STRONG GIRL NAM-SOON
MONGOLIA
Ipinakikilala ko sa inyo, ang kampeon noong nakaraang taon, Baatar!
At heto ang kaniyang makakalaban,
Tsetseg!
Laban!
-Tsetseg! -Tsetseg!
EPISODE 1 PAGSILANG NG MALAKAS NA BABAE
SEOUL, 2013
Mabuti kaya
ang lagay ni Nam-soon?
Bata pa siya noong nawala siya.
Kasalanan ko 'to, e.
Di ko na siya dapat isinama sa Mongolia.
Sino'ng mag-aakalang 'yon na ang huli naming pagsasama?
Mabuti na lang at nakuhanan mo siya ng litrato
para mapanatiling buhay ang alaala niya.
Di puwedeng alaala lang siya. Kailangan ko siyang mahanap.
Dahil diyan,
magsulat ka naman para sa 'kin.
-Baka nasa Korea na siya. -Oo naman.
May kakaiba bang pagkakakilanlan ang anak mo?
Malakas siya.
Hanapin mo ang pinakamalakas na bata sa buong mundo.
CEO HWANG GEUM-JU
Ms. Hwang, may naisip ako.
Ano kaya kung maglunsad tayo
ng strength contest para sa mga batang babae sa buong mundo
na may edad 12 hanggang 15?
Kung isang bilyong won ang premyo,
siguradong pag-uusapan 'to
at maraming sasali.
Hoy, Kim Nam-gil.
Kahit mahina ka, gumagana rin pala ang utak mo minsan.
Kaya hindi kita tinatanggal, e.
Salamat.
Ang ganda ng naisip mo.
Di tayo mahihirapang hanapin siya kung mga Asyano lang ang puwedeng sumali.
Dahil anak mo siya, batang Korean siya na may itim na buhok.
Oo nga.
Nakaalis na siguro siya sa Mongolia.
Bakit hindi ko naisip 'yon?
Kahit nasaan pa siya, basta ligtas lang siya.
'Yon lang ang hinihiling ko.
Handa akong ibigay ang lahat
para lang mahanap ang anak ko, kahit pa ang atay ko.
Ibibigay ko kahit kaluluwa ko sa kung sino mang makakahanap sa kaniya.
Sana ako na lang.
Makakaalis ka na.
Opo, ma'am.
Nam-soon.
Kukuhanan na natin ng litrato ang nanalo ngayong taon, si Tsetseg.
Tumingin ka rito.
Isa, dalawa, tatlo.
May genetic trait siya na nagpapalakas sa kaniya nang sobra?
Ganoon ang pamilya niya.
Napapasa ito sa mga babae sa pamilya.
Gaano siya kalakas?
Hindi masukat ang lakas niya.
Walang nakakaalam sa puwedeng mangyayari sa susubok na sukatin ang lakas niya.
Lahat ng babae sa pamilya niya,
may lakas na hindi mo pa nakikita.
Heto ang pamana na mula pa sa napakaraming henerasyon.
Ito ang pole arm na ginamit ng ninuno ko
sa pakikipaglaban kay Admiral Yi Sun-sin.
Yi Sun-sin?
Habang kumukuha siya ng pagsusulit para maging isang opisyal,
nakalaban ni Yi Sun-sin ang ninuno ko.
Pero,
si Admiral Yi Sun-sin ang nanalo.
Siyempre.
Gumamit ng espadang kahoy ang tusong si Admiral Yi Sun-sin
habang ang ninuno ko,
lumaban gamit ang pole arm na 'to
na gawa sa bakal.
Dahil magaan ang kahoy, makakagawa ka ng mas mahabang talim.
Pero hindi puwedeng gumamit ng bakal
dahil magiging mabigat.
Sa huli,
dahil hindi niya ito naisip,
tinalo ng tusong si Yi Sun-sin ang ninuno ko.
Ibig sabihin, hindi kay Yi Sun-sin ang pole arm na 'yan.
Totoo.
May ebidensiya ka ba, kahit hindi opisyal,
na nagpapatunay na naglaban sila?
-Wala, 'no? -Oo, wala.
Ano'ng gusto mo?
Kailangan lang,
pagkatiwalaan mo ako.
Tingnan mo ako sa mga mata.
Hindi mo ba nakikitang nagsasabi ako ng totoo?
Tumigil ka na.
Sinasabi mong mula 'to sa Joseon Dynasty.
May expert appraiser na nagpupunta sa sanglaan ko tuwing Miyerkoles.
Iwan mo ang pole arm dito.
Mag-usap na lang tayo pagkatapos niya 'tong tingnan.
Sige na!
Kailangang-kailangan ko ng pera.
Magpapa-opera ang asawa ko bukas.
Puwede mo ba akong bigyan kahit limang milyong won ngayon?
Parang awa mo na. Kawawa naman ang asawa ko!
Dalhin mo ang pole arm
at ibalik mo 'to sa Miyerkoles.
Buksan mo ang kaha de-yero.
Buksan mo na ang kaha de-yero!
Gawin mo na kung ayaw mong mamatay.
Sigurado akong gawa-gawa mo lang ang kuwento kay Admiral Yi Sun-sin.
Akala mo ba totoo 'yon? Bobo ka ba?
Ano? "Bobo"?
Ano'ng tinawag mo sa 'kin?
Bobo?
Dapat nga lumuhod ka sa 'kin dahil binigyan kita ng paunang bayad.
Ang sakit!
Ang kapal ng mukha mo na tawagin akong bobo.
Noong grade three ako, tinawag akong bobo ng kaklase ko
dahil hindi ko makabisado ang multiplication table.
Heo Tae-yeong ang pangalan niya.
Mula noon, galit na ako sa lahat ng may ganoong apelyido.
Pero ang problema sa 'yo, puro kasinungalingan ang sinasabi mo.
Kung ano-ano ring kuwento ang binubuo mo sa utak mo tungkol kay Yi Sun-sin.
Ano'ng problema?
Hindi mo matanggal ang paa mo?
Saan ko ba kayo unang dadalhin? Sa ospital o sa presinto?
Sa dentista.
Buwisit na 'to.
May nakalimutan ka yata.
Isama mo 'to, tarantado ka.
Ipinanganak na may pambihirang lakas ang mga babae sa pamilya nila.
Higit 500 taon nang naipapasa ito sa pamilya nila.
Pinapaniwaalan nila
na problema sa X chromosome nanggaling ang lakas nila.
Paano mo napangasawa si Ms. Hwang?
Noon,
hangover restaurant ang negosyo niya, hindi sanglaan.
HWANG GEUM-JU'S SEONJI HANGOVER SOUP
Lumapit kayo.
Isa, dalawa,
tatlo, apat…
Makinig kayo.
Gamitin n'yo 'to para sumakay ng taxi hanggang 3 p.m.
Bumaba kayo kaagad bago pa umabot ng 4,000 won ang metro.
Dedepende sa bilang ng masasakyan n'yong taxi ang suweldo n'yo.
Sabihin n'yo sa taxi driver
na sa kainan na 'to may pinakamasarap na hangover soup.
-Go, Hwang Geum-ju's Seonji Hangover Soup! -Go, Hwang Geum-ju's Seonji Hangover Soup!
Sige na.
Alam niya kung ano'ng gagawin para pumasok ang pera sa negosyo.
Lahat ng negosyo niya, lumalago.
Ako 'yong bank teller noon.
Trabaho kong kolektahin ang arawang kita
ng Hwang Geum-ju's Seonji Hangover Soup.
Bong-go.
Noon ko pa gustong malaman 'to.
Ano ba ang minahal mo,
'yong pera o 'yong ate ko?
Noon,
pangarap kong maglibot at kumuha ng mga litrato.
Sawang-sawa na ako sa trabaho ko.
Nasusuka na ako sa amoy ng pera.
Kaya…
Magpakasal tayo.
Kailangan kong
magkaroon ng anak na babae.
Kailangan kong ipagpatuloy ang lahi namin.
Kaya galingan mo.
Gagalingan ko.
Dahil diyan,
bakit hindi ka umalis sa trabaho at sa bahay ka na lang?
Naku po.
Maging househusband ka at ako na ang magtatrabaho.
Bibigyan kita ng magandang buhay.
Tutuparin ko ang pangako ko at gagawin kitang prinsesa.
At saka
hinding-hindi kita paiiyakin.
Pangarap mong maging photographer, di ba?
Susuportahan kita para matupad ang pangarap mo.
Mahal kong Bong-go,
kumuha ka lang ng litrato,
at ako na ang bahala sa pera.
Geum-ju!
Mamayang gabi,
hindi kita
pauuwiin.
Mali ang puwesto ng kama.
Hindi rin maganda rito.
Dito ang tamang puwesto.
Mas balanse.
Nagulat ka siguro.
May kailangan kang malaman tungkol sa 'kin.
Medyo…
malakas ako.
Nasa dugo namin 'to.
Kaya ngayong gabi,
ako na'ng bahala sa 'yo.
Nagwawala ang mga babae sa pamilyang 'to pagtungtong ng 22.
Hindi nila mapigilan ang sarili nila.
Siguro, ganoon na talaga ang mga babae sa pamilya niya.
Kaya hayun, nakuha niya ako
at nabigyan ko siya ng anak na lalaki at babae.
At dahil sa anak na babae,
nagpasalamat siya sa 'kin at niregaluhan ako ng mamahaling relo.
Dumako naman tayo sa highlight ng party,
ang doljabi ceremony.
HAPPY FIRST BIRTHDAY
Si Nam-in muna ang pipili ng gamit.
Nam-in, sige na.
-Sige na. -Ano kaya'ng pipiliin ni Nam-in?
Rice cake ang napili niya. Palakpakan natin si Nam-in!
Si Nam-soon naman ang sunod.
Ano kaya ang pipiliin ni Nam-soon?
Mga bata, dito kayo tumingin. Isa, dalawa, tatlo!
Sobrang taas.
Hindi ko lang basta anak si Nam-soon.
Siya rin ang muse ko.
Kaya ko siya sinama sa Mongolia
noong nagpunta ako para kumuha ng mga litrato ng mga bituin.
Gusto kong kunan ang mga espesyal na sandali na kasama siya.
Pero…
Nam-soon!
At bigla na lang
-nawala si Nam-soon. -Nam-soon!
Ito ba ang dahilan kaya kayo nag-divorce
ni Ms. Hwang?
Hindi ko na maitatama ang pagkakamali ko.
Saan kaya napunta si Nam-soon?
Naaalala pa nga kaya niya na Nam-soon ang pangalan niya?
Mama, Papa.
Ang hindi natatalong si Tsetseg!
Napakalakas talaga ng anak natin.
Mama, Papa, bakit po ba ako malakas?
Hindi namin alam.
Hindi namin alam kung saan ka ba nanggaling.
Gusto ko pong malaman kung sino ako at kung saan ako nanggaling.
Nakasakay ka kay Ppappa noong matagpuan ka namin.
Siguro mga lima o anim na taong gulang ka lang noon.
May paparating na kabayo.
Mahal, tingnan mo nga.
May batang nakasakay sa kabayo.
Batang babae.
Papunta sila sa 'tin.
At umiiyak siya.
Titingnan ko.
Papa.
Papa…
Ano'ng problema, bata?
"Ppappa"? Ano'ng ibig niyang sabihin?
Pangalan ba 'yon ng kabayo?
-Ang ganda niya. -Papa.
-Tadhana ito. -Papa.
Regalo siguro ng langit ang batang 'to.
Ito ang suot mo noong nakita ka namin.
GAWA SA KOREA
SUMUKO NA SILA SA PAGTATAGO SA WASHING MACHINE
Sa susunod mo na kunin.
Ganoon lang 'yon.
Uy, 'wag kang lumabas.
Sandali. May sasabihin ako.
Sandali. 'Wag kang lumabas!
Bakit kasingganda ng mga bulaklak ang mga Koreanong 'yan?
Gusto ko silang protektahan. Koreano ang tipo ko.
Ako ang Gangnam style
Gangnam style
-Ako ang Gangnam style -Style
Ako ang Gangnam style
-Gangnam style… -Ako ang Gangnam style
-Gang Nam-soon! -Nam-soon!
Gang Nam-soon!
Nam-soon!
Gang Nam-soon.
Sigurado na akong taga-Korea ako.
Gang Nam-soon ang pangalan ko.
Kailangan kong pumunta sa Korea.
Korea?
'Wag po kayong mag-alala.
Hindi naman ako aalis kaagad.
Kapag umalis ako ngayon, mahirap 'to para sa pamilya natin.
Magpapastol po ako ng maraming tupa para makaipon ng pera.
Mag-aaral rin po muna ako ng Korean.
Giyeok.
Nieun.
Ga.
Na.
Da, ra, ma, ba, sa,
ah, ja, cha, ka, ta, pa, ha.
-Ga, na, da, ra, ma, ba, sa -Ga, na, da, ra, ma, ba, sa
-Ah, ja, cha, ka, ta, pa, ha -Ah, ja, cha, ka, ta, pa, ha
-Marami pa akong nais sabihin -Marami pa akong nais sabihin
-Pero maikli ang aking awitin -Pero maikli ang aking awitin
Isa, dalawa, tatlo, apat, lima, anim, pito…
Nam-soon.
Sana ayos ka at ligtas.
Kumusta, Papa?
Malaki ka na.
Oras na para pumunta sa Korea.
Pumunta ka na sa Korea bago pa mahuli ang lahat.
Paano po kayo ni Mama kapag umalis ako?
'Wag mo kaming alalahanin. Pero magpakasal ka muna.
Isama mo ang asawa mo roon para hindi ako masyadong mag-alala.
Papa.
Korean ang pakakasalan ko.
Kung ganoon, hahanapin mo roon ang pamilya at mapapangasawa mo?
Opo.
Hahanapin ko ang pinakamabuting lalaki sa mundo.
Ang lalaking poprotektahan ko. Kahit ano'ng mangyari, hahanapin ko siya
-sa Korea. -Sa Korea.
At ngayon,
sisimulan na natin ang huling event ng Tenth Annual Strength Contest.
Stage One! Handa!
STRENGTH CONTEST
Three,
two, one.
Magaling.
Stage Two! Handa!
Three,
two, one.
Panghuli, Stage Three! Handa!
Five, four,
three, two, one.
Hindi!
Congratulations kay contestant number seven!
Nam-soon.
Nakakamangha, di ba?
Sa kauna-unahang pagkakataon sa loob ng sampung taon ng kompetisyon,
may isang kalahok ang nakapagbuhat ng 120 kg!
-Siya na ba ang anak mo? -Hindi.
Paano ka naman nakakasiguro?
Basta alam ko.
Sa isang tingin pa lang, makikilala ko na siya.
MGA HURADO
Taga-saan ka?
Taga-Yanbian po ako.
Ano'ng pangalan mo?
Ri Hwa-ja.
Hwa-ja?
Puwede ba tayong mag-usap?
Bale…
matatanggap ko na po ba ang premyo ko?
Oo naman.
ANG PAGHAHANAP SA PINAKAMALAKAS NA BABAE SA BUONG MUNDO
1ST PLACE: 500 MILLION WON
Hwa-ja.
Ano'ng blood type mo?
Type B po.
Tama.
Type B ang dugo ko at type O naman si Mr. Gang.
Kailan ka lumipat sa Yanbian?
Dumating po ako sakay ng bangka mula Mongolia
noong limang taong gulang ako.
Limang taong gulang ka
noong dinala ka sa Yanbian mula Mongolia?
Opo.
Saan ka tumira?
Sa ampunan po hanggang edad na 16,
at pagkatapos, namuhay na akong mag-isa.
Ano'ng trabaho mo?
Dahil hindi ako nakapag-aral at ang lakas ko lang ang mayroon ako,
nagtrabaho ako sa mga construction site sa Yanbian.
Naging construction worker ka?
Opo.
Pero…
parang ako lang po ang kumakain.
Masarap ang pagkain
pero nakakahiya naman pong ako lang ang kumakain.
Heto po.
Kumain din po kayo,
Nanay.
Hwa-ja.
Hindi. Nam-soon.
Ilang…
taon ka na?
Dalawampu't dalawang taong gulang po.
Kumain ka pa.
Ako 'to.
Pumunta ka ngayon sa Sanctus.
Mr. Gang,
mukhang…
nakita ko na ang anak natin.
Isama mo rin sina Nam-in, Geum-dong, at si Mama.
Kumain tayo nang magkakasama.
Nahanap na ba talaga nila ang anak nila?
Tugma ang blood type
pero hindi kumbinsado si Mr. Gang.
Malalaman nila ang totoo kung magpapa-DNA test sila.
Dahil sa problema sa X chromosome ng mga babae sa pamilyang 'yon,
hindi nagbibigay ng tamang resulta ang DNA test.
Imposible malaman ang totoo sa pamamagitan ng test.
Kakaiba naman 'to.
Sino'ng mag-aakalang may ganitong klaseng pamilya?
Sana mahanap na nila ang anak nila.
Pagod na pagod na ako.
Sampung taon na ang Strength Contest
kaya alam na ng buong mundo ang paghahanap kay Gang Nam-soon.
Pero hindi pa rin siya nagpapakita hanggang ngayon.
Baka patay na siya.
Alam mo,
sobrang lakas n'ong dalaga sa kompetisyon kanina.
Nabuhat niya ang 120 kg ng sandbags sa dalawang braso niya
at nanatili siyang nakatayo.
Si Gang Nam-soon na kaya ang dalagang mula sa Yanbian?
Puwede.
Gaano ba kalakas ang mga babae sa pamilyang 'to?
Hindi nila sinasabi.
Ayaw nilang malabas 'yon sa diyaryo.
MAGKITA TAYO BALANG-ARAW
Ano'ng gagawin ko kung pag-aagawan ako ng mga lalaki?
Ayokong magkagulo.
Ppappa.
Mag-asawa kayo, ano?
Pumasok na kayo. Kakain na.
Kumain na tayo.
Heto.
Salamat.
Geum-dong, gusto mo bang ipaghiwa kita niyan?
Wala akong lakas para dito.
Dito.
Dito tayo.
Ito ang kuwarto mo.
Tingin mo, siya talaga si Nam-soon?
Sigurado ako.
Siya si Nam-soon.
Pa-imbestigahan mo pa!
Lahat ng katangian ni Nam-soon
at kung paano mo siya nawala, nakalagay 'yon sa diyaryo nang 10 taon.
Naaalala mo ba 'yong ginawa mo
no'ng sinabi nilang titigil na sila sa pagsusulat?
Binili mo 'yong kompanya ng diyaryo.
NAKITA N'YO BA ANG ANAK NAMIN?
Lahat ng tao puwedeng gumawa ng kuwento
base sa impormasyong nabasa nila sa mga diyaryong 'yon.
Paano mo maipapaliwanag ang lakas niya?
Mga babae lang sa pamilya natin ang may ganoong lakas.
Hindi sapat ang pinakita niya.
Makipag-bunong braso kaya si…
Tama ang edad at blood type niya.
Nagkataon lang ba na lumipat siya sa Yanbian mula Mongolia
noong limang taong gulang siya?
May maliit na peklat
si Nam-soon sa talampakan.
Noong apat na taong gulang siya, tumalon siya sa bubong
at nasugatan ang paa niya sa tangkay ng puno.
Di ba sinabi ko sa 'yo na bantayan mo sa bahay ang mga bata?
Bakit mo siya hinayaang masaktan?
Di ko sinabi sa 'yo kasi alam kong ganito ang magiging reaksiyon mo.
Oo nga. Mahilig si Nam-soon na tumalon nang mataas.
Kaya palagi siyang tumatalon mula sa bubungan.
Ganoon siya. Tama si Bong-go.
Bakit hindi mo sinabi sa 'kin?
Nasaktan ang anak natin.
Bakit pa?
Abala ka naman sa pagtatrabaho
at ako ang naiiwan sa bahay para mag-alaga sa mga bata.
Ano ba'ng magagawa mo?
'Yon na nga e!
Ano'ng mahirap sa pag-aalaga ng dalawang bata sa bahay?
Dahil napag-uusapan lang din naman,
sinabihan kitang 'wag mong isama si Nam-soon sa Mongolia!
Bakit mo siya sinama roon?
Parehas akong kailangan nina Nam-soon at Nam-in.
Para namang may oras ka para sa kanila.
Alam mo bang kinakain ni Nam-soon ang tangkay ng strawberry?
Alam mo bang adik si Nam-in sa carbs?
Bong-go, tanga lang ang hindi makakahalata.
Bakit sa tingin mo kain siya nang kain?
Kasi wala siyang nanay.
Naghahanap siya ng pagkalinga.
Inisip niyang kapag mataba siya, mapapansin mo siya.
Papa!
Bakit ka naman ganiyan? Nandito lang ako.
Nawala si Nam-soon!
Siyempre wala ako sa tamang pag-iisip.
Kahit ganoon, naging ganito siya dahil pinakain mo lang siya nang pinakain!
Kasalanan mo 'to, Mama.
Sige, pasensiya na. Pinakain ko siya nang pinakain.
Bakit biglang sa 'kin napunta ang usapan?
Hindi na ako natutuwa.
Tama na!
Wala na tayong magagawa!
Ang dapat nating isipin, kung si Nam-soon ba talaga ang dalagang 'yon o hindi.
'Yon ang mahalaga ngayon.
Maupo na!
Ikaw rin!
Puro kayo sigawan.
-Nahilo ako sa inyo. -Hindi siya si Nam-soon.
Bakit ba siguradong sigurado ka na hindi siya si Nam-soon?
Nararamdaman ko lang.
Nararamdaman mo lang, mukha mo.
Hindi niya kamukha ang batang si Nam-soon.
Siyempre naghirap siya!
Kawawang bata.
Maganda ang mata ni Nam-soon.
Namana niya 'yon sa 'yo.
Dating bayaw,
mahal mo pa ba si Geum-ju?
-Asa! -Asa!
Asa.
Bahala kayo.
Basta,
naniniwala akong siya si Nam-soon
kaya wala na kayong magagawa.
Hi,
ako si Gang Nam-soon.
Gang Nam-soon.
Saan nga ba ang Gangnam?
Hindi pa huli ang lahat.
Hindi pa huli…
para itama ang lahat.
Hindi ako makapaniwala.
Siya si Nam-soon.
Siya ang anak kong si Nam-soon.
Nam-soon.
Mama?
Nam-soon.
Nam-soon!
Kumain na tayo.
Napakagandang pakinggan ang pagnguya ng dalawa kong anak.
Khorkhog?
Naku, khorkhog. Ano po'ng okasyon?
Nabenta na natin ang lahat ng mga tupa natin.
Ito na ang huling araw mo sa Mongolia.
Ppappa.
Ppappa?
Ppappa…
Ppappa?
Ppappa.
Oras na para magpaalam kay Ppappa.
Hinintay niya talaga hanggang sa makaalis ka pa-Korea.
Ppappa.
Ppappa…
GANGHAN POLICE PRECINCT
Nandito lang kami at ipagdarasal ka namin.
Kapag nahirapan ka roon, puwede kang umuwi rito anumang oras.
Mama.
Para madali mong mahanap ang mama mo.
Ano'ng nararamdaman mo?
Pagandahin mo siya.
Doon tayo tumingin.
Ang liit at ang cute.
Siguro bagay sa 'yo 'yong pink.
Nam-soon.
Mabuhay ka sa paraang gusto mo
dahil sa 'yo ang lahat ng 'to.
Tara na.
Hindi pa ba malinaw sa 'yo?
Imposible nga.
Pautangin n'yo ako sa huling pagkakataon.
Hindi na kami puwedeng magpautang.
Ilang beses mo na kaming pinuntahaan ngayong linggo.
Bayaran mo muna 'yong utang mo, at saka tayo mag-usap.
Pero…
-Ms. Hwang. -Ms. Park.
Pautangin mo naman ako ng sampung milyong won.
Ibibigay ko sa 'yo ang karapatan sa mga tindero ko.
Pero paano ka mabubuhay kung mawawala ang negosyo mo?
Ano'ng nangyayari?
-Pautangin mo siya. -Pero, Ms. Hwang,
na-liquidate na niya ang lahat ng pag-aari niya nitong nakaraang buwan.
-Kaya bigyan mo na siya ng pera. -Opo, ma'am.
Heto.
Dito 'yon, di ba?
Bumaba ka.
Hulihin n'yo ang isang itim na sedan na may plate number na Seoul M3490.
Sino ka?
Pulis?
Asa.
Sino naman ang babaeng 'yon?
-Hoy, bagito! -Maligayang pagbabalik.
Nakabalik na ako.
Hwang Dae-cheol, Min Byeong-hun.
Diyos ko po.
Magaling, Hee-sik.
-Hindi ako ang nakahuli sa kanila. -Sir!
May natanggap tayong intel na may mule sa 11 p.m. flight mula Mongolia.
Malapit na silang lumapag.
Tawagan mo ang DIU ng Incheon.
Sige po.
Pupunta na kami ni Young-tak sa airport.
Sige. Tara.
-Aalis na kami. -Ingat.
Hello.
Magandang hapon sa inyong lahat.
Ito ang inyong kapitan.
Lilipad ang eroplano natin patungo sa Seoul, South Korea.
-Nasa 18°C ang temperatura. -Pakisuot ang seat belts.
-Lalapag tayo ng 10:45 p.m. -Pakisuot ang seat belts.
Sana'y maging komportable kayo.
Hindi tayo sigurado kung paano nila dadalhin.
Puwedeng isingit sa pagkain o kaya sa laruan.
Puwedeng maging droga ang kahit ano.
Plastik na bote, pangkulay,
tissue, papel, candy, at kung ano-anong gamit,
kaya kahit makeup, dapat inspeksiyonin.
Bakit?
Sige.
Nagsimula na silang mag-inspeksiyon.
Pangako po na ligtas ang biyaheng 'to. Sana'y komportable kayo.
Kaligtasan ba ang laging nauuna?
Po?
Mas gusto ko 'yong mabilis.
INCHEON MAIN CUSTOMS
Magandang gabi, sir.
Heto.
Inspector Lee ng Incheon DIU. Limang minuto bago lumapag ang eroplano.
Sige. Limang minuto.
Control tower 'to.
May naranasang isyu ang Air Mong flight na lalapag ng 10:45 p.m.
Palapag na ang eroplano pero mabilis pa rin ito.
Sira yata ang spoiler.
Nam-soon.
Napagod ka siguro. Magpahinga ka na.
Ayos lang po ako.
Ako ba ang mga nasa litrato?
Oo.
Ako talaga 'yon noong bata pa ako.
Talaga?
May litrato ka ba noong bata ka ba?
Wala na po.
Nasa alaala ko na lang ang lahat.
Wala ka sigurong lisensiya.
Kumuha ka.
Bibilhan kita ng kotse.
Bilang mama mo, ibibigay ko ang lahat ng gusto mo.
Pero sa ngayon, matulog na tayo.
Pero gusto ko pong tanungin,
gaano po ako kalakas noong bata pa ako?
Halika.
Sa higit 500 na taon,
ipinapanganak ang mga babae sa pamilya natin na may pambihirang lakas.
Sa lahat sa kanila, ikaw ang pinakakakaiba.
Maaaring hindi mo pa alam kung ano'ng kaya mo.
Gaano po ako kalakas noon?
Noong limang taong gulang ka,
nakapagbaliktad ka ng kotse.
Pero hindi lang 'yon.
Mga mahal naming pasahero.
Malapit na tayong lumapag.
Dahil sa problema sa eroplano, magiging maalog ang paglapag natin.
Manatiling nakaupo at nakasuot ang seat belts.
Ano'ng problema?
Hindi ka lang malakas,
pero mabilis ka rin at mataas tumalon.
Ano'ng nangyari?
-Ayos lang ba kayo? -Oo. 'Wag kayong magmadali.
Diyos ko.
MARAMING SALAMAT KAY KIM WON-HAE
STRONG GIRL NAM-SOON
Nandito na ako.
Gawin na natin 'to!
-Mongolian ka ba? -Hindi, taga-Gangnam ako.
Pero kukumpiskahin ko pa rin ang mga 'to.
-'Wag 'to. -Kami ang magdedesisyon n'on.
Mababait sa mga biktima nila ang mga manloloko.
Sinasabi mo bang naloko ako?
Hindi ito ang pinangarap ko.
Kumain ka na ba? Buong araw kitang hinanap.
Nasa Korea ngayon ang anak ko.
Nasa malapit lang siya. Nararamdaman ko.
May alam ka na ba kay Hwa-ja?
Mukhang may pinaplano siya.
Ano po'ng gagawin ko sa kaniya?
Obserbahan mo muna siya.
Tutulungan mo ba akong hanapin ang mama ko?
Tumutupad ako sa pangako.
Ang pangit naman ng disguise ng pulis na 'yon.
Oo nga. Wala tayong budget.
Itabi mo ang kotse mo!
Hindi. Ang kotse mo ang itabi mo!
Di 'to matatapos hangga't hindi nakukulong
ang mga nasa itaas.
Nagiging bagong synthetic drug 'to.
Nakakamatay kahit na 1 g nito.
Kailangan ko 'tong protektahan laban sa mga krimen.
Bakit ba nilalagay n'yo sa palad n'yo ang paglilinis sa lipunan?
Marami akong dapat alagaan sa mundong 'to.
Dito ka pumunta kung gusto mong baguhin ang mundo.
Ito ay para lang sa mga espesyal na tao.
Tagapagsalin ng subtitle: Sem Pabion