OBLĘŻENIE BANKU
Wszyscy wstają.
Powoli, ręce za głowę.
Spokojnie.
Dobrze.
Teraz bardzo powoli idźcie do przodu.
Po kolei.
Do autobusu.
Do furgonetki.
Do autobusu.
Autobus.
Dalej.
Proszę iść.
Do autobusu.
Pani też.
Furgonetka.
Autobus.
Ty też.
Spokojnie.
Po kolei.
Do autobusu.
Autobus. Pani też.
Autobus.
Chodź tutaj.
Do furgonetki.
Autobus.
Pani też.
Do autobusu.
Do furgonetki.
Autobus.
Idź do furgonetki.
Do autobusu.
Ty też.
Autobus.
Odwróćcie się.
Ręce za głowę.
Co powiedziałeś?
To jeden z napastników.
Co?
Jestem pewien.
Nie.
Przyszedłem wypłacić pieniądze.
Przysięgam.
Zdejmij kurtkę.
Stań przy furgonetce.
Pogadamy później.
Teraz zdejmij kurtkę.
Poważnie?
Zdejmuj.
Patrz na mnie.
Podwiń rękawy.
Nie mogę.
Czego?
Nie mogę podwinąć.
Podwiń pieprzone rękawy.
Nie da się.
Gdzie José Juan?
Nie znam go.
Gdzie jedynka?
Nie wiem, o czym pan mówi.
Przyszedłem wypłacić pieniądze.
Ty, ty i ty do autobusu.
Zabierzcie resztę.
Gdzie jesteś, draniu?
Jedynka?
Nadal się nie pojawił.
Daj mi latarkę.
Proszę.
Zdejmij okulary.
Masz kłopoty, kolego.
Wstań.
Spokojnie.
Kajdanki.
No dalej.
To jedynka.
Jak się nazywasz?
José Juan Martínez Gómez.
Ma powiązania z anarchistami i kilkanaście wyroków za zbrojne napady.
Co zresztą?
Aresztowani.
Członkowie Straży?
Nie, zwykli przestępcy.
Więc po co domagali się uwolnienia Tejero?
Chcieliśmy zyskać na czasie, żeby zrobić dziurę i uciec przez kanały,
ale nie wyszło.
Przesłuchaj go.
Ale nie możecie go tknąć.
Generale?
Szefie?
Zakładnicy są bezpieczni, moi ludzie też.
Operacja zakończyła się sukcesem.
Słyszeliście?
Gratulacje.
Dzięki Bogu.
Generale?
REZYGNACJA
Operacja zakończona.
Zakładnicy zostali uwolnieni, a napastnicy aresztowani.
Dzięki Bogu.
Gdy przesłuchają zatrzymanych, poznamy szczegóły.
Ricardo? Tak.
Dziękuję.
Proszę odpocząć.
Premierze.
Kraj i Plac Kataloński wracają do normalności.
Władze ogłosiły konferencję prasową,
na której podadzą szczegóły dotyczące tożsamości napastników i akcji
oddziałów specjalnych.
Proszę o ciszę.
To było intensywne trzydzieści siedem godzin.
Nie jedliśmy, nie spaliśmy, nie mogliśmy z wami porozmawiać.
Sytuacja była niezwykle napięta.
Ale zakładnicy zostali uwolnieni,
a napastnicy aresztowani i mamy dla was informacje.
Generale?
Po pierwsze, chcę położyć kres spekulacjom.
Wśród zatrzymanych nie ma członków Straży ani wojska.
Straż Obywatelska nie miała z tym nic wspólnego.
Tożsamość napastników jest znana?
To gang oszustów, bandytów i anarchistów.
Oddział?
Tego nie powiedziałem.
To zwykli przestępcy, złodzieje.
Motywem napadu były pieniądze?
Zgadza się.
Na dachu zginął mój człowiek, prawda?
Cristóbal.
José María Cuevas.
Wykonał gwałtowny ruch i otworzyli ogień.
Był dobrym facetem.
Okradał banki, tak jak ty.
Musimy jakoś zarabiać na życie.
Jest na to milion innych sposobów.
Gdyby nie było takich jak ja, nie byłoby takich jak ty.
Opowiedz mi wszystko, wtedy będziemy mogli pójść spać,
co dobrze nam zrobi.
Masz tytoń?
Nie masz jasnego?
Od czego mam zacząć?
Od początku.
Pewnie genialny pomysł napadu na bank i żądanie uwolnienia Tejera był twój.
Po prostu wykonywałem zlecenie.
Zlecono ci napad na bank?
Nie.
Miałem odzyskać jakieś dokumenty.
Jakie?
Były w jednym z sejfów.
Mogę wiedzieć, kto dał ci zlecenie?
Kup mi paczkę jasnego tytoniu, a wszystko opowiem.
Gratulacje!
Dzięki.
Ale co się dzieje?
Tylko twój artykuł mówił o złodziejach.
Najświeższa wiadomość.
Mam nadzieję, że nie odbije wam sodówka.
Podwyżka i kilka dni wolnego wystarczą.
Idźcie z tym do działu kadr.
Gratulacje.
Miałam szczęście.
Byłam we właściwym miejscu i czasie.
Na tym polega bycie dobrym dziennikarzem.
Na tym i na oddaniu artykułu przed zamknięciem.
Masz czterdzieści pięć minut.
Czterdzieści pięć?
No dalej.
Kurwa.
Dzięki.
Chcę prawdy.
Całej prawdy.
I tylko prawdy.
Dostaliśmy zlecenie w połowie marca.
Byłem z Cuevasem i anarchistami w restauracji Ortez.
Manuela Vilagrána?
Znasz go?
Słyszałem o nim.
Był częścią tajnych służb Carrero Blanco.
I szpiegiem za czasów Franco.
Powiedział mi, że ktoś w Perpignan chce mnie widzieć
i ma dla mnie ważne zadanie.
Więc tam pojechałem.
I był tam kapitan.
Jaki?
Manglano.
Dyrektor CESID?
Jak się masz?
Dobrze.
A rodzina?
W porządku.
Chcę zdobyć dokumenty ze skrytki numer 156 w Banku Centralnym w Barcelonie.
Podołasz?
Dlaczego nie zrobią tego twoi ludzie?
To musi wyglądać na napad.
Ma być chaotycznie.
Z łatwością dacie radę.
Włamiecie się, będziecie trzymać wszystkich
w banku i ogłosicie, że prosicie o uwolnienie Tejera i członków
Straży aresztowanych 23 lutego.
Prościzna.
Jeśli uznają, że w środku jest Straż Obywatelska,
nie wejdą specjalsi.
Będziecie mieć czas, żeby zrobić dziurę w piwnicy
i uciec kanałami.
Ze wszystkimi pieniędzmi, jakie są w sejfie.
Ile?
Osiemset milionów.
Za tę kwotę, ty, twoi znajomi i znajomi
twoich znajomych przejdziecie na emeryturę.
Możesz mieć na koncie największy napad w historii kraju.
Chciałbym tego.
Dobrze.
Doskonale.
Nie wiem, czy rozumiem.
Mieliście odzyskać tajne dokumenty.
Wmówiłeś wszystkim, że jesteście ze Straży i
żądacie uwolnienia Tejero, a tak naprawdę jesteście
bandą złodziejaszków.
Właśnie.
Co to za dokumenty?
Skoro SESID wszczęło taką operację, muszą być bardzo ważne.
Nie mam pojęcia.
To nie była nasza sprawa.
Gdzie są teraz?
Mogę iść do łazienki?
Uwolnić zakładników.
Chcieliśmy tylko pieniędzy, ale plany, które nam dali, były fałszywe.
Skoro tak, może nie chcieli, żebyście uciekli.
Chcieli doprowadzić do strzelaniny między nami a specjalsami, żeby się nas pozbyć.
Przynajmniej ciebie.
Mnie i Cuevasa, tylko my wiedzieliśmy o operacji.
Cuevasa już się pozbyli.
Nie wiem, czy mówisz prawdę, czy zmyślasz.
Wszystko jest prawdą.
Na pewno?
Tak.
Komisarzu, zatrzymany powinien spotkać się z sędzią.
Paco, weź sobie kilka dni wolnego i odpocznij.
Zatrzymaj tytoń.
Będziesz go potrzebować.
OBLĘŻENIE BANKU CENTRALNEGO. NIEOCZEKIWANY ETAP TERRORYZMU.
ŻĄDAMY, ABY CALVO SOTELO ROZWIAŁ WĄTPLIWOŚCI
STRACH PRZED KOLEJNYM NAPADEM
Jesteśmy w parlamencie,
gdzie premier Leopoldo Calvo-Sotelo poda szczegóły dotyczące wydarzeń w Barcelonie.
Jedynka, José Juan Martínez Gómez, jak twierdzi,
w marcu ubiegłego roku spotkał się w Perpignan z osobą,
która przedstawiła się jako Antonio Luis,
człowiek o skrajnie prawicowych poglądach.
Podobno był świadomy przestępczych działań Juana Gómeza.
Co jest?
Mężczyzna, który później został szefem gangu,
musiał wykonać ważne zadanie.
Pojmać zakładników w Banku Centralnym w Barcelonie.
Musiał wprowadzać w błąd władzę i opinię publiczną co do tożsamości napastników,
sprawiając, że wszyscy uwierzyli, że byli członkami grupy wojskowej.
Poszukujemy we współpracy z francuską policją
Antonia Luisa, wspólnika jedynki.
Jest jeszcze jedno pytanie, na które wciąż nie mam jednoznacznej
odpowiedzi.
Kto stoi za tym wszystkim?
Napisałaś, że to zwykły rabunek, a premier mówi,
że to spisek skrajnej prawicy.
Takie miałam informacje.
Wpadka stulecia.
Porozmawiam z moim źródłem i zobaczę, co powie.
To koniec.
Nie ma nic do roboty.
Ale…
Zajmujemy się dziennikarstwem śledczym.
To nie nasza działka. Chcę to sprawdzić.
Nie słuchasz mnie.
Zobaczmy.
Ostatnie 48 godzin.
Trzy brutalne napady.
Dwie nieletnie zmarły z powodu przedawkowania.
Kobieta zabita przez męża.
W tym roku już dwunastu mężczyzn zamordowało swoje żony.
Skupmy się na tym, musimy zwiększyć świadomość.
Jasne?
Doskonale.
Weź się w garść i napisz artykuł.
Wydział kryminalny.
Poproszę z komisarzem Lópezem.
Wziął kilka dni wolnego.
Mogę prosić o jego numer prywatny lub adres?
Nie możemy udzielać takich informacji.
Rozumiem.
Dziękuję.
Wiem, gdzie go znaleźć.
To logiczne.
Sprawa banku nie była tak ważna jak przewrót 23 lutego,
ale wywróciła kraj do góry nogami.
Na korzyść skrajnej prawicy, gdyby chcieli zdestabilizować kraj,
zatrudniliby opryszków?
Sam nie wiem.
To, co się dzieje, jest dość surrealistyczne.
Nie mówią nam prawdy.
Przynajmniej nie całą.
A Baskijka jest zdeterminowana, by ją odkryć.
Właśnie.
Jak miała na imię twoja córka?
Nieważne ile wypijesz, nie wróci i o niej nie zapomnisz.
Kiedyś się cięłam.
Aż pewnego dnia moja mama, która też była w rozsypce, powiedziała:
„Albo będziemy żyć dalej, albo wyskoczmy przez okno”.
Postanowiłyśmy żyć dalej.
Paula.
Miała na imię Paula.
Chcę z tobą zagrać.
Na pewno cię pokonam.
Znowu wy?
Czego chcecie?
Już po napadzie, mam wolne.
Widziałeś przemówienie premiera?
Piwa?
Widziałeś przemówienie?
No dalej, pytaj.
Widziałeś jedynkę?
Tak.
Rozmawialiście?
Tak. Co ci powiedział?
Nie uwierzycie.
Nawet mnie trudno w to uwierzyć.
Za tym wszystkim stoi skrajna prawica?
Powiedział, że operacja to zlecenie Manglano.
Szefa CESID.
By odzyskać dokumenty, które były w sejfie.
Udawali skrajnych prawicowców, by wywołać chaos.
Ich wynagrodzeniem miało być 800 milionów ze skarbca.
Nie wiem, czy później postanowił
zmienić oświadczenie,
czy ktoś go do tego zmusił.
Jakie dokumenty mogą być tak ważne, by rozpocząć taką operację?
Powiedział, że ich nie widział.
Ale nie wiem, czy to prawda.
A teraz wybaczcie.
Sprawa wygląda dość paskudnie.
Na twoim miejscu byłbym ostrożny.
Dzięki.
Masz gościa.
Powiedziałem wszystko, co wiem.
Dajcie mi spać.
Jak się masz?
Zostałeś szefem CESID?
Zmieniłeś strony, ale idzie ci całkiem nieźle.
Muszę się dostosować.
Ty też powinieneś.
To była pułapka, prawda?
Nie, nie wiedziałeś, że nie da się uciec.
Nie miałem pojęcia.
Przysięgam na moją rodzinę.
Podejrzewam, że plany zostały wykonane
zanim opancerzono ścianę.
Jasne.
Dużo dla ciebie ryzykowałem.
I spójrz, gdzie skończyłem.
Nie rozmawiajmy o przeszłości, to na nic.
A o czym do cholery chcesz gadać?
Złożyłem zeznanie kilkanaście razy.
Mam dość.
Posłuchaj uważnie.
Jedyne, co musisz zrobić, to złożyć oświadczenie,
w którym powiesz, że wszystko, co do tej pory mówiłeś, jest kłamstwem.
Że pomysł był twój, bo chciałeś ukraść pieniądze.
Nic więcej.
Co będę z tego miał?
Nie pozbędą się ciebie ani twojej rodziny.
Zostaniesz skazany na wiele lat, tego nie unikniesz.
Ale jeśli mnie posłuchasz, będziesz spokojny.
Twojej żonie i dzieciom niczego nie zabraknie.
Zrozumiałeś?
Musisz myśleć o rodzinie.
Robię to każdego dnia.
I słusznie.
To dobra oferta.
Przemyśl ją.
POZOSTAŁO WIELE PYTAŃ
Gdzie jest Maider?
Nie widziałem jej.
Bernie, widziałeś Maider?
Chyba pisze artykuł, który jej zleciłaś.
Byłeś przyjacielem Jose, opowiesz mi o nim?
Miał obsesję, chciał dokonać napadu
i przejść na emeryturę.
To patologiczny kłamca, nie wierz mu.
Generale, chcę zadać panu kilka pytań.
Za napadem na bank kryje się tajny spisek?
PRASA ZAGRANICZA ROZPISUJE SIĘ O OBLĘŻENIU BANKU
Panie Rollan?
Maider Garmendia chce zadać panu kilka pytań na temat napadu.
Są we mnie dwa rodzaje uczuć.
Po pierwsze radość, że już po wszystkim, ale również zmieszanie.
To niemożliwe, by osoby określane jako bandyci,
oszuści i anarchiści boleśnie wstrząsnęły całym krajem dzięki
perfekcyjnie zorganizowanemu napadowi.
Nie sposób w to uwierzyć.
González też sądzi, że za tym kryje się coś jeszcze.
Spotkałam się ze znajomymi jedynki, każdy mówi coś innego.
Jeden twierdzi, że to miał być jego ostatni napad, inny,
że jest patologicznym kłamcą, jeszcze inny,
że był informatorem i w czasach anarchii wydał swoich ludzi.
Powtórka z 23 lutego, nigdy nie poznamy prawdy.
Gdybym mogła pogadać z nim lub Manglano.
Masz pilne zadanie.
Artykuł, który zleciła ci Isabel.
Dzień dobry, podpułkowniku.
Premierze?
Jakieś wieści?
Wszyscy zatrzymani to zwykli przestępcy.
A ten prawicowiec?
Wymyślił to, by nadać sprawie polityczny charakter
i dostać niższy wyrok.
Niebywałe.
To zmienia się w farsę.
Musimy zapomnieć o tej sprawie jak najszybciej.
Nadal istnieją frakcje rebelianckie, ale są w koszarach.
Jeśli dostanę fundusze i stosowne uprawnienia,
więcej nie dojdzie do spisków.
Muszę to skonsultować.
Za dwa dni dam panu odpowiedź.
Doskonale.
Swoją drogą, Król prosił,
aby od teraz to CESID odpowiadał za pańskie bezpieczeństwo.
Tak powiedział?
Dobrze, jeśli to wszystko, Ricardo.
Premierze.
Artykuł, który mi zleciłaś.
Usiądź, proszę.
Naprawdę cię lubię.
Możesz być wielką dziennikarką,
ale nie chcę mieć w zespole kogoś, kto działa solo.
Ale wiem, że nadal pracujesz nad sprawą banku.
Muszę poznać prawdę.
Odkryć, co się stało.
Rozumiem.
W takim razie musisz zmienić dział.
Albo gazetę.
Nie, przełącz go.
Cześć Mario.
Dobrze.
Na kiedy możemy to mieć?
Co tu robisz?
Chcesz się napić?
Wybrałeś kiepski dzień.
Chcę ci coś opowiedzieć.
Byłem w centrum dowodzenia przez pierwsze kilka godzin.
Około 10.30 zadzwonili do banku, by porozmawiać z jedynką.
Kiedy Pajuelo usłyszał jego głos, myślał, że to kapitan Gil Sánchez Valiente,
ale to nie był on.
Nie.
Może zdradziła go podświadomość.
Wiesz, gdzie był 23 lutego?
Gdzie?
W parlamencie z Tejero.
I?
Według informatorów wyszedł z dokumentami.
Tymi z banku?
Jeśli jedynka mówi prawdę, to ma sens.
Chodźmy, obserwują nas.
Dlaczego mi pomagasz?
Byłoby miło, gdyby dla odmiany prawda wyszła na jaw.
Zaczynałem pracę w kraju Basków.
Ale po pół roku podłożyli bombę pod posterunek.
Budynek praktycznie się zawalił, a ja cudem przeżyłem.
Kim jesteś?
Co tu robisz?
Wyjdź albo wezwę policję.
Nie ma potrzeby.
To wizyta kurtuazyjna.
Spokojnie.
Zamknij drzwi i usiądź.
Czego chcesz?
Jedyną osobą, która zna całą prawdę, jest José Juan,
ale nic nie powie dla swojego dobra.
Nie marnuj czasu, zapomnij o tym.
Felipe González wygra wybory, więc ten kraj drastycznie się zmieni,
czy nam się to podoba, czy nie.
Za kilka lat, 23 lutego i sprawa banku
staną się historią.
Jeśli chcesz, możesz napisać książkę o wszystkim,
co się wydarzyło.
Ale teraz o tym zapomnij, jasne?
Powinnaś patrzeć w przyszłość.
Jest pełna możliwości i pieniędzy.
A kto ich nie lubi?
Jak się masz?
Wszystko w porządku?
To był on, osobiście.
Manglano.
Sądzi, że jest nietykalny.
Musimy dać spokój.
Nie poddam się.
Gdybym porozmawiała z jedynką.
To niemożliwe.
Jest ktoś, kto wie, co jest w tych dokumentach.
To on.
Chodź.
Chcemy porozmawiać z twoim szefem.
Nie ma go, ale mogę mu coś przekazać.
Nie ściemniaj, właśnie tu wszedł.
Co się dzieje?
Co jest?
Panie Vilagrán, chcemy z panem porozmawiać,
to zajmie chwilę.
Zapraszam.
W czym mogę pomóc?
Wiemy, że byłeś w banku.
I wyszedłeś z pierwszą grupą zakładników.
Miałeś dokumenty ze skrzynki 156.
Chcemy poznać ich zawartość.
Z kimś mnie mylicie.
Nie wiem nic o banku ani tajnych dokumentach.
Możemy to zrobić po dobroci, albo nie.
Chodź tu.
Już dobrze, proszę, nie bij mnie.
Spokojnie.
Nie martw się.
Nikt się nie dowie, wszystko zostanie między nami.
Co się stało z dokumentami?
Dokumenty zatwierdziły rząd tymczasowy po 23 lutego.
Manglano musiał je odzyskać, żeby zostać szefem SESID.
Przez wiele lat autorytarnego reżimu Zachód i Europa były dla Hiszpanów
synonimami wolności i demokracji.
CHCEMY ROZWODU!
7 LIPCA 1981
Ustawa rozwodowa została zatwierdzona głosami opozycji.
Musicie być dobrze poinformowani.
FELIPE NA PREZYDENTA!
To zwycięstwo nakłada na Partię Socjalistyczną
zaszczytny obowiązek utworzenia rządu na następne cztery lata.
Pieprzona epidemia.
Daj ludziom narkotyki i alkohol, a zapomną o wszystkim.
Masz gościa.
Kopę lat.
Przenieśli mnie do Madrytu.
Słyszałam.
Co tu robisz?
Właśnie wydali wyrok.
Blondyn dostał 38 lat.
A zgodnie z orzeczeniem, jego motyw był wyłącznie ekonomiczny.
Skoczymy na drinka?
Pewnie.
José Martínez Gómez uciekł podczas weekendowej
przepustki po ośmiu latach więzienia.
Podobno udał się do Banku Centralnego, aby odzyskać pieniądze,
które ukrył w piwnicy.
Manglano, szef SESID,
złożył rezygnację w wyniku skandalu związanego z nielegalnym
podsłuchiwaniem polityków, dyplomatów, biznesmenów i dziennikarzy.
José Juan Martínez Gómez podtrzymuje swoją wersję.
Do tej pory nie można udowodnić udziału Manglano ani Vilagrána w
przedstawionych wydarzeniach.
Podczas rządu Leopolda Calvo Sotello, Hiszpania przystąpiła do NATO,
zalegalizowano ustawę rozwodową i skończyły się zamachy stanu.
Podczas wyborów w 1982 roku Partia Socjalistyczna
Felipe Gonzáleza zwyciężyła, a Hiszpania już nie patrzy wstecz.