WYDZIAŁ SPRAWIEDLIWOŚCI ZAŚWIADCZENIE O ROZWODZIE
- Porażka cię cieszy? - Nie. A co, mam się od razu zabić?
Porażką nie jest rozwód, a bycie w związku,
który rani mnie i córkę, żeby zadowolić innych.
Hayatt.
Jesteś moją siostrą. Nie pozwólmy dzieciom nas podzielić.
Bądź rozsądna. Odezwij się.
Przestań dzwonić! Ja już nie mam siostry!
Daj spokój, Areej. To pogrzeb taty.
Nie będę pytać, dlaczego się kłócicie. Martwię się o was.
Macie tylko siebie.
Czy to cieszy Boga?
Albo waszego ojca? Niech spoczywa w pokoju.
- Niech spoczywa w pokoju. - Tak.
Niech Bóg błogosławi mego brata i siostrę. Widzę w nich zmarłego ojca.
Dobrze. A jeśli wasze dzieci by się rozwiodły?
Idź już, Areej.
Dobrze.
Wyrazy współczucia.
Dziękuję, skarbie.
- Bądź silna. - Z Bożą pomocą.
Niech spoczywa w pokoju. Bądź silna.
NIESPODZIANKA NA ŚWIĘTA
- Halo? - Abdul Aziz.
- Przynieś bieżnię z magazynu. - Dobrze, proszę pani.
- Dzwonił do ogrodnika? - Dzwoniłeś do ogrodnika?
- Przyjdzie wieczorem. - Dobrze.
Używaj tej bieżni.
Nie rób z niej wieszaka na chusty. Jak tata.
Musi wspominać o twoim tacie w każdym zdaniu?
Oczywiście, bo to on wiesza chusty, nie ja.
- A gdzie mój prezent na Eid? - Jesteś na to za stary.
- Tak? A te pięćsetki? - Dla mojej rodziny.
- A setki? - Oczywiście dla mojej!
Ja bym zaprotestował.
A może się jej boisz?
Kocham ją i jej rodzinne miasto
- No co? - Jest za stara na flirtowanie.
Pamiętajcie, że pościcie.
Dobra. Na razie.
- Trzymaj się. - Pa.
- Mam pisać? - Nie, brzydko piszesz.
Pamiętasz, jak zakochałeś się w tej Angielce?
Mamo, miałem osiem lat. To nie to samo.
Ale to było dla ciebie bardzo bolesne.
Wiesz co? Tu jest bardzo gorąco.
Spodobałaby ci się pogoda.
Po prostu go wysłuchaj. Dobrze?
Nie chcę go słuchać.
A jeśli ona jest taka jak jej rodzina i też będzie tobą gardzić?
Co wtedy zrobimy?
Powiedz tacie, że Razan nie jest rasistką.
Dobrze?
Pogadamy później.
Co robisz?
Nic. Idę do taty.
- Ubieram się. - Rany.
Naprawdę? Znowu?
- Tak, spotykam się z kandydatem na męża. - Z kandydatem?
- Naprawdę uwierzyłaś? - Idiotka.
Idę na iftar babci Hayatt. I na urodziny Liny, córki cioci Joud.
Najważniejsze jest twoje szczęście.
Wiem. Mówiłaś mi to milion razy.
Chcę, żeby moja córka dogadywała się z ojcem.
I podoba mi się twoja więź z babcią.
Spoko.
Co chcesz ubrać?
Pokaż!
Mamo.
Kocham cię.
Ale chyba nie znasz zasad ubioru u taty.
Naprawdę? A babcia zna?
Mamo.
Nasza więź…
Zrozum, że to ty wybierasz sobie ubrania.
I teraz wybieram to, co pasuje do tamtego miejsca.
To nie ma być deklaracja.
- Chcę, by mnie lubili. - Polubią, gdy cię poznają.
Nikt nie może ci mówić, co masz nosić.
Jesz i nosisz to, co lubisz.
Nie. Dziadek mówi: „Jedz, co lubisz. Noś to, co podoba się ludziom”.
Dobra.
Zadzwoń, gdy dojedziesz.
Zadzwonię, gdy mnie zamkną.
Mamo, co ty robisz? Spóźnię się!
To nie jest śmieszne, przestań. Nie czas na to.
RAZAN POROZMAWIAMY?
SAMEER MOŻEMY POROZMAWIAĆ?
Spotkasz się z byłą żoną w ośrodku.
A jeśli każe mi coś sobie kupić?
Mam to zrobić?
Koniec z prowokacjami. Wizyty będą tylko w ośrodku.
I nie kontaktuj się z nią.
Tak, Khaled. Wiem.
- Kiedy mogę go wziąć na Eid? - W 29. dzień Ramadanu.
Dobrze.
Dzięki, Khaled. Na razie.
Jestem mężczyzną. Koty się mnie boją. Ale ja nie boję się kobiet.
WARIATKA
Na pewno się nie boisz?
Posłuchaj tego. Przypomina mi Baraę.
Wróciłam, kochanie moje
By ci powiedzieć, że już tego nie zniosę
Nieważne, jak daleko byłam
Byłeś ze mną swoim sercem
Chodź! Wzywają na modlitwę.
To ja, babciu Hayyat?
Nie.
Ty też masz zdjęcie z tatą w tym samym miejscu.
Tak?
A gdzie jest?
Może twoja matka je ma.
Był przekonany. Czemu nagle zwrócił się przeciwko mnie?
Co powiedział?
Nic ważnego.
Że się różnimy.
- Wiem, jak przekonać twoją mamę. - A zadziała to na twojego tatę?
Najpierw twoi rodzice, a kiedy wrócimy do Londynu,
zajmiemy się moim tatą.
Dobra.
Co to znaczy, że się „różnimy”?
A może porozmawiaj z mamą tak od serca?
Poznałeś moją mamę?
Ona nie ma serca.
Powiedziałeś mu, że moja rodzina tobą nie gardzi?
- Dobrze, pomówmy o moim tacie. - Powiedz mu prawdę, ale nie całą.
Że moja mama boi się swojej siostry,
bo byłam żoną siostrzeńca mamy.
TATA WIADOMOŚĆ TEKSTOWA
Nie odpiszesz?
Oddzwonię.
Pogadam z nim, gdy się uspokoi.
- Gdzie jest Lamar? - U taty.
Pasuje mi to. Chcę, żeby go widywała.
Naprawdę?
Boję się, że jej nie zaakceptują.
Dawno jej nie widzieli.
Na pewno są dla niej łagodni i świetnie się bawią.
- Tak? - Pewnie, to świetna dziewczyna.
Mam nadzieję, że będziemy mieć córkę taką jak Lamar.
Albo kota.
Razan.
Wszystko gra?
Sameer, mam 34 lata.
Jeśli chcesz mieć dzieci, musimy już się za to brać.
Spokojnie. Jeden problem na raz, dobrze?
Przepraszam.
Poproszę rachunek.
A to na wynos.
Dam to Abdulowi Azizowi.
Layla!
- Masz piękne imię. - Dziękuję.
WUJEK GHOLAM
- Dzień dobry. - Pokój z tobą, Razan!
I z tobą, wujku.
Szukasz Sameera?
Rozmawiasz ze mną w toalecie?
Oczywiście, że nie! Absolutnie nie.
Proszę, Razan. Zostaw mojego syna w spokoju.
Nie jestem dominująca.
Szczerze mówiąc, nie sądziłem, że Sameer zdecyduje się na to małżeństwo.
Niby dlaczego?
Na pewno rozumiesz, jak trudno jest
poślubić kogoś z dzieckiem.
Nie.
Poślubił wujek kogoś z dzieckiem?
Chyba jesteś zajęta, a ja już swoje powiedziałem.
Wujku Gholam, zapewniam, że moje dziecko to moja odpowiedzialność.
Teraz tak mówisz.
Sameer powinien wyjść za bezdzietną Pakistankę.
Kogoś, kto pierwszy raz doświadczy małżeństwa.
Kogoś młodego.
Sameer i ja jesteśmy w tym samym wieku.
Facet jest zawsze młodszy od kobiety.
Bzdura! To nieprawda!
Nie chcę się kłócić.
Ale tacy Brad Pitt i Jennifer Aniston. On nie potrzebował operacji plastycznej.
Ona też nie, ale wie wujek co? Kobietom nie wolno się starzeć!
Muszę kończyć.
No co? Umierasz? Nie możesz zaczekać?
Nie mogę mieć chwili spokoju?
Sameer.
Na pewno chcesz tego ślubu?
Chcesz się ze mną ożenić?
Ty albo Dua Lipa.
Przyjechałem aż z Londynu, żeby cię poślubić.
- Dziękuję, Layla. - Co to jest?
Nie dałbym Abdulowi Azizowi resztek.
- Chyba się zgodzisz? - Nieważne. Słuchaj…
- Naprawdę chciałaś dać mu resztki? - Nic mu nie dam. Słuchaj.
Weźmiemy ślub. Teraz.
Naprawdę?
Uciekałem i goniło mnie czterech mężczyzn!
- Pyszne. - Dobre.
Naprawdę?
Lulu, jak tam życie w Londynie?
Okropne.
Żartuję. Jest dobrze.
Moje koleżanki mówią, że tam szkoły są mieszane.
Ile one mają lat?
To prawda.
I koledzy odwiedzają cię w domu?
Nie sądzisz, że szkoły mieszane są lepsze?
To pozwala poznać chłopców…
Gdzie jest Fatima? Jadła czy nie?
Tak. Położyłam ją.
W Londynie jest inaczej.
Ludzie tam nie są tacy jak my. Różnią się od nas.
Przyniosę coś z kuchni.
Dokończ jedzenie. Zaraz wracam.
No dalej, jedz.
Życie nie jest inne.
Dobre i złe zachowania nie zmieniają się, tam czy tutaj.
Nalej mi jogurtu.
Dziękuję. I jeszcze dla Liny.
A ty, ciociu?
Taka jest rodzina Razan.
- Zawsze… - Woda jest zimna?
Sprawdź, czy jest zimna.
Taka jest jej rodzina.
- Żadnych zasad… - Layth?
Chcesz trochę vimto?
Nalej Layth vimto.
Ich ojciec był zbyt pobłażliwy.
Gdy dorośli,
sprzeciwili się rodzicom. Bo nie ma tam prawdziwego mężczyzny.
Mylisz się, skarbie.
Cała rodzina, w tym moja siostra, jest przeciw Razan.
Opętał ją diabeł i robi, co chce.
Jeśli cię obchodziłam, czemu nie dzwoniłeś?
Pozwoliłem ci z nią odejść, żeby nie trzymać cię z dala od matki.
I patrz, jak cię wychowała.
W dniu urodzin sto lat!
Nie wińcie mnie
Za to, kim się stałem
Życie powiodło mnie
Do niechcianego miejsca
Nie walczcie ze mną
Bo jestem inny
Jestem taki jak wy
Cierpię w milczeniu
Halo? Pokój z tobą. To numer szejka Khaleda?
Szejka Khaleda? Skąd pani go zna?
Nie znam. Znalazłam numer w sieci. Szukam urzędnika ślubnego.
Ma mnie pani za idiotkę? Nikt nie bierze ślubu podczas Ramadanu.
Ja tak. To błogosławiony miesiąc.
I od kiedy to kobieta szuka urzędnika?
Jeśli jeszcze raz pani zadzwoni, przysięgam…
Spadaj!
Nie udało się?
Może wszyscy są zajęci przez Eid?
Czego chce ta wariatka…
TATA
Chwileczkę.
Halo?
Razan. Gdzie jesteś?
Wyszłam z Sameerem na iftar.
Jesteśmy w miejscu publicznym, otoczeni ludźmi.
Wiem, kochanie. Nie zmienisz zdania?
Skarbie, posłuchaj.
Mój kolega mówi, że koleżanka jego żony jest psychologiem
i ma ośrodek badawczy.
Halo? Razan?
Tak, tato. Jestem.
Tato.
Nie chcę pracować w ośrodku badawczym czy klinice.
Chcę pracować w Londynie.
Prowadzić badania naukowe. To moja praca.
ARABIA SAUDYJSKA
Martwimy się o ciebie. Chcielibyśmy być w pobliżu.
Zbyt długo cię nie było. A co, jeśli coś ci się tam stanie?
Co za różnica?
Gdy tu coś mi się stało, nikt mi nie pomógł.
Muszę kończyć. Pogadamy później.
JESTEM SAEED, URZĘDNIK ŚLUBNY. WYŚLIJ WIADOMOŚĆ, BY UMÓWIĆ TERMIN.
POTRZEBUJĘ URZĘDNIKA JUŻ TERAZ.
Teraz.
Znalazłam urzędnika.
Mamy 55 minut.
Sześć.
Nie spieszmy się.
Tak.
Przepraszam. Potrzebujemy dwóch minut.
Co masz na myśli?
Wszyscy są zajęci przygotowaniami do Eid.
Weźmy ślub w Wielkiej Brytanii.
Jesteśmy już w domu urzędnika. Po co czekać? Zmieniłeś zdanie?
- Nie. - Więc?
- Dobrze. - Co?
Masz rację.
To abaja mojej żony. Przykryj się nią.
Potem oddasz.
Przyjdzie twoja rodzina? Będą świadkowie?
Pewnie są już w drodze. Sprawdzę.
Zaraz wyślę ci adres. Przyjeżdżaj.
Dobra, pa.
Jeszcze jeden.
Do kogo zadzwonisz?
- Halo? - Halo.
Sofyan, pilnie cię potrzebuję.
Używam bieżni. To coś strasznego? Mam zejść?
Nie. W porządku.
- Albo wiesz co? Zejdź. - Gdzie jesteś?
Biorę ślub i potrzebuję świadka. Przyjedź.
Boże, zmiłuj się.
- Halo? - Poważnie, gdzie jesteś?
Jestem u urzędnika. Wysłać ci adres?
Oszalałaś?
Dobra, czyli nie przyjdziesz.
- Trzymaj drabinę. - Trzymam.
- Obiema rękami. - Przecież trzymam. Kończ już.
Dobra.
Zobaczmy…
Co się stało?
- Twoja córka. - Co z nią?
- Wychodzi za mąż. - Co?
- Nie! - Trzymaj drabinę, nie mnie!
Czemu puściłaś?
Oberwałam w głowę!
Przecież rozmawialiśmy o tym.
- Chodźmy. - Dałeś jej nadzieję, prawda?
Chodź, Sofyan!
- Nigdy się nie nauczysz. - Trzymaj drabinę.
To świadek.
Nie ma ojca, nie ma świadków.
Co to za ślub?
- Tato, dokąd idziesz? - Zabrać Razan od urzędnika.
Znasz jego adres?
Zadzwoń do siostry.
Nie odbiera.
- To zadzwoń do tego jej idioty. - Nie mam numeru.
Jak nie twoja matka, to twoja siostra.
- Wejdźmy do środka. - Nie wejdę tam.
- Boisz się? - Jasne, że nie. O co ci chodzi?
- No to chodź. - Dobra, ale ty pierwszy.
Ma szejk jakąś radę dla małżeństw?
Skoro już tu jesteście, za późno na rady.
Jesteś Hindusem?
Szejk też jest rasistą?
Nie, siostro.
„Wszyscy są równi, chyba że w wierze”.
Słuchaj. To nie w porządku.
Nie mamy czasu.
TATA
Bo tylko ja się staram!
Powiedz jej, żeby była ciszej. Tam jest moja żona.
- Zadzwonić jeszcze raz? - Tak.
Tak? Czego teraz chcesz?
Spokojnie. Do ślubu nie doszło.
- Dokąd idziesz? - Jadę po Lamar.
Jesteś dla mnie ważny, ale…
WARIATKA
Nie odbieram od ciebie.
BARAA
Hej, stary. Co tam?
Nie chcę iść do ośrodka rodzinnego. Odbierz mnie od mamy.
Ośrodek rodzinny jest fajny.
Boję się. Nie chcę tam iść.
Słuchaj. Ludzie w ośrodku są mili.
Polubią cię. I ja też tam będę.
Nie masz się czego bać.
Tata mówi, że ośrodek nie jest straszny.
Powiedz: „Chcę zostać w domu”.
- Nie. - Powiedz mu, że się boisz.
Na Boga, daj mu spokój.
To nie do przyjęcia! Dość tego gówna!
- Rozłączymy się. - Nie mieszaj go w to.
Co się stało?
Mój samochód cię rozzłościł?
Hej.
Nie smakowało ci jedzenie?
Chcesz coś pysznego?
Co się stało?
Assalamu alykum wa rahmatu Allah.
Boże, błagam, natchnij mnie.
Boże, jeśli wiesz,
że małżeństwo mojej córki Razan z Sameerem
będzie dla niej dobre,
uczyń je i pobłogosław jej.
A jeśli wiesz, że będzie złe,
powstrzymaj je
i trzymaj ją od niego z dala.
Daj jej to, co najlepsze.
Hej!
Chodź tu!
Skąd się tu wziąłeś?
Wszyscy przychodzimy od Boga i do Niego powrócimy.
Jestem Mazara.
Brama była otwarta,
więc wszedłem.
Gdzie jest Abdul Aziz?
Bracie, nie powinniśmy tu być.
Chodźmy gdzieś indziej.
Razan, rozumiem, że nie poszło tak, jak chcieliśmy, ale…
musimy o tym porozmawiać.
Razan, porozmawiasz ze mną?
Razan!
Razan, proszę!
Lamar?
Co się stało, skarbie?
Dzwoniłam, a potem coś wyskoczyło.
To twoja wina! Przez ciebie mieszkam w tak dalekim kraju.
Czemu tak mówisz?
Czemu muszę żyć bez taty?
- Mogłaś liczyć na mnie. - Skąd wiesz? Ty masz ojca.
Potrzebuję taty w moim życiu.
- Nie będę walczyć z rodziną jak ty. - Nie walczę z rodziną.
To dlaczego mieszkamy tak daleko od nich?
Żeby nie kazali ci nosić abaji?
U taty nie ma moich zdjęć. Jakby mnie nie było w jego życiu.
Lepiej, żebym mieszkała z tatą, skoro jesteś zajęta.
Nie jestem. Jesteś najważniejsza w moim życiu.
- Pokój z tobą. - I z tobą.
Od pani Mony.
Dziękuję.
TRZYMAJ SIĘ Z DALA OD MOJEJ CÓRKI
Lamar.
Otwórz drzwi. Porozmawiajmy.
Mamo, przestań! Daj mi spokój!
WYNIKI BADAŃ RAZAN HASSAN MAWRUTH
SAMEER TWOJA MAMA PRÓBUJE MNIE PRZEKUPIĆ.
DOBRZE, ŻE NIE WZIĘLIŚMY TEGO ŚLUBU.
Lamar.
Otwórz drzwi. To ja, wujek Sofyan.
Patrz, co dla ciebie mam.
Zagramy?
Chodź. Przebierz się i chodź ze mną.
Gotowa?
Co się stało?
Graj.
- Rzucaj. - Czy tata to dobry człowiek?
- No dawaj, Lamar. Grajmy. - Najpierw odpowiedz.
Jest jak każdy ojciec.
Grzeczniej proszę. Gotowa?
Grasz czy nie?
Był dobry dla mamy?
Nie wiem. Nie mieszkałem z nimi.
Wiem, że ją bił.
Mówiłam, żeby nie wychodziła za Mazena. Ale uparła się i wyszła.
Dziewczyna wyszła za kuzyna. Skąd mogła wiedzieć?
Jasne, panie Wyrozumiały.
Niczego jej nie zakazujesz.
Chcesz być kochającym i troskliwym tatą, a ja mam być apodyktyczną matką,
która nie dba o szczęście córki.
Mama musi wszystko kontrolować. Doprowadza mnie tym do szału.
Ale nie w tym problem. Zdecydowałeś się odwołać nasze małżeństwo.
Chciałem tylko przełożyć.
Godzinę temu mieliśmy brać ślub, a teraz chcesz go przełożyć?
Chcę się z tobą ożenić, ale nie jestem mile widziany.
I odpowiada ci ta suma.
Chyba żartujesz.
Mama nigdy się nie zmieni.
Musisz być pewny, że mnie chcesz.
Nie możemy ciągle się o nią kłócić.
Nie będę cię w kółko przekonywać.
Wszystkie małżeństwa czasem się kłócą.
Też pobiłeś żonę tak, że trafiła do szpitala?
- Jasne, że nie. - To chyba coś tu nie gra.
Nie gra.
Masz rację. To nie w porządku.
Razan się nie zmieni.
Jeśli odmówimy, pojedzie do Londynu.
Więcej jej nie zobaczymy.
To szantaż? Albo się zgadzamy, albo wyjeżdża?
- Nie możemy jej rozkazywać. - Może powinniśmy.
Mona, szczerze mówiąc, on jest w porządku.
Pasuje ci, że wyjdzie za Pakistańczyka?
- Ma brytyjski paszport. - Moja rodzina nie jest rasistowska.
Mama się nie zgadza, bo boi się siostry.
Nie okłamuj się, Razan.
Że co?
Ciągle się okłamujesz.
Pasuje ci, że Lamar odwiedza tatę?
- Nieprawda. - Co?
Pasuje mi to.
Całkowicie.
To co innego.
Mówię o nas, o naszym małżeństwie.
To bardzo proste.
Twoja matka nie chce naszego ślubu, bo…
moi rodzice są Pakistańczykami.
- I tyle. - Nie.
Matka nie chce, żebyśmy się pobrali, żeby uprzykrzyć mi życie.
Bo mnie nienawidzi.
Bez powodu. Nie wiem dlaczego. Od urodzenia.
Gdy tylko pogodzę się z siostrą, Razan wszystko psuje.
- Co ja powiem Hayatt i Mazenowi? - Poważnie?
Nie jest już jego żoną.
Mona, w pierwszym rzędzie myśl o córce.
Mona!
A co ty zrobiłeś? Powiedz, że jej pomogłeś.
Co zrobiła babcia?
Babcia zrobiła pyszne ciastka.
Twoja matka nie chce pomocy.
Zawsze robi to, co chce.
Gdy zabrali cię po rozwodzie, prawie jej odbiło.
Prosiliśmy ją, by się uspokoiła i poszukała rozwiązania.
Ale ona nigdy nie słucha. Taka już jest.
Bo nie miała prawnika? Jak ty?
Słuchaj, Lamar.
Lepiej zadaj te pytania matce. Nie mnie.
Nie ma sensu was o to pytać, bo będziecie kłamać.
Czemu nikt nie pomyślał o mnie?
Powinnam myśleć o córce i nie wychodzić za mąż.
Co? Ale jak kocham Lamar. Jest dla mnie jak córka.
- Trudno wyjść za kogoś, kto ma dzieci. - Dlaczego tak mówisz?
Chcę kogoś, kto na pewno chce mnie i moją córkę.
Nie kogoś, kto robi wymówkę z mojej matki. Co powiesz swojemu rasistowskiemu ojcu?
Bo powiedział, że twoja rodzina nami gardzi?
Nagle jest rasistą?
Nie myli się. Gardzą nami.
- Patrz, jak traktujesz kierowcę. - Jak?
Oddajesz mu resztki.
To tylko nawyk. Wszyscy tak robią.
Nawet imię mu zmieniliście.
- Bo ma na imię Sofyan. - Tak.
Gdy dwie osoby mają jedno imię, jest zamieszanie.
Daj spokój.
Gdyby Abdul Aziz nie był Pakistańczykiem, nie obchodziłoby cię to.
Walczę z rodziną, córką
i światem, żeby za ciebie wyjść.
A ciebie obchodzi tylko, czemu Abdul Aziz ma inne imię.
Ma na imię Sofyan!
Słuchaj. Chodzi mi o to, że z zewnątrz to może wyglądać…
Chyba nie chcesz się ze mną ożenić.
Zgodziłeś się, bo ci się oświadczyłam.
Nie.
Od początku wiedziałem, że jesteś tą jedyną.
To dlaczego się nie oświadczyłeś?
Twój ojciec chyba ma rację.
Ten ślub to zły pomysł.
Ja tak nie uważam.
Lepiej wracaj do Londynu i ożeń się z Pakistanką.
Bądź dobrą partią.
Szukałem cię.
Jestem.
Skarbie, chcę ci powiedzieć,
że przede wszystkim zależy nam na twoim szczęściu.
Sameer to dobry facet.
Daję wam błogosławieństwo.
Gratulacje.
Ona jest nieobliczalna.
To Brytyjczyk. Jest muzułmaninem.
- Są z Pakistanu. - Mówiliście, że mój syn ją pobił.
Obie wiemy, że to wina twojej córki.
- Od początku pozwoliła mu się bić. - Jasne.
Robiła problemy, póki się z nią nie rozwiódł.
Przyznał wam opiekę z życzliwości.
Jesteśmy rodziną. Nie chcieliśmy was drażnić.
Też nie chcę was drażnić.
Zabrała córkę i zamieszkała z dala od niego.
A teraz ma wychowywać ją obcy?
Masz rację, ale nie wiesz, jak trudna bywa Razan.
Jesteś jej matką.
Hayatt, nie pozwól, by nasze dzieci nas podzieliły.
Boże.
Napisy: Paweł Awdejuk