ROMANS Z DEMONEM
Chroń nas w bitwie.
Chroń nas
przed podłością i sidłami Szatana.
Wyślij do piekła
Szatana i wszystkie złe duchy.
Zaufaj łasce Pana
i wyznaj szczerze swoje grzechy. Amen.
Amen.
Widziałam…
diabła.
Zaślepiona chciwością
nie zatrzymywałam się,
jakbym była opętana przez diabła.
Ktoś próbował mnie powstrzymać.
Powiedział,
że powie wszystkim…
co złego zrobiłam.
Myślałam,
że chce mnie zniszczyć
z zazdrości…
ODCINEK 13 PRZESZŁOŚĆ, GRZECH PIERWORODNY
Podobał mi się występ.
Teraz rozumiem, skąd ta obsesja na punkcie tradycji.
Jeśli chodzi o ludzką wersję ciebie…
Seo Yi-sun.
Tak się nazywałem.
Seo Yi-sun.
Podoba mi się.
Co mu się stało?
Odebrał sobie życie.
Zrobił to,
żeby nie iść do nieba.
I tak nie chciał tam iść.
Nie zasłużył na nie.
Żal mi go.
Swoją drogą, okłamałeś mnie.
To miało nie być ani szczęśliwe, ani smutne zakończenie,
tylko zwykłe i nieistotne.
Tym razem
to będzie szczęśliwe zakończenie.
Świetlik?
Tak.
Nasze spotkanie
po tak długim czasie
może być
moją drugą szansą.
Tym razem
nie będę cię unieszczęśliwiał.
Co tu robisz?
Czasem potrzebuję ciszy i spokoju.
Oglądanie ludzi daje ci spokój?
Może cię ranić
i dawać spokój.
Każdy medal ma dwie strony.
Nie chcę powtarzać nieszczęsnej przeszłości z Do-hee.
Co mam zrobić?
Prosisz mnie o pomoc?
Nie, bo i tak mi nie pomożesz.
Dlatego pytam…
co o tym myślisz.
Nie nazywałoby się nieszczęściem,
gdyby można było temu zapobiec.
Naprawdę nie pomagasz.
Nie prosiłeś o pomoc.
Szczęście nie ma znaczenia bez nieszczęścia.
Ludzie nie docenią szczęścia, jeśli będą je mieli cały czas.
Mówisz, jakby nieszczęście miało wielką wartość.
A jest bezużyteczne.
Życie ludzkie jest za krótkie
nawet na samo szczęście.
Szczęście
bywa trujące.
Obudź się, Do-hee.
Jeszcze pięć minut.
Zjedzmy domowe jedzenie, jak chciałaś.
Domowe jedzenie?
Gdzie jest domowe jedzenie?
Zamknij na chwilę oczy.
Tylko na chwilę.
Co to?
Pamiętałeś, że miałam ochotę na domowe jedzenie.
Oczywiście.
Zawsze pamiętam, co mówisz.
Mężusiu.
Wygląda pysznie.
- Jemy? - Tak.
Ale najpierw napij się wody.
Zaczekaj. Umyję zęby.
Zaraz wracam. Nie zaczynaj beze mnie.
Zaczekaj!
Ale napij się wody!
Już grudzień.
Ale ten czas leci.
Od randki w ciemno do ślubu…
Czuję, jakby to było wieki temu.
Wiem.
To był rok pełen wrażeń.
To tak naprawdę
nasza pierwsza wspólna Gwiazdka.
Ale nie lubisz Gwiazdki.
Nieprawda.
Teraz ją lubię.
Lubię wszystko, co ty lubisz.
Nie mogę się doczekać naszej pierwszej Gwiazdki.
Przyda się świąteczna muzyka.
Czemu tak wolno jadą?
Pewnie był wypadek.
Do-hee.
Tak?
O czym rozmawialiśmy?
O Gwiazdce.
No tak.
Gwiazdka.
Posłuchajmy czegoś innego.
Dziękuję.
Pij.
Idealny na tę porę dnia.
Od razu się budzę.
To coś nowego.
Ty chciałeś się ze mną widzieć.
Bo znasz Do-hee lepiej niż ktokolwiek inny.
Coś się z nią dzieje?
Widzieliśmy w drodze do pracy wypadek samochodowy.
To chyba
przypomniało jej wypadek rodziców.
Chcę ją uszczęśliwiać w każdej chwili,
ale ona czuje się winna…
że jest szczęśliwa.
Może to poczucie winy,
a może lęk.
Powiedziała mi,
że te kilka lat spędzonych z rodzicami
przed ich śmiercią
to najszczęśliwszy okres w jej życiu.
Po największym szczęściu przyszło nieszczęście.
Może szczęście ją przeraża.
Wprowadziła się do Ju Cheon-suk zaraz po wypadku?
Nie, jakiś czas mieszkała z różnymi krewnymi.
Przygarnęli ją dla spadku i pieniędzy z ubezpieczenia,
ale zostawili ją, gdy pieniądze się skończyły.
Gdy ją poznałem,
była jak jeżozwierz.
Była bardzo ostrożna, bo myślała, że znowu zostanie sama.
Ciocia Cheon-suk otworzyła serce Do-hee,
ale Do-hee straciła też ją.
Złapanie zabójcy na chwilę zajęło Do-hee.
Ale stara rana…
znów się otworzyła.
Proszę.
Pora na spotkanie.
Dobrze.
Planujemy wydarzenie,
żeby wypromować
nowy produkt Mirae F&B
i przyciągnąć klientów.
- Pani Choi? - Tak.
Rozważamy takie miejsca
jak siłownie, maratony, festiwale uniwersyteckie i tym podobne.
Są inne opcje?
Te są takie oczywiste.
Chcę czegoś nowego i modnego.
A może
Teatr Sunwol?
Prowadzi go dyrektor Jeong?
Słyszeliście o „modnych tradycjach”?
Tradycyjna kultura jest na topie.
Wszyscy mówią o występie pani Jin.
To nie jest dobry pomysł.
Kim jest pani Jin?
To ona przyszła tu po tym,
jak pan Jeong prawie stracił życie.
Nawet przytuliła go przy wszystkich.
Narobiłeś rabanu,
mówiąc, że to lepsze od Miłości i wojny, pamiętasz?
Co ty mówisz? Nie powiedziałem tego.
Przepraszam.
Dobry pomysł.
Współpracujmy z Teatrem Sunwol.
- Pani Do. - Tak?
Pani Shin się tym zajmie.
Dobrze.
- Pani Do. - Tak?
Po największym szczęściu przyszło nieszczęście.
Może szczęście ją przeraża.
- Gu-won! - Hej.
Mogę zorganizować w twoim teatrze
promocję nowego produktu mojej firmy?
Cokolwiek zechcesz, Do-hee.
Nie mów tak.
To oficjalna oferta,
więc rozważ ją jako dyrektor wykonawczy.
Wydaję oficjalną zgodę.
Świetnie.
Mój zespół marketingu
prześle ci propozycję.
Oto ona.
- Przejrzyj ją. - Dobrze.
Pozwól, że najpierw coś ci wyjaśnię.
Sprawdzimy harmonogram i zdecydujemy, kiedy…
Martwię się.
Gdy robi się ciężko,
Do-hee bierze na siebie zbyt wiele.
Tak tłumi emocje.
Bądź przy niej i dopilnuj,
żeby się nie przemęczała.
MIRAE GROUP CORP.
FUNDACJA MIRAE
„Komisja ds. odszkodowań”?
Założyła ją prezes Ju. To był precedens w Korei.
Po wypadku w firmie bardzo poprawiła jej wizerunek.
Ma też wielką wartość symboliczną.
Jest przestarzała.
Rozwiążcie ją.
Udziałowcy wierzący w filozofię zarządzania prezes Ju
będą temu przeciwni.
Moja matka nie żyje.
Tak jak świat, który stworzyła.
Niech co najmniej 30% pracowników przejdzie na pół etatu.
Każdy oddział ma przedstawić plan restrukturyzacji.
Nie żyłeś tak,
jak chciał twój ojciec.
Dlatego zostałeś ukarany.
Uspokój się!
Teraz twoja kolej.
Mamo?
Tato?
Gdzie jesteście?
Gdzie poszliście?
Gdzieś poszliście beze mnie?
Tata?
Gu-won?
Poszli beze mnie.
Zostawili mnie tu samą.
To moja wina.
To wszystko przeze mnie.
Do-hee.
Nie zrobiłaś nic złego.
To dlaczego…
wszyscy odeszli?
Dlaczego zostawili mnie tu samą?
Nie zostawili cię.
Po prostu…
nie możesz ich teraz zobaczyć.
To znaczy,
że kiedyś ich zobaczę?
Oczywiście.
Zobaczymy ich teraz?
Chodźmy.
Czemu jest taka duża?
Bo będzie na górze.
Tak?
Do-hee.
Obudziłaś się.
Mamo.
Tato.
Szybko, chodź tu.
Bo nie dostaniesz prezentów.
Madam Ju.
Pomóż z gwiazdą, Do-hee.
Chodź tu.
Śmiało.
Wreszcie jest gotowa.
Zjemy teraz ciasto?
Gu-won.
Chciałbym ci ich zwrócić.
Ale tylko tyle…
mogę dla ciebie zrobić.
Dlaczego nie mogę tego rozplątać?
Im bardziej próbuję, tym bardziej się plącze.
Rety.
Co robisz?
Wstałaś.
Choinka?
Tak.
To trudniejsze, niż się wydaje.
Użyj swoich mocy.
Chciałem ubrać ją z tobą.
To cała zabawa.
Śniła mi się Gwiazdka.
Naprawdę?
Jak było?
Byłam taka szczęśliwa,
że nie chciałam się obudzić.
Sprawię, że będziesz szczęśliwsza.
Spróbuj.
W końcu je rozplątałem.
Nieważne.
Użyję swoich mocy.
Pomogę ci.
Mamy czas.
Masz rację.
Ale czy taka choinka nie wygląda ładnie?
To jeszcze nie jest choinka. To tylko drzewko.
- Drzewko? - Tak.
Znowu masz rację.
Gorące.
Moje usta!
Napij się wody.
DLA DO-HEE
- Co to? - Prezent.
Ładnie wyglądam?
Bardzo.
Sam mogłem pojechać do pracy.
Muszę chronić swojego faceta.
To może ja podwiozę cię jutro?
Nie, dzięki.
Jasne.
Jak wiesz,
jestem po nieudanym małżeństwie.
Nie chcę, żeby ludzie w pracy
wiedzieli o moim związku.
To nie było nieudane małżeństwo,
tylko udany rozwód.
Poza tym
rozumiem cię bez względu na wszystko.
Bok-gyu.
Jest sezon na korzenie lotosu, więc zrobiłem z nim ryż.
Pamiętaj, żeby jeść, nawet jeśli masz dużo pracy.
Naprawdę wiesz,
jak mnie poruszyć.
Jestem poruszony tym,
że poruszają cię
takie drobiazgi.
Bok-gyu.
Jesteśmy.
Już?
Jedź ostrożnie.
Droga do teatru jest o wiele za krótka.
Szkoda, że nie jest dłuższa…
Pani Shin! Lunch!
Pani Shin!
Weź swój lunch!
Weź lunch, pani Shin!
- Pani Shin! - Jest taki uroczy.
Nie o to chodzi!
Przebiegłeś maraton czy co?
Zazdroszczę ci.
DEGUSTACJA W TEATRZE SUNWOL
Przenosisz się, pstrykając palcami.
Tego mi było trzeba.
Co z autem, które ledwo spłaciłeś?
Czytałeś artykuły o naszym występie?
„Narodziny niesamowicie odświeżającego doświadczenia”.
„Piękny występ pełen życia”.
Pomyśleć, że zaplanowałem ten niesamowity występ.
Jestem z siebie dumny
Powinienem więcej wypić
To też wezmę
Co to?
Co pijesz?
Ostatnio bardzo o siebie dbam.
Dzięki temu jestem atrakcyjny.
Aż tak lubisz panią Shin?
Zawsze marzyłem o spotykaniu się z dobrą kobietą.
Ale ona taka nie jest.
Właśnie.
W miłości preferencje nic nie znaczą.
Zgadnij, jak ma na imię.
Da-jeong, czyli „dobra”.
Jesteśmy sobie pisani.
Nie jesteś błyszczącym singlem?
Mirae F&B chce z nami współpracować.
Zajmiesz się tym.
Nie zawracaj mi głowy.
Nawet nie mam czasu, żeby być szczęśliwym z Do-hee!
Na czym polega twoja praca?
Jestem mężem Do-hee.
Idziesz później do Mirae F&B?
Weź to.
To pudełko na lunch?
Nie musiałeś.
To dla pani Shin.
Mam być twoim kurierem?
Podrzuć je po drodze.
Nie chcę.
Więc muszę tam iść sam.
Chętnie ją zobaczę.
Idę, pani Shin!
Słyszałam
o twoim poprzednim życiu
i historii z Do Do-hee.
Wiedza, że nie mam szans stanąć między wami,
jakoś mnie uspokaja.
Nie martw się.
Nie powiem Do Do-hee.
Nadal chcesz opuścić Koreę?
Tak.
Jeśli to przeze mnie,
to ze mną już w porządku.
Nie przez ciebie, tylko przeze mnie.
Moja miłość
jest dla ciebie trująca.
Pani Jin!
Idę!
Niedługo wyjeżdżam.
Przychodź częściej do pracy.
Piękny występ.
Byłaś świetna.
Powiedz mi coś, czego nie wiem.
Kto to zrobił?
MIRAE F&B
Zobaczmy.
Sprawdzę swoje życie towarzyskie.
Boże!
Myślałam, że to pani Do.
Dzięki nim widzisz przyszłość?
Może nie całą,
a tylko kawałeczek.
Zróbmy to!
Ile to kosztuje?
Dużo bierzesz?
Ta. Nie!
Ty i pani Do
jesteście dla siebie stworzeni.
Ta.
KOCHANKOWIE
To Kochankowie.
Ta para
wygląda znajomo.
To Adam i Ewa z Biblii.
Za nimi znajduje się zakazany owoc z rajskiego ogrodu.
Zakazany owoc?
Ta karta
symbolizuje dopełnienie miłości.
Innymi słowy,
łoże róż.
Łoże róż?
Łoże róż.
Jak tak o tym pomyśleć,
nigdy nie dałem Do-hee kwiatów.
Ja to mam szczęście.
Pora na przerwę?
Proszę pani,
nie mogę uczyć pani dzieci.
Jesteś autorytetem w uczeniu dziedziców.
Jeśli nie ty, to kto?
- Kto? - Przepraszam.
Kto może…
Kto inny?
Ja.
„Potrzebny jest nowy paradygmat przywództwa
w zmieniającym się środowisku biznesowym.
- Przywództwo służebne to jeden przykład”. - Przestań.
„Przywództwo służebne”…
- „Przywództwo służebne”… - Przestań.
- …„opiera się na szacunku”… - Odejdź.
- …„do ludzi i grupy”. - Weź.
- „Przywódca służebny”… - Przesuń się.
- …„uważa jednostki za liderów”. - Przestań już.
Hej!
Austin! Justin!
Puść go.
Macie się nie ruszać.
Albo tego pożałujecie.
„Integrują się i czują empatię do członków”…
NOH SUK-MIN
Cześć, Suk-min.
Jestem w trakcie nauki dziedziczenia Austina i Justina.
Tak. Co?
Kolacja?
NOH SUK-MIN
Halo.
Masz wolny wieczór, Do-hee?
Czemu pytasz?
Organizuję rodzinne spotkanie, żebyśmy mogli się nawzajem pocieszyć.
Zjedzmy razem kolację.
Weź pana Jeonga.
Dziś jestem zajęta.
To może inny dzień?
Daj mi szansę ze względu na moją matkę.
W końcu jesteśmy rodziną.
Wyślij mi pieniądze, do cholery!
Teraz to pewniak.
Pomóc ci?
Chyba mogę ci pomóc.
Jesteś lichwiarzem?
Mam wyższy status.
O wiele wyższy.
- Jesteś z banku? - To nieważne.
Powiedz mi coś.
Jak wygląda twoje życie?
W co ty pogrywasz?
Chcę się upewnić, że nie jesteś dobrym człowiekiem.
Uznajmy to za zatwierdzenie pożyczki.
O czym ty gadasz?
Masz mnie za popychadło, które można oszukać,
ale całe życie spędziłem w więzieniu!
Świetnie!
Nadajesz się!
Jestem demonem.
Zawrzyjmy umowę, a spełnię twoje życzenie.
Moje życzenie?
Mogę prosić o cokolwiek?
Nie mogę zabijać ani wskrzeszać ludzi.
Cofać czasu i zapobiegać klęskom też nie.
Poza tym mogę zrobić, co zechcesz.
Ale nie za darmo.
Wiedziałem.
Ale to proste.
Za dziesięć lat twoja dusza trafi do piekła.
I tyle. Co ty na to?
Dziesięć lat to długo.
Zróbmy to.
- Wiedziałem, że jest głupi. - Co?
Dokonałeś właściwego wyboru.
Co z twoją ręką?
To jakaś magia?
Nie przejmuj się.
Podpisz, a mi przejdzie.
To ten drań.
Jak śmiesz wkraczać na mój teren?
Szefie!
Ręka mi się pali. Zawrzemy umowę?
- Nie! - A z wami?
Nie?
Pospiesz się i podpisz!
Pospiesz się!
Wiedziałem, że nie jesteś przeciętniakiem,
ale demonem?
Demonem?
Kozacko, szefie!
- Kozacko, szefie! - Kozacko, szefie!
Nie sądziłem, że się ucieszysz.
Co tam robiliście?
Siedzimy w finansach.
Jako lichwiarze?
Myślałem, że ktoś wszedł na nasz teren.
Chciałem dać mu nauczkę.
Ale okazało się, że to ty przeprowadzasz ten niesamowity rytuał.
Dlaczego nam nie powiedziałeś, że jesteś taki niezwykły?
Pójdziemy za tobą do piekła, szefie!
- Tak, szefie! - Tak, szefie!
Wiecie w ogóle, czym jest piekło?
Jak chcecie.
Ale najpierw opuśćcie półświatek
i zajmijcie się czymś legalnym.
Wtedy was przyjmę.
Zawracacie mi głowę.
Zabieram je.
Trzymaj się, szefie.
- Trzymaj się! - Trzymaj się!
Opuścić…
Opuścić półświatek?
Daj mi kwiaty symbolizujące szczęście.
Dobrze.
Wyszło naturalnie.
- Pan Park? - Tak?
Pomyliłaś się.
Na pewno nim jesteś.
Chwila.
Pomyliłem miejsca.
Co mu się stało?
Co tu robisz, Bok-gyu?
Skąd wszyscy wiedzą, że to ja?
Jak mogę nie wiedzieć?
Poznam swojego faceta z daleka.
Zawstydzasz mnie.
Twój lunch.
Wziąłem go przez pomyłkę.
Nie musiałeś.
- Tak zrobię. - Dobrze.
Chyba mam déjà vu.
Panie Park!
Działasz mi na nerwy!
- Co? - Serio,
brak ci rozsądku
i manier!
Nienawidzę cię!
Wiesz co? Ja nienawidzę ciebie bardziej!
Nieprawda!
Jak możesz być taka oziębła?
Nie jestem oziębła.
To ty jesteś rozpalony!
Nie zrozumcie nas źle.
To kłótnia.
Oczywiście.
Na pewno?
Nie wiem, co się stało,
ale uspokójcie się i porozmawiajcie…
Nie ma mowy!
Nie da się z nim rozmawiać.
Jak ktoś może być taki bezuczuciowy?
Odpuść, panie Park.
Ona taka już jest.
To znaczy?
Myślę, że jest rozsądna.
Chyba tak.
Czy to pudełko na lunch?
Tak.
Nie trzeba było.
Dziękuję.
- Nie, to… - O rety.
Bardzo dziękuję.
Jesteś hojnym człowiekiem.
Nawet moja mama takich nie robi.
- Dziękuję. - Dziękuję.
Nieźle!
To nie dla was.
Dziś raczej nie dam rady.
Proszę.
Co to?
Co to za okazja?
Dziś jest wyjątkowy dzień.
To nie jest nasz setny dzień razem ani rocznica ślubu.
Ani moje urodziny.
Jaki dziś dzień?
To jeden z wielu szczęśliwych dni, które spędzimy razem.
Gdy jestem z tobą,
każdy dzień wymaga świętowania.
Twoje słowa są tak słodkie,
że mogłabym dostać próchnicy.
Przyniosłem ci całe szczęście świata.
Ten kwiat symbolizuje szczęście.
A ten wieczne szczęście.
Ten oznacza szczęście, które będzie.
Zgubione i odnalezione szczęście.
A ten…
Kocham cię, Jeong Gu-won.
Ja ciebie też.
Chodź tu.
- Podobają ci się? - Oczywiście.
A ten co oznacza?
Ten…
Pokaż.
Nie ma go tu.
- Czerwony… - Wiedziałem przed chwilą.
BEZ MOCY DEMON NIE RÓŻNI SIĘ NICZYM OD CZŁOWIEKA
MOCE DEMONA POCHODZĄ ZE ZNAKU NA JEGO CIELE
Myślałem, że nic nie wiesz, a ty tylko udawałaś?
Skąd znasz kod do mojego sejfu?
Jak dużo wiesz?
Idealnie.
Musimy tam iść?
Noh Suk-min będzie udawać miłego,
a ja mam słaby żołądek.
Nie mogę go wiecznie unikać.
I nie unikam ludzi.
Poza tym
czego mam się bać, gdy jesteś przy mnie?
No to…
daj znać, jeśli źle się poczujesz.
Nie musisz tego znosić.
Jedyne, w czym nie jestem dobra,
to znoszenie różnych rzeczy.
Serio?
Zuch dziewczyna.
- Idziemy? - Chodźmy.
Dziękuję, że tak szybko przyszliście.
Nie ma sprawy. Oczywiście, że przyszliśmy.
Wasza obecność tutaj
przywołuje wspomnienia. To miłe.
Szkoda, że nie ma tu mamy.
Na pewno jest w niebie.
Została ochrzczona.
Przejąłem jej stanowisko,
więc ciągle o niej myślę.
Im wyżej jesteś, tym bardziej jesteś samotny.
Wyobraźcie sobie, jaka czuła się samotna.
Nie była samotna przez pracę,
a przez to, że nawet dzieci trzymała na dystans.
Zastanawiam się, czemu była dla nas taka oziębła,
skoro faworyzowała obce dziecko.
Krew to nie wszystko, Su-ahn.
Ludzie, którzy się o siebie troszczą, mogą być rodziną.
Bronisz ją, bo też jesteś z rodziny Ju?
Możesz tak mówić, bo nie jesteś jej dzieckiem.
Nie było łatwo żyć jako dziecko prezes Ju Cheon-suk.
Nasza matka odeszła,
ale my powinniśmy zostawić za sobą żale i nieporozumienia.
Ja nie mam do nikogo żalu.
Sprawca nigdy nie ma żalu.
Sprawca?
Mówisz, jakbym coś zrobiła.
To mentalność ofiary.
Bo jestem ofiarą.
I co z tego?
Chcesz powiedzieć, że jesteś niewinną ofiarą?
Gdy próbowałam zdobyć nad tobą przewagę, musiałam słono za to zapłacić.
Wystarczy.
Nie kłóćmy się.
Poza tym dawne błędy to błędy.
Przeproś, Su-ahn.
Suk-min!
Su-ahn.
Przepraszam.
Dobra.
Przyznaję się do błędów.
Skarbie,
przyniesiesz nam wina?
Oczywiście.
Jak w pracy, Suk-min?
Jak wiecie,
udziałowcy są dość konserwatywni.
Może i podziwiali matkę jako założycielkę firmy,
ale mnie będą bacznie obserwować.
Dlatego potrzebuję
waszego wsparcia.
Masz moje pełne wsparcie, Suk-min.
Mam pomysł.
Może przekażecie mi
swoje udziały?
Czyli o to chodziło.
Wykupienie naszych udziałów będzie kosztować fortunę.
Przykro mi, ale muszę odmówić.
Ale jeśli będziesz dokonywał dobrych wyborów,
będę cię wspierał.
Dobro i zło są subiektywne.
Dlatego potrzebuję swoich udziałów.
Możemy nie zawsze się zgadzać.
Dziękuję za posiłek.
Nie odpowiedziałaś.
To moja odpowiedź.
Mam pytanie.
Nie wiedziałeś, co robi Do-gyeong?
Czy przymknąłeś na to oko?
Jesteś bezczelna.
Właśnie straciłem matkę i syna.
Nie widzę,
żebyś był w żałobie.
Spotkania rodzinne zawsze kończą się źle.
Mam nadzieję, że będziesz podejmował właściwe decyzje.
Ja też…
się zastanowię.
- Su-ahn. - Tak?
To koniec mojej uprzejmości.
Nieźle go tam znosiłaś.
Widać było?
Nie wyszłaś, żeby go nie uderzyć?
Teraz wiesz o mnie wszystko.
A ja wiem o tobie tak mało.
Przydałaby mi się ta instrukcja obsługi demona.
Nie mam nic do ukrycia.
Jestem idealną istotą o wyjątkowych mocach.
Mój mężczyzna.
Rozbolał mnie brzuch.
Zjadłabym smażonego kurczaka.
Mówiłaś, że boli cię brzuch.
- Co powiesz na piwo? - Zgoda.
- Tak? - Tak.
Dobrze.
Zróbmy to.
- Jak prędkość? - Trzymaj mnie za rękę.
KOMISJA DS. ODSZKODOWAŃ Z POWODU WYPADKÓW PRZY PRACY
W czym mogę pomóc?
Dostaliśmy informację o niewłaściwym używaniu funduszy.
To absurd.
- Do roboty. - Tak jest.
Mówi Ju Seok-hoon.
Co?
Pana polecenie zostanie zrealizowane do końca miesiąca.
To wymaga oficjalnego zebrania zarządu!
To wszystko.
Dlatego chciałeś nasze udziały?
Rozwiązanie komisji i praca na pół etatu?
Tak nie można!
Po prostu prowadzę biznes.
To nie biznes, tylko morderstwo!
Posłuchaj.
To wygląda na mądre posunięcie, ale przyniesie tylko szkody.
Nie podawaj osobistych przekonań jako faktów.
Powiem prasie i przekonam udziałowców.
Zrobię wszystko, żeby cię powstrzymać.
Proszę poinformować zarząd o odwołaniu prezesa Ju Seok-hoona.
Zobaczymy,
kto ma większą władzę.
Nogi z biurka.
Już tam posprzątałem!
Idź pracować jako mąż Do-hee, a nie siedzisz tu bezczynnie.
Chcę zobaczyć się z Ga-young,
bo niedługo wyjeżdża.
Jednak zależy ci na człowieku.
Przestań! To nowy strój!
Nie odbierzesz tej książki o demonach?
Nie. Kogo obchodzi książka pełna gróźb?
Odbierz ją.
Bez instrukcji cena spada o połowę!
Przestań mnie traktować jak urządzenie domowe!
A ja wiem o tobie tak mało.
Przydałaby mi się ta instrukcja obsługi demona.
Skończyłeś się złościć?
Odzyskam tę książkę.
Wiedziałem, że dasz się przekonać.
Cześć, Seok-hoon.
Do-hee.
Suk-min pokazał swoje prawdziwe oblicze.
SZPITAL MIRAE
Odetnijcie jej kontakt ze światem
i trzymajcie w szpitalu do odwołania.
Dobrze.
Przekazałem rozkazy w sprawie pana żony.
Nie może pani wejść!
To twój styl zarządzania?
Forsujesz sprawy z poparciem przychylnych dyrektorów?
Madam Ju traktowała priorytetowo
balansowanie zysków i odpowiedzialności społecznej.
- Jak możesz to odrzucać… - Chyba bardzo
podziwiasz moją matkę.
Wiem, dlaczego to robisz.
Chcesz być lepszy od madam Ju.
Myślisz, że możesz jej dorównać?
Nie.
To tylko dowodzi, że nie dorastasz jej do pięt.
Jak długo chcesz żyć w jej cieniu?
Zaakceptuj to, Do-hee.
Świat mojej matki dobiegł końca.
Wydostałem się z jajka.
To telefon Gi Kwang-chula.
DO ABRAXASA
Abraxas.
„Ptak walczy, żeby wydostać się z jajka.
Żeby się urodzić,
trzeba najpierw zniszczyć świat”.
Świat, który zniszczyłeś…
to Ju Cheon-suk.
To twój problem.
Gdybyś się w to nie mieszała, wszyscy byliby bezpieczni.
Ale zawsze sprawiasz kłopoty, bo nie możesz odpuścić.
Gdyby nie ty,
nie byłoby nas tutaj.
Czemu posuwasz się tak daleko?
Żeby pomścić madam Ju Cheon-suk?
Pewnie jest dla ciebie jak bóg.
Jak mogłeś…
Jak mogłeś zabić własną matkę?
Ta kobieta była diabłem.
Jestem taki
przez twoją Wszechmocną Ju.
Byłem grzesznikiem, zanim popełniłem grzechy.
Zrzuciła grzechy na mnie, na swoje dziecko,
i obwiniała moją krew!
Dlaczego?
Bo im bardziej byłem bezwartościowy, tym bardziej się wyróżniała.
Myślałam, że w niczym nie jesteś dobry.
Ale jesteś dobry w jednym.
W obwinianiu innych.
Sprawdźmy, jak daleko zaprowadzi cię twoja niezachwiana wiara.
Powinnaś mi dziękować.
Zemściłem się na niej za ciebie.
Co?
Twoi rodzice zginęli w wypadku?
To nieprawda.
Zabiła ich Ju Cheon-suk,
na której tak polegałaś.
Wszechmocna Ju, której ufałaś bezgranicznie,
zabiła twoich rodziców.
Gotowe.
Dużo lepiej.
Ale ciśnienie wody jest tu niskie.
Miło cię tu widzieć.
Co za przypadek.
Śledziłeś mnie?
W życiu.
Musiałem skorzystać z toalety.
Nie jesteś zaskoczona.
No dobra.
Chcę cię o coś zapytać,
więc dobrze się składa.
Noh Do-gyeong
zabrał mi coś ważnego.
Książkę w zielonej okładce.
Widziałaś ją?
Niestety nie.
Noh Suk-min to zrobił?
Oparzyłam się
podczas gotowania.
Nie obchodzi mnie, jak to się naprawdę stało.
Ale…
twoje piekło chyba dopiero się zaczyna.
Daj znać, gdy znajdziesz książkę.
Kto wie.
To może być…
twój bilet na wyjście z piekła.
Pójdę już.
Gówno prawda.
Mam w to uwierzyć?
Byłem tam w dniu śmierci twoich rodziców.
Firma jest na rozdrożu.
Taka inwestycja to rzadkość!
Nie mam wyboru.
Wszystko ujawnię.
Jak śmiesz mnie szantażować?
Czego chcesz?
Pieniędzy?
To ty odszedłeś z firmy.
Jakim prawem to mówisz?
To moja firma.
Nie zbudowałaś jej sama.
Zbudowano ją na krwi, pocie i łzach
wszystkich pracowników!
- Kochanie. - Zobaczysz.
Nie pójdzie to po twojej myśli.
Moja matka była wściekła i pojechała za autem twoich rodziców.
Wiesz, co było potem.
Bum!
Z Mirae Electronics powstało Mirae Group.
Krew twoich rodziców była fundamentem.
Nie wierzę.
Moja matka w nic nie wierzyła, w żadną religię.
Ale po ich śmierci codziennie się spowiadała!
Dlaczego?
Co tak desperacko chciała z siebie zmyć?
Czego się tak bała?
To dobro i czułość, którymi cię obdarzyła,
były jej biletem do nieba.
Nie.
To kłamstwo.
Kłamiesz!
Sama ją zapytaj.
Czy jest w niebie, czy w piekle,
sama ją zapytaj!
To jego sprawka!
Noh Suk-min zabił swoją matkę i Do-gyeonga!
I to on próbował zabić Do-hee.
Noh Suk-min, ten drań,
to diabeł.
ROMANS Z DEMONEM
Noh Suk-min nie pozbył się jednego dowodu.
Jak zdobyła pani te informacje bez jego wiedzy?
To prawda? Mój brat naprawdę zabił moją matkę?
To prawda, że Ju Cheon-suk zabiła rodziców Do-hee?
Zobaczysz. Nie pójdzie to po twojej myśli.
Po tym, co przeszłam dla tej firmy…
Trzeba to upublicznić.
Jak śmiesz niszczyć moją firmę?
Powstrzymam cię, choćbym miała umrzeć.
Widzę, że czegoś bardzo pragniesz.
Mam spełnić twoje życzenie?
Napisy: Kamila Krupiński