Ipagtanggol Ninyo kami sa laban.
Protektahan Ninyo kami
mula sa kasamaan at panunukso ni Satanas.
Ihagis Ninyo sa impiyerno
si Satanas at mga masasamang espiritu
Magtiwala ka sa awa ng Panginoon
at ikumpisal nang tapat ang iyong mga kasalanan. Amen.
Amen.
Nakita ko…
ang diyablo.
Nabulag ako ng kasakiman ko,
hindi ako huminto
na para bang sinasapian ako ng diyablo.
At may nagtangkang pahintuin ako.
Sabi niya
ibubunyag niya…
ang mga kasalanan ko sa mundo.
Inakala kong
sinusubukan niya akong pabagsakin
dahil sa inggit…
EPISODE 13 THE PAST, THE ORIGINAL SIN
Nagustuhan ko talaga ang palabas.
Naiintindihan ko na ngayon kung bakit nahuhumaling ka sa tradisyon.
Noong tao ka pa…
Seo Yi-sun.
'Yon ang pangalan ko.
Seo Yi-sun.
Gusto ko 'yon.
Ano'ng nangyari sa kaniya sa huli?
Nagpakamatay siya.
Ginawa niya 'yon
para hindi siya mapunta sa langit.
Ayaw rin naman talaga niya.
At di rin siya nararapat doon.
Naaawa ako sa kaniya.
Nga pala, nagsinungaling ka sa 'kin.
Sabi mo hindi masaya o malungkot na katapusan 'yon
kundi isang pangkaraniwan at walang kuwentang katapusan.
Sa pagkakataong ito,
sisikapin kong maging masaya ang katapusan.
Alitaptap?
Oo.
Ang muli nating pagsasama
matapos ang mahabang panahon
ay maaaring
pangalawang pagkakataon ko.
Sa pagkakataong 'to,
hinding-hindi na kita gagawing miserable.
Bakit nandito ka sa labas?
Kailangan ko ng kapayapaan at katahimikan paminsan-minsan.
Nagiging payapa ka sa panonood sa mga tao?
Puwede ka nitong saktan
at bigyan ng kapayapaan.
May kaniya-kaniya tayong pananaw sa buhay.
Ayokong maulit kay Do-hee ang masalimuot na nangyari noon.
Ano'ng gagawin ko?
Hinihingan mo ba 'ko ng tulong?
Hindi, di mo rin naman ako tutulungan.
Tinatanong ko lang…
ang opinyon mo.
Hindi matatawag na sakuna
kung maiiwasan 'yon.
Hindi ka talaga nakakatulong.
Akala ko ba di mo kailangan ang tulong ko.
Walang silbi ang kasiyahan kung walang sakuna.
Di pahahalagahan ng mga tao ang kasiyahan kung palagi nilang nararamdaman 'yon
Kung magsalita ka parang may halaga ang sakuna.
Pero napakawalang kuwenta n'on.
Masyadong maiksi ang buhay ng tao,
kahit pa puno 'yon ng kasiyahan.
Minsan,
nakakalason ang kasiyahan.
Gising na, Do-hee.
Sandali lang.
Kumain tayo ng lutong bahay gaya ng gusto mo.
Lutong bahay?
Nasaan na 'yong lutong bahay?
Pumikit ka muna sandali.
Sandali lang.
Ano 'yan?
Naaalala mo na gusto ko ang lutong bahay.
Siyempre naman.
Di ko nakakalimutan ang anumang sinasabi mo.
Asawa ko.
Mukhang masarap.
-Kain na tayo? -Sige.
Pero bago 'yon, uminom ka muna ng tubig.
Teka lang. Magsisipilyo muna ako.
Babalik ako agad. 'Wag kang kakain nang wala ako.
Hintayin mo 'ko!
Pero sige, inumin mo na ang tubig!
Disyembre na pala.
Ang bilis ng panahon.
Mula no'ng blind date hanggang sa kasal…
Parang napakatagal na no'n.
Oo nga.
Maraming nangyari sa taong 'to.
Kung iisipin mo,
ito ang magiging unang Pasko natin nang magkasama.
Oo nga pala, ayaw mo sa Pasko.
Di 'yan totoo.
Gusto ko na 'yon ngayon.
Gusto ko ang kahit anong gusto mo.
Di na 'ko makapaghintay sa unang Pasko natin.
Oras na para magpatugtog ng kantang Pamasko.
Bakit napaka-traffic?
Baka may aksidente.
Do-hee.
Ano?
Ano nga ang pinag-uusapan natin?
Pasko.
Oo nga.
Pasko.
Iba na lang ang pakinggan natin.
Salamat.
Inumin mo.
Ayos 'yan para sa ganitong oras.
Nagising ako agad ro'n.
Bago 'to, a.
Nagulat akong gusto mo 'kong makita.
Ikaw kasi ang mas nakakakilala kay Do Do-hee higit kanino man.
May nangyari ba sa kaniya?
May nakita kaming aksidente nang papasok kami.
Tingin ko
pinaalala n'on ang aksidente ng mga magulang niya.
Gusto ko siyang pasayahin sa lahat ng oras,
pero parang palagi siyang…
nakokonsiyensiya sa pagiging masaya.
Baka dahil sa pagsisisi
o pagkabalisa 'yon.
Sabi niya dati
na ang ilang taon na nakasama niya ang mga magulang niya
bago sila pumanaw
ang pinakamasasayang araw ng buhay niya.
Naging miserable ang buhay niya sa panahong pinakamasaya siya.
Kaya siguro natatakot siyang maging masaya.
Tumira ba agad siya kay Ju Cheon-suk pagkatapos ng aksidente?
Hindi, nagpalipat-lipat siya ng bahay sa mga kamag-anak niya.
Kukunin siya ng mga kamag-anak niya para sa mana at pera sa insurance,
pero iiwanan lang din pag naubos na ang pera.
No'ng una ko siyang makilala,
para siyang porcupine.
Napakailap niya sa lahat,
kasi iniisip niyang baka maiwan na naman siya.
Si Tita Cheon-suk ang nag-iisang nakapagbukas ng puso niya,
pero nawala rin ito sa kaniya.
Kahit papaano naging abala si Do-hee sa paghuli sa pumatay kay Tita Cheon-suk.
Pero mukhang nabuksan muli…
ang dating sugat nito.
Pasok.
Oras na para sa miting.
Sige.
Nagpaplano kami ng promotional event
para mas makilala
ang bagong produkto ng Mirae F&B
at makaakit tayo ng mga mamimili.
-Ms. Choi? -A, oo.
Tungkol do'n sa lugar,
naiisip naming gawin sa mga gym, marathon, university festival, at iba pa.
May iba pa?
Pangkaraniwan na ang mga 'yan.
Gusto ko sa lugar na bago at uso.
E kung
sa Sunwol Theater?
'Yong pinamamahalaan ni Director Jeong?
Narinig n'yo na ba 'yong "mga usong tradisyon"?
Sikat na sikat ngayon ang tradisyonal na kultura.
Pinag-uusupan din ng lahat ang pagsayaw ni Ms. Jin.
Hindi yata magandang idea 'yan.
Sino ba si Ms. Jin?
Siya 'yong pumunta rito
no'ng muntik nang mamatay si Mr. Jeong.
Niyakap pa nga niya ito sa harap nang lahat.
Sinabi mo pa nga no'n,
na mas masaya 'yon kaysa sa Love and War, tanda mo?
Ano'ng pinagsasabi mo? Di ko sinabi 'yon.
Pasensiya na.
Gusto ko 'yon.
Makipagtrabaho tayo sa Sunwol Theater.
-Ms. Do. -Ano?
Si Ms. Shin na ang bahala ro'n.
Sige po.
-Ms. Do. -Ano?
Naging miserable ang buhay niya sa panahong pinakamasaya siya.
Kaya siguro natatakot siyang maging masaya.
-Gu-won! -Uy.
Ayos lang ba kung gaganapin ang promotional event
ng bagong produkto ng kompanya sa Sunwol Theater?
Kahit anong gusto mo, Do-hee.
'Wag mong sabihin 'yan.
Pormal kitang inaalok,
kaya sana pag-isipan mo 'to bilang Executive Director.
Kung gano'n, pormal kong tinatanggap 'yon.
Sige.
Ngayon, magpapadala ang marketing team ng kompanya
ng isang proposal.
Ito 'yon.
-Tingnan mo. -Sige.
Ipapaliwanag ko muna sa 'yo.
Titingnan namin ang schedule ng palabas at magpapasiya ng petsa…
Nag-aalala ako.
Pag lumalala ang sitwasyon,
madalas sinasagad ni Do-hee ang sarili niya.
'Yon ang paraan niya para pigilan ang nararamdaman niya.
Pakiusap, manatili ka sa tabi niya at siguraduhing
hindi niya sasagarin ang sarili niya.
MIRAE GROUP CORP.
MIRAE FOUNDATION
"Industrial Accident Compensation Committee"?
Binuo 'yan ni Chairwoman Ju at di pa 'yan nagagawa noon sa Korea.
Lubos na pinabuti nito ang imahe ng kompanya
pagkatapos ng isang aksidente
kaya napakahalaga ng sinisimbolo nito.
Makaluma na 'yan.
Buwagin mo.
Sasalungatin 'yan ng mga stockholder
na naniniwala sa pilosopiya ng pamamahala
ni Chairwoman Ju.
Patay na si Mama.
Gano'n din ang mundong binuo niya.
Gawing part-time ang mahigit sa 30% na mga regular na manggagawa.
Gusto kong magpasa ng restructuring plan ang bawat opisina.
Hindi ka namuhay
ayon sa kagustuhan ng papa mo.
Kaya ka pinarurusahan.
Huminahon ka!
Kayo na ang susunod.
Mama?
Papa?
Nasaan kayo?
Saan kayo pumunta?
Saan kayo pumunta nang di ako sinama?
Papa?
Gu-won?
Iniwan nila 'kong lahat.
Iniwan nila akong nag-iisa.
Kasalanan ko 'to.
Ako ang may kasalanan.
Do-hee.
Wala kang ginawang mali.
Kung gano'n…
bakit umalis silang lahat?
Bakit iniwan nila akong nag-iisa?
Di ka nila iniwan.
Panandalian…
mo lang silang di makikita.
Ibig ba'ng sabihin
makikita ko sila ulit?
Oo naman.
Gusto mo bang makita sila ngayon?
Tara.
Bakit ang laki naman ng isang 'yan?
Kasi ilalagay 'to sa tuktok.
Talaga?
Do-hee.
Gising ka na.
Mama.
Papa.
Bilis, halika na rito.
Kung hindi wala kang matatangap na regalo.
Madam Ju.
Ikaw ang maglalagay nitong bituin, Do-hee.
Halika.
Sige na.
Tapos na.
Kakain na ba tayo ng cake?
Gu-won.
Sana kaya ko talaga silang ibalik sa 'yo.
Pero ito lang…
ang magagawa ko para sa 'yo.
Ba't di ko maalis sa pagkakabuhol 'to?
Bakit parang mas lalo pang nagbubuhol 'to?
Ano ba…
Ano'ng ginagawa mo?
Gising ka na.
Christmas tree?
Oo.
Pero mahirap pala 'to.
Ba't di mo gamitin ang kapangyarihan mo?
Gusto ko kasi na kasama kang magdekorasyon.
Masaya kung tayo mismo ang gagawa.
Sa totoo lang, nanaginip ako kagabi tungkol sa Pasko.
Talaga?
Kumusta naman?
Napakasaya ko
na ayaw ko nang magising pa.
Dapat pala mas pasayahin pa kita.
Hayan.
Natanggal din.
Hay, ewan.
Gagamitin ko na lang ang kapangyarihan ko.
Tutulungan kita.
May oras pa naman tayo.
Tama ka.
Pero mukhang maganda naman na 'tong puno, di ba?
Hindi pa Christmas tree 'yan. Puno lang 'yan.
-Puno lang 'yan? -Oo.
Tama ka ulit.
Ang init niyan.
Ang labi ko!
Uminok ka ng tubig.
PARA KAY DO-HEE
-Ano 'to? -Regalo.
Maganda ba?
Sobra.
Puwede naman akong magmaneho papasok.
Dapat kong protektahan ang boyfriend ko.
E di, ihahatid kita sa trabaho mo bukas.
'Wag na, salamat na lang.
Oo nga.
Gaya ng alam mo,
minsan na akong nabigo sa buhay may asawa.
Kaya di ako komportable na ipaalam ang relasyon ko
sa mga katrabaho ko.
Di ka nabigo sa buhay may asawa.
Nagtagumpay ka sa pagkuha ng divorce.
At saka,
naiintindihan kita kahit anong mangyari.
Bok-gyu.
Maraming lotus roots ngayon,
kaya pinagluto kita ng lotus root na kanin.
Kaya 'wag kang magpapalipas ng gutom kahit abala ka.
Alam mo talaga
kung paano ako pakiligin.
Mas kinikilig ako
dahil kinilig ka
sa mga maliliit na bagay.
Bok-gyu.
Nandito na tayo.
Agad?
Ingat ka sa pagmamaneho.
Napakabilis ng biyahe papuntang teatro.
Sana mas tumagal pa 'to para…
Ms. Shin! Ang baon mo!
Ms. Shin!
Kunin mo 'tong baon mo!
Kunin mo ang baon mo, Ms. Shin!
-Ms. Shin! -Napaka-cute niya.
Hindi, hindi 'yon!
Tumakbo ka ba sa marathon o anuman?
Naiinggit ako sa 'yo.
LIBRENG TIKIM SA SUNWOL THEATER
Kaya mong magpalipat-lipat ng lugar sa isang pitik ng daliri mo.
Grabe, ang sarap.
Ano'ng nangyari sa sasakyan mong halos di mo pa nababayaran?
Nabasa mo na ba na ang mga balita tungkol sa palabas natin?
"Ang simula ng isang nakakapanibagong karanasan."
"Isang nakakamanghang palabas na puno ng buhay."
Ako pa nga ang nagplano ng nakakamanghang palabas na 'yon.
Bilib na bilib ako sa sarili ko
Dapat uminom pa ako
Iinumin ko rin 'to
Ano 'yan?
Ano 'yang iniinom mo?
Inaalagaan kong mabuti ang sarili ko ngayon.
'Yon ang nagpapaguwapo sa 'kin.
Ganiyan mo ba kagusto si Ms. Shin?
Palagi kong pinapangarap no'n ang maka-date ang mabait na babae.
Pero hindi naman siya mabait.
Mismo.
Pagdating sa pag-ibig, balewala na ang pinapangarap mo.
Pero hulaan mo ang pangalan niya.
Da-jeong, ibig sabihin, mabait.
Para talaga kami sa isa't isa.
Sabi mo ayaw mong magpakasal.
Gustong makipagtrabaho ng Mirae F&B sa 'tin.
Ikaw na ang bahala ro'n.
'Wag na 'wag mo 'kong abalahin do'n.
Kulang na ako sa oras para pasayahin si Do-hee!
Ano ba sa tingin n'yo ang trabaho n'yo?
Asawa ni Do Do-hee.
Pupunta ba kayo sa Mirae F&B mamaya?
Bale, dalhin mo na 'to.
Baon ba 'to?
Di ka na sana nag-abala pa.
Para kay Ms. Shin 'yan.
Inuutusan mo ba 'ko?
Gusto ko lang na dalhin n'yo 'yan kasi pupunta rin kayo roon.
Ayaw ko.
E di ako na lang ang pupunta ro'n.
Gustong-gusto ko rin namang makita siya ulit.
Papunta na 'ko, Ms. Shin!
Narinig ko
ang tungkol sa dati mong buhay
at kung paano kayo nagkasama ni Do Do-hee.
Ngayong nalaman kong wala akong pag-asang paghiwalayin kayo,
kahit papaano gumaan ang loob ko.
'Wag kang mag-alala.
Di ko sasabihin kay Do Do-hee.
Gusto mo pa rin ba'ng umalis ng Korea?
Oo.
Kung dahil sa 'kin 'yon,
ayos na 'ko ngayon.
Hindi 'yon dahil sa 'yo kundi sa 'kin.
Lason sa 'yo
ang pagmamahal ko.
Ms. Jin!
Nandiyan na!
Paalis na rin ako.
Kaya dalasan mo ang pagpasok.
Nagustuhan ko ang pagsayaw mo.
Ang husay mo.
Matagal ko nang alam 'yon.
Sino ba'ng may gawa nito?
MIRAE F&B
Tingnan natin.
Huhulaan ko ang mangyayari sa 'kin ngayon.
Naku!
Akala ko si Ms. Do ulit.
Kaya mong mahulaan ang hinaharap gamit ang mga 'to?
Hindi naman ang hinaharap
kundi kaunting panahon lang.
Gawin natin!
Magkano ba?
Mahal ka bang maningil?
Ito. Hindi!
Kayong dalawa ni Ms. Do,
bagay na bagay talaga kayo.
Ito na.
ANG MAGKASINTAHAN
Ito ang baraha ng Magkasintahan.
Parang pamilyar
ang dalawang taong 'to.
Sila sina Adan at Eba mula sa Bibliya.
Nasa likod nila ang pinagbabawal na prutas mula sa Hardin ng Eden.
Ang pinagbabawal na prutas?
Ang barahang 'to,
sinisimbolo ang ganap na pagkabuo ng pag-ibig.
Sa madaling salita,
isang mabulaklak na daan.
Isang mabulaklak na daan?
Isang mabulaklak na daan.
Kung iisipin mo,
di ko pa nabibigyan ng bulaklak si Do-hee.
Pag sinusuwerte ka nga naman.
Break na ba?
Ma'am,
di ko kayang turuan ang mga anak n'yo.
Ikaw ang pinakamagaling sa pagsasanay sa pagiging tagapagmana.
Kung di mo kayang turuan sila, e di sino?
-Sino ba? -Pasensiya na.
Sino ba…
Sino pa ba?
Ako na lang.
"Kailangan ng isang bagong modelo ng pamumuno
sa mabilis na pabago-bago ng mundo ng pagnenegosyo.
-Servant leadership ang isang halimbawa." -Tumigil ka.
"Ang Servant leadership…"
"Ang Servant Leadership -Sabi nang tumigil ka.
-ay nakaayon sa paggalang sa sangkatauhan -Usog.
-at sa bawat kasama sa isang grupo." -Ano ba?
-Itinuturing ng isang servant leader -Sabi nang umusog ka.
-ang bawat tao na isang lider…" -Tumigil ka na.
Hoy!
Austin! Justin!
Bitaw.
'Wag kayong makulit.
Kung hindi malalagot kayo.
"Nakikisama at nakikiramay sila sa mga kasama…"
NOH SUK-MIN
Hi, Suk-min.
Abala ako sa pagtuturo kina Austin at Justin ng pagiging tagapagmana.
Oo. Ano?
Hapunan?
NOH SUK-MIN
Ano?
Libre ka ba mamayang gabi, Do-hee?
Bakit mo natanong?
Nagpaplano ako ng family gathering para madamayan natin ang isa't isa.
Maghapunan tayo nang magkasama.
Isama mo na rin si Mr. Jeong.
May mga plano ako ngayon.
E di sa ibang araw na lang natin gawin?
Pakiusap, bigyan mo ako ng pagkakataon alang-alang kay Mama.
Magkapamilya naman tayong lahat.
Magpadala ka na ng pera, buwisit!
Siguradong mananalo na 'ko ngayon.
Kailangan mo ng tulong?
Tingin ko matutulungan kita.
Nagpapautang ka ba o kung anuman?
Higit pa ro'n ang kaya kong gawin.
Napakamakapangyarihan ko kasi.
-Nagtatrabaho ka ba sa bangko? -Di bale na.
Sagutin mo 'tong tanong.
Ano'ng klaseng buhay mayroon ka?
Ano naman 'yang tinatanong mo?
Halata naman, pero gusto ko lang siguruhing di ka mabuting tao.
Isipin mong proseso 'to para maaprobahan ang utang.
Ano'ng pinagsasabi mo?
Inaakala mo siguro na tanga ako na kayang-kaya mong lokohin,
pero labas-masok na ako sa kulungan buong buhay ko!
Magaling!
Pasok na pasok ka!
Isa akong demonyo.
Makipagkasundo ka sa 'kin, at tutuparin ko ang kahilingan mo.
Ang kahilingan ko?
Kahit na ano?
Di ako puwedeng pumatay o bumuhay ng mga tao.
Di puwede ang pabalikin ang oras o mangialam sa mga sakuna.
Maliban do'n, kaya kong gawin lahat.
Pero may kapalit.
Sabi na nga ba.
Pero simple lang 'yon.
Mapupunta sa impiyerno ang kaluluwa mo pagkatapos ng sampung taon.
'Yon lang. Ano'ng masasabi mo?
Mahabang panahon ang sampung taon.
Sige, gawin na natin.
-Ang tanga lang. -Ano?
Tama ang naging pasiya mo.
Ano'ng nangyayari sa kamay mo?
Mahika ba 'yan?
'Wag mo nang pansinin 'yan.
Magiging maayos ako pag pumirma ka.
'Yan ang buwisit, sir.
Sino ka para manggulo rito sa teritoryo ko?
Boss!
Nasusunog ang kamay ko. Makikipagkasundo ka?
-Hindi! -Sino'ng gusto makipagkasundo?
Ayaw n'yo?
Bilis, pirmihan mo na!
Uy, bilisan mo na!
Alam kong hindi talaga kayo pangkaraniwan,
pero isang demonyo?
Isang demonyo?
Ang astig n'on, boss!
-Ang astig n'on, boss! -Ang astig n'on, boss!
Di ko inakalang matutuwa pa kayo.
Nga pala, ano'ng ginagawa n'yo ro'n?
Sumasali kami sa financial business.
Bilang mga nagpapautang?
Akala ko may nanggugulo sa teritoryo namin,
kaya tuturuan ko sana siya ng leksiyon.
Pero kayo lang pala na ginagawa 'yong nakakamanghang n'yong ritwal.
Ba't di n'yo man lang sinabi sa 'min na kakaibang nilalang pala kayo.
Susundan namin kayo sa impiyerno, boss!
-Susunod kami, boss! -Susunod kami, boss!
Alam n'yo ba kung ano'ng hitsura ng impiyerno?
Bahala nga kayo.
Pero, umalis na kayo sa sindikato
at maghanap ng legal na trabaho.
Saka ko kayo tatanggapin.
Lahat kayo pabigat.
Dadalhin ko ang mga 'to.
Mag-ingat kayo, boss.
-Mag-ingat kayo, boss! -Mag-ingat kayo, boss!
Umalis…
Umalis sa sindikato?
Bigyan mo 'ko ng mga bulaklak na sumisimbolo sa kasiyahan.
Buti naman.
Normal lang 'yon.
-Mr. Park? -Ano?
Hindi, nagkakamali ka.
Halata namang ikaw 'yan.
Teka.
Mali ang lugar na pinuntahan ko.
Ano'ng problema niya?
Ano'ng ginagawa mo rito, Bok-gyu?
Paano nalalaman nang lahat na ako 'to?
Paanong di ko malalaman?
Kilala ko ang boyfriend ko kahit sa malayo.
Pinapakilig mo naman ako.
Heto, ang baon mo.
Di ko sinasadyang madala.
Di ka na sana nag-abala pa.
-Oo, gagawin ko 'yon. -Sige.
Bakit parang nangyari na 'to?
Mr. Park!
Nakakainis ka talaga!
-Ano? -Pambihira,
napakatanga
at napakabastos mo!
Kinamumuhian kita!
E ano naman? Mas kinamumuhian kita!
Hindi kaya!
Bakit kasi napakalamig mo?
Hindi ako malamig.
Ikaw 'tong napakainit!
'Wag kayong malito.
Nag-aaway kami.
Halata naman.
Talaga ba?
Di ko alam kung ano'ng nangyari,
pero pakiusap, huminahon kayo at mag-usap nang…
'Wag na!
Imposibleng makipag-usap sa kaniya!
Bakit kaya may taong walang kalambing-lambing?
Hayaan mo na, Mr. Park.
Gano'n na talaga siya.
Ano'ng ibig mong sabihin?
Masasabi kong maayos naman siya.
Baka nga gano'n siya.
Sandali lang, baunan ba 'yan?
Oo.
Di ka na dapat nag-abala pa.
Salamat.
-Hindi, ibig kong sabihin… -Grabe.
Salamat dito, ha.
Napakagalante mong tao, Mr. Park.
Di 'to gagawin kahit ng nanay ko.
-Salamat. -Salamat.
Ayos!
Di para sa inyo 'yan.
Di ako makakapunta ngayon.
Pasok.
Para saan 'yan?
Ano ba'ng okasyon?
Napaka-espesyal na araw ngayon.
Hindi ika-100 araw nating magkasama o anniversary ng kasal natin ngayon.
Hindi ko rin naman kaarawan.
Kaya ano'ng mayroon ngayon?
Isa ito sa napakaraming masasayang araw natin na magkasama.
Kung kasama kita,
araw-araw kong ipagdiriwang 'yon.
Napakatamis naman ng mga sinabi mo,
baka sumakit ang ngipin ko niyan.
Binigay ko sa'yo lahat ng kasiyahan sa mundo.
Sinisimbolo ng mga bulaklak na 'yan ang kasiyahan.
Sinisimbolo nito ang habambuhay na kasiyahan.
Heto naman, ang kasiyahan na nakatakda.
Kasiyahan na nawala at naibalik.
At 'tong isa…
Mahal kita, Jeong Gu-won.
Mahal din kita.
Halika.
-Nagustuhan mo ba? -Oo naman.
Ano'ng sinisimbolo nitong isa?
'Yan…
Patingin nga.
Wala rito.
-'Yong pula… -Alam ko 'yan kanina, e.
PAG WALANG KAPANGYARIHAN,
WALA RING PINAGKAIBA ANG DEMONYO SA TAO
NAGMUMULA ANG KAPANGYARIHAN NG ISANG DEMONYO SA KATAWAN NILA
Akala ko wala ka talagang alam, pero nagkukunwari ka lang pala?
Paano mo nalaman ang passcode ng safe ko?
Gaano ba karami ang nalalaman mo?
Ayos na.
Kailangan ba nating pumunta?
Magkukunwaring mabait lang si Noh Suk-min,
at hindi ko rin siya kayang masikmura.
Di ko siya maiiwasan habambuhay.
Di rin naman ako 'yong tipong umiiwas.
At saka,
ano'ng dapat kong ikatakot kung kasama naman kita?
Kung gano'n…
sabihin mo lang kung di mo na kaya.
Wag mong tiisin lang.
Ang isang bagay sa mundo na hindi ako magaling,
ang tiisin lahat.
Talaga?
'Yan ang asawa ko.
-Tara na? -Sige.
Salamat sa pagpunta n'yong lahat kahit na biglaan.
Ayos lang 'yon. Siyempre, pupunta kami.
Ngayong magkakasama tayong lahat dito,
maraming alaala ang bumabalik. Masaya 'yon.
Kung nandito lang sana si Mama.
Sigurado akong nasa langit siya.
Bininyagan din siya.
Ngayong ako na ang pumalit sa kaniya,
palagi ko siyang naaalala.
Mas nagiging malungkot ka pag mas mataas ang naaabot mo.
Isipin n'yo kung gaano siya kalungkot.
Hindi siya malungkot dahil sa posisyon niya
kundi dahil ayaw niyang maging malapit sa mga anak niya.
Napapaisip ako kung bakit malamig ang pakikitungo niya sa 'tin
samantalang mabait siya sa anak ng ibang tao.
Hindi sapat ang pagiging magkadugo, Su-ahn.
Puwedeng maging pamilya ang mga taong pinapahalagahan ang isa't isa.
Pinagtatanggol mo ba siya dahil isa ka ring Ju?
Sinasabi mo lang 'yan dahil hindi ka niya anak.
Hindi madaling mamuhay bilang anak ni Chairwoman Ju Cheon-suk.
Maaaring wala na si Mama,
pero dapat kalimutan na natin ang anumang galit at di pagkakaunawaan.
Sige, di naman ako nagtatanim ng galit.
Madalas, di nagtatanim ng galit ang may kasalanan.
Ang may kasalanan?
Kung makapagsalita ka, parang may ginawa ako.
'Yan ang nagkukunwaring biktima.
Dahil ako talaga ang biktima.
Talaga?
Sinasabi mo bang isa kang inosenteng biktima?
Pag sinusubukan kong malamangan kita, binabaligtad mo ang sitwasyon.
Tama na.
Hindi tayo nandito para mag-away.
At isa pa, pagkakamali pa rin ang nakalipas na pagkakamali.
Humingi ka ng tawad, Su-ahn.
Suk-min!
Su-ahn.
Patawarin mo 'ko.
Sige.
Inaamin ko na ang mga pagkakamali ko.
Honey,
puwedeng kumuha ka pa ng wine?
Sige.
Kumusta ang trabaho mo, Suk-min?
Gaya ng alam n'yo,
napakakonserbatibo ng mga stockholder natin.
Maaaring ginagalang nila si Mama bilang tagapagtatag,
pero hinahanapan nila ng mali ang lahat ng ginagawa ko.
At dahil do'n,
kailangan ko ng buong suporta n'yo.
Buong-buo ang suporta ko sa 'yo, Suk-min.
Ito ang gusto kong mangyari.
Ano kaya kung ibigay n'yo sa 'kin
ang mga share n'yo?
'Yon pala ang dahilan nito.
Kailangan ng napakalaking halaga para mabili ang mga share namin.
Pasensiya na, pero di ako pumapayag.
Basta nasa tama ang mga pasiya mo,
makukuha mo ang suporta ko.
Iba-iba ang pananaw ng tao sa tama at mali.
Kaya kailangan ko ang shares ko.
Hindi palaging magkapareho ang pananaw natin.
Salamat sa pagkain.
Di mo pa ako binibigyan ng sagot.
Ito ang sagot ko.
Tapatin mo ako.
Wala ka ba talagang alam sa mga pinaggagagawa ni Do-gyeong?
O nagbulag-bulagan ka lang?
Sumosobra ka na.
Nawalan ako ng nanay at anak.
Batay sa kinikilos mo,
di ko masabing nagluluksa ka.
Hindi talaga nagtatapos nang maayos ang mga ganitong pagtitipon.
Umaasa akong gagawin mo ang tama.
Ako rin…
pag-iisipan ko muna.
-Su-ahn. -Ano?
Tapos na ang pagiging mabait ko.
Lumaban ka nang tama roon kanina.
Talaga ba?
Di ba nga umalis ka para di mo siya masuntok?
Kilalang-kilala mo na talaga ako.
Pero kaunti lang ang alam ko sa 'yo.
Maganda sana kung mababasa ko 'yong manwal ng demonyo.
Pagdating sa 'kin, kung ano'ng nakikita mo, 'yon na ako.
Perpekto akong nilalang na may espesyal na kapangyarihan.
'Yan ang asawa ko.
Parang masakit ang tiyan ko.
Gusto kong kumain ng pritong manok.
Kasasabi mo lang na masakit ang tiyan mo.
-E kung beer kaya? -Sige.
-Talaga? -Oo.
Sige.
Uminom tayo.
-Ayos lang ba ang bilis ko? -Hawakan mo ang kamay ko.
INDUSTRIAL ACCIDENT COMPENSATION COMMITTEE
Ano'ng kailangan n'yo?
May testigong lumabas tungkol sa maling paggamit ng mga pondo.
Imposible 'yon.
-Kumilos na kayo. -Opo, sir.
Hello, si Ju Seok-hoon 'to.
Ano?
Matatapos ang utos n'yo sa katapusan ng buwan.
Kailangan ng opisyal na board meeting para do'n!
Makakaalis na kayo.
Kaya ba gusto mong makuha ang shares namin?
Buwagin ang compensation committee at i-demote ang mga empleado?
Hindi tama 'yon!
Negosyo lang ang iniisip ko.
Hindi 'yon negosyo, kundi pagpatay!
Makinig ka.
Mukhang matalinong hakbang 'yon ngayon,
pero magdudulot lang 'yon ng pinsala sa katagalan.
'Wag mong subukang gawing katotohanan ang personal mong paniniwala.
Sasabihin ko 'to sa media at kakausapin ang mga stockholder.
Gagawin ko ang lahat ng makakaya ko para pigilan ka.
Sabihan mo ang board tungkol sa pagtanggal kay CEO Ju Seok-hoon.
Tingnan natin
kung sino ang mas may kapangyarihan.
Pakitanggal ng paa n'yo.
Naglinis na ako riyan.
Sige, gawin n'yo na ang trabaho n'yo bilang asawa ni Do Do-hee
imbes na tumambay kayo rito.
Nandito ako para kay Ga-young
kasi aalis na siya.
May pakialam rin pala kayo sa taong kasama n'yo.
Tumigil ka! Bago 'tong damit ko!
Nga pala, wala ka bang balak na kunin ang manwal ng demonyo?
Hindi. Sino'ng may pakialam sa libro na puno ng pagbabanta?
Kahit na, kunin mo pa rin.
Maibebenta pa rin ang mga nawawalang manwal.
Tumigil ka sa pagtrato sa 'kin na parang isang appliance!
Pero kaunti lang ang alam ko sa 'yo.
Kung mababasa ko lang sana 'yong manwal ng demonyo.
Tapos na ba kayong magalit?
Babawiin ko na 'yong manwal.
Sabi na, bibigay ka rin sa dulo.
Hi, Seok-hoon.
Do-hee.
Pinakita na ni Suk-min ang tunay niyang kulay.
MIRAE HOSPITAL
Putulin mo ang komunikasyon niya sa labas
at panatilihing nasa ospital siya hanggang sa susunod na utos.
Opo, sir.
Naibigay ko na ang mga utos tungkol sa asawa n'yo, sir.
Di kayo makakapasok, ma'am!
Ito ba ang paraan ng pamamalakad mo?
Ang puwersahin ang mga bagay gamit ang mga director na kakampi mo?
Mahalaga kay Madam Ju
na mabalanse ang kita at responsibilidad sa lipunan.
-Paano mo nagawang itapon 'yon… -Talagang
tinitingala mo si Mama.
Alam ko kung bakit mo ginagawa 'to.
Gusto mong higitan si Madam Ju.
Tingin mo ba mapapantayan mo siya sa ganitong paraan?
Hindi.
Pinapatunayan lang nito na wala kang binatbat sa kaniya.
Hanggang kailan mo balak na manatiling anino niya?
Tanggapin mo na, Do-hee.
Natapos na ang mundo ni Mama.
Nakahanap na ako ng paraan para makawala.
Cellphone 'to ni Gi Kwang-chul.
PARA KAY ABRAXAS
Abraxas.
"Pilit kumakawala ang ibon mula sa itlog."
"Para maisilang,
kailangan munang masira ang mundo."
Ang mundong sinira mo…
ay si Ju Cheon-suk.
Ito ang problema mo.
Kung di ka lang nakialam, naging ligtas sana ang lahat.
Pero palagi kang gumagawa ng gulo dahil sa hindi mo pagbitiw.
Kung di dahil sa 'yo,
hindi sana tayo hahantong dito.
Bakit kailangang umabot sa ganito?
Para ipaghiganti si Madam Ju Cheon-suk?
Siguro dahil para sa 'yo, isa siyang diyos.
Paano mo nagawang…
Paano mo nagawang patayin ang sarili mong ina?
Ang matandang babaeng 'yon ang diyablo.
Ang pinakamamahal mong Kataas-taasang Ju
ang dahilan kung bakit ako nagkaganito.
Makasalanan na ako bago pa ako gumawa ng pagkakasala.
Itinapon niya ang mga kasalanan niya sa' kin,
sa sarili niyang anak,
at sinisi pa niya ang sarili niyang kadugo!
Bakit?
Dahil pag mas wala akong kuwenta, mas lalo siyang napapansin.
Akala ko wala ka talagang silbi,
pero magaling ka pala sa isang bagay.
Ang manisi ng iba.
Subukan at tingnan natin
kung hanggang saan ang tibay ng paniniwala mo.
Dapat mo akong pasalamatan.
Naipaghiganti na kita.
Ano?
Akala mo ba aksidente ang pagkamatay ng mga magulang mo?
Pero di 'yon totoo.
Pinatay sila ni Ju Cheon-suk,
ang pinakainasahan mo.
Ang kataas-taasang Ju mo, na pinagkatiwalaan mo nang lubos,
ang pumatay sa mga magulang mo.
Ayos na po.
Mas maayos na rito.
Pero napakahina ng daloy ng tubig dito.
A, nandito ka pala.
Pagkakataon nga naman.
Sinusundan mo ba 'ko?
Hindi kaya.
Kailangan ko lang magbanyo.
Mukhang di ka nagulat.
Sige.
May itatanong ako sa 'yo,
kaya ayos 'to.
May kinuhang
mahalagang bagay sa 'kin si Noh Do-gyeong.
Isang libro na berde ang pabalat.
Nakita mo ba 'yon?
Hindi, pasensiya na.
Si Noh Suk-min ba, ha?
Napaso lang talaga ako
habang nagluluto.
Wala akong pakialam kung paano mo 'yan nakuha.
Pero…
mukhang nagsimula na ang kalbaryo mo.
Sabihan mo 'ko pag nahanap mo ang libro.
Malay mo.
Baka 'yon ang…
paraan para makatakas ka sa impiyernong 'to.
Aalis na 'ko.
Kalokohan.
Gusto mo talagang paniwalaan ko 'yan?
Nandoon ako no'ng araw na namatay sila.
Nasa krisis ang kompanya.
Bibihira ang ganitong kalaking alok para mamuhunan!
Wala na akong mapagpipilian pa.
Ibubunyag ko na lahat.
Ang lakas ng loob mong pagbantaan ako.
Ano'ng gusto mo?
Pera ba?
Ikaw 'tong tumalikod sa kompanya at lumayas.
Ano'ng karapatan mo?
Kompanya ko 'to.
Hindi mo binuong mag-isa 'to.
Nabuo 'to sa mga dugo, pawis, at luha
ng lahat nang nagtatrabaho rito!
-Honey. -Maghintay ka lang.
Hindi 'to aayon sa gusto mo.
Dahil sa galit, sinundan ni Mama ang sasakyan nila,
at alam mo na ang nangyari pagkatapos n'on.
Boom!
Lumago ang Mirae Electronics at naging Mirae Group pagkatapos n'on.
Ang dugo ng mga magulang mo ang naging pundasyon nito.
Hindi ako naniniwala.
Walang pinaniniwalaan si Mama dati, at lalong hindi siya relihiyosa.
Pero bigla siyang natutong mangumpisal araw-araw mula no'ng mamatay sila!
Sa tingin mo, bakit kaya?
Ano ba 'yong gustong-gusto niyang linisin, ha?
Ano ba ang ikinatatakot niya, ha?
Ang lahat ng pabor at pagmamahal na binigay niya sa 'yo,
susi 'yon para mapunta siya sa langit.
Hindi.
Hindi totoo 'yan.
Sinungaling ka!
E di siya mismo ang tanungin mo.
Nasa langit man siya o impiyerno,
ikaw mismo ang magtanong sa kaniya!
Kagagawan niya ang lahat!
Pinatay ni Noh Suk-min ang nanay niya at si Do-gyeong!
Siya rin ang nagtangkang pumatay kay Do Do-hee.
Si Noh Suk-min, ang gagong 'yon,
ang diyablo.
May isang piraso ng ebidensiya
si Noh Suk-min na nabigo siyang ipadispatsa.
Paano mo nakalap ang mga impormasyong 'to nang di niya nalalaman?
Totoo ba? Pinatay ba talaga ng kapatid ko si Mama?
Totoo ba'ng si Ju Cheon-suk ang pumatay sa mga magulang ni Do-hee?
Maghintay ka lang. Hindi 'yon aayon sa gusto mo.
Pagkatapos ng pinagdaanan ko para sa kompanyang 'to…
Kailangang malaman 'to ng mga tao.
Sisirain mo lang ang lahat?
Pipigilan kita kung kinakailangan.
Halatang desperado ka isang bagay.
Gusto mo bang tuparin ko ang kahilingan mo?
Tagapagsalin ng subtitle: Marlyn M.