STRONG GIRL NAM-SOON
Początki mojej siły
sięgają roku 1593, 26. roku rządów króla Seonjo.
Podczas bitwy o Haengju
pewna kobieta ukamienowała
o wiele więcej osób, niż miała kamieni.
To była moja przodkini, Park Gae-boon.
Usłyszawszy o jej dokonaniach,
generał Gwon Yul zaprosił ją do pałacu.
Jednak dzielna dama wyśmiała niekompetencję króla Seonjo
i odrzuciła zaproszenie.
Za siłą naszej rodziny kryje się ogromna tajemnica.
Dziedziczona jest tylko w linii żeńskiej.
Gen w chromosomie X
staje się najaktywniejszy w 22. roku życia.
Energia w naszym ciele zmienia się w wieku 22 lat,
więc musimy szybko znaleźć męża.
To tradycja.
A ja właśnie skończyłam 22 lata.
ODCINEK 6 TAJEMNICZY X
Osobą, która dała ci cynk o narkotykach w Doogo, byłam ja.
Dowiedz się więcej o Doogo.
A ja
zajmę się Ryu Si-o.
To pewna informacja?
Oczywiście.
Policja ma ograniczone możliwości.
Moje źródło pochodzi
z rozległej sieci powiązań
z półświatkiem.
Powinieneś mi zaufać.
Od początku pani ufałem.
To wcale nie było niemożliwe.
Ale nie mogę już pracować w Doogo.
Oficjalnie zakończono moją tajną operację.
Zaufaj
Nam-soon.
Ona coś odkryje.
Nie mogę.
Jest niezdarna i nieuważna.
Ma się za niepokonaną.
Bądźmy szczerzy.
Siła nie uchroni jej przed nożami i kulami.
Czujesz coś do mojej córki?
- Słucham? - Tak się o nią troszczysz…
Cóż…
Wyrażanie troski to nie dowód uczucia.
To znaczyłoby, że kocham wszystkich Koreańczyków.
Moja córka ma 22 lata
i musi się spieszyć.
Niepokoję się, bo mamy tak mało czasu.
Musi dojść do konsumpcji.
- Co takiego? - Nieważne.
Dlatego przyszłam,
choć mogłam zadzwonić.
Chciałam ci się lepiej przyjrzeć.
Mam nadzieję, że narządy masz nietknięte.
Pójdę już.
Wracaj do środka.
Chwila.
Chcę oddać pani pieniądze.
Już dawno chciałem, ale nie wiedziałem jak.
Są u mnie w biurku.
Czujesz się przez nie niekomfortowo?
Oczywiście, że tak.
Zwrócę je pani.
Co powiesz na to?
Użyjemy ich, by sfinansować ten projekt.
Środki policyjne nie wystarczą
na takie śledztwo.
Wątpię, by policja w ogóle ci pomogła.
Wydaj je na to, czego potrzebujesz,
by prowadzić to śledztwo.
Przekazuje je pani na wsparcie śledztwa?
Tak.
W porządku.
Skoro tak, dobrze je wykorzystam.
Przy okazji,
czym zajmuje się twój ojciec?
Wiedziałam, że w końcu się spotkamy.
Mama i ja rozumiemy,
czemu to zrobiłaś.
Raz możemy ci wybaczyć.
Ale tylko raz.
Nagraj mnie jeszcze raz, a zgłoszę, że się obijasz.
- Sio. - Niezwykła siła, prawda?
To przeznaczenie.
Bóg
jest po mojej stronie.
Jak się nazywa?
Już sprawdziłem dokumentację personelu.
Nazywa się Tsetseg. Jest z Mongolii.
Ma 22 lata.
Mówi po koreańsku?
Tak, ale nie używa zwrotów grzecznościowych.
Nawet do starszych kolegów mówi na ty.
To tylko dodaje jej uroku.
Łącz z szefem działu logistyki.
Natychmiast.
Tak jest.
Nie przyszedł?
Dopiero zaczął.
Ta dzisiejsza młodzież…
Jest delikatny.
Spróbuj dostarczać 280 przesyłek dziennie.
To potrafi dać w kość.
I to ma być facet?
Skończ z seksistowskimi komentarzami.
Mężczyźni mogą być słabi,
a kobiety silne.
Hej.
Wyglądam jak telewizor?
Czemu się tak gapisz?
Twoja matka na pewno urodziła cię w terminie?
Może byłeś wcześniakiem.
Czekaj.
I jak?
W Mongolii nie ma wielu klinik,
więc nastawiłam wiele kręgosłupów.
Znajdę kogoś na jego miejsce.
- A teraz sio. - Dobra.
Sto surowych jajek.
Nie ogarniam jej siły.
Halo?
Do biura prezesa?
Proszę usiąść.
Dziękuję.
Mam ją szpiegować?
To za mocne słowo.
Powiem panu, o co chodzi.
Skoro mamy tak utalentowaną pracownicę,
moją rolą jako prezesa
jest to docenić i pokazać,
jak może przydać się firmie.
Oczywiście.
Ma pan całkowitą rację.
Moje pragnienie stworzenia wizerunku firmy
bez szklanego sufitu
przez zaoferowanie dużego awansu dostawczyni
to tajemnica.
Rozumiem.
Pan także zmieni stanowisko na wyższe.
Proszę obserwować każdy jej ruch
i mnie informować.
Oczywiście.
Ale jak dokładnie mam ją obserwować?
Nagrania wideo.
To najprostszy sposób.
Oczywiście.
Rozumiem.
Dobrze.
Przepraszam.
- Halo? - To ja.
- Nam-soon? - To Nam-soon?
Jak się masz?
Pomógłbyś mi, jeśli nie jesteś zajęty?
Dla ciebie wskoczyłbym nawet do szamba.
Co?
Dobra.
Gdzie i kiedy mam być?
Co powiedziała?
Pracuje na pół etatu jako dostawczyni w Doogo.
Chce, żebym zastąpił nieobecnego dostawcę.
Jest dostawczynią?
O co tu chodzi?
Już rozumiem.
Ta nadziana kobieta musi być też właścicielką Doogo.
Podobno bogaci szkolą swoich spadkobierców od podstaw.
Ale nie jako dostawców.
Chodźmy razem.
Stęskniłam się za Nam-soon.
Dobrze.
Ale najpierw skończmy jeść.
- Co się dzieje? - O nie!
Wyciągnijcie go!
Proszę.
Nic ci nie jest?
Nie.
Ej, An Eun-ji.
Pewnie nigdy nie pracowałaś w obsłudze klienta.
Podobno pewnemu irytującemu klientowi
zagroziłaś podcięciem żył.
Mówienie o podcięciu żył jest złe,
a macanie mnie po tyłku już nie?
Jesteś tu prezeską?
Firma należy do ciebie albo twoich rodziców?
Znaj swoje miejsce.
Pracowałabyś tu jako córka
właścicielki nieruchomości?
Żeby dochodzić swoich praw, trzeba mieć pieniądze.
Nie do wiary.
Jeszcze raz zrobisz coś takiego
i kończymy współpracę.
Bezwartościowa gówniaro.
Wiecie, jaki dziś dzień.
Już dawno mieli przynieść obciążenia 100 kg,
a nadal ich nie ma.
Na pewno nie stać cię na więcej?
Mamo, jestem wykończony.
Uda mi zaraz eksplodują.
Naprawdę?
W porządku. Wystarczy.
Nie przemęczaj się.
Dobrze.
Co ja mam z tobą zrobić?
Przyspieszmy trochę.
Dasz radę.
Proszę. Siadaj i spróbuj tego.
- Geum-ju. - Tak?
Wiesz, że Nam-in nie rozmawia z tobą, bo jest na ciebie zły?
Nie.
Jest na mnie zły?
Dlaczego?
Poważnie?
Od pięciu lat?
Tak.
Bzdura. Widziałam, jak rozmawiasz z mamą.
Odpowiadam, gdy mnie o coś pyta,
ale nigdy nie mówię pierwszy.
Dlaczego? O co chodzi?
Widziałam cię dziś rano.
Jechałeś na pace z kolegami.
Nigdy jej nie wybaczę.
Nigdy.
Niewdzięczny smarkacz.
Nie wybaczysz mi?
Myślisz, że mnie to obchodzi?
Może najpierw schudnij?
Jesteś drażliwy i małostkowy jak ojciec.
Bolało?
Musiało boleć.
Teraz zabawna poza.
Raz, dwa.
Dobrze. Świetnie.
Raz, dwa.
Dobrze.
Pomachaj, Jae-min.
Dobrze.
Dobrze. Raz, dwa.
Jeszcze raz.
Spójrzcie w obiektyw.
Tato,
dlaczego nie zejdziecie się z mamą?
- Co? - Przykro mi, że jesteś taki samotny.
Dlaczego? Mnie wcale nie jest przykro.
Mówię poważnie.
Nam-soon wróciła, więc możecie do siebie wrócić.
Nie rozumiesz świata dorosłych.
Ani małżonków,
ani rozwodników.
Niczego.
Nawet świata Hwang Geum-ju.
I nie chcę zrozumieć.
Zobaczyłbym się z Nam-soon.
Nigdy nie mieliśmy okazji zjeść we dwoje.
Zaproś ją na kolację. To też twoja córka.
Jak wiesz, zaginęła, gdy była ze mną.
Wciąż czuję się winny.
Ale to nie twoja wina.
Mama wini cię za to, że ją zgubiłeś,
ale ja się nie zgadzam.
Mama to tyranka!
Wiem tylko tyle, że zaginięcie Nam-soon
było moją winą.
Skoro o tym mowa, zadzwonię do niej.
To styl Gangnam
Cześć, tato.
Jestem w pracy. Dostarczam przesyłki.
To długa historia. Opowiem ci później.
Naprawdę? Jasne.
Przyjadę jutro po pracy.
Jasne.
To był mój tata.
Na czym skończyliśmy?
- Tak, ty! - Tak, ty!
Nam-soon pracuje jako dostawczyni?
Czemu matka jej to robi?
Tyran zawsze stawia na swoim.
Zależy jej tylko na pieniądzach.
Kompletnie do siebie nie pasujemy.
Wolała, żebyś otworzył kawiarnię, niż poszedł na studia.
Nadal uważam, że powinieneś skończyć studia.
Po co?
Inni tylko by się śmiali z mojej tuszy.
Nie cierpię tego.
Tylko jedzenie sprawia mi radość.
Mógłbyś po prostu
spróbować schudnąć.
Czy to takie trudne?
Tak.
Trochę zrzuciłem, ale wszystko wróciło,
gdy wszedł efekt jo-jo.
Próbowałem wszystkiego.
Pieniądze twojej matki załatwią wszystko.
Ale jak widać nie to.
Czyli długo zajmie wam zebranie odpowiednich dowodów
i namierzenie adresu IP?
Tych od deepfake'ów najtrudniej złapać.
Mają dostęp do najnowszych technologii,
więc namierzenie ich może zająć nawet pół roku.
I to ma być policja?
Pani Gil, proszę się uspokoić.
W pół roku to oni oszukają kolejnych 30 osób.
Nie wierzę.
Niech pan posłucha. Sama ich złapię.
Sama ich znajdę i wam ich przyprowadzę.
Wy ich tylko zamkniecie.
A ja zmiażdżę im kości.
Doceniam, że im pani nawkładała
i tak zaangażowała się w moją sprawę.
W ramach podziękowań chciałbym zaprosić panią na lunch.
Może przejażdżka?
Kiedy wrócisz?
Babciu, kazałaś mi jeść powoli.
Dziecko,
zawsze wszystko może się zmienić.
Natychmiast wracaj do kawiarni.
Pospiesz się.
Jestem głodna.
Dzień dobry.
Radosnego poranka.
Gold Blue jest najlepsze
List od Międzynarodowego Związku Szafirowego.
„Związek Szafirowy”?
Tak.
Istnieje coś tak bzdurnego?
- I co piszą? - Same bzdury.
Chodźmy najpierw na górę.
„Życzymy państwa firmie wielu sukcesów.
Państwa firma, Gold Blue,
nosi tę samą nazwę, co amerykańska firma handlująca szafirami,
co może prowadzić do pomyłek i problemów prawnych.
Wielokrotnie sugerowaliśmy zmianę nazwy,
jednak tego nie uczyniono.
W związku z tym przedstawiamy nasze ultimatum.
Prezes Han Su-cheol,
Międzynarodowy Związek Szafirowy”.
Bezużyteczni idioci.
W dodatku ignoranci.
Ignoranci?
„Blue” w nich nazwie oznacza kolor.
A w mojej melancholię.
- Nam-gil. - Tak?
Co byś zrobił, gdyby Kim Nam-gil złożył na ciebie skargę?
Czemu miałby to robić?
Bo tak samo się nazywasz.
A gdyby zabronił ci chodzić po ulicy, twierdząc,
że twoja twarz go obraża?
Chyba trochę pani przesadza…
To niedorzeczne.
Może i nazywacie się tak samo,
ale jesteście zupełnie różni.
Nieważne.
- Pisz. - Tak jest.
Z oburzeniem przyjęłam oficjalną skargę
szargającą reputację Gold Blue,
która nie ma związku z firmą jubilerską z USA.
Nie zmienię nazwy, którą firma nosi od 20 lat,
bo używa jej ktoś inny.
- Za to państwo mogą. - …„państwo mogą”.
Związek Szafirowy? Ja założę Związek Satynowy.
- …„Satynowy”. - Jeszcze jedno.
Nie puszczę tego płazem.
Dopisz jeszcze to.
Panie Han Su-cheolu,
proszę zmienić nazwisko, bo mój durny chłopak z liceum
nazywał się tak samo.
- Na pewno chce pani to wysłać? - Tak.
- Wysyłaj. - „Proszę zmienić nazwisko”.
To wszystko, Nam-gil?
Ostatnio udzieliliśmy pożyczek wielu paniom z Gangnam
pod zastaw akcji i obligacji.
- W jakim celu? - Cóż…
Chcą inwestować w fundusze inwestycyjne i REIT-y.
Bread Song.
Nazwisko jak z komedii,
ale działalność niczym z filmu noir.
Halo?
Dzwonię z HSC Finance Center.
Chcę potwierdzić kolejne spotkanie.
W samą porę.
Już jadę.
Natychmiast.
Proszę decyzje podejmować intuicyjnie,
a analizę danych zostawić ekspertom.
Zdecydowała pani?
- Pierwszy. - Doskonały wybór.
Jestem…
pani człowiekiem.
Czy wymieniona tutaj firma, Lona Reits,
to pańska spółka powiernicza?
Ściślej fundusz powierniczy prowadzony przeze mnie
i moich partnerów
z całego świata.
Bread.
Może zjemy dziś
razem kolację?
Chcę podziękować za polecenie mi tak obiecującego projektu.
Nie spotykam się z klientami poza biurem.
Naprawdę?
Czuję, że muszę jakoś okazać wdzięczność.
Szkoda.
Od każdej reguły
są wyjątki.
W końcu jestem mężczyzną.
Będziemy w kontakcie.
Następnym razem zaparz mi herbatę imbirową.
- Lubi pani herbatę imbirową? - Nie.
Po prostu tutaj zawsze mam na nią ochotę.
Mdli mnie.
Zapamiętam, proszę pani.
Nie gramy dziś
w liczby?
38, 54
i 62.
Wiek twój, twojej matki
i ojca.
Źle.
Pani Hwang!
- Pani Song. - Co panią tu sprowadza?
Badam branżowe trendy.
Ostatnio pieniądze płyną w tym kierunku.
Zastanawiałam się czemu.
Zainwestowałam tu pieniądze
i w trzy miesiące zarobiłam dwie bańki.
Facet ma talent.
Pani Hwang, pan Song zaprasza.
Pójdę już.
Powodzenia.
38, 54, 62.
Jakaś podpowiedź?
Cóż za bezwzględność.
To żadna zabawa,
gdy jest za łatwo.
Ceny ropy
Są zbyt…
Liczę, że ceny ropy wkrótce się ustabilizują.
A może najpierw ukoi pan moje serce?
Nie ma pan kontroli nad cenami ropy, panie Bread.
Jak mogę
ukoić pani serce?
Ciekawi mnie, jak brzmi pana koreańskie nazwisko.
Chyba nie Song Bbang?
„Song Bbang”?
Ależ pani urocza.
Song…
Su-hyeon.
Rozumiem. Song Su-hyeon.
Su-hyeon, możesz…
Trochę bliżej.
Panie Bread.
Jest pan…
oszustem, prawda?
Jak mnie pani nazwała?
Znam każdy możliwy sposób na wzbogacenie się w tym kraju,
ale to, co proponuje pan swoim klientom…
Pani Hwang!
To znaczy
proszę pani.
Rezygnuję z naszej współpracy.
Proszę wyjść.
- Proszę posłuchać. - Bo wezwę ochronę.
Chciałam zaproponować korzystny układ,
ale widzę, że zdenerwował pana fakt,
że pana przejrzałam.
Proszę posłuchać.
Mogę panią pozwać o zniesławienie.
Nieważne.
Już idę.
Na dziś wystarczy.
Kontrolowanie gniewu przydaje się
w sprawnym zarządzaniu dużymi kwotami.
A może chodzi o to…
że uderzyłam w słaby punkt?
Do widzenia.
Daj mi swój numer.
Chcę dalej grać
w te twoje liczby.
To fajna zabawa.
Zero, jeden, zero…
WARIAT OD LICZB
Pani Hwang,
prosimy o potwierdzenie przybycia na spotkanie w Heritage.
Mówi Hwang Geum-ju.
Oczywiście, że będę.
Ale najpierw
proszę umówić mi spotkanie z Ryu Si-o z Doogo.
Zagramy w madżonga.
Woda?
Po narkotyku nie ma śladu.
Mają jaja.
Zgłosimy się, jak zbierzemy więcej zeznań.
Oczywiście.
Daję wam szansę, bo sam należałem do jednostki antynarkotykowej.
Dajcie znać, gdybyście potrzebowali wsparcia.
Tak jest.
Proszę pana, idziemy.
Proszę pana!
Wody.
Wody…
Dziękuję Doogo za sfinansowanie
programu wsparcia dużych rodzin.
Dzięki wam dotrzymałam obietnic
i mogę liczyć na kolejną kadencję.
To ja dziękuję.
Program podniósł reputację Doogo
oraz zwiększył sprzedaż.
Gdybym mógł pomóc w innych projektach,
proszę się nie krępować.
Podobno trzeba się dzielić.
Jeśli potrzebujecie porady w sprawie wejścia na giełdę,
jesteśmy do dyspozycji.
Skoro o tym mowa,
chcę wprowadzić Doogo na rynki zagraniczne.
Jak wiecie,
w tym celu potrzebuję wsparcia osób u władzy.
Jak udało ci się zdobyć taki majątek w tak młodym wieku?
Ciekawi mnie to.
Z pewnością masz talent.
To dopiero początek.
Liczę na wasze wsparcie.
Hej, Hee-sik.
Niedobrze. Szef zemdlał.
Co?
Tak.
O co chodzi?
I co?
Dokąd go zabierasz?
Do szpitala. Mam tam znajomego lekarza.
Zawróć.
Zawracaj, do cholery!
Oddzwonię do ciebie.
Cholera.
Przykro mi to mówić, ale to objawy uzależnienia.
Właśnie.
Dlatego nie mogę tam jechać.
Bez leczenia pan umrze.
I jak ja się wytłumaczę?
Przecież sam to zażyłem.
Detektyw
prowadzący śledztwo?
Masz pojęcie,
ile kosztowało mnie dojście aż tutaj?
Raz, by złapać sprawcę,
przebiegłem dziesięć kilometrów.
Jestem…
gliną, który ściga ćpunów.
Chcesz,
żeby mi przypięto łatkę ćpuna?
Hee-sik.
Pomóż mi.
Ratuj moją karierę.
Musisz mi pomóc.
Proszę.
Szef stracił przytomność.
Hee-sik zabrał go do domu zgodnie z jego poleceniem.
Wody.
Wody…
- Wody. - Nie może pan.
Wody…
Wody!
Wody…
W szufladzie jego biurka
znalazłem maseczkę zmarłej pielęgniarki, którą zachowaliśmy jako dowód.
Już wtedy był uzależniony.
Pozbyłeś się maseczki?
Tak.
Szukał jej cały dzień.
Zauważyłem, że kawałek został oderwany.
Niedobrze. Co robimy?
Musimy go chronić.
Nasz szef umiera.
Co możemy zrobić?
Panie Ryu.
Pamięta pan Hwang Geum-ju?
Poznaliście się wtedy.
Zapewne będziemy się widywać.
Pamiętam.
Przesadnie pewna siebie właścicielka lombardu.
Poprosiła,
żebym umówiła was na madżonga.
Skorzysta pan na tym.
Umówić was?
Tak, ale na karty.
Do madżonga trzeba trzech osób.
Proszę umówić prywatne spotkanie.
Oczywiście.
Koniec!
Pa, Nam-soon.
- Pa. - Trzymaj się.
- Halo? - Gan I-sik.
Jesteś zajęty?
Przepraszam.
Chciałem przyjść po pracy,
ale nie dam rady.
Bez obaw. Sama się tym zajmę.
Zawsze pewna siebie.
Brzmisz na zmęczonego. Jesteś zmęczony?
Skądże.
Bardzo mi pomagasz.
Dzięki, Nam-soon.
Nie ma za co.
Daj mi trudniejsze zadania. Ze wszystkim sobie poradzę.
Gang Nam-soon.
Nie popadaj w zuchwalstwo.
Nie da rady. Zuchwalstwo mam we krwi.
Nigdy nie słucha.
Przypuszcza się, że narkotyki nabyli…
dwa lub trzy dni przed śmiercią.
Szef zażył ich dużo mniej,
więc może skończy się na skutkach ubocznych?
NUMER SPRAWY
Na co się gapisz?
Mówiłem, że chcę wody.
Daj mi wody.
Proszę pana.
Proszę się ocknąć.
Gan I-sik, w porządku?
Narkotyk wywołał u niego nienaturalny stan.
Fizyczny i psychiczny.
Nie rób mu krzywdy!
Moje pierożki!
O nie.
Ten narkotyk to poważna sprawa.
Zwiększa siłę zażywającego.
Musimy szybko znaleźć te narkotyki w magazynie.
Problem w tym,
że jest tam za dużo rzeczy.
Najpierw skup się na białych rzeczach.
Jasne.
Czekaj.
Jest ktoś, kto może ci pomóc?
Nie sądziłem, że możemy być tak użyteczni.
Wiem. Już drugi raz prosi nas o pomoc.
Wskakujcie.
Wskakujcie?
Gotowi?
Jedziemy.
- Ale super! - Nam-soon, czekaj.
Biegniesz za szybko!
- Biegnij, Nam-soon! - Co z tobą?
- Boisz się? - Postaw mnie!
Ależ to przyjemne.
Pani Jung, proszę do mojego biura.
Proszę usiąść.
To Opulentia.
Tak.
Wkrótce spotkam się z Ryu Si-o.
Chcę się do niego zbliżyć.
Dowiedz się, kim jest i kto może go wspierać.
Mogłabyś dojeżdżać do pracy.
Dlaczego wolisz mieszkać tutaj?
Po co mieszkać w domu,
który jest całkiem pusty?
A właśnie.
Pani mama nocuje dziś poza domem.
Poza domem?
Nic nie wspominała.
Dzwoniła wcześniej, żeby poinformować o swoich planach,
i prosiła, bym podała Geum-dongowi tonik ziołowy.
Cóż…
To bardzo dziwne.
Pani matka się z kimś spotyka.
Wracasz do domu?
Niesiesz świat na swych ramionach
Czy jestem dla ciebie zbyt śmiała?
Postawisz mi drinka?
Powiedz
Powiedz, że chcesz, bym była twoja
Od dawna
Chciałam być twoja…
ROZWYDRZONA CÓRKA
Musi się dobrze bawić.
Niewiarygodne.
Hej.
Dziś bierzemy tylko to, co białe.
Ale
po co to robimy…
Nie zadawaj pytań. Po prostu to zrób.
Pani No, oczy szeroko otwarte.
Ktoś może tu przyjść.
O tej porze?
Doogo nie oferuje porannych dostaw.
Nikogo tu nie ma.
O nie!
Kim jesteś?
Złapali ją.
Ukryjmy się.
Dzień dobry.
Chciałam tylko skorzystać z toalety.
Z czyjego zespołu jesteś?
Proszę pana, zaraz wykorkuję.
Tak mnie boli brzuch.
Masakra.
Nie wytrzymam.
Dlaczego?
Co jest?
- Co jest? - Rany, odleciał.
Co odleciało?
Jestem bardzo wrażliwy.
Ten hotel…
ma najczystsze toalety ze wszystkich hoteli w Seulu.
Już na karaoke mi się chciało.
Też musisz skorzystać, prawda?
Chcesz powiedzieć,
że przyjechaliśmy do hotelu skorzystać z toalety?
Ogólnie nie jestem wybredny,
ale nie korzystam z publicznych toalet.
Joong-gan, pospieszmy się.
Ty.
Droczysz się ze mną czy mnie obrażasz?
Czy jesteś tępy?
Nie rozumiem.
Joong-gan…
Natura cię wzywa? Cóż, ja też jestem zdesperowana.
Joong-gan!
Joong-gan, nie możesz.
Ja…
Zaraz się…
Proszę.
Jaki jest tytuł pana nowej książki?
Chcę zjeść twoje oczy.
Co to za gatunek?
Piszę romanse.
Romans, naturalnie.
To tytuł romansu?
Tak, to chyba jasne.
Główny bohater nazywa się Myeong-tae. Jak mintaj.
Dlatego główna bohaterka rzuca taką kwestię.
Dlaczego?
Bo najbardziej zauważalną cechą mintaja są jego oczy.
Dobry pisarz
nie powinien kreować postaci, bazując na sobie samym.
A mintaje…
mają z panem wiele wspólnego.
Mintaj ma tyle zastosowań.
Mrożony, świeży, wędzony i suszony.
Ma pani o mnie zbyt wysokie mniemanie, pani Jung.
Mimo wszystko mintaj
to tylko mintaj.
Ja…
Pani Jung.
Czuję się urażony,
ale nie mam siły na kłótnie.
Nam-soon.
Jako twoja matka, dam ci wszystko.
Co to?
Co tu robi nosidło?
Pomocy!
Niech mi ktoś pomoże. Proszę!
To jakiś żart?
Tsetseg, ty…
Pomocy!
Cholera.
Jak długo nie pił pan wody?
Nie wypiłem ani kropli,
odkąd wczoraj rano mi ją zabrałeś.
Czyli jeden dzień.
Pamięta pan, jak chciał mnie zabić?
Wyglądałeś wtedy jak potwór.
Poczułem też
jakąś reakcję w organizmie.
Nie umiem tego wyjaśnić.
Nie pamiętam.
W tamtej chwili
wykazywał pan wielką siłę i agresję.
Moje mięśnie
wydawały się ogromne.
Reakcje są zróżnicowane.
Co to za narkotyk?
Ten narkotyk
oddziałuje bezpośrednio na przysadkę mózgową.
Branie go bez antidotum
to praktycznie samobójstwo.
Ale przez chwilę daje ci smak tego, czego pragniesz.
Czy zatem śmierć
nie jest godną ceną?
Osoba, którą pragnę być.
Silniejsza wersja mnie.
Wspanialsza wersja mnie samego.
Ten środek czyni je rzeczywistymi.
Zgadza się.
Ale przy tym
bezpowrotnie uszkadza narząd kontrolujący hormony.
Jedynym sposobem na przeżycie
jest zażycie krwi zająca morskiego.
Dziś podałem panu maksymalną dawkę.
Musimy sprowadzić ich więcej.
Nie ma żadnego zamiennika?
Obawiam się, że nie.
Ich krew to jedyne antidotum.
Policja zna twoją twarz.
Nie możesz już się z nią pokazać.
Naprawdę reaguje tylko z narkotykiem.
Z twarzą nic nie robi.
Ryu Si-o.
Jedyne, co wiemy o nim na pewno,
to że aktywuje się w zetknięciu z wodą.
Sugeruję 24-godzinny post.
Zero jedzenia ani picia.
Musi pan wyzdrowieć.
Wracaj do pracy.
Spróbuję poradzić sobie sam.
Na pewno da pan radę?
I tak nie zrobisz nic,
co mogłoby mi pomóc.
W takim razie
pozbędę się wody z domu i zakręcę krany.
Jasne.
Musi pan to przetrwać.
Mamy jeszcze dużo pracy.
Nam-soon musi mieć jakiś fetysz białych rzeczy,
biorąc pod uwagę, co ukradła.
O rany.
Po co ci bogata mama,
skoro kradniesz?
Coś musi się za tym kryć.
Ja jej ufam.
Wybaczyłabym jej, nawet gdyby była złodziejką.
Przy okazji,
jak wydasz pieniądze od naszej Maryi Łaskawej?
Zainwestuję w kryptowaluty.
Przecież przez to straciłeś dach nad głową.
Nie należy tak łatwo się poddawać.
A tak w ogóle
to przez „Maryję Łaskawą” masz na myśli matkę Nam-soon?
Gdyby Maryja Dziewica się odrodziła, wyglądałaby jak pani Hwang.
Maryja Łaskawa.
Może w skrócie „mała”?
Mała?
Chyba czas przestać nadużywać gościnności
i opuścić ten hotel.
Właśnie. Wstydu nie mamy.
Znajdźmy sobie mieszkanie.
Jasne, tak zróbmy.
Razem moglibyśmy wynająć coś w Gangbuk.
Razem?
Zamieszkajmy razem.
Pani No,
nie jesteśmy już bezdomni.
Tak.
Nie możemy żyć nieobyczajnie.
Halo? Tak, panie reżyserze?
Oczywiście.
Od tak dawna
Chciałam być twoja
- Spotykasz się z kimś? - Tak.
Chyba tak.
Nie mam nic przeciwko.
Ale najpierw rozwiedź się z tatą.
Nie angażuj się, póki tego nie zrobisz.
- Co ty wyprawiasz? - Hej.
To nie ja go porzuciłam.
Odszedł z własnej woli.
Mam zrezygnować
z być może ostatniej miłości przez niepoważnego dupka?
Nie o to mi chodzi.
Po co ten dramatyzm?
Randki w twoim wieku to priorytet? Nawet te pochopne?
Dobrze, że o tym mówisz.
Na oczach całego świata
dam się ponieść namiętnemu, dramatycznemu romansowi.
Już nie oglądam seriali.
Wiesz dlaczego?
Bo wszystkie są o miłości młodych.
Dla starszych są tylko konkursy piosenki.
Ale dlaczego?
Starsi ludzie też czują.
Moje piersi są już obwisłe, ale pod nimi mam bijące serce.
Nie jesteś taka.
Wychowałam cię na dzielną kobietę,
ale te twoje biznesy zmieniły twoje serce w plastik.
Ty biedna smarkulo.
Biedactwo.
Żal mi cię.
Mam dziś popołudniową zmianę.
Co za ulga.
GAN I-SIK
Dzięki za wczoraj.
Wymiatasz.
Tylko bez zuchwalstwa.
Słodki jesteś, Gan I-sik.
I kto tu jest zuchwały?
Nam-soon, śniadanie na stole!
Dobrze, Nam-in.
Jedzmy.
Mamo, jem dziś kolację z tatą.
Mogę spędzić z nim czas?
Pewnie.
Musicie o czymś wiedzieć.
Nam-soon
robi coś bardzo ważnego.
To znaczy?
Uważam, że Nam-soon
powinna wykorzystywać swoją siłę w szczytnym celu.
Zgadzacie się?
Doskonały pomysł.
- Skoro o tym mowa… - Chcę się wyprowadzić.
Wolę mieszkać z tatą.
Tata mnie potrzebuje,
a ty potrzebujesz tylko Nam-soon.
Nie możesz, Nam-in.
To nie jest decyzja, którą możesz podjąć sam.
Jakaś klątwa nie pozwala nam żyć wszystkim razem.
Dopiero co odzyskaliśmy Nam-soon.
Mamo, kocham tatę bardziej niż ciebie,
tak jak ty kochasz Nam-soon bardziej niż mnie.
Hej.
Wzywała mnie pani?
Chcę wydać przyjęcie w sali bankietowej hotelu Geumju.
Potrzebuję twojej pomocy.
Oczywiście. Proszę mówić.
Gan I-sik.
Co tu robisz? Nie mówiłeś, że przyjdziesz.
Martwiłem się.
Wiedziałem, że znów będziesz się popisywać.
Nie można kraść, gdy wszędzie są kamery.
Tęskniłam za tobą.
Co? Przecież widzieliśmy się wczoraj.
Ja chcę się z tobą ciągle widywać.
Tak?
Rozumiem.
Tak.
Rany, nie.
Jasne.
Jasne. Do zobaczenia.
Hej.
Dzwoniłeś do ubezpieczyciela?
Chamski dupek.
Hej!
Co by tu dziś zamówić?
Grill to dobry wybór.
Dzień dobry.
Zamówiłaś już?
On się na mnie gapi.
Jesteś jak nieoszlifowany diament.
Wyglądałbyś świetnie, gdybyś schudł.
Gang Nam-soon!
STRONG GIRL NAM-SOON
Czego pani ode mnie chce?
Chcę zainwestować w Doogo.
Chcę znać prawdziwą tajemnicę.
Co łączy pana z Nam-soon?
Potrzebujemy siebie nawzajem.
Musisz spłodzić córkę.
To twoje zadanie, jeśli wżenisz się w tę rodzinę.
Musisz pomóc przedłużyć ród.
Jeśli uda nam się namierzyć klientów,
będziemy mieli dowód.
Trafi do aresztu.
Zbliżę się do prezesa i czegoś się dowiem.
To nie takie proste.
Cześć, jestem Tsetseg.
Zostań moim człowiekiem.
Mogę zmienić twoje życie.
Napisy: Agnieszka Żurek