Downloaded from YTS.BZ
Official YIFY movies site: YTS.BZ
Hindi tumitila ang ulan.
Baka naiwan na tayo ng tren natin.
Kanino tayo magtatanong?
Tanungin natin ang bantay sa istasyon.
Tara.
Dito.
- Hello, sir. - Sir.
Umalis na ba ang train na biyaheng 1:00 a.m.?
Sino siya?
Tito ni Kumbakaran.
- Hello. - Kuya, gising.
Sir.
Naiwan ba kami ng tren na biyaheng 1:00 a.m.?
Kailangan munang dumating ng tren bago kayo maiwan.
Baha ang daan.
Late ang dating ng lahat ng tren.
Kailan makakarating ang train?
Malalaman n'yo pag dumating na.
Tara na, 'tol. Para siyang tatay ko.
Hoy!
Ang lamig.
- Jassi, 'tol. - Ano?
Tingnan mo, may gumawa ng bonfire.
- Puntahan natin. - Sige.
- Tara na. - Oo.
Kumusta po, Tito. Sobrang lamig. Puwede ba kaming umupo dito?
Tito, tagarito ka ba?
Di siya nagsasalita.
Galing kami sa Delhi, umattend sa kasal ng kaibigan namin.
Kinuwento sa amin ng mga tao na walang ikinakasal dito dati.
Kasi nawawala 'yong bride sa araw ng kasal niya.
May panahon na nangyari 'yon.
Pero sobrang tagal na no'n.
ILANG TAON NA ANG NAKARARAAN
Ano'ng oras na?
Alas-siyete pa lang. Wag kang mag-alala.
Makakarating tayo sa Lucknow sa loob ng isang oras.
Aalis ang eroplano ng 10:30 p.m. Marami pa tayong oras.
Ano'ng nangyayari?
Di na kayo makakausad. May natumbang puno dahil sa lakas ng ulan.
Pero kailangan naming makarating sa Lucknow sa loob ng isang oras.
Hindi kayo puwedeng dumaan sa kalsadang 'to.
Maraming punong natumba.
Sa Mangalpur kayo dumaan.
Mangalpur?
Ano'ng iniisip mo?
Sundin mo na lang 'yong daan na sinasabi niya.
May hinahabol tayong flight.
Pero... delikado ro'n, sir.
Bakit delikado?
Sir, ipinagbabawal sa mga bagong kasal
na gamitin ang daan na 'yon.
Bakit?
Sir, sabi nila, may demonyong nangunguha ng mga babaeng bagong kasal do'n.
Kalokohan.
Di kami naniniwala sa mga ganyang pamahiin.
Sige na, paandarin mo na ang sasakyan.
Hindi 'yon pamahiin, sir.
Taga-Mangalpur ako.
Labindalawang taon na no'ng huling beses na may bride na nawala do'n.
Simula no'n, wala ng nakapagpakasal do'n,
at walang babaeng bagong kasal na dumaan do'n.
Maiiwan kami ng eroplano dahil sa pamahiin n'yo.
Iliko mo na lang ang bus at halika na.
Ano'ng nangyari ngayon?
Sir, flat ang gulong.
Diyos ko.
Kailangang bumaba ng lahat.
Magpahinga muna kayo. Tatawagin ko kayo pag napalitan ko na ang gulong.
Sobrang ginaw.
Pumunta kayo dito.
Umupo ka dito. Kukuha ako ng tsaa.
- Oo. - Halika, maupo ka.
- Kumuha ka ng balabal. - Oo.
Biglang lumamig ang panahon ngayon.
Ayos lang. Inumin mo ang mainit na tsaang 'to.
Biyenan ko.
Naku naman!
Tito, walang signal.
Mukhang di natin maaabutan ang eroplano.
Diyos ko. Ano'ng kamalasan ba ang inabot natin?
- Mas lalo ring gumiginaw. - Tsaa?
Oo, salamat.
Wag kang lumayo sa 'kin.
Naiintindihan ko na ngayon kung ba't lagi mong sinasabi
na walang gustong harapin si Dushyant Maharaj.
Sabi ng mga doktor,
meron siyang malubha at nakakahawang sakit.
Sa loob ng 40 araw, di siya lumabas sa kuwarto niya.
Huli kaming nagkita no'ng gabing bilog ang buwan.
Pumunta siya sa palasyo para sumamba.
Sabi niya, masama ang pakiramdam niya.
Dalawang araw siyang di lumabas sa kuwarto niya, kahit para kumain.
Nasa labas lang ng kuwarto ang plato ng pagkain niya.
No'ng lumabas ako ngayong umaga, nando'n pa rin sa labas ang plato.
Noon ko naintindihan na...
Kahanga-hangang tao si Dushyant Acharya.
Wala siyang kasama sa tabi sa mga huling sandali niya.
Iniisip ko kung sino'ng dapat magmana ng lahat ng yamang 'to.
Ngayon ulitin mo nang eksakto ng pagkabigkas ko.
Sabihin mo.
Bigkasin mo nang maayos ang mga mantra. Sabihin mo.
Saan mo ba nahanap ang tangang 'to?
Niloloko mo ba ako?
Hindi kita niloloko— Sabi mo ulitin ko ang sasabihin mo.
'Yon nga mismo ang ginagawa ko.
Tawagin mo ang bride.
Sheila, papuntahin mo dito ang dalaga.
Heto na siya.
Sino'ng naghatid sa bride?
Tatay lang ng bride ang puwedeng maghatid sa kanya para sa ritwal.
Ibigay mo ang bulaklak sa bride.
Bobo... Hawakan mo ang bulaklak sa kanang kamay mo.
Sa kanang kamay mo, Arjun.
Ngayon, isabit mo ang bulaklak sa puno, iha.
Ngayon basbasan mo ang puno.
'Yong puno!
'Yong puno.
Ngayon, hawakan mo ang espada.
Nando'n ang espada.
Putulin mo.
Putulin ang puno. 'Yong puno!
Sabihin mo nang malinaw. Di ko araw-araw ginagawa ang ritwal na 'to.
Pambihira ka.
Putulin mo.
Maharaj, ito ang dahilan kaya di matuloy-tuloy ang kasal.
May problema ang buong pamilya.
Ngayon, Meera at Raul, puwede na kayong magpakasal.
Sa Ekadashi, sa panlabing-isang araw ng buwan ng Kartik.
Ibig sabihin, ika-labingtatlo ng Nobyembre sabi mo.
Papa.
Naiba na naman ang wedding destination ko.
- Hindi na ba sa Udaipur? - Hindi.
Kasi napapalibutan ng tubig ang Udaipur Palace.
At takot sa tubig ang lola ni Rahul kaya...
Kung takot siya sa tubig, hindi ba siya naliligo?
Arjun?
Kung sa Gujarat Fort kaya?
Pangit ang Vaastu. Hindi rin puwede do'n.
'Yon na nga.
Tutol talaga ako sa kasalang ito.
Pumayag lang ako kasi mahal mo si Rahul.
Puwede silang magpakasal sa impiyerno kung gusto nila.
Tawagan mo lang ako at ako ang gagawa ng ritwal.
At siyanga pala,
bibiyahe ako pa-Sydney bukas para sa isang seminar.
Ayokong tatawagan n'yo akong dalawa para magtanong.
Papa.
Heto na.
Di mo pa sinasabi sa akin ang desisyon mo sa kanya.
"Alam mo, mahirap lang ako."
"Itong bahay lang na 'to ang meron ako."
Alam mo, mahirap lang ako.
Itong bahay lang na 'to ang meron ako.
Tama.
Pero may mga loan siya na kailangang bayaran,
at may mga taong nag-file ng kaso laban sa kanya.
"Sinabi ko ba sa kanyang mangutang siya?"
Sinabi ko ba sa kanyang mangutang siya?
Madalas na pagkatapos mag-aral, may natututunan ang mga bata
na makakatulong sa buhay nila.
Bago ang isang 'yon.
At ano'ng ginawa niya?
Nanghuli siya ng anaconda.
Nag-aral siyang mag-taekwondo.
Kahit ano pa 'yon.
Sino'ng gumagastos ng pera ng tatay niya para matutong lumaban?
Oo, oo!
Siyempre, pupunta 'ko.
Wala siyang kausap. Narinig mo lahat, di ba?
O uulitin ko ba?
Makinig ka...
anak ko pa rin naman siya.
Pagkatapos ng kasal mo, tutulungan ko siya.
Pero wag mo 'tong sabihin sa kanya.
Kasi pag nalaman niya, mas lalo siyang mangungutang.
Bakit ka tumatawa?
- Bye. - Bye.
- Good morning. - Good morning.
Pero wag mo sabihin sa kanyang sinabi ko, kundi papatayin niya 'ko, okay?
Mahal niya pa rin ba 'ko?
"Mahal niya pa rin ba 'ko?"
Oo naman.
Makinig ka, pag may naghanap sa 'kin,
sabihin mo patay na 'ko. Ano'ng sasabihin mo?
Patay na 'ko. Makinig ka.
Baliw.
Ano 'yon?
Alam mo ba kung sa'n ko makikita si Ms. Meera Acharya?
Ako 'yon.
Ms. Acharya.
Ako si Richard Gardener.
Galing ako sa Smith and Associate Law Firm.
Puwede kaya kitang makausap sandali?
Puwede ba 'kong pumasok?
Sige. Pasok ka.
Salamat.
Si Mr. Dushyant Acharya, ang lolo mo,
ay namatay na.
Lolo ko?
Pinadala ng mga partner namin sa India ang last will at testament niya.
Ikaw lang ang tagapagmana ng buong ari-arian niya.
Nagkakahalaga ito ng five billion rupee,
at napaka-interesting,
isang palasyo
sa Northern India.
Sigurado ka bang ito ang tamang bahay?
Yashodha ang pangalan ng nanay mo, tama?
Oo.
Mukhang tama ang lugar na napuntahan ko.
Nagpa-prank ka ba?
Sino'ng nagpadala sa 'yo?
Sorry, sino ka?
Arjun Acharya.
Kapatid niya.
Tama.
Bale...
Heto.
Ito ang original document.
Kung puwede kayong pumirmang dalawa dito.
Hindi sinasagot ni Papa ang phone niya.
Nagri-ring ang telepono.
Hello, Pa?
Rahul?
Oo...
Okay.
Gano'n ba?
Sige, okay.
Ano'ng puno naman ang pinapaputol nila sa 'yo ngayon?
Sabi ni lola wala na raw siyang suggestion.
Puwede kaming magpakasal kahit saan namin gusto.
Pero di puwedeng baguhin ang wedding date kasi wala ng time-off si Rahul.
Maganda 'yon.
Magpakasal ka sa sarili mong palasyo. Ang galing.
Hindi, kailangan pa rin nating i-check ang Vaastu kay Govind Maharaj.
Isang araw, sasampalin ko talaga ang Maharaj na 'yan o kung sino man siya.
Sabihin natin 'to kay Papa.
Tawagan mo siya. Tawagan mo ulit.
Salamat. Puwede kong makita ang passport mo, please?
Salamat.
Bago pa magkaro'n ng quantum physics,
binabanggit na ng Vedas ang tungkol sa mga kaluluwa.
Sa mga espiritu.
Hindi bilang metaphor, pero isang bagay na totoo.
Naniniwala ang mga yogi
na puwede nilang paalisin ang kaluluwa sa katawan nila.
Para hanapin ang katotohanan at bumalik.
Sa mga sinaunang teksto,
mula sa Vedas hanggang sa Bibliya,
sinasabi nila ang tungkol sa mga kaluluwang naglalakbay.
Halimbawa, ang black magic,
ang tinatawag ng iba na pamahiin, madalas isang sistema,
isang paraan para magsilbi o tumawag ng kaluluwa.
Pasensya na talaga.
Lahat tayo, may dalawang katauhan.
Ang tao at ang halimaw. Araw at gabi.
Mga anghel at demonyo.
Pag nasira ang balanse,
nangingibabaw ang kasamaan.
Sa duality...
nag-iibang anyo ang isang tao.
Kuya,
nandito ang passport mo, bank details, at mga tsekeng pirmado ko na.
Ano'ng gagawin natin kay Papa?
Hayaan mo siya.
Natutulog siya sa gabi at laging busy sa araw.
Bakit siya nagdadala ng phone kung di naman niya sinasagot?
Sasabihin niya lang naman,
"Magpakasal kayo kahit saan n'yo gusto.
"Ipaalam n'yo lang sa akin at pupunta 'ko."
'Yan nga ang gagawin natin. Sige na.
Sorry.
Okay ka lang?
Buti na lang nando'n ka, iho.
Itinadha siya para iligtas mo.
Ang gaganda ng mga antique mo.
Ang lamparang 'to, 'yong radyo do'n...
Sa'n mo nakukuha lahat 'to?
May lalaking Shambhu Babu ang pangalan.
Nagbebenta siya ng mga ganyan.
- Shambhu Babu? - Oo.
Saan niya nakukuha ang mga 'yon?
Ano'ng pakialam mo? Saan? Bakit?
Walang tubig sa kuwarto ko sa taas. Ayusin mo.
- May balde sa kuwarto. - Oo.
May poso sa labas. Gamitin mo.
- Puwede ba kong humingi ng tsaa? - Siyempre.
Kung gano'n, bigyan mo 'ko ng tsaa.
- May poso sa labas. - Oo.
At may tindahan ng tsaa sa tabi no'n.
Do'n ka uminom ng tsaa.
- Kumusta, Shambhu Babu. - Kumusta.
May nakakakilala ba kay Shantaram Yadav?
'Yong katiwala sa Palasyo ng Acharya?
Manager siya, hindi katiwala.
Kahit ano pa siya. May nakakakilala ba?
Ano'ng kailangan mo sa kanya?
Susunduin niya dapat ako sa istasyon ng tren kagabi.
Pero hindi sumipot ang bobong 'yon.
Maraming bobo sa bayan na 'to. Sino ba ang hinihintay mo?
Sir... ako 'yon.
Sir, ako si Shantaram.
Batang hari, ikaw nga.
Kumusta, sir, Kumusta.
- Ikaw pala? - Oo, ako si Shantaram.
Hindi kita nasundo kagabi. Humihingi ako ng pasensiya.
- Halika na. - Tara.
Ga'no ka na katagal sa palasyo?
Tatay ko ang manager bago ako.
Pagkamatay niya,
ako ang ipinalit ng lolo mo na si Dushyant Maharaj.
Kuya,
ito ba ang palasyo ko?
Hindi, hindi.
Ito ang pinakaluma naming templo.
Humingi ka ng grasya.
- Har Har Mahadev - Har Har Mahadev.
- Papuri kay Mahadev. - Papuri kay Mahadev.
Sunod naman, dadalhin kita sa palasyo mo.
Magugulat ka.
Halika na.
Ano'ng nangyari?
Ito ba ang palasyo ko?
Hindi ito sa 'yo.
Si Acharya Yogendra ji ang may-ari nito. Tingnan mo.
PALASYO NI YOGENDRA ACHARYA 1509
Ano'ng nakasulat? Kung kailan ito itinayo?
"1509."
Sino si Yogendra Acharya?
Ang ninuno ng mga ninuno mo.
Pero patay na ang ninuno na 'yon ngayon.
Oo. At ngayon, sa 'yo na ang palasyo.
Ito ang palasyong iniwan niya sa akin?
Sino'ng naglagay ng batong 'to dito?
Lolo at Lola ko ba ang namahala sa lugar na ito?
Hindi, mga tantrik sila.
Hawakan mo ang kamay ko at tumayo ka.
Diyos ko po.
Huwag mo 'kong daganan.
Si Yogendra Acharya
ay isang Pandit sa korte ni Haring Parsuraj ng Patliputra.
At iniregalo ng hari ang palasyong ito kay Yogendra ji.
Diyos ko.
Pinatira niya siya at ang mga susunod niyang angkan dito...
para protektahan ang Mangalpur sa puwersa ng kadiliman.
Diyos ko po! Bakit hindi ako makatayo?
Mas maraming kuwento ang lugar na ito kaysa sa tao.
Ano'ng ginagawa mo?
- Tulungan mo akong tumayo. - Gagawin ko. Bitawan mo muna 'yan.
Ngayon, tumayo ka na.
Oo, tumayo ka.
Napakabigat mo.
Tingnan mo. Kotse ni Chowgule.
Nasa'n si Chowgule ngayon?
Hindi, 'yon ang kompanya ng kotse.
- Chevrolet yata ang sinasabi mo. - Oo, 'yon nga.
Umaandar ba ang kotse?
Hindi, kailangan siyang i-tow.
Kung gano'n, talian mo 'yan ng toro bukas.
Sasakyan ko at ida-drive ko 'yan.
- Ngayon, buksan mo agad ang pinto. - Okay.
Mukhang maayos sa loob.
Ang mga antique na 'to...
mukhang mamahalin.
Pero mura siguro 'to rito?
Oo, probinsya pa rin naman kasi 'to.
Isang lumang palasyo. Karaniwan ang mga ganyan dito.
Sino si Shambhu Babu?
Sham—
Sinong Shambhu?
Napakasama niya.
Nagbebenta siya ng mga ganito dito.
Sinong tanga ang nagsabi sa 'yo niyan?
Sa lodge. 'Sinabi sa 'kin ng pandak na maitim na manager na 'yon.
Si Anthony?
Walang magawa ang mga taga-baryo.
Di nakakapagtakang nag-iimbento sila ng mga kuwento.
Wala pa 'kong nakilalang gano'ng tao.
Halika.
Nanay ko 'yan.
Buhay pa ba ang reyna?
Hindi na.
Namatay siya noong pinanganak ang kapatid kong babae.
Twelve lang ako no'n.
Sino 'yong lalakeng nakaupo sa silyang 'yon?
'Yan ang lolo mo.
Pero... dito ba siya namatay?
Hindi. Halika rito.
Ito ang lalakeng namatay.
Kung gano'n, sino siya?
Ang lolo mo.
- At sino siya? - Ang lolo mo.
Dalawa ba ang lolo ko?
Hindi, isa lang ang lolo mo. At siya ang namatay.
Ano ba!
Kung gano'n, lolo mo ba siya?
Pareho mo silang lolo, sir.
Kasasabi mo lang na isa lang ang lolo ko. Ngayon, sinasabi mong dalawa sila.
Meron kang isang lolo, pero may dalawang litrato.
Ito ang hitsura niya bago siya namatay.
At ito ang hitsura niya pagkatapos niyang mamatay.
- "Pagkatapos niyang mamatay"? - Ibig ko sabihin, no'ng namatay siya.
Dito ba siya sa bahay na 'to namatay?
Namatay siya sa bahay niya.
- Hindi ba't ito ang bahay niya? - Oo. Ito ang bahay niya.
Sa ibang bahay ba namamatay ang mga tao rito?
May isang namatay dito, may isang namatay ro'n?
Hindi, namatay siya sa bahay na 'yon.
- Buhay pa ba ang taong 'yan? - Hindi, patay na siya.
- Sa'n siya namatay? - Sa bahay niya.
May itatanong ako sa 'yo. Makinig kang mabuti.
- Dito tumira ang taong 'to noong bata pa. - Oo.
- No'ng tumanda na, do'n siya tumira. - Oo.
- Pero iisang tao lang sila. - Oo.
At pareho ko silang lolo.
- Kasi— - Bale, namatay ang lolo ko sa banda ro'n?
- Oo. - Tama?
Oo!
Napakatagal bago mo naintindihan ang napakasimpleng bagay.
Tanga ka ba?
Sige.
Ituloy mo na.
Umalis ang lolo mo sa lugar na 'to
no'ng dinadalaw ito ng multo.
Bumabalik lang siya sa mga gabing bilog ang buwan para gumawa ng pagbabasbas.
At pag ginagawa niya 'yon, nagkukulong siya sa kuwartong dasalan.
Nasa'n ang sombrero mo?
Sombrero ko...
Hayaan mo. Nasaan ang kuwartong dasalan?
Ito na siya.
Ang isang 'to.
Buksan mo.
Wala sa akin ang susi.
At walang nakakaalam kung ano'ng nasa loob.
Kasi pagkatapos ng pagbabasbas, kinakandado 'yan ng lolo mo
at dinadala niya ang susi.
Halika.
Bakit nakakandado ang kuwartong 'to?
Ginagamit ba 'tong dressing room ng mga multo?
Hindi. Hindi nagpupunta diyan ang mga multo.
Nakatira sila sa gubat sa likod ng palasyo.
Kaya 'yon tinatawag na Pishaach Vann.
- Peshaab? - Hindi, Pishaach 'yon.
Pumupunta sila sa palasyo sa gabi.
Kaya walang pumupunta rito pag lumubog na ang araw.
Unang-una, tigilan mo ang kalokohang 'yan.
Punong-puno ng alikabok ang palasyo.
Ipalinis mo.
Kumuha ka ng mga tao para linisin ang palasyo.
Dito ka ba tutuloy?
Hindi sa bahay-tuluyan?
Pipiliin ko ang maliit na kuwarto kaysa sa malaking palasyong 'to?
Hindi ako baliw.
Do'n ako natulog kagabi. Kumakapit sa akin ang mga surot.
Buti na lang nando'n sila.
Kung hindi, baka natangay na 'ko palayo ng mga lamok.
Hindi ako aalis. Dito ako tutuloy.
Wag mong gawin 'yan, sir.
Maraming taon na ang nakararaan, may tatlong guwardyang natulog dito.
Tumalon ang isa sa bubong at namatay.
'Yong dalawa, basta na lang nabaliw.
Binalaan kita.
Wala nang tumitira dito ngayon kundi mga multo.
Tigilan mo ang kalokohang 'yan at makinig kang mabuti.
Una sa lahat, kunin mo ang maleta ko sa lodge.
Naintindihan mo?
Pagkatapos no'n...
Ano?
Bingi ka ba o mahina ang pandinig?
Hindi ko uulitin ang sinabi ko.
Isulat mo kung gusto mo.
- At bilisan mo. - Okay.
Pumunta ka sa lodge at kunin ang maleta ko.
At mamaya...
Ano?
Galing ka ba sa pamilya ng mga bingi?
Mga ilang dosenang beses ko nang inulit ang sinabi ko. Di ka ba nakakarinig?
Pumunta ka sa lodge at...
At...
- Malinaw na ba ngayon? - Malinaw?
Very good.
Bilisan mo na at kunin ang mga damit ko sa lodge.
Wala na akong maisusuot.
Gusto kong nakabalik ka na pagkatapos kong maligo.
Kung hindi, gagala ako sa palasyo nang nakahubad.
Makinig ka sa akin, sir.
Makinig...
Delikadong manatili sa palasyo.
Diyos ko.
Yes.
Two, four, eight...
Hello, kuya.
Sis...
Di mo mapaniniwalaang napakaganda ng lugar na namana natin.
- Talaga? - Medyo mas malaki siguro sa Buckingham.
Puno nga lang ng alikabok at dumi na kailangang malinis.
- Na aasikasuhin ko. - Okay.
Malinis na ang lahat pagdating mo dito.
Pero dito mangyayari ang kasal. Kumpirmado na.
- Oo. - Hindi pa rin sinasagot ni Papa ang tawag.
Okay lang 'yon.
Basta pumunta ka rito sa 10th, lahat kayo.
- Tinawagan ko na ang wedding planner. - Hello?
Lahat magiging—
Hello? - Hello? Kuya...
- Hello? - Hello!
Sis? Hell—
Sino 'yon?
Papunta na 'ko!
Buhay siya. Nakaligtas siya.
Nakaligtas siya?
Ano 'yon?
Ano'ng kaguluhan 'to sa umaga?
Bakit...
Hi.
Sino ka?
Hindi mo ba 'ko nakikilala?
Magtatanong ba 'ko kung kilala kita?
- Tinawagan mo ako. - Kailan kita tinawagan?
Jagdish Manikchand Roopkamal Kevalramani
mula sa Karol Bagh, Delhi. Ang wedding planner mo.
Pangalan mo lang ba 'yon o kasama pati pangalan nila?
Pangalan ko lang 'yon.
Okay, sige. Pumasok ka sa loob. Sabihin mo sa lahat na linisin ang lugar.
Sige na.
Malti, linisin mo ang lamesa at maglagay ng mga pinggan.
Sige na. Bilisan mo.
Siya ba ang cook?
Hind, siya ang tagalinis. Si Malti.
- Ito pala ang palasyo mo? Maganda. - Hindi,
si Yogendra Acharya ang may-ari ng palasyong 'to—
Tumigil ka. Putsang Yogendra Acharya na 'yan! Tumahimik ka.
- Akin 'to. Sabihin mo sa kanya. - Oo, sa kanya na ito ngayon.
Nabalitaan kong binebenta n'yo 'to. Bakit?
Ibenta mo sa akin.
Uso na ngayon ang mga destination wedding.
Ima-manage ko pagkatapos ng kasal sa pamilya n'yo.
Sino'ng magpapakasal?
Kapatid kong babae.
Bakit nagtakbuhan ang lahat?
Dito ba magpapakasal ang kapatid mo?
Mukha bang pinatawag ko siya para sa tonsura ko?
Gagawin nating engrande ang kasal na di makakalimutan ng mundo.
Sir,
walang nagpapakasal sa Mangalpur.
Darating si Vadhusur.
Vadhusur? Sino ang siraulong 'to?
Di na kailangan pang tumawag ng iba.
Sisiguraduhin kong pasok sa budget mo ang kasal na 'to.
Tapos na ang usapan.
- Jagya, asikasuhin mo ang kasal. - Oo.
- Sabihin mo kay Vadya na di siya imbitado. - Darating pa rin siya.
Siguradong darating siya.
Na may kasamang sandamakmak na paniki.
Papatay siya ng mga tao at kikidnapin ang babaeng ikakasal.
Papatay? Mukhang siga sa bayan.
Wag kang mag-alala. Tatawagan ko ang mga tao ko sa Delhi
para bantayan kung sino ang magtatangakang kidnapin ang bride.
Kapatid ko ang bride na 'yon!
Kung pag-usapan n'yo, para lang balutan na basta-bastang dadalhin.
Hindi ito biro.
Sa loob ng maraming taon, may mga nawawalang bride.
Dose-dosenang tao na ang napatay.
Nabalitaan ko 'yon at nasaksihan 'yon ng palasyong 'to.
Kaya hindi tumira dito ang lolo mo.
Sino ang Vadhusur na 'to?
Halika.
May mga teribleng nangyari sa Mangalpur at sa palasyong ito.
'Yan ang dahilan kaya naniniwala kay Vadhusur ang mga tao rito.
Tingnan n'yo...
Nangyari ito ilang siglo na ang nakalipas.
Isang babaeng demonyo ang nagkagusto sa anak ng mga diyos sa Indraprasth.
Nabuntis siya.
pero parehong di tinanggap ng mga diyos at demonyo ang bata.
Pero isinilang niya pa rin ito.
Sa araw na iyon nagsimula ang Kaliyug.
Noong inatake siya ng mga diyos,
nagpatulong ang sugatang babae sa hari ng kadiliman, si Andhakarda.
Sa pagbibigay niya ng anak niya kay Andhakarda,
namatay ang nanay ng bata.
Itinago ni Andhakarda ang bata sa Mangalvan,
malayo sa liwanag ng mundo, kasama ng sandamakmak niyang paniki.
Lumaki sa kadiliman ang demonyong 'yon
at nagsagawa ng matinding penitensiya para sa debosyon sa Panginoong Shiva.
Sa panonood sa kabaliwan niya,
bumilib ang Panginoon sa kanya.
Pinagbigyan ng Panginoong Shiva ang hiling niya at ginawa siyang imortal.
Sinabi niya rin na puwedeng mamatay si Vadhusur sa sarili niyang mga kamay
o mamatay sa kamay ng sarili niyang kadugo.
At naging pinakamakapangyarihang nilalang sa buong mundo ang demonyo.
At si Vadhusur ang demonyong 'yon.
Sa gabi ng bagong buwan, nagdeklara ng giyera sa mga diyos si Vadhusur,
pinangunahan ang hukbo niya ng mga paniki.
Napagtanto ng mga diyos na hindi siya puwedeng matalo sa kadiliman,
at imposibleng matalo siya.
Kaya pumunta sila sa Panginoong Vishnu ji para magpatulong.
Pinagkalooban sila ni Vishnu ji ng diwata, si Vrikshni,
na may kapangyarihan ng kulog at pinadala siya sa Mangalvan.
Noong unang beses na makita siya ni Vadhusur, nabighani ito at napaibig.
Sabi ni Vrikshni, hindi siya puwedeng mahawakan hangga't walang kasal,
at pumayag si Vadhusur,
nang di nalalaman ang plano ni Vrikshni.
Hindi niya alam na nagtago si Vrikshni ng patalim sa loob ng bulaklak.
Habang ginagawa ang ritwal ng kasal,
hinila ni Vrikshni ang kamay ni Vadhusur
at itinusok ang patalim sa leeg niya.
Wala siyang nagawa dahil sa pagkagulat, bumaon sa lupa ang katawan ni Vadhusur.
Sa lugar sa gubat kung saan nahulog ang katawan niya,
nagtayo ng templo ang isang grupo na gumagawa ng black magic,
umaasang mabuhay siyang muli.
Para pigilan na mangyari ito,
nagsimulang mabuhay si Vrikshni sa malapit sa templo bilang isang puno.
Ang mga kamay niyang taglay pa rin ang kapangyarihan ng kulog,
lumubog nang malalim sa templo.
Nawasak ang katawan ni Vadhusur,
pero nag-aapoy sa paghihiganti ang espiritu niya.
Pinagtaksilan siya ng babaeng ikinasal lang sa kanya.
Kaya pinapatay niya lahat ng babaeng bagong kasal sa Mangalpur.
Kinikidnap niya ang mga ito bago ang gabi ng kasal nila.
Kaya Vadhusur ang tawag sa kanya.
Tama ba siya?
- Teka lang. Pakinggan mo 'ko - Ano?
Kung di niya hinahayaang magpakasal ang mga tao,
saan nanggaling lahat ng mga taong 'to sa Mangalpur?
Bumagsak lang ba sila mula sa langit?
Hindi, nagpapakasal ang mga tao.
Pero ginagawa nila sa kabilang panig ng ilog ng Ganga.
Doon nagpakasal ang anak kong babae.
Pero 'yong mga hindi makaalis sa bayang ito,
o ayaw umalis, nananatili lang dito at hindi nagpapakasal.
Bale, mga live-in na relasyon?
Oy, tumahimik ka.
Hindi ba kaya ng Vadhusur na 'to na tumawid sa Ganga?
Hindi ba siya marunong lumangoy o wala siyang pamasahe para sa ferry?
Pinakadalisay ang Inang Ganga.
Hindi mo ba alam?
Walang puwersa ng kadiliman ang makakatalo sa Kanya.
Naghuhugas ng mga kasalanan nila ang mga tao sa Ganga.
Hindi ko maintindihan. Kung nakakatakot ang lugar na 'to,
bakit may mga tao pang nakatira dito?
Sobrang taba ng lupa dito.
Magkalat ka ng butil at ginto ang aanihin mo.
May sagot ang lalakeng 'to sa lahat.
- O sige nga, sabihin mo sa 'kin. - Ano?
Nasaan ang templo ni Vadhusur?
Walang nakakaalam.
At nasaan ang puno ng diwata na 'to?
Wala ring nakakaalam no'n.
Sasabihin ko sa 'yo kung nasaan.
Jaggu, ito ang totoong nangyari.
May baliw na inukit ang kuwentong 'to sa pader para takutin ang lahat.
At 'yan ang nangyayari.
Sinabi ko lang sa 'yo ang pinaniniwalaan ng mga tao.
Malaya kang isipin kahit ano'ng gusto mo.
Pero hindi kita tutulungan o ng mga taga-baryo sa kasal.
Aalis na ako.
Pa'no mo magagawang umalis nang ganito?
Ganito.
Heto ang mga susi mo.
- Aalis na 'ko. Ano 'yon? - Shambhu Babu.
- Aalis na 'ko. - Hintayin mo 'ko.
Shambhu Babu?
Hoy, teka. Tumigil ka.
Ano na naman?
Ano nga 'yong sinabi mong pangalan ng multo?
Vasudhara.
Vasudhara?
Alam mo ba kung sa'n nanggaling ang Vasudhara na 'to?
Galing 'yon sa utak ng bastos na 'to. 'Yan lang ang ginagawa ng matandang 'to.
Ayaw niyang tumuloy tayo dito.
Alam mo ang ginagawa niya?
Nagnanakaw siya ng mga antique sa palasyo tapos binebenta niya
para sa sarili niyang interes.
Sige na, umalis ka. Lumayas ka!
Pag dumating ang mga pulis at arestuhin ka
at baliin ang mga buto mo, maiintindihan mo na.
Sisigaw ka ng,
"Sir, hindi ko alam.
"Ninakaw 'yon ng multo."
Umalis ka na.
Wag mong gawin 'to, sir.
Ilang henerasyon nang nagsilbi ang pamilya ko sa palasyong ito.
- Para mapakinabangan n'yo. - Nagmamakaawa ako sa 'yo.
Baliw ka ba?
- Bitiwan mo ang binti ko. - Nagmamakaawa ako—
Patawarin mo 'ko, sir. Patawarin mo 'ko.
Gagawin ko ang gusto mo.
- Makikinig ako— - Okay, sige. Tumahimik ka.
Gawin mo 'to.
Kumuha ka ng mga trabahador bukas
at ipalinis mo ang lugar na 'to.
Gusto kong sobrang linis ng lahat bago ang kasal.
Pupunta ang mga tao, pero aalis sila sa gabi.
- Wag mo akong sisisihin. - Saka na natin poproblemahin 'yon.
Umalis ka muna at pabalikin lahat ng tumakbo paalis.
- Okay, sir. - Alis na.
- Patawarin mo 'ko. - Okay, sige.
Sinasabi mo bang kinidnap ng demonyo ang kapatid ko sa gabi ng kasal niya?
Hindi namin sinasabi 'yon, ma'am.
'Yon ang sinasabi ng mga tagarito.
- Hindi ba't— - Tumahimik ka, Mishra. Alis.
AMIT KUMAR
Nagsasagawa kami ng imbestigasyon.
Nagsagawa kami ng post-mortem sa lahat ng katawan.
Tingnan mo 'to.
Mga bakas ng kalmot, bakas ng kagat...
Parang gawa ng isang mabangis na hayop.
Malamang isang cheetah, tigre, o baka nga oso pa.
May ilang klase ng hayop dito.
At apat na katawan lang ang na-recover namin.
Hindi kasama ro'n ang katawan ng tito at kapatid mo.
Nawawala sila.
Kailan n'yo makukumpirma kung nasaan ang kapatid at tito ko?
Kahit man lang kung buhay pa sila?
'Yong hipag kong nakaligtas, sabi niya, wala rin siyang nakita.
Ano ang talagang nangyari no'ng gabing 'yon?
Ma'am, sasabihin namin sa inyo
kapag nalaman na namin.
Pero wag mo sanang ipagsabi ang tungkol sa kasong 'to bago 'yon.
Ayaw namin na may kahit anong makasagabal sa imbestigasyon.
Ano?
Nando'n...
Magnanakaw!
Teka...
Hindi siya magnanakaw. Pamangkin ko siya.
Tito niya 'ko at pamangkin ko siya.
Ano'ng ginagawa ng pamangkin mo dito?
Kailan ka pa dumating?
Mga isang oras na.
Late dumating ang tren.
Katok ako ng katok sa pinto.
Pero walang nagbubukas. Kaya kinatok ko naman lahat ng bintana.
Walang nakakarinig.
Buti na lang, may isang bintanang bukas at do'n ako tumalon papasok.
May mga taong nakatayo sa labas. Papasukin n'yo sila,
o maninigas sila sa lamig na parang mga sorbetes.
Bitawan mo ang kuwelyo ko!
At gumawa ka ng tsaa kung meron.
Ano'ng sinabi mo?
Nagbukas ba ng tindahan ng tsaa ang tatay mo dito?
Tigilan mo na ang ganyang ugali.
Isang baso ng tsaa lang ang hiningi ko, hindi kayamanan.
Kilala mo ba 'ko?
Bakit? Hindi mo ba kilala ang sarili mo, isa ka lang katulong?
Katulong?
Ako ang hari. Hari ako, naiintindihan mo?
Mag-bow ka muna bago mo 'ko kausapin, bastos.
- Ang hari? - Oo.
Kung gano'n, nasaan ang korona at pangharing baston mo?
Gusto mong ipakita ko sa 'yo ang pangharing baston ko?
Gusto mong makita ang pangharing baston ko?
Ipapakita ko ba ang pangharing baston ko?
Pumasok ka sa kuwarto at ipapakita ko sa 'yo.
- Halika! - Hoy!
Ano'ng problema?
Gustong makita ng bastos na 'to ang pangharing baston ko?
Nahihirapan siyang paniwalaang hari ako.
Sabihin mo sa kanya.
Siya ang master. Ang may-ari. Ayusin mo ang asal mo.
Mabait siya, sir.
- Sabihin mo ang pangalan mo. - Sunder.
Sino'ng nagpangalan sa 'yo n'yan?
Tatay ko.
Bulag ba siya?
Tinatawag namin siyang Balli.
Isa siyang loser.
Loser ang itawag n'yo sa kanya.
Balli Bajwa.
Hindi ko gusto ang mukha ng taong 'to.
Tito, di ako nagpunta rito para maghanap ng mapapangasawa.
Ginagawa ko ang trabaho ko. Electrician ako.
Kita mo na, ang bastos niyang magsalita.
Mukhang tuso ang mukha niya.
Mukha niya lang ang mukhang tuso pero malambot ang puso niya.
Wag kang mag-alala. Nandito ang ilan sa mga tao ko.
Darating ang iba bukas. Halika.
Ragini ang pangalan niya.
Napakagaling niyang kusinera.
Okay 'yan.
Pero sabihin mo sa kanilang ayusin ang asta at tawagin akong master.
Narinig ko sa istasyon ng tren na minumulto ang palasyong 'to.
Walang multo dati. Pero ngayon nandito na siya.
Kung natatakot ka, puwede kang matulog sa kuwarto ko.
Isang AKS ang lalakeng 'to.
- Ano'ng AKS? - Isang babaero.
Wag kang mag-alala, sir. Saan ko sila patutuluyin?
May 200 na kuwarto dito. Puwede mo silang patulugin kahit saan.
Kung hindi sila kasya dito, merong balon sa likod-bahay.
Itapon mo sila do'n.
Hindi n'yo 'ko pinapatulog.
Mula nang dumating ako rito, iniistorbo n'yo na 'ko. Naguguluhan ako.
Wala bang utak ang master?
Ragini ji, ano'ng niluluto mo para sa tanghalian ngayon?
Ano'ng gusto mong kainin?
- E kung radish pancake? - Oo, gawin mong maanghang.
Ang dumi nito...
Huhugasan ko ng tubig.
Hindi natanggal.
Gawin mong maanghang.
- Oo. - At dagdagan mo ng sili.
Para kang chef magsalita.
Kaya ko lahat ng gawain.
Tama.
Ginawang casa ng mga bastos na ito ang palasyo.
Nagustuhan ko talaga ang dum-aloo na 'yon.
Halika rito.
Teka. Maghintay ka lang diyan.
Di puwede rito ang ganyang klase ng maruming ugali.
Di ko sinasadyang madumihan 'yon. Nililinis ko lang.
Sasampalin kita.
Babae ka pa naman, dapat mahiya ka.
Di ka ba nahihiyang gumawa ng ganyang kabastos na bagay?
Tinuturuan niya 'ko kung pa'no magluto ng radish pancake.
Diyos ko, pagluluto ng radish pancake ang tawag nila sa malaswang gawaing 'yon.
Dapat sampalin ako ng sapatos sa pagkuha ng napakababastos na tao.
Alam mo, hubarin mo ang sapatos mo at ihampas sa 'kin.
Hampasin mo 'ko.
Grabe...
Masaya ka na?
- Mapupunit ang tenga ko. - Ano'ng nangyayari?
Jagdish ji...
- Gusto mo 'kong hampasin? - Hoy!
- Bitawan mo. - Hoy!
- Teka. Ano'ng nangyari? - Pinupunit niya ang tenga ko.
Ano'ng nangyari?
- Pinupunit niya ang tenga ko. - May ikakasal sa bahay.
- Oo. - May mga bisitang babaeng darating.
At alam mo ba kung ano'ng ginagawa ng lalakeng 'to?
Ano'ng ginagawa niya?
Nahihiya pa nga akong sabihin sa 'yo.
- E di wag mong sabihin. - Pero kailangan ko sabihin sa 'yo.
E di sabihin mo sa akin.
Ilapit mo ang tenga mo.
Hindi iharap ang puwet mo— Ilapit mo ang tenga mo.
Oo.
Hindi niya magagawa 'yan.
Puwede siyang tumakbong nakahubad. Mabait na bata siya.
Bata?
Malaki na siya!
Kapag nahuli ko siya ulit na gumagawa ng gano'n,
lalagyan ko ng radish ang pancake niya.
Sabihin mo 'yan sa kanya.
Sige, halikan mo 'ko.
Hindi naiintindihan ng mga taong 'to
kung ga'no kahirap kumita ng pera.
Madalas, sa umaga ko iniisip ang kubeta.
Ngayon lang nagmukhang kahali-halina ang isang kubeta.
Papunta na 'ko!
Ba't ka nagmamadali?
Nandiyan na.
Ganitong klaseng mainit na kubeta lang ang kailangan mo sa taglamig.
Diyos ko po.
Ospital.
Sunog na sunog. Nalapnos ang likod ko.
Ano'ng kalaswaan ang gawaing 'to?
Ang tawag diyan, CPR.
Sino 'yon?
Nagliligtas 'yon ng buhay.
Tumahimik ka.
Gising na siya.
Ano'ng nangyari?
Nabigyan ka ng panibagong buhay.
Bagong buhay?
Patay ka na kanina!
Patay?
Oo.
Nakita ka nilang nakahandusay sa sahig ng banyo.
No'ng tumakbo ako papasok kasi narinig ko sila,
napansin kong tumigil ang tibok ng puso mo.
Tapos sinubukan ko,
at nabuhay ka ulit.
Masuwerte ka na dumating siya sa tamang oras.
Pero pa'no ka nakarating dito?
Nandito 'ko para sa isang official business.
Nalaman ko dahil sa mga tagarito ang tungkol sa palasyong 'to.
At naalala ko
na may nabanggit ka tungkol sa isang palasyo sa tren.
At gulat na gulat talaga 'ko,
kasi hindi ako nakapagpasalamat pagkatapos mong sagipin ang buhay ko.
Salamat.
Niligtas mo rin ang buhay ko.
Salamat para do'n.
At ngayon, patas na tayo.
Ano'ng pangalan mo?
Priya.
Priya...
Priya ji, ano'ng trabaho mo?
Writer ako.
Nagsusulat ako ng libro tungkol sa mga ancient temple sa India.
- Siyempre. - May mga interesting na kuwento rito.
Tungkol sa mga templo, multo, black magic...
- Ikukuwento ko. May mga alam ako. - Talaga?
Mga ilang araw ka ba rito?
Oo, pero pupunta ako sa Sitapur para sa ilang trabaho.
Alas-siyete ng gabi ang alis ng bus.
Alas-siyete, tama?
Kung gano'n, kumain na kaya tayo at ihahatid kita?
Okay?
Ticket.
Nga pala, sana magkaro'n ka ng oras para sa kasal ng kapatid ko sa 13th.
Babalik ako bago 'yon.
May alam akong ilan pang lugar na kailangan ko bisitahin.
- Okay. - Bye.
Pumunta ka. Matutuwa talaga 'ko.
At talagang magugustuhan mo 'yon.
Okay.
Okay, bye.
Sino'ng humihila sa pantalon ko?
Magpakita ka kung may tapang ka?
Walanghiya ka...
Ikaw...
May lamparang nag-aapoy sa isang banda Nag-aapoy naman ang puso ko sa kabila
Halika at tingnan mo, mahal
Saan ang tatahakin mo?
May lamparang nag-aapoy sa isang banda Nag-aapoy naman ang puso ko sa kabila
Tingnan mo siya. Nagko-concert sa madilim na gabi.
Para lang manakot ng mga tao.
Buong araw akong nagtrabaho na parang kabayo.
No'ng sinubukan 'kong matulog sa gabi, may siraulong humihila sa paa ko.
Sino'ng siraulo?
Hindi ko alam. Hindi ko siya makita.
- Kalokohan 'yan. - Di 'yon kalokohan.
May mga lumilipad na paniki sa taas, mga umaalulong na lobo.
Natakot ako. Kaya pinatugtog ko ang kantang 'to para matabunan ang ingay.
Baliw, sa lahat ng kanta, ito pa ang napili mo?
"May lamparang nag-aapoy sa isang banda, nag-aapoy naman ang puso ko sa kabila."
Ito pa ang kantang pinili mo.
At ano'ng iniinom mo?
Alak sa bayan. Sino'ng umiinom ng mumurahing 'to?
Kapag pinatugtog niya ulit 'yan,
ibubuhos ko ang buong bote sa kanya at sisilaban siya ng apoy.
At natuwa ka ba sa mahal mong pamangkin?
Natuwa ka? Halika na, matulog na tayo.
Matulog ka na at mamatay! Halika!
Buwisit 'yang nag-aapoy niyang lampara. Hindi ako pinapatulog.
Bakit na kay Kaali ang mga dokumento ng palasyo?
Inalagaan niya ang lolo mo hanggang mamatay siya.
Si Kaali pa ang nagsagawa ng huling ritwal.
Kaya binigay ng lolo mo ang bahay na 'to kay Kaali bago siya mamatay.
Kaali.
Hindi yan. Sa banda do'n. Si Kaali...
Tumahimik ka.
MAG-INGAT SA MGA ASO
Bago namatay ang lolo mo,
sinabi niyang ibigay ko ang mga papeles na ito sa 'yo.
Heto, tingnan mo.
Teka... Balli...
- Kaali. - Oo nga, Kaali.
Iho, dahan-dahan lang.
Wag mong hayaang umiyak 'yan o masaktan.
Lakasan mo ang pagwawalis, parang ganito. At bilisan mo.
Saan kaya niya nakuha ang mga trabahador na ito?
Mga palamunin, nag-aabang lang para magnakaw sa mayayaman—
Aba...
Tong-its.
Halika.
Sino ang mga taong 'to?
Kasamahan namin sila.
Lumabas kayo, lahat kayo.
Hindi sila umaalis?
Jaggu.
Wow, isa pang antukin.
Bakit ka sumisigaw? Ano'ng nangyari?
Ano'ng klaseng mga sugalerong trabahador ang kinuha mo rito?
Naglalaro sila ng baraha sa oras ng trabaho.
Sino'ng naglalaro?
Ang mga taong 'yon.
Mga wala kayong silbi, ang lakas ng loob n'yong magsugal dito!
At saan kayo pupunta?
Bumalik kayo sa trabaho, sa loob.
Sabi ni Master, umalis daw kami.
Si Master ang nagsabi sa 'yo?
Naiintindihan ko na ngayon.
Sinabi mo sa kanila na bagalan ang trabaho
at magsugal para patagalin n'yo pa 'to ng dalawang araw, tama?
Hindi ang master ang nagsabi.
Pero kakasabi mo lang na ang master 'yon.
- Ang master nga. - Kailan ko sinabi 'yon?
Hindi ang master na 'yan, ang master na 'to.
Kailan ko sinabi 'yan?
Sinabi ko 'yon sa mga nagsusugal—
Saan nagpunta ang mga tangang 'yon na nagsusugal?
- Saan sila nagpunta? - Sino'ng nagsusugal dito?
- Hindi namin alam. - Teka muna.
Ikaw na naka-braid, halika rito.
May nakita kang mga lalaking nagsusugal dito, naninigarilyo?
Nakita mo ba sila o hindi?
Wala akong nakita.
- Hindi mo nakita? - Hindi.
Diyos ko po. Di pa 'ko nakakita nang manloloko at sinungaling tulad nila.
Sinungaling lahat.
Alam mo, pumasok ka sa loob.
Natutulog ang trabahador mo sa sofa.
- Ikaw mismo ang tumingin. Halika. - Natutulog sa sofa?
Tingnan mo.
Natutulog siya diyan kanina lang, at gising na siya ngayon, naghihikab.
Tingnan mo siya.
Batugan.
Ang lakas ng loob mong matulog sa trabaho?
Kailan ako natulog?
Hindi rin ako makatulog kagabi.
- Bakit mo siya hinahampas? - Sabi mo natutulog siya.
- Hindi ko sinabing natutulog siya? - Gano'n?
Siya ang natutulog. Siya ang sinasabi ko.
Kailan ako natulog?
Kasama kitang dumating dito.
Pero hindi nagtatrabaho para sa 'kin si Shantaram.
Ibig kong sabihin, 'yong lalakeng dumaan sa likod ni Shantaram.
Trabahador mo 'yon.
- Sino? Saan? - Siya 'yong...
Wag n'yo 'kong pinaglololoko.
Napakatalino ko.
Hindi mo ba nakikita?
Pag hindi natapos sa oras ang pinapatrabaho ko,
hindi talaga kita babayaran kahit isang kusing.
Sinusubukan mo 'kong lokohin.
- May nakita ka bang dumating at umalis? - Wala akong nakita.
Alis.
Umalis ka sa daanan ko.
Jagdish!
- Ano'ng nangyari? - Jagdish!
- Ano'ng problema? - Malaswa ang kilos ng pamangkin mo.
- Ano'ng ginagawa niya? - Ginagawa na naman 'yong labanos parathas.
Labanos parathas? 'Yong may keso o atsara?
Wag kang magbiro. Kumakain ng biryani ang bastos na 'yan gamit ang mata niya.
- Kumakain ng... - Hindi, di niya puwedeng gawin 'yon.
Nagsisinungaling siya!
Hindi maganda ang kinikilos niya sa mga babae.
Ilang araw na lang at darating dito ang lola ng groom.
Pa'no kung hindi maganda ang ikilos niya sa lola? Lumayas ka.
Tingin mo masisisante mo 'ko?
- Ako mimso ang aalis. - Hoy.
Parang ginagawa niya 'kong bell sa templo, araw at gabing pinapatunog.
Kausapin mo siya.
Balli, tumigil ka. Teka.
Hindi natin siya puwedeng sisantehin.
Diniskonekta niya ang lahat ng wiring sa buong building.
Siya lang ang nakakaalam kung saan dapat ilagay ang mga wire.
Minsan na siyang nahulog mula sa poste ng kuryente.
Kaya medyo mahina ang kuryente sa ulo niya ngayon.
Oo, pero sa iba na dumadaloy ang kuryenteng 'yon.
Hindi, nakita ko. Di mo siya nagustuhan simula nang dumating siya.
Hindi ibig sabihin no'n e babaero siya.
- Di ka naniniwala sa 'kin? - Hindi.
- Hindi ka naniniwala? - Hindi ako naniniwala.
Hindi ako naniniwala sa bagay na di ako mismo ang nakakita.
- Nakita mo na ba ang Dubai? - Hindi pa.
Pero totoo ang Dubai, di ba?
Bastos. Kinakampihan kita tapos pinagtatawanan mo 'ko.
Patutunayan ko kung ga'no kahalay ang insektong 'to.
- Hari ba siya o loko-loko? - Sige na, magtrabaho ka na.
Napakahabang pila. Post office ba 'to o sinehan?
- May ipapagawa ako. - Sige.
- Tumawag ka sa Delhi. - Oo.
Kausapin mo ang florist at decorator at kunin ang pinakasulit na deal.
Wag kang basta magbayad ng gusto mo.
Wag kang mag-alala. Pupunta na 'ko.
Hello.
Pa'no mo ko nakita?
Nakita kita sa malayo at naisip kong ikaw 'yon.
Nasiguro kong ikaw nga no'ng lumapit ako.
Ano'ng ginagawa mo dito?
Busy ako para sa kasal ng kapatid ko. May ilang kailangang tawagan.
Di makatawag sa Delhi sa telepono sa bahay at pangit ang signal ng mobile network ko.
Kung gano'n, tuloy ang kasal?
Bakit mo sinasabi 'yan? Sinabi ko na sa 'yo.
Oo, kasi—
- "Oo, oo." - Kasi...
Pero sinasabi ng lahat.
- Na di ka dapat magpakasal sa Mangalpur. - Sino'ng nagsabi?
Sinasabi 'yon ng lahat.
Kaya bakit mo pinipilit?
Writer ka at naniniwala pa rin sa mga ganitong bagay.
Naniniwala ka sa mga kuwento bilang isang writer.
- Nababaliw ka na ba? - Baka totoo ang mga kuwentong 'to.
Hindi ka ba naniniwalang may mga multo?
Kalokohan, hindi totoo ang mga multo. "Hindi totoo ang mga multo."
Si Vadhusur, ang templo, 'yong puno ng diwata—
Nakita mo na ba ang mga 'yon?
Nagtatanong-tanong ako tungkol sa templo ni Vadhusur.
At tapos?
- Wala pang nakakakita ro'n? - Kasi hindi 'yon totoo.
Hindi ako magbabayad nang mas mahal sa 150,000 rupee.
Naintindihan mo?
Arjun!
Alis na ako.
Arjun!
- Napakamura ng package na nakuha ko. - Talaga?
- Magkano? - 300,000.
- Hoy! 300,000? - 300,000!
- Para sa bulaklak, 300,000? - Oo.
Kailangan ko bang ibenta ang palasyo ko para sa kasal ng kapatid ko?
Ang gusto ng lokong 'yon, 500,000.
Sabi ko, 300,000 lang ang ibibigay ko.
Tanggapin mo o tanggihan. Kunin mo ang advance o umatras ka.
At pumayag siya. Pumayag ang loko.
Ano'ng oras na, kuya?
Naiinis talaga 'ko, bata. Umalis ka o masasaktan kita.
Ano 'yon, master, ano'ng ipapagawa mo?
- Jaggu, halika. Ipapakita ko sa 'yo. - Ano?
Gusto mong malaman ang ginagawa ng pamangkin mo?
Halika.
Isuot mo ang tsinelas mo, bilis.
- Saan siya nagpunta? - Sino?
Ang pamangkin mo.
Halika...
Mahuhuli ko sa akto ang bastos na 'to ngayong gabi.
Saan siya pupunta nang hatinggabi?
Talaga bang may mga multong nakatira dito?
Oo, may isang nakatayo sa harap mo.
Ang babaerong multo na 'to.
Sir, may mga nakatira bang multo rito?
Hindi ko alam, iho. Kahapon lang ako namatay.
Hoy, ano'ng kalokohan ang binubulong mo mag-isa?
Halika na!
Hindi, tinatanong ko lang siya kung—
Sa'n siya nagpunta?
Tumigil siya.
Ano'ng tinitingnan mo?
'Yan ang banga ng templo ni Vadhusur.
Nakatira si Vadhusur sa ilalim nito.
Ayun ang puno ng Vrikshni.
Ngayon darating na ang aming master.
Ako ang master mo.
Nasa'n ako?
Ano'ng lugar 'to?
Takbo!
Tulong!
Takbo.
Tulong...
Ako ang master mo.
Bahala ka sa buhay mo!
Jaggu.
Jaggu!
Master.
Sir, nawawala si Jagdish. Hinanap ko na siya sa lahat.
Bukas pa ang mga ilaw sa kuwarto niya at nasa labas pa ang kotse niya.
Tiningnan mo ba sa balon?
Tumahimik ka, palaka.
Hindi mo ba siya sinisilipan sa butas habang nagpapalit siya ng damit?
Hindi talaga.
Ano na naman ang bagong dahilan mo para hampasin ako?
Oo, master.
Kagabi, naramdaman kong parang may nagbubukas ng pinto ko.
Ang halimaw na ito 'yon. Ang hayop na 'to.
Tatanungin kita,
sino'ng nagsabi sa 'yo tungkol sa templo?
Anong templo?
Wag kang magmaang-maangan sa 'kin.
Ang huli kong naaalala, pumunta ako sa kuwarto ko para matulog
tapos nagising ako sa gubat sa harap n'yong dalawa.
Bakit mo 'ko dinala ro'n?
Aba, naalala mo 'yong gubat pero hindi 'yong ginawa mo.
Hindi, sabi mo, takbo at tumakbo ako.
Sino'ng nagsabi sa 'yo tungkol kay Vadhusur?
- Vadhusur, sino 'yon? - Ang tito mo.
Hindi mo kilala si Vadhusur?
Alam ko. 'Yong nagmumulto sa bahay na 'to, di ba?
Sino'ng nagsabi sa 'yo?
Shambhu Babu.
Hindi lang sa akin, sinabi niya sa maraming tao
na minumulto ang lugar na 'to at dapat kaming mag-ingat.
Nagri-ring ang phone. Sagutin mo.
Ano'ng ginagawa mo? Sige na, lumayas ka.
Kailangan ko bang sabihin sa inyo isa-isa. Alis.
Tingin ko, nagpaplano ang matanda para di matuloy ang kasal.
Master.
- Wag kang sumigaw. Ano'ng nangyari? - Master.
Tumawag ang mga pulis.
May nakita silang pulubi sa kanal sa labas ng bayan
na tumutugma sa deskripsyon natin.
Dadalhin siya dito.
Nabalitaan kong nawala si Jagdish.
Malamang na si Vadhusur ang kumuha sa kanya.
Kikidnapin niya ang lahat isa-isa.
Nakita mo na ba si Vadhusur?
Hindi pa.
Sasabihin ko sa 'yo ang ginagawa niya.
Una hinihila niya ang paa ng isang tao, tapos pinuputol 'yon.
Tapos tinatapon niya ang mga binti sa pugon.
Pagkatapos ihawin, ginigiling niya para maging paste.
Tapos ginagamit niya ang paste na 'yon bilang toothpaste.
Alam mo ba kung sino si Vadhusur?
Ako si Vadhusur!
Teka, tatapusin ko lahat ng mga kuwento n'yo.
Maghintay ka, walanghiya.
Nasa'n ang espada ko?
Tumigil ka, tanda, saan ka pupunta?
Teka, ipapakita ko sa 'yo.
Hahatakin ko palabas ang dila mo at ipapakain sa mga aso.
- Hindi mo na ulit mababangit si Vadhusur. - Sinabi ko sa 'yo, di ba?
- Dapat hampasin ako ng sapatos. - Binalaan na kita.
- Kasi pinatira kita dito, na magnanakaw. - Binalaan na kita
Tumigil ka, tanda.
- Natagpuan na si Tito. - Walanghiyang pamangkin ko...
Bakit ka tumatakbo?
Ano'ng ginagawa mo sa gubat sa gabi?
Pag binanggit mo si Vadhusur sa palasyong 'to, lagot ka sa akin.
Hindi ko tito si Vadhusur.
- Nandito siya. - Sabihin mo ulit 'yan.
Nandito siya.
- Na-stuck ang paa ko. - Nandito siya.
Teka...
Halika rito.
Ayaw ng matandang 'to na maikasal ang kapatid kong babae.
Sinabi ko sa kanyang may mga namatay sa pagtira sa palasyong 'to,
at nabaliw 'yong iba.
Pati siya, nabaliw na rin.
Ikaw ang baliw.
Kapag pumunta ka pa ulit dito,
puputulin ko ang mga binti mo at itatapon sa pugon.
Umalis ka. Lumayas ka.
- Aalis na ko, aalis na. - Lumayas ka!
Hindi ako pupunta kahit pa tawagin mo 'ko.
- Aalis na 'ko. - Dalhin mo 'to.
- Dalhin mo ang bag mo. - Malalaman—
Malalaman mo rin.
- Sige, wala akong pake kahit mangyari pa. - Makikita mo.
May patay na uwak dito at walang naglilinis.
Alisin n'yo!
Itapon n'yo!
Sa lahat ng kaguluhang ito, sino ang natutulog na kalbong 'to?
Sino siya?
Tito ko siya, ang master namin.
Tito!
Tito. Patay na ba siya?
Tito?
Talaga?
Gusto ko rin makita ang templong 'yon.
Isasama mo ba 'ko?
Maraming templo sa India at may mga kuwento sa likod no'n.
Siguro may kuwento rin ang isang 'to.
Bakit wala pang nakakakita ro'n?
Kasi nasa isang masukal na gubat.
At ang mga paniki?
Nasa taas namin kasi sumisigaw ang gagong si Jaggu.
Bakit hindi mo maintindihan?
Hindi tama ang lugar na 'to, Arjun.
Sa ibang lugar mo ipakasal ang kapatid mo.
Umalis ka.
- Umalis ako? - Oo.
Isuko ko ang mana at angkan ko dahil lang sa mga kuwento ng multo?
- Na hindi naman totoo. - Hindi ba?
- Hindi 'yon totoo. - One hundred percent?
- One hundred percent. - At pa'no kung multo ako?
Kung gano'n, mas magiging masaya 'ko.
'Yong tatlong ex-girlfriend ko na tao, iniwan ako dahil sa stress.
Pero dahil multo ka, hindi mo 'ko iiwan.
Uupo ka sa balikat ko. Buhat-buhat kita palagi.
Hindi mo 'ko girlfriend.
Pero puwede kitang maging asawa.
Pakakasalan mo ba 'ko?
Wala pa 'kong nakitang multo na kasing-cute mo.
Lagi ka bang nagjo-joke nang ganito?
Tumawa siya.
Hindi ito joke. Pinagtapo tayo ng tadhana.
Pero nabalitaan kong nawawala ang mga bride pagkatapos ikasal dito.
Baka mawala rin ako. Okay lang ba 'yon?
Bakit ka mawawala?
Sino ba ang multong 'yon sa tingin niya? Dito ko ipapakasal ang kapatid ko.
Manood ka lang, hindi siya mawawala.
Maniniwala ka na ba pag nangyari 'yon? Tatanggapin mo na ba ang proposal ko?
Tingnan natin.
Halika, ipapakita ko sa 'yo ang templo.
Wala kang tiwala sa pag-ibig ko, tama?
Hindi sa gano'n.
Malalaman mo 'yon kapag galing sa puso ko.
Ano'ng tunog 'yon?
Di ko kasalanan
Na nanatili ka sa lugar kung sa'n nando'n dapat ang puso ko
Di ko nakikita ang sariling mukha
Pag tumingin ako sa salamin
Sa pangalan mo nagsisimula ang lahat ng sinasabi ko
Ganyan ka kahalaga
Ikaw ang kapayapaan sa puso ko
May reklamo ako
Bakit ang tunay mong minamahal
Hindi mapasaiyo
Sa lahat ng panahon habang buhay?
Di ko kasalanan
Na nanatili ka sa lugar kung sa'n nando'n dapat ang puso ko
Di ko nakikita ang sariling mukha
Pag tumingin ako sa salamin
Ikaw ang nakikita ko, mahal
Ikaw ang nakikita sa lahat ng tanawin
Ikaw ang nakikita ko, mahal
Nakikita kita sa mga bituin
Ikaw ang nakikita ko
Maikli man o mahaba
Anuman ang paglalakbay na ito
Di puwedeng hindi magbago habambuhay
Mahika ang pag-ibig, mahal ko
Di mo 'to mabibili
Nag-iisa ka lang
Sa daang-libo, ikaw pa rin ang makikita
Ikaw ang nakikita ko, mahal
Ikaw ang nakikita sa lahat ng tanawin
Ikaw ang nakikita ko, mahal
Nakikita kita sa mga bituin
Ikaw ang nakikita ko
Halika. Mag-ingat ka.
Ito ang puno ng diwata.
'Yon ang banga ng templo.
Nasa ilalim ang templo ni Vadhusur na sinabi sa 'kin ng siraulong si Balli.
Napakaliit na templo at...
napakalaking puno.
Ganyan ang mga kuwento.
Kapag sinulat mo 'yan,
wag mo akong kalimutan bigyan ng credit.
Tingin ko may daan papasok.
Arjun.
Parang merong nasa loob.
Bakit?
Kasi hindi lumilipad ng ganito ang mga paniki sa araw.
Tingnan mo, mas marami na sila ngayon.
Nabalitaan kong lumalabas si Vadhusur sa dilim.
Dapat pumunta tayo sa may liwanag.
Tara na, Arjun, halika na.
Arjun.
Sir, ito ang bill para sa pagpintura, 30,000 rupee.
Makinig ka,
gawin mong nine 'yong three at gumawa ka ng bagong resibo na 90,000 rupee.
- Gawin ko na lang kayang 900,000? - Alam mo.
May pagkakaiba ang katangahan at pagsisinungaling.
Matuto kang magsinungaling.
Sir...
- At nandito. 'Yan ang huli kong suweldo. - Sir...
Kailangan ko ng pera para sa pagpipintura.
- Magkano? - 400,000.
Buong bayan ba ang balak mong pinturahan?
Malaking palasyo ito, sir.
Kailangang de-kalidad ang pintura.
'Yon ang dahilan.
- Heto. - Tito.
Kailangan ko ng mga bagay na 'to para mapaandar ang generator.
Ikaw ang tito niya.
At kumuha kayo ng taong galing sa kompanya ng kuryente.
Isang linya ng kuryente lang ang gumagana sa bahay na 'to.
Putol lahat ng iba pang koneksyon.
Iniisip ko kung bakit palasyo ang tawag ng lahat dito.
Bakit hindi pa 'to ideklarang pagiba na?
Sumasakit ang ulo ko rito.
Sabihin mo sa pintor tapusin ang trabaho na mas mura sa 6,000 rupee.
- Sasampalin niya 'ko. - Tiisin mo.
Magsalita ka...
Arjun, ako 'to.
Nakita ko ang email ni Meera.
Nasiraan na ba kayong dalawa ng bait?
Bakit ka pumunta diyan?
Dapat tinanong mo muna 'ko bago ka gumawa ng katangahan?
Ano'ng katangahan?
Wala kang oras para kausapin kami.
At sinabi mo, "Gawin n'yo kung ano'ng gusto n'yo.
"Darating ako para sa ritwal ng kasal." 'Yon ang salitang sinabi mo, di ba?
At napakarami mong nililihim sa amin.
Hindi ito ang panahon para magpaliwanag, Arjun.
Arjun, darating ako at— Nasaan si Meera?
Hindi makontak ang phone niya.
Kasi nasa biyahe siya.
Nag-text siya sa akin at sinabing tatawag pag dumating na siya.
Hindi siya puwedeng magpakasal sa palasyong 'yan.
Hindi puwedeng magpakasal?
Bakit?
Gawin mo na lang ang sinabi ko.
Papunta na ang mga bisita rito. Darating na sila.
Naiayos na ang lahat.
Pa'no pa namin iibahin ang venue ng kasal ngayon?
Hindi mo naiintindihan, Arjun.
Ikaw...
Makinig ka.
Pumunta ka sa Gangapur.
May monasteryo do'n.
Guru Gopaldas Ashram.
Sa lugar na 'yon, makipagkita ka sa pinuno nila, sa head priest nila...
Pag sinabi niyang hindi, hindi puwedeng mangyari ang kasal diyan.
Kahit ano pang mangyari.
Sino ang head priest na 'to?
Si Vashist Guru ji.
Hindi lang basta kuwento si Vadhusur.
Nabanggit din sa Atharvaveda ang mga demonyong nilalang na 'yon.
Ang komunidad ng Adhura na nakatira sa gubat,
maraming taon ng sinusubukang makapag-alay ng 13 babaeng bagong kasal
at gamitin ang dugo ng mga ito para muling buhayin si Vadhusur.
Para pigilan sila, tinuruan ni Haring Prithviraj ang ninuno mo,
ang magaling na tantrik, Yogendra Acharya.
Ginamit niya ang kapangyarihang tantrik para pigilan ang komunidad ng Adhura.
Pero tapos na ang lahat ng 'yon.
Sa tingin ko, hindi kayo magkakaro'n ng problema sa pagpapakasal do'n.
Dahil no'ng nakausap ko ang lolo mo,
si Dushyant Acharya ji, dito mismo anim na buwan na mula ngayon,
para talakayin ang Vedic,
sinabi niyang hindi na puwedeng buhayin muli si Vadhusur
at puwedeng magpakasal nang ligtas ang mga tao ro'n.
Puwede lang ako pumunta pag tapos na ang eclipse.
Bago 'yon, ipapadala ko ang disipulo ko, si Pandit Ram Shastri,
sa Palasyo ng Acharya.
Pupunta siya ro'n at susuriin ang energy
para malaman kung may puwersa ng demonyo.
At pag may nakita siyang anumang bakas,
sasabihin ko sa 'yo kung ano ang dapat gawin.
Pagbati.
Nandito ba si Arjun Acharya?
Gusto ko ng isang dakot na lupa sa bawat sulok ng bahay na 'to.
Ilagay mo rito para sa akin.
Oo.
Ano'ng nasa loob?
Hindi ko alam.
Kakaiba ang kandado niya at walang nakakaalam kung nasa'n ang susi.
May hindi tama rito.
Kailangan ko agad 'tong ipaalam kay Guru ji.
Lupa.
Buksan lahat ng ilaw sa bahay na 'to.
At maglagay ng isang lampara sa harap ng kuwartong 'yon.
At ang ibang lampara, ilagay sa harap ng lahat ng pinto sa bahay na 'to.
Tandaan ninyo, wag n'yong hayaang mamatay ang mga lampara bago mag-umaga.
Maihahatid ko na si Guri ji dito sa oras na 'yon.
Tandaan mo, sa dilim humuhugot ng lakas ang mga puwersa ng demonyong ito.
Kailangan kong umalis sa Mangalpur bago lumubog ang araw.
Puwede mo ba 'kong ihatid sa istasyon ng tren?
Sige.
May templo ba sa malapit?
May isang templo ni Shiva sa unahan.
Pumunta muna tayo sa loob ng templo.
Delikado ang buhay natin dito. Halika na.
Bilisan mo.
Mag-ingat ka.
Heto, tumayo ka. Tayo.
Sige na.
Tumayo ka.
Pumasok ka sa loob ng templo.
Tumutugtog ba ang piano mag-isa?
Vasudhara! Wag mo 'kong sundan.
Wag mo 'kong sundan. Binabalaan kita!
Alam mo, nag-aayos lang ako ng kasal. Hindi ako nagpakasal.
Ako at pati mga magulang ko,
pati mga lolo at lola ko, hindi rin ikinasal.
Bastardong anak ako.
Nangyayari na naman 'yon...
Umalis kayo.
Terible ang nangyari.
Pero nangyayari ang mga ganitong aksidente pag malakas ang hangin at ulan.
Wag kang mag-alala.
Naipaalam na namin sa monasteryo.
Bakit sa kotse ka natutulog?
May problema ba?
Ewan ko sa 'yo, pero lilipat ako sa lodge.
May hindi tama sa lugar na 'to.
May multo o espiritung tina-target ang puwet ko simula ng dumating ako rito.
Ano'ng napakaespesyal sa puwet ko?
May kakaibang tunog na maririnig buong gabi.
Mga nagkakalampagang tunog.
Tama ang Shantaram na 'yon.
Saan nanggaling ang dugong 'to? Ano'ng nangyari?
Jaggu,
ikansela mo ang kasal.
- Hello. - Papa.
Tama ka. Hindi natin puwedeng gawin ang kasal dito.
Merong hindi tama sa lugar na 'to.
Isinumpa ang lugar na 'yan, Arjun.
Ayokong malaman n'yong dalawa ang tungkol sa lugar na 'yan.
Pa'no mo 'to ipapaliwanag kay Meera at sa pamilya ni Rahul?
May naisip akong plano, Papa.
Mag-iingat ka, Arjun.
Masyadong natataranta ang mga taong 'to tungkol sa Vaastu at mga birth chart.
Pag lumabas ang sekretong ito, masisira ang lahat.
Wag kang mag-alala, Papa. Ako... Ako ang bahala.
Gabi ako makakarating.
Kapag nakarating ka na sa Gangapur,
kailangan kitang dalhin sa monasteryo para makilala si Guru ji.
Hello, Meera.
Tatawagan pa lang sana kita.
May masama akong balita.
Hindi natin puwedeng gawin ang kasal dito.
May seryosong problema.
May humahagupit na napakalakas na bagyo. Sarado lahat ng daan.
Bumabalik ang lahat ng tren.
Sobrang gulo ng buong lugar.
Baka madulas at mamatay ang matanda mong biyenan.
Sobrang lungkot ko rin dahil dito.
Buong araw akong nasa labas, nag-aasikaso ng mga kailangan.
Ayos lang 'yon.
Paplanuhin natin ang kasal sa ibang lugar, sa masuwerteng araw din.
O maghahanap tayo ng iba pang masuwerteng araw.
Kuya, alam mo namang walang oras si Rahul.
Halos hindi kita marinig, Meera.
Malakas ang bagyo— Natutumbang puno, tumutunog na bintana...
Malala ang problema natin.
Kapatid ko 'to.
Makinig ka, hawakan mo ang posteng 'yan! O matutumba 'yan.
Kuya, ano'ng ginagawa mo?
Wag kang umiyak, Meera. Magiging maayos ang lahat. Ako ang bahala.
Mr. Arjun Acharya!
Wag kang sumigaw. May kausap ako sa telepono.
Kailan ka pa dumating?
Ano'ng drama 'to?
Natakot ang kapatid ko!
Ano ba'ng iniisip mo? Na ikakansela ko ang kasal mo?
Baliw ka ba? Tingnan mo kung ga'no ko pinaganda ang lugar.
Tingnan mo, may mga sampaguita.
At may mga gumamela. Ikaw talaga...
Tingnan mo lahat ng inimbita ko. Kasama ko silang dumating.
Kasama mo?
- Okay. Hello, iho. - Tuloy ba ang kasal o hindi?
Oo, tuloy 'yon.
Hindi mo ganyan sinasabi ang, "tuloy 'yon." Ganito dapat.
May stiff neck ako. Sinabi ko nang tuloy ang kasal.
Pero sinabi mong di puwedeng mangyari ang kasal na 'to.
- Kailan? - Kahapon.
- Kuya... - Naku...
Baliw siya.
Pag may sinabi sa kanya, iba ang naririnig at kabaligtaran ang ginagawa.
- At isa pa— - Pero di puwedeng mangyari ang kasal dito.
Bakit hindi?
Talagang kakaiba ang bahay na 'to.
- May mga taong sumisigaw. - Ako ang sumisigaw.
- Nalapnos ang puwet ko. - Sinunog ko 'yon.
- Darating si Vadhusur— - Nandito na sila.
Siya si vadhu, at sino si sasur? Nandiyan na siya.
Tapos na ba ang problema? Halika.
Nagkatotoo ang hula ni Govind Maharaj.
Tiningnan niya ang birth chart ko at sinabi,
"Kaikeyi, balang araw mamamatay ka sa isang malaking palasyo bilang reyna."
Magkakatotoo ang hula na 'yon pagkatapos ng dalawang araw.
Tumahimik ka. Kailangan kitang makausap.
Kung anuman 'yon, sabihin mo dito mismo.
Okay.
- Bakit paiba-iba ang isip mo? - Bitawan mo 'ko.
Bakit mo itutuloy ang kasal dito?
Hindi ko ba dapat ituloy ang kasal ngayong nandito na ang mga bisita?
Pa'no na ang multo ngayon?
- Pa'no na ang multo ngayon? - Hayaan mo na 'yon—
Sa lodge ka naman tumutuloy. Pa'no 'yon makakaapekto sa 'yo?
Hanggang sa matapos lang ang kasal 'to.
Pag tapos na ang kasal, puwede ka na rin umalis.
Basta manahimik ka bago 'yon. Ako ang bahala sa lahat.
- Gagawin ko. - Tito!
Ayos na ang generator. Di na mawawalan ng kuryente sa bahay ngayon.
- Ayos na ang lahat? - Ayos na ang lahat.
Wala ng problema sa lahat?
- Palayasin mo siya. - Bakit?
Kasi may mga babae sa bahay!
Ayokong nandito ang babaerong 'yan. Palayasin mo siya.
Arjun.
Sa mga sinabi mo sa akin,
masasabi kong hindi umalis si Vadhusur.
Mas lumakas siya.
Nakakabahala ang katotohanang ito
kasi hindi pa nangyari ang ganitong bagay.
hanggang sa pagkamatay ni Dushyant Guru ji sa Mangalpur.
Ibig lang sabihin, may gumising ulit sa kanya.
Ano'ng gagawin natin ngayon?
Kailangan bang sa bahay mangyari ang kasal?
Sinabi ng astrologer
na kapag hindi sa bahay na 'to mangyari ang kasal,
hindi ito puwedeng gawin kahit saan.
Kung gano'n, isa lang ang solusyon.
Baguhin n'yo ang masuwerteng oras.
Tapusin n'yo ang kasal bago mag-alas dose ng tanghali
at dapat makatawid ang mga bagong kasal sa ilog ng Ganga bago lumubog ang araw.
At hindi dapat lumabas sa mga pader na ito ang pinag-usapan natin.
At wag mong hayaang malaman 'to ng pamilya ng lalake.
Kung hindi, iisipin nilang isinumpa ang pamilyang ito.
Walang mangyayaring masama hanggang matapos ang ritwal. Pangako ko.
Pero kailangan mong buksan ang kuwartong-dasalan ng lolo mo.
Hanapin mo agad ang susi.
Guru ji, malamang na nasa bahay niya ang susi.
Basbasan mo ako.
Pagpalain ka ng Diyos.
Ano'ng tinatago mo sa kamay mo, Guru ji?
Labindalawang sigay ang nasa bahay ng kamatayan.
Ibig sabihin nito...
labindalawang babaeng bagong kasal na ang naialay.
Isa pang alay at mabubuhay ulit sI Vadhusur.
Ayon sa prashna kundali na ito,
siguradong may isa o dalawang mamamatay sa pamilyang ito.
At imposibleng makaligtas sa propesiyang ito.
Maghintay ka rito. Kukunin ko ang susi.
May tao ba rito?
Sino 'yan?
Ako 'to, si Arjun Acharya.
Hello.
- Kasi... - Ano'ng kailangan mo?
Kailangan ko ang susi sa kuwartong-dasalan ng lolo ko.
Walang susi rito.
Binigay ko na sa 'yo lahat ng meron ako.
Makinig ka sana... Puwede mo ba 'kong tulungan?
Baka nasa aparador o baul sa itaas.
Binabalik ni lolo dito dati ang susi pagkatapos gawin ang ritwal.
Sinabi kong wala.
Mister, hindi mo naiintindihan.
Walang susi rito!
Umalis ka na.
Ano'ng problema mo sa pagbibigay sa akin ng susi?
Iwanan mo siya...
at umalis ka na.
Sino ka?
Arjun?
Arjun, ano'ng nangyari?
Arjun!
Sabi ko...
umalis ka.
Guru ji?
Buhay ka?
Hindi ako nakatayo rito para sagutin ang mga palaisipan mo.
Peke lang pala ang pagkamatay mo?
Hindi na ako sasablay sa susunod, Vasudev.
Walang mas mahalaga sa 'kin kundi buhay ng anak ko.
Anak?
Halika na, Arjun.
Layas!
Halika na, Arjun. Tara na.
Umalis na tayo, Arjun. Arjun!
Bakit di mo 'ko sinasagot?
Buhay si lolo,
at Guru ji ang tawag mo sa kanya.
Naguguluhan talaga ako sa nangyayari.
Ipinangako ko sa asawa ko...
na di malalaman ng mga anak niya ang sumpa ng nakaraan niya.
Akala ko iiwan ko na nang tuluyan ang lugar na 'to pagkatapos ng kasal.
Dumating na ang oras para malaman ni Arjun ang katotohanan.
Sabihin mo lahat ng sinabi mo sa akin.
Anong katotohanan?
Hindi ako ang tatay mo, Arjun.
Ano?
Si Madhav at ako, mga disipulo kami ni Dushyant Guru ji.
At anak niya si Madhav.
Noong panahong 'yon, sentro ng kultura at pag-aaral ang Mangalpur.
Mula sa iba't ibang bahagi ng bansa ang pumupunta para mag-aral ng Vedas,
Upanishads, musika, at sayaw.
Nag-aaral kaming lahat sa Guru Gopaldas Ashram.
Vasudev.
Opo, Guru ji.
Heto.
Wag mong kalimutan, ito ang bulaklak ni Inang Sita.
Baka matapakan ito.
Iwan mo sa labas, sa bubong sa ibabaw ng pintuan.
Opo, Guru ji.
Si Yashodha, anak na babae ni Jeetendra Bandhopadhyay,
kaibigan ni Guru ji mula Calcutta,
ang pumunta ro'n para magturo ng klasikong sayaw.
Tumuloy siya sa parehong palasyo kung saan kami nakatira.
No'ng una, magkaibigan lang kami,
pero sa pagdaan ng panahon,
mas lumalim ang relasyon namin.
Pero hindi ko alam na may iba pang may gusto kay Yashodha.
Anong klaseng pagbigkas 'yan?
Sa tuwing nagbibigkas ka ng mantra, kailangang tama ang pagkabigkas.
Hindi lang 'yan basta-bastang tunog.
Ganito ang tamang pagbigkas.
Tingnan mo si Vasudev.
Dapat matuto ka sa kanya.
Ituon mo lahat ng atensyon mo sa mga mantra.
Hayaan mong ipakita ko sa 'yo ang mangyayari pag nagkamali ka.
Alam mo ba kung ano ang tungkulin ng pamilya natin?
Pigilan si Vadhusur na mabuhay muli.
Ilang siglo na ang lumipas, ang komunidad ng Adhura na nakatira sa gubat,
sinubukang gisingin si Vadhusur sa pagbigkas ng mantra ng pabaligtad.
Sinumang makapagpabuhay muli kay Vadhusur,
matutupad lahat ng hiling niya,
pero habang-buhay siyang magiging alipin nito.
'Yan ang dahilan kaya sinabi kong ayusin mo ang pagbigkas ng mantra.
ITULOY
Sumasamba ako sa Panginoong Shiva
Dati, may mga pari ang mga ninuno natin na nakaupo sa kuwartong ito,
nagbibigkas ng mantra mula sa paglubog ng araw hanggang sa pagsikat nito,
para maabot ng shlokas na iyon
ang puntod ni Vadhusur at pigilan siyang magising.
Pero hindi na 'yan posible sa panahon ngayon,
kaya ginawa ko ang makinang ito.
Binubuhay ko paglubog ng araw at pinapatay pag sumikat na ang araw.
Inubos ng kapanyarihan ng mga mantrang 'to ang lakas ni Vadhusur.
Guru ji, magpapatuloy ba ito hannggang sa dulo ng mundo?
Hindi.
Mula sa oras na namatay si Vadhusur,
kung walang makapagpabuhay muli sa kanya sa loob ng 36,000 bilog na buwan,
hindi na siya puwedeng buhayin ulit.
No'ng nagkakilala tayo,
sinabitan mo ako ng bulaklak.
Ngayon, binigyan kita ng singsing.
Ang dapat na lang gawin ngayon, sabitan kita ng bulaklak
at bigyan mo ako ng singsing.
At maikakasal na tayo.
Tapos dumating ang Navratri.
Magarang ipinagdiriwang ang piyestang ito sa Mangalpur.
Ang kuwento kung paano pinatay ni Vrikshni si Vadhusur,
isinasadula bilang drama sa bawat eskinita at distrito.
Isinadula rin namin ang dramang ito sa monasteryo,
si Yashodha ang gumanap na Vrikshni at si Madhav ang gumanap na Vadhusur.
Sa naguguluhang matang ito Hindi masabi ang mga salita
Nahimlay sa banayad, magandang panaginip
- Di taksil ang aking pag-ibig... - Maniwala ka, O, mahal ko
Nahimlay sa banayad, magandang panaginip
O, mahal ko Di mapakali ang puso ko pag wala ka
O mahal ko...
Ang nakakabibighaning matang ito Ibinubunyag ang lihim sa mga labi ko
Sinungaling ang pusong ito Ba't di masabi ang totoo?
Ang nakakabibighaning matang ito Ibinubunyag ang lihim sa mga labi ko
Sinungaling ang pusong ito Ba't di masabi ang totoo?
Sa matatamis mong salita Umapaw ang galak sa puso ko
Gamit ang matatalas kong mata Naghintay sa tabing-ilog
Yakapin mo ako Manahan ka sa aking puso, mahal ko
Ang nasasabik kong puso Nagsasaboy ng kulay kahit saan
Ikaw ang buwan at ako ang iyong sinta, O mahal ko
O, mahal ko, Di mapakali ang puso ko pag wala ka
O, mahal ko...
Sa naguguluhang matang ito Hindi masabi ang mga salita
Nahimlay sa banayad, magandang panaginip
Sa naguguluhang matang ito Hindi masabi ang mga salita
- Di taksil ang aking pag-ibig... - Maniwala ka, O, mahal ko
Sa banayad, magandang panaginip
- Ang pag-ibig ko'y hindi... - Ang pag-ibig ko'y hindi...
Ang pag-ibig ko'y hindi...
Sa...
- Sa banayad, magandang... - Sa banayad, magandang...
Sa isang masuwerteng araw sa Ashtami,
may masayang balita akong ibabahagi sa inyong lahat.
Ang paborito kong disipulo, si Vasudev,
at si Yashodha, anak ng kaibigan kong si Jeetendra Bandhopadhyay, sinabing
sila'y nag-iibigan.
Nakausap ko na ang bawat pamilya,
at ngayon, inaanunsyo ko ang kanilang pagpapakasal.
Hindi...
Sinumang gumising kay Vadhusur
ay matutupad lahat ng kanyang kahilingan.
IBALIK ITULOY
Madhav!
Ano'ng ginagawa mo rito?
Ano 'to?
Sino'ng gumalaw sa makinang 'to para umandar pabalik?
Ako ang gumawa.
Ano'ng ginawa mo, Madhav?
Bakit mo ginawa ang kasalanang 'yan?
Dahil gusto ko si Yashodha.
Inilayo mo si Yashodha sa akin.
Pinahiya mo ako sa harapan niya.
Laging pinapaboran ang paboritong disipulo at itinatanggi ang sarili mong anak.
Iniwan ako ni Yashodha dahil sa iyo.
Pero sa akin siya!
Kung hindi mo ibibigay sa akin si Yashodha, ayos lang.
Ibibigay siya sa akin ni Vadhusur!
Madhav, anak ko, ibibigay ko kahit anong gusto mo.
Pero wag mong gawin ang napakasamang gawaing ito.
Wag mong gisingin si Vadhusur.
Nagmamakaawa ako sa 'yo, anak.
Nagmamakaawa ako.
Wag mong gawin ang kasuklam-suklam na gawaing ito!
Wag mong gawin ito, anak! Wag mong gawin!
Para sa 'yo ito.
Ngayon, ano'ng ibibigay mo sa akin bilang bayad sa serbisyo?
Guru ji, hinubog mo kung sino ako ngayon.
Ibibigay ko kahit ano'ng hingin mo.
Kung gano'n, kalimutan mo si Yashodha.
'Yan ang bayad mo sa serbisyo.
Ano'ng sinasabi mo, Guru ji?
Dahil mahal siya nI Madhav.
Nangako ka sa akin Vasudev.
Kung hindi mo ito tutuparin,
isusumpa kita,
at hindi ka magiging masaya sa buhay.
Wag mong sabihin 'yan, Guru ji.
Gagawin...
Gagawin ko kahit ano'ng sabihin mo.
Kung gano'n, may isa pang kailangan mong ipangako.
Walang dapat makaalam, pati si Yashodha,
kung ano ang bayad na hiningi ko sa iyo.
Makinig ka, kung anuman 'yan, tutulungan kita.
Sabihin mo sa akin kung ano'ng nangyari.
Dev...
Dev? Ano'ng nangyari kay Dev?
Hindi mabuting lalake si Dev, Guru ji.
Sinabi niyang hindi siya naniniwala sa kasal.
Katawan ko lang ang gusto niya.
Sinabi niya mismo sa harapan ko.
Napakasama noon.
Ano'ng sasabihin natin sa mga magulang mo ngayon?
Darating sila bukas kasama ang buong pamilya.
Mas gugustuhin ko pang mamatay kaysa magpakasal sa kanya, Guru ji.
Alam mo...
kritikal ang kondisyon ng ama mo.
Makita kang ikasal ang huling huling niya.
Hindi niya makakayanan ito.
Gumawa ka ng paraan, Guru ji.
Magpapakasal ka ba kay Madhav?
Nagpakasal si Yashodha kay Madhav.
Pagkatapos ng araw na 'yon, hindi na bumalik si Guru ji sa monasteryo.
Nagpasya na rin akong iwan ang Mangalpur.
Noong huling beses na pinuntahan ko si Guru ji,
napansin kong may kakaibang takot sa mga mata niya.
Natatakot siyang di niya nagawang palayain ang anak niya sa kontrol ni Vadhusur.
Iligtas mo siya, demonyo.
Iligtas mo ang anak ko.
Buhay ko na lang ang kunin mo.
Ilayo mo ako dito.
Noong gabing 'yon,
tumakas kami sa Mangalpur...
at hindi na bumalik.
At isang araw,
sinabi sa akin ni Yashodha na buntis siya.
Pinakasalan ko siya at...
nangako ako sa kanya...
na palalakihin ko ang bata na parang tunay kong anak.
Ikaw ang batang 'yon.
Hindi nagiging ama ang isang lalake sa pagkakaroon ng anak.
Ito ang pagmamahal ng ama para sa kanyang anak,
at ang ginawa ni Dushyant Guru ji, dahil din sa pagmamahal niya sa anak.
Parte ng ginawa niyang plano ang lahat ng nangyayari dito.
Anuman ang sinabi ni Dushyant Guru ji...
totoo 'yon.
Tingnan mo.
Sa 36,000 gabi na bilog ang buwan sa Kaliyug, dalawa na lang ang natitira.
At pag hindi nabuhay muli si Vadhusur sa loob ng dalawang bilog na buwan na ito,
di na magagawang palayain ni Dushyant Guru ji ang anak sa sumpa.
Alam niyang walang kasal na puwedeng gawin sa Mangalpur.
Pero sinimulan niyang sabihin sa mga tao na puwedeng magpakasal doon,
at na walang mangyayari na hindi maganda.
Noong walang pumayag kahit sa lahat ng panghihikayat niya,
pineke niya ang sariling pagkamatay para pumunta ka rito.
Dahil alam niya ang lahat tungkol sa 'yo,
kahit ang pagpapakasal ng anak mong babae.
Ginawa niya ang patibong na 'to at pinatulan mo.
Di ko masiguro kung anong kapangyarihan ang meron si Madhav,
pero gagawin ko lahat ng makakaya ko para pigilan siya.
Hindi mabibigo ang plano natin.
Asikasuhin n'yo ang kasal.
Maraming salamat, Guru ji.
O kayganda, O kayganda Taglay ng singsing na ito ang pangalan mo
Kumikinang sa ganda ang bride
Tunay na nabighani sa kanyang groom
Kumikinang sa ganda ang bride
Tunay na nabighani sa kanyang groom
Umaapaw mula mismo Sa aking puso ang biyayang ito
Sana'y isang korona ng ligaya Ang habang-buhay manahan sa iyong ulo
Gamit ang mga hiyas Iningatan ko ang dalawa mula sa panganib
O kayganda, O kayganda Taglay ng singsing na ito ang pangalan mo
O kayganda, O kayganda Di ko mapigilang banggitin ang pangalan mo
O kayganda, O kayganda Taglay ng singsing na ito ang pangalan mo
O kayganda, O kayganda Di mapigilang banggitin ang pangalan mo
Ibibigay lahat para lang sa 'yo Malilimot ang sarili pag inibig mo na ako
Nawa'y walang masamang makasakit sa 'yo Maprotektahan ka sana sa lahat ng panganib
Handa na ang bride Na harapin ang kanyang groom
Gamit ang mga hiyas Iningatan ko ang dalawa mula sa panganib
Taglay ng singsing na ito ang pangalan mo
O kayganda, O kayganda Di mapigilang banggitin ang pangalan mo
Kumikinang sa ganda ang bride
Tunay na nabighani sa kanyang groom
Umuupaw mula sa puso ko ang biyayang ito
Sana'y isang korona ng ligaya Ang habambuhay manahan sa iyong ulo
Gamit ang mga hiyas Iningatan ko ang dalawa mula sa panganib
O kayganda, O kayganda Taglay ng singsing na ito ang pangalan mo
O kayganda, O kayganda Di mapigilang banggitin ang pangalan mo
O kayganda, O kayganda Taglay ng singsing na ito ang pangalan mo
O kayganda, O kayganda Di mapigilang banggitin ang pangalan mo
Detalyado kong sinabi na sa gabi ang masuwerteng oras para sa kasal,
bakit mo binago at ginawang umaga?
Ang lakas ng loob mo?
Hindi, sir. Sinunod namin ang sinabi ng Guru Vashist ng pamilya.
Insulto ito sa akin.
Isang malaking insulto.
At di ako nananatili sa bahay na di pinahahalagahan ang salita ko.
Aalis ako.
Gawin n'yo kahit anong gusto n'yo sa kahit ano'ng paraan.
Sir, wag kang magalit.
Patawarin mo kami.
Sa 'yo nanggagaling lahat ng magandang bagay sa buhay namin.
Susundin namin ang sinabi mo o di namin itutuloy ang kasal.
Ano'ng problema, Rahul?
Tanungin mo ang tatay mo.
Sir...
Wala akong papakinggang paliwanag!
Sige na, sir. Pakinggan mo ako.
Kung bakit binago ni Guru Vashist ang—
Kahit sinasabi nilang "Vashist" sila, di sila kapantay ng magagaling na propeta.
At hindi siya isang astrologer. Ako ang astrologer.
Itinakda ko ang masuwerteng araw na 'to pagkatapos ng maingat na kalkulasyon.
Sa gabi 'yon ng 8:30.
Pinili ko ang oras pagkatapos pag-aralan ang birth chart ng bride at groom.
At kung hindi ka papayag, maghanap ka ng ibang groom para sa anak mo.
Kung 'yan ang gusto mo,
e di sige.
Hindi rin namin gusto ang kasal na 'to.
Ano'ng problema, Papa?
Bakit di kami puwede magpakasal sa masuwerteng oras na binigay nila?
Wag mong subukang intindihin ang hindi mo nauunawaan.
Insulto ito para sa aming lahat.
Rahul, kunin mo na ang mga gamit mo.
Halika na.
Rahul!
Aalis ako, mag-usap tayo sa susunod.
Rahul.
Sabihin mo man lang sa akin ngayon kung ano talagang problema.
Kayong dalawa, hindi n'yo man lang naisip kung ano'ng magiging epekto sa akin nito.
Para sa lahat ng ginawa mo para sa akin hanggang sa araw na 'to,
bilang anak mo, ang tanging bagay
na magagawa ko bilang bayad, ang hindi magpakasal kay Rahul.
Pero hindi na ako magpapakasal buong buhay ko.
Gawin natin ang gusto nila.
Habang-buhay na mawawala sa atin si Meera, Arjun.
Mawawala rin naman siya sa atin.
'Yan mismo ang nangyayari.
Alam mo kung ga'no katigas ang ulo niya.
Ano'ng gusto mo, Arjun?
Ano'ng dapat kong gawin?
Ipakasal natin siya.
Arjun?
Kapag ginawa ang kasal pagkalubog ng araw, siguradong mamamatay si Meera.
Kahit ano'ng mangyari, poprotektahan ko ang kapatid ko.
Pangako ko 'yan sa 'yo.
Hoy.
May gas ba sa kuwarto ng generator?
Oo, sir. Wag kang mag-alala. Nakaupo sa generator si Raju.
Sabihin mong do'n lang siya buong gabi. Wag niya hayaang mamatay ang generator.
- Okay, sir. - Oo.
Ituloy n'yo ang pagbigkas.
Mukhang may malakas na bagyong paparating.
Salamat sa Diyos at tapos na ang ritwal.
Halika na.
Halika na, bilis.
- Saan mo 'ko dadalhin, kuya? - Basta sumama ka nang tahimik.
Halika.
Dito ka lang.
Diyan ka lang.
At wag mong papatayin ang ilaw na 'to.
Wag mong bubuksan ang pinto hangga't di mo 'ko naririnig. Kuha mo?
- Wag kang umalis diyan. - Ano'ng nangyayari?
Wala. Sasabihin ko lahat sa 'yo sa susunod.
Wag kang umalis. Tandaan mo, wag mong papatayin ang ilaw na 'to.
Wag mong bubuksan ang pinto hangga't di mo naririnig ang boses ko!
Makinig. Sa lahat, makinig kayong mabuti.
Manatili kayo sa mga kuwarto n'yo hanggang bumalik ang kuryente.
Naintindihan 'yo? Walang lalabas.
- Jaggu. - Ano?
Umalis ka at tingnan kung ano'ng problema ng generator. Bilis.
- Sige na. - Sukhi.
Jaggu, makinig ka sa akin nang mabuti.
Tingnan mo lahat ng pinto at i-lock mo mula sa labas.
- Pero— - Gawin mo na lang. Bilis, Sige na.
- Nasa'n si Meera? - Nasa kuwarto niya si Meera.
Sa inyong lahat, pumasok kayo sa loob. May bubog sa buong lugar.
Baka masugatan kayo. Pumasok kayo sa loob. Sige na.
Meera?
Meera!
Wag kayong humarang.
Meera.
Meera!
Meera.
Meera?
PABALIK
ITULOY
Sumasamba ako sa Panginoong Shiva
Pugutan siya ng ulo at ibigay sa akin ang kuwintas niyang pangkasal.
Meera!
Madhav!
Meera!
- Sino siya? - Umalis na tayo.
- Nasa'n tayo? - Tumahimik ka.
Tara na.
Papa.
Arjun...
Arjun.
Halika na. Halika.
Meera.
Dahan-dahan. Halika na, Meera. Oo, halika.
Halika na. Sige na.
Oo, halika.
Sige na.
- Heto ka na. - Ano'ng nangyayari dito, Papa?
Pa'no ako napunta rito?
- Walang nangyari, mahal. Walang... - Pa'nong...
Ayos lang ang lahat.
Isipin mong masamang panaginip lang 'yon.
Kuya.
Makinig ka...
Sasabihin ko lahat sa 'yo sa susunod.
Pero mangako ka, hindi mo sasabihin kahit kanino ang nakita mo.
Mangako ka sa akin.
Sir...
Sir, naging posible lang ang lahat ng ito dahil sa pagbabasbas n'yo.
Sa wakas, nalaman mo rin 'yan.
Bigyan mo siya ng bonus.
Hindi.
Hindi ako nagtatrabaho para sa mga bonus.
Nagtatrabaho lang ako para makatulong sa mga tao.
Sir, para sa kasiyahan namin, tanggapin mo sana.
- Hindi na. - Sige na.
Sir, sobrang galang niyang ipinipilit sa 'yo. Kunin mo na sana.
Tanggapin mo ang bonus, para sa amin.
Sige.
Espesyal na bonus siguro 'yon.
Napakaespesyal.
Bakit mo sinasara ang pinto?
Ayokong may ibang makakita.
- Sa special bonus na ibibigay ko sa 'yo. - Pambihira.
Kasi puro sila mga inggiterong tao.
Sinubukan mo na bang basahin ang sarili mong birth chart?
Oo naman.
May nakikita ka ba ro'n na masasampal ka?
Wala...
Tumayo ka nang tuwid.
Makinig ka,
hindi laging tama ang mga birth chart.
Bakit? Kasi mga tao ang nagsulat sa mga 'yon.
Higit pa sa alam mo o sa alam ko ang sinulat ng Diyos.
Wag mong sabihin kahit kanino ang tungkol sa sampal na 'to.
Wala na 'kong kinatatakutan
ngayong tapos na ang kasal.
Kapag sinabi mo kahit kanino,
huhubaran talaga kita at bubugbugin.
At ano 'tong ginagawa mo? Bakit ka umiiyak?
Bakit ka umiiyak? Baliw ka ba?
Ngumiti ka.
Sige na, ngiti. Halika na.
Kakaiba talaga ang pagpapatawa niya.
Wow. Nakuha mo ba ang bonus?
Ipakita mo sa akin. Patingin.
Sir, wag mo kalimutan, Nangako ka.
Nangako ako sa kanya.
Halika na.
Tanga.
Peke lang pala ang lahat ng kuwento tungkol kay Vadhusur, tama?
Sinabi ko na sa 'yong alamat lang 'yon. O, di ba?
Mabuti. Maayos na ang lahat.
Aalis na rin ako ngayon.
Saan ka pupunta?
Naalala mo ang pangako mo?
Anong pangako?
Pilya ka talaga.
Di ka puwedeng umalis nang hindi sumasagot.
Anong sagot?
Naalala mo no'ng nag-propose ako sa 'yo? Sabi mo sasagot ka pagkatapos ng kasal.
Alam mo,
ayoko nang magsinungaling sa 'yo.
Hindi ako writer.
Pumunta ako rito para hanapin ang nawawala kong kapatid.
Gusto kong alamin ang totoo
nang walang nakakaalam.
Siya ang kapatid ko, si Chitra.
Magkakambal kami.
Di ko alam kung pa'no, pero pinatay siya sa araw ng kasal niya.
Hindi nakita ang katawan niya.
Siguro hindi ko na talaga malalaman ang katotohanan.
Wag mo ng isipin 'yon.
Nga pla, di ko masasabing hindi kita gusto,
pero baka sumagot ako ng oo, kung dalaga pa sana ako.
Magbalitaan pa rin tayo. Bye.
Tara na.
Tito, naintindihan namin lahat
bukod sa isang bagay.
Bakit si Arjun lang ang nakakakita ng mga multo?
Dahil sandaling namatay talaga si Arjun dahil sa pagkakuryente.
Mga patay lang ang nakakakita sa mga patay.
Bumalik ba ang lahat sa London pagkatapos nito?
Hindi.
Nagpaiwan si Arjun...
para palayain ang isinumpa niyang ama, ang espiritu ni Madhav Acharya.
Sa loob ng 24 na taon,
taon-taon siyang nagsasagawa ng mga ritwal para matahimik ang kanyang ama.
Bilang anak, 'yon lang ang magagawa niya.
Tito, talaga bang nangyari lahat ng 'to o isa lang din itong kuwento?
Tama kung anuman ang pinaniniwalaan mo.
Halika na, nandito na ang tren.
- Salamat, Tito. - Salamat.
Halika na.
Mga bata, makinig kayo.
Maging masaya kayo sa buhay at ingatan ninyo ang inyong sarili.
Pero wag n'yong kalimutan...
maraming klase ng multo sa mundong ito.
Nagsalin ng Subtitle: Carmela Obar