STRONG GIRL NAM-SOON
Gang Nam-soon!
ODCINEK 14 ZAPOWIEDZIANY ROZLEW KRWI
WIADOMOŚCI GEUMJU TV
Dzień dobry.
Witamy w Wiadomościach Geumju TV. Jung Na-young.
I Kim Gi-dae.
Prezes firmy Doogo, Ryu Si-o…
kieruje nielegalną dystrybucją
nowego syntetycznego narkotyku CTA4885, który ukrywał w kurtkach.
Prokuratura i policja
nadal nie wydały oświadczenia.
Tymczasem to dzięki nieustępliwości koreańskiej policji
aresztowano członków jednego z największych karteli
w Wietnamie, Serakim,
który zarobił miliony na metamfetaminie.
Dlaczego więc nie prowadzi się śledztwa
w sprawie Ryu Si-o i jego popleczników?
Prezes Doogo, Ryu Si-o,
próbował zatuszować sprawę CTA4885,
zlecając zabójstwo Hwang Geum-ju, prezes stacji Geumju TV.
Gdy była hospitalizowana,
podjął kolejną próbę odebrania jej życia.
A gdy aresztowano jednego z jego dilerów, Shin Gang-su,
przysłał do niego oszusta podającego się za prawnika,
by zatrzeć za sobą ślady.
Dobrze, zaczynajmy.
Dzień dobry.
Stop.
Pani Jung, proszę do mnie.
Siadaj.
Na-young,
co się dzieje?
Powiedz mi.
Pani Hwang.
Ryu Si-o
grozi mojej siostrze w Chinach, by wywrzeć na mnie nacisk.
Jeśli nie zrobię tego, co każe,
wrobią ją w przemyt narkotyków.
Miałaś zamiar powiedzieć, że kłamaliśmy w wiadomościach
ze strachu o nią?
Gdybym zamierzała to zrobić,
nie mówiłabym pani tego.
Przepraszam, Na-young.
Wybacz, że postawiłam cię w tej sytuacji.
Nic nie stanie się tobie ani twojej siostrze.
Przełóżmy to o godzinę.
To ja, Dżentelmenie.
Musisz natychmiast
coś dla mnie zrobić.
Prokuratura i policja, które powinny toczyć wojnę z narkotykami,
współpracują z dilerami i baronami narkotykowymi.
Ale to już nie zaskakuje.
Krytyczny moment na zbadanie CTA4885
już minął.
Ale Geumju TV zrobi wszystko,
by dać władzom drugą szansę.
Dziękuję.
Dzień dobry.
- Boże. - Nie wierzę.
To dom czy pałac?
Jak coś takiego sprzątać?
Dzień dobry.
W czym mogę pomóc?
- Mów. - No tak.
Poznaliśmy się na przyjęciu u pani Hwang.
Racja.
Dawno się nie widzieliśmy.
Pewnie wszyscy jesteście detektywami.
- Tak. - Zgadza się.
Napijecie się kawy?
- Chętnie. - Jasne.
Dziękuję.
A właściwie
to kim pan jest?
Ja?
Jestem partnerem pani Gil Joong-gan,
matki Hwang Geum-ju,
która jest matką Gang Nam-soon.
Co?
W takim razie
gdzie jest pani Hwang?
Podobno w pracy.
A pani Gang Nam-soon?
Słyszałem,
że wraz z bratem szuka ojca,
byłego męża pani Hwang.
- Rozumiem. - W takim razie
gdzie jest babcia Nam-soon?
Moja droga Joong-gan
zawiozła syna Geum-donga do szpitala po tym,
jak zasłabł.
Gdy wrócił do domu, ponownie zasłabł.
Czyli nie ma tu nikogo z rodziny…
Przepraszam, gdzie detektywi?
Dzień dobry.
Właśnie.
Pani Hwang kazała zabrać panów do podziemnego skarbca.
Kim pan jest?
Kim…
Dyrektor zarządzający w Gold Blue.
Proszę tędy.
Co pana tu sprowadza?
To zabawne, że są tu sami goście, a nikogo z rodziny.
Nie będę panom przeszkadzał.
Muszę iść do pracy.
- Oczywiście. - Jasne.
Jedzie pan prosto do pracy?
Tędy, proszę.
Co, u licha?
Nasze biuro to nic w porównaniu z tym.
Zostawię was.
A…
w razie czego dajcie znać.
Marzyłem o tym,
żeby zostać policjantem.
Pójdę już.
Niezły z niego zawodnik.
Sprawdź drzwi.
Halo?
Możecie tam pracować.
To najbezpieczniejsze możliwe miejsce.
Ryu Si-o zinfiltrował już
Gold Blue i hotel Geumju.
Kiedy jedzie pani do Pusanu?
Jutro.
Zające morskie dotrą do portu pojutrze.
Rozumiem.
Powodzenia.
Nikt nie może wiedzieć, gdzie teraz jesteś.
Nawet Nam-soon.
No tak.
Ale…
przyprowadził nas tu jakiś dyrektor z Gold Blue.
Nam-gil?
Nim się nie przejmuj.
Zna ponad 800 moich sekretów.
Jest zbyt roztrzepany,
by wszystko spamiętać.
Tak czy inaczej,
działajcie po cichu
niczym duchy.
Tak jest.
Tu jest jak w Parasite.
Chińscy agenci Opulentii
obstawili już dom Jung Yun-jeong.
Dziękuję, pani Hwang.
Nie będę się dłużej ukrywać.
Nie.
Musisz się ukrywać.
Ryu Si-o oszalał.
Będzie cię szukał.
Jedź do mojego domku w Pusanie.
Odpoczniesz i odzyskasz siły.
Ja też tam jadę.
Dobrze.
Dziękuję, pani Hwang.
Halo?
Niedobrze, pani Hwang.
Gang Bong-go…
Znaczy pani były mąż…
Co znowu?
Dwa.
Pięć.
Też napijcie się wody.
Ochrona nie oznacza, że ma 12 żyć.
Daj mi go.
Pani Hwang do pana.
Dobrze.
- O co chodzi? - Słuchaj.
Kazałam ci siedzieć z Nam-inem.
Tak trudno nic nie robić?
Wymknąłeś się śmierci i nadal nic nie rozumiesz?
Czemu ćwiczysz w nocy na dworze?
Nie ćwiczę. To trening siłowy.
Sam umiem się obronić.
Jestem mężczyzną.
Bredzisz.
Ile razy, gdy musiałeś…
Jutro jedziemy do Pusanu.
Kończ już i wracaj do domu.
Do Pusanu?
A z jakiej okazji?
Rozstawia mnie po kątach,
jakbym był jej własnością.
Dla odmiany to ona powinna być moją.
Wracajcie do domu.
Tato.
Tu się podziewałeś?
Szukaliśmy cię.
Dlaczego?
- Co się stało, Nam-in? - Jestem wykończony.
Nic ci nie jest?
Jung Na-young z Geumju TV…
Wiem.
Powinienem był ją zabić.
Powinienem był zabić je obie.
Jung Na-young…
i Gang Nam-soon.
Teraz rozumiem.
Wreszcie zrozumiałem,
dlaczego Pavel zabija zdrajców, nie dając im drugiej szansy.
Możesz odejść.
Cześć, jestem Tsetseg.
Jestem oczarowany.
A mam płakać?
Twoja kolej, Si-o!
Zjadłem ją, by uzupełnić energię
Dobra robota
Żeby wyjść za Koreańczyka.
Zawsze byłam szybka.
Kotlety jagnięce.
Ty jesteś światłem, które nie wie, czy jest prawdziwe,
ale może takie być, jeśli się postara.
Czy zechciałabyś…
się ze mną umówić?
Umówić się z tobą?
Mogę
w pełni ci zaufać?
Możesz, Si-o.
Ciekawe, czemu to zrobiła.
Przepraszam za kradzież.
Chciałam dać te rzeczy rodzicom w Mongolii.
Dzień dobry.
Hwang Geum-ju.
Hillary.
Miło panią poznać.
Panie Ryu, wszędzie są dziennikarze.
- Niech przyjdą do magazynu. - Słucham?
Skoro tak ciężko pracują, będę współpracował.
Pierwsza zasada dziennikarstwa to mówić prawdę.
Powiedz, że pokażę im, jak to się robi.
Co jest?
Mamo!
Mamo,
poradzimy sobie same,
więc po co bierzemy całą rodzinę?
To niebezpieczne.
Rodzina musi być blisko.
Spójrz na nich.
Myślisz, że sami o siebie zadbają?
Masz rację. Muszą z nami jechać.
Niech inspektor Kang i jego wydział działają tutaj.
Poradzą sobie.
A my miło spędźmy wspólny czas.
Odkąd wróciłaś, nie byliśmy na rodzinnej wycieczce.
Chętnie.
Dobrze.
Za pół godziny jedziemy na lotnisko.
Lecimy samolotem?
Super.
Wiem, co robić, jeśli się zepsuje.
Jeśli się zepsuje?
- A nie możemy wziąć auta? - Nam-in.
Dla przedsiębiorców czas jest cenny.
Czas to pieniądz.
Jako właściciel kawiarni
musisz znać wagę kosztu alternatywnego.
Wy się nie przejmujecie, bo jesteście szczupli.
A ja?
Gdy lecę samolotem, boję się, że się rozbiję.
Boję się, że jestem za ciężki.
Myślisz, że auto poradziłoby sobie lepiej?
Samochody są na drogach, a samoloty na niebie.
Rozumiem.
Przeoczyłem to, siostrzeńcu.
Sam leć samolotem. I po problemie.
Myślisz, że ja dam radę?
A bagaż? Kto mi pomoże stać?
Rozumiem.
Przeoczyłem to, wuju.
Cisza!
Ja nie lecę.
Lećcie sami.
- Dlaczego? - Dlaczego?
Muszę się rozmówić z ojcem.
Naprawdę wyrzucisz tatę
i zamieszkasz z tym gościem?
- Oczywiście. - Czemu porzucasz naszego biednego tatę?
Żal ci go?
Dlaczego zapraszasz obcych do naszego domu?
Obcych? To byli policjanci.
Przyszli z wizytą.
Policjanci?
To barista.
Hej.
Widziałaś, że po uderzeniu ojca nie straciłam siły.
- Tak. - Jeśli użyję mocy do złych celów,
stracę je.
Tak to działa w tej rodzinie.
A więc co to znaczy?
To znaczy, że wasz ojciec zrobił coś niewybaczalnego.
Cały czas kłamie.
Uznajmy, że naprawdę szukał Nam-soon.
Mógł zadzwonić.
W Tybecie nie ma telefonów?
Tam jest słaby zasięg ze względu na wysokość.
Cicho bądź.
Nic nie usprawiedliwia jego czynów.
- Chciałem tylko pomóc. - Zapomnij.
Wynajmę prawnika
- i złożę pozew o rozwód. - Mamo.
- Co?
Jeśli z nim zamieszkasz,
zrywam z tobą kontakt.
Geum-ju, to zły moment na neutralność.
Postaw sprawę jasno.
Czyżby?
Geum-dong,
w takim razie zamieszkaj z tatą.
Proszę. Zadowolony?
- Nigdzie nie lecę. - Dobrze.
- Pójdę do szpitala. - Idź.
Biedny tata.
Zajmę się nim.
Gdybyś tylko wiedziała, ile sika.
Ma słabe krążenie.
Boże.
Wolę tatę.
Tak jak ty wolisz tego faceta!
Głowa mnie boli.
Wiem, o czym mówisz.
- Jezu. - Halo?
- Co? - Boże.
Prokuratura?
Przeszukanie?
Tym lepiej.
To tylko podburzy nastroje społeczne.
A potem wisienka na torcie.
Co? No tak.
- Skonfiskujcie wszystko. - Tak.
- Jasne. - Tak jest.
Oczywiście, pani Hwang.
Robi się.
- Nie ruszaj się. - Przepraszam.
Możecie brać, co chcecie.
Geumju TV, hotel i szpital Geumju
też będą współpracować.
To polecenia pani Hwang.
Wszystko wam ładnie zapakuję,
a nawet was nakarmię.
Głodni?
Znam knajpę z dobrym gulaszem.
Wolicie coś pikantnego czy słonego?
Pomóżcie im. Umieśćcie wszystko w pudełkach.
Ty, ładuj to.
Oto kurtka identyczna z tą, którą pokazali
w pirackiej stacji.
Mówili, że woda
zmieni to w narkotyk.
Zamierza pan demonstrować to na każdej kurtce
z Doogo?
Wszystkie dostawy kurtek
zostały wycofane, a kurtki przekazane prokuraturze.
Nie handluję narkotykami.
Wszystko, co mówią o mnie w Geumju TV, to kłamstwo.
Zarzuty usiłowania zabójstwa i morderstwa pana Shin Gan-su
są fikcją.
Dlaczego Geumju TV pana atakuje?
Wiem, o co jej chodzi.
Chciała finansować Doogo.
Oczywiście odmówiłem.
I oto jej zemsta.
Hwang Geum-ju.
To ona jest osią zła.
Lot byłby szybszy.
Przez ciebie spóźniliśmy się na samolot.
Mamo, czy babcia da sobie radę sama?
Twoja babcia przyprawi nas tylko o ból głowy.
Ktoś próbował ją porwać. A jeśli będą się mścić?
To nie było jej pierwsze porwanie.
Od legendarnej bójki w Majang-dong zdarzało się to często.
Martwię się.
Wiem. Ty też?
Tak, ale ja martwię się
o mojego ojca.
Naszego ojca?
Ta stara wiedźma to morderczyni.
To boli.
Bardzo boli.
Halo?
Gan I-sik, jadę do Pusanu.
Mam prośbę.
Puść to nagranie.
Rozumiem, że się o mnie martwisz.
Ale…
rozwiązanie tej sprawy jest teraz dla mnie ważniejsze.
Mój brat, mama
i babcia.
Cała moja rodzina omal nie zginęła.
Nawet twój szef zginął przez to śledztwo.
Gan I-sik,
musisz to zrobić.
Proszę.
Czemu policja mnie nie aresztowała?
Hwang Geum-ju.
Zarzuciła mi, że próbowałam ją zabić.
Czemu nie zostałam aresztowana?
Chwila.
Czyżbym…
miała coś, czego potrzebuje?
A czego ona może od ciebie potrzebować?
Nie ma dowodów obciążających Ryu Si-o.
Pewnie dlatego cię nie aresztowali.
Słuchaj.
Prawie udało ci się zwinąć miliard wonów.
Czemu wróciłaś?
Dlaczego
do mnie wróciłaś?
Sprawdziłam.
Ta kawiarnia należy do Hwang Geum-ju.
Naprawdę?
Nie wiedziałam.
Słuchaj.
Mów prawdę…
Pijaczka.
Wysyłam listę klientów VIP.
Mam.
Przejście.
Panie Yoon,
Tsetseg była dziś w pracy?
Ty powinieneś wiedzieć.
Ale widzisz…
Panie Ryu, chodzi o Tsetseg.
Według pana Yanga
wykonała na klatce podejrzany telefon.
To nie Tsetseg.
Tsetseg to Gang Nam-soon.
Słucham?
Sprawdziliśmy wszystkie jej biznesy,
ale nic nie mamy.
Skarbówka co roku
wysyła jej podziękowania.
Ma też cztery nagrody od prezydenta.
Nie doceniliśmy jej uczciwości.
Zastanawia mnie jej szybka reakcja.
Wiedziała, że jest czysta.
Z-CA PROKURATORA MOON SEONG-U
Dzwoni dyrektor Jung z TBO.
Połączyć go?
Tak.
Moon Seong-u.
Doceniam
propozycję.
To niebezpieczne zadanie.
Mogą pana aresztować,
umieścić na liście poszukiwanych lub wezwać na przesłuchanie.
Wie pan o tym?
Oczywiście.
To nie ma znaczenia.
Zróbmy to.
Niech sprawiedliwość zwycięży w Korei.
Pierwsza rozprawa w sprawie numer 2023-123.
Oskarżony, Han Jeong-sik.
Ogłoszę wyrok.
Proszę wstać.
Wyrok jest następujący.
Skazuję oskarżonego, pana Han Jeong-sika
- na trzy lata… - Kto
Jest przestępcą?
Spokój.
Jako obywatel tego demokratycznego kraju chcę,
abyśmy odzyskali utracony tytuł kraju wolnego od narkotyków.
SĘDZIO HWANG, BYŁO WARTO?
SKORUMPOWANY SĘDZIA ŁAPÓWKI RZĄDZĄ!
KOCHAM ŁAMAĆ PRAWO!
Co za…
Zabrać go stąd!
I pomyśleć, że sędzia tego honorowego sądu
brał udział w narkobiznesie.
Kto jest prawdziwym przestępcą?
No dalej, spytaj swojego młotka!
Zabierzcie go stąd!
Puszczajcie!
Puśćcie mnie!
Mam…
jeszcze 12 takich banerów!
To boli.
Dzień dobry. Jestem Jung Ba-hun.
Dziś naszym gościem jest zastępca prokuratora generalnego
Moon Seong-u z seulskiej prokuratury,
który prowadzi wojnę z narkotykami.
Witam pana.
AKTUALNOŚCI
STUDIO POSTPRODUKCJI
Spokojnie.
Chodzą plotki,
że na rynku pojawił się narkotyk
- niemożliwy do wykrycia. - Spokojnie.
Słyszał pan o tym, prokuratorze Moon?
Podstawowa zasada jest taka,
że narkotyki można wykryć po ich zażyciu.
Jestem gotów ręczyć
swoją karierą zawodową,
że taki narkotyk nie istnieje.
Córka brała lek na odchudzanie, który okazał się narkotykiem.
Sekcja nie wykazała obecności narkotyku,
ale powiedziano mi, że powinna zażyć antidotum.
- Przybliż. - Niestety jest ono koszmarnie drogie.
Naszym celem są bogacze,
bo stać ich na antidotum.
Jestem pewna,
że Doogo kontroluje handel antidotum.
Ja zajmowałam się około setką.
Dla Madam Kim pracuje wielu dystrybutorów w całym kraju.
Chce pani powiedzieć,
że te pigułki są w całym kraju?
Kim pan jest?
Nie tak szybko.
Stać!
Cześć, Nam-gil.
Pani Hwang.
Dzieje się. Proszę sprawdzić Internet.
NARKOTYKI DOOGO, ANTIDOTUM DOOGO, LABORATORIUM
Nam-soon.
Wystarczy dowiedzieć się, jak importują zające morskie.
Tak się składa, że znam firmę, która się tym zajmuje.
W końcu jestem prawdziwą bizneswoman.
Mamo, jesteś najfajniejsza.
Nie zaprzeczę.
Wejdźmy do środka.
Ale ładnie.
Tsetseg.
Mama?
- Mamo. - Tyle cię nie widziałam.
Jak się masz?
Gdzie tata?
Przyjechałam sama.
Ma ostatnio problemy z sercem
i lekarz zabronił mu latać.
Jeszcze by zemdlał z radości, że cię widzi.
Później zrobimy wideorozmowę.
To moja mama.
Dzień dobry.
To mój tata.
Dzień dobry.
I młodszy brat Nam-in.
Dzień dobry.
A to wujek Hwang Geum-dong.
Dzień dobry.
To moja rodzina.
Dzień dobry.
Jestem Bong-go.
Ojciec Nam-soon.
Bardzo dziękuję.
Bardzo.
Naprawdę bardzo.
Dziękuję.
- Smacznego. - Tak.
Smacznego.
Tak.
TATA
Mamo, mam chłopaka.
Chłopaka?
Totalne ciacho.
Naprawdę?
Sama zobacz.
Promienny jak słońce.
Jest absolutnie piękny.
Nawet rzęsy ma piękne.
A więc wkrótce mogę spodziewać się wnuka?
Nam-soon, chodź.
Co…
Stój. Nie jesteśmy źli!
Chwila!
Zlokalizowałeś Gang Nam-soon?
Po wiadomościach zapadła się pod ziemię.
Używa zakłócacza sygnału,
bo nie mogę jej namierzyć.
Ale zdaje się, że jest poza Seulem.
Zabiję…
ich wszystkich.
Córeczko, to było niesamowite.
Dobrze.
Zjem ze smakiem.
Boże.
Dzień dobry, córeczko.
Gan I-sik nie odbiera.
Martwię się.
Zatrzymali go
i siedzi w areszcie.
Gliniarz w areszcie?
CELA 2
Więc tak czują się aresztanci.
Dajcie mi Biblię albo buddyjskie pisma.
- Poćwiczę umysł. - Albo karty.
Żebyśmy mogli pograć.
Albo telefon.
Powiem mamie, że nie wracam.
Może się przecisnę.
Nam-gil się ukrywa
i dobrze się bawi w mojej letniej rezydencji w Gangneung.
Ale Hee-sik jest odważny,
więc to idealny kandydat na męża dla mojej córki.
Martwię się.
Będzie dobrze?
Bez obaw. Będzie dobrze.
Zolzaya chciała zwiedzić Pusan.
Jedź z nią.
Ja pozałatwiam sprawy.
Dobrze.
Dzięki, mamo.
Proszę pani, dogadaliśmy się z kapitanem statku.
Mamy towar na taśmie.
Nim trafi do Seulu, czeka w wylęgarni ryb w Pusanie.
Jaka ilość?
Dwie tony.
Wyślij mi adres tej wylęgarni.
Pojadę tam.
Do widzenia.
Bread?
Pani Hwang?
Proszę powiedzieć.
Co pani robi w Pusanie?
Mogłabym spytać o to samo.
Co tu robisz?
Pusan to moje miasto rodzinne.
Co? Słyszałam, że Wall Street.
To oczywiste kłamstwo.
Co? Nie do wiary.
Czy ty przyznałeś się do oszustwa?
W porządku.
Więc kim tak naprawdę jesteś?
Pytałam cię o to ze 30 razy.
Szczerze mówiąc,
byłem sierotą.
Urodziłem się w Pusanie,
ale wyjechałem do Rosji pracować na kutrze rybackim.
Na kutrze?
Tak.
Łowiliśmy sardele.
Wyrzucono mnie z sierocińca,
zanim skończyłem 18 lat, w wieku lat 14.
Nigdy nie byłem w Stanach.
No tak.
To zrozumiałe.
W Rosji
jadłem ciastka Choco Pie na każdy posiłek.
Wtedy dopiero weszły na rosyjski rynek.
Rosjanie oszaleli na ich punkcie,
więc je sprzedawałem.
Kuter rybacki stał się kutrem Choco Pie
i wreszcie zacząłem zarabiać.
Wtedy stałem się znany…
jako Choco Song.
Nieważne.
A to zdjęcie?
Wyjaśnij mi to.
Zdjęcie, które podarłeś.
To z tobą i Ryu Si-o.
No tak.
To zdjęcie.
To moja wstydliwa przeszłość.
Używaliśmy kutra do przewożenia Choco Pie zagranicę.
Przemycałem je.
Przemycałeś?
Ciastka?
W końcu rosyjska policja nas złapała.
Zabrałem więc ciastka, których nie skonfiskowano,
i sprzedawałem je w całej Rosji.
Podróżowałem między Kazaniem, Ufą, Omskiem, Permem i Moskwą.
Choco Pie
To moje zdjęcie z czasów, gdy handlowałem ciastkami.
Gdy zamachałaś mi nim przed nosem,
przypomniały mi się czasy, gdy byłem Choco Songiem.
Zbiłaś mnie z pantałyku.
I wkurzyłaś.
Nie znasz Ryu Si-o?
Kto to, do diabła, jest?
Powiedz. Umieram z ciekawości.
Co robisz w Pusanie?
Ja…
przyjeżdżam tu, gdy czuję się
wypalony i samotny.
Mewo z Pusanu
Naprawdę o mnie zapomniałaś?
Zamknij się.
Mewo z Pusanu
- Mewo z Pusanu - Cicho!
- Zamkniesz się wreszcie? - Naprawdę
o mnie zapomniałaś?
Cicho bądź.
Tato, mama kazała nam zjeść w domu.
Mamy siedzieć w Pusanie w zamknięciu?
Cieszmy się widokiem oceanu.
Wpadnie w szał, gdy…
Mama tu jest.
Zatrzyj tę śmietankę
swoimi ustami.
Cierpliwości.
Zjesz mi całą szminkę,
więc nałożę drugą warstwę.
Po co, skoro i tak się zetrze?
Zbliż się…
do mnie.
Skarbie.
Wciągasz mnie.
Tylko tracę z tobą czas.
Idę.
Mam
kontakty w Rosji.
Mogę ci się przydać.
Proponuję
współpracę.
Jak mogę ci pomóc?
Mamo, zróbmy zdjęcie.
Dobrze. Uśmiech.
MORZE
„Ba-da”.
„Ba-da”?
WYCIECZKA PO PUSANIE
I jak?
Pyszne.
Pusan słynie z zupy z ryżem.
Trochę przypomina mongolską bantan.
Zjedzmy ją.
W miejscu z widokiem.
Bardzo lubię morze.
Mongolia nie ma dostępu do morza.
Mamo.
Złap mnie, jeśli potrafisz!
Cholera jasna.
Puszczaj.
Boże.
Ty bezwstydna cudzołożnico.
Nazwałeś mnie cudzołożnicą? Co ty…
Pani Gil,
w sądzie przemoc będzie działała na pani szkodę.
Dobrze, że wspominasz.
Już raz zostałem zaatakowany.
Mężczyzna, z którym mnie zdradziła,
prawie rozdarł mi usta.
Słuchaj.
Zatrudniłam prawnika.
Ty też powinieneś.
Opłacę ci go.
Miło z mojej strony, co?
Chcesz się sądzić?
Pozwę tego gnojka Seo Jun-hee o cudzołóstwo.
Panie Hwang.
- Boże. - Obawiam się,
że tylko pan sobie zaszkodzi.
Co?
Od siedmiu lat cudzołóstwo nie jest karalne.
Właśnie sam pan dowiódł,
że porzucił pan rodzinę na bardzo długo.
Cudzołóstwo jest legalne?
Dlaczego? To uczciwa zbrodnia.
Nie ma czegoś takiego.
Nie to miałem na myśli.
Dlaczego je zalegalizowano?
Chcę, żeby ten jej cudzołożnik trafił za kraty.
Nie mów tak o nim.
Proszę, nie.
Dobrze.
Zakończymy to w cywilizowany sposób.
Ty też powinieneś zachowywać się jak dżentelmen.
Kto potrafi zachować spokój, gdy chodzi o miłość?
Nigdy nie pozwolę ci odejść!
Za późno!
Trzeba było to powiedzieć dziesięć lat temu,
zamiast mnie zostawiać!
Pojechałem do Tybetu, bo…
Mów szczerze. Nie potrzebowałeś żony,
bo byłeś młody i sprawny?
A teraz jesteś stary i chory,
więc twoja miłość do mnie rozkwitła,
i chcesz do mnie wrócić, tak?
Chyba śnisz. Spadaj!
Odmawiam!
Nigdy!
Zestarzejesz się przy mnie!
Co? Ty…
Pani Gil, nie!
- Chodź tu. - Proszę!
Mogę go załatwić jednym ruchem nadgarstka.
- Ty… - Proszę, nie.
- Spokojnie. - Dobrze.
Powstrzymam się.
- Akurat. - Proszę pani!
- Proszę, nie. - Chodź tu.
- Ty… - Proszę pani, nie.
Na zdrowie.
Życie ci się ułożyło.
Widać to po tobie.
Dzięki kieszonkowemu i mieszkaniu od mamy
poszłam do szkoły zawodowej.
Zrobię uprawnienia na koparkę.
Od teraz będę wiodła przyzwoite życie.
Od mamy?
Mamy Gang Nam-soon?
Żyjmy uczciwie i cieszmy się życiem.
Nie krzywdźmy już nikogo.
Wy też możecie.
Pomogę wam.
MAMA
To było pyszne.
- Dokąd idziecie? - Do domu.
- To ja idę. - Pa.
Ostrzegałem, że zapłacisz życiem.
Mówiłaś, że Tsetseg
to nie Gang Nam-soon.
MAMA
Halo?
Myung-hee?
Widziałam, że dzwoniłaś.
Wszystko w porządku?
Prokuratorze Moon, wobec zeznań sędziego Hwanga
zostanie pan przesłuchany w sprawie Heritage i Ryu Si-o.
PROKURATURA W SEULU
Opinia publiczna żąda krwi,
więc proszę przyjść.
Górne piętro.
Jun-hee…
JEŚLI CHCESZ GO OCALIĆ, PRZYJDŹ NA CHEONSU-RO 104
Starucha śmiała skrzywdzić szefa?
Sama by tego nie zrobiła.
Mów, kto za to odpowiada!
Jun-hee.
Joong-gan. To niebezpieczni ludzie!
Jak śmiecie atakować mojego faceta?
Dawać!
Joong-gan…
Jun-hee.
Witamy.
To było straszne, prawda?
Przykro mi, że cię to spotkało.
W porządku.
To moja wina.
Joong-gan…
Jeśli ze mną zostaniesz,
to może się powtórzyć.
Zostanę z tobą na zawsze.
Jedz.
To najlepsze danie w tej restauracji.
- Dobre. - Tak?
Jun-hee,
może pójdziemy potem
w jakieś romantyczne miejsce?
Może na drinka?
Może pan otworzyć?
Jesteście wolni.
To rozkaz nowego komisarza generalnego.
Mamy jakiś totalny chaos.
Cały kraj o tym mówi.
Wydano nakaz aresztowania
i zakaz podróży Ryu Si-o.
Wszyscy zamieszani mogą stracić swoje stanowiska.
Oby tak dalej.
Ciężko było.
Nam, nie tobie.
Miłego dnia.
Jednostka antynarkotykowa z Ganghan znów działa.
Dołączy prokurator specjalny.
Tato, wracajmy.
Nie wracasz?
Twoja matka
spotyka się z kimś.
Ale mama…
Nie spodziewałem się.
Dlaczego płaczę?
Jest mi smutno,
a jesteśmy rozwiedzeni.
To na pewno nieprawda.
Zapytam ją.
Tato.
Pewnie tak się czuje wujek.
Daj spokój, tato.
Nie płacz.
Nie wiem czemu,
ale boli mnie serce.
Będzie dobrze.
Wszystko będzie dobrze.
Kto tam?
Ja.
Jak się czujesz?
Pewnie ci ciężko.
Dobrze nie jest, ale ciężko też nie.
Nie powinno być dobrze, skoro nie jest ciężko?
To nie ma sensu.
Nie mam nastroju na zagadki.
Chcę odpocząć.
Na-young,
jeśli jest ci ciężko,
możesz na mnie liczyć.
- Ja… - Cholera.
Odczep się, Geum-dong.
Mam dość tych twoich podchodów.
Co ty…
Nie do wiary.
Nie jesteś w moim typie.
Wolę napakowanych. Dziękuję.
Na-young, ja…
To koniec, panie Ryu.
Zamknęli sędziego Hwanga i prokuratora Moona,
a CTA4885 wywołał ogólnokrajowy skandal.
Lee Jeong-sik, nowy komisarz generalny,
może wszystkich nas wsadzić za kratki.
Gdzie jest ten komisarz Lee?
ART. PAPIERNICZE DOGANG
Potrzebuję długopisu.
Półmilimetrowego.
Co, u licha?
- Nic panu nie jest? - Nie.
- Zobacz, kto to. - Idź.
Co pan robi?
Moja siostra jest bezpieczna.
To koniec kłopotów.
Cieszę się.
Świat jest pełen złych ludzi,
ale jest też wielu dobrych.
To nagranie z wylęgarni zajęcy morskich.
Trzeba je zmontować.
Tak jest.
Idę do łazienki.
Jasne.
Cześć, tu Hwa-ja.
Co słychać, Gang Nam-soon?
Dawno się nie widziałyśmy.
Co u ciebie?
U mnie w porządku.
Mamy dziś nocną zmianę,
więc skończmy naszą ostatnią tutaj.
Mimo wszystko czuję, że za wcześnie opuszczamy to miejsce.
Szkoda.
W sumie to
prawdziwy skarbiec, nie?
Tak.
Musi być pełen gotówki.
No.
I diamentów.
- Tak. - Masz szczęście, Hee-sik.
Hee-sik,
adoptujcie mnie po ślubie.
Na luzie mogę zostawić rodziców.
Nieźle synka wychowali.
W domu nikogo nie ma.
Nie możemy spać na górze?
Mamy żyć w ukryciu jak ta rodzina w Parasite.
Ale nikogo nie ma.
Jak mamy odgrywać sceny z Parasite, to zróbmy ram-don.
Wstawaj.
- Chodź. - Nie.
- Co robicie? - Zjemy i wrócimy.
Chodźcie.
Masz.
Nieważne.
Powinniśmy wracać.
- W porządku? - Tak.
Skarbie.
Tak, kochanie?
Może dokończymy
ten film na Netflixie?
Jasne. Zacznijmy tam, gdzie przerwaliśmy.
Kochanie,
czujesz makaron z sosem z czarnej fasoli?
Tak.
Czuję.
Odurzający zapach.
Zrobimy sobie?
Koniecznie.
Ale przytyję.
Ty? Sama skóra i kości.
Skarbie, jestem bardzo ciężka.
Jesteś lekka jak piórko.
Nie powinieneś tak marnować energii.
Rety, kochanie.
Boże.
Wszystkie kobiety w tym domu to powalające egzemplarze.
Przygotujcie się.
Posprzątajmy tu i chodźmy na dół, zanim wrócą.
- Posprzątajmy i chodźmy. - Tak.
Idziemy.
Sprzątajcie.
Halo?
Co?
Komisarz generalny?
Ja…
nie żyję.
Ryu Si-o zabił mnie,
bo powiedziałam, że cię nie znam.
Ryu Si-o.
Czyli w końcu wiesz, kim jestem.
Ty będziesz następna.
STRONG GIRL NAM-SOON
Ryu Si-o.
Pokażę światu, jaki los czeka zło.
Kopę lat, pani Hwang.
Nie powinno się bratać z narkomanami.
Gdzie Bread Song?
Normalne życie nie jest mi pisane, choćbym miała zginąć.
A co z nami?
Nie możesz umrzeć. Obiecaj mi to.
Kochasz przybranych rodziców?
Czego chcesz?
Przeprowadzę ostatni test.
- Gdzie Nam-soon? - Nie wiem.
Nam-soon umrze!
Pozwól mi ich ocalić za cenę własnego życia.
Napisy: Agnieszka Żurek