- ทำอะไรกินเหรอ - แป้งชุบครีมทอด
เอาหน่อยไหม
เกิดอะไรขึ้น
ฉันตายแล้ว
"ความฝันแบบนี้"
"อยู่ในบันทึกยายทวดเล็กติต้า ของฉันหลายหน้า"
"แม้แต่ในความฝัน เธอก็หนีความจริงที่น่าเศร้าไม่พ้น"
"การตายของโรแบร์ตีโต้"
"ความเกลียดชังลึกล้ำ ที่ทำให้แม่ขังเธอไว้ในนั้น"
"และในที่สุด ข่าวการประหารเปโดร"
"ก็พรากเสียงของเธอไป"
"ว่ากันว่าติต้าร้องไห้หนักมาก"
"จนไม่เหลือน้ำตา"
"แล้วเธอก็ร้องไห้ต่อ"
"จนภายในกายแห้งเหือด"
"ในช่วงเวลานั้น ไม่ว่าจะบังเอิญหรือไม่"
"เปียดราส เนกราสก็เผชิญภัยแล้ง ที่เลวร้ายที่สุดในประวัติศาสตร์"
"แต่ติต้าไม่รู้ว่า ห่างจากคุกเธอไปไม่กี่กิโลเมตร"
"ได้เกิดปาฏิหาริย์ขึ้น"
"บางคนบอกว่ากระสุนทะลุปอด"
"แต่ไม่โดนหัวใจ"
"บางคนบอกว่า ปืนไรเฟิลของทหารขัดลำกล้อง"
"และมีแค่เศษกระสุน ที่กระเด็นเข้าหน้าอก"
"ตัวฉันเอง ยังคิดว่าโชคชะตานำพา"
"ให้เปโดร มุซกิซ ไม่ต้องไปตายไกลจากติต้า"
(รสรักเพลิงปรารถนา)
(ไร่ลาสปาโลมาส)
- ได้ที่อยู่มาถูกไหม - ถูกๆ
งั้นก็รีบไป
เดี๋ยวรีบกลับมา
อย่าหยุดเชียวนะ
ถ้านายแม่เอเลน่ารู้เข้าได้ฆ่าเราแน่
(อีเกิลพาส เท็กซัส)
- ติต้า เดลาการ์ซาครับ - เกิดอะไรขึ้น
เธอต้องการความช่วยเหลือ
ขอเวลาเดี๋ยวนะ
คุณหมอ
มีอะไรให้ช่วยคะ
อรุณสวัสดิ์ครับ คุณแม่
ผมมาหาติต้า เดลาการ์ซา
- ติต้าเหรอ - ครับ
ผมเป็นเพื่อนกับครอบครัวเธอ เอเลน่าขอให้ผมมาเยี่ยมครับ
เธอยุ่งมาก
เธออยากแน่ใจว่าติต้าสบายดี
พาผมไปหาเธอได้ไหมครับ
เด็กคนนั้นไม่ยอมกินอะไรเลย
ให้หมอไปดูคงไม่เสียหาย
ติต้า
- พระเจ้า - เราไม่รู้จะทำยังไงแล้ว
เธอไม่ยอมอ้าปากกินด้วยซ้ำ
แล้วเอเลน่าก็ไม่ได้ส่งเงินให้เราเลย
บอกตามตรงนะ เราไม่รู้จะทำยังไง
เธออยู่ในสภาวะขาดน้ำอย่างรุนแรง
ทำอะไรน่ะ คุณต้องให้ แม่เธอยินยอมก่อนนะ คุณหมอ
คิดว่าผู้หญิงคนนี้รอได้เหรอ
คุณไม่มีสิทธิ์พาเธอไปไหนนะคะ
ถ้าติต้าตาย คุณต้องรับผิดชอบ
อยากแบกรับภาระนั้นไว้เหรอ
ฉันจะบอกคุณเอเลน่าเรื่องนี้
เขาอยู่นั่นครับ
ด้านหลัง
เปโดร...
เกรซ
ค่ะ คุณหมอ
ขอเซรุ่มหน่อย
พ่อครับ
เธอเป็นใครเหรอ
เธอชื่อติต้า
- เธอจะไม่เป็นไรใช่ไหม - ไม่เป็นไรลูก
- หมอคะ - ขอบคุณนะ
- รับอะไรเพิ่มไหมคะ - ไม่ ขอบคุณ
(ค่ายกบฏ หุบเขาซานตาเอเลน่า)
เปโดร
เฆตรูดิส
อรุณสวัสดิ์
ผมอยู่ที่ไหน
คุณอยู่กับเรา เปโดร
- คุณอยู่นี่มาหลายวันแล้ว - หลายวันเหรอ
เรานึกว่าคุณจะไม่ฟื้นแล้ว
คุณโชคดีมาก เปโดร คุณยังไม่ตาย
คุณพกริบบิ้นนั่นติดตัวตลอดเวลา
ติต้า ผมต้องไป...
ผมต้องหาติต้าให้เจอ
เฆตรูดิส
พาผมไปหาเธอที ได้โปรด
เราไปลาสปาโลมาสไม่ได้ เปโดร
ไม่ได้อีกแล้ว
ลุงของคุณได้เป็นนายพล หรืออะไรสักอย่างแล้ว
ตอนนี้เขาเป็นเจ้าของไร่ของพ่อคุณ
มีทหารอยู่ทุกที่ เราเลยต้องออกจากค่าย
แล้วพ่อผมล่ะ
เขารู้ไหม
ไม่รู้สิ
กินอะไรหน่อยเถอะ
ถ้าไม่กินก็จะไม่หายนะ
ผมรู้ว่าคุณได้ยินผม
ไม่เป็นไรนะ
คุณปลอดภัยเมื่ออยู่กับผมและเกรซ
ขอบคุณนะ
ผมจะไม่ยอมให้พวกเขาทำร้ายคุณอีก
ผมสาบาน
รู้สึกยังไงบ้าง
ดีขึ้น
เป็นอะไรไป
ผมมันโง่
ผมเกือบถูกฆ่า
เพื่ออะไร
ผมปกป้องไร่ของพ่อไม่ได้ด้วยซ้ำ
ผมทำให้คุณผิดหวัง
- คุณทำเท่าที่ทำได้แล้ว - ไม่
ผมทำผิดพลาดครั้งแล้วครั้งเล่า
ผมเห็นแก่ตัว
ดูความเสียหายทั้งหมดที่ผมก่อสิ
ผมจะไม่ได้เจอลูกชายอีก
ขอร้องล่ะ
ช่วยผมพาติต้ากลับมาที
ดูนายสิ
ยิ่งกว่าแมวเก้าชีวิตอีก
ใช่เลย
แล้วเอาไงต่อ
ในยุคแห่งความโกลาหลและสับสนนี้
เราภาวนา
ให้ผู้ที่ยังดิ้นรน
นำสันติสุขกลับมาสู่เปียดราส เนกราส
เรายังภาวนา
ให้บรรดาเจ้าของไร่
ที่ถูกกบฏโจมตี
และคนร้ายที่ฉวยโอกาส จากสถานการณ์น่าอับอายของประเทศเรา
ปล้นสะดมและสร้างความตื่นตระหนก
นี่เป็นยุคมืด
แต่เรายังเชื่อในพระเจ้าของเรา
เรายังเชื่อในกองทัพของเรา
ที่นำโดยนายพลเฟลิเป มุซกิซ
ขอให้แสงของพระองค์ส่องสว่างไปทั่ว
เพื่อนำความสงบสุขกลับมา สู่ชุมชนอันเป็นที่รักของเรา
เชิญยืนขึ้น
เมื่อไหร่ทุกอย่างจะกลับมาเป็นปกติ
พอไม่มีมาเดโรคอยนำแล้ว
กลุ่มกบฏของบีญ่าคงจะล่าถอย
เหลือพวกที่ซ่อนตัวอยู่ตามเทือกเขา แค่ไม่กี่คน ใช่ไหมล่ะ
ที่เทือกเขากับที่นี่น่ะสิ
พวกมันโจมตีไร่ปศุสัตว์ และขโมยวัวด้วยนะ
ใช้เวลาไม่กี่วัน เราก็จะจับอาชญากรพวกนั้นได้
นายพลมุซกิซ ขอคุยด้วยหน่อย
ผมพูดชัดเจนแล้วนะ
ว่าเราไม่มีอะไรต้องคุยกัน
ให้ฉันตะเบ็งป่าวร้องไหมล่ะ
เกรงว่าคนก็คงไม่รับฟังคุณอยู่ดี
ครอบครัวคุณก่อเรื่อง ที่เปียดราส เนกราส
คุณต้องการอะไร
ฉันอยากได้การอนุญาตพิเศษ ให้โรเซารา ลูกสาวฉัน
ฉันต้องการเธอที่ไร่
ภรรยาหม้ายของคนค้าปืนเหรอ
เธอไม่ได้ทำอะไรเลย
ถ้าลูกสาวคุณกลับมา ผมก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากจับเธอ
ขอเตือนความจำหน่อยนะ ฉันส่งหลานชายคุณให้ตำรวจเอง
และผมไว้ชีวิตลูกสาวอีกคนของคุณ เป็นการแลกเปลี่ยน
คนที่เป็นกบฏ
เราเจ๊ากันแล้ว
ขอตัวนะ
เดี๋ยวก่อน
ฉันจะแบ่งที่ดินให้ส่วนหนึ่ง
จะให้ข้อเสนออย่างงาม
ต่อให้ให้เป็นของขวัญผมก็ไม่รับ
จะปลูกอะไรที่นั่นคงต้องใช้เงินเยอะ
ที่ดินผืนนั้น
แห้งแล้งกว่าคุณซะอีก
คุณมันสัตว์เดรัจฉาน
อย่าลืมสิว่าคุณเป็นผู้หญิง
และคุณตัวคนเดียว
ถ้าต้องการ
ผมแย่งที่ดินทั้งหมดจากคุณยังได้
เข้าใจไหม
เฟลิเป
จ้ะ ที่รัก
สันตะมารีอา มารดาพระเจ้า
โปรดภาวนาเพื่อเราคนบาป บัดนี้และเมื่อจะตาย
วันทามารีอา เปี่ยมด้วย พระหรรษทาน พระเจ้าสถิตกับท่าน
ผู้ได้รับพระพรกว่าสตรีใดๆ
และพระเยซูโอรสของท่าน ทรงได้รับพระพรยิ่งนัก
สันตะมารีอา มารดาพระเจ้า
โปรดภาวนาเพื่อเราคนบาป
บัดนี้และเมื่อจะตาย
นั่นไม่ใช่ของคุณ นิโคลาส
ก็แค่ดูเฉยๆ
ก็แล้วไป
ทำไมนิโคลาสยังอยู่นี่
เราตกลงกันแล้วว่าจะปล่อยเขาไป
เราต้องการคน
เขาไว้ใจไม่ได้
ถ้าเขาเป็นคนทรยศ เขาคงส่งเราให้ทางการไปแล้ว
แล้วที่มุซกิซซุ่มโจมตีล่ะ คิดว่าเป็นเรื่องบังเอิญเหรอ
- เราคุยเรื่องนี้กันแล้ว เฆตรูดิส - แต่ก็ไม่ไปไหนเลย
ฉันรู้ว่าคุณไม่อยากพูด แต่เงียบไปปัญหาก็ไม่หาย
เราให้เปโดรไปลาสปาโลมาสไม่ได้
ทำไมล่ะ
เราจะตกอยู่ในอันตราย พวกนั้นอาจตามเขามา
เราต้องซ่อนตัวอีกนานแค่ไหน
ไม่รู้สิ จนกว่าจะได้รับคำสั่ง
เราต้องลงมือแล้ว คนของเรารออยู่ เสบียงเราก็ใกล้หมดแล้ว
นั่งเศร้าจนพอใจแล้วก็บอกนะ
เราจะแบ่งถั่วกับข้าวโพดที่เหลือ
แล้วหมักเนื้อถนอมเอาไว้
อย่างน้อยก็จนกว่า ไก่จะเริ่มออกไข่เป็นประจำ
มีธัญพืชสำหรับไก่ไม่มาก เราควรเก็บไว้ไหมคะ
เอาให้พวกไก่ไป เราต้องการไข่
น้ำเหลือไม่เยอะแล้วครับ คุณนาย
ไม่พอสำหรับหนึ่งสัปดาห์
งั้นก็ไม่มีใครได้อาบน้ำ
เราจะรอจนถึงหน้าฝน
จำไว้นะ พระเจ้าสร้างหลังไว้แบกรับภาระ
เราจะผ่านมันไปได้
ฉันไปขอกู้เงินมาและพวกเขาก็จะให้
แต่ฉันต้องการให้พวกเธอช่วย
ตกลงไหม
เลิกทำหน้าเศร้าได้แล้ว เราจะไม่เป็นไร
ปิดประตูซะ
ครับ นายแม่เอเลน่า
- มาเถอะ - ได้
มันเขียนว่าอะไร
(ลูกแม่ สถานการณ์อันตรายขึ้นทุกวัน)
(ลาสปาโลมาสไม่ปลอดภัยสำหรับลูก)
(อยู่ที่นั่นไปก่อนจนกว่าแม่จะบอก)
(ขอพระเจ้าคุ้มครอง)
ยังกลับไปไม่ได้
มันอันตรายเกินไป
แล้วจะเกิดอะไรขึ้น
ใครจะดูแลเธอ
ให้เธอระบายออกมาเถอะ
เธอต้องการหลุมศพไว้ร้องไห้ให้สามี
หวังว่าเธอจะกลับไป เปียดราส เนกราสได้เร็วๆ นะ
ฉันก็หวังอย่างนั้น
ทางนี้เลย
เชิญนั่งครับ
เอาล่ะ
ผมพาคุณมาที่นี่เพราะมีเรื่องจะบอก
นานมาแล้ว
นักเล่นแร่แปรธาตุค้นพบ ธาตุเคมีแรกในประวัติศาสตร์
ฟอสฟอรัส
เขารู้ว่าเมื่อผสมกับออกซิเจน
มันจะเผาไหม้
ที่คุณเห็นอยู่นี้ คือออกซิเจนบริสุทธิ์
ผมได้มาจากการย่อยสลาย ไฮโดรเจนเปอร์ออกไซด์
การจะจุดไม้ขีดไฟให้ติด
ต้องมีตัวจุดระเบิด
นั่นเป็นทางเดียวที่จะได้แสงสว่าง
และความร้อน
ผมบอกคุณเรื่องนี้ เพราะยายเผ่าคิกกาปูของผม
พูดไว้ว่าวิญญาณเรา ก็ทำงานแบบเดียวกัน
จินตนาการว่ามีกล่องไม้ขีด อยู่ในตัวเราทุกคน
ในกรณีของเรา
ออกซิเจนคือลมหายใจของคนที่เรารัก
และตัวจุดระเบิดคือความสุข ที่ความใกล้ชิดนำพามาให้
ไออุ่นจากกายคนรัก
นั่นคือสิ่งที่เราต้องการเพื่อจุดไฟ
ติต้า มันสำคัญมาก
ที่จะหาองค์ประกอบที่ถูกต้อง เพื่อจุดเปลวไฟในตัว
เพื่อใช้ชีวิตที่มีความหมาย
ไม่งั้นกล่องไม้ขีดนั่น
อาจเปียกและไม่ติดไฟอีกเลยก็ได้
มีบางช่วงในชีวิต
ที่เราต้องหาตัวจุดระเบิดใหม่
ถึงจะจุดไฟได้
เพื่อป้องกันไม่ให้เปลวไฟนั้นมอดลง
ติต้า ผมรู้ว่าคุณผ่านอะไรมามาก
แต่ยายผมบอกว่าถ้าเราหยิบไม้ขีดไฟ
แล้วเขียนสิ่งที่ทำให้เราเจ็บปวด อาจช่วยบรรเทาอาการได้
มาเริ่มจากหาคำตอบ ว่าทำไมคุณถึงไม่ยอมพูดดีไหม
นี่
คุณช่วยเขียนลงตรงนี้ได้ไหม
พร้อมนะ
ดูแลน้องสาวฉันด้วย
คิดว่าเธอจะยอมรับผมไหม
หวังว่านะ
(ฉันไม่พูดเพราะไม่อยากพูด)
"บราวน์ได้รู้ว่าการขบถครั้งนี้"
"คือก้าวแรกในการเดินทางอันยาวนาน"
"สู่อิสรภาพของติต้า"
"เขาเลยแอบคิดว่า ตัวเองอาจเป็นตัวจุดระเบิด"
"ในชีวิตของติต้าก็ได้"
เรียบร้อย
- กินให้อร่อยนะ กินให้อร่อย - เช่นกันค่ะ
นี่อะไรเนี่ย
อาหารไง อเล็กซ์
อาหารอร่อยๆ
โรสต์บีฟ ลูกชอบนี่
ไม่ชอบแล้ว
ไม่มีอย่างอื่นแล้ว
กินสิ อเล็กซ์ อร่อยนะ
- แต่มันดูน่าขยะแขยง - เจ้าหนู...
ผมไม่กินหรอก
งั้นก็หมดธุระแล้ว
กลับห้องไปซะ
คุณหมอคะ
เขาไม่เป็นไรหรอก
ผมขอได้ไหม
"ตั้งแต่เธอยังเด็ก"
"ติต้าทนเห็นคนหิวไม่ได้"
คุณช่วยเขา เขาเอาม้าคุณไป
ถ้าเขาโดนจับได้ เราซวยแน่ บอกแล้วไง เฆตรูดิส
ฉันหยุดเขาไม่ได้ ฆวน
เปโดรเป็นหัวหน้าที่นี่แล้วหรือไง
คุณต่อต้านผมตั้งแต่เมื่อไหร่
ฉันไม่ได้ต่อต้านคุณ ฆวน
แต่เหล้ากับความพ่ายแพ้ มันปั่นป่วนหัวคุณ
ฆวน
- ฆวน - อะไร
นิโคลาสน่ะ
เขาเอาม้ากับปืนไรเฟิลนายไปแล้ว
บอกแล้วว่าเขาเป็นหนอนบ่อนไส้
เราต้องรีบไปให้เร็วที่สุด
ไอ้สารเลว
เก็บของ เราจะไปแล้ว
- ครับ - ไปกันเถอะ
เร็วเข้า เอาไปให้หมดเลย
เร็วเข้า
สวัสดียามเย็น
ขอโทษนะ
แต่ผมจำได้ว่าคุณชอบทำอาหารมาก
การจุดระเบิด สำคัญต่อการฟื้นตัวของคุณมาก
ผมเลยคิดว่าคุณอาจจะพร้อมลองแล้ว
ครัวของเราพร้อมให้คุณใช้เสมอ
ทุกเมื่อที่คุณต้องการ
ตัวจุดระเบิด
เธอดูเศร้านะ แม่หนู
มันเป็นเรื่องปกติ
เธอสูญเสียไปมาก
ไม่ต้องทำอาหารก็ได้นะ ถ้าหัวใจไม่อยากทำ
อย่าลืมว่าการกลับมามีความสุข มันขึ้นอยู่กับเธอ
อย่าปล่อยให้ความสุขของเธอ ขึ้นอยู่กับคนอื่น
หมอคะ
เรามีไม้พอแล้ว
คุณทำอะไรน่ะ
ผมพยายามนึกวิธีสร้างอยู่
อเล็กซ์ ช่วยพ่อหน่อยได้ไหม
ครับ
ระวังนะ อเล็กซ์
เราจะทำเซอร์ไพรส์ให้ติต้ากัน
นี่ ระวังด้วยล่ะ
- เจออะไรไหม - ครับ
- เท่าไร - สอง
ท่านนายพลครับ
เคยมีค่ายอยู่ตรงนี้ แต่ไม่มีใครอยู่แล้ว
พวกเขาคงไปเมื่อไม่กี่วันก่อน
ไปที่เนินเขา แล้วหาไอ้คนทรยศนั่นให้เจอ
ไม่เจอไม่ต้องกลับมา
คราวนี้ฉันจะจับมัน แขวนคอบนต้นไม้ด้วยตัวเอง
ไปกันเลย
ปล่อยคนนี้ไป
ผมอาจจะปากพล่อย แต่ไม่ใช่คนโกหก
ผมบอกแล้วว่าหลานคุณยังมีชีวิตอยู่
ผมไม่อยากได้เงินคุณ ท่านนายพล
แล้วอยากได้อะไรล่ะ
ผมอยากเข้าร่วมทีมนักกินเนื้อของคุณ
ไม่มีอะไรแบบนั้นหรอก
มีแต่เสียงลือเสียงเล่าอ้าง
ใช่
พวกนี้ก็แค่กบฏ
ที่ชอบปล้นสะดมไร่นา
คุณคงไม่บังเอิญรู้อะไร เกี่ยวกับเรื่องนี้ใช่ไหม
ขอบคุณค่ะ
ได้ยินเสียงคุณแล้วผมมีความสุขมากเลย
ดอกผักโขมนี่สุดยอดเลยนะ
ค่ะ
สวยมากเลย
ถ้าอยากตัดก็ตัดได้เลยนะ
รู้ไหมว่าชาวอวีชอลเรียกมันว่าวาวี
และมันศักดิ์สิทธิ์สำหรับพวกเขา เพราะต้านภัยแล้งได้
ชื่อสามัญของพวกมันมาจาก ภาษากรีกว่า "อมาแรนโตส"
ซึ่งแปลว่า "ดอกไม้ที่ไม่เหี่ยวเฉา"
- อาเลเกรีย - ใช่เลย
คุณใช้มันทำขนมอาเลเกรียได้ด้วย
ฉันขอใช้ครัวคุณได้ไหม
มันเป็นของคุณ
ขอบคุณค่ะ
"ในการเตรียมขนมอาเลเกรีย"
"ก่อนอื่น ต้องตากช่อดอกให้แห้ง"
"เพื่อให้ได้เมล็ดผักโขม"
"ใส่ลูกเกด ถั่ว"
"เมล็ดฟักทอง และถั่วลิสง ลงไปในกระทะ"
"แล้วคั่วด้วยไฟอ่อน"
"อีกหม้อหนึ่ง"
"ละลายน้ำตาลทรายแดงปริมาณมาก"
"จากนั้นก็ใส่น้ำผึ้ง และบีบเลมอนเล็กน้อย"
"ใส่เมล็ดที่คั่วแล้วทั้งหลาย ลงไปในส่วนผสมนี้"
"พร้อมกับเมล็ดผักโขมที่ร่อนแล้ว"
"ผสมวัตถุดิบทั้งหมด"
"และใส่ลงในแม่พิมพ์ เพื่อขึ้นรูปขนมอาเลเกรีย"
"เมื่อเธอได้ลิ้มรสความหวาน ของน้ำตาลทรายแดงและน้ำผึ้ง"
"ติต้ารู้สึกได้ถึง ความอบอุ่นที่โอบกอดหัวใจของเธอ"
"ความโล่งใจ สัมผัสที่อ่อนโยน"
"มันอาจเป็นสัญญาณว่าโชคชะตาของเธอ"
"อยู่ในกำมือเธอเอง"
"เป็นครั้งแรก"
(อาเลเกรียเมล็ดผักโขม)
"จิ้งหรีดเยรูซาเลม"
"แสงดาว"
"จิ้งหรีดเยรูซาเลม"
"หลับใหล"
ราตรีสวัสดิ์นะลูก
เธอชื่อเอ็มม่า
เธอตายตอนคลอดอเล็กซ์
รกติดอยู่กับมดลูก และผมช่วยเธอไว้ไม่ได้
เธอเป็นยอดหญิง
ตอนนี้ ทุกครั้งที่ผมรักษาใคร
ผมรู้สึกเหมือนได้ เศษเสี้ยวที่ผมเสียไปกลับคืนมา
ขอสารภาพเลยนะครับ
ตอนคุณมาที่นี่ ผมก็กลัวจะเสียคุณไปเหมือนกัน
ติต้า
ผมรู้ว่าคุณรู้สึกยังไง กับเปโดร มุซกิซ
และรู้ว่าคุณกำลังโศกเศร้า
แต่เชื่อผมเถอะ
ความเจ็บปวดใดๆ
ไม่ว่าจะใหญ่แค่ไหน
มันจะผ่านไป
ชีวิตช่างเอื้อเฟื้อ
ให้โอกาสเราได้มีความสุขตลอดเวลา
ราตรีสวัสดิ์
เดลฟิโน
คุณโดนประหารไปแล้วนี่
ถ้ามีใครรู้ว่าผมยังไม่ตาย
พวกเขาได้ฆ่าผมจริงๆ แน่
ผมมาหาติต้า
คุณหนูไม่อยู่แล้ว
(ซานอันโตนิโอ เท็กซัส)
- สวัสดี - ยินดีต้อนรับค่ะ
ขอบคุณ
ยินดีต้อนรับกลับมานะ โรเซารา
การมาเยี่ยมของคุณดีต่อเพื่อนผมมาก
- เข้ามาสิ - ขอบคุณค่ะ
เป็นยังไงบ้างคะ ดอน เปโดร
ไอ้โรคบ้านี่
หมอบอกว่ามีแต่คนงานข้างนอกเป็นกัน
ตอนนี้ดูฉันสิ
กำลังจะตายเยี่ยงกรรมกร
ไทฟอยด์ไม่เลือกหน้าใครหรอก
แล้วเธอล่ะ
เป็นยังไงบ้าง
ฉันเศร้านะที่เห็นเธอเป็นแบบนี้
ถึงเวลาที่เธอต้องใช้ชีวิตต่อไปแล้ว
ไม่ค่ะ ฉันจะไม่มีวันลืมเปโดร
ฉันจะไว้ทุกข์ไปตลอดชีวิต
เหมือนที่แม่ฉันทำ
ขอโทษนะคะ
ฉันไม่อยากทำให้คุณเศร้า
ที่...
ที่เธอมาเยี่ยมช่วยให้ฉันรู้สึกดีขึ้น
โรเซารา
เธอยังสาวนัก
ก้าวต่อไปเถอะ
ฉันรู้ว่าคุณหวังดี
แต่ฉันไม่รู้ว่าต้องทำยังไง
สวัสดียามบ่าย
สวัสดียามบ่ายค่ะ
ชอบไหมคะ
รักเลยล่ะ
อเล็กซ์ต้องดีใจมากแน่ๆ
ผมมีเรื่องต้องขอบคุณคุณเยอะเลย
ฉันสิต้องขอบคุณ สำหรับทุกอย่างที่คุณทำให้ คุณหมอ
จะว่าอะไรไหม ถ้าฉันขอแทนตัวแบบเป็นกันเอง
ไม่ติดเลย
เอาเลย
ฉันมาคิดดูแล้ว
ฉันไม่อยากกลับไปลาสปาโลมาส
อยู่ที่นี่ฉันมีความสุข
เป็นอิสระ
"อาจเป็นเพราะสัมผัสความสุข"
"ที่ติต้าใส่ลงไปในขนมอาเลเกรีย"
"ที่กระตุ้นให้คุณหมอบราวน์รุกต่อ"
"ตอนนี้เขามั่นใจแล้วว่า"
"ตัวเขาเป็นตัวจุดระเบิด ที่ติต้าต้องการได้"
อยู่ได้นานเท่าที่ต้องการเลยนะ
ขอบคุณนะ
"เขารู้สึกพร้อมที่จะรักอีกครั้ง"
ติต้า
ฉันขอคุยด้วยได้ไหม
ได้สิ
มาเถอะ
ฉันไม่อยากทำให้เธอโกรธ
แต่มีบางอย่างที่ฉันอยากบอกเธอมาตลอด
ตลกดีนะ
ตอนที่เธอมาที่นี่ตอนแรก
ฉันควรจะดูแลเธอ
แต่กลับเป็นเธอที่ชุบชีวิตฉันขึ้นมา
ฉันยินดีเผชิญหน้ากับแม่ของเธอ และผลที่อาจตามมา
เพราะฉันรู้ว่าเธอสมควรมีความสุข
ฉันคิดว่ามอบความสุขนั้นให้เธอได้
ติต้า
แต่งงานกับฉันนะ
"บ่ายวันนั้น"
"ความปลอดภัย ความใส่ใจ และความอ่อนโยน"
"ที่เธอไม่เคยได้รับมาก่อน"
"ช่วยให้ติต้าตัดสินใจได้"
ตกลง
- ตกลงเหรอ - ค่ะ
ตกลง
(ภาษาต่างประเทศ)
ใครอยากโดนฆ่าบ้าง
ออกไปจากที่นี่ นิโคลาส
ไม่ ฉันจะเอาของของฉันคืนก่อน
ห้ามใครเข้ามาในไร่นี้
ฉันยืนหยัดเพื่อบ้านหลังนี้มา ด้วยความกล้ามากกว่าพวกแกนัก
ใจเย็น
คุณนายคะ
คุณนาย
อย่าแตะต้องเธอ
- เอาตัวเธอไปเลย - ปล่อยนะ
ปล่อยเธอ
ปล่อยเธอนะ พวกสัตว์เดรัจฉาน
ปล่อยเธอซะ
ไหนเคยได้ยินอันนี้ไหม
ฉันยาวเหมือนถนน
ฉันวิ่งผ่านทุ่งหญ้าและกังหัน
แต่ฉันไม่ใช่ผู้ชายหรือผู้หญิง
มันมีเท้าไหม
มันไม่มีเท้า แต่มันวิ่งเป็น
กระแสน้ำเหรอ
เกือบแล้ว
- แม่น้ำเหรอ - ใช่แล้ว อเล็กซ์
ว่าแล้วเชียว ผมชนะ
นึกแล้วว่าต้องเดาถูก
ขนมอาเลเกรียอร่อยจัง
อร่อยมาก ติต้า ขอบคุณนะ
- ขอบคุณครับ ติต้า - ขอบคุณนะ
- ขอบคุณที่ทำให้ - รับชาเพิ่มไหม
ไม่เป็นไร ขอบคุณนะ
บอกลาสิ อเล็กซ์ ได้เวลานอนแล้ว
ผมขอชิ้นสุดท้ายได้ไหม
นี่ขนมของทุกคนอยู่แล้ว
ในครัวมีอีกนะ ไปเอามาสิ
แต่ฉันจะจั๊กจี้เธอก่อน
ช่วยด้วย เกรซ
เอาล่ะนะ มานี่
ดึกแล้วนะจ๊ะ
ขอร้องล่ะ
อย่าเป็นหวัดนะ
พ่อฮะ พ่อ
เกรซบอกว่าผมต้องไปนอนแล้ว
ลูกต้องนอนเพราะลูกยังเด็ก
แต่พรุ่งนี้เราจะเล่นกัน
- สัญญานะ - จ้ะ
ผมจะไปนอน แต่พ่อต้องไปกับผมด้วย
ได้สิ ไปกันเถอะ
ไม่เป็นไรนะ
ค่ะ ฉันไม่เป็นไร
ให้พ่ออุ้มไหม
- อุ้มหน่อย - หือ
มา
เดี๋ยวมานะ
- พ่อครับ ผมมีปริศนามาให้ทาย - ว่าไง
มันวิ่งผ่านกังหัน...
ไม่ใช่แบบนั้นสักหน่อย
โอเค ผมจะเริ่มใหม่นะ
มันวิ่งผ่านทุ่งหญ้า...
"พวกเขาบอกว่าเปโดรทนเห็นติต้า ในอ้อมแขนชายอื่นไม่ได้"
"คืนนั้นเอง หัวใจของเขาแตกสลาย"
"และความรักทั้งหมดที่เขามีให้เธอ"
"กลับกลายเป็นความหึงหวงและอาฆาตแค้น"
"แต่ฉันรู้ว่ามันไม่จริงเลย"
"คืนนั้นเอง"
"ที่เขาตระหนักว่าตัวตนของเขา"
"มีแต่จะทำให้ ชีวิตของติต้าต้องเจ็บปวดมากขึ้น"
"ในวินาทีนั้น"
"ด้วยหัวใจที่ถูกฉีกเป็นชิ้นๆ"
"เปโดรกัดฟันตัดสินใจ เสียสละความรักของเขา"
"และให้ติต้ามีความสุข"
ไปกันเถอะ
ไปกัน
ไปสิ
เร็วเข้า ไปกัน
ไปกันเถอะ
- เดลฟิโน - แม่คุณน่ะครับ คุณติต้า
(ตอนต่อไปใน "รสรักเพลิงปรารถนา")
ใบอภัยโทษที่ประธานาธิบดีเม็กซิโก เซ็นด้วยตัวเอง
- แกมาทำอะไรที่นี่ ติต้า เดลาการ์ซา - ให้หนูช่วยนะ
- ฟีน่าอยู่ไหน อย่ามาแตะต้องตัวฉัน - หนูไม่ได้ขอ
อะไร
ระวังนะ คุณหมอ ติต้าพาชีวิตคุณลงเหวได้
"เธอจะไม่มีวันหยุดรักเขา"
(รสรักเพลิงปรารถนา)