STRONG GIRL NAM-SOON
Nam-soon?
Mama?
Chodź tu.
Chodź.
Nam-soon!
Nam-soon.
Nam-soon?
Mamo.
Nam-soon.
Mamo…
Ja to zrobię.
Dla mnie
wciąż masz…
sześć lat.
Mamo.
Tak.
Jestem twoją mamą.
Pamiętasz mnie?
Nie pamiętam,
ale czuję to.
Wiem, że jesteś moją mamą.
Nie płacz.
Wyrosłam na zdrową kobietę.
W moim ostatnim wspomnieniu masz pięć lat,
więc dla mnie
teraz masz sześć.
Nie jestem trochę za duża?
Mam wszystkie zęby i duże stopy.
Skąd tak dobrze znasz koreański?
Uczyłam się.
Moi rodzice z Mongolii płacili za moje lekcje.
Jestem bardzo wdzięczna ludziom,
którzy cię wychowali.
Sprowadźmy ich tu natychmiast.
Nie.
Mama i tata muszą zostać w Mongolii.
Teraz jest sezon strzyżenia owiec.
Nie.
Muszę im się odwdzięczyć.
To…
może zbudujesz im jurtę?
Jurtę?
Taki namiot?
Dostaną go do celów rekreacyjnych.
Ale zbuduję im też budynek.
DO WYNAJĘCIA
Zajmą się wynajmem nieruchomości.
To, co zarobią,
zapewni im wygodne życie na emeryturze.
„Wynajmem”?
Znam to z koreańskich seriali!
Od teraz
będę cię uczyć, jak działa koreański kapitalizm.
- „Kapitalizm”? - Tak czy inaczej,
pamiętasz swój adres, prawda?
Jurty nie mają adresu.
Mieszkałaś w miejscu bez adresu?
- Tak. - W domu bez adresu?
Gang Bong-go, ty cholerny draniu!
„Gang Bong-go, ty cholerny draniu”?
Nie zapamiętuj tego.
To brzydkie słowa.
Po co zasłaniasz mi uszy, skoro i tak słyszałam?
Nie szkodzi.
Umiem przeklinać.
Dużo się nauczyłam z filmów.
„Jeb się, dupku”.
Nie mów tak.
Przekleństwa, których nauczyła mnie twoja babcia,
wryły się w moją osobowość.
Nie chcę ci tego przekazywać.
Dobrze. Nie będę uczyć się nowych.
Tak czy inaczej,
odwdzięczę się wszystkim, którzy ci pomagali
przez ostatnie 20 lat.
Spisz ich nazwiska.
Wykłady profesora Choi
są takie same jak w zeszłym roku.
W ogóle się nie stara.
Niedobrze.
Jeszcze go zwolnią po ewaluacji.
- Martwi mnie to. - To twój znajomy?
Nie.
Wśliznąłem się, bo słyszałem, że to mistrz makroekonomii,
ale straciłem czas.
Przy tym podejściu do mikroekonomii
nigdy nie zrozumie makroekonomii.
Masz rację.
Masz o wiele większe doświadczenie w szerokim zakresie działań gospodarczych.
Co może wiedzieć profesor?
W tym problem.
Jaką wiedzę można zdobyć, siedząc za biurkiem i…
Jesteś głodna?
Mam ochotę na coś ostrego.
Może szarpniemy się na coś do jedzenia?
W tutejszej stołówce podają bibimbap
z wielkimi jajkami na wierzchu.
Zjedzmy coś w Haengdang-dong.
Jak będziesz tak marnował kasę, naprawdę skończysz jako włóczęga.
Nie musisz być taka kąśliwa.
- Nie o to mi chodziło. - Komunikat.
Mieszkańcy Metro Trump Square Super Tower nad rzeką Han,
- pan Ji Hyun-soo i pani No… - To ty.
- …proszeni są do tylnej bramy. - Idziemy?
Powtarzam.
Jestem matką Gang Nam-soon.
- Rozumiem. - Dzień dobry.
Zrobiliśmy coś nie tak?
Po 200 milionów gotówką.
Sugeruję, byście najpierw zajęli się pilnymi sprawami.
Kupcie sobie ubrania
i zjedzcie, jak należy.
Dziś przenocujecie w hotelu Geumju.
To mój hotel,
więc nie odmawiajcie.
Pan Choi zawiezie was tam wieczorem.
Rozwiążemy wasze problemy po kolei, zaczynając od noclegu.
W razie czego dzwońcie bezpośrednio do mnie.
Pomogliście Nam-soon
do mnie powrócić.
Jestem waszą dłużniczką.
W każdym razie
bądźmy w kontakcie.
To szaleństwo.
Dwieście milionów wonów?
Prawdziwe!
To nie dzień na bibimbap, skarbie.
Ani na nic ostrego.
Najpierw schowamy pieniądze.
Chodźmy do skrytek w metrze.
- Szybko! - Skrytek?
Nie, zostaw to.
Boże!
Jesteś, dziecko!
Moje kochanie.
Wyrosłaś na piękną kobietę.
Wdałaś się we mnie, nie w matkę.
Jakaś ty piękna.
Mój ty słodziaku.
Nam-soon.
Podobno byłyście świadkami pożaru
i uratowałyście wielu ludzi.
Twoja mama mi mówiła.
Aleś ty brudna.
Chodź, umyjesz się w łazience.
Chwila.
Pani Jung, kupi pani Nam-soon nowe ubrania?
- Oczywiście. - Chodźmy.
Wyszoruję ci plecy.
Rozpuszcza się w wodzie.
Po pewnym czasie
woda odparowuje, zostawiając biały proszek.
To bardzo niebezpieczne.
Ta maseczka pewnie…
Chwila.
Halo?
Mówi Hwang Geum-ju.
Dzień dobry.
Spotkała się pani z Nam-soon?
Tak, dzięki panu.
Jest ze mną.
Rozumiem. Cieszę się.
Dziękuję.
Został u mnie bagaż panny Gang.
Przyjadę po niego.
Przywiozę go.
Nie.
Uprzejmość tego ode mnie wymaga.
W porządku.
To nie narkotyki. To tylko kurz.
Proszę pana, nie! To mocniejsze od fentanylu.
Proszę wypłukać usta!
- Szybko! - O co chodzi?
Chyba już połknąłem.
Co pan, dziecko?
Jak dowódca jednostki antynarkotykowej
może próbować nieznanej substancji?
Uznałem, że to nie mogą być narkotyki.
Nie urodził się pan wczoraj.
Nam…
Nam-soon.
Oczywiście.
Nic dziwnego, że…
To byłaś ty.
Spotkaliśmy się
w studiu fotograficznym.
Tata?
Tak, jestem twoim tatą.
To ja, Nam-soon.
Tato, przepraszam.
To ja puściłam twoją dłoń.
Nie mów tak.
To ja powinienem przepraszać.
Przepraszam.
Nam-soon!
To Nam-in.
Twój młodszy brat bliźniak.
Mam brata bliźniaka?
Pod tym tłuszczem kryje się chłopak, który wygląda jak ty.
Nam-in.
Dobrze cię widzieć.
Nam-soon.
Tęskniłem za tobą.
Codziennie się za ciebie modliłem.
To dlatego znów się spotkaliśmy.
To dziwne.
Gdy poznałem Hwa-ję,
od razu wiedziałem, że nie jest moją siostrą.
I od razu wiedziałem też, że ty nią jesteś.
A właśnie,
gdzie ona jest?
LEE MYUNG-HEE POSZUKIWANA NAGRODA: 5 MILIONÓW
KOMISARIAT W GANGHAN
To transakcje powiązane z e-portfelem Łysola.
Są tu wszystkie transakcje,
kwoty i terminy.
Musimy ustalić, którego e-portfela używał
i kiedy dokładnie to robił.
Przyda nam się pomoc Cyber Biura.
Złożę wniosek.
Odmówili. Są zajęci pornografią.
W pięciu nie przekopiemy się przez te dane.
Właśnie.
Sami nie damy rady.
Jako homo sapiens
musimy używać rozumu.
Idę na chwilę na dół.
Co znowu?
Komendancie.
Chcę zaproponować przejęcie.
- O czym ty mówisz? - O przejęciu.
- Cieszę się na współpracę. - Tak.
Proszę o brawa!
Komisariat i jednostka antynarkotykowa
- będą współpracować. - Raz, dwa, trzy.
Same plusy!
Mamo.
Czułam się winna, że mimo mojej siły
nie zdołałam cię ochronić.
Nie szkodzi. Ja też jestem silna.
Dlatego wyrosłam na silną i zdrową kobietę.
Nam-soon.
Kobiety w naszej rodzinie rodzą się z nadludzką siłą.
Ale
ta siła powinna służyć wyłącznie dobru.
Jeśli użyjesz jej w złym celu,
stracisz moc.
To, że nadal ją masz,
oznacza, że prowadziłaś uczciwe życie.
Nie mogłabym być bardziej wdzięczna.
I dalej będę takie prowadzić.
Oczywiście, że tak.
Zawsze będę przy tobie i pomogę ci w tym wytrwać.
Moja córeczko.
Już późno. Powinnaś spać.
Ty też, mamo.
Mamo.
To ja, Tsetseg.
Jak się masz?
Mamo,
znalazłam moich biologicznych rodziców
i młodszego brata bliźniaka.
Co u taty?
Dasz mi go?
Tato,
nie martw się o mnie.
Dobrze sobie radzę.
Mamo.
Tato.
Tęsknię za wami.
Ale muszę jeszcze coś zrobić w Korei.
Jest tu miejsce, w którym moja siła się przyda.
Dobrze, tato.
Mój syn jest słaby i ma problemy ze wstawaniem.
Całe dnie spędza na kanapie albo w łóżku.
Jest jak 40-letni zombie o zapachu mydła.
Proszę mu pomóc.
Jakie ma pan objawy?
Jakby
potężna siła grawitacji
nieustannie ciągnęła mnie ku ziemi.
Nie mogę stanąć na nogi.
Gdy to robię,
wszystko mnie boli
i jestem wyczerpany.
Dlatego ciągle leżę.
Zbadam pana.
Brak mu energii.
Jest rozchwiany, co wyjaśnia słaby przepływ energii.
Poza tym
ma arytmię.
Zapłacę, ile będzie trzeba,
ale proszę pomóc mojemu synowi stanąć na własnych nogach.
Poroże, żółć, grzebyk, powojnik i wiciokrzew.
Proszę dać wszystko, co dobre, nawet organiczne jagody goji.
Niech dostanie to, co jadał Qin Shi Huang.
Nie chcę żyć jak Qin Shi Huang.
On miał wyczerpujące życie.
Dla ciebie już za późno.
Nawet jakbyś zaczął budować dziś i robił to do śmierci,
nie zbudowałbyś ułamka Wielkiego Muru Chińskiego.
Po prostu proszę dać wszystko, co dobre dla ciała.
Dodawanie składników w ciemno to nie rozwiązanie.
Uwarzę tonik specjalnie dla niego.
A pani?
Mogę spojrzeć?
Cóż…
Pani puls…
Jeszcze nie miałam pacjenta z takim pulsem.
To rodzinne.
Kobiety są silne, a mężczyźni…
Jest pani mężatką?
- Nie. - Nie?
Mam dziś wykład w związku,
więc wróć taksówką.
Mamo, jestem wykończony.
Wskakuj.
Taxi!
- Taxi! - Dorosły facet…
Nie wierzę, że matka nosi go w taki upał.
Na co się gapicie?
To nie rozpuszczony bachor, a ja nie daję sobą pomiatać.
Jest zbyt słaby, a dla mnie to nie problem.
Taxi, tutaj!
Mamo, nie krzycz.
Bolą mnie uszy. Wykończysz mnie.
Naprawdę?
Z uszami też masz problem?
Tak. Jestem wykończony.
Tutaj!
To wyjątkowy dzień.
Moja wnuczka wróciła.
Gratulacje!
Dziękuję.
Dlatego dziś
oprawię na waszych oczach całą krowę.
Dziękujemy!
Spokojnie.
Nie jesteśmy kucharzami.
Rzeźnicy nie wyznaczają sobie hierarchii.
Wiecie dlaczego?
Bo gdy ktoś straci cierpliwość,
może dojść do morderstwa.
Nożem…
można rozkroić i rozczłonkować wszystkie organizmy na świecie.
Dobrze.
Krew, ciało i kości.
Łamanie kości przy pomocy maszyny
to nie to samo, co łamanie ich…
rękami.
Zupa na kościach połamanych rękami
smakuje dziesięć razy lepiej.
Tak moja córka, Hwang Geum-ju, została miliarderką.
Zawdzięcza to sukcesowi swojej restauracji z seonji.
Tak?
Dostałaś ode mnie tę złotą różdżkę
na piąte urodziny.
Chciałaś taką mieć po obejrzeniu Cardcaptor Carrie,
więc mama ją dla ciebie zamówiła.
Rozumiem.
To były twoje ulubione dania, gdy miałaś pięć lat.
Jedzmy.
Ale dobre.
Nam-soon.
Wspomnienia wracają?
- Tak. - Kochałaś watę cukrową, pamiętasz?
I kiełbaski.
Pamiętam,
jak kiedyś ukradłaś mi watę cukrową.
Ja? Przepraszam, Nam-in.
W porządku.
Oddałaś mi całe mięso,
bo ci nie smakowało.
Dlaczego nic z tego nie pamiętam?
Głupio mi.
To u was rodzinne.
Rozwinęłyście ponadprzeciętną siłę, a nie intelekt.
Dlatego nie jesteście zbyt bystre.
Zamknij się, Bong-go.
Dziś jest dobry dzień, więc tym razem ci odpuszczę, panie Gang.
Może zdjęcie rodzinne?
Chciałbym powiesić takie w studiu,
by móc chwalić się córką.
Babcia też powinna na nim być.
Razem z twoim chorym wujkiem.
- Od trzech dni leży w łóżku. - W takim razie
zróbmy sobie najpierw jedno sami.
Uwaga. Uśmiech.
Raz, dwa, trzy.
ODCINEK 4 PONOWNE SPOTKANIE
Elegancko.
Niczym…
łabędź.
Dobre uderzenie.
Wymachy zawsze mam tutaj idealne.
Nie sądzisz?
Oczywiście.
Halo?
Gdzie twoja szefowa?
Jesteśmy na krytym polu golfowym.
Naprawdę?
Ćwiczy trzymanie siły w ryzach?
Coś w tym stylu.
Dziś jemy zupę na kościach,
więc niech dyrektor Nam z hotelu Geumju odbierze kości.
Tak jest.
- Nam-gil. - Tak?
Gdyby dzwonili z Opulentii, od razu łącz ich ze mną.
Prosiłam ich o informacje dotyczące narkotyków.
Narkotyków? A co panią ciekawi w tej kwestii?
Kto jest głównym dystrybutorem w Korei.
Lepiej, żeby nie wystawili mnie do wiatru.
O rany.
Nie wystawią.
Właśnie napisali.
Naprawdę?
„Narkotyki przechowywane są w Doogo”.
Doogo?
Doogo.
Zapewne będziemy się widywać.
Dawno się nie widzieliśmy.
Dyrektorzy i inwestorzy. Miło was widzieć.
Dyrektorzy i inwestorzy. Dawno się nie widzieliśmy.
Miło was widzieć.
Jak wiecie,
Doogo zamierza jako pierwsze wdrożyć transakcje oparte na kryptowalucie,
emitując Doogocoin.
- Wkrótce oficjalnie wejdzie na rynek. - Doogo
jako pierwsi w branży umożliwią realizację transakcji opartych na kryptowalutach.
Wkrótce wyemitujemy Doogocoin i zaczniemy oficjalnie działać.
Jak mówi nasza nazwa „Doogo”,
robimy to sami.
Robimy to, czego chcą klienci,
i idziemy tam, gdzie nas chcą. Doogo.
Zgodnie z porozumieniem o współpracy, które Doogo podpisało w celu
utworzenia największego centrum logistycznego,
w drugiej połowie roku zatrudnimy co najmniej 3000 osób.
Doogo będzie liderem w branży
pod względem wzrostu zatrudnienia.
Zatrudniać będziemy nie tylko mężczyzn,
ale i kobiety.
Będziemy zatrudniać nie tylko mężczyzn, ale także kobiety.
Kto powiedział,
że dostawcami
mogą być tylko mężczyźni?
Porównujcie czas zakupu
z czasem sprzedaży i ceną.
Tylko dokładnie, bo spędzimy tu noc.
Rany, moje oczy.
Nad rzeką Han doszło do napaści na protestujących przeciwko partii Hyeonu.
A wy dokąd?
Mamy umowę o współpracy, pamięta pan?
- Musimy pomóc. - Tak.
Pani Hwang,
mamy publikować artykuł o tym, jak odnalazła pani córkę?
Nie.
Ludzie powariowali przez tę historię o pożarze.
Kazałam usunąć wszystko w social mediach i gazetach.
Przysłano mi zdjęcia z tego miejsca.
Skoczyła na czwarte piętro po dzieci.
Nie chcę jej teraz stresować.
Wszędzie pisano o tym, że jej szukam.
Teraz muszę chronić ją przed rozgłosem.
Niech nikt nic nie publikuje.
- Tak jest. - Panie Kim.
Czas zmienić temat.
Niedawno pani Park zmarła po zażyciu narkotyków.
Sprawa narkotyków już nie jest obca.
Dotyczy nas wszystkich.
Proszę zgłębić problem narkotyków w Gangnam
i zdać mi raport o jego skali.
Twoja twarz jest na plakatach w całym mieście.
- Jak chcesz teraz żyć? - Muszę zarabiać.
Załatw mi fałszywy dowód.
To kosztuje 400 000 wonów.
Masz milion.
Sprzedałam dwa jej zegarki za 150 milionów wonów.
Mam pieniądze z nagrody,
sprzedam też ubrania i torebki, które od nich dostałam.
Mam kasę.
Po opłaceniu chłopaków
i ich leczenia nic ci nie zostanie.
Tym bardziej muszę zarabiać.
Dzięki pracy zniknę.
Nie mogę się wiecznie ukrywać.
An Eun-ji.
Zmarła trzy lata temu.
Nie będzie żadnych problemów.
Nikt jej nie szuka.
Gdybym ja zmarła…
też nikt by mnie nie szukał.
DOOGO SZUKA DOSTAWCZYŃ
Czemu szukają kobiet na stanowiska dostawców?
To kluczowe dla reputacji firmy.
Będzie wyglądała bardziej światowo.
Oczywiście.
Jest jeszcze jeden powód.
Kobiety też bywają silne.
Widziałem na własne oczy
niewiarygodnie silną kobietę.
Chcę potwierdzić, czy to wydarzyło się naprawdę.
METAMFETAMINA 1 KG
Niechcący został królikiem doświadczalnym.
Ale od razu wypłukał usta.
Jak to możliwe?
Co z nim zrobimy?
Mam złe przeczucia.
- Halo? - Gan I-sik, to ja.
Cześć. Podobno spotkałaś się z mamą.
Cieszę się.
Pamiętasz fotografa, do którego mnie wysłałeś
po zdjęcie do paszportu?
- To mój tata. - Naprawdę?
Co za przypadek.
Dzięki tobie odnalazłam rodziców.
Dzięki, Gan I-sik.
Długo będziesz mnie tak nazywała?
Słowa mają moc.
Kiedyś mogę potrzebować przeszczepu wątroby.
Nie dojdzie do tego,
bo ja będę cię chronić.
Hee-sik, chcesz iść coś zjeść?
Dobrze.
Chodźmy coś zjeść.
Pomyśl, na co masz ochotę.
Odezwę się.
Dobrze.
Co z tobą?
Czemu tak wali ci serce?
Kang Hee-sik!
- Zdrowie. - Zdrowie.
Pycha.
Dziękuję, Nam-soon.
- Nie ma za co. - Życie nauczyło mnie,
że nigdy nie wiadomo,
co może przynieść przyszłość.
Dlatego jest wspaniałe.
Gdybyśmy nie wdarli się
do jurty Nam-soon,
ten cud by się nie wydarzył.
Zaraz się rozpłaczę.
Zawsze byłam ciekawa,
jak zostaliście włóczęgami.
Opowiemy ci o tym innym razem.
Dobrze.
Co zrobicie z pieniędzmi od mamy?
Straciłem wszystko na krypto,
ale dzięki temu stanę na nogi.
Na krypto?
Tak straciłeś pieniądze?
Nam-soon, chodźmy do pracy.
Asystent reżysera zadzwonił do mnie osobiście.
Musisz pracować, skoro masz pieniądze?
To nie pieniądze motywują ludzi,
tylko marzenia.
Chodźmy.
Idziemy.
Bawcie się dobrze. Ja idę do hotelowego spa.
Dobrze.
Jaką rolę ci zaproponowali?
Sol.
To nie film historyczny?
Co tu robi Tarzan?
Tarzan był z Joseon?
To nowoczesna wersja.
Hong Gil-dong z Joseon cofa się w czasie
i żyje jako Tarzan.
Fatalna fabuła.
Nie powinno się oceniać przed obejrzeniem,
ale tu nie mam wątpliwości.
To będzie klapa.
Nie wierzę, że pisarzom za to płacą.
Mówiłem, bez dźwięku!
Jesteś dublerem. Siedź cicho.
Za głośno?
Halo?
Czemu ta tyczka tak się wyrywa?
Czemu dubler wydaje dźwięki?
Mówiłem, że jest za chudy i trzeba znaleźć kogoś innego.
To ma być moja postura?
Hej.
Jest dużo lepszy od ciebie.
Nie sądzisz?
Co ty bredzisz?
- Ja jestem lepszy. - To pokaż.
Śmiało.
Widzisz?
Jesteś beznadziejny.
Nie uważacie, że on jest lepszy?
Pomyślcie. Do tego jest przystojniejszy.
Dajcie mu główną rolę.
Jaki masz typ osobowości MBTI?
Nie. Ona cię zabije.
Włóczęgo znad rzeki Han, jesteś najlepszy!
Idź tam i zrób tak.
Poćwicz trochę.
Poczekaj, a zobaczysz.
Dajcie spokój.
Tak marnować kasę producentów?
Główny aktor jest brzydszy i gra gorzej
od statysty, który dostaje 100 000 wonów dziennie,
a sam zgarnia 200 milionów za odcinek.
Tak działa koreański kapitalizm?
Napnij mięśnie
i daj z siebie wszystko.
PANI OH
Halo?
Cześć, mamo.
Dzisiaj?
Już tu jest?
Dzień dobry. Jestem Hwang Geum-ju,
mama Nam-soon.
Dzień dobry. Zapraszam.
Dziękuję.
To wszystkie bagaże pani Gang.
Dobrze. Dziękuję.
Inspektorze Kang.
- Tak? - Nie wiem,
jak mogę wyrazić swoją wdzięczność.
O czym pan marzy?
O czym marzę?
Każdy ma coś, czego mu brakuje.
Proszę powiedzieć, czego panu trzeba.
Wypełnię tę pustkę.
- Niczego. - Nie wierzę.
Naprawdę.
Niczego nie potrzebuję.
Nie wierzę.
Proszę się zastanowić.
Musi być coś takiego.
Badam sprawę narkotyków.
Chcę złapać tego, kto za tym stoi.
Może być?
Jest pan świetnym detektywem.
Bynajmniej.
Nie spaliśmy od dwóch dni,
a wciąż nic nie mamy.
Proszę mnie źle nie zrozumieć.
Wiem, że pan tego nie potrzebuje,
ale dzięki temu będę spokojniejsza.
To pieniądze?
Tak.
Lubię pieniądze,
ale nie przyjmę czegoś, na co nie zasłużyłem.
A ja lubię chwalić się pieniędzmi.
Motywuje mnie to do zarabiania.
Chciałam nawet oddać wszystko, co mam,
osobie, która sprowadziła moją córkę do domu.
Dlatego bardzo pan na to zasługuje.
Nie mogę ich przyjąć.
Proszę.
Nie mogę.
Ale bolą mnie stopy.
Hee-sik…
Po to zostałeś gliną?
Wstąpiłeś do policji,
wiedząc, że to ciężka praca i małe zarobki.
Mam gdzieś twoją desperację!
Sponsorka w moim wieku?
- Ty gówniarzu! - Sponsorka?
Mamo, o czym ty mówisz? To nie tak!
Jasne!
Puszczaj.
Puszczaj!
Proszę pani.
To nie tak.
Sponsorka?
Tak pani myśli o swoim niezwykłym synu?
Wyglądam na kogoś, kto mógłby mieć utrzymanka?
Więc kim pani jest?
Na pewno jeszcze się spotkamy.
Do tego czasu…
Spotkamy się?
Boże.
Co, u licha?
- O rety. - Proszę pani, zapomniała pani…
To pieniądze, tak?
Czek?
Ile tu jest zer?
Dziewięciocyfrowy czek?
W DOOGO NA 100% SĄ NARKOTYKI
Badam sprawę narkotyków.
Chcę złapać tego, kto za tym stoi.
Nie spaliśmy od dwóch dni, a wciąż nic nie mamy.
W firmie logistycznej Doogo przechowywane są narkotyki,
inspektorze Kang.
Niech się pan przesunie. Muszę się napić.
Proszę pana.
Komisariat w Ganghan, Zespół 2.
Inspektor Kang.
Nie żyje?
Maseczka?
MASECZKI DOOGO
Łysol nie żyje.
Słyszałem.
Mocny ten narkotyk.
Zażyłem ilość mniejszą od ziarenka soli,
a cały dzień mnie trzyma.
Proszę pana,
chyba muszę działać pod przykrywką.
Gdzie?
MASECZKI DOOGO OFERTA DLA CZŁONKÓW PREMIUM
Nie lubię takich ciuchów.
To dla pani Hwang…
To znaczy dla pani matki.
Marzyła o tym, że panią wystroi.
Nie było dnia, żeby o pani nie myślała.
W porządku.
Włożę to.
Pani Yeon, proszę dać mojej córce
naszyjnik Bulga i bransoletkę Tiffa.
Oczywiście, pani Hwang.
Kochanie,
co będziesz dziś robić?
Chciałabyś pójść do szkoły?
Powinnaś się uczyć.
W końcu odziedziczysz wszystko, co mam.
W tym celu musisz poznać świat.
Zrozumieć kapitalizm.
Koreański kapitalizm to nic fajnego.
Bo nic o nim nie wiesz.
Zobaczysz, że jest fajny.
Nigdy nie lubiłam się uczyć.
Naprawdę jesteś zupełnie jak ja.
Nie rozumiem, po co ludzie biorą leki na bezsenność,
skoro wystarczy książka.
Gdy tu przyjechałam,
myślałam tylko o spotkaniu z tobą i tatą.
Ale teraz, gdy już was poznałam,
nie wiem, co mam robić.
Oczywiście, że wiesz.
Żyć ze mną długo i szczęśliwie.
I od czasu do czasu spotykać się z ojcem.
Co sprawia ci największą radość?
Największą radość
sprawia mi pomaganie innym.
Chcę być przydatna.
Jestem taka sama.
Hej.
Jasne. Wezmę taksówkę.
Dobrze. Jasne.
Kto to był?
Gan I-sik.
Taki przystojniak.
Ten detektyw, który pomógł nam się spotkać?
Tak, on.
Idziesz na randkę?
Na randkę?
Nie, tylko idziemy coś zjeść.
Czyli na randkę.
Nie.
Tylko coś razem zjemy.
Idę coś zjeść z Hee-sikiem.
Dobrze.
Jesteś taka ładna.
Teraz naprawdę wyglądasz na dziewczynę z Gangnam.
Czyli ładnie.
Dzięki. Zamówmy coś dobrego.
Czy tak smakuje kapitalizm?
Tak, i właśnie po to ludzie zarabiają.
By kupować pyszności bliskim.
Przez jakiś czas nie będzie mnie na komisariacie.
Dlaczego?
Będę działał pod przykrywką.
Co to znaczy?
Innymi słowy,
znajdę gdzieś pracę pod fałszywym nazwiskiem.
Gdzie dokładnie?
W miejscu, w którym mogą być narkotyki.
Dostałem cynk,
który się potwierdził.
Chcę to sprawdzić.
Pomogę ci.
Nie bądź śmieszna.
To zbyt niebezpieczne.
Pomogę ci.
Jestem silna, pamiętasz?
Wykorzystaj to.
Dobrze.
Przyjmują też kobiety.
Naprawdę tego chcesz?
Skoro to robisz, to na pewno w dobrym celu.
Masz na imię Hee-sik.
Po mongolsku to znaczy „życzliwy”.
Przebywając z tobą, stanę się lepszą osobą,
a przy okazji pomogę ludziom.
- Wszystko w porządku? - Tak.
Dobrze, dziękuję.
Oby tak dalej.
Pani An Eun-ji.
Pani An!
Tak.
Proszę sprawdzić listę dzisiejszych dostaw.
Jeśli coś zaginie, pani za to odpowie,
więc proszę potwierdzać ilość.
Dobrze.
Halo?
Dwóch nowych pracowników?
Pan Kim Jun-seok.
- Zgadza się. - A ta młoda dama to…
- Tsetseg? - Tak.
Tak, proszę pana.
Panie Kim, od trzech lat pan nie pracował.
A pani…
jest z Mongolii.
Jestem Koreanką, ale dorastałam w Mongolii.
Proszę pana.
Mam wizę pracowniczą, więc mogę pracować.
Proszę pana.
Umiecie czytać, prawda?
Oczywiście.
Doogo, nadzieja dla bezrobotnych i imigrantów.
Tak ludzie będą postrzegać firmę.
No dobrze.
W tym miesiącu przyjmę was na staż i zobaczymy, jak wam pójdzie.
Tylko się przyłóżcie.
Superancko.
Proszę pana.
Postaramy się. Dziękujemy.
Znalazłem.
Znalazłeś?
To Dericoin.
Na szczęście Łysol zapisał w telefonie swoje hasło.
Namierzyłem pieniądze, które dostał,
ale portfel, z którego je wysłano, był pusty.
Właściciel musiał go spieniężyć,
więc nie da się go namierzyć.
Kiedy dostaniemy raport z sekcji Łysola?
Jutro.
Ktoś zostawił mu maseczkę.
To jak pigułka z trucizną.
Maseczki nie znaleziono nawet w więziennej łazience.
Czemu ciągle pije pan wodę?
Nie wiem.
Nie mogę ugasić pragnienia.
Ten tonik jest za gorzki.
Nie do zniesienia.
Pij do dna.
Czekaj.
Dam trochę Nam-inowi.
Gorące.
My się chyba nie znamy.
Racja.
Seo Jun-hee, nowy barista.
Słucham panią.
Nie przyszłam na kawę.
Mój wnuk jest tu właścicielem.
Rety. Naprawdę?
Miło panią poznać.
Jak Nam-inowi udało się zatrudnić takiego eleganckiego dżentelmena?
Przy okazji,
zrobiłam rano zupę na kościach.
Proszę zjeść, jak pan zgłodnieje.
Czuję się zaszczycony.
Dziękuję.
Napije się pani kawy?
Chętnie. Wciągnijmy kubek gorącej americano…
Napijmy się kawy.
Pan i ja.
Razem.
Przecież nie ma pan innych klientów.
Zatem idziemy?
Co za zapach…
Ten posmak…
Dziękuję.
Jak długo jest pan baristą?
Trzydzieści lat pracowałem na giełdzie.
Po przejściu na emeryturę zainteresowałem się kawą
i zacząłem startować w zawodach.
Pańska kobieta…
Żona musi być wniebowzięta.
Zmarła
pięć lat temu.
Biedaku.
Ja również
nie mam partnera.
Zmarł?
Nie.
Odszedł.
Uciekł z domu.
Dziesięć lat temu oznajmił, że chce się odnaleźć,
i więcej się nie odezwał.
Chyba można uznać, że nie żyje.
Rozumiem.
Ten aromat…
jest niesamowity.
Powoli.
Tutaj. Dobrze.
Postaw.
Dobrze!
W porządku.
Zaczniecie od załadowania tego na ciężarówkę.
Macie być partnerami jak para glin.
Żal mi cię,
bo większość będziesz musiał zrobić sam.
Hej, ty!
Panie!
Do mnie mówisz?
Tak.
To nic, proszę pana. Proszę to zignorować.
Jak to wszystko dostarczymy,
skończymy pracę na dziś?
Zgadza się.
Ale co to za język?
Sam zacząłeś.
Tobie wolno, a mnie nie?
Co? Ty mała…
Hej!
WODA ŹRÓDLANA DOOGO
Ej, panie.
Podaj mi pan tę czerwoną paletę.
- Przeniesiemy na niej te skrzynie. - Jasne.
Robi się.
Skąd ona ma tyle siły?
Odsuń się
- albo pomóż z załadunkiem. - Co jest?
Załatwmy to szybko
i wejdźmy do magazynu dziś w nocy.
Mówiłeś, że szukasz narkotyków.
A czy przypadkiem
nie powinnaś ukrywać swojej siły?
Niby jak?
Nie wstydzę się tego.
Oczywiście,
ale nie powinnaś przyciągać uwagi.
Mam to gdzieś.
Ja zajmę się dźwiganiem,
a ty drobiazgami. Jasne, Gan I-sik?
- Jasne. - Dobrze.
Gdzie nauczyłaś się takich słów?
Zamierzasz już zawsze nazywać mnie Gan I-sik?
W koreańskich filmach słyszałam, jak ludzie mówią do siebie:
„Hej, bracie!”.
Co?
Mamy takie samo nazwisko.
Hej, bracie!
Posłuchaj.
Jedź z tą prędkością przez dwie minuty, a potem się zatrzymaj.
Po co? O co chodzi?
Zrób to.
Dlaczego? Kim ona jest?
To ta oszustka z Airdnd.
Co do diabła?
Oddaj mi pieniądze.
- Jakie pieniądze? - Znasz ją, skarbie?
Nie.
Już wiem.
Mongołka.
Zgadza się. Jestem z Mongolii.
Airdnd.
Wystawiłaś dom na sprzedaż
i zwiałaś z moimi pieniędzmi.
Jesteś okropna.
Jak możesz chodzić po ulicach,
gdy oszukujesz turystów?
Skarbie, ona oszalała.
- Porozmawiam z nią. Poczekaj. - Jasne.
I co zrobisz?
Celowałam tylko w turystów, więc policja olała sprawę.
Zamknęli ją.
Musisz się dowiedzieć trochę więcej o Korei.
W tym kraju nie zamyka się ludzi za kradzież drobniaków.
Drobniaków?
A co turyści pomyślą o Korei, gdy trafią na kogoś takiego?
Uznają, że to kraj oszustów.
Sama prawie tak pomyślałam.
Od samego początku byłaś nieuprzejma.
Sposób, w jaki mówisz, działa mi na nerwy.
Nam-soon, zaczekaj.
Nie możesz jej uderzyć.
Nie biję kobiet.
Oddaj mi moje pieniądze.
I oddaj pieniądze, które ukradłaś innym.
Wtedy ci wybaczę.
Prokurator mnie wypuścił.
Kim ty jesteś, żeby mi wybaczać?
Tylko od ciebie zależy, czy odzyskasz pieniądze.
Czyżby?
Nienawidzę tego koreańskiego tak zwanego kapitalizmu.
I nienawidzę jego praw.
Jak można wypuścić oszustkę?
Oszuści są najgorsi.
Zmienię to, jak funkcjonuje ten kraj.
Odpalaj.
Już.
SPECJALNE PODZIĘKOWANIA DLA JEON SOO-KYEONG
STRONG GIRL NAM-SOON
- Dałaś jej się okraść? - Chciałam temu zapobiec.
Wciąż coś do siebie czujecie?
- W życiu! - W życiu!
Rozmawiałem z kierownikiem.
- Mają tam niezwykle silną dziewczynę. - Jesteś.
Pierze pieniądze i pobiera jeden procent.
Przejdę do sedna.
Ponoć uwielbia pan prać pieniądze.
Obsesyjnie.
Sprawdziłem Ryu Si-o. Coś jest nie tak.
Każ mu przerwać operację.
Normalne życie nie jest ci pisane.
Uratujmy świat.
Dzisiaj sama się tym zajmę.
Gang Nam-soon jest w Doogo.
Pozabijam ich wszystkich.
Napisy: Agnieszka Żurek