(ปีศาจของฉัน)
(หัวหน้าทีมการเงินบริษัทยักษ์ใหญ่ นายชา ถูกพบแขวนคอในห้องน้ำสาธารณะ)
จองกูวอนเหรอ
มีของสำคัญของฉันอยู่กับตัว
ก็รับผิดชอบหน่อยสิ
น้ำกรดเหรอ
งั้นนายก็…
คราวก่อนฉันก็ไม่ได้ตาฝาดไป
นาย…
เป็นตัวอะไรกันแน่
ฉัน…
คือดีม่อน
พวกเธอเรียกฉันว่า…
ปีศาจ
(ตอน 3 จับมือกับปีศาจ)
ผลจากการตรวจของเหลวที่ตกบนพื้น
ปรากฏว่าเป็นกรดซัลฟิวริก ที่ใช้ก่ออาชญากรรมครับ
ถ้าความเข้มข้นและปริมาณขนาดนั้น สาดโดนหน้าคุณ
หน้าก็จะละลายถึงขั้นเสียชีวิตได้เลยครับ
ชัดเจนเลยครับ ว่าเป็นอาชญากรรม ที่พุ่งเป้าไปที่ท่านประธาน
สงสัยใครไหมครับ
ผมเป็นหัวหน้าทีมการเงินของมีแรกรุ๊ป ชื่อชาแทจุนครับ
ผมโทรมาหาเพราะมีข้อมูลสำคัญจะบอก
นึกอะไรออกไหม
ไม่ค่ะ
คิดยังไงก็ไม่มีใครแค้นฉัน จนทำได้ขนาดนี้นะคะ
ต่ำชะมัด ให้ตายสิ
เข้ามาสิ
เข้ามาเลย
ตั้งแถวตรงนี้
รีบเข้ามาสิ
เดี๋ยวนี้บ่อนพนันให้คนเร่ร่อนเข้าด้วยเหรอ
พวกนั้นก็ซบเซาเหมือนกันน่ะ
จะไปไหนล่ะ
ปล่อยนะ บังอาจทำแบบนี้กับสุภาพสตรีได้ไง
ดูท่าจะรีบมาก งั้นเดี๋ยวลัดคิวให้คนแรกนะ
เข้าไปนั่งให้หมดเลย
นั่งสิ
เลขประจำตัวประชาชนล่ะ
ดื่มอันนี้ระหว่างรอแล้วกันนะครับ
ฉันไม่ดื่มของต่ำๆ แบบนี้
เจอกันกี่ทีก็พูดจาได้แบบ…
ไปเรียนเมืองนอกมาไรงี้เหรอครับ
ฉันแค่หน้าเด็กมากเฉยๆ หรอก แต่อายุไม่น้อยแล้วนะ
งี้นี่เอง ก็ได้ครับ โอเค
(ตรวจสอบประวัติ)
ชื่อแปลว่า "สุภาพสตรี" จริงแฮะ
(ชื่อ: โนซุกนยอ ที่อยู่: ที่พักอาศัยไม่แน่ชัด)
ทำไมโดโดฮียังไม่ออกมาอีกเนี่ย
เฮ้ย ใจหายวาบ
กลิ่นอาราบิก้าหอมเย้ายวนใจ
ตอนนี้ชีวิตนายก็อยู่บนเส้นด้ายนี่
เดี๋ยวก็ตายหรอก
แถมตายแบบ…
ต่ำเตี้ยเรี่ยดินด้วย
ทำไมเดี๋ยวนี้พวกมนุษย์เสียสติมันเยอะจัง
เสร็จแล้วเหรอ
รออยู่ตลอดเลยเหรอเนี่ย
มีเขาอยู่คงอุ่นใจไม่เบานะครับ
ถ้าการสืบสวนมีอะไรคืบหน้า ติดต่อฉันมาด้วยนะคะ
ครับ กลับบ้านปลอดภัยนะครับ
สองคนนั้นน่ะ
น่าจะไปไกลถึงขั้นแต่งงานนะ ว่าไหม
ตรงไหนครับ
ในที่สุดวงล้อรูเล็ตก็เริ่มหมุนแล้ว
- รูเล็ตเหรอ - อือ
ฉันขอลงเลขคี่หมดหน้าตัก
การดูแลตัวเองมันยากขนาดนั้นเลยเหรอ
ถ้าฉันช้าอีกสักนิด จะเกิดอะไรขึ้นบ้างล่ะ
รอยสักแสนล้ำค่าของฉัน เกือบไหม้หายไปแล้วไหมล่ะ
สรุปว่านายคือดีม่อนว่างั้น
เป็นปีศาจก็บอกว่าปีศาจสิ จะมาดีมงดีม่อนอะไร
โปเกม่อนก็ไม่ใช่ เอือมจริง
โปเกม่อน…
ฟังดีๆ นะ
ดีม่อนคือสิ่งที่ประเสริฐยิ่ง ดำรงอยู่เพื่อทำข้อตกลงกับมนุษย์
เอาจริงๆ ข้อตกลงนั่นคืออะไรกันแน่
พูดง่ายๆ ก็คือ การทำให้มนุษย์สมปรารถนา
- จีนี่ในตะเกียงวิเศษไรงี้ - กล้าดียังไงเอาฉันไปเทียบกับสเมิร์ฟกล้ามปูนั่น
เธอก็เห็นพลังของฉันแล้วนี่ ฉันจะเป็นอะไรได้อีก ถ้าไม่ใช่ดีม่อน
ปกติแล้วเราเรียกอะไรแบบนั้น ว่าผู้มีพลังวิเศษ
ช่างเถอะ อยากเชื่อยังไงก็เรื่องของเธอ
- งั้นเป็นจีนี่ในตะเกียงวิเศษ… - เว้นอันนั้นไว้อย่างนึง
เอาตรงๆ
ฉันไม่สนหรอกว่านายคือปีศาจหรือเทวดา
- ไม่เชื่อสินะ - เชื่อหรือไม่ไม่ใช่ประเด็น
ประเด็นคือนายมีพลังที่น่าทึ่งอยู่กับตัว
และรอยสักต้นเรื่องนั่นก็ดันมาอยู่กับฉัน
ไม่เชื่อสินะ
อือ ไม่เชื่อ
ว่าแล้วเชียว
พวกมนุษย์นี่ไม่เคยจะเชื่อในครั้งเดียว
ก็ว่าทำไมถึงหมกมุ่นกับรอยสักนัก
ที่ผ่านมานายคงลำบากน่าดูเลย
ถ้านายอยากจะใช้พลังของนาย นายก็ต้องอยู่ใกล้ฉัน
แต่ดันไม่มีข้ออ้างจะทำแบบนั้น
นายไม่ใช่แฟนเก่าฉัน แฟนปัจจุบันยิ่งไม่ใช่
สิ่งที่นายต้องการตอนนี้
น่าจะเป็นบทบาทอะไรสักอย่าง ที่จะเป็นข้ออ้างให้นายได้
- ว่างั้นไหม - อยากจะพูดอะไรกันแน่
เราเป็นผู้ร่วมชะตากรรมกัน
ฉันอยากบอกแบบนั้นแหละ
ชะตาเหรอ
เราลงเรือลำเดียวกันแล้ว
ก็น่าจะมีวิธีที่เราจะวินวินกันทั้งคู่สิ
ยังไงต่อ
นายมาเป็นคนคุ้มกันให้ฉันเถอะ
คนคุ้มกัน หมายความว่าไง
ภาษาอังกฤษก็คือ "บอดี้การ์ด"
เป็นคนที่ปกป้องลูกค้าจากอันตราย…
ใครเขาถามเพราะไม่รู้ความหมาย ทางพจนานุกรมล่ะ
ฉันเป็นดีม่อนนะ
นี่จะให้ดีม่อนอย่างฉัน มาปกป้องมนุษย์ที่ต่ำต้อยเนี่ยนะ
ไม่ใช่มนุษย์ที่ต่ำต้อย
สะกดจิตตัวเองว่านายกำลังปกป้อง รอยสักอันล้ำค่าของนายสิ
- ไม่เอา - ถ้าไม่ชอบการปกป้อง
ก็คิดซะว่ากำลังสู้กับพวกชั่วไหม
นี่จะให้ฉันต่อสู้แทนเธอเหรอ
เห็นดีม่อนเป็นโปเกม่อนจริงๆ หรือไง
ถ้าเกิดว่าฉันตาย นายก็ลำบากด้วยไง
ถ้าฉันตาย จะทำยังไงกับรอยสักของนายล่ะ
อย่างที่นายรู้
ตอนนี้ฉันกำลังเสี่ยงอันตราย
ฉันไม่รู้ว่าใครจ้องจะเล่นงานฉัน และทำไปทำไม
แต่ที่แน่ๆ คือมีคนจะฆ่าฉัน
นายต้องการรอยสักนี่
ส่วนฉันต้องการพลังของนาย
การให้นายมาเป็นบอดี้การ์ด คือหนทางเดียวที่เราจะรอดทั้งคู่
จริงไม่จริง
- จะมาเป็นบอดี้การ์ดใช่ไหม - คำตอบของฉันคือ "โน"
งั้นว่ามาซิ มีวิธีอื่นที่ดีกว่าการเป็นบอดี้การ์ดเหรอ
ไงก็เถอะ ฉันไม่เป็นบอดี้การ์ดหรอก
- จะไปไหน - หมอนั่นอาจจะจ้องเล่นงานเธออีกก็ได้ไง
ฉันจะไปส่งเธอถึงหน้าประตู
นี่แหละคือสิ่งที่บอดี้การ์ดทำ ไม่ได้มากมายอะไรเลย
ต้องตอบอีกกี่ครั้ง บอกว่าฉันไม่เป็นบอดี้การ์ดเด็ดขาดไง
เดินนำไป ฉันจะระวังข้างหลังให้เอง
ระบบรักษาความปลอดภัยที่นี่ แน่นหนาหรือเปล่า
คำพูดสวนการกระทำไม่ไหว
(มูลนิธิซอนวอล)
วันนี้ฉันก็ยอดเยี่ยม…
อุ๊ย โทษที
ซะที่ไหนล่ะ
พลังอันยิ่งใหญ่ของฉัน
ขึ้นอยู่กับข้อมือของมนุษย์ ที่ต่ำต้อยและบอบบางพรรค์นั้นเนี่ยนะ
ถ้าไอ้นั่นบุกบ้านเธออีกล่ะ
ถ้ายัยนั่นตายแล้วพลังฉันหายไป
จะทำไงกับข้อตกลงล่ะ ข้อตกลงน่ะ
เป็นห่วงขนาดนั้น ก็ไปเป็นบอดี้การ์ดซะเถอะ
หัวหน้าพัคเป็นอะไรไปอีกคน
จะให้ดีม่อนอย่างฉันไปเป็นบอดี้การ์ดได้ไง
เดิมทีแล้วดีม่อนก็คือบอดี้การ์ดไง
เพ้อเจ้ออะไรไม่เข้าเรื่อง
"เดิมทีแล้วดีม่อนอยู่ร่วมกับมนุษย์
และปกป้องมนุษย์ดั่งผู้พิทักษ์"
ผู้พิทักษ์หรือบอดี้การ์ดก็คือๆ กัน
ฉันไม่อยากเป็น ทั้งผู้พิทักษ์หรือบอดี้การ์ดเหอะ
ฉันคู่ควรกับการเป็นดีม่อน
รอบนี้เอามันออกมายังไงอีกเนี่ย
เจอตอนจัดโต๊ะเมื่อกี้
จะว่าไป
ถ้าโดโดฮีปากโป้งไปทั่วล่ะจะทำไง เรื่องตัวตนของประธานน่ะ
ผู้หญิงคนนั้นไม่เชื่อว่าฉันคือดีม่อนด้วยซ้ำ
และนายก็รู้นี่ ว่าพวกมนุษย์เป็นยังไง
ฉันเห็นปีศาจค่ะ
- ตายแล้ว - พระเจ้า
ปีศาจหน้าตาเป็นยังไงครับ
ปีศาจมาปรากฏตัวตรงหน้าฉัน
ด้วยรูปโฉมที่ตรงสเปกฉันเป๊ะ เพื่อจะล่อลวงวิญญาณฉัน
จมูกโด่งเป็นสันและได้สัดส่วนพอดี
ผิวเกลี้ยงเกลา
ริมฝีปากที่เซ็กซี่แต่ก็ไร้เดียงสา
โดยเฉพาะ
แววตาที่เปี่ยมด้วยความเศร้าหมอง
ไหนจะน้ำเสียง ที่หวานปานน้ำผึ้งเดือนห้านั่นอีก
ฉัน
ตกหลุมรักปีศาจค่ะ
ยังไงก็ไม่มีใครเชื่อว่าฉันมีตัวตน
สุดท้ายฉันก็จะหายไปจากความทรงจำ
ไม่หลงเหลือแม้ร่องรอย
ก็นะ
ชาติที่แล้วผมบอกคนอื่นว่าเห็นมารร้าย จนโดนเฆี่ยนปางตายแน่ะ
ทุกวันนี้เวลาฝนตก ก็ยังปวดก้นตรงที่โดนหวดอยู่เลย
โดนเฆี่ยนตั้งแต่ชาติที่แล้วเหอะ อย่ามาเว่อร์
ว่าแต่ถ้าโดโดฮีตาย พลังของคุณจะหายไปด้วยจริงๆ เหรอ
ฉันก็ไม่รู้ถึงได้อยู่ไม่สุขแบบนี้ไง
กลัวว่าจะเกิดอะไรขึ้น
ไอ้คู่มือนี่ก็มีแต่ข้อมูลที่ขู่ให้กลัว เรื่องที่จำเป็นดันไม่มีสักอย่าง
เขวี้ยงทิ้งให้สิ้นเรื่องซะดีไหม
ไม่ดีหรอก ไม่ดี
ไหนว่าไม่ใช่คู่มือ
ฉันแค่อยากได้ชีวิต ที่สงบสุขและสุดฟินของฉันคืน
แค่จะใช้ชีวิตอมตะอันสุดเพอร์เฟกต์
ในฐานะนักล่าขั้นสูงสุด ผู้ไม่มีวันแก่และไม่มีวันตาย
มันยากเย็นเบอร์นี้เลยเหรอ
- ไม่ซ่อนเหรอ - เดี๋ยวนายก็หาเจออีกจนได้นี่
การหาให้เจอก็สนุกไปอีกแบบนะ
บ้าบอ…
เป็นบอดี้การ์ดซะเถอะ
คนอะไรเซ้าซี้จริง
ไม่งั้นฉันจะลบรอยสัก ด้วยเลเซอร์ซะเลยนะ
นี่บังอาจขู่ดีม่อนงั้นเหรอ
จองคิวเรียบร้อยจ้า
เริ่มหัตถการในอีกห้า สี่
สาม สอง หนึ่ง
- จบปิ๊งพร้อมน้องโพโรโระ - ยัยเพี้ยนนี่
(ยัยเพี้ยน)
(ส่งรูปแล้ว)
ไม่หลงกลแฮะ
เขาช่วยฉันไว้อีกแล้ว
ครั้งนี้ก็เหมือนกัน
นายชา หัวหน้าทีมการเงินของมีแรกรุ๊ป ซึ่งต้องสงสัยเรื่องยักยอกเงิน
ถูกพบเป็นศพเมื่อช่วงกลางวันของวันนี้
โดยมีผู้สัญจรพบร่างของเขา ในห้องน้ำสาธารณะใกล้บ้านพัก
ราวบ่ายสองของวันนี้และแจ้งเหตุค่ะ
(ยัยไม้ประดับของฉัน)
ทำไมวอแวจังเลยเนี่ย เพิ่งเจอฉันไปไม่เท่าไรเองนะ
แหม ตัวเองก็ดีใจเหอะ
แกจะบ่นอะไรอีกล่ะ
ไม่ได้จะบ่นสักหน่อย
ช่วงนี้ที่บริษัทเรียบร้อยดีใช่ไหม
บริษัทฉันน่ะเหรอ
ทำไม
หนูเห็นข่าวหัวหน้าทีมการเงิน ของมีแรกรุ๊ปฆ่าตัวตายน่ะ
ที่จริงเมื่อวานเขาโทรหาหนูด้วยนะ
เห็นว่ามีข้อมูลสำคัญอะไรสักอย่าง
หนูไม่สนใจเพราะคิดว่าเขา คงพูดไปเรื่อยเพื่อไถเงิน
แต่พอเห็นว่าเขาฆ่าตัวตาย
ยังไงหนูก็ว่ามันแปลกๆ
บริษัทแกกำลังร่อแร่ ยังจะมาห่วงบริษัทคนอื่นเขาอีก
ไม่มีอะไรมากหรอก
แกไม่ต้องจุ้น เอาบริษัทแกให้รอดเถอะ
เลขายุน
รวบรวมข่าวการฆ่าตัวตาย ของหัวหน้าทีมการเงินมาให้ฉัน
รวมถึงงบการเงินตลอดสิบปีมานี้ด้วย
ทั้งของสำนักงานใหญ่และบริษัทในเครือ
ฉันตาบอดมาตลอดเลยสินะ
กู๊ดมอร์นิ่งนะ ประธาน
อือ มาแล้วเหรอ
วันนี้ดูอารมณ์ดีนะเนี่ย
พอมาคิดดู ก็ไม่ใช่สถานการณ์ที่เลวร้ายขนาดนั้นนะ
รอยสักฉันไม่ได้หายไปไหน มันก็ปลอดภัยบนข้อมือยัยนั่นดีนี่
ประธานของเรานี่ปรับตัวเก่งแท้
อ้อ และฉันก็ไปคิดมาแล้ว รอยสักมันไม่กลับมา
- แค่เพราะฉันกระโจนลงน้ำหรอก - แล้วไงต่อ
เงื่อนไขจะต้องเหมือนกับ ตอนที่ฉันเสียมันไปไง
เงื่อนไขเหมือนกันยังไง
สถานที่ อุณหภูมิ อากาศ และอื่นๆ
ถ้าเงื่อนไขตรงกันเป๊ะละก็ ฉันจะต้องได้รอยสักคืนมาแน่นอน
ดูมีหลักการ
เหม็นอะไรไหม้ๆ ไหมนะ
วันนี้ฉันคั่วเมล็ดกาแฟได้เป๊ะมาก
ไม่ใช่นะ
นี่มันกลิ่นเนื้อไหม้ ไม่ใช่กลิ่นพืชผักนะ
โอ๊ะ จริงด้วยแฮะ
เหมือนกลิ่นย่างสเต๊กไรงี้เลย
ฉันแอบรู้สึกว่าร้อนๆ ด้วย
- หัวหน้าพัค - หือ
อะไรน่ะ
- เริ่มแล้วเหรอ การลุกไหม้น่ะ - ดื้อๆ งี้เลยเหรอ
ประธาน ได้รอยสักคืนมา…
ภาพนี้มันอะไรเนี่ย
นี่บอกเธอหมดแล้วเหรอ จะบอกทำไม…
ชีวิตผมเหมือนอยู่บนปากเหว
เลยจำใจสารภาพไป
ดาราจินมาช่วยเป่าทีสิ
หนักกว่าเดิมแล้ว
ได้ออกซิเจนแล้วไฟยิ่งลามเหรอ
ใช่เวลามาพล่ามเรื่องวิทยาศาสตร์ไหมฮะ
โอ๊ย ร้อนๆ
ร้อน
นี่มันเรื่องบ้าอะไรเนี่ย
มันเริ่มแล้ว การลุกไหม้
ไม่นะ ไม่ได้นะ
ฉันเพิ่งได้นอนเองนะ
ใครมันโทรมาแต่เช้า
(กูวอนผู้ช่วยชีวิต)
จะมาเป็นบอดี้การ์ดเหรอ
- รับแล้วๆ - เบาๆ สิ ฉันไม่ได้ยิน
อยู่ไหน บ้านเหรอ
อยู่บ้านน่ะสิ
มาเจอกันเดี๋ยวนี้ ฉันจะไปที่บ้านเธอ
แล้วจะทำยังไงต่อ
ต้องทำสัญญาเดี๋ยวนี้เลย
ใส่มาเลย ต้องรีบไปแล้ว
เดี๋ยวนี้เหรอ
อุ๊ยตาย
มาหาปุบปับแบบนี้ได้ไง
ฉันยังไม่ได้ล้างหน้าเลย
ฉันจะเป็นบอดี้การ์ด
จริงเหรอ
ดีแล้ว คิดถูกแล้ว…
เดี๋ยวก่อน ทำไมจู่ๆ เปลี่ยนใจล่ะ
เมื่อวานยังปฏิเสธเสียงแข็งอยู่เลย
ฉันคิดแล้วคิดอีกทั้งคืน
แล้วความคิดนี้ก็ผุดขึ้นมา
สิ่งที่ต่ำต้อยก็ไม่ได้แปลว่าไม่มีค่า
ขนาดแมลงที่ต่ำต้อยและไร้ค่า อย่างด้วงหนวดยาว
ยังได้รับการคุ้มครองเลยไง
คือจะบอกว่าฉันเป็นด้วงหนวดยาวว่างั้น
ในแง่ว่ามีค่าน่ะ
ก็ทะแม่งๆ อยู่ดี
นายไม่มีท่าทีว่าจะเปลี่ยนใจสักหน่อย
ทีเมื่อวานล่ะปฏิเสธเสียงแข็ง
จู่ๆ เปลี่ยนจากหน้ามือ…
- ทำอะไร - อะไร
มีพิรุธนะ
เหมือนนายมีแผนอะไร…
อย่าเขวสิ โดโดฮี
ลืมแล้วเหรอ เราคือผู้ร่วมชะตากรรมกันไง
อย่าเผลอลืมแม้แต่เสี้ยววิ ว่าเราลงเรือลำเดียวกันแล้ว
ใช่ อันนั้นก็ถูก
โอเค งั้นนายมาเป็นบอดี้การ์ดให้ฉันนะ
เริ่มงานวันนี้เลยใช่ไหม
เดี๋ยว
เธอต้องไปที่ที่หนึ่งกับฉันก่อน
ที่นี่มัน…
มันสูงนี่
พาฉันมาที่นี่ทำบ้าอะไรเนี่ย
ไม่มีที่ไหนจะเหมาะกับ การหามนุษย์มาทำสัญญาเท่านี้แล้ว
ฉันกลัวความสูงนะ
ด่วนเลย เร็วๆ
เจอตัวแล้ว ไปกันเถอะ
ตรงนี้ๆ
สักหน่อยแล้วกัน
ถือนี่ไว้หน่อย
ทำเคมีบำบัดมากไปกว่านี้ ก็ไม่มีความหมายค่ะ
แต่ไงก็เถอะ…
ลองทำอะไรสักอย่างไม่ได้เหรอครับ
ขอโทษด้วยนะคะ
ทางนั้น
ลูกไม่หวังให้ไว้ชีวิตแกด้วยซ้ำ
ขอแค่ยอนซอไม่ต้องเจ็บปวดก็พอ
แค่สักวันเดียวก็ยังดี
นั่นแหละความปรารถนาของลูก
ฉันจะทำให้เธอสมปรารถนา
คุณเป็นใครคะ
ฉันเป็นดีม่อน
พูดง่ายๆ ก็คือเหมือนการถูกหวย
หมายความว่าไง
แค่ทำสัญญากับฉัน ลูกของเธอจะแข็งแรงไปตลอดสิบปี
ฉันไม่รู้นะว่าพวกคุณเป็นใคร แต่เข้ามาในห้องปลอดเชื้อแบบนี้…
ยอนซอ
ไม่นะ
- เราไม่มีเวลาแล้ว เดี๋ยวฉันทำให้ดู - ยอนซอ…
ทำได้ยังไง…
เงื่อนไขสัญญาแค่ง่ายๆ
คือเธอจะตกนรกในอีกสิบปีข้างหน้า
ถ้าทำแบบนั้น
แล้วยอนซอลูกฉันจะรอดเหรอคะ
รีบตัดสินใจมา ไม่งั้นฉันจะไปตามหามนุษย์คนอื่น
เดี๋ยวนะ นายเล่นต้อนซะจนมุมแบบนั้น…
อย่ามายุ่ง
ให้เวลาเธอคิดหน่อยสิ มันไม่ใช่การตัดสินใจง่ายๆ นะ
ก็บอกว่าไม่มีเวลาแล้ว
เวลาเหรอ
แปลว่าที่นายทำแบบนี้ก็เพราะ…
ฉันจะทำสัญญาค่ะ
ฉันยอมไปที่ที่เลวร้ายกว่านรกได้ด้วยซ้ำ
ขอแค่ยอนซอไม่ต้องเจ็บปวดก็พอ
เฉียดฉิวสุดๆ
หรือว่ายิ่งใช้พลัง ยิ่งเร่งให้เกิดการลุกไหม้เร็วขึ้นเหรอ
รู้จักร้านเค้กอร่อยๆ ไหม
เธอเป็นประธานบริษัทขนมหวานนี่
เค้กเหรอ
ฉันติดนิสัยต้องกินของหวาน เวลาปิดดีลได้น่ะ
ถ้าเกิดการลุกไหม้แล้วนายจะเป็นยังไง
ก็จะไฟลุกแล้วหายไป
ก็แปลว่าจะตายเหรอ
ทำนองนั้น
แต่ที่โหดร้ายกว่าความตาย คือฉันจะอันตรธานหายไปตลอดกาล
เพราะงั้นนายถึงทำสัญญาสินะ
จะได้ไม่ต้องไฟลุกแล้วหายไป
แถมนายยังจะกินเค้กเฉลิมฉลองอีก
ปีศาจของแท้จริงๆ ด้วย
ของฟรีไม่มีในโลกหรอกนะ
ฉันได้ชีวิตนิรันดร์ แลกกับที่คนพวกนั้นสมปรารถนา
ไม่ใช่เรื่องน่าฉลองตรงไหน
นายกำลังใช้ประโยชน์จากความอาภัพของคน
การใช้ประโยชน์มันผิดเหรอ เธอยังอยากใช้ประโยชน์จากฉันเลยนี่
ทุกชั่วขณะในชีวิตของนาย
ประกอบขึ้นจากความสิ้นหวัง และความอาภัพของคนอื่น
นายไม่รู้สึกอะไรบ้างเหรอ
ฉันไม่รู้นะว่าเธอเจ็บแสบอะไรนักหนา
แต่ฉันช่วยคนพวกนั้นไว้
เธอก็เห็นกับตานี่ เด็กนั่นกำลังจะตายอย่างเจ็บปวด
ถ้าเด็กนั่นรู้ว่าตัวเองได้ต่อชีวิต โดยแลกกับการเสียสละของคนที่รัก
คิดว่าแกจะมีความสุขเหรอ
นายคงจะไม่รู้อะไรเพราะไม่ใช่มนุษย์
แต่มนุษย์เรามีสิ่งที่เรียกว่าความรู้สึกผิด
มนุษย์ชอบเรียก อารมณ์ที่ไร้ความจำเป็นและสูญเปล่า
ให้ฟังดูดีว่าความเป็นมนุษย์น่ะสิ
ไปสำนักงานกันเถอะ
ไม่
ฉันจะไม่ใช้ประโยชน์จากนาย
ไม่งั้นจะเท่ากับว่าฉันใช้ความอาภัพของคนอื่น
ตอนนี้เธอยังชิลอยู่ก็พูดได้สิ
ชีวิตเสี่ยงอันตรายขึ้นมาเมื่อไหร่
สุดท้ายเธอก็จะใช้พลังจากฉันอยู่ดี
เพราะมนุษย์สันดานเห็นแก่ตัว
ยิ่งกว่าดีม่อนซะอีก
ทำเรื่องสกปรกไม่พอ ยังจะฆ่าแกงคนอีกเหรอ
ในเมื่อก่อบาปไว้แล้ว
ก็ต้องชดใช้สิ
มันต้องอย่างนี้สิ
ประธาน แล้วนิ้วล่ะ
ฉันทำสัญญาแล้ว
นิ้วก็ปกติดี
อย่าเพิ่งชวนคุย
ไอ้ผมก็อกสั่นขวัญแขวน นึกว่าจะไม่ได้เจอประธานอีกแล้ว
เห็นฉันเป็นยังไงเนี่ย
เห็นประธานรีบพุ่งตัวไปแบบนั้น ผมเองก็ใจคอไม่ดี
เลยหาข้อมูลวันที่รอยสักของคุณหายไป
- อือ แล้วไงต่อ - ในวันเจ้าปัญหานั่น
ถ้าคิดซะว่าคุณตกลงไปในทะเล ประมาณเที่ยงคืนครึ่ง
อุณหภูมิน้ำทะเลในขณะนั้น ก็คือ 15.8 องศาเซลเซียส
และผมว่าประเด็นหลักมันอยู่ตรงนี้
คือวันนั้น
พระจันทร์เต็มดวง จันทร์เพ็ญ
รอบจันทร์เต็มดวงเป็นไงนะ
ทุก 29 วันครึ่ง
งั้นในเมื่อผ่านมาวันครึ่งแล้ว…
อดทนอีกแค่ 28 วัน
ตั้ง 28 วันเลยเหรอ
นานเกิน
แต่ประธานตกลงจะเป็นบอดี้การ์ดแล้วไม่ใช่เหรอ
อ๋อ เรื่องนั้นเหรอ
- ฉันโดนไล่ออกแล้ว - แล้วเหรอ
โดโดฮีบอกว่าไม่อยากใช้ประโยชน์จากฉันแล้ว
นี่คุณสองคนทะเลาะกันหรือว่าไง
- พวกมนุษย์ก็จอมโลภแบบนี้แหละ - ว่าไงนะ
จะอธิษฐานทำบ้าอะไร ในเมื่อไม่คิดจะยอมแลก
พูดจ๊อบแจ๊บอะไรเนี่ย
คิดจะมาขออภินิหารจากฉันฟรีๆ หรือไง
ตอนนี้ฉันดับไฟไปได้แล้ว
ทีนี้โดโดฮีก็จะเป็นฝ่ายต้องการฉัน
โดโดฮีพูดว่าอะไรกันแน่เนี่ย
ไม่รู้แหละ
ฉันจะไม่สนใจคำพูดของยัยนั่นอีกแล้ว
เพื่อเป็นแนวทางแก้ไข ข่าวฉาวน้ำตาลในน้ำผลไม้คราวนี้
ทีมประชาสัมพันธ์ของเรา ขอเสนอให้เน้นไปที่สินค้าเพื่อสุขภาพครับ
เสนอตามนั้นครับ
ท่านประธานคะ
ต่อเลยค่ะ
เป็นกลยุทธ์การลบภาพจำที่ไม่ดี ของน้ำผลไม้น้ำตาล
ด้วยภาพลักษณ์เพื่อสุขภาพ ของสินค้าตัวใหม่ครับ
"รับแทนที่จะรุก…"
หมายถึง "รุกแทนที่จะตั้งรับ"
เราได้แรงบันดาลใจนั้น มาจากท่านประธานครับ
ฉันเตรียมของที่คุณขอมาแล้วค่ะ
ฉันจะหาบอดี้การ์ดมาให้โดยเร็วที่สุดนะคะ
ถ้าเด็กนั่นรู้ว่าตัวเองได้ต่อชีวิต โดยแลกกับการเสียสละของคนที่รัก
คิดว่าแกจะมีความสุขเหรอ
นายคงจะไม่รู้อะไรเพราะไม่ใช่มนุษย์
แต่มนุษย์เรามีสิ่งที่เรียกว่าความรู้สึกผิด
ไม่สะดวกสบายตรงไหนหรือเปล่าครับ
ไม่เลย ฉันจะไม่สะดวกอะไรล่ะ
(โรงพยาบาลโซลฮันเซ)
ตายจริง
ขอโทษทีนะครับ
ยอนซอ ขอโทษด้วยสิลูก
หนูขอโทษค่ะ
ชื่อยอนซอเหรอ
หนูมีความปรารถนาอะไรไหม
ความปรารถนาของแกเป็นจริงแล้วครับ
แกอยากฉลองวันเกิดสิบขวบ ข้างนอกโรงพยาบาล
หนูปรารถนาแบบนั้นเหรอ
ฉลองวันเกิดนอกโรงพยาบาลน่ะ
ไม่ใช่เหรอ งั้นอะไรล่ะ
หนูอยากให้พ่อกับแม่ ไม่ต้องทุกข์ใจและเจ็บปวดเพราะหนู
นั่นคือความปรารถนาของหนูค่ะ
ยอนซอ
ที่รัก
แม่
- อย่าวิ่งสิ เดี๋ยวก็ล้มหรอก - อย่าวิ่งสิ ยอนซอ
โธ่
บอกว่าอย่าวิ่งไง
พวกมนุษย์นี่
เยอะสิ่งชะมัด
ทุกวันนี้ความสนใจในอาหารเกาหลี อยู่ในจุดสูงสุดเลย
อาหารเกาหลีเป็นที่รู้จักแล้ว
ทีนี้ก็ถึงตาเครื่องดื่มกับเบเกอรี่แล้วนะครับ
ฉะนั้น…
เค้กมาแล้ว
ขอบคุณนะครับ
- โห มีเทียนกี่เล่มจ๊ะ ยอนซอ - สิบเล่ม
- สิบเล่ม
ยอนซอของเราสิบขวบแล้ว
- ยอนซอชอบดอกไม้ใช่ไหม - โทษทีนะคะ
- มาร้องเพลงกัน - โอเค
เริ่มเลย
- แฮปปี้เบิร์ธเดย์ทูยู - แฮปปี้เบิร์ธเดย์ทูยู
- ยอนซอที่รักของเรา - ยอนซอที่รักของเรา
- แฮปปี้เบิร์ธเดย์ทูยู - แฮปปี้เบิร์ธเดย์ทูยู
ฉันยอมไปที่ที่เลวร้ายกว่านรกได้ด้วยซ้ำ
ขอแค่ยอนซอไม่ต้องเจ็บปวดก็พอ
ถึงแล้วนะคะ
โทษนะ
ครับ คือว่า
มีอาวุธให้ไหมครับ อย่างปืนพกไรงี้
("ศิลปะการต่อสู้เพื่อการคุ้มกัน")
เหอะ
เอาจริงๆ อาวุธก็ไม่ได้จำเป็น สำหรับฉันนักหรอก
("ทำความเข้าใจอุปกรณ์รักษาความปลอดภัย")
หัวหน้าทีมๆ
ไหงจู่ๆ มีบอดี้การ์ดส่วนตัวล่ะครับ
ท่านประธานจะรับหน้า ในการโปรโมตสินค้าใหม่คราวนี้ไง
เธอคงเตรียมตัวล่วงหน้า ก่อนจะกลายเป็นที่รู้จักแหละ
ท่านประธานของเรา นำหน้าทุกคนหนึ่งก้าวเสมอไง
ว่าก็ว่าเถอะ
บอดี้การ์ดต้องหล่อพร่ำเพรื่อขนาดนี้เลยเหรอ
ความพร่ำเพรื่อก็มีประโยชน์อยู่นะคะ
นี่มันสวัสดิการพนักงานชัดๆ
ในเมื่อเขาเป็นบอดี้การ์ด
ก็คงจะต่อสู้เก่งน่าดูเลยใช่ไหมครับ
ครบเครื่องไปอีก
แต่ฉันว่าเขาต้องมีจุดอ่อนสักอย่างชัวร์
- มีแน่นอนครับ - ถูกต้อง
- ตัวอย่างเช่น… - เช่นอะไร
กระจอกเรื่องอย่างว่า
อันนั้นมันจุดอ่อนตรงไหน
มันจะเป็นจุดอ่อนได้ยังไง
เรื่องแบบนั้นมันเข้าใจได้
ใครๆ ก็เป็นแบบนั้นได้เหอะ
มันจะเป็นจุดอ่อนได้ยังไงกัน
ไม่ได้อยากรู้ซะหน่อย
เป็นบอดี้การ์ดก็ไม่ได้ยากอะไรนี่นา
คาดหวังว่าจะมีอะไรอลังการหรือไง
คาดหวังก็แย่ละ
กลับมาทำไม
ไหนว่าไม่อยากเป็นบอดี้การ์ด
ก็ไม่มีอะไร
ชีวิตฉันมันสงบสุขและเพอร์เฟกต์เกิน จนเกือบจะน่าเบื่อ
เลยคิดว่า ควรจะมีเรื่องน่ารำคาญสักอย่างนึง
ว่าแต่เธอเถอะ ทำไมถึงเปลี่ยนใจ
ไหนว่าจะไม่ใช้พลังจากฉัน
ก็ไม่มีอะไรเหมือนกัน
คนชั่วก็เหมาะกับ การประจันหน้ากับคนชั่วอยู่แล้วไง
นายทำอีท่าไหนถึงมาเป็นดีม่อน
เกิดมาก็เป็นดีม่อนเลยเหรอ
เป็นธุรกิจครอบครัวด้วยไหม
อารมณ์แบบร้านเด็ดที่สืบทอดรุ่นสู่รุ่นไหม
เอาร้านเด็ดมาเทียบกับดีม่อนเนี่ยนะ เธอนี่มัน…
หมดคำจะพูดจริงๆ ให้ตาย
อายุล่ะ นายเกิดปีอะไร
ฉันอยู่มา 200 ปีในฐานะดีม่อน
หน้าเด็กเอาเรื่องของจริงแฮะ
เดี๋ยวนะ งั้นแปลว่า นอกจากช่วงเวลาที่เป็นดีม่อน
ยังมีช่วงเวลาอื่นอีกเหรอ
- ฉันเคยเป็นมนุษย์มาก่อน - นายเนี่ยนะ
แน่นอนว่าฉันอยู่คนละระดับ กับมนุษย์ที่ต่ำต้อยพวกนั้น
ถึงฉันจะจำไม่ได้ก็เถอะ
ฉันว่านายเป็นพวกเกลียดพวกเดียวกันนะ
นายมองว่ามนุษย์ต่ำต้อย เพราะนายเองก็เป็นมนุษย์ที่ต่ำต้อยไง
มันเขียนบอกไว้ในหนังสือเหอะ
"พระเจ้าต้องการคนทำงานในนรก
จึงเปลี่ยนมนุษย์ผู้ถูกเลือกให้เป็นดีม่อน"
ซึ่งฉันคือมนุษย์ผู้ถูกเลือก
คงไม่ได้เลือกเพราะโดดเด่นอะไรหรอก
เลือกเพราะนาย เหมาะกับเนื้องานซะมากกว่า
นายมันนิสัยไม่ดีนี่
(วจนะของพระองค์จู: ยายไปก่อนนะ โดฮี รักนะ)
วันนี้มามุกไหนอีก
(พระองค์จู)
เลขหมายที่ท่านเรียกไม่สามารถติดต่อได้…
- กลับรถทีสิ - โปรดฝากข้อความเสียง…
คุณนายจู
ทำไมไปนั่งอยู่ที่พื้นล่ะ
เดี๋ยวก็ต้องกินยาแก้ปวดอีกหรอก
ไม่ไหวเลยจริงๆ
คุณนายจู
(สายที่ไม่ได้รับ ยัยไม้ประดับของฉัน)
คุณนายจู เป็นอะไรไปเนี่ย
คุณนายจู
อย่าล้อเล่นสิ
เป็นอะไรไป คุณนายจู
คุณนายจู ตื่นสิ
คุณนายจู
ไม่ได้นะ
นี่ล้อกันเล่นใช่ไหม
คุณนายจูทำหนูช็อกพอแล้วนะ ตื่นขึ้นมาเถอะ
คุณนายจู หนูมาแล้วไง
หนูมาแล้วนี่ไง คุณนายจู ได้โปรดฟื้นขึ้นมาเถอะ
พอได้แล้ว
ช่วยทีสิ
ฉันช่วยชีวิตคนที่ตายไปแล้วไม่ได้
ทำไมจะไม่ได้ นายทำได้นี่
รีบช่วยเร็วสิ
ช่วยชีวิตท่านนะ
ฉันยอมทำสัญญาหรืออะไรก็ได้ทั้งนั้น ได้โปรดช่วยชีวิตท่านเถอะ
ช่วยด้วย
ขอแค่ครั้งเดียวก็ได้
คุณนายจู
ไม่ได้นะ
คุณนายจู ฟื้นสิ
คุณนายจู
ช่วยชีวิตท่านเถอะนะ
โธ่ ท่านประธานของเรา กลายเป็นคนตายทั้งเป็นในข้ามคืนเลย
คงช็อกหนักน่ะสิคะ
เธอสนิทกับท่านประธานใหญ่มากเลยด้วย
เราควรจะเข้าไปปลอบเธอหน่อยนะครับ
การปลอบใจที่ไม่คิดหน้าคิดหลัง รังแต่จะสร้างบาดแผลนะคะ
อยู่เฉยๆ อย่าแสดงอาการดีกว่าค่ะ
นั่นก็เท่ากับทำเพื่อท่านประธานแล้ว
แกเป็นแบบนั้นอยู่พักใหญ่แล้วค่ะ
เธอนี่เอง
เป็นเด็กแต่ไม่ร้องสักแอะ
หนูไม่มีสิทธิ์ร้องไห้หรอก
พ่อกับแม่ตายเพราะหนู
ก็แค่วันเกิดเอง
หนูไม่น่าบอกให้พวกเขารีบมาเลย
เธอเป็นพระเจ้าหรือไง
ใครจะตายเพราะเธอได้ยังไง
พอคิดแบบนั้นแล้วรู้สึกสงสารตัวเอง เหมือนนางเอกในหนังเศร้าล่ะสิ
เธอก็ไม่ต่างอะไรจากฝุ่นผง ที่ลอยไปมากลางอากาศ
แค่ฝุ่นผง
ไม่ทำให้ตาชั่งเอียงได้หรอก
นั่นแหละ
ต้องอย่างนั้น
แม่ พ่อ
หนูคิดถึง
โดฮี
ฉันเรียกตั้งหลายครั้งแล้ว แต่เธอไม่ได้ยิน
คุณนายจูไม่ชอบการถ่ายรูป
บอกว่าตัวเองไม่ขึ้นกล้อง
ก็ขึ้นกล้องดีออก
เหมือนไม่ใช่คุณนายจูเลย
ยิ้มแบบนั้น อย่างกับมีแต่กายหยาบแน่ะ
รูปถ่ายหน้าโลงศพทำขึ้นมา ในแบบที่คนที่ยังอยู่อยากระลึกถึงไง
ฉันยังรู้สึกเหมือนทุกอย่าง เป็นแค่เรื่องล้อเล่นอยู่เลย
รู้สึกเหมือนท่านจะโผล่มาตอนนี้
พูดว่า "ตกใจล่ะสิ ยัยตัวแสบ"
แล้วสนุกจนหัวเราะร่าออกมา
แบบนั้นสมกับเป็นคุณป้ากว่าตั้งเยอะ
ท่านเป็นคนที่พิเศษกว่าใครๆ
ฉันเลยคิดว่าท่านจะจากไป แบบไม่เหมือนใครซะอีก
แต่หัวใจวายงั้นเหรอ
นี่เพิ่งมาถึงเหรอ
อือ ก่อนที่คุณป้าจะเสีย
ท่านสั่งให้จัดตั้งทีมตรวจสอบ
ตอนนี้ถูกระงับไปแล้วแหละ แต่ฉันมัวดูเอกสารอยู่ก่อนจะมา
ทีมตรวจสอบเหรอ
แล้วใครสั่งระงับเหรอ
เห็นว่ามีคำสั่งด่วนจากบอร์ดบริหาร
เธอไม่รู้ข่าวสินะ
นาทีนี้ใครจะมีกะจิตกะใจมาตรวจสอบล่ะ
ดูนั่นสิ
ทุกคนต่อแถวไปประจบพี่ซอกมินกันใหญ่
นี่อยู่ในราชวงศ์โชซอนหรือไงกัน
เป็นลูกชายคนโตแล้วจะทำอะไรได้
แม่ไม่ชอบพี่ซอกมินสักหน่อย
ไม่งั้นจะถึงขั้นส่งเข้าคุก ข้อหาเมาแล้วขับเหรอ
ฉันรู้สึกได้เลยว่า
แม่ต้องเลือกวิธีการที่ต่างจากคนอื่นแน่ๆ ว่างั้นไหม
อือ คุณป้าต่างจากคนอื่นจริงๆ นั่นแหละ
ซอกฮุน มานี่หน่อยสิ
เธอสองคนนี่เหมือนจะมี
สายใยบางอย่างตลอดเลยนะ
ความแน่นแฟ้นของพวกคนนอก อะไรแบบนี้ไหม
เราแค่เคยเรียนที่เมืองนอกด้วยกัน ตอนยังเด็กเฉยๆ
แต่โดฮี เธออย่าสำคัญตัวผิดนะ
ซอกฮุนกับเธอน่ะ กำพืดมันต่างกัน
ซอกฮุนของเรามาจากสายเลือดตระกูลจู
ส่วนเธอมาจากสายเลือดตระกูลต่ำๆ
ที่ได้แต่สัมผัสเครื่องจักรกับเส้นผมชาวบ้าน
ไอ้ที่ต่ำน่ะ
คือความคิดพี่ต่างหาก
คงเป็นพี่มากกว่ามั้ง ที่ยังอยู่ในราชวงศ์โชซอนน่ะ
เธอนี่ก็ยังห้าวไม่เลิก
ตอนนี้ไม่มีแม่คอยเข้าข้างแล้วนะ
ดื่มให้มันน้อยๆ เถอะ ถ้าไม่อยากให้คนอื่นเห็นธาตุแท้
อยู่ในงานศพ ฉันขาดฤทธิ์เหล้าไม่ได้หรอก
ทุกคนสวมเสื้อผ้าสีดำกันหมด
สยดสยองจะแย่
ขนาดฉันเห็นสิ่งที่น่าสยดสยองกว่านั้น
ยังมีสติครบถ้วนได้เลย
แม่ใจร้ายมาตลอด
คงเพราะงั้น…
ถึงเข้ากับเธอได้ดี
สวัสดี อิซาเบล
หวัดดี ไม่เจอกันนานเลยนะ
ดีใจที่ได้เจอนะ
ท่านประธานใหญ่โน พูดถึงคุณให้ฟังเยอะเลยครับ
อ๋อครับ
เรียกผมแบบนั้นเลยก็เกินไป
ยินดีด้วยนะครับ คุณผู้หญิง
ยินดีอะไรกันคะ
ผมว่าที่นี่ไม่เหมาะจะมายินดีหรอกครับ
ฉันก็คิดแบบนั้นแหละ
สมัยนี้มีซีอีโอผู้หญิงเยอะแยะไป
จริงเลย
ออสติน
จัสติน
- ออสติน - เด็กผู้ชายก็อย่างนี้
จัสติน
นี่มันปาร์ตี้แล้ว ไม่ใช่งานศพ
(รักษาความปลอดภัย)
(ห้องควบคุมกล้องวงจรปิด ผู้ไม่เกี่ยวข้องห้ามเข้า)
ในใต้ดิน ฤดูกาลจะแตกต่างจากข้างนอก
ฤดูใบไม้ผลิจะเริ่มช่วงเดือนตุลาคม
ในขณะที่ข้างนอก มีลมเย็นๆ พัดผ่านและเข้าสู่ฤดูหนาว
ใต้ดินก็จะมีหน่ออ่อน เข้าสู่ฤดูใบไม้ผลิ
เวลาที่แกทุกข์ใจ ก็ลองคิดแบบนี้ดูนะ
"ฤดูใบไม้ผลิกำลังจะเริ่มในตัวฉันแล้ว"
ทำไมเดี๋ยวนี้มาแนวพระแม่ธรรมชาติล่ะ ไม่เข้าเลยนะ
นานๆ ทีฉันจะมีอารมณ์นี้
แกก็ช็อตฟีลฉันจนได้ นังตัวดี
เลือกมาสักอย่างสิ
จะเป็นพระแม่ธรรมชาติ หรือคุณยายขี้ด่ากันแน่
ก็คุณยายขี้ด่าน่ะสิ จะทำไม
รีบใส่มาเลย เร็วๆ
ตายแล้ว น้ำรั่ว
- นี่ แกไปตรงโน้นเลย - ทำไมเป็นงี้เนี่ย
ไปเลย ไป
- พรมน้ำแบบนั้นก็แย่สิ - โอ๊ย เข้าใจแล้วน่า
ฉันคิดว่าไม่มีใครอยู่
สูบไหม
คุณนายจูไม่ชอบกลิ่นบุหรี่
คุณย่าเหรอ ก็ตายไปแล้วไง
ยังไงทุกอย่างก็เป็นของคุณพ่อ
แล้วก็จะเป็นของฉันในอีกไม่ช้า
กลิ่นบุหรี่ออกจะหอมกว่ากลิ่นยายแก่ๆ
บอกว่าคุณนายจูไม่ชอบกลิ่นบุหรี่ไง
ฉันจะยอมให้แค่วันนี้นะ
เพราะวันนี้
เป็นวันที่น่ายินดี
แต่ฉันยอมให้นายไม่ได้หรอกนะ
คงไม่ใช่แค่ฉันคนเดียวแฮะ ที่อยากหนีมาจากตรงนั้น
ขอร่วมวงด้วยคนสิ
นี่ใคร
ฉันกับคุณโดโดฮี เป็นอะไรที่แยกออกจากกันไม่ได้
ขอบอกไว้ก่อนจะได้ไม่เข้าใจผิด ฉันไม่ใช่แฟนเก่าเธอ
แฟนปัจจุบันยิ่งไม่ใช่เข้าไปใหญ่
- เป็นบอดี้การ์ดเหรอ - เปล่า
เลิกงานแล้ว
สักกรึ๊บไหม
ชาติกำเนิดมันฝืนกันไม่ได้จริงๆ
สองคนนี้เหมาะสมกันดีนะ
อะไรวะเนี่ย
สักกรึ๊บไหม
คุณนายจู
จะหมกตัวอยู่ในเรือนกระจกนี่
ทุกครั้งที่รู้สึกไม่สบายใจ
ฉันไม่เคยจะเข้าใจเลย…
จนเพิ่งมาเข้าใจวันนี้แหละ
เรือนกระจกไม่ได้ปกป้องแค่ไม้ดอก
แต่รวมถึงคุณนายจูด้วย
คุณนายจูรู้มาตลอด
ว่าลูกๆ ของท่านจะเริงร่า
กับการตายของท่าน
เดาแม่นดีนะ
คงเพราะแบบนั้นท่านถึงได้ใจจืดใจดำ
ท่านโดดเดี่ยวมาทั้งชีวิต
จนวินาทีสุดท้ายก็ยังตัวคนเดียว
ฉันปวดใจชะมัด ที่ไม่ได้บอกลาท่านเป็นครั้งสุดท้าย
รู้ไหมว่าทำไมคนถึงใส่ชุดดำในงานศพ
เพราะไม่อยากให้วิญญาณคนตาย จดจำได้แล้วตามไปหา
พวกเขาเลยใส่ชุดดำ
เพื่ออำพรางตัวเอง ไม่ให้วิญญาณจำได้
งั้นฉันก็ใส่มาผิดสีแล้วสิ
วันนี้คุณนายจูก็คงเหงาแย่เลย
งานศพตัวเองแท้ๆ แต่ไม่รู้จักหน้าใครเลยสักคน
ทีนี้ท่านก็จะจำเธอได้แล้วนะ
ไม่มีประโยชน์หรอก
ถึงท่านจะมาหา ฉันก็ไม่รับรู้อยู่ดี
ลองเชื่อดูก่อนเถอะ
ขอบคุณนะ คุณนายจู
ที่มาหาหนู
ไม่ว่า 17 ปีก่อนหรือตอนนี้
ต้องขอบคุณคุณนายจูนะ
หนูได้เป็นลูกหลานปีศาจสมใจเลย
ถ้าเราได้มาเจอกันอีก
ถึงตอนนั้น…
เรามาสู้กันให้หนักกว่านี้
และรักกันให้มากกว่านี้เถอะนะ
ตายแล้ว เธอมาแฟชั่นโชว์หรือไงก่อน
อยากเด่นจนใจจะขาดแล้วสินั่น
นี่คือพื้นที่ของครอบครัวผู้ตายไม่ใช่เหรอ
ยัยนี่มีสิทธิ์อะไรมานั่งอยู่ตรงนี้
สายสืบบอกว่าเราต้องมาฟังกันพร้อมหน้าค่ะ
เรื่องอะไรอีกล่ะ
สวัสดีครับ
ตอนนี้คงไม่ค่อยเหมาะนัก
เรื่องอะไรก็รีบว่ามาเถอะ
แขกมากันเต็มแต่เราดันไม่อยู่ มันเสียมารยาท
อ้อครับ งั้นก็
สายสืบอี
พอดีเอกสารเยอะนิดหน่อย
ปกติผู้ตายทานยาแก้ปวดบ่อยไหมครับ
ค่ะ เข่าท่านไม่ค่อยดี
ยาที่ผู้ตายทานในวันเกิดเหตุ…
คือไดโคลฟีแนค ยาตัวนี้นะ
เดี๋ยวก่อนค่ะ เป็นไปไม่ได้
ท่านแพ้ยาตัวนั้น ก็เลยไม่ทานเด็ดขาดเลยค่ะ
แต่เราได้รับการยืนยันว่า ยาแก้ปวดที่ตกค้าง
จากที่ผู้ตายกินในวันเกิดเหตุ คือไดโคลฟีแนคนะครับ
ที่ผมบอกนี่ก็เพราะว่าฉลากยา กับยาในนั้นมันไม่ตรงกัน
งั้นก็แปลว่าคุณแม่เสียชีวิต
จากอุบัติเหตุทางการแพทย์เหรอคะ
เราคิดว่าแค่หัวใจวายซะอีก
ผอ.ชเวเป็นคนจ่ายยาไม่ใช่เหรอ
พลาดแบบนี้ได้ยังไง
เราจะสืบสวนในทุกความเป็นไปได้ อย่าเพิ่งรีบด่วนสรุปเลยครับ
หัวหน้าทีมชาและทีมตรวจสอบ
แต่ที่ผมจะบอกไว้ก่อนได้ก็คือ
นี่เป็นไพ่เด็ดที่จะทำให้คุณได้เป็น ประธานใหญ่แห่งมีแรกรุ๊ปครับ
(ไอบูโพรเฟน)
ถ้าเกิดว่าไพ่ที่หัวหน้าทีมชาพูดถึง
หมายถึงเรื่องเน่าเฟะของใครบางคนล่ะ
เขาคนนั้นถึงได้ฆ่าคุณนายจู
เพื่อหยุดไม่ให้ท่านขุดคุ้ย
อุบัติเหตุทางการแพทย์ฟังดูไม่ดีเลย
แค่นี้คนก็ซุบซิบว่า มีแรกรุ๊ปถึงจุดวิกฤตกันอยู่แล้ว
แบบนี้เท่ากับป้อนข่าวคาวๆ เข้าปากพวกชอบเม้าท์น่ะสิ
พอคิดว่าคนจะเอาไปซุบซิบนินทา
ฉันก็ปวดหัวเลยค่ะ
ทุกคนคงเอาไปแต่งเรื่องกันสนุกปาก
พวกนั้นคิดว่าเศรษฐีอย่างเรา ยอมแม้แต่ขายวิญญาณให้ปีศาจ
นี่หุ้นตกไปเท่าไรแล้วเนี่ย
ถ้าตกกว่านี้ลำบากแน่ค่ะ
ก่อนอื่นเลย คนที่ทราบว่าผู้ตายแพ้ไดโคลฟีแนค
มีใครบ้างครับ
แพทย์ประจำตัว
และทุกคนที่อยู่ในนี้ค่ะ
เอาเป็นว่าแค่หัวใจวายแล้วกัน
เป็นความคิดที่ดีเลยค่ะ
มีข่าวฉาวออกไปตอนใกล้จะรับช่วงต่อ ก็ไม่มีอะไรดีขึ้นมา
ก็จริงนะ
เปิดเผยความจริงไป ก็ไม่ใช่ว่าแม่จะฟื้นจากความตายซะหน่อย
ฉันจะคุยกับผบ.ตร.เอง เอาเป็นว่ารับทราบตามนั้น
ทุกคนรูดซิปปากให้สนิทล่ะ
ทนายจองล่ะ
รออยู่ข้างนอกค่ะ
นี่จะอ่านพินัยกรรมข้างนอกเหรอ
อ่านต่อหน้าทุกคน ถือโอกาสประกาศไปในตัว
ดีแล้ว ยืดเยื้อไปก็ไม่มีอะไรดี
สายสืบพัค
คุณนายจูถูกฆ่า
นี่ไม่ใช่อาการหัวใจวาย หรืออุบัติเหตุทางการแพทย์
แต่เป็นการฆาตกรรม
ฉันรู้ว่าทำไมคุณนายจูถึงถูกฆ่า
รวมถึงเหตุผลที่มันพยายามจะฆ่าฉันด้วย
เธอเมาหรือไง
นี่ทำอะไรต่อหน้าคนเยอะแยะคะ
ฝีมือใครในพวกเธอ
เธอเหรอ หรือนาย
หรือว่า…
สมรู้ร่วมคิดกันทุกคน
ลากตัวไป
ถอยไปซะ ถ้าไม่อยากเจ็บตัว
โดฮี มีอะไร
เกิดอะไรขึ้นเหรอ
เริ่มเลยเถอะ
คุณโดโดฮีต้องเข้าร่วมด้วย
คุณจูชอนซุกได้เขียนพินัยกรรม การยกทรัพย์สินทั้งหมด
รวมถึงหุ้นและหุ้นกู้แปลงสภาพ โดยมีเงื่อนไขบังคับครับ
เงื่อนไขเหรอ
ผมจะอ่านตามพินัยกรรม ของท่านประธานใหญ่จูชอนซุกนะครับ
"ข้าพเจ้าขอบริจาคอสังหาริมทรัพย์ ซึ่งรวมถึงคฤหาสน์ในย่านฮันนัม
และเงินสดทั้งหมด ให้กับมูลนิธิสงเคราะห์ฮันซารัง
และขอยกหุ้นทั้งหมดของมีแรกรุ๊ป และบริษัทในเครือ
ตลอดจนสิทธิ์ในการบริหารมีแรกรุ๊ป
ให้กับผู้รับมรดกที่ระบุไว้"
แล้วผู้รับมรดกที่ระบุไว้คือใคร
"ผู้รับมรดกข้างต้นคือ ประธานของมีแรเอฟแอนด์บี
โดโดฮี"
ทำไมครับ
ท่านประธานใหญ่นี่ก็นะ
ไม่ใช่ปาร์ตี้เฉยๆ แต่เป็นปาร์ตี้เซอร์ไพรส์หรอกเหรอ
"เงื่อนไขก็คือ
ผู้รับมรดก โดโดฮีจะต้อง แจ้งจดทะเบียนสมรสภายในหนึ่งปี
หลังการเสียชีวิตของผู้มอบมรดก จูชอนซุก"
"หากไม่ปฏิบัติตามเงื่อนไข
ข้าพเจ้าขอบริจาคทั้งหมดนั้น ให้กับมูลนิธิสงเคราะห์ฮันซารัง"
โดโดฮี…
เป็นประธานใหญ่
ผู้ตายได้ทิ้งจดหมายนี้ไว้
ให้กับครอบครัวที่อาจจะตกใจด้วยครับ
ไหนดูซิ
ต้องมีอะไรแน่ๆ
แม่ไม่มีทางทำแบบนี้กับฉันหรอก
"แกชีวิตพังเพราะเงิน"
"ผิดที่ผู้ชายรอบตัวแก…"
ให้ตายเถอะ
เขียนไว้ว่าอะไรเหรอคะ
อย่ารู้ดีกว่า
คุณนายจู
นี่มันอะไรกัน
นี่คือการตัดสินใจ
ที่ผู้ตายไตร่ตรองอย่างถี่ถ้วนแล้วครับ
(ถึงโดโดฮี)
แก
แกทำอะไรลงไป
ฉันถามว่าแกทำบ้าอะไรลงไป
ใจเย็นๆ ใจเย็นหน่อยสิพี่
นี่คงจะไม่รับไว้ใช่ไหมคะ
มีทางเดียวที่จะหยุดฉันได้ค่ะ
คือฆ่าฉันซะ
โดฮี
รอดูได้เลย คุณนายจู
ต่อให้ต้องจับมือกับปีศาจ
หนูก็จะเปิดเผยความจริงให้ได้
คุณจองกูวอน
แต่งงานกับฉันนะคะ
(ปีศาจของฉัน)
วางมือตอนนี้ก็ยังดีนะ
ฉันต้องรู้ให้ได้ว่าฝีมือใคร
จะทำแบบนั้นได้ก็ต้องตั้งทีมตรวจสอบ
ท่านประธานกับคุณจองกูวอน
มีความใกล้ชิด ที่ฟุ้งมาจากการถึงเนื้อถึงตัวกันนะ
ถ้าเธอไปไหนคนเดียว แล้วเป็นอะไรไป เดี๋ยวจะแย่เอา
มาให้ฉันจับข้อมือตลอดแล้วกัน
แค่นี้คนก็สงสัยเราจะแย่แล้ว
วันนี้อากาศดีนะคะ คุณชายอีซอน
คุณชายอีซอน
ความทรงจำน่าจะเริ่มกลับมาแล้ว
การแอบจับมือใครสักคนใต้โต๊ะ ตอนกินเลี้ยง
จะเพลินจนลืมเวลาไปเลยแหละ
การแตะเนื้อต้องตัวมันต้องแอบทำ ถึงจะเรียกว่าของจริง
ฉันชอบโดโดฮี
คำบรรยายโดย: รักษ์สุดา ขุนรักษ์