Kayo ba ang Diyos?
Isa 'yan sa mga pangalan ko.
Sansinukob ang tawag ng ilan sa 'kin.
Oras naman ang tawag ng iba.
Alam mo naman ang sinasabi nila.
"Nasa lahat ng dako at lahat ng bagay ang Diyos."
Naniniwala ako sa inyo,
kaya ibalik n'yo na sa 'kin ang kapangyarihan ko.
Di ko magagawa 'yon.
-Ano? -Kahit na ako ang nagbigay n'on sa 'yo,
di naman ako ang kumuha n'on sa 'yo.
Nangyari ba 'to dahil di na ako gumagawa ng mga bagong kasunduan?
Maibabalik ba ang kapangyarihan ko kung gagawa ako ngayon ng isa?
Walang mababago ang mga kasunduan.
Dahil nasa maling katawan ang kapangyarihan mo,
natural lang na humina 'to hanggang sa tuluyang maglaho.
Kung gano'n, ako…
Tama.
Nagsisimula ka nang maglaho.
Kung gano'n, paano ko maibabalik ang kapangyarihan ko?
Siguradong may paraan.
Simple lang.
Mababawi mo ang kapangyarihan mo
pag namatay ang babae.
Kapag patay na ang kasalukuyang may-ari nito,
babalik ang tattoo sa orihinal nitong may-ari.
Papaano kung di siya mamatay?
Kung buhay pa rin siya sa pagsapit ng kabilugan ng buwan,
maglalaho ang tattoo.
At maglalaho ka sa pamamagitan ng biglaang pagkasunog.
Sa kabila ng pagsisikap mo na protektahan siya,
kakailanganin din niyang mamatay para mabawi ang kapangyarihan mo.
Ano ang saysay ng lahat ng ito?
Bakit n'yo ito ginagawa sa 'min?
Di ko alam ang lahat kahit pa ako ang Diyos.
Di perpekto ang takbo ng mundo.
Kailangan mo lang mamili,
at kusang iikot ang roleta ng kapalaran.
Gano'n ang takbo ng mundo.
Anong kapabayaan…
Kung may dapat sisihin dito, ikaw 'yon at di ako.
Naglatag nga ako ng mga patakaran
pero malayang nakakapagpasiya ang mga tao imbes na sumunod
kaya nagkakaro'n ng mga anomalya.
Hilig n'yong mga tao na isisi ang lahat sa kaparalan,
na siya rin namang binubuo ng mga pasiyang
kayo rin ang gumawa.
Demonyo siya.
O mas kilala bilang diyablo.
Nagdadala siya ng kasawian sa mga tao at dinadala sila sa impiyerno.
Kalokohan 'yan.
Alam kong mahirap paniwalaan.
Pero napansin mo na rin siguro na di siya ordinaryong tao.
Kaya nandito ka para magtanong tungkol sa pagkatao niya.
Pero kahit na. Paano siya naging diyablo?
Sinasabi mo bang
alam 'to ni Do-hee pero pinagkakatiwalaan niya pa rin ito?
Di siya gano'n mag-isip.
Isa sa mga katangian ng demonyo
ang manghumaling at manggayuma ng tao,
kaya nakukuha nito ang loob nila.
Gano'n kumilos ang isang demonyo.
Palaging nakahawak si Director Jeong sa pulso ni Do Do-hee.
Napansin mo ba 'yon?
Oo.
May espesyal na kapangyarihan ang demonyo.
Mapanganib ito at malakas.
At nalipat ito sa pulso ni Do Do-hee.
Ang tattoo.
Tama. Ang tattoo.
'Yon ang pinanggagalingan ng kapangyarihan niya.
Kaya niya kailangan si Do Do-hee.
Sa madaling salita,
kailangan niya ang tattoo na nasa pulso ni Do-hee.
Wala na bang ibang paraan?
'Yong puwedeng pareho kaming mabuhay?
Sa kasamaang palad,
wala.
At sa kabilugan ng buwan, titigil sa pag-ikot ang roleta,
at matatapos ang laro anuman ang mangyari.
EPISODE 10 BREAKING THROUGH THE SHELL
Ang tattoo.
'Yon ang pinanggagalingan ng kapangyarihan niya.
Kaya niya kailangan si Do Do-hee.
Kailangan niya ang tattoo na nasa pulso ni Do-hee.
Ano bang napapala mo sa pakikipagrelasyon kay Do-hee?
Di ko makita kung paano ka nakikinabang sa pagiging asawa at bodyguard niya.
Kailangan ko siya.
DEMONYO: TUMUTUKOY SA MULTO, TAGABANTAY O DIYABLO…
ANG DIYABLO
SILO NG DIYABLO, ANG PITONG DIYABLO
BABAENG INAALAY BILANG SAKRIPISYO
MGA TAONG GINAYUMA NG DIYABLO
Ano'ng hinahanap mo?
Ngayong patay na ang salarin, tapos na ang lahat, di ba?
Pasok.
Dumating ito galing kay Do Do-hee kaninang tanghali.
PAGTANGGI SA MANA
Mabuti naman at tumupad siya sa pangako niya.
Ang galing mo, honey.
Ano'ng pinagsasasabi mo?
Sa 'kin naman talaga ang lahat ng 'yon
at binawi ko lang.
Oo naman.
Grabe nga ang pinagdaanan mo, e.
PAGTANGGI SA MANA TAGAPAGMANA: DO DO-HEE
SA UNANG PAGKAKATAON, OPISYAL NA INAKO NG MIRAE ELECTRONICS
ANG AKSIDENTE SA PAGAWAAN
TAONG 2006
Ikaw pala.
Ang magliligtas kay Mama.
Dito ka na titira mula ngayon.
Ituring mo na kaming pamilya mo.
'Yan ang laging sinasabi ng lahat sa simula.
Hanggang sa maubusan sila ng pera.
Di ko pinapangakong magiging mabuti akong magulang…
o lalaki kang puno ng pagmamahal.
Di ko naman po inaasahan 'yon sa inyo.
Mama.
Nandiyan ka na pala.
Ikaw si Do-hee, tama?
Maligayang pagdating.
TAGAPAGPATUPAD
MAG-ONLINE KA
BURAHIN
BA'T DI KA NA NAGPARAMDAM?
UMAATRAS KA NA BA?
Mababawi mo ang kapangyarihan mo
pag namatay ang babae.
Papaano kung di siya mamatay?
Maglalaho ang tattoo.
At maglalaho ka sa pamamagitan ng biglaang pagkasunog.
Ano'ng mayroon?
Ta-da.
Gumawa ako ng cake.
Pero tapos na ang Halloween.
Kailan ba ang kaarawan mo?
Wala akong gano'n.
Para kasing nainggit ka sa Pasko
kaya sinubukan kong gumawa ng birthday cake para sa 'yo.
Ano'ng gusto mong ilagay sa cake?
"Maligayang Demonyo"?
Parang di bagay.
Pangalan mo na lang.
GU-WON
Nagcha-charge ako.
May problema ba?
Wala. Wala naman.
Sigurado ka?
Bigla ka na lang umalis kanina.
Saan ka ba nagpunta?
Pumunta ako sa teatro.
Grabe nga ngumawa si Mr. Park, e.
May nangyari ba?
Naayos din ang lahat.
At sa tingin ko,
dapat ipaubaya natin sa mga dalubhasa ang paggawa ng cake.
Puwede naman tayong bumili ng cake, kaya samahan mo na lang ako.
Pero may dalubhasa na rito.
Ako.
Si Do Do-hee, ang CEO ng Mirae F&B.
Kung hindi ako ang dalubhasa, ewan ko na lang.
Ba't parang wala kang bilib sa 'kin?
Tikman mo 'tong cake na gawa ng isang dalubhasa.
Ano? Lasang gawa ba ng dalubhasa?
Hindi?
-Ang sarap. -Di nga?
Masasabi kong gawa talaga 'yan ng dalubhasa.
O, di ba? Sabi sa 'yo, e.
Patikim nga.
Hala, 'wag!
Nakakahinayang kainin ang obrang ito.
Mabuti pa, pagmasdan na lang natin.
Ayan, titigan mo.
Gano'n ba talaga kasarap?
Higit sa inaakala mo.
Talaga?
E di, nakakahinayang ngang kainin.
Ang alat!
Naku.
Akala ko…
Akala ko asukal 'yong nailagay ko,
asin pala.
Kaya nga masarap.
-Sinungaling. -Totoo nga.
Puwede mo nga 'tong ibenta, e.
Ilabas mo 'to bilang bagong produkto ng kompanya.
Uso ngayon ang maalat na tinapay.
-Maalat na tinapay? -Oo.
-Nagustuhan mo talaga? -Oo.
Ayos. Hindi nasayang ang gawa ko.
Heto na ang maalat na cake.
Heto na ang asin.
Naghapunan na ako kaya busog ako.
Pero masarap nga.
-Kain pa. Itong cookie naman. -Di bale na.
Gusto ko ang simoy ng hangin sa gabi.
Hindi ka na ba takot sa matataas na lugar?
Ewan ko.
Pero…
pag nakikita kita, nawawala lahat ng takot ko.
Siguro dahil tagabantay kita.
Kung magugunaw na ang mundo bukas,
ano'ng gagawin mo?
Bakit naman magugunaw ang mundo?
Basta, 'yon ang nakatakdang mangyari.
Nakatakdang mangyari?
Kung gano'n, wala na akong magagawa.
Masaklap 'yon.
Panonoorin ko na lang sigurong magunaw ang mundo?
Kung gano'n,
e di…
magdamag kitang sasamahan dito sa bahay
at hihilata.
Matutulog lang ako at makikipagkulitan sa 'yo.
Susulitin ko ang buong araw
na para bang wala na itong katapusan.
'Yon ang pinakamagandang naisip kong gawin
kung papalarin ako.
At?
-At? -Oo.
Puwede tayong maglakad buong araw.
Magunaw man ang mundo kinabukasan,
nakatatak na ang lahat sa mga alaala natin.
At?
Ang haba naman ng araw na 'yon.
May gusto ka bang gawin
nang mag-isa?
Wala.
Gusto ko lang sulitin ang huling araw ko kasama ka.
Magpaabot tayo hanggang umaga.
Bakit?
Pakiramdam ko kasi
sayang ang oras kung matutulog tayo ngayong gabi.
Di puwede. May pasok ako bukas.
'Wag mo nang alalahanin ang bukas.
Ngayong gabi,
buong magdamag tayong magsasaya.
-Ano'ng ginagawa mo? -Ito ang pang-aakit ng demonyo.
O, sige.
Sanay na sanay akong magpuyat.
Alam kong mahusay ka sa lahat
-pero pati ba naman 'yon? -Oo.
-Sigurado ka? -Oo.
Akala ko ba nawawala ang takot mo pag nakikita mo 'ko?
Wala pa lang silbi ang tagabantay pag nanonood ng horror.
Talaga bang natatakot ka sa ganiyan?
Ano ba'ng kinakatakutan mo?
Pero sabagay,
wala namang kinakatakutan ang isang demonyo.
Nakakabagot hanggang dulo.
Sanay pa lang magpuyat, ha?
Natatakot ako…
na maglaho ka…
sa mundong 'to.
Pinakakinatatakutan ko sa lahat…
ang mundong wala ka.
Jeong Gu-won.
'Wag kang umalis.
Dito ka lang sa tabi ko.
Di na ako puwedeng manatili sa tabi mo.
Bakit naman?
Aalis na 'ko.
Patungo sa malayong lugar…
kung saan di mo 'ko maaabot.
Hahanapin kita.
Hindi…
Hinding-hindi kita susukuan.
Kabilugan ng buwan.
Set.
Flush!
Ang husay.
O, ikaw pala.
Di ito ang oras para magsugal.
Kaya nagkakagulo ang mundo, e.
Gusto ko 'yong nakakapili ako.
Masayang pagmasdan kung ano ang kinalalabasan
ng mga pinipili ko.
'Yong paborito ko. Dalawahin mo na.
-Sige, ma'am. -Isang basong red wine sa 'kin.
-Sige, sir. -Kung mahilig kayo sa pagsusugal,
ako naman sa wine.
Sabi ng iba, luha raw ng Diyos ang wine.
Di ako umiiyak.
Ito lang ang payo ko.
'Wag kayong pakasisiguro.
Kanina lang parang ang lungkot mo,
pero nagbago ang tingin ng mga mata mo.
Wala akong isusuko sa 'min.
Pareho kong pipiliin ang sarili ko
at si Do Do-hee.
May naisip ka sigurong paraan.
Pero wala ring saysay 'yan.
Ayon sa patakaran, kung may mananalo, may matatalo.
Sinabi n'yo sa 'kin
na kahit kayo ang gumawa ng mga patakaran,
tao pa rin ang pipili.
Pinipili kong
maghirap hangga't kaya ko.
Naging tao ka na nga talaga.
Pinipili mong maghirap nang walang kabuluhan.
Tama kayo.
'Yon ang ibig sabihin ng pagiging tao.
Magpustahan tayo.
Kapag bumalik sa 'kin ang kapangyarihan ko
at nabuhay si Do Do-hee,
talo kayo.
Sinabi ko na sa 'yo.
Hinding-hindi mangyayari 'yon.
Tandaan n'yo.
'Wag kayong pakasisiguro.
Una na 'ko.
Talagang ganiyan ang mga tao.
Kaawa-awa.
Kumusta, Director Jeong?
May nalaman ba kayo mula sa palaboy na 'yon?
Anong oras nga 'yon noong nahulog kami ni Do Do-hee sa dagat?
Bandang hatinggabi po, mga 12:30 a.m.
Bandang hatinggabi?
Mababawi n'yo na ba ang tattoo?
Salamat naman.
Akala ko talaga wala nang pag-asa.
Mr. Park.
Po?
Kung di ako makakabalik…
ikaw ang humalili sa 'kin.
Ano?
Ipasubasta mo ang mga gamit ko
at gamitin mo ang pera para mabayaran ang sasakyan mo.
At pakisabi kay Ga-young…
na nagpakalayo-layo na 'ko.
Bakit ganiyan kayo magsalita?
Para naman kayong mamamatay niyan, e.
Walang mamamatay.
Sinasabi ko lang kung sakali.
Nandiyan ka lang pala.
Akala ko umalis ka.
Saan naman ako pupunta?
Nanaginip ako kagabi, sinabi mo raw na magpapakalayo-layo ka na.
Paano mo nalaman?
Magbabakasyon tayo ngayon, e.
-Bakasyon? -Tara sa Sokcho.
Bakit?
Kabilugan ng buwan mamaya.
Katulad no'ng gabing nalipat sa 'yo ang tattoo ko.
Mababawi ko na…
ang tattoo ko.
Talaga?
Oo.
Kung gano'n, may paraan pala?
Mabuti naman.
Honeymoon.
Di pa tayo nakakapag-honeymoon.
Ito na 'yon.
Ano sa tingin mo?
Gusto ko 'yan.
PALAKASIN ANG IYONG PAGKALALAKI PANGINOON NG IMPIYERNO
Nakakagising talaga 'to.
Napakapayapa ng araw na 'to.
Para bang walang mga problema sa mundo.
Ano'ng pinagsasasabi mo?
Puwede nang mahalal bilang chairman si Mr. Noh sa stockholder meeting mamaya.
Malinaw na problema 'yon.
Ano'ng kinalaman n'on sa 'tin?
Malaki ang epekto n'on sa 'tin.
Ibig sabihin, wala na tayong pag-asang
maging kaalyado ng susunod na chairperson.
Kaunti na lang at magkakaroon na ako ng posisyon sa Mirae Group.
"Director Han".
Hindi mangyayari 'yon kahit pa si Ms. Do ang maging chairwoman.
Bakit hindi?
May mas magaling ba sa 'kin?
'Wag mo nang alamin.
Mas maigi nang wala kang alam.
Ang sarap talagang kausap nito, 'no?
Oo nga.
Sabihin mo nga sa 'kin.
Ano'ng kailangan kong baguhin para magka-posisyon ako?
Magandang umaga po, Ms. Do.
Magandang umaga rin.
-Ms. Do, galingan n'yo po. -Galingan n'yo.
Kayo rin.
Wala na po kayong lakad ngayong hapon gaya ng sabi n'yo.
Salamat.
-…paalis na! -Ladies…
-Ate Da-jeong. -Umayos…
ayos ka riyan.
Pasensiya ka na kung ginagabi ka na kakatrabaho.
Dapat ko na talagang tigilan ang pag-iinom.
Magpahinga muna tayo.
-Pambihira! -Ano'ng nangyayari?
Ano 'yon?
May dumaang daga.
-Daga? -Daga?
-Buksan mo ang pinto. -Naku naman.
-Bubuksan ko na. -Buksan mo.
Ang sakit.
Dok,
ganito ba talaga kasakit 'to?
O may problema lang sa ulo ko?
Pinirmahan na niya ang dokumento.
Ano?
Pinirmahan niya talaga?
Ano na naman ang binabalak niya?
Napakabilis niyang magplano.
Di ako makasunod.
Dok!
Dok.
Ituloy n'yo na ang ginagawa n'yo para tumalino pa 'ko.
Kailangan ko rin yata ng dopamine.
Dahan-dahan, ang sakit!
PAGTANGGI SA MANA
Naasikaso mo na ba?
-Po? -'Yong mga babae.
Opo.
Lalabas po muna ba 'ko?
Nakahain na ang pagkain.
Mahalagang araw ito, kaya kumain ka nang marami.
Ikaw din, Do-gyeong.
Sige.
Matagal n'yo nang inaabangan ang kabilugan ng buwan.
Tapos gano'n pala ang mangyayari?
Paano kung
tumalon nga kayo sa dagat pero di mo mabawi ang tattoo?
Papaano na?
Kung gano'n,
babalik si Do Do-hee sa dati niyang buhay na wala ako
at maglalaho ako nang walang takot.
Nagtatapang-tapangan si Director Jeong kahit sa bingit ng kamatayan.
Hindi. Di dapat ako umiyak.
Lalo na ngayong nagpapakatatag siya.
Pambihira!
Napakagaan ng yapak mo, di tuloy kita naramdamang pumasok.
Subukan mong maglihim ulit sa 'kin.
Ano'ng ibig mong sabihin?
Ano'ng problema ni Director Jeong?
Ano? Walang problema.
Wala na ba talaga siyang oras para panoorin ako?
Babalik pa ba siya?
Siyempre naman papanoorin ka niya.
Sigurado akong babalik siya.
Kahit ano'ng mangyari…
'Wag kang mag-alala, Bituing Jin.
Babalik si Director Jeong kasama ang tattoo niya!
Kailangan.
TANGKANG PANDURUKOT AT PAGPATAY
2 NAGYEYELONG BANGKAY SA LUGAR
Ano'ng balita, sir?
Di pa natin nahahanap ang pinansaksak ni Gi Kwang-chul kay Mr. Jeong, di ba?
Di pa. Sinuyod na namin ang lugar pero wala kaming nakita.
Nasaksak sa puso si Mr. Jeong.
Gano'n din si Gi Kwang-chul matapos masunog ang katawan niya.
Tama po.
Di naman puwedeng nagkataon lang 'yon, di ba?
Di 'yon nagkataon lang.
Bibisitahin ko na dapat kayo kaya tamang-tama ang dating n'yo.
Gusto kong linawin ang ilang bagay.
Ang kutsilyong ginamit sa bangkay ni Gi Kwang-chul,
'yon din ang ginamit niya sa 'kin.
Baka iniisip n'yo na may sapat akong dahilan para patayin siya,
pero hindi ako 'yon.
Nasa bahay ako kasama si Do Do-hee no'ng araw na 'yon,
kaya may matibay akong alibi.
Kahit tingnan n'yo pa ang CCTV.
Di ka pa namin tinuturing na suspect,
kaya bakit mo sinasabi sa amin 'to?
Naniniwala ako
na isang babala para sa 'kin ang kutsilyong 'yon.
Pero kung para kay Do Do-hee…
ang babala na 'yon,
baka manganib ulit ang buhay niya.
Kaya naman hihingi ako ng pabor sa inyo.
Protektahan n'yo siya.
Masyado bang makaluma ang cable car?
'Yon nga ang nagpapaganda ro'n, e.
Ayan, puwede na 'to.
Pagkatapos mag-cable car, maghahapunan na kami.
MGA REKOMENDASYON SA SOKCHO
Mahuhuli kaya nang dating si Jeong Gu-won?
Hello?
Si Jin Ga-young 'to.
Mag-usap tayo.
Susubukan n'yo raw ibalik ang tattoo sa kaniya.
Oo.
Gusto mo bang bumalik ang kapangyarihan ni Director Jeong?
Oo naman.
Ano'ng gagawin mo…
kung sakaling di gumana mamaya?
Kung sakaling di gumana?
Ano'ng sinasabi mo?
Paano kung tumalon kayo sa tubig pero di bumalik ang tattoo niya?
Ano'ng gagawin mo pag nagkagano'n?
Sinabi ba niya sa 'yo na siguradong gagana 'yon?
Kung sakaling di gumana,
handa si Director Jeong na mamatay para sa 'yo.
Ms. Jin, di ko maintindihan ang…
Mamamatay siya pag di bumalik sa kaniya ang tattoo ngayong gabi.
Pero kung mamamatay ka,
babalik ang tattoo sa kaniya.
Lason ito.
Kahit ilang tableta lang, epektibo na.
Parang awa mo na.
Iligtas mo si Director Jeong.
Jin Ga-young.
Ano'ng ginagawa mo rito?
Jeong Gu-won.
Totoo ba?
Mamamatay ka kapag nabigo tayo mamaya?
Sinabi ko lang sa kaniya ang totoo.
'Wag mong pakinggan ang kalokohang 'yan. Tara na.
Sagutin mo 'ko.
Totoo ba?
Ang mamatay ang tanging magagawa mo para sa kaniya.
Jin Ga-young!
Binalaan na kita na 'wag kang mangingialam.
Naguguluhan ako.
Kailangan kong mag-isip.
Gusto lang kitang iligtas.
'Wag mong lokohin ang sarili mo.
Wala kang halaga sa 'kin.
Kung magugunaw na ang mundo bukas,
ano'ng gagawin mo?
Bakit naman magugunaw ang mundo?
Basta, 'yon ang nakatakdang mangyari.
Totoo ba?
Mamamatay si Jeong Gu-won pag di bumalik ang tattoo niya ngayong gabi?
Alam mo na ang tungkol dito, 'no?
Opo.
Kagabi lang din 'to nalaman ni Director Jeong.
Kaya pala.
Kung sakaling di gumana,
handa si Director Jeong na mamatay para sa 'yo.
Pero kung mamamatay ka,
babalik ang tattoo sa kaniya.
Ilang beses na akong muntikang mamatay ngayong araw.
May gusto akong tingnan.
E di sana sinabihan mo muna ako.
Kung sinabi ko sa 'yo,
tatanggihan mo 'ko.
Di na ako puwedeng manatili sa tabi mo.
Aalis na 'ko.
Patungo sa malayong lugar…
kung saan di mo 'ko maaabot.
Do Do-hee.
Tara.
Humanap tayo ng paraan para maibalik sa 'yo ang tattoo.
Sa dami ng pinagdaanan natin, di tayo puwedeng mamamatay basta-basta.
Kahit pa ilang daan o ilang libong beses pa tayong tumalon sa dagat,
sisiguraduhin kong babalik sa 'yo ang tattoo mo.
Gagawin ko ang lahat para…
Gagawin ko rin ang lahat.
Kahit ano pa 'yan.
SUNWOL FOUNDATION
Nandito ako para tanungin ang tattoo na nabanggit mo dati.
Manganganib ba si Do-hee dahil dito?
Di ko alam.
Pero isa lang ang sigurado.
Walang taong namuhay nang masaya matapos na makilala si Director Jeong.
May mga taong pinili ang mabuhay sa mala-impiyernong mundo,
o ibinenta ang kaluluwa at napunta sa impiyerno.
Kahit alin sa dalawa, impiyerno ang bagsak.
Di puwedeng wala akong gawin.
Kailangan ko siyang pigilan.
Kung gano'n, ngayon na ang huli mong pagkakataon.
Kung iisipin, magkakaro'n ka na ng kaarawan.
Mabubuhay ka muli bilang perpektong demonyo.
Kaya siguro gusto kitang gawan ng cake.
Sa pagkakataong ito, sasarapan ko na.
Parang ang sarap ngang isipin
na magkakaroon ako ng kaarawan.
Di ba't may kasunduan tayo?
Magkapareho ang kaparalan natin, di ba?
Palaging mong iisipin na pareho tayo ng posisyon.
Napakataas!
Ako ang bodyguard ng bodyguard ko!
Bakit ka nag-propose sa 'kin?
Ayaw kong mamatay ka.
Tigil! Sandali lang.
Wala sa usapan ang "habambuhay na pagsasama".
Gusto ko lang tanggapin ka kahit ano ka pa.
Ang sabi, dating tagapagbantay ng sangkatauhan ang mga demonyo.
Kung gano'n, bumalik ka na sa dating ikaw?
Ikaw ang tagapagbantay ko.
Patay na ang lahat ng taong minahal ko.
At mamamatay ka rin…
nang dahil sa 'kin.
Wala akong pakialam.
Kung magugunaw na ang mundo bukas,
may gusto ka bang gawin nang mag-isa?
Wala.
Gusto ko lang sulitin ang huling araw ko kasama ka.
Tara na?
Tara na.
EXECUTIVE DIRECTOR JEONG GU-WON
Director Jeong.
Simulan na natin
ang ika-36 na espesyal na stockholder meeting ng Mirae Group.
Suk-min.
Paano kung patibong lang pala ito?
Baka ito pa ang ikabagsak natin.
Inirekomenda ng board
ang Acting Chairman na si Noh Suk-min bilang chairperson.
'Wag kang mangangarap nang mataas
kung matatakot kang bumagsak.
Nasaan si Do-gyeong?
Masama ang pakiramdam niya.
Na naman?
Masyado siyang sakitin para sa edad niya.
Pagbobotohan natin
kung dapat bang ihalal si Mr. Noh bilang chairman.
Mas galingan natin ngayon kaysa no'ng nasa Han River tayo.
Salamat dahil sinabihan mo muna ako.
Paghahanda para sa araw na 'to ang nangyari noon.
Malapit na tayo.
Malapit nang bumalik ang lahat…
sa dati.
PAPAUBOS NA ANG GASOLINA
Babayaran ko lang 'to.
Ano 'yan?
Postcard.
Para maalala natin ang araw na 'to.
Teka. Ano kaya kung bumili tayo ng cake para sa pagdiriwang mamaya?
Titingnan ko kung ano'ng mayro'n sila.
-Strawberry cake, a. -Sige.
Naasikaso mo na ba?
'Yong mga babae.
Opo.
TAGAPAGPATUPAD
Noh Suk-min!
TAGAPAGPATUPAD
Nandito ang phone ko.
Kaya paano ka nagkaroon ng kaparehong-kapareho nito?
Inuukit ko ang mga leksiyon sa katawan mo para magtanda ka,
pero parang ang bilis mo pa ring makalimot.
Gaya ng sabi ko,
patitinuin kita.
Patunayan mo sa 'kin ang sarili mo.
CREDIT CARD TUMULOY SA PAGBAYAD
Parang awa mo na.
Iligtas mo si Director Jeong.
-O, Seok-hoon. -Nasaan ka? Mag-isa ka ba?
Anong klaseng tanong 'yan?
Sumagot ka.
Kasama mo ba si Jeong Gu-won?
Oo.
Pero hindi ko siya katabi.
Nasa panganib ang buhay mo.
Lumayo ka sa kaniya.
Alam ko na
kung ano siya.
Papunta na ako riyan.
-Kaya lumayo ka sa… -Naiintindihan ko ang sinasabi mo,
pero nagkakamali ka.
Di niya ako sasaktan.
Niloloko ka lang niya, Do-hee.
Alam mo ba kung bakit ka niya dinala riyan?
Papatayin ka niya para mailigtas ang sarili niya!
Pasensiya na. Ibaba ko na.
Pumasok na ang mga boto.
Hawak ang mahigit sa 78.5 porsiyento ng mga boto,
inihahalal si Mr. Noh Suk-min bilang chairman ng Mirae Group.
Do Do-hee!
Do-hee.
Do-hee!
'Wag, Director Jeong.
Isa ka lang hamak na tao.
Pag pumasok ka ro'n, mamamatay ka!
Bitawan mo 'ko.
Hayaan mo na siya.
Kailangang mamatay ni Do Do-hee para mabuhay ka!
Di ko kayang mawala siya.
Ms. Jin,
ano 'yong sinabi mo?
Kailangang mamatay ni Do-hee para mabuhay siya?
Huli na ang lahat.
Pareho na silang mamamatay.
Hindi.
Do-hee…
Hindi.
Sa huli, lagi pa ring pinipili ng tao
ang isa kaysa sa iba.
Ito man ang kagustuhan nila o hindi,
'yon ang kapalaran nila.
Kung sakali mang kakailanganin nating mamimili nang sapilitan,
ikaw ang pipiliin ko.
Dahil alam kong
mas masakit ang mawala ang taong mahal ko kaysa ang mawala ako.
'Wag ka sanang magalit sa desisyon kong ito.
Patawarin mo ako dahil pagdadaanan mo rin
ang mala-impiyernong pinagdaanan ko.
Do Do-hee!
Taglay ang halaga ng pagtitiwala na natutuhan ko mula sa aking ina,
ibabangon ko muli ang Mirae Group.
CHAIRMAN NOH SUK-MIN
Mama.
Masaya ka na ba?
MIRAE GROUP
Naging demonyo na ako gaya ng gusto mo.
Pakiusap, bilisan n'yo.
May mga tao sa loob!
Bilis.
Paano…
Do Do-hee.
Bumalik na sa 'kin…
ang tattoo.
Binabati kita. Di ka na pumapalya at di mo na kailangang mag-charge.
Kailangan pa rin kaya.
Doon ka nga!
Wolsim!
Bakit napapanaginipan ko pa rin 'yon
kahit nagbalik na ang kapangyarihan ko?
Baka dahil gusto mong manatiling tao.
Nakaligtas pala sila mula ro'n sa nagliliyab na lugar.
Nalaman ng salarin na nasa Sokcho tayo.
May nagsabi sa kaniya.
Ang mga nakakaalam lang na nasa Sokcho tayo…
Nandito ako bilang kakampi n'yo.
Kalimutan na natin ang anumang hidwaan at magtulungan na tayo simula ngayon.
Tagapagsalin ng subtitle: Alfred Brian