ROMANS Z DEMONEM
Rób to, co dla ciebie najlepsze.
Bo to będzie najlepsze dla mnie.
Wszyscy nie żyją.
Madam Ju,
mama i tata.
Wszyscy, których kochałam, nie żyją.
I ty też umrzesz…
przeze mnie.
Mam to gdzieś.
Twoja rana.
Nie może zamoknąć.
Twoje…
Twoje moce…
Moje moce…
wróciły.
ODCINEK 9 ZDEMASKOWANA PRAWDA
To dlatego
ludzie tak chętnie stają się głupi?
Co się stało?
Kiedy wstałeś?
Przed chwilą.
Chrapałam?
- Pasują mi gorsze rzeczy. - Czyli chrapałam?
- Nie. - Na pewno?
Tak. Pokaż mi swoją twarz.
Nie.
Czemu nie?
Nie wiem. Trochę się wstydzę.
Chodźmy. Jestem głodny.
Myślałam, że wystarczy ci kubek kawy.
Ja też. Chyba jestem już człowiekiem.
Nie zarezerwowałeś całego lokalu.
Pomyślałem,
że jedzenie wśród ludzi to nie taki zły pomysł.
Jest ich tak dużo,
że jest miło i gwarno.
Poproszę zestaw dla par.
Jest dostępny tylko w okresie Bożego Narodzenia.
Tylko dla niego tu przyszliśmy.
Uznajmy, że dziś Boże Narodzenie.
Tak uczcimy moje przebywanie wśród ludzi.
Nie mamy składników.
Nie macie?
Znajdźmy inne miejsce, gdzie podają zestaw dla par.
Poprosimy dwa razy to.
Dobrze.
To dyskryminacja demonów?
Podają go tylko w urodziny Jezusa?
Spotkajmy się w święta i zjedzmy twój ulubiony tort.
Każesz demonowi świętować urodziny Jezusa?
Czyli nie chcesz?
Nie o to chodzi.
To nie tak, że nie chcę. Tak tylko mówię.
Ale czemu wszyscy robią tyle szumu wokół Bożego Narodzenia?
Święta są ekscytujące.
To powrót do dzieciństwa.
Teraz rozumiem,
czemu w święta wszyscy są głośni i niesforni.
Dam z siebie wszystko, jak sugeruje moje imię.
Nie chcę się chwalić,
ale kiedyś umówiłem się z czebolką.
Dziedziczka zakochała się we mnie od pierwszego wejrzenia.
Namawiała mnie na ślub.
Powiedziałem jej: „Nie będę psem czebolki.
Chcę być psem myśliwskim ludzi”.
Odrzuciłem ją z zimną krwią i determinacją.
Psem myśliwskim?
To dlatego wszystko wąchasz?
Skoczymy do innej restauracji?
Miłość od pierwszego wejrzenia?
- Daj nadgarstek. - Po co?
Dam mu nauczkę, żeby przestał cię obgadywać.
Chce być psem myśliwskim,
więc dam mu nos…
Przestań.
Ja zaproponowałam małżeństwo i zrezygnowałam.
Czemu bierzesz stronę tej kanalii?
To takie wkurzające.
Swoją drogą, mówiłam ci już o tym?
O czym?
Nie idę do pracy. Dziś rocznica firmy.
Naprawdę?
Co się dzieje?
Czemu dyrektor Jeong jest zły, że Do Do-hee się wycofała?
Powinien się cieszyć, że jest bezpieczna.
Boże.
Nadal śpi?
Uwielbiam nie chodzić do pracy.
Myślałem, że uwielbiasz pracować.
Też tak myślałam,
póki nie zakochałam się w demonie.
Co ludzie zwykle robią na randkach?
Jedzą coś i piją kawę.
I tyle.
To takie błahe.
Nawet ze mną?
O co chodzi?
Jestem pod drzwiami, dyrektorze Jeong.
Otwórz.
Nie ma mnie w domu.
To gdzie jesteś?
Nad rzeką Han.
Zgadza się. Mamy randkę.
- W twoim stanie? - Nic mi nie jest.
KONIEC ROZMOWY
Co mnie ominęło?
Tak się zastanawiam.
Co to za błaha rzecz?
- Tamta? - Tak.
To rower dla par.
Par…
Dla par?
Przejedźmy się!
To będzie błahe.
Uwielbiam błahe rzeczy.
Chodźmy.
- Co? - Chodź.
Dokąd idziemy?
- Na rower. - Ale…
Dlaczego siedzisz z przodu?
Czekaj, patrz na to!
- Co? - Tam!
Zróbmy też to.
Robimy wszystko, co robią pary?
Jedziemy?
- Jasne. - Jedziemy.
- Jedźmy. - Dobrze.
- Jedźmy. - Podnoszę stopy.
Jedziemy.
- Wyżej! - Wyżej!
O co może chodzić?
- Wyżej! - W jaki sposób
może nas wyrolować, gdy uśpiła naszą czujność?
- Wyżej! - Może…
- Nie. - Jeszcze wyżej!
A może…
Nie, to też nie to.
Głowa mi pęka.
Pamiętam, że miałam wysokie IQ. Za dużo ostatnio piję?
Komórki mózgowe mi umarły.
Nieważne.
Wolę działać, niż myśleć.
- Uroczy. - Podoba mi się tu.
Pejzaże stworzone przez człowieka są najpiękniejsze.
Zwykle nie jest na odwrót?
Wolę twory ludzkie od boskich.
Dlatego jestem kolekcjonerem, a nie podróżnikiem.
Nie lubisz Boga?
Ktokolwiek lubi swojego szefa?
Mimo że nie poznałem Boga osobiście, nie mogę się do niego przywiązać.
Nie pomogło też patrzenie przez 200 lat, jak rozpada się świat.
Ciekawe, jak wyglądało twoje życie
przez ostatnie 200 lat.
Błahy człowiek nie zrozumie istnienia demona.
Nie próbuję cię zrozumieć.
Chcę cię zaakceptować takim, jakim jesteś.
Podobno demony były kiedyś opiekunami ludzkości.
To prawda?
Daiomai.
To starogreckie słowo oznaczające „wspólny los”.
Stąd słowo „demon”.
„Wspólny los”.
Miałam rację, że dzielimy ten sam los.
To jak stały się złe?
Powiedzmy, że poddałem się trudom życia.
Ludzie przechodzą na ciemną stronę po kilku latach pracy.
Ja musiałem to robić przez 200 lat.
Chyba nie jesteś taki zły.
Czyli znów jesteś sobą.
Jesteś moim opiekunem.
Chodźmy.
Dobrze.
Klient numer 82, zestaw dla par
i gratisowy pluszak.
Dziękuję.
To ja dziękuję.
Zaczynam myśleć,
że ludzie są błasi, ale jednocześnie uroczy.
To tak, jakbym przygarnął kociaka
i zaopiekował się każdym bezdomnym kotem na świecie.
Kto by pomyślał, że uczucie może być tak zaraźliwe?
Teraz porównujesz mnie do kota, a nie do chrząszcza?
Co kupić, skarbie?
Co chcesz, skarbie.
Mów na mnie „skarbie”, skoro nie chcesz „kotku”.
Nie.
To „mężulku”.
Chyba oszalałeś.
Jak to?
Jestem twoim mężem.
- Zostańmy przy „kotku”. - Nie.
Zobacz, jak pięknie.
To prawda.
Nic jej nie umknie.
Boże.
Nieźle.
To też jest ładne.
Każde zdjęcie jest idealne.
Są fotogeniczni.
Boże, co ja wyprawiam?
Nie jestem ich fotografką.
Weź się w garść, Noh Su-ahn.
Masz odkryć prawdę.
Może oszukać innych, ale nie mnie.
Do Do-hee, przyszła pora, żebyś pokazała swoje prawdziwe oblicze.
Dlaczego nie chciałaś popłynąć tym błahym promem?
Innym razem. Mamy mnóstwo czasu.
Kiedy?
Ustalmy datę.
Bo inaczej będę czekał rok…
Halo.
Cześć, skarbie. Mama zaraz będzie.
Dobrze. Do zobaczenia.
Do Do-hee.
Co za palant.
Zepsuł taką świetną piosenkę, no nie?
Chodźmy.
Nie lubię takiej muzyki.
Dlaczego? Ja ją lubię.
Wolę taneczną.
Zatańczymy?
Nie, mam dwie lewe nogi.
Poprowadzę cię.
Trzeba ufać partnerowi w wolnym tańcu.
To będzie nasza piosenka.
Co się stało?
Co jest?
Co to ma być?
Haruję tu jak wół,
a oni świetnie się bawią.
Odchodzę.
Harowanie nie jest w moim stylu.
Jednak wolę myśleć niż działać.
Właśnie. Pojadę już.
Najwcześniej w przyszłym tygodniu
możemy zwołać posiedzenie, na którym wybierzemy nowego prezesa.
Ma być w tym tygodniu.
To będzie trudne.
Trzeba przestrzegać procedur.
Płacę ci za radzenie sobie z takimi trudnościami.
Przyspieszmy to, jak tylko się da.
Gdy zostanie pan prezesem,
pański syn przejmie Mirae Electronics.
Nauczyłem się czegoś
podczas 20 lat pracy dla mojej matki.
Znaczenie deprywacji.
Deprywacja prowadzi do rozwoju.
Tego chcę nauczyć syna.
Dobry strzał!
17 LAT WCZEŚNIEJ
Jestem, mamo.
Muszę to zmyć.
Tak, muszę.
Muszę zmyć z siebie
moje plugawe grzechy.
Bo jeśli nie…
Wiesz, czemu babcia się od nas odwróciła?
Chyba nas nie lubiła.
Nienawidziła siebie.
Gardziła nami, bo gardziła własną krwią.
Nawet taki bezmyślny łeb jak ty wie,
że jesteśmy w punkcie krytycznym.
Musimy przekonać ludzi,
że mamy stabilny plan sukcesji.
Rozumiem.
Nie jestem jak moja matka.
Chcę cię naprawić i wykorzystać.
Nie zaufam nikomu, kto nie jest ze mną spokrewniony.
WIADOMOŚĆ
Masz drugi telefon?
To taki…
Tylko dla dziewczyn.
Nie martw się. Poradzę sobie.
KONTROLER
Czemu się nie odzywasz? Nie mów, że się wycofujesz.
DIABEŁ
Spokojny poranek.
Kopę lat.
W końcu zrobiłam to, co dla mnie najlepsze, madam Ju.
Myślałam, że szczęście to coś sztucznego.
Wcześnie wstałaś.
Muszę iść do pracy.
Tak sobie myślałem.
Może załóżmy, że wczoraj był przeddzień,
a dziś jest rocznica firmy?
Nie. Chcesz wziąć wolne na cały rok?
Rocznica wymaga dwóch dni świętowania.
Darzysz firmę mniejszym uczuciem niż ja.
Uczuciem?
Dzień dobry, pani Shin.
Dostaliśmy dokument od pana Noh Suk-mina.
Nie możesz go podpisać.
To już koniec.
Złapmy drania, który chciał cię zabić,
dowiedzmy się, kto go wysłał,
i dopilnujmy, żeby dał ci spokój.
Nie chcę.
Dlaczego?
Odzyskałem moce.
Nie chcę znów przez to przechodzić.
Lubię spokój, który teraz mam.
ODRZUCENIE SPADKU
SPADKOBIERCA: DO DO-HEE
SPADKODAWCA: JU CHEON-SUK
To, co najlepsze dla ciebie,
jest tym, co najlepsze dla mnie.
Postanowiłam odpuścić, żeby inni znaleźli spokój,
a tylko mnie dało to szczęście.
Mówiłeś, że nic nie jest za darmo.
Szczęście wymaga poświęceń.
Myślę, że jest ich warte.
Do Do-hee.
Poddasz się, nie znając jego twarzy?
Jeśli się poddasz,
będziesz żyła w strachu.
Tuszując to, nie utrzymasz pokoju.
Chodźmy do niego.
Potem zrobię,
co każesz.
Dobrze.
Zobaczę jego twarz i będzie po sprawie.
Jestem przy tobie cały dzień.
Czemu się nie naładowałem?
Spróbujemy, gdy się naładujesz.
Przyszedł pan Ju Seok-hoon.
Czemu ciągle tu przychodzi?
Coś tu śmierdzi.
To nie ma sensu.
Co?
Pan Jeong… To znaczy dyrektor Jeong.
Niedawno omal nie zginął.
Jakim cudem tak szybko wyzdrowiał?
W sumie masz rację.
Pokażcie.
Pomogły mu niebiosa.
Albo przodkowie.
Ty i te twoje zabobony.
Może ma jakiś sekret?
Sekret?
Może zjada coś zdrowego.
Co?
Sekret?
Smaczne.
Nie było mnie na zebraniu zarządu,
więc chciałem cię zobaczyć.
Wszystko w porządku?
Tak.
Jest lepiej, niż myślałam.
To dobrze.
Pamiętasz naszą wizytę w salonie tatuażu w USA?
Mówiłaś,
że boisz się igieł i nie zrobisz sobie tatuażu.
Byłam pijana.
Nawet nic nie poczułam.
Odkąd poznałaś pana Jeonga,
często zachowujesz się inaczej.
Do-hee.
Nie żałujesz…
swojej decyzji?
Nie, nie żałuję.
Dzięki, Seok-hoon.
I przepraszam.
Panie Jeong.
Możemy porozmawiać?
Za bardzo mnie lubi.
Jak się czujesz?
Jak nowy.
Byłeś w stanie krytycznym.
Szybko dochodzę do siebie.
Wampiry odmładzają się, pochłaniając ludzką krew.
Jaki jest twój sekret?
Znowu te bzdury o wampirach?
Tak bardzo interesuje cię okultyzm?
To nie okultyzm mnie interesuje.
Interesujesz mnie ty.
Zadurzyłeś się we mnie?
Wolisz mężczyzn?
Panie Jeong.
Co daje ci związek z Do-hee?
Nic nie zyskujesz na byciu jej mężem i ochroniarzem.
Potrzebuję jej.
Gdyby to była prawda,
nie siedziałbyś z założonymi rękami, gdy ona poświęca dla ciebie…
coś ważnego.
W końcu się rozumiemy.
Nie będę siedzieć z założonymi rękami.
Zadowolony?
Sekret mojego wyzdrowienia to pragnienie zemsty.
Nie umrę, jeśli nie zemszczę się na tym,
kto mi to zrobił.
DO DO-HEE
Teraz jestem wolna.
Mogę chodzić bez ochroniarza.
Gratulacje.
Może się napijemy, żeby to uczcić?
Zapomniałam, jaka z ciebie świętoszka.
Chodźmy.
Ale na jednego drinka.
MIRAE WYBIERA PREZESA
Pani Do oficjalnie się poddała.
To nie powinno się tak skończyć.
Coś tu nie gra.
Właśnie.
Skoro o tym mowa,
stworzycie rysopis na podstawie połowy twarzy?
I jak?
Masz duży talent.
Nie wyglądasz na takiego.
A jak wyglądam?
Zrób lustrzane odbicie.
Koniec zabawy w chowanego.
FUNDACJA SUNWOL
To miejsce pracy naszego szefa.
Zadbajmy tu o bezpieczeństwo i porządek.
Wszyscy równo!
Szef nie może wdychać kurzu!
- Ruszać się! - Dobrze!
Kim jesteś?
- Zastępcą dyrektora. - Na pewno?
Worki pod oczami są na to dowodem.
- Przejść! - Przejść!
Dyrektorze Jeong.
Potrzebuję cię w teatrze.
Wyrzuć stąd tych kundli.
Szef przyjechał.
Cześć, szefie.
- Cześć, szefie! - Cześć, szefie!
Nie jestem waszym szefem.
Co to za nielegalna okupacja?
O rety. Wszyscy tak ciężko pracują.
Napijcie się. Świetna robota.
Wyrzuć tych kundli.
Zbliża się występ. Odstraszą publiczność.
Dziękuję za waszą ciężką pracę.
Nazywacie się Dzikie Psy?
Tak, szefie.
- Tak, szefie! - Tak, szefie!
Wiecie, jak brzmi ta nazwa?
Brzmi jak „dzikusy”.
Mój Boże.
Jesteś zabawny, szefie.
Nazwa „Dzikie Psy”
symbolizuje naszą odwagę i wytrwałość…
Zmieniamy naszą nazwę!
Jesteśmy Dzikusy!
- Dzikusy! - Dzikusy!
Słuchajcie.
Macie zadanie.
Jeśli wam się nie uda,
nie pokażecie mi się więcej na oczy.
Jesteśmy gotowi ryzykować życie, szefie!
- Tak, szefie! - Tak, szefie!
Idziemy!
- Idziemy! - Idziemy!
Dyrektorze Jeong, wszystko sobie wyjaśniliście.
Nie jesteś jej ochroniarzem ani mężem?
Ostrzegałam cię, prawda?
Po tym, co ci powiedziałam,
nadal chcesz być człowiekiem?
Wiesz, jak to jest być człowiekiem?
Każdy dzień to stąpanie po cienkim lodzie.
To dla nas wymówka, żeby żerować na innych.
Ludzie to najbardziej tchórzliwe i podłe istoty na świecie.
Byłeś doskonały, bo byłeś demonem.
Śmierć, miłość, strach…
Byłeś sobą, bo byłeś wolny od tych rzeczy.
Przestań.
Nie zrezygnuję z Do Do-hee.
A ja z ciebie.
Nie dam ci skoczyć do ognistej otchłani.
To ostatnie ostrzeżenie, Jin Ga-young.
Nie przeginaj.
Co jest w niej takiego wyjątkowego?
Czemu jest warta takiego ryzyka?
Star Jin.
Może…
życzmy im szczęścia?
Jeśli jego cena jest taka wysoka,
to nie jest to szczęście.
Ja to zrobię.
Nie, ja.
Zdrowie.
Jak miło napić się na powietrzu.
Cieszę się, że smakuje.
Moja podróż wreszcie się kończy,
ale w nieoczekiwany sposób.
Odpuszczenie było łatwiejsze, niż myślałam.
Dlatego zastanawiam się, czemu tak się opierałam.
Czasami ryzykujemy wszystko i nie wiemy dlaczego.
Może dowiemy się tego po zakończeniu podróży.
Jaki może być powód mojej podróży?
Nie wiem.
Pani Shin.
Jakie było twoje małżeństwo?
Mój były był beznadziejny.
Nie wiedziałam, że tak szybko można kogoś
pokochać i znienawidzić.
Ale teraz, gdy mam to już za sobą,
lepiej rozumiem siebie.
Gdyby nie on,
nie zorientowałabym się, jaka jestem żałosna, podła, słaba i silna.
Tym było dla mnie moje małżeństwo.
Nie wiedziałam, że masz w sobie tyle pasji.
Ja też nie.
Nie kochałam nikogo przed nim ani po nim.
Całe życie byłam nijaka, ani gorąca, ani zimna.
Ale nie żałuję, bo raz się zagotowałam.
To pewnie powód twojej podróży.
Zgadza się.
Rozwój następuje po zniszczeniu.
Zdrowie.
Wznieśmy toast.
Do dna.
DO-HEE DZIWACZKA
Gdzie jesteś, mężulku?
Do Do-hee, twój mężulek jest…
Za chwilę odjedzie pociąg szczęścia Do Do-hee!
Panie i panowie.
Przed nami turbulencje.
Turbulencje.
Turbulencje!
Dzikusy są tutaj.
Co się dzieje, Do-hee?
- Da-jeong. - Co?
Przepraszam, że każę ci tak długo pracować.
Nic nie szkodzi.
I tak dużo mi płacisz.
Chyba tak.
- Proszę. - Do Do-hee!
Lepiej…
weź się w garść.
Chwila.
Co?
Z czego się śmiejemy?
Nie wiem.
- Zdrowie! - Zdrowie!
Zawstydzasz mnie, żono.
Wracajmy do domu.
Wschodzi słońce.
Oślepia!
Słońce wstało
Mrugaj, mrugaj…
Da-jeong! A ty dokąd?
- Jeszcze jedna kolejka. - Muszę iść do pracy.
Jest już 9. Spóźnię się.
Spóźnię się!
Co?
Wszyscy ludzie mają obowiązek upijać się szczęściem!
Pijemy!
Dobrze!
To nie alkohol pijemy.
Pijemy szczęście.
Wystarczy!
Jeong Gu-won!
Lepiej…
weź się w garść.
Nie marnuj szczęścia!
Nie wstawaj.
Panie Park, ktoś potrzebuje pomocy.
Przyjedź tu szybko.
Nic ci nie jest?
Do dna.
Park Fork-you.
Lepiej
weź się w garść.
Jestem Bok-gyu, a nie Fork-you.
Fuck-you.
Idziemy.
Już wystarczy.
Mężulku,
weź mnie na barana.
Ileś ty wypiła?
Jestem przeszczęśliwa.
Jakby wielki kamień spadł mi z serca.
Czuję się wolna i szczęśliwa.
I mi z tym źle.
Bo tylko ja jestem szczęśliwa.
Żal mi madam Ju.
- Jeszcze jedno okrążenie, mężulku? - Tak?
Jasne, a wiesz, ile zrobiliśmy okrążeń?
Nie mam pojęcia.
Jeszcze jedno, proszę.
Na pewno?
Możesz tyle dla mnie zrobić?
Dobra.
- Idziemy! - Idziemy!
- Biegnij! - Mam biec?
- Idziemy. - Biegnij, demonie!
Ty i ta twoja sumienność.
Jesteś sumienna w poddawaniu się.
Słuchaj.
Gdzie mieszkasz?
Powiedz mi.
Czemu chcesz wiedzieć, gdzie mieszkam?
Żeby cię odprowadzić.
Co robisz?
Co to za spojrzenie?
Jesteś dobrym człowiekiem.
Ja tylko wykonuję polecenia dyrektora Jeonga.
Jesteś odpowiedzialny.
To chyba jakieś żarty.
Uroczo wyglądasz, gdy się uśmiechasz.
To wszystko prawda,
ale powiedz, gdzie mieszkasz.
Gdzie jesteśmy?
Jak to? Przecież tu mieszkasz!
Nie mieszkam tutaj.
Serio?
Kiedy księżyc tak przytył?
Za dwa dni pełnia.
Co za ulga.
Pani Shin!
Boże.
- To od szefa. - Dobrze!
- Bądźcie czujni. - Dobrze!
Do roboty!
Zapamiętajcie jego twarz.
Zapamiętajcie. Damy…
Boli! Twój głupi naszyjnik.
- Zbiórka! - Dobrze!
Z werwą!
- Dzikusy! - Dzikusy!
- Brać go! - Tak jest!
Spójrz tutaj!
- Przestań jeść. - Pokaż twarz.
Tu są kobiety!
- Wchodzimy! - Dobrze!
Mamy szansę zrobić wrażenie na szefie. Znajdźcie go!
Kim jesteście?
ABRAXAS WSZEDŁ DO POKOJU
Później może zrobić się z tego problem, więc zduśmy to w zarodku.
Co?
To chyba on.
DOPASOWANIE
GI KWANG-CHUL
TEATR BŁĘKITNEJ NOCY
Jesteś.
Najlepsze zakończenie dla diabła, jakie przyszło mi do głowy,
to ogień piekielny.
Też pojawia się w książce.
Samozapłon.
Pobawię się w Boga.
Coś ci powiem.
Nie jestem mordercą, tylko artystą.
Wiesz,
co czyni ludzi silniejszymi od diabła lub Boga?
Ludzie…
mogą stać się kimkolwiek.
Diabłem, Bogiem,
czy czymś więcej.
Noh Suk-min, ty sukinsynu.
Mówiłem ci już to?
Dziękuję,
że wyciągnąłeś mnie z więzienia.
Nie wiedziałem,
że tak ci się odwdzięczę.
Cholera.
Zabije cię diabeł, którego wypuściłeś.
Cholera!
Otwórz drzwi!
Noh Suk-min!
Otwórz drzwi!
To niemożliwe.
Tak nie można, Noh Suk-min.
Otwórz drzwi.
Hej!
Otwórz drzwi!
Do tego jeszcze kogoś zabiłeś?
Sama jesteś sobie winna, matko.
ZORIENTOWAŁAM SIĘ, ŻE URODZIŁAM DIABŁA…
MOŻE TO MOJA WINA…
ZAPŁACISZ ZA SWOJE GRZECHY, A JA ZA SWOJE
PREZES DO DO-HEE
DIABEŁ
Głowa mi pęka.
Proszę.
Dzięki.
Byłam grzeczna.
Madam Ju nauczyła mnie, jak się zachowywać po pijaku.
Rety, głupia staruszka.
DETEKTYW PARK KYUNG-SOO
Tak, detektywie?
Znaleźliśmy go, pani Do.
Mamy go, szefie.
Znalazły go twoje Dzikusy.
Znaleźliśmy jego kryjówkę.
To Gi Kwang-chul.
Był już karany za morderstwa i napady.
Jest poszukiwany, więc niedługo go namierzymy.
TEATR BŁĘKITNEJ NOCY
Wygląda bardziej zwyczajnie, niż się spodziewałam.
Ten pozornie zwyczajny człowiek zabił wiele osób.
Jak zginął?
To było podpalenie.
Dziwne jest to, że ktoś zbezcześcił jego ciało.
Ktoś wbił mu 20-centymetrowy nóż w serce,
gdy jego ciało spłonęło.
Jakby chciał zostawić wiadomość.
Boli, prawda?
Do zobaczenia w piekle.
To do widzenia.
Do-hee.
Podobno sprawca nie żyje.
- Tak. - Co się stało?
No cóż…
Muszę coś sprawdzić.
Możesz wrócić z Ju Seok-hoonem?
Złapali sprawcę.
Czego szukasz?
Skoro sprawca nie żyje, to już koniec, prawda?
Co to?
To podsłuch?
Miałem rację.
Sprawca zginął, bo widziałem jego twarz.
Skąd ktoś wie, że możesz znaleźć ludzi po twarzy?
Nie napisano o tym w…
Stąd wiedziałeś, że mamy podsłuch?
W końcu zobaczyłem twarz sprawcy,
ale prawdziwy sprawca…
się za nim schował.
- Przepraszam. - Tak?
Chwileczkę.
Dopiero wstałaś?
Znowu idziesz na golfa?
Muszę spotkać się z wieloma osobami przed zebraniem akcjonariuszy.
Brzmi jak ciężka praca.
- Proszę kontynuować. - Dobrze.
Pewnie jesteś w szoku.
Tak.
Nie sądziłam, że moja prośba o zakończenie wojny
spotka się z taką odpowiedzią.
Co to znaczy?
Że wojna się skończyła.
Zniszczyli broń.
Naprawdę myślisz, że to koniec?
Musi być.
To musi być koniec.
Sekret mojego wyzdrowienia to pragnienie zemsty.
Nie umrę, jeśli nie zemszczę się na tym,
kto mi to zrobił.
Jak znaleźliście sprawcę?
Nie wiedzieliście, kim jest.
Jeong Gu-won widział jego twarz,
gdy został zaatakowany.
Czyli to on go odnalazł.
Do-hee.
Jak bardzo ufasz panu Jeongowi?
Co masz na myśli?
Nie mów, że go podejrzewasz.
Nie zrobiłby tego.
- Ale Do-hee… - Seok-hoon!
Jeong Gu-won
zawsze mnie chronił.
Już po wszystkim.
Nie rozmawiajmy o tym.
Może to doprowadzi nas do prawdziwego sprawcy.
Dyrektorze Jeong,
na razie siedźmy cicho.
Ten nóż to ostrzeżenie.
Jeśli podsłuchiwał, to wie, że twoje moce wariują.
Nie działaj pochopnie, bo ucierpisz.
A jutro w końcu będzie pełnia.
Będziesz mógł być sobą.
Poczekaj jeszcze jeden dzień i…
Zegary…
Co z nimi?
Zatrzymały się.
CENTRUM MEDYCZNE HANSE W SEULU
Przyszedłem do Lee Yeon-seo. Leży na dziecięcej onkologii.
Yeon-seo, którą już wypisano?
Podobno wróciła do szpitala.
To niemożliwe.
Jest naszym cudem.
- Spada. - Poziom tlenu i temperatura?
Poziom tlenu to 95%, temperatura ciała 30°C.
- Jestem tu, Yeon-seo. - Podnieśmy temperaturę.
Trzymaj się, kochanie!
Yeon-seo!
O nie…
Masz na imię Yeon-seo?
Masz jakieś życzenie?
Żeby rodzice nie musieli przeze mnie cierpieć.
Takie mam życzenie.
Moje moce nie migotały.
One zniknęły.
Nie.
JESUS CORP. BANK DAEGUK
Co?
Wiesz coś o mnie, prawda?
Stałeś się człowiekiem.
Co się dzieje?
Powiedz mi.
Za darmo?
Kopę lat.
- Zaprowadzę panią do stolika. - Dobrze.
- Kopę lat. - Dobrze wyglądasz.
- Cześć. - Cześć.
- Kopę lat. - Baw się dobrze.
To, co zwykle. Dwa razy.
Oczywiście.
Usiądź.
Często tu bywasz?
Ludzie zwykle oceniają innych po wyglądzie.
Dlaczego tak dobrze cię traktują?
Jakby byli zahipnotyzowani.
Nie wiem.
Pewnie dostrzegają moją prawdziwą wartość.
Przepraszam.
Dziękuję.
To na pewno dobre miejsce na taką rozmowę?
A nie?
Co?
Nie podoba się?
Chyba nie. To nie w twoim stylu.
Kim…
jesteś?
Coś ty taki zdziwiony?
Mogę robić to samo, co ty.
Bo to ja dałam ci te moce.
FUNDACJA SUNWOL
Jesteś…
Bogiem?
Tak też mnie nazywają.
Niektórzy nazywają mnie Wszechświatem.
Inni Czasem.
Wiesz, co mówią.
„Bóg jest wszędzie i we wszystkim”.
A ja myślę,
że Boga nigdzie nie ma.
Jesteś nieposłuszny, jak na demona przystało.
Przejechaliśmy pół świata,
żebyś mógł bluźnić.
Wierzę ci,
więc oddaj mi
moje moce.
Nie mogę.
- Co? - Mimo że dałam ci moce,
to nie ja ci je odebrałam.
To dlatego, że nie zawarłem nowej umowy?
Odzyskam moce, jeśli ją zawrę?
Umowy niczego nie zmienią.
Moce są w niewłaściwym ciele,
więc to normalne, że więdną, aż całkiem znikną.
Czyli…
Zgadza się.
Umierasz.
JU SEOK-HOON PREZES
Bardzo ci zależy na Do Do-hee.
Niewielu ludzi tak by się starało dla swoich bliskich,
a co dopiero dla kuzynów.
Do-hee to dla mnie więcej niż rodzina.
Coś nas łączy.
Powiedz mi.
Czemu chciałeś się spotkać?
Zakładam, że wiesz,
kim naprawdę jest pan Jeong.
To jak mogę odzyskać moce?
Musi być jakiś sposób.
To proste.
To demon.
Znany też jako diabeł.
Odzyskasz moce,
gdy ta kobieta umrze.
Sprowadza nieszczęście na ludzi
i prowadzi ich do piekła.
ROMANS Z DEMONEM
W pełnię księżyca ruletka się zatrzyma
i gra skończy się.
Nie idźmy dziś spać.
Sen będzie stratą czasu.
Nie byliśmy w podróży poślubnej. Może to?
Boję się świata bez ciebie.
Jak mówiłem, naprawię cię.
Możesz tylko dla niego umrzeć.
Nic dla mnie nie znaczysz.
Nie zrezygnuję z nas.
Wybieram siebie i Do-hee.
Załóżmy się.
Napisy: Kamila Krupiński