(ปีศาจของฉัน)
ทำเพื่อตัวเธอเองสิ
นั่นแหละคือการทำเพื่อฉัน
ทุกคนตายกันหมดนะ
ทั้งคุณนายจู
แม่ฉัน พ่อฉัน
ทุกคนที่ฉันรักตายจากไปหมด
เพราะฉัน
นายเองก็จะตายไปอีกคน
ฉันไม่สนหรอก
แผลนาย
โดนน้ำไม่ได้นะ
นาย…
ในที่สุดนายก็…
พลังของฉัน
กลับมาแล้ว
(ตอน 9 โฉมหน้าของความจริง)
นี่หรือเปล่านะ
เหตุผลที่พวกมนุษย์เต็มใจที่จะงี่เง่า
เป็นอะไรไป โดโดฮี
ตื่นเมื่อไหร่
สักพักแล้ว
ฉันกรนหรือเปล่า
- แย่กว่านั้นฉันก็รับได้ - กรนสินะ
- ไม่ได้กรน - แน่นะ
อือ เปิดหน้าให้ดูได้แล้ว
ไม่เอา
ทำไมล่ะ
ไม่รู้สิ ฉันเขินๆ นิดหน่อย
ไปข้างนอกกันเถอะ ฉันหิวแล้ว
ไหนว่าได้กาแฟแฮนด์ดริปสักแก้ว ก็พอใจแล้วไง
นั่นสิ คงเพราะฉัน แทบจะเป็นมนุษย์แล้วแหละมั้ง
วันนี้ไม่จองทั้งร้านแล้วนี่
คิดๆ ดูแล้ว
การกินข้าวร่วมกับพวกมนุษย์ ก็ไม่ได้เลวร้ายอะไร
พอมีคนจอแจ
ก็โหวกเหวกดีนะ
เอาเซตคู่รักมาหนึ่งเซต
พอดีว่าเซตนั้นมีเฉพาะช่วงคริสต์มาสน่ะครับ
ปัดโธ่ อุตส่าห์มาเพราะเซตนั้น
ก็คิดซะว่าวันนี้เป็นวันคริสต์มาสไม่ได้เหรอ
ฉลองที่ฉันทำตัวกลมกลืนกับพวกมนุษย์ไง
เราไม่ได้เตรียมวัตถุดิบไว้ครับ
เหรอครับ
งั้นไปร้านอื่นที่มีเซตคู่รักกันเถอะเรา
เอาอันนี้มาสองแล้วกันค่ะ
ได้ครับ
เลือกปฏิบัติกับดีม่อนหรือไงเนี่ย
ไหงมีเซตคู่รักแค่ช่วงวันเกิดเยซูเฉย
ไว้มากันใหม่ตอนคริสต์มาสเถอะ แล้วก็จุดเทียนบนเค้กแบบที่นายชอบด้วย
นี่จะให้ดีม่อนอย่างฉันฉลองวันเกิดเยซูเหรอ
ก็คือจะไม่มาเหรอ
เปล่า
บอกตอนไหนล่ะว่าจะไม่มา ฉันก็แค่พูดไปงั้นแหละ
ว่าแต่ทำไมทุกคนเห่อวันคริสต์มาสกันจัง
ก็คริสต์มาสชวนให้ตื่นเต้นนี่
เหมือนได้กลับไปเป็นเด็ก
งั้นคงเพราะคนกลับไปเป็นเด็ก
คริสต์มาสถึงได้โหวกเหวก และวุ่นวายแบบนั้นสินะ
ผมจะเต็มที่กับคุณให้เหมือนชื่อผม
ผมว่าจะไม่พูดแล้วนะครับ เดี๋ยวจะหาว่าขิง
แต่ผมเคยเป็นฝั่งเป็นฝา กับคนในตระกูลเศรษฐีมาแล้ว
ทายาทเศรษฐีที่เอ่ยชื่อไปใครก็รู้จัก ดันมาตกหลุมรักผมตั้งแต่แรกเห็น
ตามตื๊อถึงขั้นขอผมจดทะเบียนสมรสเลย
แต่ผมประกาศกร้าว "ฉันไม่ยอมเป็นหมาบ้านเศรษฐีหรอก"
"ฉันจะเป็นหมาล่าเนื้อ เพื่อประชาชนคนเดินดิน"
ผมปฏิเสธเธอไปแบบเย็นชา และไม่ไยดีแบบนั้นเลยครับ
หมาล่าเนื้อเหรอ
ก็เลยจมูกดีเว่อร์ว่างั้น
ไปดื่มต่อที่ร้านอื่นกันครับ
ตกหลุมรักตั้งแต่แรกเห็นก็บ้าละ
- ส่งข้อมือมา - จะทำอะไร
ต้องสั่งสอนหมอนั่นให้เข็ด จะได้เอาเรื่องเธอไปโม้ไม่ได้อีก
เขาบอกว่าอยากเป็นหมาล่าเนื้อ
เดี๋ยวฉันจัดจมูกหมาให้…
ไม่ต้องเลย
ฉันเป็นฝ่ายขอเขาจดทะเบียนก่อน แล้วชิ่งเองนะ
เข้าข้างคนแบบนั้นทำไมเนี่ย
ให้ตายเถอะ ขัดใจจริง
จริงสิ ฉันบอกไปหรือยัง
อะไร
วันนี้ฉันไม่ไปทำงานนะ ฉลองวันครบรอบก่อตั้งบริษัท
จริงอะ
มันยังไงกันแน่เนี่ย
โดโดฮีก็ยอมแพ้ตำแหน่งประธานใหญ่แล้วนี่ ทำไมประธานเรายังฟึดฟัดอีก
เธอปลอดภัยแล้วก็น่าจะดีใจไม่ใช่เหรอ
ให้ตาย
ยังหลับอยู่เหรอ
ได้อู้งานแล้วฟินจัง
นึกว่าเธอชอบทำงานซะอีก
ฉันก็เคยคิดงั้นนะ
จนโดนปีศาจล่อลวงนี่แหละ
ว่าแต่ปกติแล้ว มนุษย์ทำอะไรกันเวลาเดตเหรอ
ก็แบบว่ากินข้าว ดื่มกาแฟ
ไม่มีอะไรมากนะ
ต่ำต้อยจัง
กับฉันก็ต่ำต้อยเหรอ
มีอะไร
ประธาน ผมอยู่หน้าประตูแล้ว
เปิดประตูหน่อย
ตอนนี้ฉันไม่อยู่บ้านนะ
งั้นอยู่ไหน
เราอยู่ที่แม่น้ำฮันค่ะ
อือ เราเดตกันอยู่
- ด้วยสภาพนั้นน่ะนะ - ฉันหายดีแล้ว
(สิ้นสุดการโทร ประธาน)
นี่ฉันพลาดอะไรไปเนี่ย
ฉันสงสัยมาสักพักแล้ว
ไอ้ของต่ำต้อยพวกนั้นคืออะไรเหรอ
- นั่นเหรอ - อือ
จักรยานคู่รักน่ะ
คู่รัก…
คู่รักเหรอ
โดโดฮี เราไปขี่ไอ้นั่นกัน
ต่ำต้อยจัดเลยนะนั่น
ฉันชอบของที่ต่ำต้อย
ไปกันเถอะ
- หือ - ไปกัน
นี่ จะไปไหน
- ไปปั่นจักรยานกัน - เดี๋ยว…
ทำไมเธอนั่งข้างหน้าเนี่ย
โดโดฮี แป๊บนึงสิ นั่นน่ะ
- หือ - ตรงนั้นน่ะ โดโดฮี
ตรงนั้น ไปปั่นของต่ำต้อยนั่นกัน
อะไรๆ ก็คู่รักไปหมดเลยแฮะ
เอาเลยไหม
- โอเค ไปกัน - ไปกันเลย
- ไปละนะ - อือ
- ไปกัน - จะยกเท้าละนะ
ฉันยกเท้านะ
- สูงอีก - สูงอีก
- สูงกว่านี้ - อีก
อะไรกันนะ
- สูงอีก - วิธีการไหนที่จะได้ผลที่สุด
ในการเล่นงานพวกเราขั้นเด็ดขาด ระหว่างที่เรากำลังตายใจ
- สูงอีก - หรือว่า
- ไม่หรอก - สูงอีก
งั้นก็…
ไม่หรอกๆ
โอ๊ย สมองตื้อไปหมดแล้วฉัน
ฉันว่าไอคิวฉันก็เลิศมากอยู่นะ แต่ช่วงนี้กินเหล้าหนักไปหน่อยเหรอ
เซลล์สมองฝ่อหมดแล้ว
ช่างมัน
ฉันมันสายลุยมากกว่าใช้ความคิดอยู่แล้ว
- น่ารัก - ชอบที่นี่จัง
คงเพราะเป็นธรรมชาติปลอมๆ ที่มนุษย์สร้างขึ้น
มันต้องตรงกันข้ามไม่ใช่เหรอ
ฉันชอบสิ่งที่มนุษย์สร้างขึ้น มากกว่าที่พระเจ้าเนรมิตนะ
งานอดิเรกของฉันเลยเป็นการสะสมของ ไม่ใช่การท่องเที่ยว
ไม่ปลื้มพระเจ้าเหรอ
เคยเห็นใครชอบเจ้านายไหมล่ะ
ฉันไม่เคยเจอตัวเป็นๆ หรอก
แต่เขาน่ะแล้งน้ำใจ
ยิ่งได้เห็นสภาพโลกตลอด 200 ปีนี้ ยิ่งยืนยันว่าใช่
นายใช้ชีวิตแบบไหน
มาตลอด 200 ปีนี้นะ
มนุษย์ผู้ต่ำต้อยไม่อาจเข้าใจ การดำรงอยู่ของดีม่อนได้หรอก
ไม่ใช่พยายามจะเข้าใจหรอก
ฉันแค่อยากยอมรับในสิ่งที่นายเป็น
เดิมทีแล้ว ดีม่อนคือผู้พิทักษ์ของมนุษย์นะ
จริงเหรอ
"ไดโอไม"
เป็นคำกรีกโบราณที่หมายความว่า "ร่วมชะตากรรม"
นั่นแหละที่มาของคำว่า "ดีม่อน"
"ร่วมชะตากรรม"
งั้นเราก็เป็นผู้ร่วมชะตากรรมกันจริงสิ
ว่าแต่เป็นไงมาไง นายถึงกลายเป็นปีศาจล่ะ
เพราะฉันฝืนทนมรสุมชีวิตไม่ได้มั้ง
มนุษย์จะมีด้านมืดเมื่อเข้าสู่ สังคมการทำงานได้สักสองสามปีไง
ของฉันตั้ง 200 ปีเลยนะ
ได้เท่านี้ก็ถือว่าดีแล้วสินะ
งั้นนายก็กลับมาสู่ตัวตนเดิมแล้วสิ
นายเป็นผู้พิทักษ์ของฉันนี่
ไปกันเถอะ
โอเค
คุณลูกค้าหมายเลข 82 เซตเครื่องดื่มคู่รักที่สั่ง
กับของสมนาคุณได้แล้วค่ะ
ขอบคุณนะครับ
ฉันสิคะที่ต้องขอบคุณ
ไม่รู้มาก่อนเลย
ว่านอกจากมนุษย์จะต่ำต้อยแล้ว ยังน่ารักไปพร้อมๆ กันด้วย
ประมาณว่าเราเลี้ยงแมว
แล้วเอ็นดูแมวจรทุกตัวบนโลกแหละมั้ง
ไม่ยักรู้ว่าความเสน่หา จะมีพลังติดต่อรุนแรงขนาดนี้
ทีตอนนั้นเปรียบฉันเหมือนด้วงหนวดยาว คราวนี้เป็นแมวแล้วเหรอ
ตัวเองอยากกินอะไร
เอาแบบเดียวกับตัวเอง
ถ้าไม่อยากเป็นแมวเหมียว งั้นเรียกว่า "ตัวเอง" ไหม
ไม่เอา
งั้นเรียกฉันว่า "คุณฝาชี" ไหมล่ะ
บ้าบอ
บ้าตรงไหน
ฉันเป็นสามีก็ถูกแล้วไง
- งั้นเรียกว่าต้าวเหมียวแทนนะ - ไม่เอา
ดูนั่นสิ สวยเนอะ
สวยจริง
ยัยตัวแสบนั่น หูตาไวชะมัด
เชื่อเขาเลย
เลิศนะ
รูปนี้ก็เลิศ
ถ่ายมาปังหมด ไม่มีหลุดเลยแฮะ
ได้แบบดีก็งี้
อุ๊ยตาย นี่ฉันทำอะไรอยู่เนี่ย
ฉันไม่ได้มาถ่ายรูปให้พวกนางสักหน่อย
ตั้งสติหน่อย โนซูอัน
เธอมาขุดคุ้ยความจริงนะ
นางหลอกทุกคนได้ แต่หลอกฉันไม่ได้หรอก
โดโดฮี เผยธาตุแท้สุดสยอง ของเธอออกมาได้แล้ว
ไปนั่งเรือสำราญที่ต่ำต้อยนั่น ด้วยกันหน่อยไม่ได้เหรอ
ไว้คราวหลังเถอะ เรายังมีเวลาอีกเยอะ
คราวหลังคือตอนไหนล่ะ
เลือกวันมาชัดๆ เลยสิ
ไม่งั้นเดี๋ยวปีหน้า…
ฮัลโหล
จ้ะ ลูกสาว แม่ใกล้ถึงแล้ว
อือ จ้ะ
โดโดฮี
หมอนั่นแย่ชะมัด
ทำเพลงดีๆ เสียหมด เนอะ
ไปกันเถอะ
เพลงนี้ไม่ได้เรื่องเลย
ทำไมล่ะ ฉันชอบนะ
ฟังแล้วไม่ชวนให้เต้นเลย
มาเต้นรำกันนะ
ไม่เอา ฉันเต้นไม่เป็น
งั้นเธอปล่อยตัวได้เลย
เวลาเต้นเพลงบลูส์ การเชื่อใจคู่เต้นคือสิ่งสำคัญนะ
จากนี้ไป ให้เพลงนี้เป็นเพลงของเรานะ
ว้ายตาย
อะไรเนี่ย
อะไรของฉันเนี่ย
พวกนั้นได้ชิลกันทั้งวัน
มีแต่ฉันที่หาทำให้ตัวเองเหนื่อย
พอจ้ะ เลิก
ความลำบากไม่ใช่ทางของฉัน
ฉันมันสายใช้ความคิด มากกว่าลุยจริงๆ แหละ
นั่นแหละ ไปกันเถอะ
การประชุมผู้ถือหุ้นชั่วคราว เพื่อแต่งตั้งประธานใหญ่
ไม่ว่าเราจะเร่งแค่ไหน ก็ต้องจัดขึ้นสัปดาห์หน้าครับ
จัดสัปดาห์นี้เถอะครับ
เป็นไปได้ยากครับ
มันมีรูปแบบขั้นตอนอยู่…
ที่ผมยอมจ่ายหนักก็เพื่อจะให้คุณ ทำงานยากๆ นั่นให้สำเร็จไงครับ
เอาเป็นว่ารีบดำเนินการให้เร็วที่สุดนะครับ
พอท่านได้เป็นประธานใหญ่
ผอ.โนโดกยองของเราก็คงจะได้ขึ้นแท่น ประธานมีแรอิเล็กทรอนิกส์สินะครับ
รู้ไหมครับว่าอะไรคือสิ่งที่ผมได้เรียนรู้
จากการทำงานให้คุณแม่ มาตลอด 20 กว่าปี
ความขาดแคลนครับ
ความขาดแคลนทำให้คนเราเติบโต
ผมตั้งใจว่าจะสอนเรื่องนั้นกับลูกชายครับ
สวย
(17 ปีก่อน)
คุณแม่ ผมมาแล้วครับ
ต้องล้างออก
ล้างออก
ต้องล้างออก
ล้างบาปอันโสโครก
ถ้าไม่ล้างออกไปตอนนี้…
แกรู้ไหมว่าทำไมแม่ฉัน ถึงขับไสไล่ส่งเราขนาดนั้น
ท่านคงไม่ชอบพวกเรามั้งครับ
เพราะเกลียดตัวเองไง
ท่านรังเกียจสายเลือดตัวเอง ถึงได้พาลรังเกียจเราไปด้วย
แม้แต่คนไร้หัวคิดอย่างแก
ก็คงรู้ใช่ไหมว่านี่คือช่วงเวลาสำคัญ
เราต้องทำให้คนนอกเห็น
ว่าครอบครัวเรามีแผนการสืบทอดมรดก ที่หนักแน่นและมั่นคง
ครับ
ฉันไม่เหมือนแม่
ยังไงฉันก็จะดัดนิสัยแกให้ใช้ได้
จะเชื่อมือคนที่ไม่ใช่สายเลือดได้ไง
(ข้อความ)
แกมีโทรศัพท์อีกเครื่องเหรอ
ก็แค่…
เอาไว้เรื่องผู้หญิงน่ะครับ
ไม่ต้องกังวลครับ ผมจะจัดการให้เรียบร้อย
(คนลงมือ)
ทำไมไม่ติดต่อมาเลยครับ อย่าบอกนะครับว่าจะวางมือ
(ปีศาจ)
ยามเช้าที่ไม่มีอะไรให้กังวล
ไม่รู้สึกแบบนี้มานานแล้ว
หนูทำเพื่อตัวเองแล้วนะ คุณนายจู
คิดว่าความสุขคือสิ่งจอมปลอมแท้ๆ
ตื่นเร็วจัง
ต้องไปทำงานไง
ฉันไปคิดมาแล้ว
ให้เมื่อวาน เป็นวันก่อนวันครบรอบก่อตั้งบริษัท
แล้วให้วันนี้เป็นวันครบรอบจริงๆ ดีไหม
ไม่ได้สิ นายจะใช้ชีวิตเปื่อยๆ ตลอดปีเลยหรือไง
วันครบรอบทั้งที อย่างน้อยก็ควรจะหยุดสักสองวันสิ
เธอภักดีต่อบริษัทน้อยกว่าฉันได้ไงเนี่ย
ภักดีเหรอ
ค่ะ เลขาชิน
ท่านประธานคะ มีเอกสารมาจากประธานโนซอกมิน
ไม่ได้เด็ดขาดนะ ห้ามเซ็น
ทุกอย่างมันจบไปแล้วน่า
เราต้องจับไอ้คนที่พยายามจะฆ่าเธอ
แล้วหาตัวคนที่อยู่เบื้องหลังสิ
จัดการพวกมันขั้นเด็ดขาด อย่าให้มาทำอะไรเธอได้อีก
ไม่เอา
ทำไมถึงปฏิเสธ
ตอนนี้ฉันก็หายดีแล้วไง
งั้นก็ต้องเริ่มใหม่หมดสิ
ฉันพอใจกับความสงบสุขตอนนี้
(แบบฟอร์มการขอสละมรดก)
(ผู้รับมรดก: โดโดฮี)
(เจ้ามรดก: จูชอนซุก)
การทำเพื่อนาย
กลายเป็นการทำเพื่อตัวฉันไปแล้ว
ฉันคิดว่าถ้าฉันยอมแพ้สักคน ชีวิตของทุกคนก็จะสงบสุข
แต่กลายเป็นว่าฉันเองที่มีความสุข
นายบอกว่าโลกนี้ไม่มีของฟรีนี่
บางอย่างก็ต้องสละไปเพื่อความสุขนะ
ฉันว่ามันควรค่าพอที่จะทำแบบนั้น
โดโดฮี
แต่เธอจะยอมแพ้ทั้งอย่างนี้ โดยที่ไม่รู้แม้แต่หน้าตาหมอนั่นเหรอ
ถ้าเธอล้มเลิกแค่นี้
เธอจะจมอยู่กับความกลัวไปตลอดชีวิตนะ
ฝืนแต่จะซุกไว้แบบนี้ แล้วความสงบจะยั่งยืนเหรอ
ไปดูหน้าหมอนั่นก่อนก็พอ
แล้วหลังจากนั้น
ฉันจะทำตามที่เธอบอก
ก็ได้
งั้นแค่ไปดูหน้าเขาอย่างเดียวนะ
เราตัวติดกันทั้งวันขนาดนั้นแล้ว
ทำไมยังชาร์จไม่ได้อีกนะ
ไว้นายพร้อมเมื่อไหร่ เราค่อยลองกันใหม่นะ
ประธานจูซอกฮุนมาค่ะ
ทำไมจูซอกฮุน ถึงชอบผลุบๆ โผล่ๆ มาที่นี่อยู่เรื่อย
ทะแม่งๆ นะ
ไม่เห็นจะสมเหตุสมผลเลย
อะไรครับ
ก็คุณจองกูวอน ไม่สิ ท่านประธานจองกูวอนน่ะ
เพิ่งจะถูกลอบทำร้ายมาหยกๆ เอง
แล้วเขาหายเป็นปลิดทิ้งภายในไม่กี่วันได้ไง
ฟังดูแล้วก็ทะแม่งจริงแหละครับ
ไหนขอดูซิ
สวรรค์ช่วยเขาไว้แหง
ไม่งั้นก็บรรพบุรุษช่วย
สายมูเตลูของแท้
เขามีเคล็ดลับอะไรหรือเปล่าครับ
เคล็ดลับเหรอ
เช่น แอบกินของดีคนเดียวไรงี้
หือ
เคล็ดลับเหรอ
เด็ดแฮะ
ฉันไม่ได้ไปร่วมประชุม บอร์ดผู้บริหารคราวก่อนด้วย
เลยอยากมาเจอเธอหน่อย
โอเคหรือเปล่า
อือ
ฉันโอเค ดีกว่าที่คิดไว้เยอะเลย
ดีไปนะ
จำที่เธอเคยไปร้านสัก ในอเมริกากับฉันได้ไหม
ตอนนั้นเธอบอกว่า
จะไม่สักเด็ดขาดเพราะกลัวเข็มไง
ฤทธิ์เหล้าน่ะ
รอยสักนี่ได้มาโดยไม่รู้ตัวเลยว่ากลัว
เธอออกจากกรอบตัวเองไปเยอะเลยนะ
ตั้งแต่มาเจอกับคุณจองกูวอน
โดฮี
เธอจะไม่…
เสียใจทีหลังแน่ๆ ใช่ไหม
อือ ไม่เสียใจหรอก
ขอบคุณนะพี่
และขอโทษด้วย
คุณจองกูวอน
มาคุยกันหน่อยสิครับ
ชอบฉันเอามากสินะเนี่ย
อาการเป็นไงบ้างครับ
สบายมาก
คุณดูอาการหนักมากเลยนี่
ผมเป็นพวกฟื้นตัวเร็วน่ะ
แวมไพร์กินเลือดมนุษย์ เพื่อคงความหนุ่มไว้ถูกไหมครับ
ของคุณจองกูวอนล่ะครับ เคล็ดลับคืออะไร
วกมาเรื่องแวมไพร์อีกแล้วเหรอ
สนใจเรื่องลี้ลับมากนักเหรอเราน่ะ
ไม่ใช่เรื่องลี้ลับหรอก
ผมสนใจคุณจองกูวอนมากต่างหากครับ
หลงฉันจนโงหัวไม่ขึ้นนี่เอง
คุณชอบแนวนั้นเหรอ
คุณจองกูวอน
คุณได้อะไรจากการข้องเกี่ยวกับโดฮีเหรอครับ
ทั้งการแต่งงานและการคุ้มกัน เป็นความต้องการของโดฮีทั้งนั้น
ผมต้องการโดโดฮี
ถ้าคุณพูดจากใจจริง
คุณคงไม่อยู่เฉย นั่งมองโดฮียอมทิ้งสิ่งสำคัญไป
เพราะคุณใช่ไหมครับ
เราใจตรงกันครั้งแรกเลยนะ
ผมจะไม่นั่งมองอยู่เฉยๆ หรอก
ทีนี้จบไหม
เคล็ดลับการฟื้นตัวของผม คือความกระหายที่จะแก้แค้น
ผมจะตายไปง่ายๆ ปล่อยให้คนที่ทำร้ายผม
ลอยนวลไม่ได้หรอก
(โดโดฮี)
ฉันเป็นอิสระสักทีนะคะ
ไปข้างนอกคนเดียวได้ โดยไม่ต้องมีบอดี้การ์ดแล้ว
ยินดีด้วยนะคะ
อยากไปดื่มฉลองกับฉันไหมคะ
เลขาชินเป็นสายคลีนนี่เนอะ
ไปสิคะ
แค่แก้วเดียวนะ
(มีแรกรุ๊ปแต่งตั้งประธานใหญ่ ในการประชุมผู้ถือหุ้นพิเศษ)
ดูท่าประธานโดโดฮี จะยอมแพ้จริงจังแล้วนะครับ
ฉันว่าไม่ควรจบแบบนี้ยังไงก็ไม่รู้
มีบางอย่างคาใจฉันอยู่เรื่อยเลย
ก็นั่นน่ะสิ
ไหนๆ แล้ว
วาดภาพสเกตช์ให้ทีสิ แค่ครึ่งหน้านะ
เป็นไงครับ
นายนี่ไม่กระจอกจริงแฮะ
หน้าไม่ให้แท้ๆ
หน้าไม่ให้เหรอ
ก๊อปมาต่อกันซิ
หมดเวลาเล่นซ่อนหาแล้ว
(มูลนิธิซอนวอล)
นี่คือที่ทำงานของลูกพี่
มาดูแลความปลอดภัย และความสะอาดของที่นี่ด้วยมือเราเถอะ
ให้ตรงแถว
อย่าปล่อยให้ผงฝุ่นเล็ดลอดเข้าปอดลูกพี่ได้
- ไปข้างๆ - ครับ
นายเป็นใคร
- ผู้ช่วยผู้กำกับครับ - แน่ใจไหม
ดูสิครับ ขอบตาแพนด้าเป็นเครื่องพิสูจน์
- ผ่าน - ผ่าน
ประธาน
ต้องมาที่โรงละครหน่อยแล้วนะ
มาช่วยไล่พวกหมาพันทางนี่หน่อย
ลูกพี่มาแล้ว
สวัสดีครับ ลูกพี่
- สวัสดีครับ ลูกพี่ - สวัสดีครับ ลูกพี่
บอกแล้วไงว่าฉันไม่ใช่ลูกพี่พวกนาย
แล้วไอ้การจับจองผิดกฎหมายนี่มันอะไร
ตายแล้ว เหนื่อยแย่เลยนะครับ คุณผู้ชายทั้งหลาย
ดื่มอะไรสดชื่นๆ หน่อยนะ เหนื่อยกันแย่เลยนะครับ
รีบไล่หมาพันทางพวกนี้ไปเลยนะ
อีกไม่กี่วันจะมีการแสดงแล้ว เดี๋ยวผู้ชมเผ่นหนีหมดพอดี
แหม ขอบคุณนะครับ ขอบคุณมากๆ เลย
เดี๋ยวนะ ชื่อพวกนายคือแก๊งหมาจรเหรอ
ครับ ลูกพี่
- ครับ ลูกพี่ - ครับ ลูกพี่
ทำไมชื่อฟังดูน่ากินแบบนั้นล่ะ
ฟังไปฟังมาเหมือน "แกงปลาช่อน"
โห มุก…
ลูกพี่นี่ก็ขี้เล่น
เราไม่ใช่แกงปลาช่อน
เราเป็นเหมือนหมา ที่อยู่กันเองตามธรรมชาติ…
ต่อไปนี้ เราจะสวมวิญญาณผู้หลงรักอาหาร
เราคือแกงปลาช่อน
- แกงปลาช่อน - แกงปลาช่อน
พอละ
ฉันขอมอบหมายงานหนึ่งให้
แต่ถ้าทำไม่สำเร็จ
อย่าเชียวนะ ย้ำว่าอย่า อย่าสไลด์หน้ามาให้ฉันเห็นอีก
ขอเอาชีวิตเป็นเดิมพัน เราจะทำให้สำเร็จครับ ลูกพี่
- เราจะทำให้สำเร็จครับ ลูกพี่ - เราจะทำให้สำเร็จครับ ลูกพี่
ลุยโลด
- ลุยโลด - ลุยโลด
ประธาน จบเรื่องแล้วสินะ
เลิกเป็นบอดี้การ์ด และทิ้งชีวิตแต่งงานแล้วใช่ไหม
ฉันเตือนแล้วไง
อุตส่าห์พูดขนาดนั้นแล้ว
จะเป็นมนุษย์ที่ต่ำต้อยให้ได้เลยใช่ไหม
รู้ไหมว่าการเป็นมนุษย์มันเป็นยังไง
ทุกๆ วันคือการเสี่ยงอันตราย เหมือนเดินบนแผ่นน้ำแข็งบางๆ
ใช้ข้ออ้างนั้นเพื่อจะแก่งแย่งกันเอง
มนุษย์คือสิ่งที่ขี้ขลาด และใจเสาะที่สุดในโลกนะ
ประธานสมบูรณ์แบบเพราะเป็นดีม่อน
ความตาย ความรัก ความกลัว
ประธานเป็นอิสระจากสิ่งเหล่านั้น เลยเป็นตัวของตัวเองได้
พอเถอะ
ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ฉันก็จะไม่ปล่อยโดโดฮีไป
ฉันก็จะไม่ปล่อยประธานไป
ฉันทนมองคุณกระโจนเข้าใส่ไฟนรกไม่ได้
จินกายอง ฉันขอเตือนครั้งสุดท้ายนะ
อย่าล้ำเส้น
นังนั่นมันวิเศษอะไรนักเหรอ
มันวิเศษตรงไหน คุณถึงยอมทิ้งทุกอย่างของตัวเองไป
ดาราจิน
เรามา
ขอให้ทั้งคู่มีความสุขแทนเถอะ
ถ้าความสุขนั้นมีราคาที่ต้องจ่ายสูงเกิน
มันก็ไม่ใช่ความสุขหรอก
ฉันรินให้ค่ะ
ไม่เป็นไรค่ะ ฉันรินเอง
ชน
รู้สึกดีจังเลยค่ะ ที่ได้ดื่มในที่เปิดโล่งแบบนี้
คุณชอบ ฉันก็โล่งใจไปค่ะ
ในที่สุดการเดินทางของฉันก็จบลงแล้วค่ะ
ถึงบทสรุปจะต่างจากที่คิดไว้ก็เถอะ
พอวางมือเข้าจริงๆ มันก็ง่ายกว่าที่คิดนะคะ
ง่ายจนงงว่าทำไม ฉันถึงยึดติดเอาเป็นเอาตายขนาดนั้น
บางครั้งเราก็เดิมพันทุกสิ่งไว้กับอะไรบางอย่าง โดยไม่รู้เหตุผลเลยด้วยซ้ำ
จนการเดินทางนั้นสิ้นสุดแล้วนั่นแหละ เราถึงจะรู้เหตุผลนั้น
คิดว่าเหตุผลในการเดินทางของฉัน จะเป็นอะไรคะ
ไม่รู้สิคะ
เลขาชิน
ชีวิตการแต่งงานเป็นไงบ้างคะ
เขาเป็นคนกระจอกมากค่ะ อดีตสามีฉันน่ะ
ฉันไม่คิดเลยว่าจะรักคนคนหนึ่งสุดหัวใจ และเกลียดเขาเข้าไส้
ในช่วงเวลาสั้นๆ แบบนั้นได้
แต่พอผ่านสงครามนั้นมาได้สักพัก ฉันถึงได้รู้ค่ะ
ว่าฉันเป็นคนยังไง
ถ้าฉันตัวคนเดียว ฉันคงไม่มีทางได้รู้จัก
ความน่าสมเพช ความต่ำช้า ความอ่อนแอ และความเข้มแข็งลึกๆ ของตัวเอง
การแต่งงาน มีความหมายแบบนั้นสำหรับฉันค่ะ
เลขาชินก็มีความร้อนแรง ที่ฉันไม่เคยรู้อยู่ด้วยนะคะเนี่ย
ฉันเองก็ไม่รู้หรอกค่ะ
ฉันอยู่แบบไม่สนเรื่องรักๆ ใคร่ๆ มาตลอด ไม่ว่าก่อนหรือหลังคบกับเขา
เหมือนกับน้ำเปล่าที่ไม่ได้ร้อนหรือเย็น
แต่นึกย้อนไปก็ไม่เสียใจนะคะ เพราะเคยเดือดอยู่ครั้งหนึ่ง
นั่นคงเป็นเหตุผล ในการเดินทางของเลขาชินแหละค่ะ
ใช่ค่ะ
ต้องแตกสลายก่อน เราถึงจะเติบโตค่ะ
ชน
ยกแก้วสิคะ
หมดแก้ว
(คนบ้านามว่าโดฮี)
คุณฝาชี อยู่ไหนเอ่ย
โดโดฮี ฝาชีมาหา…
ออกเดินทางแล้วจ้า รถไฟแห่งความสุขของโดโดฮี
ท่านผู้โดยสารโปรดแซ่บ
เรากำลังเจอสภาพอากาศแปรปรวน
แปรปรวน
อากาศแปรปรวน
หมาเรื้อนของจริงอยู่นี่เอง
เป็นอะไรไป โดโดฮี
- พี่จ๋า - ทำไมจ๊ะ
- พี่ - หือ
ฉันขอโทษจริงๆ ที่ให้พี่ทำโอทีเยอะเกิน
ไม่เป็นไรจ้ะ
เธอจ่ายหนักนี่
ฉันจ่ายหนักจริงแหละ
- นี่ - โดโดฮี
หล่อน
ทำตัวดีๆ นะจ๊ะ
แป๊บนะ
ทำไมๆ
เราหัวเราะทำไมนะ
ไม่รู้
- ดื่ม - ดื่ม
ไปไหนก็อายคนเขา คุณศรีภรรยาของฉัน
เรากลับบ้านกันเลยดีไหม
อุ๊ย ดวงอาทิตย์ขึ้นแล้ว
แสบตาจัง
ดวงอาทิตย์กลมๆ โผล่พ้นขอบฟ้าแล้วจ้า
วิบวับ วิบวับ…
พี่จ๋า พี่จะไปไหน
- ไปต่อก๊อกสองกัน - ต้องไปทำงานแล้ว
เก้าโมงแล้ว ฉันสายแล้ว
สายแล้ว
หือ
หน้าที่ของมนุษย์คือการเมามายความสุขนะ
รับไป
โอเค
เราไม่ได้ดื่มเหล้า
เราดื่มความสุขอยู่ต่างหาก
หยุดดื่มได้แล้ว
จองกูวอน
นาย
ทำตัวดีๆ นะจ๊ะ
พี่ อย่าอ้วกความสุขออกมาสิ
นี่ เดี๋ยวๆ นั่งกับที่ก่อน
หัวหน้าพัค มาจัดการคนหนึ่งหน่อย
มาเร็วๆ เลยนะ ให้ไว
โอเคไหมจ๊ะพี่
หมดแก้ว
พัคฟกยู
นาย
ทำตัวดีๆ นะจ๊ะ
ไม่ใช่ฟกยูสิ บ๊กกยู
ฟักยู
ไปนะ
หยุดเลย
คุณฝาชี
ขอขี่หลังหน่อย
ดื่มไปเยอะแค่ไหนกันเนี่ย
ฉันนะ รู้สึกดีสุดๆ
โล่งเหมือนยกภูเขาออกจากอก
เป็นอิสระแล้วก็มีความสุขมากๆ เลย
ฉันก็เลยรู้สึกผิด
เพราะฉันมีความสุขอยู่คนเดียว
รู้สึกผิดกับคุณนายจูด้วย
- คุณฝาชี ขออีกรอบนะ - หือ
ได้สิ แต่รู้ไหมว่านี่มันรอบที่เท่าไรแล้ว
ใครจะไปรู้ล่ะ
วนอีกรอบนะ
เอางั้นเหรอ
คุณฝาชีต้องทำให้เค้าได้สิ
ได้เลย
- ไปเลย - ไปเลย
- วิ่งไป - วิ่งนะ วิ่งไปเลยนะ
- จะวิ่งละนะ - วิ่งไปเลย เจ้าดีม่อน
โดโดฮีผู้เต็มที่กับทุกสิ่ง
เต็มที่แม้แต่กับเรื่องยอมแพ้
เอาดีๆ
ในตึกรามบ้านช่องพวกนี้ บ้านคุณอยู่ตรงไหนกันแน่ครับ
บอกมาให้ชัดเจนหน่อยสิครับ
จะอยากรู้ที่อยู่บ้านฉันไปทำไมคะ
ผมจะได้พาคุณไปส่งบ้านไง
เป็นอะไรน่ะ
ตาเป็นอะไรครับ
ผู้ชายที่ช่างเอาใจใส่
คืองี้ ผมแค่มาส่งคุณ เพราะประธานสั่งผมมาก็แค่นั้น
ผู้ชายที่มีความรับผิดชอบ
พูดไม่ออกเลยฉัน
ผู้ชายที่น่ารักเวลายิ้ม
พูดอีกก็ถูกอีกแหละ
แต่บอกมาทีครับ ว่าบ้านอยู่ไหน
ที่นี่ที่ไหนคะ
ถามได้ เราอยู่แถวบ้านเลขาชินไงครับ
ที่นี่ไม่ใช่แถวบ้านฉันนะ
ให้ตายเถอะ
อ้วนตุ้บแบบนั้นตั้งแต่เมื่อไหร่น่ะ
แต่ก็ยังเหลืออีกสองวัน ก่อนพระจันทร์เต็มดวง
โล่งอกไป
อ้าว เลขาชิน
เลขาชิน
- ลูกพี่มอบหมายมา - ครับ ลูกพี่
- ตั้งสติให้มั่นนะ เข้าใจไหม - ครับ ลูกพี่
เราทำได้
จำได้หรือยัง จำหน้ามันไว้
จำซะ เราทำได้…
โอ๊ย จี๊ดเลย สร้อยบ้าอะไรวะ
- มามุง - ครับ
ขอนัวๆ เผ็ดๆ
- แกงปลาช่อน - แกงปลาช่อน
- ไปจัดมัน - ครับ
ช้าก่อน
- หยุดกินก่อน หยุด - ไหนดูหน้าซิ
ตรงนี้มีแต่ผู้หญิง
- ไปข้างในกัน - ครับ ลูกพี่
นี่แหละโอกาสทองที่ลูกพี่มอบให้เรา ตามหามันมา
คุณเป็นใครคะ
(อะบราซัสเข้าร่วมแล้ว)
อาจจะเป็นตัวถ่วงเข้าสักวันก็ได้ ต้องกำจัดให้สิ้นซากซะ
มีอะไร
คนนี้หรือเปล่าครับ
(ตรงกัน)
(ประวัติ ชื่อ: กีควังชอล)
(โรงละครราตรีสีคราม)
มาแล้วเหรอครับ
ผมไปคิดมาแล้วนะ ว่าตอนจบแบบไหน ที่เหมาะสมกับปีศาจที่สุด
คำตอบคือไฟนรกครับ
ในหนังสือก็เขียนบอกไว้ไงครับ
การลุกไหม้
ผมกำลังจะลงมือแทนพระเจ้า
รู้ใช่ไหมครับ
ว่าสิ่งที่ผมทำไม่ใช่การฆาตกรรม มันเรียกว่าศิลปะ
อ้อ แล้วก็
รู้ไหมครับว่ามนุษย์ เจ๋งกว่าปีศาจหรือพระเจ้าตรงไหน
มนุษย์เนี่ย
จะเป็นอะไรก็ย่อมได้
เป็นปีศาจก็ได้ เป็นพระเจ้าก็ได้
หรือเป็นอะไรที่มากกว่านั้นก็ได้เหมือนกัน
โนซอกมิน ไอ้ชาติหมา
ฉันเคยบอกหรือยัง
ขอบใจนะ
ที่เอาฉันออกมาจากคุก
แต่ว่า
ฉันต้องมาชดใช้บุญคุณแบบนี้ซะได้
เวรเอ๊ย
เดี๋ยวแกจะได้ตายด้วยน้ำมือปีศาจ ที่แกเอาออกมานี่แหละ
โอ๊ย ร้อน
เปิดประตู
เฮ้ย โนซอกมิน
เปิดประตู
ไม่ได้นะ
โนซอกมิน แบบนี้มันไม่ถูก
เปิดประตู
เฮ้ย
เปิดประตูสิวะ
ทำเรื่องสกปรกไม่พอ ยังจะฆ่าแกงคนอีกเหรอ
เรื่องทั้งหมดนี้ คุณแม่ทำตัวเองทั้งนั้นครับ
(ฉันให้กำเนิดลูกปีศาจนี่เอง)
(ฉันเองที่ทำให้แกกลายเป็นปีศาจ)
(จงชดใช้บาปที่แกก่อขึ้น ส่วนฉันก็จะชดใช้บาปของฉันไป)
(ประธานโดโดฮี)
(ปีศาจ)
ปวดหัวชะมัด
นี่
ขอบคุณนะ
ทุกอย่างเรียบร้อยเนอะ
ฉันเรียนรู้การดื่มเหล้ามาจากคุณนายจู ฉันเลยไม่เรื้อนตอนเมาสักนิด
ยายแก่นั่นก็นะ
(สายสืบพัคคยองซู)
ค่ะ คุณสายสืบ
ท่านประธานครับ เราเจอคนร้ายแล้ว
เจอตัวแล้วครับ ลูกพี่
เราชาวแกงปลาช่อน ทำสำเร็จแล้วครับ ลูกพี่
เราเจอที่ซ่อนตัวของมันแล้วครับ ลูกพี่
ชื่อกีควังชอล
เคยโดนข้อหาฆาตกรรม และทำร้ายร่างกายเพียบ
มีการออกหมายจับแล้ว เดี๋ยวก็คงรู้ตำแหน่งเขาครับ
(โรงละครราตรีสีคราม)
หน้าตาเขาดูธรรมดากว่าที่คิดนะคะ
คนหน้าตาธรรมดาๆ แบบนี้ ฆ่าคนเป็นว่าเล่นเชียวครับ
กีควังชอลตายยังไงเหรอคะ
จากการลอบวางเพลิงครับ
แต่ที่แปลกก็คือ เขาถูกทำร้ายหลังกลายเป็นศพ
อาวุธมีดยาว 20 เซนติเมตร ปักเข้าไปยังหัวใจ
ในร่างของเขาที่ไหม้เกรียมหมดแล้วครับ
เหมือนเป็นการทิ้งข้อความอะไรสักอย่าง
เจ็บมากใช่ไหมครับ
ไว้เจอกันในนรกนะ
กลับดีๆ นะครับ
โดฮี
ได้ยินว่าคนร้ายตายแล้ว
- อือ - สายสืบพัค เรื่องมันเป็นยังไงครับ
คือว่า…
นี่ ฉันต้องแวะไปที่หนึ่ง
กลับบ้านกับจูซอกฮุนได้ใช่ไหม
ประธาน ได้ข่าวว่าจับคนร้ายได้แล้วเหรอ
หาอะไรอยู่
คนร้ายตายแล้วก็น่าจะจบเรื่องไม่ใช่เหรอ
อะไรน่ะ
เครื่องดักฟังเหรอนั่น
ฉันเดาไว้ไม่ผิด
หมอนั่นถูกฆ่าเพราะฉันดันเห็นหน้า
แล้วมันรู้ได้ยังไง ว่าประธานตามหาคนจากใบหน้าได้
มันไม่มีบอกในหนังสือ…
เพราะงี้คุณถึงรู้ว่าโดนแอบฟังสินะ
ฉันอุตส่าห์ได้เห็นหน้าคนร้ายแล้ว
แต่เบื้องหลังไอ้คนที่ตาย
ยังมีคนร้ายอีกคนซ่อนอยู่
- ป้า - คะ
เดี๋ยวนะคะ
เพิ่งตื่นเหรอ
มีนัดตีกอล์ฟอีกแล้วเหรอคะ
พอใกล้การประชุมผู้ถือหุ้น ก็มีคนที่ผมต้องไปเจอเยอะเลย
เหนื่อยแย่เลยนะคะ
- เก็บกวาดเถอะค่ะ - ค่ะ
คงตกใจแย่เลย
อือ
ไม่นึกเลยว่าการขอยุติสงครามของฉัน
จะได้คำตอบกลับมาแบบนี้
คำตอบแบบไหน
คงแปลว่าทางนั้นก็ยุติเหมือนกันมั้ง
ก็เล่นกำจัดอาวุธทิ้งไปแล้ว
เธอคิดแบบนั้นจริงๆ เหรอ ว่านี่คือจุดจบ
ต้องเป็นแบบนั้นสิ
มันต้องจบ
เคล็ดลับการฟื้นตัวของผม คือความกระหายที่จะแก้แค้น
ผมจะตายไปง่ายๆ ปล่อยให้คนที่ทำร้ายผม
ลอยนวลไม่ได้หรอก
เจอตัวคนร้ายได้ไงเหรอ
เธอไม่รู้หน้าตาของเขานี่
จองกูวอน
เห็นหน้าจริงของหมอนั่นตอนถูกลอบทำร้าย
คุณจองกูวอนเป็นคนหาเจอนี่เอง
โดฮี
เธอเชื่อใจคุณจองกูวอนแค่ไหน
เชื่อใจแค่ไหนงั้นเหรอ
นี่พี่สงสัยจองกูวอนอยู่เหรอ
เขาไม่ใช่คนแบบนั้นหรอก
- แต่โดฮี… - พี่
จองกูวอน
ปกป้องฉันมาตลอด
ตอนนี้ทุกอย่างจบไปแล้ว
เราเลิกคุยเรื่องนั้นกันเถอะ
ใช้นี่เป็นเบาะแส ตามหาคนร้ายตัวจริงมาทีสิ
คืองี้นะ ประธาน
ผมว่าเก็บตัวไปก่อนเถอะ
การเสียบมีดทิ้งไว้แบบนั้น หมายถึงคำเตือนนะ
ถ้ามันแอบฟังเรา มันก็คงรู้แล้ว ว่าตอนนี้พลังของประธานไม่สมบูรณ์
ขืนทำอะไรบุ่มบ่าม เดี๋ยวประธานจะเจ็บตัวนะ
อีกอย่าง พรุ่งนี้จะถึงคืนจันทร์เต็มดวง ที่เฝ้ารอมาตลอดแล้ว
ประธานจะได้กลับไปไร้ที่ติตามเดิมแล้ว
เพราะงั้นรอแค่วันเดียว แล้วค่อย…
นาฬิกา…
นาฬิกาทำไม
มันหยุดเดิน
(โรงพยาบาลโซลฮันเซ)
โทษนะครับ ผมมาเยี่ยม คนไข้อียอนซอ แผนกกุมารเวช
หมายถึงน้องยอนซอ ที่กลับบ้านไปแล้วน่ะเหรอคะ
ผมได้ยินว่าเธอกลับมาที่นี่อีก
เป็นไปไม่ได้ค่ะ
น้องคือสัญลักษณ์แห่งปาฏิหาริย์ ของโรงพยาบาลเราเลยนะ
- น้อยลงเรื่อยๆ เลยค่ะ - ระดับออกซิเจนเท่าไร อุณหภูมิล่ะ
อยู่ที่ 95 เปอร์เซ็นต์ อุณหภูมิร่างกาย 30 องศาเซลเซียสค่ะ
- แม่อยู่นี่นะ ยอนซอ - เพิ่มอุณหภูมิร่างกายก่อน
ยอนซอ อดทนอีกนิดนะลูก
ยอนซอ
ไม่นะ…
ชื่อยอนซอเหรอ
หนูมีความปรารถนาอะไรไหม
หนูอยากให้พ่อกับแม่ ไม่ต้องทุกข์ใจและเจ็บปวดเพราะหนู
นั่นคือความปรารถนาของหนูค่ะ
พลังของฉันไม่ได้ติดๆ ดับๆ หรอก
มันหายไปเลยต่างหาก
ไม่นะ
(เยซูคอร์ปอเรชั่น ธนาคารแดกุก)
อะไร
เธอรู้อะไรเกี่ยวกับฉันใช่ไหม
กลายเป็นมนุษย์เต็มตัวแล้วสิเนี่ย
นี่มันเกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้น
บอกมา
ให้บอกฟรีๆ เหรอ
ไม่เจอกันนานนะ
- ผมพาไปนะครับ - เอาสิ
- ไม่เจอกันนานนะครับ - แหม หน้าตาดูดีขึ้นนะ
- มาแล้วเหรอครับ - จ้ะ
- อ้าว ไม่เจอกันนาน - เต็มที่ๆ
เอาที่ฉันดื่มประจำนะ สองแก้ว
รับทราบครับ
นั่งสิ
เป็นขาประจำสิท่า
มนุษย์ส่วนใหญ่จะตัดสินคนจากภายนอก
ไหงถึงใจดีกับเธอจัง
อย่างกับว่าพวกเขาโดนสะกดจิต
ก็ไม่รู้สิ
พวกเขาคงมองเห็นคุณค่าภายในตัวฉัน ที่ถูกภายนอกบดบังแหละมั้ง
ขออนุญาตนะครับ
ขอบใจจ้ะ
เรื่องนี้มันละเอียดอ่อน เกินกว่าจะมาคุยกันในที่แบบนี้ไหม
เหรอ
ทำไมล่ะ
ไม่โดนใจเหรอ
อ๋อ ก็นะ รสนิยมนายไม่ใช่แนวนี้
เธอ…
เป็นใครกันแน่
ตกใจอะไรขนาดนั้น
นายทำได้ ฉันก็ต้องทำได้เหมือนกันสิ
เพราะฉันมอบพลังนั้นให้เอง
(มูลนิธิซอนวอล)
เธอ…
คือพระเจ้าเหรอ
เขาก็เรียกกันว่างั้นนะ
บางคนเรียกฉันว่าจักรวาล
บางคนก็เรียกฉันว่าเวลา
เขาว่ากันแบบนี้ไง
"พระเจ้าทรงสถิตอยู่ทุกหนแห่ง และอยู่ในทุกสิ่งอย่าง"
คำพูดนั้น
ฟังดูเหมือนว่า พระเจ้าไม่ได้อยู่ที่ไหนสักแห่งนะ
ห้าวสมกับที่เป็นดีม่อนเชียว
อุตส่าห์เดินทางข้ามซีกโลกมา
แค่เพื่อจะลบหลู่พระเจ้าเนี่ยนะ
เอาเป็นว่าฉันเชื่อ
เพราะงั้นคืนพลัง
ของฉันมา
อันนั้นฉันทำไม่ได้
- ว่าไงนะ - ฉันให้นายไปก็จริง
แต่ฉันไม่ได้แย่งมันมานะ
เป็นเพราะฉันไม่ทำข้อตกลงเหรอ
ถ้าฉันทำข้อตกลงใหม่ตอนนี้เลย ฉันจะได้พลังคืนมาหรือเปล่า
ทำข้อตกลงไปก็ไร้ประโยชน์
พลังดันไปอยู่ในร่างที่ไม่ควรอยู่
ก็เป็นธรรมดาที่จะค่อยๆ สลายหายไป
งั้นฉัน…
ใช่แล้ว
นายกำลังจะตายลงอย่างช้าๆ
(จูซอกฮุน ประธาน)
คุณคงหวงโดโดฮีมากสินะคะ
ก็แบบว่า ลูกพี่ลูกน้องส่วนใหญ่ เขาไม่ทำกันขนาดนี้
ขนาดคนในครอบครัวยังไม่สนใจกันเลย
สำหรับผม เธอเป็นมากกว่าครอบครัวครับ
เรามีอะไรเหมือนกันเลยนะคะ
แล้วสรุปว่า
คุณมาหาฉันทำไมคะ
คุณจินกายองรู้ตัวตนที่แท้จริง
ของคุณจองกูวอนใช่ไหมครับ
งั้นต้องทำยังไงถึงจะได้พลังคืนมา
มันต้องมีวิธีไม่ใช่เหรอ
ง่ายๆ เลย
ประธานเป็นดีม่อนค่ะ
เรียกอีกอย่างว่า ปีศาจ
พลังจะคืนกลับมาก็ต่อเมื่อ
ผู้หญิงคนนั้นตาย
เขาทำให้มนุษย์ตกทุกข์ได้ยาก
และชักนำสู่นรก
(ปีศาจของฉัน)
เมื่อจันทร์เต็มดวง วงล้อรูเล็ตจะหยุดหมุน
เกมจำเป็นต้องจบลง
วันนี้เรามาอยู่ด้วยกันทั้งคืนเถอะ
ฉันแค่รู้สึกเสียดายที่จะนอนหลับไปเฉยๆ
เรายังไม่ได้ไปฮันนีมูนกันเลยนี่ ไปวันนี้นี่แหละ
ฉันกลัว โลกที่ไม่มีเธอ
ฉันบอกแล้วไง ว่ายังไงฉันก็จะดัดนิสัยแกให้ใช้ได้
สิ่งเดียวที่คุณโดโดฮีจะทำเพื่อประธานได้ คือความตายค่ะ
เธอไม่มีความหมายอะไรกับฉันเลย
ฉันจะไม่ยอมเสียใครทั้งนั้น
เพราะฉันจะเลือกทั้งโดโดฮีและตัวฉัน
มาพนันกับฉันไหมล่ะ
คำบรรยายโดย: รักษ์สุดา ขุนรักษ์