(ปีศาจของฉัน)
โปรดปกป้องข้าพเจ้าทั้งหลาย ในการต่อสู้ด้วยเถิด
โปรดเป็นผู้พิทักษ์ของข้าพเจ้าทั้งหลาย
จากความชั่วร้ายและเล่ห์เหลี่ยมของซาตาน
ขอพระองค์จงขับไล่ซาตาน และวิญญาณร้ายทั้งปวง
ไปยังนรกด้วยเถิด
จงวางใจในความเมตตาของพระเจ้า
แล้วสารภาพบาป ที่ลูกได้กระทำมาตามจริง อาเมน
อาเมน
ลูก…
เห็นปีศาจ
ลูกตามืดบอดด้วยความโลภ
มุทะลุกับทุกสิ่ง
เหมือนถูกปีศาจครอบงำ
มีคนพยายามจะห้ามลูกไว้
เขาคนนั้น
บอกว่าจะเปิดโปง
ความผิดบาปที่ลูกทำให้โลกรู้
ลูกคิดว่า
เขาพยายามจะทำลาย
อนาคตข้างหน้าของลูก…
(ตอน 13 บาปกำเนิดที่เรียกว่าอดีต)
การแสดงสนุกมากเลย
ฉันเพิ่งเข้าใจวันนี้นี่แหละ ว่าทำไมนายถึงย้ำเรื่องความดั้งเดิมนัก
นายตอนที่เป็นมนุษย์น่ะ…
ซออีซอน
ชื่อฉันตอนที่เป็นมนุษย์
ซออีซอน
ชื่อเพราะนะเนี่ย
สุดท้ายแล้วเขาเป็นยังไงเหรอ
เขาปลิดชีวิตตัวเองลง
เพราะรู้มาว่าการฆ่าตัวตาย
จะทำให้ไม่ได้ขึ้นสวรรค์
เขาไม่อยากขึ้นสวรรค์น่ะ
และไม่มีสิทธิ์นั้นด้วย
น่าสงสารจัง ซออีซอน
จะว่าไป นายนี่โกหกหน้าตายเลยนะ
ไหนว่าไม่ได้จบสวยหรือจบเศร้า
แค่จบแบบดาษดื่นทั่วไปไง
คราวนี้ฉันก็เลย
จะทำให้มันจบลงอย่างสวยงาม
หิ่งห้อยเหรอ
อือ
ที่เรากลับมาพบกันอีกครั้ง
หลังจากกันไปแสนนาน
บางที
นี่อาจเป็นโอกาสครั้งที่สองของฉันก็ได้
ครั้งนี้
ฉันจะไม่ทำให้เธอโชคร้ายอีกเป็นอันขาด
ไหงวันนี้มาอยู่ที่นี่ล่ะ
ฉันก็ต้องการฮีลใจบ้างอะไรบ้าง
การมองมนุษย์คือการฮีลใจเหรอ
ก็เป็นได้ทั้งความเจ็บปวด
และเป็นได้ทั้งการฮีลใจ
เหรียญมีสองด้านเสมอแหละ
ฉันไม่อยากให้อดีตที่โชคร้ายของฉัน เกิดขึ้นซ้ำกับโดโดฮี
ฉันต้องทำยังไง
นี่ขอความช่วยเหลืออยู่เหรอ
เปล่า ยังไงเธอก็ไม่ช่วยอยู่ดีนี่
ฉันก็แค่…
อยากถามความเห็นเฉยๆ
ถ้าห้ามไม่ให้เกิดได้
มันก็ไม่ใช่ความโชคร้ายน่ะสิ
ช่วยอะไรไม่ได้จริงๆ แฮะ
ไหนว่าไม่ได้ขอให้ช่วย
จะมีความสุขได้ก็ต้องมีความโชคร้ายอยู่สิ
ถ้ามนุษย์มีแต่ความสุข ก็ไม่เห็นค่าของความสุขหรอก
พูดอย่างกับว่าความโชคร้าย มีคุณค่ามหาศาลงั้นแหละ
ไม่ต้องรู้ค่ามันหรอก อะไรแบบนั้นน่ะ
เพราะชีวิตมนุษย์แสนสั้น
แค่จะมีความสุขก็ไม่พอแล้ว
บางครั้งความสุข
ก็เป็นยาพิษนะ
โดโดฮี ตื่นเร็ว
ขอห้านาที
มากินกับข้าวบ้านที่เธอชอบกัน
กับข้าวบ้านเหรอ
กับข้าวบ้านอยู่ไหนล่ะ
หลับตาแป๊บหนึ่งสิ
แป๊บเดียวๆ
อะไรเนี่ย
จำได้ว่าฉันอยากกิน กับข้าวบ้านด้วยเหรอเนี่ย
แน่นอนสิ
ฉันจำที่เธอพูดได้หมดแหละ
คุณฝาชี
น่าอร่อยจัง
- กินเลยไหม - อือ
อ้อ แต่ดื่มน้ำก่อนนะ
แป๊บนะ ฉันขอไปแปรงฟันก่อน
รอแป๊บเดียว นายห้ามกินคนเดียวนะ
รอนะ
ดื่มน้ำก่อนเลยก็ได้
เดือนธันวาคมแล้วเหรอเนี่ย
เวลาผ่านไปเร็วจัง
ตั้งแต่เรานัดดูตัวเอย แต่งงานเอย
เหมือนผ่านมานานแล้วเลย
นั่นสิ
มีเรื่องราวเกิดขึ้นเยอะเลย
พอมาลองคิดดู
คริสต์มาสปีนี้จะเป็นคริสต์มาสแรก ที่เราอยู่ด้วยกันนี่นา
อ้อ จริงสิ นายไม่ชอบคริสต์มาสนี่เนอะ
ไม่นะ
ตอนนี้ฉันชอบแล้ว
เธอชอบอะไรฉันก็ชอบหมดแหละ
ตั้งตารอแล้วนะ คริสต์มาสแรกของเรา
คริสต์มาสทั้งทีก็ต้องมีเพลงประกอบ
ว่าแต่ทำไมรถติดจัง
น่าจะเกิดอุบัติเหตุนะ
โดโดฮี
อือ
เราคุยกันถึงไหนแล้วนะ
คริสต์มาส
จริงด้วย
คริสต์มาส
เราฟังเพลงอื่นกันดีไหม
ขอบคุณครับ
ดื่มสิครับ
เวลานี้เหมาะสุดแล้ว
ตาสว่างขึ้นมาเลย
มาแปลกนะครับ
คุณจองกูวอนเป็นฝ่ายขอเจอผมก่อนเนี่ย
นายคือคนที่รู้จักโดโดฮีดีที่สุดนี่
เกิดอะไรขึ้นกับโดฮีเหรอครับ
เราเห็นอุบัติเหตุบนถนนระหว่างไปทำงาน
แล้วฉันก็คิดว่า
นั่นคงทำให้เธอนึกถึงอุบัติเหตุของพ่อแม่
ฉันอยากทำให้โดโดฮีมีความสุขตลอดเวลา
แต่โดโดฮีดูเหมือน…
รู้สึกผิดที่จะมีความสุขตลอดเลย
มันอาจจะเป็นความรู้สึกผิด
ไม่ก็ความกังวล
โดฮีเคยบอกว่า
ช่วงเวลาไม่กี่ปีนั้นที่เธอได้อยู่กับพ่อแม่
ก่อนที่พวกเขาจะตายไป
คือช่วงเวลาที่เธอมีความสุขที่สุดในชีวิต
ความโชคร้าย ดันเข้ามาในช่วงเวลาที่สุขที่สุด
ความสุขเลยอาจเป็นสิ่งที่น่ากลัว สำหรับโดฮีก็ได้ครับ
เธอมาอยู่กับจูชอนซุก หลังจากเกิดอุบัติเหตุเลยเหรอ
ไม่ครับ หลังเกิดเหตุ เธอก็ไปอยู่บ้านญาติสักพักใหญ่
พวกญาติๆ พาโดฮีไปอยู่ด้วย หวังจะเอาทรัพย์สมบัติกับเงินประกัน
แต่พอเงินหมด ก็ทำเหมือนเธอเป็นตัวภาระ
ตอนผมเจอโดฮีครั้งแรก
เธอเหมือนกับเม่นเลยครับ
เม่นที่ขนตั้งชันด้วยความคิดที่ว่า จะถูกทิ้งให้อยู่คนเดียวอีก
คุณป้าคือคนที่รักษาใจโดฮี
แต่ก็ดันมาเสียคุณป้าไปอีกคน
ที่ผ่านมาเธอเลยจมอยู่กับความคิด ที่จะตามหาคนร้ายที่ฆ่าท่าน
แต่ตอนนี้แผลเก่าที่เผลอลืมไป
คงจะกำเริบขึ้นมาน่ะครับ
ค่ะ
พร้อมประชุมแล้วค่ะ
ค่ะ
เราวางแผนจะจัดอีเวนต์โปรโมต
สินค้าใหม่ของมีแรเอฟแอนด์บี
ให้เป็นที่รู้จักมากยิ่งขึ้น
และดึงดูดลูกค้าอย่างแข็งขันครับ
- ผู้ช่วยชเวจองมีครับ - อ้อค่ะ
สถานที่จัดอีเวนต์โปรโมต
เราลองลิสต์มาหลายที่ เช่น ฟิตเนส งานแข่งวิ่งมาราธอน งานเทศกาลในมหาลัย
ไม่มีที่อื่นแล้วเหรอคะ
นอกจากที่จำเจพวกนี้
แบบว่าแปลกใหม่และฮิตๆ น่ะ
เอาที่นั่นไหมครับ
โรงละครซอนวอล
ของท่านประธานจองกูวอนน่ะนะ
เดี๋ยวนี้วัฒนธรรมดั้งเดิมได้เสียงตอบรับดีมาก
ถึงกับมีคำว่า "เทรนด์ความดั้งเดิม" เลยนะครับ
แถมการแสดงของคุณจินกายอง ก็กำลังฮอตฮิตสุดๆ ด้วย
แต่ฉันว่าการแสดงของคุณจินกายอง…
คุณจินกายองคือใครก่อน
ผู้หญิงที่บุกมาถึงบริษัทเรา
ตอนที่คุณจองกูวอนรอดตายมาได้ไงครับ
คนที่โผกอดเขาต่อหน้าประชาชีน่ะ
ตอนนั้นหัวหน้าทีมฮัน
ยังบอกว่าแซ่บกว่า รายการ "รักกับสงคราม" อยู่เลย
เอาอะไรมาพูด ฉันพูดถึง "รักกับสงคราม" ที่ไหน
ขอโทษนะครับ
เป็นความคิดที่ดีนะคะ
มาโปรโมตที่โรงละครซอนวอลกันค่ะ
- ท่านประธานคะ - คะ
เลขาชินจะเป็นคนจัดการเองนะคะ
ครับ
- ท่านประธานคะ - ค่ะ
ความโชคร้าย ดันเข้ามาในช่วงเวลาที่สุขที่สุด
ความสุขเลยอาจเป็นสิ่งที่น่ากลัว สำหรับโดฮีก็ได้ครับ
- จองกูวอน - อือ
ฉันว่าจะโปรโมตสินค้าตัวใหม่ของบริษัท
ที่โรงละครซอนวอล นายว่าไง
ทำทุกอย่างที่โดฮีอยากทำเลย
ได้ไงล่ะ
ฉันยื่นข้อเสนออย่างเป็นทางการอยู่
นายก็พิจารณาอย่างเป็นทางการ ในฐานะประธานโรงละครซอนวอลมาด้วยสิ
งั้นฉันขอตกลงอย่างเป็นทางการ
โอเค
งั้นเดี๋ยวทางทีมการตลาดของบริษัทฉัน
จะส่งข้อเสนอไปให้นะ
นี่
- ดูนะ - อือ
อธิบายแบบสรุปเลยนะคะ
เดี๋ยวเราจะเช็กตารางการแสดง แล้วตกลงเลือกวัน…
ผมเป็นห่วงจังครับ
เวลาที่โดฮีทุกข์ใจ
เธอจะติดนิสัยชอบกดดันตัวเอง
จะไม่ปล่อยให้ตัวเอง ว่างนึกถึงความเจ็บปวดน่ะครับ
ฝากคุณจองกูวอนช่วยอยู่ข้างๆ
อย่าให้เธอฝืนตัวเองมากนักนะครับ
(มีแรกรุ๊ปคอร์ปอเรชั่น)
(มูลนิธิมีแร)
"คณะกรรมการชดเชย อุบัติเหตุจากการทำงาน" เหรอ
ครับ ท่านประธานใหญ่จูจัดตั้งขึ้น เป็นครั้งแรกในเกาหลีเลย
ส่งผลดีโดยบรรเทาภาพลักษณ์ด้านลบ จากเหตุทางอุตสาหกรรมมากทีเดียว
แถมยังมีคุณค่าเชิงสัญลักษณ์มากด้วยครับ
ของแบบนี้มันล้าสมัยไปแล้วครับ
จัดการด้วยนะครับ
ผู้ถือหุ้นที่ยังเชื่อมั่นใน ปรัชญาการบริหารของท่านประธานใหญ่จู
อาจจะคัดค้านรุนแรงเลยนะคะ
คุณแม่ตายไปแล้วนะครับ
โลกที่คุณแม่สร้างขึ้นก็ด้วย
เปลี่ยนให้พนักงานประจำอย่างน้อย 30 เปอร์เซ็นต์ เป็นพนักงานสัญญาจ้างนะครับ
ส่งแผนการปรับโครงสร้าง ของบริษัทในเครือแต่ละที่มาด้วย
แก
ไม่ใช้ชีวิตอย่างที่พ่อแกหวัง
แกเลยถูกลงโทษ
ใจเย็นๆ ก่อน
คราวนี้ถึงตาคุณแล้ว
แม่
พ่อ
อยู่ไหนกัน
ไปอยู่ไหนกันหมด
ทิ้งหนูไปอยู่ที่ไหนกัน
พ่อเหรอ
จองกูวอนเหรอ
ทุกคนทิ้งฉันไว้แล้วจากไป
ทิ้งฉันไว้ที่นี่คนเดียว
ผิดที่ฉันเอง
ฉันผิดเอง
โดโดฮี
เธอไม่ได้ทำอะไรผิดเลย
แล้ว…
ทำไมทุกคนถึงจากไปล่ะ
ทำไมถึงทิ้งฉันไว้คนเดียว
พวกเขาไม่ได้จากไปไหนหรอก
เธอแค่…
จะไม่ได้เจอพวกเขาสักพัก
ถ้างั้น
ฉันจะได้เจอพวกเขาอีกเหรอ
แน่นอนสิ
ไปเจอพวกเขากันเลยไหม
ไปกันเถอะ
ทำไมอันนั้นใหญ่จังล่ะ
อันนี้เอาไว้ติดบนสุดครับ
อ๋อ งั้นเหรอ
โดฮี
ตื่นแล้วเหรอ
แม่
พ่อ
มานี่เร็ว
ไม่งั้นแกอดได้ของขวัญนะ
คุณนายจู
โดฮีต้องเป็นคนปิดงานนะ
มาเร็ว
ไปกัน
ในที่สุดก็เสร็จแล้ว
งั้นเรามากินเค้กกันเลยไหม
จองกูวอน
ถ้าฉันสานฝันให้เธอได้จริงๆ ก็คงดี
แต่ฉันทำให้เธอ…
ได้แค่นี้เอง
ทำไมมันแก้ไม่ได้สักที
ไหงยิ่งแก้ยิ่งพันกันยุ่งล่ะเนี่ย
อะไรของมัน
ทำอะไรน่ะ
ตื่นแล้วเหรอ
ต้นคริสต์มาสเหรอ
อือ
ยากกว่าที่เห็นนะเนี่ย
ทำไมไม่ใช้พลังซะล่ะ
ฉันอยากแต่งกับเธอน่ะ
ความสนุกอยู่ที่การลงมือไง
เอาจริงๆ เมื่อคืนฉันฝันถึงคริสต์มาสด้วยนะ
เหรอ
ฝันว่าไง
มีความสุขสุดๆ
จนไม่อยากตื่นเลย
ฉันต้องทำให้เธอมีความสุขกว่าซะแล้ว
เอาสิ
แก้ได้แล้ว
เอาเป็นว่า
ใช้พลังแทนแล้วกัน
มาแต่งด้วยกันสิ
เรายังมีเวลาอีกเยอะนี่
ถูกของเธอนะ
แต่ปล่อยไว้แบบนี้ก็สวยดีออกว่าไหม
แบบนี้ก็ไม่ใช่ต้นคริสต์มาสสิ เป็นแค่ต้นไม้เฉยๆ
- ต้นไม้เฉยๆ เหรอ - อือ
ถูกของเธอแฮะ
ร้อนอะ
โอ๊ยปาก
น้ำๆ
(ให้โดโดฮี)
- อะไรเหรอ - ของขวัญ
สวยไหม
จัดว่ามาก
ผมขับรถไปทำงานเองก็ได้นะ
ฉันจะปกป้องผู้ชายของฉันเองค่ะ
งั้นพรุ่งนี้ผมขอไปส่งเลขาชินบ้าง…
ไม่ต้องค่ะ
ครับ
อย่างที่คุณรู้
ฉันล้มเหลวกับการแต่งงานมาแล้วครั้งหนึ่ง
เลยลำบากใจที่จะเปิดเผยเรื่องความรัก
กับคนในที่ทำงานน่ะค่ะ
เลขาชินไม่ได้ล้มเหลวกับการแต่งงานนะครับ
คุณประสบความสำเร็จในการหย่าต่างหาก
และผม
ก็เข้าใจเลขาชินโดยไม่มีข้อกังขาด้วยครับ
คุณบ๊กกยู
ช่วงนี้เป็นหน้ารากบัว วันนี้ผมเลยเตรียมข้าวหุงรากบัวมาครับ
อย่าอดข้าวเพราะงานยุ่ง ต้องกินข้าวให้ครบทุกมื้อนะครับ
ผู้ชายอย่างคุณนี่นะ
น่าประทับใจจริงๆ ค่ะ
ส่วนผมนะ
ประทับใจที่เลขาชิน รู้จักประทับใจกับอะไรเล็กๆ น้อยๆ แบบนี้
ยิ่งกว่าอีกครับ
คุณบ๊กกยู
ใกล้ถึงแล้วค่ะ
ใกล้ถึงซะแล้ว
ขับรถดีๆ นะครับ
โรงละครก็อยู่ใกล้เกิน
อย่างน้อยน่าจะอยู่ที่คังวอนโด…
เลขาชิน ข้าวกล่อง
เลขาชิน
นี่ เอาข้าวกล่องไป
ข้าวกล่อง
- เลขาชิน - ผู้ชายอะไรช่างน่ารัก
ไม่ๆ ไม่ใช่อย่างนั้น
อะไรน่ะ ไปวิ่งมาราธอนมาหรือไง
ประธานน่าอิจฉาจัง
(อีเวนต์ทดลองดื่มฟรีที่โรงละครซอนวอล)
แค่ดีดนิ้ว ก็วาร์ปไปที่ไหนก็ได้ที่อยากไป
ค่อยดีขึ้นหน่อย
ทำไมไม่ใช้ไอ้รถคันใหม่ ที่ต้องผ่อนอีกนานนั่นล่ะ
การแสดงของเรา ได้ออกข่าวเพียบเลย เห็นหรือยัง
"ถือกำเนิดความแปลกใหม่ ที่โหมกระหน่ำดั่งพายุ"
"การแสดงสุดจึ้งที่แสนจะมีชีวิตชีวา"
ผมวางแผนการแสดงนี้ขึ้นมาเอง
เก่งจังนะตัวเรา
ฉะนั้นอีกสักแก้วดีกว่า
กินนี่ด้วยเลย
นั่นอะไรน่ะ
ดื่มอะไรเหรอ
ช่วงนี้ผมดูแลหุ่นอยู่ไง
นี่แหละมั้งความลับของชายผู้เป็นที่รัก
ชอบเลขาชินขนาดนั้นเลยเหรอ
เดิมทีแล้วสเปกผมคือคนที่อ่อนโยนนะ
แต่เธอไม่อ่อนโยนสักนิดเลยนะ ไม่เลย
ก็ใช่ไง
ขึ้นชื่อว่ารักแท้ จะสเปกหรืออะไรก็แหวกได้หมด
แล้วรู้ไหมว่าเลขาชินชื่ออะไร
ดาจองที่แปลว่าอ่อนโยน
โชคชะตาลิขิตเลยแหละ
ไหนตอนนั้นบอกว่าโสดจนเจิดจ้า
ทางมีแรเอฟแอนด์บี เสนอจะจัดอีเวนต์กับเรา
ฝากหัวหน้าพัคจัดการด้วย
อย่าได้คิดจะมากวนฉัน
เพราะแค่จะทำให้โดโดฮีมีความสุข ฉันก็ไม่ว่างแล้ว
ประธานของเรามีอาชีพหลัก เป็นอะไรกันแน่เนี่ย
เป็นสามีโดโดฮี
งั้นเดี๋ยวคุณจะไปมีแรเอฟแอนด์บีใช่ไหม
งั้นเอานี่ไป
ข้าวกล่องเหรอ
แหม ไม่เห็นต้องทำอะไรแบบนี้มาให้เลย
ฝากให้เลขาชินด้วยนะ
นี่นายใช้ฉันไปส่งข้าวกล่องเหรอ
พูดอะไรแบบนั้นล่ะ ผมแค่ฝากเอาไปให้ระหว่างทางเฉยๆ
ไม่
งั้นฉันไปเองก็ได้
ได้เห็นหน้าเธออีกทีก็ดีเหมือนกัน
เลขาชินจ๋า ผมไปหาแล้ว
ฉันได้ยินมาแล้วนะ
เรื่องชาติก่อนของประธาน
รู้ด้วยว่าคุณเกี่ยวพันกับโดโดฮีได้ยังไง
พอมาคิดว่ามันไม่มีช่องว่าง ให้ฉันไปแทรกตั้งแต่แรก
ฉันก็สบายใจขึ้นมาเลย
ไม่ต้องห่วงนะ
ฉันจะไม่บอกโดโดฮีหรอก
ที่บอกว่าจะไปน่ะ ไม่เปลี่ยนใจแล้วเหรอ
อือ
ถ้ามันเป็นเพราะฉัน
ตอนนี้ฉันโอเคแล้วนะ
ไม่ใช่เพราะประธานหรอก เพราะฉันเองนี่แหละ
ความรักของฉัน
เป็นพิษภัยสำหรับประธานนี่
คุณจินกายอง
ค่ะ
อีกไม่นานก็จะไม่ได้เจอฉันแล้ว
มาทำงานบ้างนะ
ฉันชอบการแสดงนะ
เธอทำได้ดีเลย
เพิ่งรู้หรือไง
ใครทำวะเนี่ย
(มีแรเอฟแอนด์บี)
ไหนดูซิ
ดวงเข้าสังคมประจำวันนี้…
ว้าย แม่ร่วง
นึกว่าท่านประธานซะอีก
ไอ้นี่ใช้ดูอนาคตได้เหรอ
ไม่ไกลถึงขั้นอนาคตหรอก
แค่อีกคืบที่จะมาถึงงี้
ลุยโลด
เท่าไรนะ
แพงไหม
อันนี้ ไม่สิ
หรืออันนี้ ไม่
ท่านประธานกับคุณจองกูวอนนี่
คู่สวรรค์สร้างของแท้เลยนะคะ
อันนี้
(คนรัก)
ไพ่คนรักนี่คะ
สองคนนี้
หน้าคุ้นๆ นะ
อดัมกับอีฟในพระคัมภีร์ค่ะ
และข้างหลังคือผลไม้ต้องห้ามในสวนเอเดน
ผลไม้ต้องห้ามเหรอ
ไพ่ใบนี้
หมายถึงความสมบูรณ์แห่งความรักค่ะ
หรือเรียกอีกอย่างว่า
เส้นทางที่โรยด้วยกลีบกุหลาบ
กลีบกุหลาบเหรอ
กลีบกุหลาบ
พอมาย้อนคิดดู
เราไม่เคยให้ดอกไม้โดโดฮีเลย
ให้มันได้อย่างนี้สิ
คุณครู
คุณแม่ครับ
ผมทนต่อไปไม่ไหวแล้วครับ
ถ้าผู้ทรงคุณวุฒิ ด้านการฝึกทายาทอย่างคุณครูทำไม่ได้
แล้วใครจะทำได้ล่ะ
- แล้วใคร… - ขอโทษด้วยนะครับ
แล้วใคร…
จะใครซะอีก
ก็ฉันนี่ไง
"ในสภาพแวดล้อมทางธุรกิจ ที่เปลี่ยนไปฉับพลันในขณะนี้
จำเป็นต้องมี กระบวนทัศน์การเป็นผู้นำแบบใหม่"
- "หนึ่งในนั้นก็คือการเป็นผู้นำแบบผู้รับใช้" - หยุดนะ
"ผู้นำแบบผู้รับใช้…"
- "ผู้นำแบบผู้รับใช้ - บอกให้หยุดไง
- มีความเคารพต่อเพื่อนมนุษย์ - ออกไป
- และใส่ใจสมาชิกเป็นรากฐาน" - อย่าสิ
- "ผู้นำแบบผู้รับใช้ - บอกให้เขยิบไป
- มองว่าสมาชิกเป็นส่วนหนึ่งของ…" - อย่ามายุ่ง
นี่
ออสติน จัสติน
ปล่อย
แน่จริงก็ขยุกขยิกอีกสิ
แม่ไม่ปล่อยไว้แน่
"การเป็นหนึ่งเดียวและเห็นใจสมาชิก…"
(โนซอกมิน)
อือ พี่
ฉันกำลังฝึกการสืบทอดธุรกิจ ให้ออสตินกับจัสตินอยู่พอดีเลย
อือ อะไรนะ
กินข้าวเหรอ
(โนซอกมิน)
ค่ะ
โดฮี เย็นวันนี้ว่างไหม
มีอะไรเหรอคะ
ฉันว่าจะหาเวลา ให้ครอบครัวมาปลอบใจกันหน่อยน่ะ
มากินข้าวด้วยกันนะ
พาคุณจองกูวอนมาด้วย
วันนี้ฉันมีนัดแล้วค่ะ
งั้นเรานัดกันวันอื่นดีไหม
ให้โอกาสฉันสักครั้งเถอะ ถือว่าเห็นแก่คุณแม่ก็ได้
ยังไงเราก็กินข้าวหม้อเดียวกันมา
ทำไมไม่ส่งเงินมาให้ฉันวะเนี่ย
รอบนี้ข้อมูลเป๊ะแล้วแท้ๆ
อยากให้ช่วยไหม
ฉันว่าฉันช่วยได้นะ
นายเป็นใคร คนปล่อยกู้เหรอ
ฉันอยู่สูงกว่านั้น
สูงกว่ามาก สูงกว่าม้ากมากเลยแหละ
- มาจากธนาคารงี้ - อันนั้นช่างมันก่อน
ฉันขอถามเรื่องหนึ่ง
นายใช้ชีวิตแบบไหนมา
มามุกไหนของมันวะเนี่ย
ฉันแค่ถามเผื่อว่านายใช้ชีวิตแบบคนดีมา แต่คงไม่ใช่อยู่แล้วแหละ
คิดซะว่าเป็นการพิจารณาปล่อยกู้ก็ได้
พล่ามอะไรของมันวะ
นายคงจะเหลี่ยมใส่ฉัน เพราะเห็นว่าฉันหลอกง่ายล่ะสิ
ฉันเข้าออกคุกมานับไม่ถ้วนนะโว้ย
เลิศ
คุณสมบัติได้เลย
ฉันเป็นดีม่อน
ฉันจะทำให้นายสมปรารถนา ถ้ามาทำข้อตกลงกับฉัน
ปรารถนาเหรอ
คือจะทำตามคำขอฉันทุกอย่างเหรอ
ฉันฆ่าหรือคืนชีพใครไม่ได้
ย้อนเวลาหรือไปยุ่งกับภัยธรรมชาติไม่ได้ด้วย
นอกจากเรื่องพวกนี้ ฉันทำให้นายได้ทุกอย่าง
แต่ไม่ได้ทำให้ฟรีๆ นะ
ว่าแล้วเชียว
แต่ก็แค่ง่ายๆ
วิญญาณของนายจะตกนรก ในอีกสิบปีข้างหน้า
นั่นแหละเงื่อนไขเดียว คิดว่าไง
สิบปีก็อีกตั้งนานแน่ะ
มาทำสัญญาเลยเถอะ
- โง่ตามคาด - ว่าไงนะ
ตัดสินใจได้ชาญฉลาดมากครับ
มือเป็นอะไรน่ะ
เล่นมายากลเหรอ
ไม่ต้องสนใจหรอก
ทำสัญญาแล้วเดี๋ยวก็ดับ
ไอ้นั่นแหละครับ ลูกพี่
ไอ้เวรที่ไหนมันมาป่วนกิจการฉัน
ลูกพี่
มือฉันไฟลุกแล้ว อยากทำสัญญาไหม
- ไม่ๆ - ใครจะทำสัญญาบ้าง
ไม่เอาเหรอ
เร็วเลย ทำสัญญา
นี่ ให้ไวเลย ด่วนๆ
ไอ้ผมก็รู้แหละ ว่าลูกพี่ไม่ใช่คนธรรมดาทั่วไป
แต่เป็นดีม่อนเลยเหรอ
เป็นดีม่อนเลยเหรอเนี่ย
อย่างตึงเลยครับ ลูกพี่
- อย่างตึงเลยครับ ลูกพี่ - อย่างตึงเลยครับ ลูกพี่
ไม่นึกเลยว่าพวกนายจะดีใจที่ฉันเป็นดีม่อน
ว่าแต่พวกนายไปทำอะไรที่นั่น
พวกเราทำธุรกิจการเงินน่ะครับ ลูกพี่
พวกปล่อยกู้เหรอ
ไอ้ผมก็นึกว่าใครมันมาเหยียบถิ่นเรา
เลยกะว่าจะเข้าไปบวกอยู่แล้วเชียว
ที่แท้ก็เป็นลูกพี่ กำลังประกอบพิธีสุดเฟี้ยวนี้อยู่
ก็ปิดบังกันไปได้ว่าตัวเองเลิศเว่อร์แบบนี้
เราจะตามไปยันนรกเลยครับ ลูกพี่
- เราจะตามไปครับ ลูกพี่ - เราจะตามไปครับ ลูกพี่
พวกนายรู้ไหมเหอะ ว่านรกเป็นยังไงน่ะ
เอาเถอะ
ไว้พวกนายประกอบอาชีพที่ยืดอกได้
ไม่ใช่งานสีเทาแบบนี้เมื่อไหร่
ฉันจะยอมรับพวกนาย
รำคาญชะมัด ให้ตายเถอะ
ขอเอาไปแค่นี้นะ
กลับดีๆ นะครับ ลูกพี่
- กลับดีๆ นะครับ ลูกพี่ - กลับดีๆ นะครับ ลูกพี่
ยืด…
ยืดอกเหรอ
อ้อนี่ เอาดอกไม้ที่สื่อถึงความสุขมาให้หมด
เยี่ยม
เนียนไม่ไหว
- หัวหน้าพัค - ครับ
ไม่ใช่นะครับ
มองจากดาวอังคารก็รู้ว่าใช่นะ
อ้าว
ไม่ใช่ที่นี่นี่นา
เป็นอะไรของเขา
คุณพัคบ๊กกยูมาทำอะไรที่นี่
อ้าว ทุกคนมองออกว่าเป็นผมได้ยังไงกันครับ
อ้าว แล้วฉันจะมองไม่ออกได้ไงล่ะคะ
มองแค่หลังก็รู้แล้วว่าเป็นผู้ชายของฉัน
แหม เลขาชินก็
นี่ ข้าวกล่องครับ
ผมเผลอถือติดมือลงจากรถมา
ไม่ต้องลงทุนถึงขนาดนี้ก็ได้
- ครับ ได้เลยครับ - โอเค
ไรเนี่ย ภาพคู่คุ้นตาแบบนี้
คุณพัคบ๊กกยู
คุณนี่แปลกคนชะมัด
- ฮะ ผมเหรอ - คุณนี่มัน
สามัญสำนึกก็ไม่มี
มารยาทก็ไม่มีอีก
ฉันนี่เกลียดคุณเข้าไส้เลยค่ะ
ถ้าคุณเกลียดผมเข้าไส้ ผมก็เกลียดคุณเข้าตับเลยแหละครับ
ตายแล้วๆ
คนอะไรเย็นชาเป็นบ้าเลย
ฉันไม่ได้เย็นชาสักหน่อย
คุณเองนั่นแหละที่ร้อนเกิน
อย่าเข้าใจผิดนะคะ
เราทะเลาะกันอยู่
อ๋อ ก็คงงั้นแหละครับ
ทะเลาะกันอยู่นี่เอง
ผมไม่รู้นะว่าทำไมพวกคุณตึงใส่กัน
แต่ใจเย็นๆ แล้วคุยกันดีๆ ก่อน…
ไม่ล่ะค่ะ
เขาคุยรู้เรื่องซะที่ไหน
คนอะไรแล้งน้ำใจยิ่งกว่าบัวแล้งน้ำ
หัวหน้าพัคอดทนไว้เถอะ
นิสัยเลขาชินก็เป็นแบบนั้นแหละครับ
นิสัยยังไงล่ะครับ
เธอมีเหตุผลจะตายไป
จริงครับ มีเหตุผลออก
ว่าแต่นั่นข้าวกล่องเหรอครับ
ใช่ครับ ข้าวกล่อง
แหม มามือเปล่าก็ไม่มีใครว่าหรอก
เอามาครับๆ
- ไม่สิ… - แหม
จะกินให้อร่อยเลยครับ
หัวหน้าพัคนี่ใจงามจัง
แม่ผมยังไม่ทำให้ขนาดนี้เลย
- ขอบคุณนะครับ - ขอบคุณนะครับ
สุดจัด
ไม่ได้จะให้กินสักหน่อย
วันนี้คงไม่ได้นะคะ
เชิญค่ะ
อะไรน่ะ
เนื่องในโอกาสอะไรเนี่ย
วันนี้เป็นวันที่พิเศษสุดๆ เลยนะ
ครบรอบ 100 วันก็ไม่ใช่ ครบรอบแต่งงานก็ไม่ใช่
วันเกิดฉันก็เลยไปแล้วด้วย
วันอะไรกันนะ
เป็นหนึ่งวันจากในหลายๆ วัน ที่เราจะมีความสุขด้วยกัน
ถ้าได้อยู่กับเธอ
ทุกวันก็เป็นวันพิเศษ
แบบนี้ฉันคงฟันผุหมดแน่ๆ
คำพูดคำจานายหวานเกิน
ฉันกว้านซื้อทุกความสุขบนโลกนี้มาเลยนะ
ดอกไม้พวกนี้สื่อความหมายถึงความสุข
ดอกนี้หมายถึงความสุขนิรันดร์
ดอกนี้หมายถึงความสุขจะมาหาแน่นอน
ความสุขจะกลับคืนมาอีกครั้ง
แล้วก็ดอกนี้…
ฉันรักนายนะ จองกูวอน
ฉันก็รักเธอ
มานี่มา
- ชอบไหม - แน่นอนสิ
อันนี้อะไรเหรอ
อันนี้…
ขอดูหน่อย
ไม่เห็นมีเลย
- ดอกสีแดง… - ที่จริงฉันรู้นะ
(ดีม่อน)
(ร่างกายของดีม่อนที่ไร้พลัง ไม่ต่างอะไรจากมนุษย์)
(พลังของดีม่อนมาจากรอยสัก ที่ประทับอยู่บนร่างของดีม่อน)
ไม่ใช่ว่าไม่รู้
แต่แกล้งโง่มาตลอดหรอกเหรอ
รู้รหัสตู้เซฟของผมได้ยังไง
คุณรู้มากแค่ไหนกันแน่
ปังไม่มีที่ติ
ต้องไปให้ได้เลยเหรอ
ดูก็รู้ว่าโนซอกมินแกล้งทำเป็นรักครอบครัว
และท้องไส้ฉันก็อ่อนแอกว่าที่เธอคิดนะ
เราจะหลบหน้าไปตลอดไม่ได้นี่
ฉันไม่ใช่พวกชอบหลบหน้าใครด้วย
แล้วอีกอย่าง
มีนายทั้งคน ฉันต้องกลัวอะไรด้วยเหรอ
งั้นก็…
ถ้ารู้สึกเหมือนไม่ไหวแล้วก็บอกนะ
ไม่ต้องทน
มีอยู่อย่างหนึ่งบนโลกนี้ที่ฉันทำไม่เก่ง
ก็คือการอดทนนี่แหละ
จริงเหรอ
แหม นี่สิผู้หญิงของฉัน
- ไปกันเลยไหม - ไปกัน
ขอบคุณทุกคนที่อุตส่าห์มา ทั้งที่ฉันชวนปุบปับนะ
ขอบคุณทำไมกัน ยังไงก็ต้องมาอยู่แล้ว
มาอยู่ด้วยกันแบบนี้แล้ว
นึกถึงเมื่อก่อนเลย ดีจัง
ถ้ามีแม่อยู่ด้วยก็ดีเลย
แม่คงอยู่บนสวรรค์แล้วเนอะ
แม่ชำระบาปแล้วนี่
พอฉันได้มาทำงานในตำแหน่งคุณแม่
ฉันก็นึกถึงท่านบ่อยๆ เลย
ยิ่งอยู่สูงยิ่งโดดเดี่ยว
ไม่รู้เลยว่าคุณแม่จะโดดเดี่ยวแค่ไหน
แม่ไม่ได้โดดเดี่ยวเพราะอยู่สูงหรอก
โดดเดี่ยวเพราะใจดำ แม้แต่กับลูกตัวเองต่างหาก
ทำไมแม่ถึงเย็นชากับลูกๆ แบบนั้นนะ
ทีกับลูกคนอื่นไม่เห็นเป็นเลย
พี่ สายเลือดไม่ใช่ทุกอย่างนะ
คนที่ใจตรงกัน ห่วงใยกัน นั่นแหละครอบครัว
นี่นายปกป้อง เพราะนามสกุลจูเหมือนกันเหรอ
ที่พูดได้ก็เพราะนายไม่ใช่ลูกแม่ฉันไง
การใช้ชีวิตเป็นลูกประธานใหญ่จูชอนซุก มันทรหดจะตายไป
คุณแม่จากไปแล้วก็แล้วกันไป
แต่อย่างเรา ถ้ามีอะไรโกรธแค้น และเข้าใจผิดกันอยู่ ก็ควรเคลียร์กันนะ
ก็ดีนะ ฉันไม่ถือโทษอยู่แล้ว
คนทำผิดก็ต้องไม่มีอะไรให้ถือโทษอยู่แล้ว
คนทำผิดเหรอ
เธอพูดเหมือนฉันทำอะไรไว้เลยนะ
รับบทเหยื่อเชียวแม่คุณ
ฉันสูญเสียไง เลยเข้าถึงบทเหยื่อได้
แล้วยังไง
พูดอย่างกับเธอ ยอมถูกกระทำอย่างเดียวงั้นแหละ
พอฉันพยายามจะทำอะไรเธอ เธอก็เอาคืนฉันสองสามเท่าทุกทีนะยะ
พอได้แล้ว
เราไม่ได้มาเพื่อทะเลาะกันนะ
อีกอย่าง ถึงมันจะผ่านไปแล้ว แต่ผิดก็คือผิด
ซูอัน เธอขอโทษซะ
พี่
ซูอัน
ฉันขอโทษ
ก็ได้
ในอดีตฉันเคยทำผิด
ที่รัก
ไปหยิบไวน์มาเพิ่มได้ไหม
ค่ะ
พี่ ช่วงนี้งานหนักไหม
พวกนายก็คงรู้อยู่แล้ว
ผู้ถือหุ้นหัวโบราณกันมาก
กับคุณแม่ พวกเขาอาจจะสนับสนุนท่าน ในฐานะผู้ก่อตั้งก็จริง
แต่กับฉัน พวกเขาคงจะเบรกทุกฝีก้าวเลย
ด้วยเหตุนี้
ฉันเลยอยากได้การสนับสนุน เต็มกำลังจากพวกนาย
ฉันสนับสนุนพี่เต็มกำลังเลย
ไหนๆ ก็พูดแล้ว
หุ้นทั้งหมดที่พวกนายมี
ยกมาให้ฉันดีไหม
เรียกมาเพื่อพูดเรื่องนี้สินะ
ถ้าจะซื้อหุ้นทั้งหมดของพวกเรา ต้องใช้เงินเยอะมากเลยนะ
ขอโทษนะพี่ แบบนั้นคงไม่ได้
แต่ถ้าพี่เลือกทางที่ถูกต้อง
ผมก็จะสนับสนุนพี่เสมอ
ความถูกต้องเป็นเรื่องของปัจเจกนะ
ผมเลยต้องมีหุ้นของผมไง
สิ่งที่พี่คิดว่าถูกต้อง อาจจะไม่ถูกในมุมมองผมก็ได้
ขอบคุณสำหรับอาหารค่ะ
โดฮี เธอยังไม่ให้คำตอบฉันเลยนะ
นี่แหละค่ะ คำตอบของฉัน
ฉันขอถามอย่างหนึ่งนะคะ
ไม่รู้จริงๆ เหรอคะ สิ่งที่โดกยองทำน่ะ
ไม่ใช่ว่ารู้แต่ทำเป็นไขสือเหรอ
พูดแรงเกินไปแล้ว
ฉันสูญเสียทั้งแม่และลูกไปนะ
การกระทำตอนนี้
ไม่เห็นจะเหมือนคนที่สูญเสียแม่กับลูกไปเลย
การนัดรวมญาติไม่เคยจะจบด้วยดีหรอก
ผมหวังว่าพี่จะไม่เลือกทางที่ผิดนะ
งั้นฉันก็…
ขอเก็บไปคิดก่อนนะพี่
- ซูอัน - หือ
ความใจดีของฉันสิ้นสุดแค่วันนี้แหละ
ไหนเธอบอกว่าอดทนไม่เก่งไง ก็ออกจะเก่งนี่
ดูออกเหรอว่าฉันทนไว้
เธอปลีกตัวมา เพราะไม่อยากซัดหน้าโนซอกมินไม่ใช่เหรอ
นายรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับฉันแล้วสินะ
แต่ฉันยังไม่รู้เรื่องนายอีกตั้งเยอะแน่ะ
คู่มือดีม่อนนี่จำเป็นจริงๆ แฮะ
แต่ฉันก็เป็นอย่างที่เห็นนะ
สิ่งไร้ที่ติที่มีพลังพิเศษติดตัว
นี่สิผู้ชายของฉัน
ฉันว่าฉันท้องอืดแหละ
ต้องกลับบ้านไปสั่งไก่ทอดกินซะแล้ว
คนท้องอืดประสาอะไรทำแบบนั้น
- เอาเบียร์ไหม - ดำเนินการได้
- ดำเนินการเลยนะ - อือ
โอเค
ไปกันเลย
- ความเร็วล่ะ - จับไว้เถอะ
(คณะกรรมการชดเชย อุบัติเหตุจากการทำงาน)
มีอะไรครับ
มีผู้แจ้งข้อมูลมาว่า มีการทุจริตเงินชดเชยครับ
พูดเรื่องอะไรเนี่ย
- จัดการเลย - ครับ
ครับ จูซอกฮุนพูดสายครับ
อะไรนะ
ทุกคำสั่งจะดำเนินการเรียบร้อย ภายในเดือนนี้ครับ
ทำแบบนี้โดยไม่ผ่านการประชุม คณะกรรมการได้ไงครับ
จบแค่นี้ครับ
ที่อยากได้หุ้นทั้งหมดเพราะแบบนี้เหรอ
ยุบคณะกรรมการชดเชย เปลี่ยนพนักงานประจำเป็นสัญญาจ้าง
แบบนี้มันไม่ถูกต้องนะพี่
ฉันก็แค่ทำธุรกิจ
นี่ไม่ใช่ธุรกิจแล้ว มันคือการฆ่าคน
พี่
ตอนนี้อาจดูเหมือนได้ประโยชน์ แต่สุดท้ายมันจะสร้างความเสียหายนะ
อย่าเอาความเชื่อมั่นส่วนตัวมาพูด เหมือนเป็นความจริงสิ
ผมจะบอกสื่อและโน้มน้าวใจผู้ถือหุ้น
ผมจะทำทุกวิถีทางเพื่อหยุดพี่
แจ้งคณะกรรมการ ให้ปลดประธานจูซอกฮุนออกเดี๋ยวนี้
ก็ลองดู
ว่าใครจะมีอำนาจกว่ากัน
เอาขาลงหน่อย
เมื่อกี้ผมปัดตรงนั้นไปแล้วนะ
มีอาชีพหลักเป็นสามีโดโดฮีก็ไปทำซะสิ มัวทำอะไรอยู่ตรงนี้
อีกหน่อยจะไม่ได้เจอกายองแล้ว
ฉันเลยแวะมาให้เห็นหน้าไง
อย่างน้อยคุณก็ยังใส่ใจ เพื่อนมนุษย์ร่วมชีวิตสินะ
เฮ้ย อย่าสิ นี่ชุดใหม่ฉันนะ ปัดโธ่
แล้วนี่จะไม่ตามหาคู่มือดีม่อนเหรอ
อือ หนังสือที่มีแต่เรื่องข่มขู่พรรค์นั้น จะไปสนใจมันทำไม
แต่ก็ควรเอาคืนมานะ
ของใช้มือสองยังถูกหักครึ่งราคา ถ้าไม่มีคู่มือเลย
จะทำเหมือนฉัน เป็นเครื่องใช้ไฟฟ้าในบ้านไปถึงไหน
แต่ฉันยังไม่รู้เรื่องนายอีกตั้งเยอะแน่ะ
คู่มือดีม่อนนี่จำเป็นจริงๆ แฮะ
จะไปไหนล่ะ ยังเหวี่ยงไม่เสร็จนี่
ไปทวงคู่มือคืนมา
สุดท้ายก็เชื่อฉันเห็นไหม
อือ พี่
โดฮี
พี่ซอกมินเผยธาตุแท้แล้ว
(โรงพยาบาลมีแร)
คอยระวังอย่าให้เธอติดต่อกับภายนอกได้
และให้เธออยู่โรงพยาบาล จนกว่าจะมีคำสั่งเพิ่มเติมนะครับ
ครับ
ผมจัดการเรื่องคุณผู้หญิง ตามที่ท่านสั่งแล้วครับ
เข้าไปไม่ได้นะครับ
นี่คือวิธีบริหารแบบโนซอกมินเหรอคะ
เรียกแต่กรรมการเชื่องๆ มา แล้วตัดสินใจโดยพลการเนี่ยนะ
สิ่งที่คุณนายจูให้ความสำคัญที่สุด
คือผลประโยชน์ของบริษัท และความรับผิดชอบทางสังคม
- แต่ภายในเสี้ยววิ… - สำหรับเธอ
คุณแม่คงดีเลิศมากเลยสิท่า
ฉันรู้นะว่าทำไมคุณถึงเป็นแบบนี้
คุณอยากอยู่เหนือคุณนายจู
คิดว่าทำแบบนี้แล้วจะตามคุณนายจูทันเหรอ
ไม่เลย
มีแต่จะพิสูจน์ว่า คุณเทียบท่านไม่ติดแม้แต่ขี้เล็บ
แล้วเธอล่ะ จะอยู่ใต้เงาคุณแม่ไปจนถึงเมื่อไหร่
ยอมรับเถอะ โดฮี
ตอนนี้โลกของคุณแม่มันจบไปแล้ว
ฉันทลายเปลือกไข่ออกมาแล้ว
นี่โทรศัพท์ของกีควังชอล
(อะบราซัส)
อะบราซัสเหรอ
"นกดิ้นรนให้พ้นจากเปลือกไข่"
"ใครก็ตามที่ต้องการเกิด
ย่อมต้องทำลายโลกใบหนึ่งลงก่อน"
โลกที่คุณทำลาย…
คือจูชอนซุก
นี่แหละปัญหาของเธอ
แค่เธอนิ่งไว้สักคน ทุกคนก็คงจะปลอดภัยแล้ว
เธอเอาแต่กัดไม่ปล่อยแบบนี้ จนมันเกิดปัญหาทุกที
ถ้าไม่ใช่เพราะเธอ
เราทุกคนคงไม่ลงเอยแบบนี้
ทำไมต้องทำถึงขนาดนี้ด้วย
เพื่อแก้แค้นแทนคุณนายจูชอนซุกเหรอ
คุณแม่คงจะเหมือนพระเจ้าสำหรับเธอ
ทำได้ยังไง…
ฆ่าแม่ตัวเองลงคอได้ยังไง
ยายแก่นั่นคือปีศาจ
คนที่ทำให้ฉันเป็นแบบนี้
คือพระองค์จูแสนประเสริฐของเธอไง
ฉันเป็นคนบาป ก่อนจะลงมือก่อบาปด้วยซ้ำ
เขาโยนบาปของตัวเองมาให้ฉันที่เป็นลูก
มิหนำซ้ำยังชี้นิ้วด่าหาว่าเลือดฉันโสโครก
ทำไมน่ะเหรอ
เพราะยิ่งฉันต่ำตมและน่าสมเพชเท่าไร เขาก็จะยิ่งดูเด่นขึ้นมาไง
ฉันนึกว่าคุณไม่เก่งอะไรเลยซะอีก
ที่แท้ก็มีอย่างหนึ่ง
โทษคนอื่นเก่ง
มาลองดูกันว่าความศรัทธาอันแน่วแน่ของเธอ จะไปได้ไกลสักแค่ไหน
เธอต้องขอบคุณฉันนะ
เพราะฉันแก้แค้นแทนเธอแล้ว
อะไร
เธอคิดว่าพ่อแม่ตายจากอุบัติเหตุล่ะสิ
ไม่ใช่นะ
คนที่เธอเชื่อและพึ่งพาที่สุด
จูชอนซุกนั่นแหละเป็นคนฆ่า
พระองค์จูที่เธอเชื่อใจนักหนา โดยไม่นึกสงสัยนั่นน่ะ
คุณนายจูคนนั้นแหละที่ฆ่าพ่อแม่เธอ
เรียบร้อยแล้วค่ะ
สบายตัวแล้วเรา
แต่ทำไมน้ำไหลไม่แรงเลยเนี่ย
มาเจอกันที่นี่เฉยเลยนะ
บังเอิญซะไม่มี
คุณสะกดรอยตามฉันเหรอคะ
ใช่ก็แย่แล้ว
ฉันแค่ต้องมาเข้าห้องน้ำเฉยๆ
ดูไม่ตกใจเลยเนอะ
โอเค
ฉันมีเรื่องจะถามอยู่พอดี
แบบนี้ก็ดีเลย
โนโดกยอง
เอาของสำคัญของฉันไป
เป็นหนังสือปกแข็งสีเขียว
เคยเห็นไหม
ไม่ค่ะ ฉันไม่รู้เรื่อง
ฝีมือโนซอกมินเหรอ
ฉันแค่
ได้แผลมาตอนทำอาหารน่ะค่ะ
เธอจะเจ็บตัวตอนทำอาหาร หรือตอนไหน ฉันก็ไม่สนหรอก
แต่ว่า…
นรกของเธอน่าจะเริ่มขึ้นแล้ว
ถ้าเจอของของฉันก็ติดต่อมา
ไม่แน่นะ
นั่นอาจจะเป็น…
เชือกที่ช่วยฉุดเธอขึ้นมาจากนรกก็ได้
ฉันไปนะ
อย่ามาพูดพล่อยๆ
คิดว่าฉันจะเชื่อเหรอ
วันที่พ่อแม่เธอตาย ฉันอยู่ที่นั่นด้วยนะ
รู้หรือเปล่าว่าบริษัทเรา กำลังอยู่ในช่วงหน้าสิ่วหน้าขวาน
ข้อเสนอลงทุนใหญ่ๆ แบบนั้น ไม่ได้มีมาบ่อยๆ นะ
งั้นก็ไม่มีทางเลือกนะครับ
ผมจะเปิดโปงทุกอย่างซะ
นี่นายกล้าขู่ฉันเหรอ
ต้องการอะไร
เงินเหรอ
นายนึกจะทิ้งขว้างบริษัทตอนไหนก็ไป
ยังจะมาอ้างสิทธิ์อะไรอีก
นี่คือบริษัทฉัน
ท่านประธานไม่ได้สร้างที่นี่มาคนเดียวนะครับ
บริษัทนี้สร้างขึ้นจากน้ำพักน้ำแรง
ของทุกคนที่ทำงานที่นี่
- ที่รัก - คอยดูนะครับ
มันจะไม่มีทาง เป็นอย่างที่ท่านประธานหวังหรอก
คุณแม่ฉันขับรถไล่ตาม รถพ่อแม่เธอไปด้วยความโกรธ
และผลลัพธ์ก็เป็นอย่างที่เธอรู้
ตู้ม
ตั้งแต่นั้นมามีแรอิเล็กทรอนิกส์ก็เติบโต จนกลายเป็นมีแรกรุ๊ปในทุกวันนี้
คงต้องบอกว่าเลือดพ่อแม่เธอเป็นรากฐานมั้ง
เป็นไปไม่ได้
คุณแม่ไม่เคยเชื่อในอะไรเลย ศาสนายิ่งไม่ต้องพูดถึง
แต่กลับเริ่มไปสารภาพบาปทุกวัน ตั้งแต่พ่อแม่เธอตาย
คิดว่าเพราะอะไรล่ะ
เขาอยากล้างบาปอะไรใจแทบขาดขนาดนั้น
เขากลัวอะไรหัวหดขนาดนั้น
ความเมตตา และความรักที่เธอได้รับมาทั้งหมด
ที่จริงแล้ว มันคือตั๋วไปสวรรค์ของคุณแม่
ไม่
โกหก
งั้นก็ไปถามเองนะ
จะในนรกหรือสวรรค์ก็เถอะ
ไปหาคุณแม่แล้วถามความจริงซะ
เขานั่นแหละค่ะ
เป็นฝีมือของโนซอกมินค่ะ ที่ฆ่าคุณแม่และโดกยอง
เขาพยายามจะฆ่าโดโดฮีด้วย
โนซอกมิน หมอนั่น
เป็นปีศาจค่ะ
(ปีศาจของฉัน)
มีหลักฐานชิ้นหนึ่งที่โนซอกมินกำจัดไม่ได้
คุณมีข้อมูลมากมายขนาดนี้ โดยที่โนซอกมินไม่รู้ได้ยังไงครับ
เรื่องจริงเหรอคะ ที่พี่ชายฉันคือคนร้ายที่ฆ่าแม่
จริงเหรอที่จูชอนซุกฆ่าพ่อแม่โดโดฮี
คอยดูนะครับ มันจะไม่มีทาง เป็นอย่างที่ท่านประธานหวังหรอก
ฉันอุตส่าห์ฟูมฟักบริษัทนี้ขึ้นมา
จะปิดเรื่องนี้ไว้ไม่ได้เด็ดขาดนะครับ
กล้าดีจะมาทำลายบริษัทฉันเหรอ
ฉันจะทำทุกหนทางเพื่อหยุดไว้ให้ได้
แววตาเหมือนต้องการอะไรสุดหัวใจเลยนะ
ฉันทำให้สมหวังเอาไหม
คำบรรยายโดย: รักษ์สุดา ขุนรักษ์