"По бегството на Педро и заминувањето на Робертито,
на Тита Готвењето веќе не и беше чин на љубов и уживање.
Се чувствуваше безизразно,
изгубена во безвкусниот и безмирисниот свет."
Ова смрди.
Нормално, немаш кому да му угодуваш.
Добро е. -Нештата овде се прават како што треба.
Имаме грав.
Не сум гладна. Фина, фрли го ова.
Не, Фина, не фрлај го. Храната нема да ни стигне.
Доаѓаат бандити!
Скријте се и бидете тивки!
Во куќава ќе влезат само преку мене мртва.
КАКО ВОДА ЗА ЧОКОЛАДА
Многу се плашам.
Оче наш, што си на Небото... Здраво Маријо, милост полна...
Јагне Божјо... -Доста, биди тивка.
Ќе одам во пеколот, Тита. Не знам ни една молитва.
Мајка ми е способна за секаква глупост.
Што ве доведе овде? Што сакате?
Гладни сме. Мораме да јадеме нешто.
Овде нема храна за злосторници.
Одиме.
Никој нема да стапне во мојата куќа! -Видете!
Одлично нишанам и имам лош карактер.
Смири се. -Кој е следниот?
Да се почитуваме.
Виде, раката не ми затреперува.
Не обѕирнувајте се на неа. Влезете и земете се.
Надвор од мојава куќа!
Надвор, реков!
Мамо!
Луда ли си?
Никој нема да убие никого!
Криспин...
Од почит кон тоа што сме се познавале и сме го делеле лебот,
те молам да се воздржиш.
Овде нема да има ни ранети ни мртви.
Бенито, Хорхе.
Ќе се осмелите?
Оставете ја куќата.
Земете се што можете и на коњи!
Одиме.
Добро е. Добар плен.
Извинете за пречките, газдарице.
Одиме!
"Газдарица"?
Никогаш веќе да не си ме понижила пред други!
Не јадеше ништо откако дојдовме овде.
Понекогаш мислиме дека не јадат, но на децата малку им треба.
Не грижете се.
Не знам каде згрешив. -За тоа сум јас овде.
Тоа дете не сака да јаде!
Детето мора да е мирно.
Не јаде ако е неспокоен.
Јаде! Еве, јаде.
"Ако си многу тажен
Мисли на мене
Ако ти се плаче
Мисли на мене
Гледаш дека ја почитувам
Твојата божествена слика
Твоите невини усни
Кои уште како мала
Ме научија на грев."
"Кога ќе се вратам, ништо нема да не раздели."
Помогнете ми!
Помогнете ми, ве молам! Помош!
-Смири се, полека.
Помогнете ми... -Полека.
Што се случило?
Беа многу. Не ги видовме како доаѓаат.
Почнаа да викаат: "Каде ги криете?"
Влегуваа во куќите без дозвола.
Кој?
Ги камшикуваа децата за да им кажат каде се бунтовниците.
Но...
Не ги најдоа, па се насочија на жените.
Ме влечеа за здолништето.
Знаеш ли која единица беше тоа?
Знаеш ли под чија заповед беа?
Ги извршуваа заповедите на некој Мускис.
Бригадирот те злоупотреби?
Не. Тој само се смееше на она што ни го правеа.
Дојди. Дојди со мене.
Помогни ми да ја измиеме.
Ќе го убијам полковникот. -И сите негови војници.
Да. -Мртов не ти служи за ништо.
Ни жив. Ќе продолжи да масакрира луѓе.
Треба да го заробиме и да извлечеме информации за стратегијата против нас.
А како ќе го заробиме? -Не знам.
Но, сигурно постои начин.
Ни твоето, ни моето.
Ќе ги грабнеме жена му и син му! -Фамилијата не е виновна!
Но, така ќе биде казнет! -Избегав зашто сакаше да ме убие.
Поради него не можам да ги видам Тита и син ми.
Тоа не смее да премине во лична одмазда.
Ова е поважно од сите нас, Хуан! -Не е лична одмазда...
Доста беше!
Доста!
Да го фатиме Мускис.
Се сеќаваш кои зачини се ставаа, Фина?
Мислам дека не. Ти не се сеќаваш?
Им поминал рокот?
Не, убаво мирисаат.
Не чувствувам ништо.
Тита!
Ако се потрудиме и работиме, пак наскоро ќе собираме плодови.
Овој имот никогаш повеќе нема да биде како порано.
Не знам дали се ставаше коријандер.
Добро си?
Да.
"По рецептите на Нача,
за подготовка на северњачки колбаси требаа 8 кг свинска удина
и 2 кг остатоци од филе.
Во загреан оцет се ставаат килограм пиперки
на кои претходно им се извадени семките.
Тој ден Тита доследно го следеше рецептот.
Немаше потреба да експериментира со многуте ароматични зачини,
лажичка ким или прстофат сол повеќе.
Тита се чувствуваше изгубена, празна.
Не додаде ништо од себе во ова јадење."
Одлично мириса, Тита! Помирисај!
Да ги направиме колбасите.
"Добро се стискаат да излезе целиот воздух.“
Подготвена си? -Да.
СЕВЕРЊАЧКИ КОЛБАС
Ни треба топ да ја урнеме таа капија.
Другари! -Топ?
Валенте мора да ни каже нешто. Земи столче.
Да чуеме. Кажи.
Како што гледате, преминав на страната на позитивците.
Зошто дезертираше?
Копилињата го убија мојот брат.
Беше револуционер.
Добро познато е дека полковникот има љубовница.
"Оди во куќата што и ја купил.
Таму се опушта. Пуши цигари, гадот.
Пие.
Го контролира животот на љубовницата.
Таа и слугинката никогаш не излегуваат.
Ја посетува секој четврток во 18ч.
Мускис е луд по неа."
Утре е четврток.
Не, пријателе. Не.
Да почекаме една недела и да смислиме добар план.
Уште една недела луѓето на тој гад да убиваат и силуваат?
Утре ќе одиме.
Кој е?
Добровечер, газдарице. Како сте?
Си го трошиш времето, Николас.
Се однесоа. Ништо не остана. -Не дојдов да земам нешто, госпоѓо.
Извинете што доаѓам толку доцна.
Што сакаш?
Имам многу вредна информација.
Не знам што да правам со неа.
Ти кажав дека не е добра. -Доаѓаше навреме и пристојна е.
Мислам дека е добра доилка.
Но детето не го сака млекото.
Зошто не престанува да плаче?
Болен е? Да одиме кај докторот? -Плаче зашто е гладен.
Но рековте дека малку му е доволно и ако јадел...
Не јаде зашто ме болат дојките.
Млекото останува внатре. Ова никогаш не ми се случило.
Му недостига мајчино млеко.
Јас сум му мајка и никогаш не сум го доела!
Се хранеше со чаеви и "атоле", не пиел мајчино млеко!
Тогаш, му треба млеко од друга доилка!
Пред малку јадеше, но не сака веќе. И малку ако касне, повраќа.
Не можам повеќе! Ќе мора да побарате друга доилка.
Жал ми е. -Те молам почекај!
Не, чекај, те молам!
Ве молам речете и на мајка ми да ме прими назад.
Тита мора да му даде "атоле"! Тоа јадеше! Ве молам!
Што е тоа?
Што си направила, Тита?
Боже мили!
Ова е лош предзнак! -Не биди суеверна,Фина.
Го извлече воздухот?
Намерно го направи тоа, нели?
Не прави се глупава, Тита де ла Гарса!
Роберто...
Роберто!
Роберто...
Не остави без ништо.
Се уништи. Нема веќе храна.
Госпоѓо!
Итна телеграма, госпоѓо! Итна телеграма!
Робертито е мртов.
Дојди ваму!
Нема да дозволам тагата да ја преплави оваа куќа! Јасно?
Бесцелно е да плачеш и да се жалиш!
Имаме многу работа.
Ти се обраќам, Тита де ла Гарса! Не ме слушаш?
Веќе не.
Да заминев со нив, ова немаше да се случи.
Ти си виновна за смртта на Робертито!
Веднаш врати се, Тита де ла Гарса!
Дојди ваму, Тита!
Педро...
Педро! -Одам.
Педро, не оди!
Знаеш што ќе биде со мојата фамилија ако те фатат војниците?
Тоа нема да се случи. -А ако се случи? А нашиот план?
Што ако не се вратиш? -Ќе се вратам, добро?
Ќе немаш време да одиш таму и да се вратиш.
Премногу е опасно! -Не знам дали ќе умрам!
Ако е така, сакам да ги видам Тита и син ми последен пат.
Одиме.
Да му се сневиди...
Што ти е?
Што е? -Робертито!
Добро е?
Што се случило со Робертито?
Се плашеа од одмаздата на полковникот.
Избегаа во Тексас. -Што?
Не сакаше веќе да јаде.
Робертито е мртов.
Не, не...
Не е вистина.
Го уби!
Стрико ми...
Стрико ми го уби Робертито!
Прости ми.
Педро! Каде одиш?
Педро!
"Педро тој ден изгуби контрола.
Болката завладеа со неговиот разум."
Да му се сневиди! -Одиме.
Педро! Ајде! Педро!
"Во тој момент, одмаздата за синот му беше единствен план.
Секогаш се сметаше,
дека дури и ако Педро се држеше до планот,
резултатот би бил ист."
Кој ви го направи ова? -Мускис!
"Некои сметаа дека Хертрудис е виновна.
Но Мускис ја испровоцира престрелката.'
Мислевте дека сме глупави!
Го уби син ми!
Ти го уби!
"Мислам дека ни тие што биле таму не знаеле точно што се случило."
Надвор!
"Единствено сигурно
било дека Мускис и неговите луѓе ги чекале."
Педро!
"Го заробиле Педро
и го исполниле својот дел од договорот со Мама Елена."
Си достои на зборот?
Хертрудис е жива и здрава. Избега.
А Педро Мускис?
Го фатија.
Тоа ми е и повеќе од доволно.
Овде има помалку. Ми дадовте само половина.
Кога ќе ја потврдам информацијата, ќе ги добиеш останатите.
Платете ми како што се договоривме. Не требаше вака.
Нема ти да ми поставуваш услови, Николас.
Тита...
Тита.
Види што најдов.
Овие ги сакаш. Јади.
Не сакам.
Ништо не си јадела.
Смрзната си. Ќе добиеш пневмонија.
Во куќата е топло.
Да одиме. -Не сакам, Фина.
Те молам остави ме на мир.
Тита, сепак мораш да дојдеш.
Мајка ти чека да и ја подготвиш бањата.
Тита де ла Гарса!
Како можев да заборавам?
Веднаш ќе и ја подготвам бањата.
Да видиме, мамо. Влези! Баш како што ја сакаш!
Со лаванда, да спиеш како кралица!
Што е ова? -Да ти помогнам да се соблечеш? Не можеш сама.
Не обраќај ми се така! -Побрзај! Ќе се излади!
Види каква е водата! Со масла! Каква што сакаш!
Контролирај се! -Сакаше да се бањаш! Ајде!
Смири се!
Немам ни сила ни мотив уште да те трпам.
Готово е. Не сум твоја робинка.
Што ако го убиле? -Педро е негова крв.
Сепак тој му е внук на полковникот.
Требаше да се вратиме по него.
Престани да размислуваш и легни. Кажи кога ќе бидеш готова.
Кажувај ми нешто...
Привлечи ми внимание...
Што да ти кажам? Како да ти привлечам внимание?
Што ако не пуштиле?
Тоа беше лудост. Ми се врти во главата. Ајде.
Загризи го ова.
Подготвена си?
"Тита не знаеше,
но тоа беше денот кога животот ќе и се измени во целост."
Тита.
Педро е во болница.
Тешко е ранет.
Го застрелале?
Да.
Не лажи ме.
Мртов е? -Ти кажав дека е ранет.
Добро е? Му јавиле на татко му? -Тоа е се што знам.
Кој ти кажал? Каде е? -Во болницата "Сан Карлос".
Побрзај, мораме да одиме.
Колку ни треба до болницата? -Не знам.
Потерај ги коњите побрзо.
Ова не е болницата "Сан Карлос".
Мамо?
Госпоѓице, симнете се.
Мамо?
Што се случува?
Мамо! -Во ред е, овде ќе ви биде убаво.
Зошто ми го правиш ова?
Зошто толку ме мразиш?
Мамо!
Помош!
Пуштете ме! Ве молам!
Мамо!
Помогнете ми!
Мамо!
Подгответе се!
Нишанете!
Можеби еден ден ќе бидеме заедно.
Можеби. Да.
"Сама
Без твојата љубов
Одам
Одам"
Те љубам.
Пали!
"Ни небото не ми одговара
кога прашувам за тебе, среќо моја.
Додека спијам
Сонувам дека одиме
Еден покрај друг
Кон синото небо
Но, кога ќе се разбудам
Небото е црвено И ми недостигаш ти
Дозволи ми да те барам
И ако те најдам
Врати ми се".
"Одамна научив дека приказните не се целосно вистинити ни лажни.
Никој не знае како точно се случило нешто.
Некои велат, Педро не можел да замине од овој свет без Тита,
зашто душите, многу одамна, им се споиле засекогаш."
Педро.
МЕДИЈАТРАНСЛЕЈШНС