Do-hee.
-May… -Tapusin na natin mamaya
ang pag-aayos sa Christmas tree.
Ipapa-book ko na rin 'yong couple set na hindi natin nakuha dati.
Sana puwede pa.
Mukhang…
hindi tayo magpa-Pasko nang magkasama.
Do-hee.
Iligtas mo ang sarili mo…
mula sa impiyerno.
Gu-won.
Sa sandaling humihip ang malamig na hangin sa ibabaw ng lupa sa Oktubre,
hudyat ng pagdating ng taglamig,
nagsimula na ang tagsibol sa ilalim ng lupa.
Pero ibig sabihin din na kapag namukadkad na ang cherry blossoms sa tagsibol,
nagsimula na ang taglamig sa ilalim ng lupa.
Kahit sa masasayang sandaling magkasama kami,
siguro nagsimula na rin
ang pagtatapos namin.
EPISODE 15 THE END OF FATE
PATOK NGAYONG 2023 ANG ZERO SUGAR
Ano?
Inilipat ko sa hapon ang lahat ng gagawin n'yo ngayong umaga.
Salamat.
Pupunta ako sa opisina pagkatapos kong makausap ang prosecutor.
Ayos lang bang mag-isa kayo riyan?
Di ba dapat kasama n'yo ang abogado n'yo?
Ayos lang ako. Magkita tayo mamaya.
Sir.
OPISINA NG CHIEF PROSECUTOR
Hello.
Ms. Do.
CHIEF PROSECUTOR CHOI WOO-SUN
Masaya akong makita kang muli.
Gagalingan ko
gaya ng pangalan ko.
Sigurado akong natatandaan mo 'ko.
Di ko alam na ikaw pala ang prosecutor na hahawak ng kaso ko.
Oo nga, e.
Pagkakataon nga naman, di ba?
Maupo ka.
May isang linggo na rin
mula nang tumalon sa Han River ang suspect na si Noh Suk-min.
Di pa rin ba natatagpuan ang katawan niya?
Oo.
Matatapos ba ang imbestigasyon pag natagpuan na ang katawan niya?
Pag namatay ang suspect,
karaniwang sinasarado na ang kaso dahil wala nang taong lilitisin pa.
Balita ko,
humiling ka raw ng isang patas na imbestigasyon.
May mga di pa rin malinaw sa pagkamatay ni Chairwoman Ju.
Dahil wala na si Noh Suk-min para umamin,
gusto kong makuha ang katotohanan sa imbestigasyon.
Kaya kailangan mo…
ng isang magaling na prosecutor gaya ko.
Ipagpaumanhin mo.
Desidido akong bigyang linaw ang mga krimeng nagawa ni Noh Suk-min
at siguraduhing di na mauulit ang ganito sa bansa natin.
Pinapangako kong lulutasin 'to
kahit ano ang mangyari.
-Sige. -Kaya,
-mag-selfie muna tayo. -Ha?
-Ayos ka lang ba? -Oo, ayos lang ako.
Sige. 'Wag ka sanang magkasakit.
Kung di naman kalabisan, puwede ko bang i-post 'to sa social media?
Mukhang di tama 'yon.
Di pa rin natatagpuan ang katawan ni Chairman Noh.
Ayon sa pulis, napakahirap ng paghahanap
dahil nahulog siya sa Han River mula sa pinakatuktok ng isang gusali.
-Mama. -Mama.
Austin.
Justin.
-Mr. Han. -Ano?
Ms. Choi.
Di pa rin daw natatagpuan ang katawan niya.
Hoy!
May isang linggo na.
Siguro kinain na siya ng mga isda.
Iba talaga ang mga chaebol kaysa sa mga normal na tao gaya natin.
Paano niya nagawa 'yon sa pamilya niya?
Binebenta kasi ng mga chaebol ang mga kaluluwa nila sa diyablo.
Tama.
'Yon ang kailangang gawin
para maging isang chaebol.
Chaebol din si Ms. Do.
Iba siya.
Pinaghirapan niya 'yon.
-Di siya ipinanganak na chaebol. -Mismo.
Naiiba pala siya.
Nga pala, ang makita si Mr. Jeong ang pinakamagandang benepisyo rito
pero matagal ko na siyang di nakikita.
Nag-away kaya sila?
-Imposible. -Tingin mo?
Kung sabagay, pakiramdam ko
may kulang sa opisina pag wala siya.
Oo nga.
Wala siyang masyadong ginagawa, pero ang lakas ng dating niya.
Walang kabuhay-buhay ang teatro,
kahit naman dati nang laging wala si Director Jeong
at di siya nagtatagal dito.
Mula ngayon,
ikaw na ang executive director ng Sunwol Foundation.
EXECUTIVE DIRECTOR PARK BOK-GYU
Ano naman 'to? Nanganganib na naman ba kayo?
Magpapakalayo-layo…
muna ako.
Iiwan ko muna sa 'yo ang foundation hanggang sa pagbalik ko.
Hanggang kailan kayo mawawala?
Hanggang sa magkaroon ng masayang wakas…
si Do-hee nang wala ako.
Director Jeong.
Kailan ka aalis?
Sa oras na matapos ako rito.
Sana mahanap mo ang kapayapaan
kung saan ka man mapadpad.
Tinanong ko ang sarili ko,
"Kung nalaman ko ba kung kailan dapat huminto,
magiging masaya ba ako na makasalamuha ka?"
At ang sagot…
Hindi.
Ganito pa rin ang kahahantungan ko.
Di ako gano'n kabait para maging kasamahang tao.
Siguradong masasaktan lang kita.
Alam mo ba ang kuwentong,
"Ang Alakdan at ang Palaka"?
Gustong tawirin ng alakdan ang ilog
kaya nakiusap ito sa palaka na buhatin siya patawid.
Pero natatakot ang palaka na baka tusukin siya nito.
Kaya sinabi ng alakdan, "Malulunod ako pag pinatay kita."
Nakumbinsi ang palaka kaya binuhat niya ang alakdan.
Pero natakot ang alakdan sa malalakas na agos ng tubig
kaya natusok niya ang palaka.
Sinabi ng palaka, "Bakit mo ginawa 'yon?
Pareho na tayong mamamatay ngayon."
Malungkot na sumagot ang alakdan,
"Di ko napigilan."
"Talagang…
gano'n na ako."
Siguradong ganito rin ang kahahantungan ko
dahil talagang ganito na ako.
Ito na ang pagkatao ko.
Oo.
Tama ka.
Hahantong pa rin tayo…
sa ganito.
Nakalalason din ba ang pag-ibig niya?
Kung susuotin 'to ni Do-hee,
maaalala kaya niya ang nakalipas niyang buhay gaya ko?
Baka mabago nito ang takbo ng tadhana.
Hindi.
Binalaan na 'ko ni Director Jeong sa pagiging madaldal ko.
Di na dapat ako makialam.
Boss!
Kumusta kayo.
May hinahanap lang ako rito.
Nasaan ang boss?
Puwede ko bang malaman kung para saan?
May mahalaga akong ibibigay sa kaniya.
Mahalaga?
Nagbukas kami ng restaurant.
NAPAKASARAP! SUNNY SPOT RICE SOUP
"Sunny Spot Rice Soup"?
Tama.
Taas noo na rin kaming makakaharap kay Boss ngayon.
-Gano'n pala. -Bale, nasaan na siya?
E kasi…
Boss…
Ms. Do.
Tanghalian na po.
Di ako nagugutom. Mauna ka na.
Ang aga mo.
May oras pa naman tayo.
Alam kong di ka magtatanghalian
kaya maaga akong pumunta para sabayan kang kumain.
Di ako nagugutom.
Pero ako, oo.
Sabayan mo na 'ko, puwede?
Sige na nga.
Ano ba'ng pinagkakaabalahan mo na nagpapalipas ka ng gutom?
Sinusuri ko ang sagot na ginawa ng compensation committee.
Kailangan kong maging mabusisi, kung hindi, babatikusin 'yon ng board.
Napakadaling lang magparatang ng iba,
pero napakahirap patunayan ng katotohanan.
Siyanga pala.
Narinig kong pipirma ang kompanya mo ng MOU.
Pipirima kami ngayong linggo.
Sa wakas, mapapasok mo na ang American market.
Siguradong maiinggit sa 'yo si Su-ahn.
Tungkol nga pala kay Mr. Jeong,
naglaho na ba talaga siya?
Paso na kasi ang kontrata namin.
Nagkasundo kaming magsama hanggang sa mahuli lang ang salarin
at mabawi na niya ang tattoo niya.
Bumalik na sa dati ang lahat.
Sana mas mapasigla ka nito.
Karne ng pato 'to.
Tingin ko si Ms. Do ang mas kailangan ng pampasigla.
Matatagalan pa siguro.
Maaaring panandalian ang pagmamahalan,
pero di ang sakit na iniwan.
Alagaan mo siya nang mabuti.
Oo.
At ako naman
ang mag-aalaga sa 'yo.
Dapat tayong maghagdan pagkatapos kumain.
Nadadagdagan ng apat na segundo ang buhay mo kada hakbang paakyat.
Ano?
Ibig bang sabihin kada hakbang pababa nababawasan kayo ng apat na segundo?
Ano?
Gano'n ba 'yon?
Ewan ko. Basta ituloy na natin.
Ano'ng ginagawa mo?
May naaamoy akong masarap.
Gumagana na ang pag-eehersisyo natin.
Nagugutom ka na agad.
-Gutom na 'ko. -O, di ba?
Gutom na rin ako.
Ms. Shin.
Mag-isa ba kayong kumakain dito nang palihim?
Ang daming pagkain niyan.
Naku.
Dahil sa detalyadong sagot na ihinanda n'yo,
di na mabubuwag ang komite.
At dahil don, nagpapasalamat ako sa inyong dalawa.
Wala akong masyadong ginawa.
Dahil lahat ng 'yon kay Ms. Do.
-Maraming salamat. -Walang anuman.
Alam mo kung gaano kahalaga ang komiteng 'to sa Mirae Group.
Parehong gugustuhin nina Papa at Chairwoman Ju na manatili 'to.
Di siguro naisip ni Madam Ju
na ang pagtanggi sa pamumuhunan at ang pag-ako ng aksidente sa pagawaan
ang magdudulot ng mas malaking pamumuhunan.
Di nga siguro.
Di masyadong naiintindihan ng mga tao noon
ang katapatan sa pagnenegosyo at ang pamamahala sa oras ng krisis.
Mukhang nagkamali si Suk-min sa pag-aakala
na si Tita Cheon-suk ang may kagagawan ng lahat.
Ako ba talaga ang susi niya
gaya ng sabi ni Noh Suk-min?
Inampon niya siguro ako dahil nakokonsiyensiya at nagsisisi siya,
tulad ng kung bakit niya binuo
ang Industrial Accident Compensation Committee.
Do-hee.
May sinabi sa 'kin noon si Tita Cheon-suk
nang lumabas ang balita sa sugar juice laban sa kompanya mo.
Heto ang hiningi n'yong pagsusuri ng mga financial statement ng Mirae F&B.
Hinintay kong umalis si Do-hee para ibigay 'to sa inyo.
Ewan ko ba kung kanino niya namana ang katigasan ng ulo niya.
'Yon ang pinakaayaw ko sa kaniya.
Masyado n'yo kasi siyang mahal.
Wala naman sa plano ko ang mapamahal sa kaniya.
Di sinasadyang nangyari 'yon.
Pinahihirapan ako
ng pagmamahal ko sa kaniya.
Di ko pa naiintindihan no'n kung ano'ng ibig sabihin niya.
Pero ngayon, alam ko na.
Pinahirapan siya
ng pagmamahal niya sa 'kin.
Pero minahal niya pa rin ako.
GRAND OPENING SUNNY SPOT RICE SOUP
Welcome, boss… Ay, sir pala!
-Welcome, boss… Ay, sir pala! -Welcome, boss… Ay, sir pala!
Babalik na lang ako sa susunod. Sige.
Sandali, sir!
'Wag kang umalis.
'Wag kayong mag-alala.
Ang boss, hindi…
Darating ang mga customer.
Isang linggo na ang nakalipas mula nang tumalon si Chairman Noh Suk-min
at di pa rin natatagpuan ang katawan niya.
Sa kabila ng patuloy na paghahanap at pag-iimbestiga,
wala pang nahahanap na ebidensiya ang mga pulis at mga bombero.
Hindi kaya…
Samantala, patuloy ang pag-iimbestiga ng mga pulis kay Chairman Noh
sa mga posibleng idadagdag na mga kaso sa kaniya.
Ayos lang.
Umpisa pa lang naman, mag-isa na talaga ako.
Bumalik lang ang lahat sa dati.
Mainit-init 'to.
Gu-won?
SA NGALAN NG PARTIDO A: MIRAE F&B
SEREMONYA NG PAGPIRMA NG MOU
-Salamat. -Salamat.
Salamat!
Congratulations!
Mukhang masarap 'to.
Kumain na kayo.
Napakasarap daw ng pagkain sa restaurant na 'to.
Kaya tumahimik ka na at magpakabusog.
-Oo nga. -Kain na.
Salamat.
Masarap nga.
-Tatagayan kita. -Sige po.
-Mag-toast tayo Ms. Do. -Sige.
Heto para sa ating kasiyahan, kumpiyansa, pagtitiwala, pagkamasigasig.
Para sa kinabukasan!
-Para sa kinabukasan! -Para sa kinabukasan!
Kinabukasan…
Ngayong naabot na natin ang US, puwede na ba tayong pumunta ng New York?
Gagalingan ko ang pag-aaral ng Ingles.
Nakapag-sign up na 'ko para sa pang-umagang klase sa Ingles.
Ba't di mo sinabi sa 'kin?
-Para sa kinabukasan. -Para sa kinabukasan.
Uminom pa tayo!
Masyado pang maaga.
Umuwi na tayo, Ms. Choi.
Iinom pa ba tayo sa bahay niya?
-Ano? -Ayos 'yon!
-Tumawag ba kayo ng driver? -Oo.
Ayos lang ba kayong mag-isa?
Oo naman. Ba't naman di ako magiging maayos?
Ayos na ayos lang ako.
Mauuna na 'ko.
Ingat kayo. Salamat sa araw na 'to!
Uminom pa kayo!
-Mag-ingat kayo pauwi, ma'am! -Paalam!
Mag-ingat kayo pauwi.
Uy, umayos ka.
Gusto mo bang papalitan kita sa maintenance office?
Hala, nagdudugo.
Sa tingin mo masasaktan ako sa ganito?
Hindi 'no.
Ayos lang ako.
Dahan-dahan.
'Yan ang sinasabi ko.
Mabuti naman at umiilaw ka na nang napakaliwanag.
Umayos ka.
Ikaw na'ng bahala sa 'kin,
alter ego ko.
Alagaan mo ulit ako ngayong gabi.
Ang galing talaga ng alter ego ko.
Mas magaling pa kaya siya kaysa sa 'kin?
Hala, nagdudugo.
Sigurado akong nasugatan ako kagabi.
Ms. Shin.
Ano po?
Pakiramdam ko, nasa tabi ko pa rin si Gu-won.
Ganiyan ang nararamdaman ng marami pagkatapos ng hiwalayan.
Baka nga tama ka.
Baka di ko pa natatanggap.
Magmadre na lang kaya ako.
Di puwede.
Di ako nag-aalala sa inyo,
kundi sa kumbento.
Pasok.
Umuwi ka na.
Magpapagabi na naman ba kayo?
Oo. Salamat para sa araw na 'to.
Ms. Do.
Binuhos ko rin sa pagtratrabaho ang lahat matapos ang divorce ko.
Ilang araw akong nagpakasubsob sa trabaho na para bang wala ng bukas.
Akala ko noon kailangan kong maging malakas.
At naisip kong magiging malakas ako kung magkukunwari akong gano'n.
Pero 'yon pala
di mahihilom ng panahon ang lahat
kung patuloy kong tatakasan 'yon.
Para mahilom ng panahon ang mga sugat,
kailangan kong harapin ang mga nararamdaman ko,
at damhin ang sakit at pighati.
Tingin ko
ayos lang kahit di palaging maayos ang mga tao.
Di rin naman tama 'yon.
SEOK-HOON
Hi, Seok-hoon.
Nagpalipas ka naman ba ng gutom at masyadong nagpapagabi?
Hindi 'no.
Nakakain na 'ko at nakahiga na 'ko ngayon.
Gano'n ba?
Ano'ng problema?
Wala naman.
Ikaw talaga…
Sige na.
Magpahinga ka na.
Sige.
Ms. Shin!
'Wag kang mag-alala. Nakauwi na ang lahat.
Nagbabantay ako rito kanina pa.
Kanina ka pa ba?
Malamig dito.
Di naman ako giniginaw.
Bakit ganiyan ang mukha mo?
Ano'ng mayroon sa mukha ko?
Parang maiiyak ka na sa saya.
Tara na.
Kanta na natin 'to.
DEMONYO
"Mga pag-iingat para sa kaligtasan".
Manwal pala talaga 'to.
Siniguro ko lang na di niya tayo makikilala.
Tutulungan kita. May oras pa naman tayo.
Sinisimbolo nito ang habambuhay na kasiyahan.
Heto naman, ang kasiyahan na nakatakda.
At 'tong isa…
Mahal kita, Jeong Gu-won.
Mahal din kita.
'Wag na wag mong sasabihin
na magpapakalayo-layo ka ulit nang mag-isa.
Tutuparin ko ang kahilingan mo.
Hinding-hindi kita iiwan
anuman ang mangyari.
Gu-won.
Ano 'yon?
Gusto ko lang malaman
kung nandiyan ka.
Tawagin mo lang ang pangalan ko.
Palagi akong sasagot.
Gu-won.
Anong ginagawa n'yo rito nang ganitong oras?
Miss na miss ko na kasi si Gu-won
at ito lang ang lugar na naisip kong puntahan.
Kung masusulyapan ko lang sana siya.
Kung makikita ko lang sana siya kahit saglit lang.
Pero di ko alam kung saan ako pupunta.
Wala akong alam tungkol sa kaniya.
Kahit no'ng umalis siya,
wala man lang akong nasabi sa kaniya.
Di man lang ako nakapagpasalamat
o nakahingi ng tawad.
Ako ang bumitaw sa kaniya.
Pinahirapan ako ng pagmamahal ko sa kaniya.
Kaya
pinakawalan ko siya.
Tingin ko kailangan mo 'to.
Matutulungan ka nito tuwing nami-miss mo siya.
Senyorito.
Ikaw nga siguro
ang sikat na si Wolsim.
Ano'ng ginawa niya para magalit sa kaniya ang isang makapangyarihang tao?
Ewan ko.
Baka dahil pangit ang ugali niya.
Basura ka!
Ano ngayon kung dati kang tagapagtanghal ng pamahalaan?
Ang lakas ng loob mong pagsabihan ako imbes na sundin ako.
Binabastos ako
ng walang kuwentang basura na 'to.
Isa ka lang hamak na tagapagtanghal.
Kilala mo ba kung sino ako?
-Huminahon ka. -Tama na.
-Huminahon ka. -Bitiwan mo 'ko!
Tara na.
Huminahon ka.
Akala siguro niya nagtratrabaho pa rin siya sa mga opisyal,
kaya ang yabang kung kumilos.
Baka marinig ka niya.
Ilang araw na siyang nandito pero ni minsan hindi niya kami kinausap.
Halata namang ayaw makihalubilo sa 'tin ng isang tagapagtanghal ng pamahalaan.
Ang isang sikat na tagapagtanghal ng pamahalaan,
naghihirap na sa maliit na nayong 'to.
Paano niya natitiis 'yon?
Magpapatiwakal na lang ako.
'Yon talaga ang binabalak kong gawin.
Pero nakakalungkot namang mamatay nang mag-isa.
Gusto mo bang mamatay kasama ko?
Kahit ano pa ang posisyon natin, pare-pareho lang tayong tagapagtanghal.
Walang sinuman sa silid na 'to
ang nabubuhay nang malaya.
Sa susunod kong buhay,
di sana ako masira ng panghahamak at pangungutya.
Sana maging totoo ako sa sarili ko.
Senyorito Yi-sun!
Sandali lang!
Nabalitaan kong nasawi ang kaibigan mo sa Hanyang.
May kani-kaniyang kuwento ang bawat tagapagtanghal dito.
Maghanda ka na at lumabas.
Uminom po kayo, panginoon.
Sige, uminom tayo.
Uminom po kayo, panginoon.
Mag-usap tayong dalawa sa kuwarto roon.
Uminom po kayo, panginoon.
Ako po si Wolsim.
Uminom po kayo.
Pambihira naman!
Mayabang daw talaga 'yan kahit no'ng nasa Hanyang pa.
Walang modo ang babaeng 'yon.
-Uminom po kayo at hayaan siya, panginoon. -Tagayan mo 'ko.
Walang kuwenta ang buhay
at nakakasuklam ang mga tao.
Ano pa ang silbi ng pagtitiis para sa panibagong araw?
Paumanhin.
Nagpunta ako no'ng isang araw dahil gusto kitang makita.
Paumanhin kung naging bastos ako.
Paano ka naging bastos?
Hindi ko alam, pero…
'Wag kang humingi ng tawad kung di mo alam ang dahilan.
Sandali…
Di ko magawang tapusin ang buhay ko kahit gusto ko na.
Bakit ba palaging sumasagabal ang buwisit na lalaking 'yon?
Ano'ng ginagawa mo?
Binibini!
Pagkakataon nga naman!
Talaga ba?
MGA KASABIHAN SA GREAT LEARNING
Wolsim!
-Senyorito. -Wolsim.
Para maalala mo ako habang nasa malayo ako.
Hinding-hindi ko 'to huhubarin
hanggang sa pagbabalik n'yo.
Ang mukha mo ang huli kong makikita
bago ako mamatay.
Di nila tayo trinatrato bilang mga tao.
Akala mo pinaghirapan nila ang posisyon nila.
Binigay lang naman sa kanila 'yon pagkapanganak nila.
Hayaan mo na lang.
Bakit tatahimik lang tayo kahit parang hayop ang trato nila sa 'tin?
Ano'ng pinagkaiba natin sa kanila?
Magbabago ang mundo.
Pag nangyari 'yon,
wala nang makakaranas ng panghahamak at pangungutya dahil sa katayuan nila.
Mukhang masaya ka ngayon.
Maganda ang panaginip ko kagabi.
Tingin ko maririnig ko na ang magandang balitang hinihintay ko.
Wala akong pinagsisisihan.
Binabalak ko rin namang tapusin ang buhay ko.
Pero kahit gano'n,
kung puwede ko lang sana…
Mahal kita, Wolsim.
Kung puwede ko lang sanang makita si Senyorito Yi-sun
sa huling pagkakataon.
Wolsim!
Senyorito…
Makalimutan niya sana ako…
para di magdulot sa kaniya
ng pasakit at kalungkutan ang mga alaala niya tungkol sa 'kin.
Ako si…
Wolsim.
Iniligtas ako ni Yi-sun no'ng magpapakamatay ako.
Nandoon kaya siya?
PAGTATAPOS NG KONTRATA
Paano…
Mabuti naman at nakilala mo 'ko.
Masasaktan ako kung hindi.
Ano'ng tingin mo sa bago kong mukha?
Bagay ba?
Wala ka nang matatakbuhan.
Nagkakamali ka.
Puwede pa akong pumunta sa impiyerno.
Hindi!
Sinira ko ang mukha ko gamit ang sarili kong mga kamay
para di ako mahanap ng hayop na diyablong 'yon.
Ano'ng gusto mo?
Ano'ng gusto ko?
Gusto kong tapusin kayong dalawa.
Nawala sa 'kin ang lahat nang dahil sa inyo.
Pera, reputasyon, pamilya,
pati na ang mukha ko.
Di sapat ang patayin ka lang ngayon.
Papuntahin mo ang diyablong 'yon dito.
Dumarating siya tuwing nanganganib ka, di ba?
Hindi na.
Iniwan na niya ako.
Akala mo maniniwala ako?
Lumabas ka, Jeong Gu-won!
Lumabas ka kung gusto mong iligtas si Do Do-hee!
Ayaw mong lumabas, ha?
Papuntahin mo na siya rito.
Sumigaw ka, magmakaawa kang iligtas niya o kahit ano para mapapunta siya rito!
Ayaw mo?
Kung gano'n, wala na 'kong magagawa pa
kundi gilitan muna ang leeg mo.
Gu-won.
Tama, 'yan nga ang gusto kong mangyari.
Alam kong magpapakita ka.
Ikaw na ang uunahin ko.
'Wag, Gu-won!
Maglalaho ka kung papatayin mo siya!
'Wag!
Tumigil ka, Gu-won!
Gu-won!
Hindi!
Sige.
Ikaw mismo ang pumatay sa 'kin.
Gu-won!
Tumigil ka!
Tumigil ka, Gu-won!
Tama na.
Ayos na ako.
Ayos na 'ko kaya tumigil ka na.
Pakiusap.
Gu-won.
Ayos na ang lahat ngayon.
Na-miss kita, Do-hee.
Na-miss din kita.
Miss na miss kita.
Do-hee.
Ayos ka lang ba?
'Wag!
Do-hee.
Do-hee!
Hindi!
Pakiusap, 'wag mo 'kong iiwan, Do-hee.
"Ang lahat ng ito ay magagawa ko…
dahil sa lakas…
na kaloob Niya sa akin."
Gu-won.
Do-hee.
Ayos na ang lahat ngayon.
Gu-won.
Iniligtas…
mo ba 'ko?
Iniligtas ko ang sarili ko.
Hindi.
Bakit?
Gu-won.
Dito ka lang.
Pakiusap, wag mo 'kong iwan.
Dito ka lang.
Pakiusap, dito ka lang, Gu-won.
Gu-won.
Gu-won!
Pakiusap, dito ka lang!
'Yon pala ang naging pasiya mo.
Di ko na siya maramdaman kahit saan.
Hirap na hirap na nga siya noon, tapos ngayon, tuluyan na siyang nadurog.
Ano?
Talaga bang magiging chairman ang buwisit na Do-hee na 'yon?
Parating na ang chairman.
Bato nga talaga ang puso mo.
Namatay na ang lahat nang nasa paligid mo, pero di ka man lang nababahala.
Maligayang Pasko, Gu-won.
Makipagkasundo ka sa 'kin.
Hinihiling kong…
Tagapagsalin ng subtitle: Marlyn M.