"ติต้าใช้เวลาวันแล้ววันเล่า หมกมุ่นกับการตั้งครรภ์"
"อาการเจ็บคัดหน้าอกและท้องอืดบวม"
"ไม่ยอมปล่อยให้เธอได้คิด"
"ถ้าสถานการณ์ไม่เป็นแบบนี้"
"การมีลูกกับเปโดรคงจะวิเศษมาก"
"แต่จังหวะเวลา"
"และสถานการณ์เช่นนี้"
"ทำให้เรื่องนี้แย่สำหรับทุกคน"
ติต้า
เอสเปรานซ่าอยากได้อะไรเหรอ
เปโดรรู้หรือเปล่า
รู้อะไร
เรื่องที่เธอท้อง
เธอบอกเปโดรหรือเปล่า
เปล่า เขาไม่รู้อะไรเลย
ฉันคิดมาหลายวัน ว่าจะแก้ปัญหานี้ยังไง
โดยไม่ทำร้ายครอบครัวฉัน
- จะสั่งให้ฉันทำตามว่างั้น - ใช่ แน่สิ ฉันขอสั่ง
แต่งงานกับหมอซะ แล้วทำให้เขาเชื่อว่าเป็นลูกเขา
พี่อยากให้ฉันโกหกเหรอ
การแต่งงานคือธุรกิจ มันมาพร้อมคำโกหกเสมอ
ไม่อยากเชื่อว่าพี่จะขอให้ทำแบบนี้
ลูกเธอจะเป็นลูกนอกสมรส ติต้า
ถ้าโกหก เธอจะรักษาชื่อเสียง ครอบครัวและลูกไว้ได้
ถ้าเธอพูดความจริง เธอจะทำให้หมอผู้น่าสงสารใจสลาย
แล้วสุดท้ายก็เหลือตัวคนเดียว
คิดให้ดีๆ นะ
(รสรักเพลิงปรารถนา)
เมื่อคืนผมได้ยินเขา พึมพำอะไรไม่รู้เรื่อง
เลยนึกว่าเขาฝันอยู่
ผมเพิ่งเข้าไปดูเขา
แล้วก็เจอเขาในสภาพนี้
ครอบครัวเขายังอยู่ในไร่นั้น
- ให้ผมไปตามไหม - ไม่ต้อง
ยังไม่ต้อง
ฉันจะจัดการเรื่องนั้นเอง
- ฉันไม่อยากให้พวกเขาเป็นอันตราย - จะทำไงครับ
เราต้องฝังเขา
ฉันจะไปขอความช่วยเหลือที่มอนโกลบา
เดลฟิโน
ขอบคุณนะ
แย่จริง
มีคนตายอีกคน
และไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง
ซานโตสไม่ได้ตายเปล่า
ลุยกันต่อเถอะ
ฟีน่า
มาที่นี่ทำไม
ขอคุยด้วยหน่อยสิ
คุยเรื่องอะไร
ฉันบอกทุกอย่างกับนายไปนานแล้ว
- ฉันต้องการเวลาคิด... - นายคิดนานไปแล้ว
เธอบอกฉันว่าผ่านอะไรมาบ้าง และฉันไม่รู้ว่าจะพูดหรือทำยังไง
ตอนนี้ฉันรู้แล้ว
รู้อะไร
เธอผ่านเรื่องพวกนั้นมา
แต่สำหรับฉัน เธอยังเหมือนเดิม
ที่ฉันจะบอกก็คือ...
ตอนแรก ฉันอยากให้เธออยู่กับฉัน
ไปกับฉัน
แต่ตอนนี้...
ฉันอยากให้เธอแต่งงานกับฉัน ฟีน่า
ฉันอยากให้เธอเป็นภรรยาฉัน ถ้าเธออยากแต่ง
อยากสิ
ฉันอยากแต่ง
ได้คุยกับติต้าไหม
ไม่นะ
ทำไมเหรอ
ช่างเถอะ
คุณยังไม่ค่อยสบายใช่ไหม
ก็บางครั้งน่ะ
ไม่เป็นไร เดี๋ยวก็หาย
พอเราอยู่กันตามลำพัง ทุกอย่างจะเปลี่ยนไป
เรามีน้องชายให้เอสเปรานซ่าได้นะ
ผมมีเรื่องต้องทำที่มอนโกลบา
อะไร เรื่องการเมืองเหรอ
เปล่า เรื่องไร่น่ะ
ไว้วันหลังเถอะ
พรุ่งนี้เราจะมีแขกนะ
ไม่ต้องห่วง
ผมจะกลับมาให้ทันเจอครอบครัวคุณหมอ
เขาอยากอยู่ที่ตอร์เรออน
ครอบครัวเขาอยู่ที่นั่น มันสงบกว่าเปียดราส เนกราส
และมีโอกาสได้งานมากกว่าด้วย
ฉันบอกหรือยังว่าเขาอยากมีลูกสิบคน
ฉันบอกว่าเราจะมีลูก มากเท่าที่พระเจ้าต้องการ
คุณกะจะมีลูกกี่คนเหรอ ติต้า
ยังไม่ได้คิดเรื่องนั้นเลย
ไม่เอาน่า ถามจริง คุณกำลังจะแต่งงานนะ
อีกอย่างคุณก็รักเด็กด้วย
อยากได้ลูกชายหรือลูกสาวล่ะ
ฉันรับได้หมดยกเว้นลูกแฝด ยายฉันเคยบอกว่าลูกแฝด...
ไว้ทำพรุ่งนี้เถอะ
จะไปไหนน่ะ ติต้า
ฉันไม่ค่อยสบาย เลยไม่อยากทำอาหารน่ะ ฟีน่า
หวังว่าเราจะมีเวลาพอ และคุณจอห์นกับป้าเขาจะไม่ค่อยหิวนะ
ไม่เป็นไร
ทุกอย่างเรียบร้อยไหม
"ติต้าหลงทาง"
"เธออยากให้เฆตรูดิสอยู่ด้วย"
"มาแบ่งเบาความสงสัย และความกลัวกับเธอ"
"แต่เฆตรูดิสมีบ้านใหม่แล้ว"
"ที่ที่ไม่ต้องรับคำสั่งจากชายใด"
"ห่างไกลจากการต่อสู้โรมรัน"
"สถานที่ที่ลูกชายและเธอ"
"จะมองหาการต่อสู้ที่ต่างออกไป"
สวัสดี
"สถานที่ที่ผู้หญิงกรุยทาง"
"สู่การต่อสู้ครั้งสำคัญ อย่างสิทธิในการเลือกตั้งของตน"
เยี่ยมไปเลย
- พอสำหรับเด็กๆ ไหม - พอสิ ใหญ่จัง
ไปหั่นผักตรงนั้นสิ
(กองบัญชาการ มอนโกลบา)
"ผมไม่เคยไว้ใจนายพลมุซกิซ"
แต่ผมไม่เชื่อคุณ
ผมพูดจริงนะครับ นายพลบาร์กัส
แต่ผมไม่รู้ว่า มันเป็นความแค้นส่วนตัวไหม
นายพลมุซกิซได้ไร่ของพ่อคุณไปใช่ไหม
ใช่ เขาชิงไร่ไป
แต่สิ่งเดียวที่ผมสนใจคือผู้คน
ผมไม่ได้จะแก้แค้น
ผมมาทวงความยุติธรรม
- ใครๆ ก็พูดแบบนี้... - ท่านนายพล
ผมเห็นเขาตกลงกับพวกแยงกี้ ด้วยตาของผมเอง
เขาแบ่งปันข้อมูล
ทั้งตำแหน่งกบฏและกองทัพ เขาอาจจัดหาเสบียงให้พวกนั้นด้วย
ข้อกล่าวหานี้ร้ายแรงนัก
มันหมายถึงการทรยศประเทศตัวเอง
คุณมีพยานหรือเปล่า
ไม่มี
พยานของผมตายเพราะถูกทารุณ และสภาพความเป็นอยู่ที่ย่ำแย่
ทั้งหมดเป็นเพราะเฟลิเป มุซกิซ
ยังไงคุณก็ไม่มีหลักฐาน
- และไม่มีพยาน - ท่านนายพล...
คุณต้องทำอะไรสักอย่าง
หาหลักฐานมา สืบสวน
คุณมาที่นี่โดยไม่มีหลักฐานและพยาน
เพื่อบอกผมเรื่องนายพลผู้ทรงเกียรติ ละเมิดกฎหมายที่เปียดราส เนกราส
คุณยังโอหังมาตะโกนใส่ผม
และสั่งให้ผมทำอะไรสักอย่างเหรอ
ผมจะบอกอะไรให้นะ
อย่างแรก
ผมมีคนไม่พอที่จะสืบสวน
และตามล่าคนของเรา
อย่างที่สอง
มีการต่อสู้อยู่ทุกที่
คนของผมกำลังล้มตาย และนั่นเป็นเรื่องสำคัญที่สุดของผม
ขอบคุณครับ ท่านนายพล
ขออนุญาตค่ะ โรเซารา
ต้องการอะไรเหรอ
เฆซุส คนรักฉันมาที่นี่
เขาอยากขอแต่งงาน
เขาทำงานอะไร
ฉันไม่แน่ใจว่าเราจะให้งานเขาได้ไหม
เขาอยากพาฉันไปตอร์เรออน
ไปตอร์เรออนเหรอ
หลังติต้าแต่งงาน เราจะไปจากที่นี่
เธอทำแบบนั้นไม่ได้
ทำไมล่ะ
แม่ฉันให้ที่กินอยู่ เธอไม่สำนึกบุญคุณเลยเหรอ
สำนึกสิ
ฟีน่า ถ้าไม่มีครอบครัวเดลาการ์ซา เธอไม่รอดมาถึงวันนี้แน่
มันคือความจริง
เธอถึงไปไม่ได้
ไม่ได้เลยเหรอ
อาจจะสักวัน แต่มันไม่ได้ขึ้นอยู่กับเธอ
เข้าใจไหม
เธอเป็นของบ้านหลังนี้ เหมือนนาชา
อย่าลืมล่ะ
ขัดเครื่องเงิน สำหรับมื้อค่ำพรุ่งนี้ด้วยนะ
ค่ะ โรเซารา
ฟีน่า
จากนี้ไป เรียกฉันว่า "คุณนาย"
เราไม่ใช่เด็กๆ แล้ว
ต้องการอะไร
ฉันมาหาฆวน อเลฆานเดรซ
ผู้พัน
มีคนมาหาครับ
ดูสิว่าใครมา
คราวนี้จะเอาอะไรอีกล่ะ
แกติดม้าฉันตัวหนึ่งนะ ไอ้เวร
ฉันต้องให้นายช่วย
แหม...
ก็หน้าที่เรานี่นะ
ขอทำความเข้าใจหน่อย
นายอยากให้เราจับมุซกิซเหรอ
ให้ฝ่าดงทหารไปจับมัน
ใช่
แต่นายไม่อยากฆ่ามัน
ไม่
ฉันอยากให้เขาขึ้นศาลและติดคุก
เฟลิเปต้องเป็นคนแรกที่ล้ม
ต้องมีทหารคนอื่นที่ปล้นสะดมอยู่แน่
นายกำลังเสนอ เรื่องเดียวกันกับครั้งก่อนนี่
คราวก่อนมันเล่นเราซะย่อยยับ
ถ้าไม่อยากไปก็ไม่เป็นไร
แต่ฉันจะไปอยู่ดี
ไปคนเดียวเหรอ
ฉันจะไม่นิ่งดูดาย ดูคนที่น่าสงสารพวกนั้นถูกฆ่า
ต้องมีเหล้าปูลเกสักหน่อยสินะ
เฆตรูดิสออกจากไร่ไป เมื่อไม่กี่วันก่อน
เออ
เธออยู่กับผู้หญิงคนอื่นบนเนินเขา
เธอไม่อยากอยู่กับนายเหรอ
ที่จริงเป็นฉันเอง ที่ไม่อยากอยู่กับเธอ
แต่พูดตามตรง
ฉันคิดถึงเธอ
งั้นก็ไปหาเธอสิ
นายหาผู้หญิงแบบเธอไม่ได้แล้ว
นายอาจพูดถูก
ไปนอนซะเถอะ
ต้องออมแรงไว้ตามล่าลุงนายอีก
ถ้าฉันให้นายไปคนเดียว นายได้โดนฆ่าแน่
คราวนี้ นายไม่ฟื้นขึ้นมาอีกหรอก ไอ้บ้า
ไอ้เวรเอ๊ย
"ตัดสินใจได้หรือยัง"
แม่
การโกหกย่อมดีกว่าพูดความจริง
จนทำลายชีวิตตัวเองเสมอ
เพื่อตัวแกเองนะ ติต้า
และเพื่อลูกแกด้วย
แกต้องแต่งงาน
แกต้องออกจากบ้านหลังนี้
ไม่พูดความจริงจะดีกว่า
แล้วโกหก เหมือนตอนแม่ท้องเฆตรูดิสเหรอ
แกว่าไงนะ
หนูรู้ว่าแม่รักคนอื่น
กล้าดียังไง ติต้า
หนูจะไม่โกหก หนูไม่เหมือนแม่
หนูเบื่อที่ทุกคนคอยบอก ให้ทำนู่นนี่แล้ว
ไปซะ หนูไม่อยากเห็นหน้าแม่อีก
"ท้องที่บวมเป่งและหน้าอกที่เจ็บคัด"
"หายไปในช่วงเวลาเดียวกัน"
"ความมั่นใจว่าเธอไม่ได้ท้อง"
"มาพร้อมความโล่งใจ ที่ไม่นานก็กลายเป็นความเศร้า"
"ลึกๆ ในใจแล้ว"
"ติต้าหวังจริงๆ ว่าตัวเองท้องลูกของเปโดร"
- ไง - ไง
- ไง อเล็กซ์ - มานี่สิ อเล็กซ์
ให้ฉันช่วยนะ
ระวังนะ เกรซ
- เป็นไงบ้าง - สบายดีครับ
เยี่ยม เดินทางสนุกไหม
ระวังด้วยนะ
ในที่สุดเราก็มาถึง
- ขอบคุณค่ะ - สวัสดี
- เธออยู่ไหน - เธออยู่นั่นไง
- สวัสดีค่ะ - มาจ้ะ
แม่หนูเอ๊ย
ฉันวางไว้ตรงนี้ได้ไหม
ได้สิ ขอบคุณนะ ฟีน่า
มีอะไรเหรอ
เธอร้องไห้มา
ทำไมเหรอ
มานี่สิ
เราต้องกล้าหาญ ถึงจะทำสิ่งที่ต้องการได้ ติต้า
และฉันไม่กล้าหาญเลย
คุยกับโรเซาราแล้วใช่ไหม
"ตอนนี้จอห์นกลับมาที่ลาสปาโลมาสแล้ว"
"ขณะติต้าทำอาหารเลี้ยงครอบครัว"
"เธอก็รู้สึกร้อนใจ อยากบอกความจริงกับเขา"
"เพื่อฉลองที่ป้าแมรี่มาเยี่ยม"
"ติต้าตัดสินใจทำ ถั่วเคี่ยวพริกตำรับเตสกูโก"
"อาหารเม็กซิกันจ๋าแบบง่ายๆ"
"ก่อนอื่น ผัดหัวหอมสับกับเนย"
"เมื่อหัวหอมนุ่มแล้ว ก็ใส่พริกป่นแห้งและเกลือลงไป"
"เมื่อปรุงรสซุปเนื้อและมะเขือเทศแล้ว ก็ใส่ผักที่ผัดไว้"
"ใส่ถั่ว พร้อมกับเนื้อ และหมูกรอบชิชาร์รอน"
"ระหว่างที่เธอทำอาหาร"
"ติต้าหยุดคิดถึง"
"ผลที่อาจตามมาจากการสารภาพไม่ได้"
"ถึงอย่างนั้น"
"ติต้าก็ตั้งใจ จะบอกความจริงกับจอห์น"
"ติต้าไม่อยากสร้างอนาคต จากคำโกหกเหมือนเอเลน่า"
"ดังนั้น ความปรารถนา อันแรงกล้าที่จะซื่อสัตย์"
"จึงซึมเข้าไป ในน้ำซุปและถั่วทีละนิด"
(ถั่วเคี่ยวพริกตำรับเตสกูโก)
นายพลมุซกิซครับ
จดหมายด่วนจากนายพลบาร์กัสครับ
จากมอนโกลบา
ทำไมไม่ส่งโทรเลขมาแทน
ไม่ทราบครับ
จะเอาอะไร
คำตอบครับท่าน
- ไม่มีคำตอบ - ครับ ท่านนายพล
- โมยา - ครับ
เตรียมคนให้พร้อม เราจะกลับบ้านกัน
ทุกคนเลยเหรอครับ ท่านนายพล
ก็ต้องทุกคนสิ
เปโดรไม่อยู่เหรอ
เขาไปมอนโกลบาเพราะมีเรื่องด่วน
ไม่นานคงมาถึงค่ะ
เรื่องด่วนเหรอ
เรื่องเกี่ยวกับไร่น่ะ
น้องน่ารักจังเลยครับ
เธอต้องเป็นพี่ที่ดีของน้องชายแน่
น้องชายไหนครับ
โรเซารา ขอล่ะ
ฉันบอกเขาไม่ได้เหรอ ว่าเธอพูดอะไรกับฉัน
อะไร พูดอะไรกันเหรอ
ไม่มีอะไร
ติต้าอยากเป็นแม่คนจริงๆ
เธอฝันอยากเป็นแม่คนมาตลอด
ใช่ไหม
เกิดอะไรขึ้น จอห์น
ไม่มีอะไรครับ ป้า เธอ...
เธอกำลังพูดเรื่อง งานเลี้ยงงานแต่งครับ
แต่วันนี้ติต้าจะทำอาหาร ให้เรากินนี่ ใช่ไหม
ป้าอยากชิมฝีมือปลายจวักเธอจะแย่แล้ว
ใช่แล้วครับ
ดีเลย
อยากอุ้มเธอไหมจ๊ะ
อยากไหม โอเค
ระวังนะ อเล็กซ์
ดีมาก เดี๋ยวเธอก็เรียนรู้เอง
เด็กง่วงแล้ว ฉันจะพาเธอไปนอนนะคะ
ไปรอที่ห้องอาหารกันได้เลย
ขอตัวนะคะ
เดี๋ยวฉันกลับมา เชิญที่ห้องอาหารเลยนะคะ
ได้เลย ไม่เป็นไร หิวไหมลูก
- หิวครับ - ไปกันเถอะ
- ขอบคุณ - ไปกัน
โรเซารา
อย่าโกรธเลยนะ ติต้า ฉันรู้มันยากกับเธอ ฉันถึงได้ช่วยไง
- ฉันไม่ต้องการให้พี่ช่วย - ฟีน่า
พาเธอไปนอน แล้วค่อยเสิร์ฟมื้อค่ำ
ทำไมทำหน้าบูดแบบนั้น เดี๋ยวแขกก็ขวัญกระเจิงหมด
ค่ะ คุณนาย
อย่าพูดกับเธอแบบนั้น เธอไม่ควรเจอแบบนี้
- เธอจะไปเมื่อไหร่ก็ได้ - เธอไม่ได้ไปหรอก ติต้า
ฉันต้องเลิกเห็นหน้าเธอสักที จะได้หายใจหายคอบ้าง
แต่งงานแล้วไปให้พ้นๆ สักที ให้ตายเถอะ
โรเซาราจะไม่มาร่วมโต๊ะกับเราค่ะ
ช่วงนี้เธอไม่ค่อยสบาย ตอนนี้เลยพักผ่อนอยู่
- น่าสงสารจัง - ทานให้อร่อยนะคะ
ทานให้อร่อยนะ
- ขอบคุณค่ะ ทานให้อร่อยนะคะ - ขอบคุณ
เป็นยังไงบ้างครับ
อร่อยจัง
ยินดีด้วยนะ ติต้า
- ขอบคุณค่ะ - ยินดีจ้ะ
อร่อยเหมือนเคย ติต้า อร่อยจริงๆ
ขอบคุณค่ะ คุณพ่อ มีใครอยากรับตอร์ติญ่าไหมคะ
เอาสิ ที่รัก
"เมื่อพวกเขาชิมซุปถั่ว"
"ความปรารถนาจะบอกความจริงของติต้า ก็ถาโถมใจบรรดาแขก"
ป้าเคยบอกไหมว่าทำไมถึงยังโสด
ไม่ครับ ไม่เคยเลย
- ไม่เหรอ - ไม่
- ไม่เคยเลยเหรอ - ไม่ครับ
คือ...
ป้าไม่ชอบผู้ชาย
ป้าชอบผู้หญิง
ป้าว่าป้าไม่เคยบอกเรื่องนี้ กับใครมาก่อนนะ
- ดื่ม - ดื่ม
ดื่ม ที่รัก
คิดถึงแม่มากไหม ติต้า
ก็คงคิดถึงแหละค่ะ คุณพ่อ
- ถามทำไมคะ - คือว่า...
พ่อไม่รู้ อย่าหาว่าพ่อหยาบคายนะ
แต่ว่ากันตามตรง
ลูกไม่รู้แน่ว่าพ่อมีความสุขแค่ไหน ที่มานี่โดยที่เธอไม่อยู่แล้ว
พ่อทนยัยผู้หญิงบ้าคนนั้นไม่ไหวแล้ว
- คุณพ่อ พูดว่าอะไรนะ - ก็มันจริงนี่
ติต้า นี่อร่อยมากเลย
ขอบคุณค่ะ
แต่ถ้ามีเตกีล่าสักหน่อย
มันคงจะน่าจดจำมาก
อันที่จริง...
ฉันดื่มเตกีล่าสองสามแก้ว เพื่อให้หลับแน่ะ
งั้นพ่อก็ต้องบอกว่าพ่อดื่มสี่แก้วเลย
แหม...
ทีนี้เกรซก็อธิบายแล้วว่า ทำไมเตกีล่าบ้านเราถึงหมดอยู่เรื่อย
ขอโทษนะ
ผมอยากพูดอะไรหน่อย
ผมไม่รู้ว่าสิ่งที่โรเซาราพูด เป็นความจริงไหม
แต่พวกคุณเป็นครอบครัวเดียวของผม
และผมอยากให้รู้ไว้ว่า
ผมอยากมีน้องให้อเล็กซ์จริงๆ
ใช่แล้ว ติต้า...
ขอเสียงปรบมือดังๆ หน่อย
ใช่
บราโว่
ฉันเวียนหัว ขอไปสูดอากาศหน่อย
เดี๋ยวมานะครับ
- เธอไปไหน - ไม่รู้สิ
อยู่นี่เอง
ว่าไง
ฉันนอนกับเปโดร จอห์น
ฉันต้องบอกนายเรื่องนี้
นายควรได้รู้ความจริง
เธอรักเขาไหม
แต่ฉันก็รักนายด้วย
เวลาอยู่กับนาย ฉันรู้สึกจริงๆ ว่าฉันรักนาย
แต่เวลาอยู่กับเปโดร ฉันรู้สึกว่าฉันรักเขา
นายเกลียดฉันไหม
ไม่
ไม่ว่าเธอจะพูดยังไง ฉันก็เกลียดเธอไม่ลงหรอก ติต้า
ฉันรักเธอ
และฉันอยากใช้ชีวิตที่เหลือกับเธอ
จอห์น...
ยังเหลือเวลาอีกสองสามวัน ก่อนถึงวันแต่งงาน
ไตร่ตรองให้ดี
แล้วตัดสินใจซะ
และฉันสาบาน
ว่าถ้าเธอตัดสินใจอยู่กับฉัน
ฉันสาบานว่าจะทำให้เธอเป็น ผู้หญิงที่มีความสุขที่สุดในโลก
ถ้าเธอเลือกเปโดร...
ฉันก็หวังว่าเขาจะดูแลเธอ
วาเลนติน่า
ผมจะฆ่ามัน
ว่าไงนะ
ผมจะฆ่าเปโดร
เอาอีกแล้ว
อ่านนี่สิ
มันไปเจอบาร์กัส
มันรู้เรื่องข้อตกลงของเรากับแยงกี้
คราวนี้ผมจะเล่นงานมัน
ไม่งั้น...
ไม่ผม
ก็เรา...
ฆูลิโออยู่ไหน
มันไปแล้ว
ฆวน ต้นไม้
มาเลย ไอ้สารเลว
หาที่กำบัง
หยุดนะ
- หยุด - หยุดยิง
หยุด
หยุดยิง
ฆูลิโอ
ไม่นะ ไม่
แม่ครับ
เขายังไม่ตายครับ ท่านนายพล
เขายังไม่ตาย
ไปตามคนมาช่วยเร็ว
ไอ้สารเลวคนไหนทำ
ใครยิงลูกชายฉัน
เราทุกคนนั่นแหละ ลุง
สงครามนี้ไม่เคารพอะไรเลย
ดูเราสิ
เราเป็นครอบครัวเดียวกัน แต่มาห้ำหั่นกันเอง
ชิงไร่ผืนเดียว
เพื่อที่ดินที่เป็นของ ผู้คนที่ลงมือลงแรง
เตรียมตัวให้พร้อม เปดรีโต
ฉันจะส่งแกไปหาพ่อแก
จะได้อยู่กับครอบครัว
ถ้าต้องการแบบนั้น ก็ยิงเลย
มันเปลี่ยนอะไรไม่ได้หรอก
ลดปืนลง
ลุงต้องการให้คนตายอีกกี่คน
พ่อแม่อีกกี่คน
พี่น้องอีกกี่คน...
ลูกชายอีกกี่คนที่เราต้องสูญเสียไป
เพื่ออะไรกัน
เพื่อให้คนอย่างพวกลุงสองสามคน ได้เป็นเศรษฐีเหรอ
ยิงสิ นี่เป็นคำสั่ง
รออะไรอยู่ล่ะ ไอ้พวกปัญญานิ่ม
เราไม่จำเป็นต้องทำเรื่องนี้ต่อแล้ว
เราต้องการความยุติธรรม
ลุงร่ำรวยด้วยวิธีผิดกฎหมาย ขณะที่ประชาชนกำลังอดอยาก
ทำตามที่สั่งสิวะ ไอ้พวกโง่
มอบตัวเถอะ ลุง
อย่าให้ใครต้องตายอีกเลย
ผิดแล้ว เปดรีโต
ขออีกศพหนึ่งก็พอ
ข้าแต่พระบิดาผู้สถิตในสวรรค์
พร้อมเทวทูตของข้าพเจ้า
ในวาระแห่งความตายของข้าพเจ้า
อาเมน
นายมาที่นี่ทำไม
ดึกดื่นป่านนี้
ถ้าโรเซาราตื่น เธอดุฉันแน่
ไม่ ช่างคุณผู้หญิงเถอะ ไปกันเถอะ
ไปกัน
ตอนนี้เหรอ
- ฟีน่า - เก็บของแล้วไปกันเถอะ
ใช้ชีวิตตามใจปรารถนาเถอะ
ไปเถอะ
ฟีน่า ไปกันได้แล้ว
ขอบคุณ
ขอบคุณนะ ติต้า
ไปกันเถอะ
"แม้แต่ถั่วเม็ดสุดท้ายที่เหลืออยู่"
"ก็ยังเก็บความปรารถนาในใจ ของติต้าตอนทำอาหารไว้"
"แม้แต่โรเซารา ก็ไม่อาจต้านทานผลนั้นได้"
"คืนนั้น"
"ติต้าเห็นพี่สาว ในแบบที่ไม่เคยเห็นมาก่อน"
"ติต้าจะไม่ได้เห็นเธอแบบนี้อีก"
รู้สึกดีขึ้นไหม
อือ
ฉันตื่นมาหิวไส้กิ่วเลย
ฟีน่าเพิ่งออกไป
ฉันเรียกเฆซุสมาเอง
เอาเถอะ
ใครๆ ก็ทำงานของเธอได้
ฉันยังไม่ได้ขอบคุณเธอ
เรื่องอะไร
สำหรับทุกอย่าง
ที่ช่วยฉันทำคลอดโรแบร์ตีโต้
ที่ดูแลเขาอย่างดี
ที่ดูแลเอสเปรานซ่า
ฉันไม่ได้ท้อง
ติต้า ฟังฉันดีๆ นะ
อย่าแต่งงานกับคุณหมอถ้าไม่อยากแต่ง
แต่ขอร้องล่ะ อย่าเอาเปโดรไปเลย
ถ้าเธอแย่งเปโดรไป ฉันจะตายให้ดู
ระวังล่ะ
- ระวังนะ - ครับ
วาเลนติน่า
คุณเอาไร่ไปได้เลย
- แต่ที่ดินเป็นของคนงาน - ยิ่งฉันไปเร็วเท่าไรก็ยิ่งดี
ครอบครัวบัดซบนี้ ฉันไม่น่าข้องเกี่ยวแต่แรก
ควบไปเลย
ไปกันเถอะ
เปโดร
ขอบคุณนะ คริสปิน
แล้วเจอกัน
ไม่เป็นไรใช่ไหม
นายจะสู้ต่อไปไหม
มันเป็นสิ่งที่ฉันทำได้ดีที่สุด
จะบอกอะไรให้นะ
นายทำให้ฉันซาบซึ้งมาก
แต่บอกตามตรง
หนทางคงยังอีกยาวไกล
กว่าเราจะเข้าใจ สิ่งที่นายพูดอย่างแท้จริง
ดูแลตัวเองนะ ฆวน
โชคดีนะ ไอ้เวร
ไปกันเถอะ หนุ่มๆ
- ไปกันเถอะ - เร็วเข้า
ไปไหนมา
ไม่เป็นไรใช่ไหม
ใช่ๆ ฉันไม่เป็นไร
ฉันบอกจอห์นเรื่องของเราแล้ว
เขาเสียใจแต่เขาก็เข้าใจ
และเขาอยากแต่งงานเหรอ
ใช่
แล้วเธอล่ะ
ไม่รู้สิ
สิ่งที่เกิดขึ้นระหว่างเรา
เป็นสิ่งที่วิเศษที่สุด ที่ฉันเคยสัมผัสมา
ถ้าเธอขอให้ฉันลืม ฉันก็รู้ว่าฉันจะไม่มีวันลืม
วันนั้นเธอมีความสุข
ทำอะไรก็ตาม ที่ทำให้เธอมีความสุข ติต้า
วันนี้ต้องเป็นวันดีแน่ ลูกรัก
(ตอนต่อไปใน "รสรักเพลิงปรารถนา")
"ฉันกำลังทำสิ่งที่ต้องทำใช่ไหม"
ทั้งสองตั้งใจจะรัก เคารพซึ่งกันและกัน
และใช้ชีวิตคู่กันไป
ตลอดชีวิตหรือไม่
(รสรักเพลิงปรารถนา)