STRONG GIRL NAM-SOON
Czy zechciałabyś…
się ze mną umówić?
Umówić się z tobą?
Zaskoczona?
Gdy cię dziś nie było,
myślałem o tobie
i tęskniłem.
Dlaczego?
Ja myślę, że to dlatego, że coś do ciebie czuję.
A ty?
Nie wiem.
Koreańskie seriale
często kończą się tak, że pragnę zobaczyć kolejny odcinek.
Może…
to coś w tym stylu?
Czy moje uczucie…
cię peszy?
Nie martw się.
Nie będę naciskał.
Dobrze.
Chwileczkę.
Halo?
Co?
Mamo,
muszę zobaczyć Nam-ina.
Zadzwonię później.
Przyjedź do mnie.
Kod to 1016.
Muszę już iść.
Coś mi wypadło.
Nie wrócę już dzisiaj.
Coś się stało?
Nie.
To nic takiego.
Więc idź.
Dobrze.
ODCINEK 11 PUNKT KRYTYCZNY
Proszę pana?
Proszę pana!
Proszę pana…
Przyślijcie karetkę.
Hej.
Co ty mówisz?
Co się stało?
Szef…
nie żyje.
Co?
Co ty…
Mówiłeś, że czuje się lepiej.
Mówiłeś, że mu się poprawia!
Cholera!
Cholera.
Proszę pana!
Brązowy dziennik na drugiej półce.
31 PAŹDZIERNIKA, NIE PIŁEM WODY W DOMU INSPEKTORA KANGA…
Nam-in.
- Nam-in. - Co się dzieje?
Nam-in!
Nam-in?
Nam-in!
Przyślijcie karetkę do studia.
Nam-in musi jechać do szpitala.
Wezwijcie doktora Choi.
Co się dzieje?
I ty nazywasz się jego ojcem?
Te pigułki odchudzające
to narkotyki.
- Mamo, tato. - Nam-soon.
Nam-in!
Narkotyki?
Pigułki odchudzające Nam-ina okazały się narkotykami.
Skąd je miał?
To niemożliwe.
Nam-in nie wziąłby narkotyków.
Oczywiście, że nie.
Myślał, że to na odchudzanie.
Pił tylko wodę.
Ciągle był spragniony.
Muszę ratować syna.
Nam-in.
Gan I-sik.
- Nam-in… - Mój szef
nie żyje.
- Boże. - Mój Boże…
Dong-seok, mój synku.
Mój biedny chłopcze.
Jak mogło do tego dojść?
Mój biedny synu!
Co my zrobimy?
Nie dawaj mu wody, gdy się obudzi.
Nie może jej pić.
Nie może wypić ani kropli
przez dobę, rozumiesz?
Jak możemy nie dać mu wody?
Dobrze.
Na razie
pożegnaj się z szefem.
Ja nie przyjdę ze względu na Nam-ina.
Rozumiem.
Mamo, tato.
Jest antidotum.
Skąd wiesz?
Hee-sik usłyszał o nim w Heritage Clubie.
Pomagałam mu w śledztwie.
- Co? - Ale to historia na inny dzień.
Antidotum?
Czyli o to chodziło.
Gdy przyjdą wyniki,
powiadomię panią.
Doktorze,
podobno nie powinien pić wody.
Słucham?
To chyba dotyczy też kroplówki?
Nawet jeśli,
to nie ma innej metody leczenia
przy tak ekstremalnym przypadku niedożywienia i odwodnienia.
Daj mi telefon Nam-ina.
Chcę go przejrzeć.
To na nic.
Nic o tym nie ma w żadnych wiadomościach.
To skąd miał te tabletki?
Dorwę ich.
Zrobię, co w mojej mocy, by złapać
i zabić tego, kto mu to zrobił.
Numer konta na opakowaniu to nasz jedyny trop?
Nam-soon,
idź z tatą.
Oszalał.
Opiekuj się nim.
Ja zajmę się Nam-inem.
Jasne.
Nie dawaj mu wody, gdy się obudzi,
dobrze?
Dobrze, rozumiem.
Cześć, to ja.
Oczywiście. U mnie dobrze.
Muszę pana prosić o przysługę, panie Park.
Jeśli podam panu numer konta,
sprawdzi pan, do kogo należy?
Wiem, że to nielegalne.
Dlatego proszę o przysługę.
Nie?
Dobra. Nieważne!
Tato.
Znajdę ich.
Znajdę tego, kto dał mu narkotyki.
Jak? Masz tylko numer konta.
Pracowałem w banku.
Wszyscy moi byli koledzy są teraz menedżerami oddziałów.
Pomogą mi, jeśli poproszę osobiście.
Nie lepiej poprosić policję o pomoc?
KOMISARIAT W GANGHAN
Pani Gang.
Dobry wieczór.
Rety, nauczyła się pani mowy formalnej.
To mój tata.
Cieszę się, że odnalazła pani rodzinę.
Dzień dobry.
Mamy do pani prośbę.
KARTOTEKA KRYMINALNA
Taki numer znaleźliśmy na opakowaniu.
Musimy wiedzieć, do kogo należy to konto.
Zgłosił pan to?
To potrwa zbyt długo.
To pilna sprawa.
Nie ma czasu do stracenia.
Proszę.
Nie mogę ujawnić cywilom
informacji osobistych, panie Gang.
Ale my musimy wiedzieć.
- Mój syn… - Tato.
Nawet jak poznamy nazwisko, znalezienie ich nie będzie łatwe.
- Najważniejsze… - Potrzebuję antidotum.
Muszę uzyskać od tych ludzi
lek dla mojego syna.
Proszę.
Mogę chociaż dostać ich dane kontaktowe?
No cóż,
nie mogę przekazać panu takich informacji.
Ale gdybym odeszła od biurka,
a pan
pod moją nieobecność zajrzał do komputera,
nie byłoby to przekazanie.
Idę do toalety.
„Data urodzenia: 22.03.1978. Jang Hang-seok.
Seodaemun-gu, Seul”…
Ale wątpię, żeby to był on.
Masz rację. Nie jego szukamy.
Na pewno użyli fałszywki albo dowodu bezdomnego.
Gdy pracowałem w banku, często się to zdarzało.
Fałszywe konta bankowe.
Bezdomnego?
Nie jestem tym, kim byłem kiedyś.
Spotykam się z kimś innym.
Wydziela zapach kwiatów.
Ale
z tobą było inaczej.
Nie żywię już…
do ciebie żadnych uczuć.
Cięcie!
Hyun-soo,
znowu wpadasz w ten sztywny ton.
„Pachnie jak kwiaty”.
„Już cię nie kocham”.
Mów swobodniej.
Kto tak gada przy rozstaniu?
Chodziłeś z nauczycielką czy co?
Tak to jest, jak się tak żyje.
Przepraszam. Spróbuję jeszcze raz.
Zróbmy krótką przerwę.
Robimy przerwę.
NAM-SOON
Halo?
Cześć, Nam-soon.
Wszystko dobrze?
Dzwonię, by prosić cię o przysługę.
Mógłbyś poszukać
wśród bezdomnych Jang Hang-seoka
urodzonego w 1978 roku?
Jang Hang-seok urodzony w 1978 roku?
Na pewno jest bezdomny?
Prawdopodobnie.
Zrobiłbyś to dla mnie?
Dla ciebie wszystko.
A mógłbyś się pospieszyć? Z góry dziękuję.
Nie martw się, tato.
Policja nam pomoże.
Nie ufam policji
ani ambasadzie.
Nie ufam nikomu.
Kiedy zaginęłaś,
zaufałem policji.
Spałem na posterunkach
i protestowałem przed ambasadą.
Robiłem wszystko.
Ale cię nie znaleźli.
Nawet nie próbowali.
Teraz moja kolej.
Muszę działać,
by uratować Nam-ina.
Zadbam o to, by nic mu się nie stało.
Zajmę się tym.
Musimy
zdobyć antidotum.
Mają je ci, którzy sprzedają ten narkotyk.
Ten narkotyk mnie nie interesuje.
To już sprawa policji.
Ja muszę tylko ocalić syna.
Muszę zdobyć antidotum.
Może i są najgorszymi przestępcami,
ale dla mnie
są ludźmi, którzy mogą ocalić Nam-ina.
Nam-in?
- Mama? - Tak. To ja.
Jak się czujesz?
Mamo, wody.
Szybko. Daj mi wody.
Nie.
Nie możesz pić wody.
Wody!
- Nam-in! - Wody.
Wody!
Daj mi wody!
Wody!
Mamo…
Pomóż mi.
Spójrz mi w oczy.
Uratuję cię.
Nie pozwolę ci umrzeć!
Musisz z tym walczyć.
Wszystko będzie dobrze, Nam-in.
Nic ci nie będzie.
Nam-in, posłuchaj.
Powiedz,
skąd masz te tabletki.
Ktoś…
przyszedł do kawiarni.
Sami…
mnie znaleźli.
Pani Jung.
Już czas.
Sztuczne
czy prawdziwe światło?
Przesyłka przeszła odprawę celną.
Dostarczono ją 40 minut temu.
- Dobra robota. - Dziękuję.
Przy okazji…
Chodzi o Tsetseg.
Dlaczego zatrudnił ją pan w zespole ds. kontaktów biznesowych?
Jakiś problem?
Nie kwestionuję pańskiej oceny sytuacji,
ale nie przyszła dziś do pracy
i ma problemy w komunikacji z zespołem.
Pomyślałem, że zapytam.
- Nie ma jej w pracy? - Nie.
Sprawdziłam dostawę z Doogo.
Rzecz w tym,
że czegoś brakuje.
Ilość, którą dostałam, jest inna niż na fakturze.
Wygląda na to, że jedną skradziono.
W każdej kurtce jest towar wart milion dolarów.
Co mam robić?
Zrozumiano.
Nam-in.
Trzymaj się.
Dasz radę.
Tak mi…
przykro.
Zabierajcie się do pracy.
- Tak jest. - Tak jest.
Co cię tu sprowadza, Joong-gan?
Mogę spytać cię o to samo, Jun-hee.
Pan Gang jest w szpitalu.
Muszę zająć się kawiarnią.
Skąd wiedziałeś, że mój wnuk jest w szpitalu?
Od Geum-donga.
Twój syn do mnie zadzwonił.
Nie wiem, co się dzieje.
Wszyscy lądują w szpitalu.
Geum-ju kazała mi zostać w kawiarni.
Prosiłem, żebyś mi zaufała, prawda?
To duch sportowej rywalizacji
powstrzymuje mnie od konfrontacji z twoim mężem.
Dochodzi do siebie po operacji.
Nie chcę kopać leżącego.
Będę walczyć o naszą miłość.
Nie będzie łatwo.
Nikt nie będzie cieszył się z naszego związku.
Ty nie okazujesz słabości.
Nie kochasz mnie?
Miłość wszystkiego nie rozwiąże.
Rozwiąże.
Czemu mamy się bać, skoro nie mamy nic do stracenia?
Cierpliwości.
W końcu stawię mu czoła i zakończę to raz na zawsze.
Tylko ile…
mam czekać?
Aż zdejmą mu szwy.
To mój termin.
Muszą przynajmniej ściągnąć mu szwy.
Nie chcę wyjść na tchórza.
Napij się kawy.
Na wierzchu zrobię ci rysunek brylantu.
Rubinu.
Abonent czasowo niedostępny. Zostaw wiadomość…
TSETSEG
BEOM
Tak?
Chodzi o dostawę 4885.
Brakuje jednej paczki.
To niemożliwe.
Tak zarządzasz transportem?
Sam robiłem ostateczną inwentaryzację.
Masz dobę, żeby znaleźć brakujący towar.
Wiesz, co będzie,
jeśli tego nie zrobisz.
Oczywiście.
Wciąż mają mnie
za Antona, dziesięciolatka, którego mają w garści.
Musimy się stąd wydostać.
Inaczej obaj zginiemy.
Ty musisz się wydostać, Anton.
Walcz.
Ty też.
Zemścimy się, gdy dorośniemy.
Panie Yang,
proszę do mojego biura.
Chciał mnie pan widzieć?
- Jedna z paczek zaginęła. - Słucham?
Która?
Wysłaliśmy 1000 puchowych kurtek do rosyjskiego portu w Kienow,
a jedna zaginęła.
Tylko jedna?
W logistyce musieli się pomylić.
To nic takiego. Możemy dosłać ją pocztą…
Ty.
Co powiedziałeś?
Oczywiście nie powinniśmy popełniać takich błędów,
ale jedna zaginiona kurtka
nie przekreśli naszej umowy…
Dopilnuję, żeby to się nie powtórzyło.
Powiedz kierowcy, który je wiózł,
by natychmiast tu przyszedł.
Tak jest.
Spotkał się z Pałaszem, by zdobyć dowód.
I sam
stał się jednym z nich.
Masz rację.
Umierał na naszych oczach.
Chciał sam rozwiązać tę sprawę.
A ja nie miałem pojęcia.
Co teraz?
Opracujmy jakiś plan.
Jeśli przekażemy to prokuraturze…
Uznają, że był narkomanem.
Wszyscy bogaci i wpływowi należą do Heritage Clubu.
Prokuratorzy i sędziowie z Głównego Sądu Okręgowego w Seulu,
a nawet komisarz generalny An.
Dokąd idziesz?
Towarzyszcie szefowi w ostatniej drodze.
Zbyt długo był samotny.
Ryu Si-o, dopadnę cię.
Posłuchaj uważnie.
Zaginęła jedna paczka.
Co się stało w drodze z magazynu do portu?
Przemyśl to.
Wyjąłeś kurtkę, bo było ci zimno,
czy może ktoś
napadł na ciężarówkę?
Przypomnij sobie i unieś prawą rękę.
Jeśli pomożesz mi ją odzyskać,
będziesz żył.
Jeśli jednak
nie dostarczysz żadnych pomocnych informacji,
rozwalę ci gębę tym kijem.
Wepchnę ci go przez usta
prosto do gardła.
Dokąd sięgnie?
Jest dość długi, nie sądzisz?
Nie spiesz się.
To było 40 minut po tym, jak opuściłem magazyn.
Nie pamiętam, gdzie to było,
ale jakaś kobieta poprosiła o pomoc,
więc się zatrzymałem.
Poza tym
nie zrobiłem nic, nie wspominając o kradzieży.
Przysięgam.
To prawda.
Zdobądź nagranie z kamery jego samochodu.
Wychodząc, zatrzymajcie się w toalecie.
Chyba naprawdę musi skorzystać.
Nie zabijaj mnie.
Nastąpi przekierowanie na pocztę głosową.
To ja, Si-o.
Czemu nie przyszłaś do biura?
Zaczynam się martwić.
Wszystko w porządku?
A może…
Pytam z poczucia winy,
ale czy unikasz mnie, bo zaprosiłem cię na randkę?
O cokolwiek chodzi, zrozumiem,
więc proszę, oddzwoń.
Martwię się o ciebie.
Tak jak myślałem. Fałszywy adres.
Jang Hang-seok tu nie mieszka.
To pewnie bezdomny.
Wielu bezdomnych jest tu zameldowanych.
Na zewnątrz leżała tona listów.
Zaczekajmy.
Znajomy miał zadzwonić po zdjęciach.
Mówiłaś, że pomagasz policji.
O co chodziło?
Prezes mojej firmy
rozprowadza narkotyki.
- Co? - W trakcie śledztwa
zmarł szef jednostki antynarkotykowej.
Mój szef musi szybko trafić za kratki.
Chwila.
Zatrudniłaś się w tej firmie po to, żeby go zatrzymać?
Mama cię do tego namówiła?
- Tato… - Nie rozumiem twojej matki!
Czemu naraża własną córkę?
Oszalała?
To był mój pomysł.
Muszę to zrobić.
To był mój wybór.
To mama.
Cześć, mamo.
Nam-in się obudził?
Co za ulga.
Mam go pilnować?
Dobrze, już idę…
Ty zostań i pilnuj Nam-ina!
Po co ci więcej pieniędzy?
Chcesz przejść do historii jako najbogatszy człowiek w Korei?
Ile znaczą dla ciebie dzieci?
A co ze mną?
Zrobisz, co mówię.
Jasne?
Chroń Nam-ina.
Nie rób nic innego.
Niech nic teraz nie je.
Ty też nie!
Sam też będę głodował.
A niech ją.
Skontaktuj się z tym byłym bezdomnym.
Pewnie już skończył zdjęcia.
Tak.
Jasne.
Cześć, Nam-soon.
Właśnie miałem dzwonić.
Znalazłem Jang Hang-seoka.
Znalazł go.
Jang Hang-seok to faktycznie bezdomny.
Chodźmy.
WIADOMOŚCI GEUMJU TV
Dobry wieczór państwu.
Geumju TV, gdzie obejrzycie wiadomości
niedostępne na innych kanałach, wejdzie na antenę za 23 dni.
Dziś przedstawimy państwu wydanie próbne.
Mimo iż jest to próbne wydanie,
przedstawiamy tylko potwierdzone fakty.
Niewykrywalny narkotyk
sieje spustoszenie w Gangnam, w Seulu,
w Korei Południowej i na całym świecie.
Mimo wysokiej śmiertelności
nie wszczęto jeszcze śledztwa.
Winę za to ponosi wadliwe postępowanie karne
uniemożliwiające wydanie nakazu przeszukania centrum dystrybucji.
Oddaję głos Kim Gi-dae z Dziennika Geumju,
który od jakiegoś czasu
bada temat szkodliwości narkotyku.
Do tej pory ten syntetyczny narkotyk o nieznanym składzie
zabił oficjalnie 732,
a nieoficjalnie ponad 3000 osób.
Dodając liczbę zmarłych
w wyniku zażycia substancji o podobnym składzie chemicznym,
otrzymamy ponad 10 000 ofiar.
Substancja, która w połączeniu z wodą staje się narkotykiem,
może okazać się najgorszym wynalazkiem ludzkości.
Śmiertelność 1000 razy większa niż w przypadku innych narkotyków.
Wywołuje silne pragnienie, halucynacje, a ostatecznie śmierć.
Ten nowy, zabójczy, syntetyczny narkotyk
znany jest jako CTA4885.
Panie Shin Gang-su.
Aresztuję pana za naruszenie ustawy antynarkotykowej
i o zaostrzeniu kar za określone przestępstwa.
Ma pan prawo zachować milczenie. Ma pan prawo do adwokata.
Wszystko, co pan powie, może być użyte przeciwko panu.
Puść mnie!
Masz nakaz?
Możemy go wydać w ciągu doby od aresztowania,
ponieważ może pan uciec.
Co to ma znaczyć?
Ty?
Znowu się spotykamy.
Proszę poczekać.
Przyszedłem prosto z pogrzebu i zapomniałem kajdanek.
Jednostka taktyczna zaraz was stąd zabierze,
więc nie próbujcie uciekać. Pogorszycie sprawę.
Puść mnie!
Ty nędzny…
Wiesz,
nikt nie jest bardziej wkurzony niż gliniarz, który stracił kolegę.
Jeśli nie chcesz, żebym cię zastrzelił, chodź.
Glina, któremu sprzedałeś narkotyki…
nie żyje, ty draniu.
Sieć bezdomnych jest zorganizowana lepiej, niż pan myśli.
Jest nawet lista kontaktów awaryjnych.
Umiemy działać jako grupa.
To znaczy oni umieją.
Dworzec główny to centrum,
rynek nieruchomości się zmienia.
Widać wzrost sprzedaży w Guro, Jongno, Gwanak i tu, w Gwanghwamun.
Rynek nieruchomości?
Jakie nieruchomości mają bezdomni?
Umysły bezdomnych pracują inaczej
niż ludzi z domami.
Nie mają nic na własność,
ale tereny publiczne, lasy
i zieleń miejską uważają za swoje.
My…
Oni w swoim własnym metawersum nawet kupują i sprzedają ziemię.
Ich społeczność również dzieli się na bogatych i biednych.
Chwila.
Pan Jang Hang-seok?
Kim jesteście?
Na pana nazwisko założono konta w banku Daehan, w banku Donghwa,
First Banku i w Haemaeum Credit.
Wyjaśni to pan?
Jesteście z policji?
- Nie. - Nie.
Nie lubię więzień.
Są zbyt duszne.
Nie jesteśmy z policji.
Ale bylibyśmy wdzięczni, gdyby powiedział pan prawdę.
Proszę nam pomóc.
To było jakiś rok temu.
Podeszła do mnie jakaś kobieta.
Chciała mi zapłacić za otwarcie czterech kont na moje nazwisko.
Zgodziłem się.
Ma pan jej numer telefonu?
Czy mam? Zobaczmy.
Proszę.
Jestem Ji Hyun-soo z dworca głównego.
Pomożesz nam?
Ji Hyun-soo?
Kopciuszek z dworca głównego?
Trzeba było tak od razu.
Jak wyglądała?
Miała czerwone szpilki
jak jakaś aktorka z filmu.
Kobiety w czerwonych butach zwykle giną w filmach, prawda?
Błagam o antidotum.
50 milionów wonów za 10 ml.
Jeśli chce ją pani uratować, potrzebne będzie przynajmniej 20 ml.
Jak mogłaś sprzedać narkotyki licealistce?
Proszę sobie nie pozwalać.
Nigdy nie sprzedawałam narkotyków.
Sprzedawałam tabletki odchudzające.
Pani córka po prostu przesadziła.
Co za nierozsądni ludzie.
Przepraszam.
Posunęłam się za daleko.
Proszę dać mi antidotum.
Błagam.
Proszę pozwolić mi uratować córkę.
Najpierw pieniądze.
Jak mam od razu wysłać 100 milionów wonów?
Zdobędę pieniądze, jak tylko będę mogła.
Najpierw proszę o lekarstwo.
Niech nie da pani mojej córce umrzeć.
Najpierw
pani zapłaci.
Proszę!
Zaraz. Nie!
Abonent czasowo…
Czemu nie odbiera?
Cholera.
- Tato. - Tak?
Trzeba zadzwonić z telefonu Nam-ina.
Od niego odbierze.
Masz rację.
Ale jego telefon jest w szpitalu.
Zadzwonię do mamy.
Wzrósł poziom azotu mocznika we krwi.
Może umrzeć, jeśli czegoś nie zrobimy.
Ale we krwi nie było narkotyków?
Na to wskazują wyniki.
Jak to możliwe?
Halo? Nam-soon?
Jak poszło?
Szukałaś tego antidotum?
Mamo, znaleźliśmy coś,
ale trzeba zadzwonić z telefonu Nam-ina.
Dobrze.
Podaj mi numer.
Ja zadzwonię.
Dobrze.
Halo?
Pałasza aresztowano.
Nie wychylaj się.
Nic nie rób.
Zero spotkań.
Jasne.
MŁODY WŁAŚCICIEL KAWIARNI W GANGNAM
Z naszych usług korzysta ponad dziesięć milionów osób…
Wróćmy do tego później.
Pałasz został aresztowany.
To nie wszystko.
Ta kobieta, Hwang Geum-ju…
Ten nowy, zabójczy, syntetyczny narkotyk
znany jest jako CTA4885.
Dlaczego nadano mu nazwę CTA4885?
A zatem…
osoba, która ukradła kurtkę, to…
Zgadnij, kto aresztował Pałasza.
Jamie Choi, z którym przyszła do klubu.
To detektyw!
Dzień dobry.
Jamie Choi.
Masz nagranie z kamery?
Poprawiamy jakość.
Już kończymy.
Przynieście je, jak będzie gotowe.
Hwang Geum-ju wie o Paulu.
Co teraz?
Hwang Geum-ju.
Powinienem był upewnić się, że zginęła.
Podobno trafiła do szpitala.
Na pewno ucierpiała?
Jak Pałasz zacznie sypać, będzie po nas.
Madam Kim,
ma mnie pani za idiotę?
Pałasz musi zginąć.
Co?
Wychowała mnie
najokrutniejsza na świecie grupa mafijna Pavel.
Nie zapominaj o tym.
Oni po prostu tacy są.
Gdy odcinając komuś kończynę,
zgłodnieją, proszą o chleb.
Smarują go
dżemem brzoskwiniowym zrobionym przez ich matki
ze łzami w oczach.
Nawet najokrutniejsi gangsterzy
mają słabość do swoich matek.
Choć ja nie wiem, jak to jest, bo nie mam matki.
Wiesz, skąd jego ksywka?
Jego matka sprzedawała pałasze.
Dlatego wybrał taki pseudonim.
Pałasz…
ubóstwiał swoją matkę.
Niech Sun-bae…
ją odwiedzi.
Co za tupet.
Jak on śmie?
Nawet nie wiecie, co przekazuję.
Ma pan dowód, że to narkotyki?
Mamy nawet zdjęcie,
jak dajesz Łysolowi maseczkę.
Niedługo potem zmarł.
Dowody są tak obciążające,
że sam nie wiem,
od czego zacząć.
Jak myślisz, co tu jest napisane?
Skąd mam wiedzieć?
Powinieneś.
Jest tu wszystko, co zrobiłeś.
Zasady postępowania dowodowego.
Umierając,
nasz szef dopilnował, by dopadła was sprawiedliwość.
Dopiero się rozkręcamy.
Za każdą wypowiedzianą brednię sprzeczną z tymi zeznaniami,
a raczej
z tym testamentem,
twój wyrok się zwiększy.
Jak skutki brania twoich dragów,
ty obrzydliwy draniu.
Nam-in.
Wody…
Wytrzymaj jeszcze trochę.
Wytrzymaj.
Wstąpmy tu. Musisz coś zjeść.
Miałabym jeść sama?
Zjesz ze mną.
Głodując, nie pomożemy Nam-inowi.
Nic nie przełknę.
Nie jestem jak twoja matka.
Wejdźmy do środka. Chodź.
Musisz coś zjeść.
Ty też, tato.
Czerwone Szpilki nie odbiera.
I nie odczytuje SMS-ów.
Tato.
Zeszłej nocy miałam sen.
Nam-in i ja tańczyliśmy Jalam Khar.
To mongolski taniec. Był z nami Ppappa.
Moje sny są dość trafne.
Szczerze mówiąc,
miałam też sen dzień przed tym, jak poznałam ciebie i mamę.
W nim też był Ppappa.
- „Ppappa”? - Tak.
Koń, który zaprowadził mnie do mojej mongolskiej mamy.
Mój przyjaciel, Ppappa.
Gdy widzę go w snach,
dzieją się same dobre rzeczy.
Tato, Nam-inowi nic nie będzie.
Jestem pewna.
Twoja mama nie kupi antidotum.
Zniszczy wszystko, próbując złapać sprawcę.
Jak zawsze przedłoży dobro ogółu nad własne dziecko.
Pieniędzy ma już dość,
więc teraz chce być superbohaterką.
Chce latać i ratować świat.
Taka jest Hwang Geum-ju.
MŁODY WŁAŚCICIEL KAWIARNI W GANGNAM
NOWA WIADOMOŚĆ
Daj mi antidotum.
Zapłacę, ile chcesz.
Miliard wonów w gotówce.
Jeśli dostaniesz przelew, będziesz musiała się podzielić.
Gotówkę zatrzymasz dla siebie.
To całkiem niezły układ.
Gdzie się spotkamy?
Miliard wonów w gotówce za antidotum.
Przyjdź do w kawiarni, w której dałaś mi pigułkę.
Masz pieniądze?
- Tak. - Czy to się nie wymyka spod kontroli?
A jeśli cię złapią?
To brudna forsa.
Nawet jak stracę wszystko, nic mi nie zrobią.
Powiedz mi.
Kim ty jesteś?
Su-san, mam do ciebie pytanie.
Znasz tę kobietę?
Oczywiście.
Znam ją bardzo dobrze.
To Hwang Geum-ju.
Prawdziwy rekin biznesu.
Czemu pytasz?
Mam…
do ciebie prośbę.
Antidotum.
Połóż je na stole.
Przed wypiciem wymieszaj je z wodą.
Myślałam,
że picie wody jest niebezpieczne.
Ale to
trzeba zmieszać z wodą.
Geum-ju…
Co to?
To Kang Hee-sik z wydziału antynarkotykowego.
To grupa tajnych agentów z komisariatu w Ganghan.
Ich szef zmarł w trakcie śledztwa,
ujawniając ich działania.
WIADOMOŚCI GEUMJU TV
…znany jest jako CTA4885.
- Panie Yoon. - Tak?
Ta telewizja…
ma przestać nadawać.
Dlatego ich obserwowałem.
Pij.
Nam-in.
Mamo.
Tato.
Nam-soon.
- Nam-in. - Nam-in!
Nam-in!
Nic ci nie jest?
- Nie. - Bardzo…
cię przepraszam.
Od teraz
jedz, co zechcesz.
Przepraszam, mamo.
Nie. To ja przepraszam.
Pewnie jesteś głodny.
Zjedzmy coś.
Na co masz ochotę?
Smażonego kurczaka!
Jasne.
Od tej pory
nie musisz tracić ani grama.
Dobra robota.
Przepraszam, panie Gang.
I…
dziękuję.
To nic takiego.
- Geum-dong? - Wujku?
- Geum-dong? - Co z nim?
Jestem wykończony.
Tata za dużo sika.
- Nam-in. - Nam-in!
W czym mogę pomóc?
Przepraszam, tam nie można wchodzić.
Przepraszam!
KOMISARZ GENERALNY AN BYEONG-HO
Co to?
Nakaz aresztowania Shin Gang-su.
Jest głównym podejrzanym o zabójstwo Ha Dong-seoka.
Ale za Shin Gang-su…
stoi prezes Doogo, Ryu Si-o.
Co?
Złożę też wniosek o nakaz przeszukania Doogo.
Uznałem,
że powinien pan wiedzieć.
Jeśli ktoś odmówi współpracy,
zapłaci mi za to.
To dotyczy także pana.
Si-o, to ja.
Przepraszam, że nie oddzwoniłam.
Si-o?
WIADOMOŚCI GEUMJU TV
Wiem,
o co chodzi Ryu Si-o.
Ich głównym celem
jest antidotum.
Halo?
Śledź ich.
Nozh jest w Korei.
W Korei?
Halo?
Pan Shin Gang-su
nie żyje.
STRONG GIRL NAM-SOON
Śledziliśmy ich od dawna.
Prawdopodobnie cię obserwują.
Niech tak będzie.
Czemu kazałeś mnie śledzić?
Powiem ci, jeśli się ze mną umówisz.
Chodźmy do prasy.
Doogo eksportuje narkotyki w kurtkach.
Spróbujmy.
Odbiło ci? Braliśmy razem narkotyki?
Bądź jak ostry nóż, który mogę dzierżyć.
Dobrze się bawiłam, prowadząc wiadomości.
Wszystko gra?
Ryu Si-o chce dopaść moją rodzinę.
Jedźmy do mnie. Zostań ze mną.
Powiedz im,
że Hwang Geum-ju żyje.
Napisy: Agnieszka Żurek