ROMANS Z DEMONEM
Ty draniu.
W końcu cię dorwałem.
Pozdrów ode mnie szefa.
Jeong Gu-won.
Do Do-hee.
Czego chcesz?
Jestem…
ochroniarzem swojego ochroniarza.
Nie zbliżajcie się.
Czemu ładowanie zawsze jest problemem?
Nie zbliżajcie się.
Brać ją!
Jeong Gu-won!
Umiesz…
tańczyć tango?
Tango?
Podczas tanga trzeba ufać partnerowi.
Czemu nagle mówisz o tangu?
Brać go!
Za tobą!
Idioci, dlaczego tańczycie?
Weźcie się w garść!
Co to ma być?
Zasada pierwsza ochroniarzy.
Nie spuszczaj jej z oka.
Zasada druga.
Nie oddalaj się od niej.
Zasada trzecia.
Nigdy…
się w niej nie zakochaj.
Co się stało?
Nic ci nie jest?
Zgłosiłam to.
Chodźmy stąd.
Jeong Gu-won!
Jeong Gu…
Jeong Gu-won!
Drzwi zamykają się.
Co to ma być?
ODCINEK 5 TYLKO TY
FUNDACJA SUNWOL
Co się stało? Nic ci nie jest?
Dajcie apteczkę!
- Pokaż. - Ktoś chce mnie zabić?
Dlaczego ten miecz jest taki ostry?
Co?
Jesteś profesjonalistką.
Byłaś tak wczuta,
że zacięłaś się tępym mieczem.
Dziękuję.
Sprawdzaj rekwizyty, dobrze?
Sprawdzajcie rekwizyty!
Jest.
Daj. Ja to zrobię.
Niedługo przedstawienie, ale dyrektor Jeong ma to gdzieś.
Ja tu jestem cały czas.
- To nie wystarczy? - Oczywiście, że nie.
No tak.
Coś go łączy z Do Do-hee?
- Co? - Siedzi z nią w pracy.
Zawsze są razem.
Przestań.
Wiesz, że ma serce ze stali.
Zalecasz się do niego od 20 lat,
a on nigdy nie mrugnął…
Boże.
Może mrugnął.
Chodzi o to,
że jego serce jest zimne jak 200-letnie lody,
które leżą na dnie zamrażarki.
Jest tak zamrożone, że nie funkcjonuje prawidłowo.
Jest nie tylko przystojny, jest nieziemsko przystojny.
Ale od 200 lat…
Od 200 lat jest singlem. Nie bez powodu.
Cały czas mnie to dręczy.
Mam złe przeczucie co do tej dziewczyny.
Musi być jej ochroniarzem?
To w tej chwili najlepsze rozwiązanie.
Nie zrobisz przerwy?
Nic mi nie jest.
Zostało mało czasu.
Zacznijmy od początku.
Coś jest ze mną nie tak.
Zakochanie się w bezwartościowym człowieku?
Czy to…
przez tatuaż?
No ale…
Dlaczego patrzy na mnie z pogardą?
Miał obsesję na punkcie nadgarstka.
Czemu nagle zachowuje się, jakbym nie istniała?
Muszę to znosić?
Tylko ja to poczułam?
On pewnie też.
Czemu nagle stał się taki zimny?
Gorący, a potem zimny.
Jest kawą z lodem czy co?
Wszystko jedno, czy jest gorący, czy zimny.
Dam sobie z nim spokój.
I tak byłam zbyt natarczywa.
JUTRO: RANDKA W CIEMNO
Nie, muszę się dowiedzieć,
czy jest dla mnie gorący, czy zimny.
FUNDACJA SUNWOL
To tutaj.
Ostatni raz będę natarczywa.
Wszystko ze mną w porządku.
To tylko efekt uboczny utraty mocy.
Jeśli spyta, co tu robię,
powiem, że ciągle myślałam
o tamtych zbirach i nie mogłam spać.
Przychodzę późno bez zapowiedzi.
Ucieszy się, jeśli coś do mnie czuje.
Jeśli nic nie czuje, to się wkurzy.
To zajmie tylko chwilę.
Jego oczy nie będą kłamać,
gdy mnie zobaczy.
Kim jesteś?
A ty? Jesteś złodziejką?
To ty na nią wyglądasz.
Ty też nie wyglądasz normalnie.
Do Do-hee?
- Znasz mnie? - A ty mnie nie?
Nie rozpoznałaś Star Jin.
Czyli to ja jestem tu gwiazdą.
Wyjdź.
Obcy nie mają tu wstępu o tej porze.
Nie jestem obca, więc nie wyjdę.
Wątpię.
Mnie i dyrektora łączy wyjątkowa więź.
Jeong Gu-won?
Światło jest włączone.
Gdzie on jest?
Nie wygląda na kogoś, kto lubi naukę.
Pewnie są tylko na pokaz.
Jego hobby to zbieranie starych zegarów?
Czemu wyglądają tak samo?
Te cyfry…
Wszystko w nim jest niezwykłe.
Kto ci pozwolił tu grzebać?
To twój pamiętnik?
Po co te nerwy?
Krzyż?
Ty zboczeńcu.
Co?
Czemu jesteś półnagi?
Nie powinnaś ćwiczyć?
To nie jest…
Skarbie.
Miałeś nie obnażać się przy innych kobietach.
- „Skarbie”? - Gdy to robisz,
dziewczyny lgną do ciebie, mimo że je odtrącasz.
Jak muszki owocówki.
Przestań i wracaj na próbę.
Przy ludziach zawsze jesteś taki oziębły.
Jesteś uroczy.
Przyjdź później do teatru.
Musimy porozmawiać.
Tak właśnie wygląda
wyjątkowa więź.
Kim ona jest?
Nie twoja sprawa.
Prawie się tam pozabijałyśmy.
Chciałabym wiedzieć, kogo omal nie zabiłam.
Przychodzisz tu o tej porze, by wnikać w moje życie osobiste?
Nie.
Tylko tak nagle
sobie poszedłeś.
Martwiłam się.
Nie chciałem z tobą być.
A ty znowu
zawracasz mi głowę.
Zrobiłam coś nie tak?
- Nie. - Czemu jesteś taki niemiły?
A czemu mam być dla ciebie miły?
To wszystko?
Najwyraźniej się myliłam.
Przepraszam za najście.
Do Do-hee.
Nie mogłaś się bardziej mylić.
Panie Park, Do Do-hee wychodzi.
Niech bezpiecznie wróci do domu.
Sprawdź skrytkę numer 17.
Dobrze reagujesz na leki,
ale monitorujmy postępy.
Wszystko w porządku, prawda?
To nic wielkiego,
ale kogoś zabiłem.
Rozumiem.
Co?
Sprawdzam, czy pan słucha.
Szaleniec.
- Napijemy się? - Tak.
Nie wiedziałem, że ma pan mocną głowę.
Mam, ale się hamowałem.
Pewnie ciężko było panu hamować się w wielu sprawach.
Dziękuję za szybką odpowiedź w sprawie zespołu audytowego.
Stabilność firmy to nasz priorytet.
Ktoś musi zająć miejsce po mojej matce.
Będę znów liczyć na waszą pomoc.
Testament pani prezes został upubliczniony,
więc wszyscy zaakceptowali najmłodszą prezeskę w historii.
Nie jest łatwo
publicznie pana poprzeć.
Do-hee jest dla mnie jak siostra, ale dużo się od niej uczę.
Daje dobry przykład.
Ale…
gdybyśmy dalej pozwalali na takie wyjątki,
świat wywróciłby się do góry nogami.
Na świecie nie jest już łatwo.
Ludzie nie będą tolerować niesprawiedliwości.
Nepotyzm stał się
strasznym tabu.
Nie możemy zrobić czegoś, co nie spodoba się udziałowcom.
Chyba mnie nie rozumiecie.
Wyjaśnię to.
Otrzymaliście ostatnio
coś od naszego podwykonawcy, prawda?
„Zarząd rozwiązał zespół audytowy założony na ostatnie polecenie pani prezes
i przyjął pieniądze od podwykonawcy”.
To jak przyznanie się do wszystkich waszych przewinień.
Pan tak kazał.
Ja?
Syn opłakujący zmarłą matkę
zrobiłby coś takiego?
Nie dałem ani nie dostałem pieniędzy.
Jak to udowodnicie?
To chciwość was zwiodła, a nie ja.
Na świecie nigdy nie było łatwo.
Stratują cię i pożrą,
jeśli nie masz władzy.
Bezsilni przetrwają tylko w jeden sposób.
U boku najsilniejszych.
Tylko tak.
To prawda.
Jestem szalony.
Co do pana Cha.
Jak długo dla ciebie pracował?
Prawie dwa lata przed przejściem do Mirae Group.
Nie zauważyłeś niczego podejrzanego?
Nie.
Tak bezczelnie okradał firmę.
Nie był bezczelny.
Był chciwy.
Masz rację.
Wejdę, gdy skończysz.
Czego się boisz?
Nie słyszałam cię.
Co porabia Do-gyeong?
Nie wiem.
I nie chcę wiedzieć.
Jadłeś kolację?
Oczywiście.
Nie zeszła.
KOSZ NA UBRANIA
Brawo!
Star Jin, nigdy nie zawodzisz.
Nawet z kontuzją.
To było ekstra.
A ty co myślisz, dyrektorze?
Było dobrze.
Wciąż się mylę.
Wypadałam z rytmu.
Tak?
W końcu znalazłeś czas, żeby tu być, ale nie możesz się skupić.
Ostatnio jesteś jak pusta skorupa.
To świetnie wyglądająca skorupa. Czego jeszcze mu trzeba?
Trzymaj się rytmu.
Zadowolona? Wychodzę.
KONTROLER
ABRAXAS DOŁĄCZYŁ DO CZATU
ABRAXAS: NA NAGRANIU NIC NIE WIDAĆ
To jego sprawka.
Tego dziwnego faceta obok niej.
Niezłe z niego ziółko.
Sam pokonał tylu przeciwników.
ABRAXAS: JEST OD CIEBIE LEPSZY
IM BARDZIEJ NIEUCHWYTNA OFIARA, TYM WIĘKSZA SATYSFAKCJA
UPOLUJ OFIARĘ, A UGASISZ PRAGNIENIE
Gdy on zniknie,
wykonam zadanie.
WYJDŹ
Dzień dobry!
Tak, dzień dobry.
O tym ostatnio mówiłeś?
Wydaje mi się czy temperatura spadła o kilka stopni?
Ale mogło być gorzej.
Na miejscu pani Do dałbym mu wypowiedzenie.
Jakie powiedzenie?
Przecież mówię.
Ale z ciebie tępak.
O czym ty mówisz?
Ludzie mnie kochają, bo jestem spostrzegawczy i towarzyski.
Świetnie.
Zazdroszczę ci.
Nie musisz mi zazdrościć.
Pokłóciliście się?
Ty i pani Do.
Widziałam,
że na kolacji trzymaliście się za ręce.
Nie martw się.
Jestem tu wyrzutkiem, więc dochowam twojej tajemnicy.
To jak było?
Pokłóciliście się?
Nie mogę w spokoju przeczytać gazety.
- Zamknij drzwi. - Dobrze.
To nie kawa jednorodna.
Kto nazwał to kawą?
To pomoże ci przetrwać dzień.
- To alkohol? - Nie mów o nim teraz.
Kawa rozpuszczalna.
Jak można pić te ścieki?
Wymyślono ją, żeby wyzyskiwać pracowników.
Jest takie powiedzenie.
„Kawa rozpuszczalna to jedyna przyjemność zapewniona przez szefa”.
- „Przyjemność”? - Tak.
Ludzie za bardzo przesadzają.
Pijecie to, żeby zapomnieć o byciu niewolnikami?
Szukałem pracy przez trzy lata.
Marzyłem wtedy o tym,
żeby napić się kawy rozpuszczalnej w biurze.
Najważniejszy jest identyfikator pracownika na szyi.
Masz zadatki na niewolnika.
Zmarnowałeś trzy lata, żeby zostać niewolnikiem?
Tu jesteś, panie Jeong.
- Panie Jeong, pani Do wychodzi. - Oto rada
od kogoś bardziej doświadczonego.
Zamknij się.
„Zamknij się”? Jesteś taki…
Nie powinni nam płacić za przerwy, prawda?
Prawda?
Halo. Cześć, jak się masz?
To Hassan? Co słychać, Hassan?
Hassan…
Kawy?
Pani Do wychodzi.
Mocna jest.
Produkujemy napoje.
Kto miał czelność zamówić napoje w innej firmie?
Młodzi ludzie w tych czasach…
Są niesamowici. Podziwiam ich.
Gdzie on jest?
Pani Shin też nie ma.
Pani Shin.
Do Do-hee. Jesteś cała?
Tak.
Co się dzieje?
Złapałam sprawcę, pani Do.
Ma skręconą głowę!
Nie żyje?
To nie sprawca. To nie on.
Znasz go?
On żyje.
Dyrektor Jeong!
Dokąd idziesz?
Kim jesteś? Odejdź!
- Dyrektorze Jeong. - Nie zbliżaj się.
- Dyrektorze Jeong. - Odejdź.
Martwiłem się,
bo wyglądałeś na przybitego.
Chciałem sprawdzić, co u ciebie.
Nie chciałem budzić podejrzeń,
więc przebrałem się za dostawcę.
Dobra robota.
Wcale nie wzbudziłeś podejrzeń.
Nie sądziłem, że wezmą mnie za sprawcę.
Nawet z tyłu emanuję dobrocią.
- Czyżby? - Tak.
Jak mogłeś zrobić
coś tak bezsensownego?
Zachowywałem dystans społeczny,
ale ty wszystko zniszczyłeś!
„Dystans społeczny”?
Tak.
Gdy tak o tym myślę, to wszystko przez ciebie.
Od kiedy pokazałeś mi ten dziwny film Bodyguard,
coś jest ze mną nie tak.
To znaczy?
Moje serce…
Przepraszam.
Podobno jest pan z Fundacji Sunwol.
Przepraszam za nieporozumienie.
Ale gdyby pan Park Fork-you nie zachowywał się podejrzanie…
Jest z Fundacji Sunwol.
Niepotrzebnie użyłam siły.
Nie nazywam się Park Fork-you, tylko Park Bok-gyu.
Park Fork-you.
Bok-gyu.
Fuck-you.
- Tylko ja to słyszałem? - Tak.
Moja sytuacja bardzo ją stresuje.
Przepraszam.
No…
Rozumiem.
Zrekompensujemy panu obrażenia fizyczne i psychiczne.
To nie będzie…
niekonieczne.
- To nie będzie konieczne. - Jak chcesz.
Ale…
- To ja oberwałem. Dlaczego… - Cicho.
Wszystko w porządku?
Słucham? Tak, w porządku.
Gdzie odbędzie się spotkanie?
No tak. Proszę za mną.
- Dobrze. - Chodźmy.
Coś ci wyjaśnię.
Nie siedzę cicho, bo się nie znam.
Oddaję ci pałeczkę,
bo rodzina ma pierwszeństwo w kryzysie.
Dziękuję.
Zainwestuj w nas, jak obiecałeś.
Bo przestanę.
Przepraszam za spóźnienie.
Myślałam, że nie przyjdziesz.
Jasne, że przyszedłem. Nie zostawiłbym cię tu samej.
Zanim omówimy program,
musimy zagłosować nad uruchomieniem zarządzania kryzysowego.
Tak postanowiono…
- Już? - …by zminimalizować zamieszanie
po śmierci pani prezes.
Pełniącym obowiązki prezesa
zostanie prezes Noh Suk-min z Mirae Electronics.
Posłuchajmy pana Noh.
Mama całe życie budowała Mirae Group.
Zrobię wszystko, żeby przywrócić stabilność w firmie.
Dyrektorzy, proszę zagłosować na urządzeniach.
ZA: 16, PRZECIW: 2, WSTRZYMAŁO SIĘ: 0
Ogłaszam, że prezes Noh Suk-min
większością głosów będzie pełnił obowiązki prezesa.
Dziękuję, że powierzyliście mi to stanowisko.
Obiecuję położyć fundamenty pod przyszłość Mirae Group.
Chodź, Do-hee.
Ilu masz ochroniarzy?
Czego się boisz?
Ale pewnie
im bardziej zgrzeszyłaś, tym masz większe poczucie winy.
W porządku, Seok-hoon.
Szczekający pies nie gryzie.
Szczeka ze strachu.
Nie masz sojuszników.
Przynajmniej takich z władzą.
- Su-ahn. - Ocknij się, Seok-hoon.
Jako inwestor nie powinieneś się lepiej orientować?
Nie może być prezeską.
Ma zbyt wielu wrogów.
Nie pozwolę na to,
choćbym miała oddać to, co moje.
Szkoda.
Stanie się to szybciej, niż myślisz.
Myślisz, że będę bezczynnie patrzeć?
Czekam na twój kolejny ruch.
Cholerna…
Wystarczy.
Mama byłaby zrozpaczona, gdyby zobaczyła taką kłótnię w rodzinie.
- W jakiej rodzinie? - Noh Su-ahn.
Wszystko dzieje się tak szybko. Mamy wyznaczonego prezesa.
Sytuacja tego wymagała.
Na chwilę zostawię firmę pod twoją opieką.
Do-hee.
Pośpiech prowadzi do błędów.
Małżeństwo może na zawsze zmienić twoje życie.
Na spokojnie znajdź tego jedynego.
Firmę zostaw mnie.
To miłe.
Ale to nie potrwa długo.
Wyślij mi zaproszenie na ślub.
Chcę tam być jako twoja rodzina.
Ładny tatuaż.
Pasuje ci.
Zrobiłaś sobie tatuaż? Kiedy?
Niedawno.
Rozumiem.
Masz chwilę?
Do-gyeong.
Wszyscy wyszli. Gdzie Do Do-hee?
Wiesz, kim jestem.
Nie wiem.
Zaskoczę cię.
Nie lubię niespodzianek.
Rzadko zwracam uwagę na pracowników,
ale przykułeś moją uwagę,
gdy odrzuciłeś oświadczyny Do-hee.
Interesujesz się modelingiem?
Będziesz wielki.
Bardziej nie powinienem.
Przystojny i opryskliwy.
Pan Jeong Gu-won?
Do-hee mówiła, że wiele razy ją uratowałeś.
Dziękuję, że nad nią czuwasz.
Opiekuj się moją Do-hee.
Nie zrobiłem tego dla ciebie.
I nie mów mi, co mam robić.
NOH SU-AHN
Nie przejmuj się.
Dla wszystkich jest taki niemiły.
Chodźmy.
Dokąd idziesz?
Musimy porozmawiać.
„My”?
„Moja Do-hee”?
To dlatego spóźniłem się na zebranie zarządu.
„Sprawozdania finansowe Mirae Group”? Są sprzed dwóch lat.
Znalazłem coś podejrzanego.
Dwa lata temu Mirae Group
kupiło od firmy statek za wysoką cenę.
Ale statku nigdzie nie ma.
Poszperałem trochę.
Ta firma niedawno splajtowała.
To książkowy przykład oszustwa księgowego.
Co oni knują sami w samochodzie?
Poszperam dalej.
Nie mogli usunąć wszystkich dowodów.
Obyś miał rację.
Swoją drogą,
ty i pan Jeong nie czujecie się przy sobie niezręcznie?
Dlaczego? Tylko razem pracujemy.
Pójdę już.
Trzymaj się.
Dam znać, jeśli coś znajdę.
Dzięki, Seok-hoon.
Dla ciebie wszystko.
„Dla ciebie wszystko”, akurat.
Do-hee.
Nieważne. Trzymaj się.
Dobrze.
Co to za tęskny wzrok?
- Co? - Co?
- Patrzyłeś na mnie. - Tak?
Ludzie czują, gdy ktoś im się przygląda.
Masz urojenia.
Już nie.
Nie obchodzi mnie, co robisz,
i niczego sobie nie dopowiadam.
Miło to słyszeć.
GŁÓWNY PRAWNIK JEONG JUN-HO
Coś tu śmierdzi.
Możemy wnieść oskarżenie?
Do tego potrzeba niezbitych dowodów.
Ściganie czebola może kosztować cię życie.
Poszlaki nie wystarczą.
Sprawdziliśmy motor, którym jechał,
ale był niezarejestrowany i nie do namierzenia.
A rysopis
nie pasował do nikogo w bazie danych.
Nie robimy postępów.
Może powinnam być przynętą.
Proszę nie robić takich rzeczy.
Rozumiem pani obawy,
ale obiecuję, że jak najszybciej wróci pani
do bezpiecznego życia.
KOMISARIAT SEUL SEOCHO
O co ci chodziło z tą przynętą?
Musiałby się pojawić, żeby mnie skrzywdzić.
Tak możemy znaleźć trop.
Jesteś lekkomyślna.
Jestem zdesperowana.
Trudno mi to przyznać,
ale jesteś świetnym ochroniarzem.
Pani Do Do-hee?
Tak. Miło mi.
Prokurator Choi Woo-sun.
Zrobię wszystko,
bo jestem najlepszy.
W końcu się spotykamy.
To zaszczyt.
Usiądź.
A to kto?
To mój ochroniarz. Przepraszam.
Nie ma sprawy.
Zwyczajna praktyka dla wyższych sfer, prawda?
Przepraszam za tamto.
Dobrze wyszło.
Twoja wartość wzrosła.
Moja wartość?
Podobno zostaniesz prezeską.
No tak.
Zamówiłem za ciebie.
Lubisz steki i wino, prawda?
Mnie też lubisz, prawda?
Jesteś prokuratorem?
Uważaj,
bo oskarżę cię
o kradzież mojego serca.
Skąd on zna takie teksty?
Najpierw zjedzmy.
Kazałem podać wszystko razem.
Koreańczycy uwielbiają stół pełen jedzenia, prawda?
- Chce pan spróbować? - Oczywiście.
Smakuje mi.
Nie piję w ciągu dnia.
Szkoda.
Następnym razem spotkamy się wieczorem.
Zamówiłem homara, bo mi go polecili.
Niech sprawdzę.
Traktujmy jedzenie jak wino.
Można go skosztować
po delektowaniu się jego aromatem.
Wypełnij nos jego aromatem.
Puszczaj.
Przepraszam. Zaraz wracam.
Co robisz?
Zamknąłem mu usta.
Nie mogłem tego znieść.
Nie wtrącaj się.
Nie mam nastroju na twoje żarty.
Przepraszam.
- Wszystko w porządku? - Oczywiście.
Ten homar jest bardzo świeży.
Co robisz później?
Mam rozprawę w sądzie.
Czemu pytasz?
Zarejestrujmy dziś nasze małżeństwo.
Masz ikrę.
Ludzie, którzy mają robić wielkie rzeczy,
są niezwykli.
No to…
spotkamy się w biurze okręgowym po rozprawie.
Do zobaczenia.
Nie wierzę, że za dwie godziny się pobierzemy.
Ja też nie.
Do zobaczenia.
Naprawdę poślubisz tego nikczemnika?
To prokurator.
Potrzebuję kogoś, kto zaatakuje ze mną czebola.
Ale nie możesz za niego wyjść.
A co cię to obchodzi?
Nieważne, kto to będzie.
To małżeństwo na niby.
Przygotuj oświadczenie.
Ślub odbędzie się jutro.
Ty i pan Jeong możecie być świadkami.
Kto tak powiedział?
Znajdź dla mnie sukienkę, pani Shin.
Elegancką, żeby dobrze wyglądała przed kamerą.
A obrączki…
Nie trzeba.
Mam je od madam Ju.
Dłużej tego nie zniosę.
Wychodź za mąż czy się rozwódź, mam to gdzieś.
Ale nie rób przy mnie takiej miny.
Nie mów mi, jaką mam robić minę.
Wyglądasz, jakby ciągnęli cię na rzeź.
To na mnie nie patrz.
Masz rację. Nie będę.
Co robisz?
Nie będę musiał z tobą być, gdy złapiemy sprawcę.
- Co? - Złapmy tego drania.
Przepraszam,
ale chyba sami sobie z nim nie poradzimy.
Mamy szczęście, że żyjemy.
Jeśli znów go spotkamy…
To co?
Jesteście słabeuszami.
Szef przewróciłby się w grobie.
- Przepraszamy! - Przepraszamy!
Spadajcie. Nie mogę na was patrzeć!
- Spadamy. - Niech pan odpocznie.
Kazałem wam spadać.
Co wy tu robicie?
A co ze sprawcą?
Sama mówiłaś,
że tylko drań rozprawi się z draniem.
Widzisz to?
Znajdź tego gnoja.
Dzikie Psy to dla ciebie jakiś żart?
Myślisz, że zrobię, co każesz?
Świetnie.
Wyładuję się na tobie.
- Jeong Gu-won. - Zrobiłeś unik.
Spróbuj uniknąć tego.
Co robisz?
Nie widzisz?
Mszczę się.
To twoja wina.
Odkąd uderzyłeś mnie w głowę, jestem w rozsypce.
Przestań. Zabijesz go.
Przepraszam.
To moja wina.
Dobrze, zrobię, co każesz.
Za późno.
- Daj nadgarstek. - Nie.
Nie przeszkadzaj mi.
Miałaś mi nie przeszkadzać.
Czemu się złościsz?
Weź się w garść i powiedz mi, jaki masz problem.
Chcesz wiedzieć, jaki jest mój problem?
Ty.
Jesteś problemem.
Moje życie było idealne, zanim cię poznałem.
Odkąd się pojawiłaś, wszystko się pomieszało.
Gdyby nie ty,
wszystko byłoby w porządku.
Zakończmy to.
Możesz odejść.
Nie jesteś moim ochroniarzem.
Dobra, skończmy tę farsę z ochroniarzem.
Coś mi grozi.
Nie wiem, kto mnie ściga ani dlaczego.
Ty potrzebujesz tatuażu, a ja twoich mocy.
To jedyny sposób, żebyśmy dostali to, czego chcemy.
Ludzie idealizują niepotrzebne i niewydajne uczucia
jako część bycia człowiekiem.
Nie wykorzystam cię,
bo nie chcę żerować na cudzym nieszczęściu.
Moje życie było idealne, zanim cię poznałem.
Odkąd się pojawiłaś, wszystko się pomieszało.
Jestem człowiekiem.
Mam uczucia, nie jestem ładowarką dla…
Gdyby nie ty,
wszystko byłoby w porządku.
Zakończmy to.
Dziękuję.
Przepraszam. Coś mi wypadło.
Odezwę się jutro.
Nie…
Nie!
Proszę, nie!
Przestań!
Proszę!
Jeong Gu-won.
Do Do-hee.
ROMANS Z DEMONEM
Do Do-hee tym razem mogła naprawdę zginąć.
Dowiemy się, kto za tym stoi. Prawdziwy sprawca kierujący tym w masce.
Co z tego, że kogoś zabiję?
Muszę wiedzieć, przez co przechodzi.
Jakim prawem?
Jestem po jej stronie.
Co ich tak śmieszy? Co jest takie zabawne?
- Jesteś zazdrosny? - Co?
Nie rozumiem, czemu ludzie są zazdrośni.
Dlaczego ją zwodzisz?
Tak po prostu.
Nie chcę, żeby umarła.
Napisy: Kamila Krupiński