(ปีศาจของฉัน)
คุณจองกูวอน
วันนี้ฉันจะวางเดิมพันชั้นเยี่ยมในชีวิตฉัน
กับผู้ชายคนนี้
แต่งงานกับฉันนะคะ
ไม่ล่ะ
เอ้า ทำไมล่ะ
เดิมพันชั้นเลวต่างหาก
โดฮี
ไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้น
นายจะตามฉันมาในจังหวะนี้เพื่ออะไร
ถามได้ ก็มาคุ้มกันเธอไง
ฉันเป็นบอดี้การ์ดนี่
ต้องแยกเรื่องงานกับเรื่องส่วนตัวสิ
ฉันมันบ้าเองแหละ
(ตอน 4 หอมหวานแต่อันตราย)
- ให้ฉันบ้างสิ - ไม่ให้
- เอามาให้ฉันบ้าง - ก็บอกว่าไม่ให้
แต่นแต๊น
โอ๊ย ประสาทจะกิน
เห็นแล้วใช่ไหม ฮะ
นางขอหมอนั่นแต่งงานต่อหน้าเรา เหมือนจงใจให้เห็น
ฉันนอนใจเพราะเชื่อใจแม่ผู้ให้กำเนิด แล้วก็โดนหักหลังเต็มๆ
ยื่นฟ้องกันเถอะ
ไม่มีประโยชน์หรอก
- ทำไมเล่า - ทั้งเธอและพวกเรา
ได้รับทรัพย์สินมาเยอะกว่า มรดกทางกฎหมายจากคุณแม่แล้ว
ถึงยื่นฟ้องก็ไม่ได้อะไรสักแดง
โอเค ถ้างั้น…
ถ้าเราอ้างว่าแม่ความจำเสื่อมล่ะ
พินัยกรรมที่เขียนขณะสภาพจิตใจไม่ปกติ ไม่เป็นผลทางกฎหมาย
ท่านเขียนขึ้นมากับทนายจองนี่คะ
เท่ากับถูกตรวจสอบทางกฎหมายไปแล้ว
เวรเอ๊ย
ออสติน จัสติน
มานี่เลยนะ พวกแกมานี่เลย
ทีนี้เราจะทำไงดีคะ ที่รัก
(12 ปีก่อน)
ดำเนินการตามกฎหมายเลยค่ะ
ในเมื่อก่อบาปไว้แล้ว ก็ต้องชดใช้สิคะ
ผมพลาดเพราะเหล้าพาไปนะครับ
ผมไม่รู้ว่านั่นคือคน
คุณแม่
คุณแม่…
ต้อนคุณจนมุมอีกแล้วนะคะ
ถ้าคุณแม่เจตนาแบบนั้น
ก็ต้องตามน้ำแหละ
ฉันเป็นคนคูลๆ
ซึ่งแปลว่าฉันไม่รู้สึกอะไรกับคำพูดนั้นแล้ว
งั้นทำไมไปนั่งตรงนั้น
ตรงนี้คือที่นั่งของฉันอยู่แล้ว
งั้นทำไมที่ผ่านมา…
นายคงอยากอธิบายเหตุผล ที่จำใจต้องปฏิเสธข้อเสนอฉันแบบยาวเหยียด
แต่ฉันไม่สนอะไรพวกนั้นหรอก
- ฉันก็ไม่ได้จะอธิบาย… - ช่วงนี้ฉันนอนไม่หลับมาหลายคืน
เลยพูดออกไปตอนสติไม่เต็มร้อย
เป็นการกระทำที่วู่วาม เรียกว่าอาการละเมออย่างหนึ่งก็ได้แหละ
นายคงไม่ได้คิดว่าฉันจริงจังใช่ไหม
ที่ขอแต่งงานเหรอ
ใช้คำอลังการแบบนั้นก็เกินไป
ขอแต่งงานก็คือขอแต่งงานไง จะให้เรียกว่าอะไร
อุบัติเหตุ
เรียกว่าอุบัติเหตุเล็กๆ น้อยๆ จะเหมาะกว่าเยอะ
แบบไหนฉันก็ไม่สนหรอก
ไม่สนอะไร
ที่เรียกว่าอุบัติเหตุ
หรือที่ฉันบอกว่าไม่ได้จริงจัง
หรือว่าที่ฉันขอแต่ง…
ที่ฉันละเมอน่ะเหรอ
ถ้าจะให้ตอบ ก็คงทั้งสามอย่าง
เปิดเพลงหน่อยสิ
ขอเพลงที่ทำให้อารมณ์ดีหน่อย
ฉันจะได้แต่งงานไหม
ฉันจะได้แต่งงานไหมนะ
เพลงอื่น
ปีนี้จะสิ้นสุดลงแล้ว
ฉันคิดกับเธอถึงขั้นแต่งงาน
- ในบ้านหลังเดียวกัน - เพลงอื่น
ในห้องเดียวกัน
แต่งงานกับฉันไหม
- ทุกคนจริงจังกับการแต่งงานจังแฮะ - เปล่าสักหน่อย ฉันไม่ได้จริงจัง
อยู่กับฉันตลอดไปไหม
เราสองคนรักกัน…
ขับไปแบบเงียบๆ เหอะ
เพิ่งขอให้เปิดหยกๆ
ปิดเพลงหน่อย
เรื่องวันนี้จะไม่กระทบเรื่องงานหรอก เพราะฉันเป็นคนคูลๆ
ไม่เห็นจะคูล…
(ถึงโดฮี)
คงเพราะฉันไม่ได้จริงจัง เลยไม่รู้สึกสะเทือนใจสักนิด
แค่บังเอิญว่าจังหวะนั้น จองกูวอนสะดุดตาฉันเฉยๆ หรอก
ไม่ได้มีความหมายอื่น…
เดี๋ยวนะ
ถ้าจะไม่แต่งงานกับฉัน แล้วมาเต๊าะฉันเพื่อ
ถ้าจะไม่แต่งงานกับฉัน แล้วมาป้วนเปี้ยนให้เห็นหน้าทำไม
แน่จริงก็ทำแบบนั้นอีกสิ
ต่อให้ต้องใช้บ่วงคล้องคอ ฉันก็จะลากนายมาแต่งงานด้วยให้ได้
(ถึงโดฮี)
ไม่สิ ใช้ปืนยิงยาสลบน่าจะเลิศนะ
เพราะหมอนั่นไม่ใช่มนุษย์
ใช่ ช้างไง
เอาปริมาณแบบที่ล้มช้างได้เลย
เล็งไปที่คอ
ปังๆ
ไม่สิ อย่าเพิ่งไปให้เห็นหน้าดีกว่า
จองกูวอนเหรอ
ไม่น่าเชื่อเลย
มันฆ่าคุณป้าเพราะเรื่องตรวจสอบเหรอ แถมยังเล่นงานเธออีก
ฉันต้องรู้ให้ได้ว่าฝีมือใคร
จะทำแบบนั้นได้
ฉันก็ต้องเป็นประธานใหญ่ และตั้งทีมตรวจสอบ
ไม่ ฉันว่าเธอวางมือตอนนี้ก็ยังดีนะ
ไม่งั้นเธอเองจะยิ่งเสี่ยง
ยังไงตอนนี้ฉันก็เสี่ยงอยู่แล้ว
ถ้าฉันอยากจะปลอดภัย ก็ต้องหาคนร้ายให้เจอในเร็ววัน
ถึงงั้นก็เถอะ โดฮี
ผิดที่ฉันเอง
เหมือนกับว่าถ้าไม่มีฉัน
เรื่องทั้งหมดนี้คงไม่เกิดขึ้นยังไงก็ไม่รู้
คุณนายจูถูกฆ่า ระหว่างที่จะสละตำแหน่งประธานใหญ่ให้ฉัน
และฉันก็เป็นคนบอกท่านเอง ว่ามีอะไรไม่ชอบมาพากลที่บริษัท
เธอก็รู้ว่าไม่ใช่เพราะแบบนั้น
ถึงไม่ใช่เพราะเธอ ยังไงเรื่องนี้ก็เกิดขึ้นได้อยู่ดี
คนร้ายที่ฆ่าคุณป้าคือคนอื่นต่างหาก จะเป็นเธอได้ไง
ฉันถึงต้องหาคำตอบให้ได้
ว่าเป็นฝีมือใคร
ก่อนหน้านี้…
ผู้ชายคนนั้นที่งานศพ
คือคนที่เธอเคยไปนัดบอดด้วยใช่ไหม
ชื่อคุณจองกูวอนใช่ไหมนะ
- อือ - ถึงจะอับจนหนทางยังไงก็เถอะ
แต่เธอคิดจะแต่งงาน กับคนที่เคยไปดูตัวแค่ครั้งเดียวได้ยังไง
เขาไม่ได้เป็นแค่ คนที่ฉันเคยดูตัวครั้งเดียวหรอก
เธอรู้สึกดีกับเขาจริงๆ เหรอ
ไม่ใช่แบบนั้น
เขาช่วยฉันไว้หลายครั้งเลยน่ะ
ก็เลยให้เขามาเป็นบอดี้การ์ดเหรอ
เขาคือคนที่
ทำให้ฉันปลอดภัยได้มากกว่าใคร
มาแล้วเหรอ
ทำไมหัวหน้าพัค ชอบมาชิลที่ห้องฉันตลอดเลย
ก็ห้องประธานเจ๋งกว่าห้องผมนี่
ไปกินอะไรอร่อยๆ มาเหรอ
พวกเศรษฐีกินอะไรในงานศพเหรอ
ไม่ใช่งานศพหรอก ปาร์ตี้ต่างหาก
แถมเป็นปาร์ตี้เซอร์ไพรส์ซะด้วย
- หือ - ความโลภของมนุษย์นี่ไม่มีจุดจบจริงๆ
พอฉันยอมเป็นบอดี้การ์ดให้ ก็เอาใหญ่ขอฉันแต่งงานอีก
- ใครขอ - จะใครอีกล่ะ ก็โดโดฮีไง
วันนี้เธอมาขอฉันแต่งงาน
หา
เดี๋ยวนะ
งั้นหนังเรื่องนั้นคือเรื่องจริงเหรอ
จู่ๆ ไหงพูดถึงหนังเฉย
("เดอะ บอดี้การ์ด เกิดมาเจ็บเพื่อเธอ")
ตัวเอกของเรื่องนี้คือบอดี้การ์ดกับนักร้อง
ตอนแรกสองคนนี้ก็เหม็นขี้หน้ากันแทบแย่ แต่สุดท้ายก็เป็นงี้
ไม่ใช่แบบนั้นนะ
โดโดฮีบอกว่าเป็นแค่การละเมอ
มนุษย์จะยิ่งแสดงความจริงใจ ในเวลาแบบนั้นนะ
การละเมอหรือเมาเหล้า
นั่นแหละช่วงเวลาที่สติสัมปชัญญะเลือนราง
เธอบอกว่าไม่ได้จริงจังนะ
"กฎข้อแรกของบอดี้การ์ด"
"เฝ้ามองแต่เธอคนเดียว"
"ข้อสอง"
"อย่าห่างจากเธอ"
"ข้อสาม"
"ห้าม…
ตกหลุมรักเธอเด็ดขาด"
นี่แหละหนังโรแมนซ์ในดวงใจ
รู้งี้ฉันน่าจะไปเป็นบอดี้การ์ด ไม่ใช่พ่อบ้าน
"ไม่นะ"
นั่นก็แค่เรื่องมโนของพวกมนุษย์
ประธานจะไปรู้อะไร ขนาดความรักยังไม่รู้จัก
ไม่ใช่ว่าฉันไม่รู้
ฉันแค่ไม่หวั่นไหวกับเรื่องน่าสมเพชนั่น
ความรักคือจุดอ่อน
ยิ่งกับมนุษย์ที่งี่เง่าเป็นทุนเดิม
ยิ่งทำให้งี่เง่าเข้าไปใหญ่
ที่ประธานของเราเป็นแบบนี้ ก็เพราะว่าขาดความรักแหละ
ถ้าโตมาแบบถูกรัก ป่านนี้คงได้เป็นผู้พิทักษ์แล้ว
- ไม่ใช่ดีม่อนแบบนี้ - คำก็ผู้พิทักษ์ สองคำก็ผู้พิทักษ์
หยุดพูดไม่เข้าเรื่อง แล้วทำงานซะ
ดูกองเอกสารนั่นซะก่อน
ของผมเสร็จไปตั้งนานแล้ว
นั่นของประธานทั้งนั้น
เยอะเบอร์นั้นเลยเหรอ
ให้ตายสิ
จะนอนหลับบนโซฟาได้ไงกันเล่า
ไม่หลับหรอก
ฉันจะนอนเฝ้าทั้งคืน เธอนอนได้เลย ไม่ต้องห่วง
ก็บอกว่าไม่เป็นไรไง
คิดว่าฉันจะนอนหลับ ถ้าทิ้งเธอไว้ในสถานการณ์แบบนี้เหรอ
ยังไงก็นอนไม่หลับอยู่ดี สู้อยู่เฝ้ายามดีกว่า
แค่อยู่ร่วมบ้านกับคนอื่น ฉันก็นอนไม่หลับแล้ว พี่ก็รู้
งั้นฉันเฝ้าหน้าประตูก็ได้
ฉันเคยเป็นทหารเรือ รู้ใช่ไหม
ให้ตายสิ ฉันไม่น่าบอกพี่เลย
ต่อไปนี้ฉันจะไม่เล่าอะไรให้พี่ฟังแล้วนะ
โดฮี เธออย่าคิดจะทำงั้นเชียวนะ
ฉันถึงบอกไง
ถ้าพี่ไม่ได้นอนเพราะฉัน แล้วคิดว่าฉันจะนอนหลับลงเหรอ
จริงไหม
โอเค เข้าใจแล้ว
เอ้า
นี่
วันนี้ฉันจะกลับไปก่อน หลับให้เต็มอิ่มนะ
ฉันจะกลับไปดูเอกสารสักหน่อย เพราะนั่นคืองานถนัดของฉัน
ขอบคุณนะ
ค่อยขอบคุณฉัน ตอนที่เธอหลับเต็มอิ่ม ไม่มีเรื่องกวนใจเถอะ
อ้อ ส่งโทรศัพท์มาหน่อย
อยู่ๆ จะเอาโทรศัพท์ไปทำอะไร
จะบันทึกเบอร์ฉันเป็นรายชื่อฉุกเฉินน่ะ
(ผู้ปกครอง)
เอ้า
ไม่ต้องกังวลนักหรอก
ระบบรักษาความปลอดภัยที่นี่แน่นหนา
อย่าฝ่าฟันอะไรตัวคนเดียวนักเลย
อย่าพยายามฝืนว่าโอเคด้วย
สิ่งที่เธอพบเจออยู่ตอนนี้ คือเรื่องที่ไม่โอเคสุดๆ
ถึงฉันจะขาดตกบกพร่อง
แต่ฉันจะเติมเต็มแทนคุณป้า ให้สุดความสามารถ
ยังขาดอีกเยอะเลยด้วย
ถ้าจะเติมเต็มแทนคุณนายจู พี่ต้องจู้จี้กว่านี้นะ
มีอะไรก็โทรมานะ
เข้าใจแล้ว
อ้อ โดฮี
ที่พูดถึงช้างเมื่อกี้คืออะไรเหรอ
ช้างเหรอ
ไม่เห็นเข้าใจเลยว่าเรื่องอะไร
- เมื่อกี้ฉันได้ยินเต็มสองหู - ฉันเหนื่อยมากเลย
- ว่าเธอจะล้มช้างอะไรสักอย่าง - ฉันต้องนอนละ พี่รีบไปเถอะ
- ขอบคุณนะ - อือ
ตัวคนเดียวอีกแล้ว
อีกครั้ง
ในรอบ 17 ปี
รีบไปขั้นต่อไปเลยดีกว่า
เริ่มจากอ่านจดหมายของคุณนายจูก่อน
(กรุ๊ปแชตกับอีนูรี พัคซองฮยอน คิมโซยอน…)
อะไร
โดฮี รูปเป๊ะเว่อร์นะ
- ผู้ชายคนนั้นคือใครเหรอ - ไรอะ ฉันยังไม่เห็นเลย ขอส่องหน่อย
ผู้ชายเหรอ
(ทายาทมีแรกรุ๊ปโดนเทด้วยความเร็วแสง)
นี่มันอะไรเนี่ย
เหลือเชื่อเลยว่าฉัน ต้องมาเขียนกับมือทีละแผ่นๆ แบบนี้
การไม่มีพลังนี่มัน
เหนื่อยเป็นบ้าเลยเว้ย
แล้วนี่จะเอายังไงกับโดโดฮี
เรื่องขอแต่งงานน่ะ
จะบ้าเหรอ เป็นบอดี้การ์ดไม่พอ จะให้ฉันไปแต่งงานอีก
การแต่งงานระหว่าง นักล่าขั้นสูงสุดอย่างดีม่อนกับมนุษย์ที่ต่ำต้อย
ก็เหมือนการแต่งงาน ของคนชอบกินหมูกับหมูนั่นแหละ
พวกสัตว์จะรู้สึกแบบนี้ด้วยไหมนะ
ขอโทษด้วยนะ เจ้าหมู ไก่ และวัวในบางโอกาส
ฉันไม่จำเป็นต้องไปพัวพันหรอก
แค่อดทนรอให้ถึงวันพระจันทร์เต็มดวง
แล้วกลับไปเป็น ฉันคนเดิมที่แสนเพอร์เฟกต์ก็จบ
เสร็จสักที
คนที่โดโดฮีขอแต่งงาน
คือประธานใช่ไหม
(ทายาทมีแรกรุ๊ปโดนเทด้วยความเร็วแสง)
ดาราจินใจเย็นๆ แล้ววางดาบลงก่อนดีไหม
นังนั่นมันบ้าจริงๆ ปะเนี่ย
(คนบ้านามว่าโดฮี)
ช่างเป็นการเมมชื่อที่มาถูกเวลาจริงเชียว
มาเจอฉันเดี๋ยวนี้
ใส่แว่นกันแดดตอนกลางคืนแบบนี้ เธอเป็นโรคดาราเหรอ
เป็นน่ะสิ
ฉันดังระเบิดเพราะนาย
เลยเป็นโรคดาราจนได้
เบลอผิดแล้วนะนั่น
ถ้าอยากได้ยอดวิวสูงๆ ต้องเปิดหน้าฉัน…
เหตุผลคืออะไร ทำไมนายถึงปฏิเสธฉันด้วยความเร็วแสง
นายคงลำบากใจ กับตำแหน่งทางสังคมของฉัน
และคงไม่อยากดูเป็นคนหิวเงิน ถ้าตอบตกลงทันควัน
ฉันเข้าใจนะ เพราะฉันมันคูล
ยังไงก็เถอะ
ฉันอยากฟังเหตุผลจากปากนาย
ก็บอกแล้วไง ฉันจะโสดตลอดชีวิต
อันนั้นฉันก็เหมือนกันเหอะ
ก็ดีนี่ งั้นคิดซะว่าไม่เคยเกิดขึ้น
ขอบพระคุณนะที่รับปาก ว่าจะช่วยลืมอดีตอันมัวหมองของฉัน
แต่คนเขารู้กันทั้งโลกแล้วจ้ะ
ว่าแต่เธอเถอะ ทำไมต้องเป็นฉัน
ทำไมถึงเลือกฉัน จากบรรดาคนตั้งมากมายตรงนั้น
นั่น…
หรือว่าจะจริง
ก็แบบว่า เหมือนในหนังน่ะ
- พูดอะไร - ได้ยินมาว่า
มนุษย์มักจะจริงใจตอนละเมอนี่
ฉันไม่ได้จริงจังสักหน่อย
งั้นทำไมฉันต้องเออออ กับความบุ่มบ่ามที่อธิบายไม่ได้ของเธอด้วยล่ะ
ถ้าอยากได้คู่แต่งงานที่ไม่ถาม ไม่ซักไซ้ ก็ไปหาที่อื่นซะ
ไม่ต้องห่วง
ต่อให้โลกนี้เหลือนายเป็นผู้ชายคนเดียว
ฉันก็ไม่มีทางแต่งกับนายหรอก
ซึ้งใจน้ำตาจะไหล
นี่ฉันโดนหมอนั่นเทอีกแล้วถูกไหม
โดนเทสองครั้งในวันเดียวเลยเหรอ
- ขึ้นรถฉันกลับสิ - ขอบาย
ถ้าเธอโดนสาดน้ำกรดอีกล่ะ
สตาร์ทรถ
ทั้งหมดนี้เพราะชื่อนายนั่นแหละ
ครั้งแรกที่ทะเล
วันนี้ก็ด้วย
"ผู้ช่วยชีวิต" งั้นเหรอ
ฟังดูหอมหวานไปหน่อยนะ
อย่างที่เขาว่ามนุษย์มักจะจริงใจ เวลาที่ละเมอ
เพราะว่ามันปลอมไง
อะไรที่ปลอมย่อมหอมหวานกว่าเสมอ
การช่วยชีวิตเอย
ความรักเอย ความสุขเอย
ยิ่งหวานยิ่งไม่ดีต่อสุขภาพนะ
แล้วรู้ไหมว่าอะไรที่เลวร้ายที่สุดในนั้น
ความสุข
มนุษย์เป็นทุกข์ เพราะมัวแต่พยายามจะมีความสุข
ฉันเลยไม่พยายามจะมีความสุขไง
ถ้าความสุขไม่ใช่เป้าหมายในชีวิต
งั้นทำไมถึงทุ่มเทกับชีวิตขนาดนั้น
ก็แค่ติดนิสัยน่ะ
ตั้งแต่พ่อแม่ตายจากไป
ถ้าไม่ใช้ชีวิตเหมือนกำลังวิ่งอยู่ ฉันจะรู้สึกเหมือนกับจะถูกกลืนกิน
จากความเศร้า ความรู้สึกผิด ความสมเพชตัวเอง
อะไรพวกนั้น
พอรู้ตัวอีกที
ฉันก็ติดนิสัยนั้นไปแล้ว
อะไรวะเนี่ย จะบ้าตาย
ต่ำต้อยชะมัด
(ถึงโดฮี)
มีอะไร
เธอกรนสนั่นจนฉันหนวกหูจะแย่
ฉันน่ะเหรอ
ถึงแล้ว
ฉันคงเพลียมากน่ะ
ปกติฉันไม่กรนนะ
ถ้าเธอไปไหนคนเดียว แล้วเป็นอะไรไป เดี๋ยวจะแย่เอา
ถ้ามีธุระก็โทรหาฉัน
ไม่มีธุระได้ยิ่งดี
(ข้อมูล โดโดฮี)
(เพิ่มไปยังรายชื่อฉุกเฉิน)
(กูวอนผู้ช่วยชีวิต)
(แม่ พ่อ พี่หรือน้องชาย พี่หรือน้องสาว ลูกชาย ลูกสาว)
(เพื่อน คู่สมรส คู่ชีวิต เลขา ผู้จัดการ)
เขาเป็นบอดี้การ์ด
ฉันควรจะแยกเรื่องงานกับเรื่องส่วนตัวสิ
(ผู้ปกครอง: พี่ซอกฮุน ผู้จัดการ: กูวอนผู้ช่วยชีวิต)
(ถึงโดฮี)
โดฮี
คุณนายจู
เมื่อจดหมายฉบับนี้ถึงมือแก
แปลว่าฉันคงจะทิ้งให้แกตัวคนเดียวอีกแล้ว
ฉันไม่อยากรู้สักเท่าไรหรอก ว่าจุดจบของฉันจะลงเอยแบบไหน
แต่ขอแค่การตายของฉัน ไม่สร้างบาดแผลในใจให้แกก็พอ
ฉัน
หวังแค่ว่าแกจะผ่านมันไปได้
เหมือนเรื่องล้อเล่นขำๆ เรื่องหนึ่ง
เพราะงั้นนะ โดฮี
น้ำตาน่ะ ให้มันไหลครั้งเดียวก็เกินพอแล้ว
ตำแหน่งที่ฉันจะฝากไว้กับแก
คือสมรภูมิที่ไม่อนุญาตให้หลั่งน้ำตา
(แบบฟอร์มยินยอมจากครอบครัวผู้ตาย)
(ยินยอมให้ชันสูตรพลิกศพ)
ฉันล้มเหลว
ในสายตาคนอื่น ชีวิตฉันอาจดูประสบความสำเร็จ
แต่รอบตัวฉัน
รายล้อมด้วยคนเหลวแหลก ที่เป็นเครื่องพิสูจน์ความล้มเหลวของฉัน
แกคงจะสงสัย
ว่าทำไมฉันถึงตั้งเงื่อนไขการแต่งงาน แลกกับตำแหน่งประธานใหญ่ให้แก
ตำแหน่งนี้
มันโดดเดี่ยวเหลือเกิน
ฉันรู้ซึ้งดี เพราะอยู่ในจุดนั้นเพียงลำพังมาตลอด
โดฮี ถ้าไม่มีแก
ฉันคงทุรนทุราย ในนรกที่เรียกว่าความโดดเดี่ยว
ฉันส่งต่อนรก
แบบเดียวกับที่ฉันเคยประสบ ให้แกไม่ได้หรอก
เพราะฉะนั้น
ถ้าแกอยากจะครองตำแหน่งนี้
จงตามหาใครสักคน
ที่จะไม่ทำให้แกต้องเหงาและอยู่ข้างแก
(จูชอนซุกผู้ล่วงลับ)
ถ้าแกตามหาคนคนนั้นไม่เจอ
ก็โยนตำแหน่งนี้เป็นอาหาร ให้พวกหมาป่าซะ
ส่วนแกก็ดูแลตัวเองไป
นั่นคือสำนึกสุดท้ายจากยายคนนี้
ที่ทิ้งแกไว้ในถ้ำหมาป่าเพียงลำพัง
ฉันเข้าใจเจตนาของคุณนายจูนะ
แต่นายเชื่อฉันใช่ไหม
ฉันจัดการได้ถึงจะตัวคนเดียว
(ตำนานประทับที่นี่ ชเวด๊อกโฮ)
จนกว่าจะล้างแค้นให้ลูกพี่สำเร็จ
เราไม่มีสิทธิ์หลั่งน้ำตา
เราจะตัดหัวมันมาขึ้นโต๊ะไหว้ลูกพี่
ให้จงได้
ลูกพี่ ผมได้ข้อมูลของไอ้หมอนั่น มาจากร้านอาหารแล้วครับ
มันชื่อจองกูวอน และผมก็ได้หมายเลขบัตรเครดิตมันมาแล้ว
อ้อ แล้วก็
มีแค่ส่วนนี้ที่เป็นแบบนี้
พวกพนักงานก็ไม่รู้เรื่อง เพราะงั้นคงไม่ได้ตั้งใจลบหรอกครับ
ไอ้เวรนี่เป็นใครกันแน่
ตื่นแล้วหรือขอรับ คุณชาย
วันนี้อากาศดีนะคะ คุณชายอีซอน
คุณชายอีซอน
กู๊ดมอร์นิ่งนะ ประธาน
- หัวหน้าพัค - หือ
ฉันว่าความทรงจำตอนที่ฉันเป็นมนุษย์ น่าจะเริ่มกลับมาแล้ว
อีซอนงั้นเหรอ แซ่อะไรก็ไม่รู้เหรอ
ทุกคนเรียกแค่ชื่อ
ให้เราลองสืบดูไหมเล่า
ตามหาคนชื่ออีซอนในราชวงศ์โชซอน ก็คือจบเลย
การรู้จักตัวฉันในตอนที่เป็นมนุษย์
จะเป็นเรื่องที่ดีหรือเปล่าก็ไม่รู้
ไม่ชัวร์ด้วยซ้ำว่าใช่ฉันไหม
จะมีอะไรให้เสียอีกล่ะ
ขอคิดแป๊บ คิมอีซอนเหรอ หรือพัคอีซอน อะไรกันนะ
ว่าแต่ทำไมความทรงจำที่มืดสนิทมา 200 ปี ถึงเพิ่งจะกลับมาตอนนี้
- อะไร - มาคิดๆ ดูแล้ว
พอไม่มีพลัง ประธานก็เป็นแค่ซาก… เอ้ย เป็นมนุษย์ไง
ความทรงจำถึงได้กลับคืนมา
เพราะตอนนี้คุณคือมนุษย์
ไงต่อ แล้วมันทำไม
แปลว่าตอนนี้ประธานก็คือมนุษย์เดินดิน เหมือนเราทุกคนไง
ต้องระวังอุบัติเหตุบนท้องถนน ยิ่งกว่าการลุกไหม้
ห่วงแก่ก่อนเถอะ อย่าเพิ่งสนความอมตะ
ความแก่เหรอ
เดี๋ยวหน้านั้นก็จะเป็นเหมือนหน้านี้
ไม่นะ ไม่
ไม่มีทางซะหรอก
ไม่นะ
ไม่นะ หน้านี้…
ตรงนี้…
ไม่นะ
รอยสัก
ฉันต้องการรอยสัก รอยสัก
ไปกันเถอะ
(ประธานใหญ่แห่งมีแรกรุ๊ป จูชอนซุก จากไปด้วยอาการหัวใจวาย)
ส่งข้อมือมาหน่อย ให้ไวเลย
ไม่ได้จะทำอะไรหรอกเหรอ
- เปล่านี่ - งั้นจับข้อมือฉันไว้ทำไม
จะบอกว่าไงดี
เป็นความสงบทางใจมั้ง
ต่อไปทำแบบนี้กันตลอดเวลาเลยเถอะ
ไม่ได้หรอก
ฉันก็มีหน้ามีตาในสังคมนะ
ถ้าฉันเดินจับมือกับผู้ชาย ที่เทฉันด้วยความเร็วแสง
แถมตั้งสองหนในวันเดียวกัน
คนอื่นจะคิดกับฉันยังไงล่ะ
ก็คงคิดว่าเธอเป็นคนคูลๆ มั้ง
ฉันไม่คูลหรอก
ที่จริงฉันเป็นพวกหัวร้อนปุดๆ เอาอะไรมาคูลล่ะ
ถือโอกาสนี้เป็นคนคูลดีไหม
คูลไปคนเดียวสิ ฉันจะเป็นอย่างที่ฉันเป็นนี่แหละ
นี่คือหนทางเพื่อเราทั้งคู่นะ
ดีไม่ดีฉันอาจจะช่วยเธอไม่ได้ เพราะไหล่ติดก็ได้ไง
ไหล่ติดเหรอ
ถึงจะไม่อยากยอมรับ แต่พอไม่มีพลัง ฉันก็เหมือนกับมนุษย์ทั่วไป
ซึ่งก็หมายความว่า เวลาไม่ได้อยู่ข้างฉันอีกต่อไปแล้ว
แล้วไงต่อ
ฉันกำลังจะแก่ลงเหมือนพวกเธอไง
สรุปที่จะบอกก็คือ
นายจะจับข้อมือฉันตลอดเวลา เพราะกลัวแก่ว่างั้น
ใช่ไง ทีนี้เข้าใจแล้วนะ
ไม่อะ
ทำไมอีก
ทำอย่างกับฉัน เป็นแท่นชาร์จไร้สายงั้นแหละ
เธอเองก็ทำอย่างกับฉันเป็นโปเกม่อนนี่
จะดีม่อนหรือโปเกม่อนก็ไม่ต่าง
ฉันไม่โกรธแล้วเหอะ ยัยมนุษย์แสนเขลา
งั้นฉันจะไม่เป็นบอดี้การ์ดให้เธอแล้ว
ก็แล้วแต่
ถ้าฉันตาย รอยสักอันล้ำค่าของนาย ก็หายไปพร้อมฉัน
กะจะให้ตายไปด้วยกันว่างั้น
ก็นายบอกเองว่าจะไม่เป็นบอดี้การ์ด
ก็นั่นแหละ ชาร์จให้ฉันก็จบไหม
ทำแบบนี้ตลอดไม่ได้หรอกนะ
งั้นตอนไหนล่ะ
จังหวะดี๊ดี
ช่วงเวลาดีๆ
ย่อมแสนสั้นอย่างโหดร้ายเสมอ
ตายแล้ว
โธ่ ของรักของหวงฉัน…
ขอโทษนะครับ
พอดีผมไม่มีเงินสดติดตัว
ไม่พกเงินสดเหรอคะ
ใช่ครับ
รับโอนด้วยนะ
(เยซูคอร์ปอเรชั่น ธนาคารแดกุก)
(มีแรเอฟแอนด์บี)
อรุณสวัสดิ์ครับ
- อรุณสวัสดิ์ครับ - "อรุณสวัสดิ์" เหรอ
ท่านประธานใหญ่เพิ่งเสีย จะมาอรงอรุณอะไรกัน
เอาตรงๆ ยังไม่เคยคุย กับท่านประธานใหญ่ตัวต่อตัวด้วยซ้ำ
มาฝืนเศร้าแบบนี้ก็ออกแนวเว่อร์เกินนะคะ
การประสบความสำเร็จระดับประเทศ
แถมมีเส้นสายระดับโลก ก็ไม่เห็นจะวิเศษอะไรเลย
ทุกสิ่งล้วนอนิจจัง
ไหนๆ แล้ว
วันนี้เรามากินเลี้ยงกันไหม
วันนี้ดวงเข้าสังคมของฉันไม่ค่อยดี
ผู้ช่วยชเวดวงเข้าสังคมไม่ดีตลอดได้ไงครับ
อย่าสิ
คุณกำลังแก่ลงแม้แต่ในวินาทีนี้นะครับ
ท่านประธานมาแล้ว เก็บอาการๆ
เลขาชิน
เรื่องคู่ดูตัวของฉันเป็นไงบ้างคะ
คู่ดูตัวตัวจริงที่คลาดกับฉัน
ตอนฉันไปเจอตัวปลอมไงคะ
ให้ฉันนัดวันใหม่ไหมคะ
ขอเร็วที่สุดเลยค่ะ
ค่ะ รับทราบค่ะ
และฉันได้ภาพที่คุณพูดถึงมาแล้วนะคะ
(ภาพจับหน้าจอกล้องวงจรปิด)
นี่มันอะไร
คุณนายจูตายจากการแพ้ยา ในวันที่สั่งตั้งทีมตรวจสอบ
ยาอยู่ในกระเป๋าท่าน
กล้องต้องจับภาพได้แน่ๆ ว่าใครมายุ่งกับยา
ไล่ดูทั้งหมดนี้คงเหนื่อยแย่
สู้ๆ นะ
ลืมแล้วเหรอ
ว่าเราลงเรือลำเดียวกันแล้ว
สู้ๆ
นายเริ่มดูจากล่าสุดใช่ไหม
ถ้าดูซ้ำกันเดี๋ยวจะเสียเวลาเปล่า เรียงลำดับดีๆ
แบบนี้ฉันไม่ใช่บอดี้การ์ดแล้วมั้ง นักสืบเห็นๆ
เธอคาดหวังอะไรจากบอดี้การ์ด เยอะไปไหมเนี่ย
ตาจะหลุดแล้ว
อย่าใช้วิธีโบราณๆ แบบนี้เลย
หาวิธีอื่นเถอะ
วิธีอื่นคืออะไรล่ะ
ถ้าฉันใช้พลังตามหา คนที่พยายามฆ่าเธอได้ล่ะ
- เป็นไปได้เหรอ - แน่นอนสิ
- แล้วทำไมเพิ่งมาบอกตอนนี้ - ก็เธอไม่ถาม
ที่ผ่านมาเราจะลำบากไปทำไม
พอจับคนร้ายได้ ก็จะรู้ตัวคนอยู่เบื้องหลัง
ทุกอย่างก็จะคลี่คลาย
- ไปจับคนร้ายกันเลยเถอะ - อือ
เดี๋ยวก่อนนะ
เธอต้องสัญญากับฉันมาอย่างหนึ่งก่อนสิ
สัญญาเหรอ
พอจับคนร้ายได้ เธอก็จะไม่ต้องการฉันแล้ว
แต่ฉันยังต้องการเธออยู่
พอถึงตอนนั้น ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าเธอจะมาทรงไหน
ว่าไปนั่น
- นี่นายไม่เชื่อใจฉันเหรอ - อือ
ก็ได้
ถึงจะจับคนร้ายได้แล้ว ฉันก็จะร่วมมือกับนาย จนกว่านายจะได้รอยสักคืน
จบนะ
แต่เดี๋ยวก่อน เดี๋ยวนะ
อะไรอีกล่ะ
- อีกเรื่อง - เรื่องเยอะชะมัด
ให้ฉันชาร์จทุกที่ตลอดเวลา ไม่สนสายตาใครทั้งนั้น
- ตลอดเวลาไม่ได้ - งั้นฉันไม่เอาด้วย
ก็ได้ ตลอดก็ได้
ถ้าจับคนร้ายได้แล้ว นายจะชาร์จตอนไหนก็ชาร์จเลย จบนะ
พูดแล้วไม่คืนคำนะ
โอเค เพราะงั้นก็รีบๆ ซะ ก่อนที่ฉันจะเปลี่ยนใจ
เพราะฉันเริ่มนึกเสียใจขึ้นมาแล้ว
เดี๋ยวนะ
วาร์ปไปอยู่ใกล้ๆ กับคนร้าย แต่อย่าประชิดตัวเกิน
ฉันอาจจะต้องแจ้งตำรวจ…
เงียบ เดี๋ยวกวนสมาธิฉัน
ทำอะไร
อะไรเนี่ย ทำไม่ได้เหรอ
รอก่อน
ไม่มีทางเป็นแบบนี้สิ
แล้วเก๊กไว้ซะหล่อ
อะไรเนี่ย ทำไมไม่ได้ล่ะ
นี่นายสูญเสียพลังไปแล้วหรือเปล่า
ก็เปล่านี่
งั้นทำไมไม่ได้ล่ะ
พูดชื่อใครก็ได้มาซิ
เอาคนที่ฉันเคยเจอกับตัว
หัวหน้าทีมฮันจากทีมประชาสัมพันธ์
คนที่เลือดนักสู้ล้นๆ น่ะเหรอ โอเค
ท่านประธานคะ นัดวันดูตัว…
ว่าแล้วเชียว นึกแล้วว่าต้องเป็นงี้
นี่ มามุงซิ
ท่านประธานกับคุณจองกูวอน มีพิรุธนะ ว่าไหม
ตรงไหนครับ
ฉันว่าสองคนนั้นคบกันชัวร์
มันมีความใกล้ชิด ที่ฟุ้งมาจากการถึงเนื้อถึงตัวกัน
เดาผิดแถมออกทะเลไกลมากค่ะ
คุณจองกูวอนปฏิเสธ ที่ท่านประธานขอแต่งงานนี่คะ
ที่เธอขอแต่งงาน ก็เพราะมันมีซัมติงตั้งแต่แรกแล้วไง
- จริงด้วย - จริง
เพ้อเจ้ออะไรเนี่ย
การมีแฟนในที่ทำงานมันเร้าใจจะตาย
เคยเหรอครับ
แน่นอนสิ
รู้ไหมอะไรคือที่สุด
อะไรครับ
กินเลี้ยง
นี่ก็ติดกินเลี้ยงขึ้นสมอง
การแอบจับมือใครสักคนใต้โต๊ะ ตอนกินเลี้ยง
จะเพลินจนลืมเวลาไปเลยแหละ
การแตะเนื้อต้องตัวมันต้องแอบทำ ถึงจะเรียกว่าของจริง
มีแฟนในที่ทำงาน…
ชน
แตะกันแค่ปลายนิ้ว…
แค่บังเอิญสบตาก็สปาร์กเปรี๊ยะๆ ได้แล้ว
ของฉันนี่ จับมือกันอยู่ตั้งห้าชั่วโมงแน่ะ
เดี๋ยวนะ แล้วไม่ไปเข้าห้องน้ำบ้างเหรอครับ
ช่างห้องน้ำมันสิ
- พอแค่นี้… - พอแค่นี้…
อะไรน่ะ
อย่าบอกนะว่าหนู
- หนูเหรอ - เดี๋ยวนะ
- เปิดประตูซิ - ไปเปิดซิ
- ผมเหรอครับ - อือ
ให้ตายเถอะ
- เปิด - เปิดละนะ
จู่ๆ จะพุ่งไปหาหัวหน้าทีมฮันเพื่อ
ปัญหาอยู่ที่คนร้าย ไม่ได้อยู่ที่ฉันจริงๆ ด้วย
ฉันเคยเห็นหน้าหมอนั่นแล้วนี่ แต่ทำไม…
- นายหาจากใบหน้าเหรอ - อือ
หรือเขาไปทำศัลยกรรมมาแล้ว
ไงก็เถอะ มันไม่ได้ผิดที่พลังฉัน
มาให้ฉันจับข้อมือตลอดแล้วกัน
บอกว่า "ถ้าจับคนร้ายได้แล้ว" ไง
แค่นี้คนก็สงสัยเราจะแย่แล้ว
(อะบราซัส: ปล่อยหมาล่าเนื้อ)
ทำไมถึงไม่ได้ผลแค่กับหมอนั่นนะ
คุณจองกูวอน วันนี้เลิกงานแล้วไปดื่มกันไหมคะ
ถือโอกาสเลี้ยงต้อนรับคุณจองกูวอนด้วยเลย
วันนี้มีกินเลี้ยงเหรอ
ผู้ช่วยชเว ไหนว่าวันนี้ ดวงเข้าสังคมไม่ดีไงครับ
ดวงเข้าสังคมไม่ดี
แต่ดวงความรักคือเลิศนะ
โอ๊ย อะไรของเขาเนี่ย
กินเลี้ยงเหรอ
ยังไม่เจอตัวอีกเหรอ
ครับ ลูกพี่
ผมให้เด็กๆ ไปตามสืบแล้ว แต่ยัง…
ต่อให้ต้องจ้างนักสืบเอกชน หรือบุกบริษัทบัตรเครดิตก็ช่าง
ไปตามหามันมา
- ขอโทษครับ ลูกพี่ - ขอโทษครับ ลูกพี่
พวกไม่ได้เรื่องนี่
เฮ้อ ลูกพี่เอ๊ย
อันนี้แถมฟรีนะครับ
เฮ้ย น้ำแข็งละลายหมดแล้วนี่หว่า
ไปเอามาใหม่
ขอโทษนะครับ ขอโทษครับ
(บรรดาผู้ที่แสวงหาเราก็จะพบเรา สุภาษิต 8:17)
(จองกูวอน ประธานกรรมการมูลนิธิซอนวอล)
(บอดี้การ์ดของประธานโดโดฮี แห่งมีแรเอฟแอนด์บี)
ทำเรื่องสกปรกไม่พอ ยังจะฆ่าแกงคนอีกเหรอ
ในเมื่อก่อบาปไว้แล้ว
ก็ต้องชดใช้สิ
ว่าแล้วเชียว
ลูกไม้หล่นไม่ไกลต้นจริงๆ
(ไดโคลฟีแนค)
(ไอบูโพรเฟน)
ค่อยตื่นขึ้นมาหน่อย
ช้าไปก้าวหนึ่งแฮะ
ยังไม่เสร็จเหรอ
ใกล้แล้ว
(พี่ซอกฮุน)
อือ พี่
ฉันได้โน้ตบุ๊กของหัวหน้าทีมชามา เลยลองค้นดู
แต่ปรากฏว่ามันสะอาดเอี่ยมเกินไป
มีคนมาลบออกไปแน่ๆ
ฉันก็เช็กภาพจากกล้องวงจรปิดแล้ว เป็นแบบนั้นเหมือนกัน
โดฮี มากินมื้อเย็นด้วยกันไหม
เดี๋ยวฉันไปที่สำนักงานเธอเลย
เวลาผ่านไปขนาดนี้แล้วเหรอเนี่ย
ก็ได้ ยังไงฉันก็ต้องหาอะไรกินอยู่ดี
ไม่ได้ วันนี้เธอมีนัดแล้ว
ฉันน่ะเหรอ
ทำไมทุกคนไม่พูดไม่จากันเลยครับ
อย่างกับไม่พอใจที่ท่านประธานมา
ถ้ารู้ว่าท่านประธานจะมาด้วย เราคงจองร้านที่ดีกว่านี้หน่อยแล้ว
เราแค่จะมานั่งดื่มชิลๆ ถือโอกาสเลี้ยงต้อนรับคุณจองกูวอนน่ะค่ะ
งั้นขอจัดแก้วแรก เป็นโซจูผสมเบียร์แบบชิลๆ นะครับ
นี่สิ มันต้องอย่างนี้
นี่
ว้าย ตายแล้ว
หน้าไม่ให้แต่ฝีมือจัดว่าเด็ดแฮะ
- ให้พระเอกของคืนนี้ก่อน - ฉันไม่เอา ยังอยู่ในเวลางานน่ะ
นี่งานเลี้ยงต้อนรับคุณจองกูวอนทั้งทีนะ
งั้นเรามาดื่มแทนเขา เพื่อเป็นการต้อนรับเขาดีกว่า
หมดแก้ว
- ยินดีต้อนรับนะครับ - ชน
คืนนี้บรรยากาศได้นะครับ
- รินให้หน่อย - ครับๆ
นี่
เยอะไปนะนั่น ดื่มนี่สิ
วันนี้ดวงเข้าสังคมของฉันไม่ดี
ไสยศาสตร์ไม่เคยหักหลังจริงๆ ด้วย
ผู้ช่วยชเวชอบโซจูนี่เอง
ดื่มเลยๆ หมดแก้ว
- หมดแก้ว - หมดแก้ว
- เยี่ยม - ใช่
- ดีเนอะ - จริงครับ
ดื่มกันอีกเถอะ
- ชน - เลิศมาก
- ท่านประธานต้องดื่มด้วยไหม - นี่ เอาไปอีก
- ชน - ลุย
ผู้ช่วยชเวจองมีสิ้นแล้ว
คุณผู้ช่วย
ต้องหนุนหมอนนะครับ
อย่างเฉียบ
ท่านประธาน หน้าแดงแล้วนะครับ
หัวหน้าทีมหนักกว่าอีก
ฉันหน้าแดงเพราะฤทธิ์เหล้าน่ะค่ะ
อ๋อ คงงั้นแหละครับ
ผมขอถามอะไรอย่างได้ไหมครับ
คุณเทท่านประธานของเราทำไมครับ
นี่เล่นอะไร เกมตอบความจริงเหรอ
สงสัยท่านประธานจะไม่ใช่สเปกคุณ
วันนี้เราพอแค่นี้…
ไม่นะ ฉันชอบโดโดฮี
- งั้นทำไมล่ะ - นั่นสิ ทำไม
ก็นั่นน่ะสิ ทำไม
เคยเห็นใครแต่งงานกับหมู
แค่เพราะชอบกินหมูไหมล่ะ
ผมเมาหนักแล้วเหรอ
สองทุ่มแล้วนี่นา
- เดี๋ยวรถเมล์หมดกันพอดี - หือ
ผมขอตัวกลับก่อนนะครับ
กลับดีๆ นะครับ ผมขออีกสักแก้ว…
- ลุกขึ้นเลย ลุกขึ้น - อ้าว
- คุณผู้ช่วย - ผู้ช่วยชเว ไปกันเถอะ
- ต้องกลับแล้วครับ - เรากลับก่อนนะครับ
ดวงความรักของฉันวันนี้มันควรจะดีสิ
- ไปครับ ไป - ก็ได้
โธ่เอ๊ย
ทีนี้จะได้ชาร์จสมใจ…
ฉันไม่มีอารมณ์จะให้จับ
ทำไมล่ะ ทำไม ทำไม
ปัญหาอยู่ที่ตรงไหนอีก
ชาร์จต่อหน้าคนอื่นก็ไม่ได้ ชาร์จตอนเธอไม่มีอารมณ์ก็ไม่ได้
งั้นเธอจะให้ฉันชาร์จตอนไหน
นายนี่มัน…
ช่างเถอะ
ฉันก็เป็นคนนะ
ฉันมีความรู้สึก ไม่ใช่แท่นชาร์จ…
คนอะไรขี้งกเป็นบ้า ฉันยอมแก่ลงก็ได้
ถ้าเธอเป็นอะไรขึ้นมาตอนอยู่คนเดียวล่ะ
พวกนายคือแก๊งขยะตอนนั้นใช่ไหม
ขยะเหรอ
ฉันไม่รู้นะว่า คราวก่อนแกเล่นอุบายอะไร แต่…
ดีใจที่ได้เจอนะ แต่ฉันขอรับสายแป๊บ
ฉันยังพูดไม่จบนะ
โห นาย เก่งมาก รุกเร็วนะเนี่ยเราน่ะ เยี่ยมเลย
ฉันว่าจะไม่ทำขนาดนี้แล้วนะ
หมอนั่นมันหยิบหนังสือพิมพ์อีกแล้วเว้ย
เอาล่ะ
(คนบ้านามว่าโดฮี)
- จับมัน - ครับ
เลขหมายที่ท่านเรียกไม่สามารถ…
(กูวอนผู้ช่วยชีวิต)
ไปไหนของเขานะ
(กูวอนผู้ช่วยชีวิต)
คุณแม่
คุณแม่มีสิทธิ์วิจารณ์ความผิด ของคนอื่นด้วยเหรอครับ
ไอ้นี่
จับตัวได้สักที
เฮ้ย
ถ้าเจอลูกพี่เรา
ฝากสวัสดีเขาด้วยนะ
จองกูวอน
โดโดฮี
มาเอาไร
ฉัน…
เป็นบอดี้การ์ดของบอดี้การ์ด
พูดอะไรวะนั่น
นี่ ฝากทีซิ
อย่าเข้ามานะ อย่าเข้ามา
ทำไมต้องมีปัญหากับการชาร์จแบตทุกที
อย่าเข้ามานะ อย่าเข้ามา
นั่นปืนเหรอ
จับเธอไว้ จับไว้ๆ
จองกูวอน
เต้นแทงโก้
เป็นไหม
แทงโก้เหรอ
- อะไรเนี่ย - ต้องมีอะไรผิดพลาดตรงไหน
แปลกๆ แล้วนะ
เวลาเต้นแทงโก้ การเชื่อใจคู่เต้นคือสิ่งสำคัญ
ยังจะมีอารมณ์มาเต้นแทงโก้อีก
ตั้งสติให้มั่น
อย่าไปหลงกลพวกมัน
เป็นไรวะเนี่ย
จัดการมัน
ข้างหลังมีมีด
เฮ้ย เอามาซิ
ไอ้เวรพวกนี้ จู่ๆ พวกแกจะเต้นทำบ้าอะไรวะ
ตั้งสติให้ดีสิวะ
อะไรเนี่ย
"กฎข้อแรกของบอดี้การ์ด"
"เฝ้ามองแต่เธอคนเดียว"
"ข้อสอง"
"อย่าห่างจากเธอ"
"และข้อสาม"
"ห้าม…
ตกหลุมรักเธอเด็ดขาด"
(ปีศาจของฉัน)
ต้องมีอะไรผิดพลาด
ฉันกับมนุษย์ที่ต่ำต้อยเนี่ยนะ
ทำไมทำแบบนี้กับฉัน ฉันทำอะไรผิดเหรอ
ฉันไม่มีเหตุผลที่จะต้องใจดีกับเธอนี่
ขอประกาศว่าประธานโนซอกมิน ได้รับเลือกเป็นรักษาการประธานใหญ่ครับ
ถ้าได้วันแต่งงานแล้ว ส่งการ์ดเชิญมาด้วยนะ
ฉันต้องไปร่วมงานเพราะเธอคือครอบครัว
จะเป็นใครก็ได้ทั้งนั้น ยังไงก็ไม่ใช่การแต่งงานจริงๆ
จดทะเบียนสมรสวันนี้เลยเถอะค่ะ
เธอจะแต่งงานกับคนแบบนั้นจริงๆ เหรอ
จะโกรธอะไรนักหนา
อย่าเดือดอยู่คนเดียว บอกมาสิว่าปัญหาคืออะไร
อยากรู้เหรอ ว่าปัญหาคืออะไร
คำบรรยายโดย: รักษ์สุดา ขุนรักษ์