae.
Ibalik mo ang pera ko.
Ibalik mo rin ang perang kinuha mo sa iba.
Saka kita patatawarin.
Uy, pati nga prosecutor pinakawalan ako.
Kaya sino ka naman para patawarin ako o hindi?
Ikaw na ang bahala kung paano mo mabawi ang pera mo.
Gano'n ba?
Ayoko sa kapitalismo ng Korea.
Ayoko rin sa batas dito.
Bakit hinayaan lang nila ang manlolokong 'yon?
Pinakamasama ang mga manloloko.
Babaguhin ko ang kalakaran sa bansang ito.
Paandarin mo na.
Sige.
MARAMING SALAMAT KAY JEON SOO-KYEONG
STRONG GIRL NAM-SOON
-Hinayaan mo siyang nakawan ka? -Gusto kong pigilan.
Mahal n'yo pa rin ba ang isa't isa?
-Mukha n'yo! -Mukha n'yo!
Kinausap ko ang manager.
-May babaeng napakalakas. -Ikaw na nga.
Kumukuha siya ng pera para sa isang porsiyento.
Di na ako magpapaligoy-ligoy pa.
Balita ko, master ka sa paghawak ng black money.
Nahuhumaling ako roon.
Inimbestigahan ko si Ryu Si-o. May mali.
Sabihan mo siyang itigil na ang operasyon.
Di ka mabubuhay nang normal.
Sagipin natin ang mundo.
Mag-isa akong mag-iimbestiga ngayon.
Nasa Doogo si Gang Nam-soon.
Papatayin ko silang lahat.
Tagapagsalin ng subtitle: Maria Quintana, Cathrea Fernandez