(ปีศาจของฉัน)
ล็อกเกอร์หยอดเหรียญเหรอ
วาร์ปสิ
ทำไมมัน…
เอ่อ คือ…
เห็นเธอบอกว่าถ้าจะสะกดรอยเขา เราก็ต้องปิดหน้าไว้ไง
ก็ดีไปที่ได้ผล
จู่ๆ ก็วาร์ปไม่ได้ขึ้นมาเฉย
นั่นสิ ทำไมจู่ๆ ถึงวาร์ปไม่ได้นะ
โนโดกยอง
ไม่อยู่แล้ว
ไปไหนนะ
ออกไปข้างนอกแล้วเหรอ
(ตู้ล็อกเกอร์หยอดเหรียญ)
จะให้โนโดกยองจับได้ไม่ได้
เขาตั้งใจมาหาอะไรในนี้นะ
หยิบไปแล้วงั้นเหรอ
หาอะไรอยู่เหรอ
เธอคืออาราบิก้าตอนนั้นเหรอ
อาราบิก้าเหรอ
กาแฟน่ะนะ
หาอะไรอยู่ล่ะ
ฉันเป็นตัวแม่ประจำย่านนี้ บอกมาได้เลย
คุณเป็นใครนะคะ
เห็นเป็นอะไรล่ะ
- ขอทาน - โป๊ะเชะ
รับโอนด้วยนะจ๊ะ
(เยซูคอร์ปอเรชั่น ธนาคารแดกุก)
"เยซูคอร์ปอเรชั่น" เหรอ
เป็นบริษัทแล้วฟังดูน่าเชื่อถือไง
แล้วนี่โผล่มาจากไหนไม่ให้สุ้มให้เสียง
พวกเธอไม่ได้ยินเองต่างหาก ไม่ใช่ว่าฉันไม่ให้สุ้มให้เสียง
และไม่ใช่ว่าฉันโผล่มาหานะ
พวกเธอมาเหยียบเขตฉันเอง
เขตเธอเหรอ
ที่นี่เป็นทำเลทองยืนหนึ่ง
อบอุ่น แดดส่องถึง
เราไม่มีเวลามาทำอะไรแบบนี้นะ
มันติดๆ ดับๆ นี่
อะไรที่มันริบหรี่
ย่อมต้องดับลงเป็นธรรมดา
คนรู้จักเหรอ
ก็แค่หนึ่งในมนุษย์เสียสติ ที่วิญญาณไม่อยู่กับร่องกับรอย
ไม่ต้องสนใจหรอก
(ตอน 7 ความสัมพันธ์อันมัวหมอง)
ไปไหนของเขานะ
ตามไปกันเถอะ
อันนี้น่าจะเข้าท่า
ทำอะไร
ขอทดสอบหน่อย
ก็ปกตินี่
ปัญหาอยู่ตรงไหนนะ
เราตามหาโนโดกยองกันก่อนดีกว่า
ตามเข้าไปในบ้านไหม
ไม่ มัน…
มันอันตรายเกินไป
ถอยกันก่อนแล้วกัน
โดกยอง
- ครับ - มาคุยกันหน่อยสิ
ช่วงนี้แกยังไปพบจิตแพทย์อยู่ไหม
ขอพักไว้ก่อนนะครับ ช่วงนี้ยุ่งๆ
พอดีว่า
พ่อแกเขาถามว่าช่วงนี้แกทำอะไรอยู่น่ะ
แล้วไงต่อครับ
ฉันตอบไปว่าไม่รู้
ก็คงงั้น
ไม่รู้ต่อไปเป็นพอครับ
โดกยอง
ผมจะจัดการเอง
ต่อไปไม่ต้องนัดพบแพทย์อีกนะครับ
ไอ้พวกจิตแพทย์มันเชื่อไม่ได้
อาจารย์คะ
ทำสมาธิวันนี้สนุกมากเลยค่ะ
พรุ่งนี้ฉันต้องไปร่วมงานการกุศล
เลยอยากจะขอเปลี่ยนเวลาสักหน่อย
ได้สิคะ
ขอบคุณค่ะ
การเชื่อมต่อไม่ดีเหรอ
ปัญหาอยู่ตรงไหนนะ
โอ๊ย ประสาทจะกิน
จริงสิ
จะว่าไปวันนั้นก็เป็นแบบเดียวกัน
วันที่ฉันสูญเสียพลังไป
พลังมันไม่ฟังฉัน จนฉันเกือบจะถูกรถชน
เพราะงั้นรอยสักถึงไปอยู่กับเธอ
ปัญหาอยู่ที่เธอชัดเจนเลย
ถ้าจะมีปัญหาก็ต้องเพราะนายสิ ไหงมาโทษฉัน
ไม่ได้โทษ
แค่ก่อนเจอเธอ พลังฉันไม่เคยติดๆ ดับๆ สักครั้งเลยไง
ซึ่งแน่นอนว่ารอยสักฉัน ไม่เคยย้ายไปอยู่กับใครด้วย
ก็นั่นแหละ
นายจะสื่อแบบนั้นนี่
ว่าปัญหาอยู่ที่ฉัน นายเลยเกือบถูกรถชน ปัญหาอยู่ที่ฉัน รอยสักนายเลยมาอยู่กับฉัน
และปัญหาก็อยู่ที่ฉันอีก
วันนี้พลังสุดประเสริฐของนาย ถึงได้ติดๆ ดับๆ งี้
ฉันจะสื่อว่าถ้าพลังฉันมันดื้อ ตอนหน้าสิ่วหน้าขวานอีก เดี๋ยวจะวุ่นเอาไง
- เหมือนก่อนหน้านี้ - "วุ่น" เหรอ
ถ้ามันวุ่นนัก ก็อย่าทำตั้งแต่แรกสิ
คิดว่าฉันยอมเพราะชอบใจหรือไง
- งั้นไม่ชอบเหรอ - งั้นนายชอบหรือไง
ทำไมหัวหน้าพัคยังไม่มาอีกนะ
กาแฟสักแก้วก็ยังไม่ได้กิน อึดอัดจะแย่แล้ว ให้ตาย
กาแฟล่ะ กาแฟอยู่ไหน
(โรงละครซอนวอล พิธีฉลองการเสร็จสิ้นการก่อสร้าง)
โรงละครซอนวอล
จะไปงานขึ้นบ้านใหม่ คู่แต่งงานใหม่ที่ไหนเหรอครับ
แต่งกันจริงก็ไม่ใช่ ขึ้นบ้านใหม่ยิ่งไม่ใช่เข้าไปใหญ่ค่ะ
หยอกครับหยอก นี่ก็ตึงจังเลย
ฉันไม่ได้ตึงหรอก คุณเองนั่นแหละที่หย่อนเกิน
สัมภาระเยอะจัดเลยนะคะ ไม่เห็นจะจำเป็นขนาดนั้น
เขาว่ากันแบบนี้ไงครับ
"การมาของใครคนหนึ่ง ย่อมมาพร้อมกับชีวิตของคนคนนั้น"
ชีวิตเอ๋ย มาสิ
มานี่ซิมา
นี่มันอะไรเอ่ย
เสื้อผ้าที่ฉันใส่ ข้าวของที่ฉันใช้
และของรักของหวงเล็กๆ น้อยๆ ที่สะท้อนรสนิยมของฉัน
- นี่เล็กน้อยแล้วเหรอ - อือ
แบบนี้ย้ายมาทั้งมูลนิธิซอนวอลแล้วมั้ง ไม่ใช่แค่นาย
เพราะฉันคือมูลนิธิซอนวอล และมูลนิธิซอนวอลก็คือฉันไง
อันนี้วางตรงไหนเหรอ
นั่นของหวงขั้นสุด วางตรงนี้
ตรงนี้แน่นแล้ว
- งั้นวางในห้องโดโดฮีได้เลย โน่นน่ะ - โอเค
ไม่ได้
เรามาคุยกันหน่อยดีไหม
คุยเรื่องอะไร คนกำลังยุ่ง เอาไว้ก่อนเนอะ
ที่นี่ไม่ใช่พื้นที่ของนายคนเดียวนะ
นี่คือที่ส่วนรวมที่นายใช้ร่วมกับฉัน
แล้วไงต่อ
เอาของไม่จำเป็นออกไปให้หมด
งั้นก็ไม่มีนะ จำเป็นทุกชิ้นเลย
- เอาออกเดี๋ยวนี้ - ไม่เอา
อยากให้ของล้นบ้านหรือไง
แล้วจะซื้อบ้านแคบจนของล้นทำไมล่ะ
บ้านฉันไม่ได้แคบ
ข้าวของของนายมันเยอะเกินต่างหากจ้ะ อีตาบ้าหอบฟาง
นั่นไม่ใช่ข้าวของทั่วไปนะ
มันสะท้อนรสนิยม อดีต และตัวตนของฉันไว้
ความเป็นจองกูวอนน่ะ
งั้นก็ช่วยไม่ได้แหละนะ
เชิญอยู่กับความเป็นจองกูวอนทั้งหลาย ของนายไปนะ
ให้ฉันได้กินกาแฟก่อนสิ
ขอบใจนะ
แบบนี้ค่อยสมจริงหน่อย ว่าประธานแต่งงานแล้ว
การแต่งงานคืออะไรแบบนี้เหรอ
เอาของของตัวเองเข้าบ้าน ตามใจอยากไม่ได้สักชิ้นงี้เนี่ยนะ
ผมก็ไม่รู้หรอก ไอ้เราก็โสดจนเจิดจ้าซะด้วย
หัวหน้าพัค…
คงจะไม่ได้แต่งอยู่ดี แต่ยังไงก็อย่าแต่งเลย
- ถุยๆ ๆ - เฮ้ย กาแฟ
ดูพูดเข้า
เดี๋ยวผมขนของกลับเอง
ประธานกลับเข้าไปเถอะ
ไม่
ฉันก็มีศักดิ์ศรี
เข้าไปทั้งอย่างนี้ไม่ได้หรอก
ปัดโธ่ กว่าฉันจะได้กาแฟนี่มานะ
ฮะ
น้ำลายลงไปเยอะเลยเหรอ
ไม่กินแล้ว
คงเพราะผมกินกระเทียมมามั้ง
การแต่งงานก็แบบนี้แหละค่ะ
พูดอย่างกับแต่งงานแล้วเลยนะคะ
แต่งแล้วน่ะสิคะ
- คะ - ถ้าจะพูดให้ถูก ฉันเคยแต่งมาแล้วค่ะ
ตอนไหนคะ
ตอนพักร้อนเมื่อห้าปีก่อนค่ะ
ฉันเก็บเงียบไว้ ไม่ได้บอกใคร เพราะอะไรก็เกิดขึ้นได้เสมอ
เรียกอีกอย่างว่าซุ่มแต่งน่ะค่ะ
นั่นคือสิ่งเดียวเลย
ที่ฉันขอชื่นชมตัวเอง สำหรับการแต่งงานในครั้งนั้น
การแต่งงานคือความบ้าบอ ในหลายๆ แง่เลยนะคะ
นี่ด้วยเหรอ
บันเทิงสุดๆ
เห็นไหม ก็ยัดได้หมดเนี่ย
ไม่เข้าใจเลยว่าจะอยู่ในบ้าน ที่แคบกว่ารถไปทำไม
บ้านน่ะไม่ได้แคบหรอก ประธานต่างหากที่เยอะจนล้น
ดูสิเนี่ย ความบ้าสมบัติล้วนๆ
(คนบ้านามว่าโดฮี)
ใครครับ
"ใครครับ" เหรอ
โทษนะคะ คุณใคร จะไม่กลับเหรอคะ
ไหนว่าเชิญไปอยู่กับความเป็นจองกูวอนไง
นี่หมอนี่หนีออกจากบ้านเหรอ
มาอยู่ได้วันเดียวก็หนีออกไปแล้วเหรอ
ต้องดัดนิสัยซะหน่อยแล้ว
อย่าหวังว่าฉันจะโทรหาอีกนะ
ไม่น่าบันทึกลายนิ้วมือเลย
แล้วซ่อนไอ้นั่นไว้ตอนไหนอีกเนี่ย
ชิ เพิ่งจะไล่ฉันออกมาหยกๆ
หัวหน้าพัคกลับไปได้แล้ว
ยุ่งกับการเตรียมการแสดงอยู่นี่
อันที่จริง พอรู้ว่าประธานแต่งงาน ดาราจินก็หายต๋อมไปเลย
จะแถลงข่าวพรุ่งนี้อยู่แล้ว แต่เธอไม่ยอมรับสาย
ไม่มาซ้อมอีกต่างหาก
ประธานช่วยไปปลอบเธอหน่อยได้ไหม
ทำไมฉันต้องไป
ก็ในมุมของดาราจิน คงเหมือนกับพ่อแม่มีชู้ไง
พอเลย ถ้าเธอไม่กลับมาก็ยกเลิกให้หมด
- จะยกเลิกได้ยังไง… - ไปซะ
- ไงก็เถอะ… - ไป
อะไรเนี่ย
จองกูวอนนี่เยอะสิ่งชะมัด
เข้าขั้นแยกอัตตาแล้วไหมแบบนี้
แกเป็นเครื่องเคียงแล้วสิเนี่ย
เครื่องเคียงเหรอ
ก็เป็นใครสักคนที่อยู่ตรงนั้นเสมอ
จนอีกฝ่ายไม่รับรู้ถึงความสำคัญ และละเลยได้ง่ายๆ
นิดๆ หน่อยๆ ก็เป็นสนามอารมณ์ เหมือนเป็นของตาย
เราก็เป็นแบบนั้นไง
เพราะงั้นก็เลยจัดปาร์ตี้เซอร์ไพรส์นั่นเหรอ
จะได้รับรู้ถึงความสำคัญงี้
คุณนายจูโหยหาความรักจากหนูสินะ
ฉันชอบนะ ที่เราเป็นเครื่องเคียงของกันและกัน
ครอบครัวที่แท้จริงเป็นแบบนั้นนี่
ถึงเราจะไม่เกี่ยวข้องกันทางสายเลือด
แต่ก็เป็นเหมือนคนในครอบครัวที่สุด
ใช่เลย
แต่ไม่ต้องกังวลไปนะ
ไม่มีใครแทนที่คุณนายจูของหนูได้หรอก
(พี่ซอกฮุน)
อือ พี่ซอกฮุน
อือ โดฮี อยู่ไหนเหรอ
ฉันอยากคุยกับเธอส่วนตัวหน่อย
เรื่องอะไรเหรอ
เกี่ยวกับคุณจองกูวอนน่ะ
จะไม่โทรหาฉันอีกว่างั้น
โอเค งั้นก็ใช้ชีวิตในรถนี่แหละ
ก็ได้
บ้าบอ
สัมภาระบ้าอะไรเยอะเบอร์นี้
ดีกว่าบ้านอีก
กว้างขวาง แถมสบายกว่า
เลขาชินอยู่ด้วยสินะครับ
พอดีคุณจองกูวอนย้ายเข้ามาวันนี้น่ะค่ะ
ครับ
- ไปที่ห้องอ่านหนังสือไหม - อือ
มีอะไรเหรอ
คุณจองกูวอนย้ายมาอยู่ถาวรเลยเหรอ
เผื่อคนเอาไปแขวะ ว่าเราแต่งกันปลอมๆ น่ะ
ทำไมเล่า มีอะไร
หรือว่าจองกูวอนไปก่อเรื่องอะไรไว้
โดฮี เธอรู้จักคุณจองกูวอนดีแค่ไหนเหรอ
ก็ ไม่รู้สิ…
ก็ไม่ได้รู้จักลึกซึ้งนักหรอก
เธอได้สืบอะไรเกี่ยวกับคุณจองกูวอน ก่อนจะแต่งงานกับเขาไหม
หมายถึงเทือกเถาเหล่ากอ หรือการศึกษาไรงั้นเหรอ
ฉันมีอะไรจะให้ดู
นี่ภาพถ่ายพิธีฉลองการเสร็จสิ้น การก่อสร้างโรงละครซอนวอล ปี 1977
แต่ว่าในนี้
มีคุณจองกูวอนอยู่ด้วย
ตานั่นเหมือนคุณปู่เป๊ะเลยแฮะ
นี่ประธานคนก่อนนี่นา
เธอคิดแบบนั้นจริงๆ เหรอ
ไม่งั้นจะเป็นอะไรได้ล่ะ
ยีนเขาแรงจริงอะไรจริง
เหมือนกันขนาดนี้ได้ไงเนี่ย
(ชายที่โดโดฮีเลือก รูปลักษณ์และความร่ำรวยของจองกูวอน)
อับสัญญาณเพราะอยู่ใต้ดินเหรอ
ตรงนี้สัญญาณเต็มขีดเลย
มาแล้ว
มาแล้วๆ
มาแล้ว
ปัดโธ่
ไม่ยักรู้ว่าจะมีแขกมาบ้าน
ผมมีเรื่องจะคุยกับโดฮีน่ะครับ
เรื่องอะไร
มาดื่มกับผมหน่อยสิครับ
อยากรู้ไม่ใช่เหรอครับ ว่าผมกับโดฮีคุยอะไรกัน
เข้าเรื่องให้ไวดีไหม
ผมไม่อยากทิ้งโดโดฮีไว้คนเดียว
ไม่ต้องห่วงหรอกครับ
เลขาชินอยู่ด้วยทั้งคน
ก็จริง มนุษย์คนนั้นดูวางใจได้อยู่
ระหว่างคุณจองกูวอนกับโดฮี
ดูจะมีความลับที่ผมไม่รู้เยอะเลยนะครับ
เพราะเราพิเศษต่อกันม้ากมากไง
คุณจองกูวอนไม่ใช่มนุษย์ใช่ไหมครับ
อะไร…
อะไรกัน
มองมุมไหนผมก็เป็นมนุษย์เห็นๆ
งั้นเป็นแวมไพร์เหรอครับ
บังอาจเอายุงดูดเลือดง่อยๆ นั่นมาเทียบ…
ผมว่าคุณจองกูวอนน่าสงสัยมากนะครับ
ไม่ใช่ว่าคุณเกลียดผมมากหรอกเหรอ
อันนั้นก็ถูก
ผมก็เลยจะบอกว่า
ต่อไปผมจะจับตามองคุณจองกูวอนไว้
แล้วถ้ากลับกลายเป็นว่าคุณจองกูวอน อาจเป็นภัยต่อโดฮี
ถึงตอนนั้นผมไม่อยู่เฉยแน่ครับ คุณจองกูวอน
ไม่เฉยแล้วจะทำอะไร
ผมจะขุดคุ้ยความลับของคุณ แล้วประจานให้โลกรู้ซะ
ไม่ได้น่ากลัวเลยสักนิด
การขู่คนไม่ใช่ทางของนายสินะ
ใช่ครับ เดิมทีผมก็ไม่ใช่คนน่ากลัวหรอก
แต่เป็นคนที่น่ารำคาญพอตัวเลย
ผมมันดื้อเอาเรื่องน่ะครับ
ผมจะตามก่อกวนและสร้างความรำคาญ ให้คุณไม่หยุดหย่อน
จนความสงบและความสุขเล็กๆ
ในแต่ละวันของคุณเสียศูนย์ไปเลย
อารมณ์เดียวกับ
ปลวกหนึ่งตัวที่ค่อยๆ กัดกินไม้
จนบ้านดีๆ พังลงทั้งหลังไงครับ
ว้าว ได้แฟนคลับเพิ่มมาอีกคนแล้ว
ก็นะ ไอ้เรามันฮอตนี่
อย่าเสียแรงเปล่าเลย
เพราะผมมันตึกคอนกรีต
ไปนะ
ไปบาร์ล่าผู้ไหมครับ อยู่ข้างหน้านี้เอง
ไม่เอาเหรอครับ แน่ใจเหรอ
แหม เสียดายจัง
ไปบาร์ล่าผู้ไหมครับ
เรามีเหล้าฟรี กับแกล้มฟรี และผู้งานดีให้เพียบเลยนะ
อย่ายุ่ง
- เปลี่ยนใจก็มานะ - ฉันไม่สนพวกผู้ชายห่วยๆ หรอก
โอ๊ย…
เจ็บนะ
ไปซื้อเหล้ามา
บอกให้ไปซื้อเหล้ามาไง
ไปมุดหัวอยู่ที่ไหนของมัน
จินกายอง
โผล่หัวมาเดี๋ยวนี้
ไม่งั้นฉันซ้อมแกแน่
ผู้ใหญ่สั่งให้ซื้อเหล้า แกก็ต้องซื้อมา
ถ้าสั่งให้ไปตาย แกก็ต้องตายซะ
กล้าดียังไงมาแข็งข้อกับฉัน
เวรจริง
จับได้แล้ว นังตัวดี
คิดว่าจะรอดสายตาฉันไปได้เหรอ นังเด็กนี่
ใครวะเนี่ย
สะเออะมาทำบ้าอะไรในบ้านคนอื่นเขา
หวัดดี
ฉันมาทวงหนี้น่ะ
เจ้าหนี้อีกแล้วเหรอ
จ่ายก็จบไง
ของแกเท่าไรล่ะ
นายขายวิญญาณตัวเอง แลกกับเงิน 100 ล้านวอนเมื่อ 10 ปีก่อน
นั่นแหละที่ฉันมาทวงคืน
อะไรนะ สิบปีก่อนเหรอ
ดูท่าจะจำไม่ค่อยได้นะ
ตอนนั้นนายก็เมามากเหมือนกัน
ฉันจะช่วยรื้อฟื้นให้
เงิน 100 ล้านวอนที่ได้ไปตอนนั้น นายใช้เล่นพนันจนหายวับไปทันที
นั่นไม่ใช่ความฝันหรอกเหรอวะ
ใช่ที่ไหนล่ะ
มีหลักฐานอยู่นี่ไง
บ้าเอ๊ย
จะวิญญาณหรืออะไรก็ช่าง
ถ้าแกแตะต้องฉันละก็
ฉันจะเฉือนมือแกให้หลุดเลยคอยดู
นี่น่ะเหรอ
พรสวรรค์ก็ไม่มี แต้มบุญก็ไม่มี อย่าริอ่านจะเล่นพนันสิ
ออกมาได้แล้ว
ไม่มีใครทำร้ายเธอได้อีกแล้ว
คุณน้าเป็นเทวดาเหรอคะ
ฉันเนี่ยนะ ดูจากอะไร
ก็คุณน้าช่วยหนูไว้
เทวดาน่ะ
ไม่มาช่วยเธอหรอก
งั้นเป็นใครล่ะคะ
ดีม่อน
พวกเธอเรียกฉันว่าปีศาจ
ดีม่อนเหรอ
คุณน้า
พาหนูไปด้วยค่ะ
ฉันไม่ทำสัญญากับเด็กน้อยหรอกนะ
งั้นเรื่องสัญญาก็ช่างมัน
หนูซักผ้าเก่ง ทำอาหารก็เก่ง
หนูเก่งทุกอย่างนะคะ
ไม่ต้องหรอก
หนูจะตามหาให้เจอ
หนูจะตามหาจนเจอ
แล้วหนู…
ฉันลำบากแทบตายกว่าจะได้เจอ
คิดว่าฉันฝ่าฟันมาได้เพราะอะไรกันล่ะ
นี่คุณ โอเคไหมครับ
อกหักมาสิท่า
ไม่ต้องร้องไห้นะครับ ไปสนุกกับเราสิ
- ไปให้พ้น - ก็ได้ๆ ไม่เอาแบบนี้สิ
จะลืมคนเก่าได้ก็ต้องมีคนใหม่นะ
เพ้ออะไร
ยั้วเยี้ยน่ารำคาญ
ว่าไงนะ ยั้วเยี้ยเหรอ นังเกรดต่ำนี่
เป็นไรไหม
- ปล่อยฉัน - เฮ้ย ไม่เอาน่า
- ตบสิ แน่จริงก็ตบเลย - ปล่อยสิวะ
- อย่ามาห้ามฉัน - ตบสิ ไอ้สารเลว
ประธาน
- เออก็ได้ - ไปกันเถอะ
- รู้แล้วน่า ปล่อยสิ - ไปกันเถอะ
มาช่วยฉันอีกแล้วสินะ
ใกล้ถึงแล้วนะ ดาราจินของเรา
เก่งมาก นั่นแหละๆ
นั่นแหละ นั่งนี่นะ
เอ้าฮึบ
ประธาน
ไม่ได้แต่งกันจริงๆ ใช่ไหม
แต่งเพื่อธุรกิจเฉยๆ ใช่ไหม
อือ
งั้นก็โอเค
แค่นั้นฉันก็พอใจแล้ว
ผมล่ะสงสารจับใจ
หัวหน้าพัค มีคนน่ารำคาญมาเกาะแกะฉัน
ไม่ใช่เธอ
ไม่ใช่เหรอ
จูซอกฮุนบอกว่าจะจับตาดูฉัน
บอกแล้วไง ว่าถ้าประธานกับโดโดฮีแต่งงานกัน
จะมีคนอีกเป็นแถวที่น้ำตาไหลเป็นสายเลือด
แรงแค้นของผู้ชายคนหนึ่ง ทำลายล้างอะไรๆ ได้เลยนะ แย่แล้วสิ
แบบนี้จูซอกฮุนจะลงมือทำอะไรหรือเปล่า
โธ่ ลงมืออะไรเล่า ไม่มีอะไรหรอก
เดี๋ยวนะ
อะไรมันเยอะแยะเบอร์นี้อีก
เพราะถึงประธานจะไม่อยู่ มูลนิธิซอนวอลก็ยังขับเคลื่อนต่อไปไง
แล้วเป็นไงบ้าง ชีวิตการแต่งงานพอถูไถไหม
ไม่รู้
มันกระอักกระอ่วน แถมอึดอัดใจ
ว่าแล้ว
แต่อย่างน้อยฉันก็อุ่นใจ ที่มีโดโดฮีอยู่ในสายตาตลอดเวลา
อ๋อ คือฉันหมายถึงรอยสักน่ะ
ฉันได้เห็นรอยสักกับตาตลอดเวลาแบบนี้ไง
ให้ตายสิ
จะว่าไป วันนี้มีเรื่องแปลกๆ ด้วยนะ
เรื่องอะไร
พลังของฉัน
มันติดๆ ดับๆ
พลังนะ ไม่ใช่หลอดไฟ มันจะติดๆ ดับๆ ได้ไงเล่า
จู่ๆ มันก็ใช้งานไม่ได้
แต่พอลองดูอีกที
ปรากฏว่าใช้ได้
งั้นเพราะการเชื่อมต่อไม่ดีหรือเปล่า
ฉันก็นึกว่าเป็นงั้น แต่พอมาคิดๆ ดู นี่ไม่ใช่ครั้งแรก
ตอนฉันประสบอุบัติเหตุกับโดโดฮีก็ด้วย
ใช่เลย
ครั้งแรกที่ประธานสูญเสียพลัง ก็พูดทำนองนี้เลย
มีอาการอะไรบ่งบอก ก่อนที่พลังจะติดๆ ดับๆ ไหม
อีกอย่าง เมื่อเช้านี้ฉันฝันแบบเดิมอีกแล้ว
ไอ้นั่นหรือเปล่า
การกลายร่างเป็นมนุษย์น่ะ
การกลายร่างเป็นมนุษย์เหรอ
ยิ่งสูญเสียพลังนานเท่าไร ความทรงจำก็จะยิ่งหวนกลับมา
และยิ่งกลายเป็นมนุษย์มากขึ้นเท่าไร พลังก็จะยิ่งเสื่อมถอยลงเท่านั้น
จริงด้วย
พอมาคิดๆ ดู พักหลังมานี้ ฉันสัมผัสได้ถึงความรู้สึก
ที่ไม่เข้าท่าและไม่จำเป็น แบบที่ไม่ใช่ตัวฉันเยอะเลย
ความรู้สึกที่ไม่เข้าท่าและไม่จำเป็นเหรอ
พวกอะไรคล้ายๆ ความรู้สึกผิด ความเห็นใจ
แล้วก็ความรู้สึกระ…
"ระ" อะไร
ก็ประมาณนั้นแหละ
ไม่สมกับที่เป็นประธานจริงแฮะ
เก็บตัวจนกว่าจะได้รอยสักคืนเถอะ
ถ้าเกิดอะไรขึ้นระหว่างที่พลังติดๆ ดับๆ …
รู้แล้วน่า รู้แล้ว
ฉันไม่ได้บอกเพื่อให้นายมาบ่นใส่นะ
แบบนี้เรียกว่าบ่นที่ไหน ผมพูดเพราะเป็นห่วงต่างหาก
ถ้าฉันได้รอยสักกลับมา
ทุกอย่าง
จะกลับมาเป็นปกติใช่ไหม
ทั้งพลัง
และความรู้สึกของฉัน
(มูลนิธิซอนวอล)
ไอ้บ้านี่
คือต้องรอฟ้ามืดก่อนถึงจะกลับได้สินะ
ยังไม่หลับหรอกเหรอ
ฉันจะนอนได้ไง ในเมื่อนายออกไปไม่บอกอะไรสักคำ
นี่เป็นห่วงฉันเหรอ
เป็นห่วงกับผีน่ะสิ
มนุษย์เป็นห่วงแม้แต่หมา เวลาที่มันไม่กลับมาบ้านนะ
แต่นายคงไม่เข้าใจหรอก
- นายกลับมาแล้วก็จบเรื่อง - เดี๋ยวก่อน
วันนี้ฉันขอชาร์จแบตหน่อยสิ
ชาร์จแบตเหรอ
ทำแบบนี้แล้ว
พลังที่ติดๆ ดับๆ ของนายมันจะดีขึ้นมาเหรอ
ก็ต้องลองทุกทางไง
ไม่ใช่เพราะว่า ถึงเวลาทำข้อตกลงใหม่เหรอ
ฉันไม่เห็นลางว่าจะมีการลุกไหม้นะ
อาจเป็นเพราะว่า ฉันใช้พลังไปกับการวาร์ปเยอะก็ได้
งั้นต้องประหยัดซะแล้ว
เธอนอนเถอะ ไม่ต้องสนใจฉัน
ฉันนอนไม่หลับถ้ามีคนมาอยู่ใกล้ นายนั่นแหละนอนไป
ดีม่อนไม่จำเป็นต้องนอนหลับหรอก
งั้นก็โต้รุ่งมันซะเลย
ความรู้สึกที่ไม่เข้าท่าและไม่จำเป็นพวกนี้
เดี๋ยวมันก็หายไป
(เลขาชิน)
ค่ะ เลขาชิน
ท่านประธานคะ เป็นเรื่องแล้วค่ะ
พอประธานใหญ่ตาย ใครล่ะที่จะได้ผลประโยชน์สุด
ก็โดโดฮีไง
ท่านเมินลูกในไส้ตัวเอง ที่บริหารบริษัทราบรื่นดี
แล้วยกทรัพย์สินทั้งหมดให้ยัยเด็กนั่นเนี่ยนะ
มันฟังขึ้นตรงไหนเนี่ย
- และที่สำคัญเลย… - ที่สำคัญเลย…
วันที่แก้ไขพินัยกรรมก็คือ…
- วันที่ประธานใหญ่จูเสียชีวิต - วันที่ประธานใหญ่จูเสียชีวิต
วันที่ประธานใหญ่จูเสียชีวิต
- พินัยกรรมถูกแก้ไข - เผาศพเพื่อทำลายหลักฐานชัดๆ
ถึงขั้นนี้…
ถึงขั้นนี้แล้วเรียกนางว่าตัวมารได้ยัง
(เจ้าหญิงแห่งมีแรกรุ๊ป ฆ่าคนหวังฮุบสมบัติเหรอ)
ฆ่าหวังฮุบสมบัติเหรอ
หือ เกิดอะไรขึ้น
บ้าปะเนี่ย
(การตายของประธานใหญ่จูชอนซุก ประธานโดโดฮีจ้องฮุบสมบัติเหรอ)
ไม่ต้องอ่อนข้อให้
ตอบโต้แบบหนักแน่นดุดันไปเลย
- ครับ - ค่ะ
- ครับ คุณนักข่าว - แคปนะจ๊ะ
- ถ้าไม่หยุด เราจะแจ้งหมิ่นประมาทนะ - นี่ก็ด้วย แคปทันจ้ะ
- ลบข่าวออกเลยนะครับ - หนักแน่นดุดันไปเลย
ข่าวปลอมนี่เริ่มต้นจาก ยูทูบเบอร์ ข่าวเรียกทัวร์
แล้วแพร่ไปตามสื่อโซเชียล และชุมชนออนไลน์ต่างๆ
จนพวกสื่อก็แพร่ข่าวผิดๆ นี่ไปตามกันค่ะ
เราดำเนินการตามกฎหมาย และตามลบข่าวอยู่
แต่ก็ไล่ตามความเร็วของข่าวปลอม ที่ผุดขึ้นมาใหม่ไม่ทันค่ะ
คุณอีฮันซองทีมประชาสัมพันธ์ ได้ยินอะไรในงานแต่งนะคะ
จะแฉเมื่อไหร่เนี่ย
วันนี้วันดีไง
ปล่อยให้ดื่มด่ำไปก่อน
เขาเข้าใจว่า แค่เตรียมให้ของขวัญเซอร์ไพรส์ค่ะ
ก็เหนือความคาดหมายอยู่นะคะ
บอร์ดบริหารคัดคุณสมบัติ ผู้ชิงตำแหน่งประธานใหญ่นี่
ใช่
แต่พวกเขาอาจจะปฏิเสธ ไม่ให้เธอร่วมชิงตำแหน่ง
ด้วยเหตุผลว่าทำให้องค์กรเสียภาพลักษณ์ก็ได้
ตอนนี้ทีมกฎหมายอยู่ที่ห้องประชุมใช่ไหมคะ
- ค่ะ - เริ่มประชุมกันไปก่อนเลยนะคะ
รับทราบค่ะ
โดฮี เดี๋ยวฉันไปคุยกับบอร์ดบริหารดูก่อนนะ
ฉันจะลองโน้มน้าวใจ คนที่มีความสัมพันธ์อันดีกับคุณป้า…
เริ่มจากวิธีง่ายๆ ก่อนสิ
วิธีง่ายๆ เหรอ
เราไปหาต้นตอข่าวลือ แล้วโน้มน้าวใจเขาเองเลยดีไหม
มันไม่ได้ง่ายขนาดนั้นนะครับ
คนที่ทำแบบนี้เป็นอาชีพ ไม่ไขว้เขวง่ายๆ หรอกครับ
พี่รอหน่อยนะ
เดี๋ยวเราจะลองจัดการดู
จะไปหาหมอนี่ใช่ไหม
เราต้องแวะไปที่หนึ่งก่อน
ท่านประธาน
หายไปไหนซะแล้ว
อยู่นี่นะ
ฉันจัดการเอง
มีอะไรเหรอ มาถึงนี่เชียว
ของขวัญแต่งงานที่ได้มา มันเกินจะรับไหวไปหน่อยน่ะค่ะ
เห็นจะเป็นจะตายที่หุ้นร่วง
แต่พอเป็นเรื่องกดฉันให้จม
ก็ไม่แคร์ภาพลักษณ์องค์กร หรืออะไรแล้วสินะคะ
เราจะห้ามไม่ให้โลกรู้ความจริงได้ไงล่ะ
ไม่ยักรู้ว่าคำว่า "ความจริง" ใช้ในบริบทนั้นได้ด้วย
คนส่วนใหญ่ต้องการแบบไหน ความจริงก็เป็นแบบนั้นแหละ
เธอควรค่ามากพอ ที่จะได้รับของขวัญชิ้นนั้นนะ
คุณนายจูพูดอยู่เสมอ
ว่าท่านให้กำเนิดลูกปีศาจ
คนเป็นแม่คงจะรู้ไส้รู้พุง ลูกตัวเองดีที่สุดนะคะ
ท่านอุตส่าห์ยัดคุณเข้าคุก หวังจะให้คุณกลับตัวกลับใจ
แต่ก็ไม่เป็นผล
ฉันสงสัยมาตลอดเลยนะ
คุณไม่รู้ตัวว่าขับรถชนคนเพราะเมาเหล้า
หรือว่า
รู้อยู่แล้วว่าเป็นคน
เลยจงใจชนกันแน่คะ
งั้นก็ลองทดสอบดูสิ
โดโดฮี
ไม่เป็นไรใช่ไหม
เธอต้องระวังตัวตลอดเวลาสิ
ใครๆ ก็โชคร้ายได้เสมอนะ
เหมือนไอ้คนที่โดนรถฉันชนตายน่ะ
ขี้ขลาดจังนะคะ
ลั่นไกตอนที่อีกฝ่ายหันหลังให้
ก็นั่นแหละสงคราม
ถึงจะแต่งกันแบบปลอมๆ แต่ก็ควรคุ้มกันเธอจริงจังหน่อยสิ
ไปกันเถอะ
ไปเอาชนะในสงคราม
ดูสายตาสินั่น สายตาน่ะ
อย่างโหดเลยอะ โหดจัด
หน้าคนเรามันฟ้องนะครับ ว่าไหม
นางขอผู้ชายแต่งงาน กลางงานศพที่ทุกคนกำลังเศร้า
พอเสร็จงานศพก็จัดงานแต่งทันควันเลย
ถ้าไม่ใช่ว่านับนิ้วรอวันประธานใหญ่จูตาย แล้วมันจะเป็นอะไรได้อีก
คนโรคจิตแบบนี้เนี่ย
รัฐบาลต้องทำอะไรสักอย่าง เพื่อผลประโยชน์ของ…
อะไรล่ะเนี่ย
เป็นอะไร
ยอดโอนกำลังมาเลยเนี่ย
ดูท่าจะสนุกเอาเรื่องนะ
เฮ้ย ตาเถร
โดโดฮีนี่นา
ตัวจริงดูดีกว่าอีกนะเนี่ย
รับมาเท่าไรคะ
ฉันรู้ทุกอย่างแล้ว ว่าใครสั่งคุณมา
ใครสั่งล่ะ
ผมไม่รู้เรื่อง
ผมแค่รับเงินมาในรูปแบบบิตคอยน์
คงงั้น เขาคงไม่สะเพร่าขนาดนั้นหรอก
ใครล่ะ โนซอกมินเหรอ หรือโนซูอัน
แป๊บนะ มีใครอีกนะ
ความปรารถนาของนายคืออะไร
ถามดื้อๆ งี้เลย
นายคงจะมีเหตุผลที่ทำแบบนี้นี่ ต้องการอะไรล่ะ
ฉันก็แค่อยากดัง อยากได้เงินเฉยๆ
ฉันจะทำให้นายสมปรารถนาเดี๋ยวนี้เลย
หือ
ที่นี่ที่ไหน
ตู้นิรภัยธนาคารเกาหลี
หือ
โห เฮ้ย
สุดยอดว่ะ ทั้งหมดนี้มันเท่าไรเนี่ย
นี่ นายเป็นนักมายากลเหรอ
ตอนนี้นายมีเงินแล้ว ทีนี้ก็ต้องดังขึ้น
- ยังไงเหรอ - เราจะทิ้งนายไว้ที่นี่คนเดียว
พอธนาคารเปิดตอนเช้า นายก็จะถูกจับคาหนังคาเขา
หน้ากับชื่อนายก็คงจะหราอยู่บนข่าว
- ว่าไงนะ - งั้นไว้เจอกันบนหน้าข่าวนะ
พี่ครับ พี่
ผมจะทำทุกอย่างตามที่พี่สั่งครับ
- ตามที่ฉันสั่งเหรอ - ครับ
- ไม่ - โอ๊ย ขอล่ะ
สงสัยจะชาร์จแบตมาดีนะ ไม่มีติดขัดเลย
นั่นสิ ฉันไม่น่ากังวลไปก่อนเลย
ว่าไง มีอะไร
ซ่อนคู่มือดีม่อนไว้ที่ไหนเนี่ย
แหม คราวนี้ซ่อนเนียนจริงอะไรจริงแฮะ
ก็สอดไว้ในชั้นหนังสือไง
ไม่เห็นมีเลย
โห แต่คุณภาพเสียงนี่อย่างเจ๋งนะ
อย่างกับมาคุยอยู่ข้างหลังเลย
ก็ฉันคุยอยู่ข้างหลังนี่ไง
เฮ้ย แม่ร่วง
ให้ตายสิ
ผมนี่ก็ไม่เคยจะชินสักที
ทำไมนายไม่เห็นเนี่ย ถ้าเป็นงูป่านนี้ฉกตา…
ไม่มีเฉย
ฉันมั่นใจว่าฉันซ่อนไว้ตรงนี้นะ
เห็นไหมล่ะ ก็บอกว่าไม่มี
หัวหน้าพัคอ่านแล้วทิ้งไว้ที่ไหนหรือเปล่า
(ประวัติศาสตร์ของมูลนิธิซอนวอล)
ตั้งแต่ดูกับประธาน ผมก็ไม่ได้แตะเลย
ไม่ใช่ว่าค้นแล้วมันปนกันเหรอ
ไม่ใช่สักหน่อย
"จองอิลวอน จองอีวอน จองซัมวอน…"
ตั้งชื่อเรียง หนึ่ง สอง สามมาเลยนะ
มนุษย์รอบตัวฉันนี่มีแต่คนมือไวทั้งนั้น ให้ตาย
ชื่อต่อไปของนายคงเป็นชิบวอนสินะ
ไม่ใช่เหอะ
ก็ถูกแล้วไง
จองพัลวอน จองกูวอน
จองชิบวอน
จองชิบวอนนี่ไม่ได้เด็ดขาด
ทำไมล่ะ ฉันออกจะชอบนะ เรียกถนัดปากดี
ชิบวอน
จองชิบวอน
จริงนะ
มูลนิธิซอนวอลให้ความสำคัญกับธรรมเนียมนะ จะแหกธรรมเนียมได้ไงล่ะ
ฉันไม่น่าตั้งชื่อแรกว่าจองอิลวอนเลยจริงๆ
หนังสือที่หายไปชื่อว่าไงเหรอ
ฉันจะลองหาดูบ้าง
ชื่อหนังสือเขียนว่า "ดีม่อน" เป็นภาษาอังกฤษเฉยๆ แหละ
ปกสีเขียว ถ้ามองจากด้านข้าง จะเห็นเหมือนลูกตาแบบนี้…
อ๋อ เล่มนั้น
เห็นอ่อนไหวเอามาก ไอ้เราก็นึกว่าไดอารี่
เป็นหนังสืออะไรเหรอคะ
คู่มือการใช้ดีม่อนครับ
อย่างกับเครื่องฟอกอากาศงั้นแหละ
เห็นไหม ยัยนี่ก็อีกคน
เจอเมื่อไหร่ฉันต้องขออ่านสักหน่อยแล้ว
เธอจะอ่านไปทำไม
ฉันใช้ดีม่อนเป็นบอดี้การ์ด ก็ต้องอ่านสิ ไม่งั้นจะให้ใครอ่าน
"ใช้" เหรอ
ทีนายยังใช้ฉันเป็นที่ชาร์จเลยนี่
ก็ถูกนะ
ว่าแต่ในนั้นเขียนบอกอะไรไว้เหรอคะ
ที่มาของคำว่า "ดีม่อน" การใช้พลังของดีม่อน
ข้อจำกัดของดีม่อน…
ไงก็เถอะ
เป็นหนังสือที่เลอค่ามาก
ข้อจำกัดเหรอ นายมีข้อจำกัดด้วยเหรอ
คือ…
เป็นความลับสุดยอด บอกมากกว่านี้ไม่ได้แล้วครับ
อะไรเนี่ย หัวหน้าพัค ปกติชอบเม้าท์ไปสามบ้านแปดบ้านเลยนี่
แหม ก็ผมมันพ่อบ้านมือโปร
(กำลังรับ)
นี่น่ะเหรอ
"ข้อจำกัดของดีม่อน"
"ดีม่อนไม่อาจแทรกแซง ขอบเขตของพระเจ้าได้"
"หากเข่นฆ่าผู้ที่ยังมีชีวิต หรือชุบชีวิตผู้ที่ตายแล้ว"
"จะเกิดภัยทางธรรมชาติ…"
"หากเข้าไปแทรกแซง
ดีม่อนจะเกิดการลุกไหม้และดับสลายไป"
ก็วาร์ปไปที่หนังสือซะเลยสิ
นายวาร์ปไปหาใครก็ได้ที่รู้จักหน้านี่
ตามหาหนังสือด้วยวิธีนั้นสิ
ทำแบบนั้นกับสิ่งของไม่ได้
พลังมีไว้ใช้กับใบหน้าเท่านั้น
ไม่ได้หลายอย่างจัง
แต่มีวิธีอื่นอยู่นะ
ไม่อยู่บนชั้นหนังสือ
เอาไปซ่อนไว้ที่ไหนล่ะเนี่ย
เปิดกล้องวงจรปิดดูทีสิ ถ้าไม่ได้ทำหายก็คงถูกขโมยไป
ใครมันจะขโมย จะรู้ได้ไงว่ามันคืออะไร
จูซอกฮุนน่าจะสงสัยตัวตนฉันอยู่
- พี่เขาน่ะเหรอ - เขาถามว่าฉันเป็นแวมไพร์หรือเปล่า
พี่ซอกฮุนไม่หลงกล การแสดงของฉันจริงๆ แฮะ
แต่ยังไงก็ไม่ใช่พี่ซอกฮุนหรอก
เขาไม่ใช่คนที่จะ แอบมาขโมยของของใครหรอก
ใครจะไปรู้
กับคนอื่นยังไม่เชื่อ แล้วจะเชื่อจูซอกฮุนได้ไง
ซ้อมรอบสุดท้าย ขอตัวนะ
ซ้อมเหรอ
ลดความสว่างลงด้วย มันสว่างไปค่ะ
ดีจัง ที่ได้เห็นดาราจินของเรา ขยันขันแข็งแบบนี้
ก็ต้องทำให้เห็นไง ว่าทำไมฉันถึงเป็นดาราจิน
นี่แหละค่ะเป๊ะสุด เยี่ยม
โอเคไหม
โอเคสิ
ยังไงก็แค่แต่งกันทางธุรกิจนี่
เพอร์เฟกต์เลย
เป็นไงบ้าง
เยี่ยมมากเลยค่ะ
มันงดงาม เลยยิ่งทำให้รู้สึกเศร้า
ฉันไม่ได้ตั้งใจเต้นรำขนาดนี้ เพื่อให้คุณดูหรอกนะคะ
ชมเธอบ้างสิ
เธออุตส่าห์ทำใจได้ แล้วเต้นรำไม่กลัวร่างแหลกขนาดนั้น
นี่แหละสิ่งที่ฉันเห็นในความฝัน
ความทรงจำเมื่อครั้งเป็นมนุษย์
หือ
หญิงสาวที่เต้นระบำอยู่ในตอนนั้น…
(มูลนิธิซอนวอล)
เก่งเลยนี่
นึกว่าเธอจะเป็นแค่ ผู้หญิงที่หยาบกระด้างซะอีก
พวกศิลปินขี้อ่อนไหวไรงี้เหรอ
เป็นอะไรไป
อะไรเหรอ
ก็ตั้งแต่ตอนที่ดูการแสดงเมื่อกี้แล้ว
ไม่มีอะไรหรอก
เดี๋ยวฉันไปส่งที่บ้าน
แล้วนายจะไปที่อื่นเหรอ
อีกเดี๋ยวจะมีงานแถลงข่าว
ยังไงฉันก็ได้ชื่อว่าประธาน ฉันก็ควรจะอยู่ที่นี่
อีกแล้วเหรอ
จองกูวอน
ทำไมต้องตอนนี้นะ
อะไรน่ะ
เอาไงดี
พวกแกยังไม่เข็ดกันอีกสิท่า
นับถึงสามแล้วเผ่นเลยนะ
วันนี้ฉันเอาพวกแกถึงฆาตของจริงแน่
หนึ่ง สอง สาม
ลูกพี่
- ลูกพี่ - ลูกพี่
คุกเข่าสิลูก
เราขอรับใช้ลูกพี่ เป็นนายของพวกเราครับ ลูกพี่
- หือ - พวกเราแก๊งหมาจร
ต้องการคนที่ทรงพลังอย่างลูกพี่นะครับ
ขอแค่มี…
ขอแค่มีพลังของลูกพี่
ไม่ใช่แค่ระดับประเทศนะ
โลกทั้งใบจะอยู่ในกำมือแก๊งหมาจร ของพวกเราครับ ลูกพี่
- พูดจริงนะ - ครับ
เยี่ยมมาก
งั้นก็…
ไปกันเถอะ
- ลูกพี่ - ลูกพี่
อย่าตามมานะ ไม่งั้น…
เดี๋ยวปั๊ด รู้จักไอ้นี่ไหม รู้ปะ
อย่าตามมานะ
ปัดโธ่ บอกว่าอย่าตามมาไง
- โบราณบอกไว้ครับ - อย่าตามฉันมา
- ว่ามีเพียงผู้กล้าเท่านั้นที่จะได้หัวโจกไป - บอกว่าอย่าตามมา
ผม…
หือ
ลูกพี่
("ดีม่อน")
ฉันใช้ดีม่อนเป็นบอดี้การ์ด ก็ต้องอ่านสิ ไม่งั้นจะให้ใครอ่าน
"ใช้" เหรอ
ทีนายยังใช้ฉันเป็นที่ชาร์จเลยนี่
ก็ถูกนะ
ว่าแต่ในนั้นเขียนบอกอะไรไว้เหรอคะ
ที่มาของคำว่า "ดีม่อน" การใช้พลังของดีม่อน
ข้อจำกัดของดีม่อน…
(คนลงมือ อะบราซัส)
กำจัดขวากหนามก่อนเลย
ก็เห็นในหนังสือแล้วนี่
หมอนั่นไม่ใช่มนุษย์ มันเป็นสัตว์ประหลาดครับ
ไม่ มันคือมนุษย์ จนกระทั่งโดโดฮีโผล่มา
หมอนั่นฆ่านายไม่ได้ แต่นายฆ่ามันได้
พอนายฆ่ามัน นายก็จะได้เป็นปีศาจ
แล้วจะกลับมานะ
จะกลับตอนไหน
ไม่ไง ก็เผื่อว่านายจะหนีออกจากบ้านอีก
แป๊บเดียวก็กลับ
ฉันต้องรีบกลับมาชาร์จแบตไง
ขอขอบคุณนักข่าวทุกท่าน ที่มาร่วมชมการแสดงในวันนี้นะครับ
เธอคนนี้กลับมาจากทัวร์ยุโรปหมาดๆ
ทำอย่างกับละครสัตว์ไปได้
ผู้ครองตำแหน่งมรดกทางวัฒนธรรม
ที่จับต้องไม่ได้ที่อายุน้อยที่สุด ในการระบำผ้าของจังหวัดพยองอันใต้
บียอนเซ่แห่งวงการระบำเกาหลี
จินกายอง
คุณสายสืบมาทำอะไรที่นี่…
คุณถูกจับกุมข้อหา ฆาตกรรมประธานใหญ่จูชอนซุกครับ
อะไรนะคะ
คุณมีสิทธิ์ที่จะไม่พูดและมีสิทธิ์แต่งตั้งทนาย
คำพูดของคุณอาจทำให้คุณ เสียเปรียบในชั้นศาลได้ครับ
นี่ ลืมๆ ไปเหอะน่า
โชคชะตาแกมันคงเป็นแบบนี้ไง
ยังจะมาโทษโชคชะตาอีก ก็ทำตัวเองกันทั้งนั้น
ไม่ว่าใครก็หยุดวงล้อรูเล็ต ที่เริ่มหมุนไปแล้วไม่ได้หรอก
สิ่งที่เหลืออยู่ก็มีแค่ทางเลือกเท่านั้น
ทางสถานีตำรวจโซลซอโช จับกุมประธานโดโดฮี ประธานมีแรเอฟแอนด์บี
ในข้อหาฆาตกรรมแล้วครับ
ประธานโดถูกสงสัยว่า ฆ่าประธานใหญ่จูชอนซุกแห่งมีแรกรุ๊ป…
แต่มันยังไม่จบแค่นี้ใช่ไหมคะ
ไม่นะ
นี่แหละจบแล้ว
ถ้าพวกเขาไม่มีหลักฐาน ก็จะกักขังเธอไว้ได้ไม่เกิน 48 ชั่วโมง
อดทนอีกนิดนะ โดฮี
พี่ซอกมินก็รู้อยู่แก่ใจว่าไม่มีหลักฐาน
ทำไมต้องทำกันขนาดนี้นะ
สิ่งที่พวกเขาต้องการ
คือพาดหัวข่าวหนึ่งบรรทัด ที่บอกว่าฉันถูกจับกุมฐานต้องสงสัย
พอกลายเป็นกระแสสังคม
ก็จะได้มีข้ออ้างดีๆ ถอดฉันจากผู้ชิงตำแหน่งประธานใหญ่
ไม่ต้องกังวลนะ
เดี๋ยวทุกอย่างก็คลี่คลาย
จะไม่มีปัญหาอะไรทั้งนั้น
เริ่มลงมือล่าสัตว์ประหลาด
(เลขาชิน)
ท่านประธานถูกจับกุมค่ะ
(มูลนิธิซอนวอล)
ขอโทษทีนะครับ
เจ็บมากใช่ไหมครับ
โดโดฮี
(ปีศาจของฉัน)
ฉันขอเห็นหน้าเขาแล้วจะกลับค่ะ
เขาถูกแทงนะคะ
สายไปแล้ว
ฉันมาช้าเกินไป
เธอนั่นแหละที่ฆ่าประธานของเรา
โดโดฮี ที่ประธานเป็นแบบนี้ก็เพราะเธอ
จะเห็นแก่ตัวไปถึงไหนคะ
หยุดใช้ประโยชน์จากประธาน และปล่อยเขาไปเถอะค่ะ
ฉันมีเรื่องจะแจ้งค่ะ
ด้วยความหวังว่าจะไม่เกิด การขัดแย้งและแย่งชิงกันอีกต่อไป
ฉันขอถอนตัวจาก ผู้ชิงตำแหน่งประธานใหญ่ค่ะ
น่าจะอยู่ได้ไม่เกินคืนนี้ครับ
อดทนอีกนิดนะ
อีกนิดเดียว
คำบรรยายโดย: รักษ์สุดา ขุนรักษ์