'Wag!
Do-hee.
Do-hee!
Hindi!
"Ang lahat ng ito ay magagawa ko…
dahil sa lakas…
na kaloob Niya sa akin."
Gu-won.
Do-hee.
Ayos na ang lahat ngayon.
Gu-won.
Iniligtas…
mo ba 'ko?
Iniligtas ko ang sarili ko.
Hindi.
Bakit?
Gu-won.
Hindi, 'wag.
'Wag, Gu-won.
Marami pa akong gustong sabihin sa 'yo.
Gu-won, alam ko na.
Naaalala ko na ang lahat.
Ako si Wolsim, di ba?
Magpapakamatay na dapat ako
no'ng araw na una tayong nagkita,
pero pinili kong mabuhay mula no'ng nakilala kita.
Wala akong pakialam kung ano ka.
Basta dito ka lang sa tabi ko.
Dito ka lang.
Pakiusap, 'wag mo akong iwan.
Dito ka lang.
Gu-won.
Gu-won!
'Wag mo akong iwan!
'Yon pala…
ang naging pasiya mo.
HINDI PUWEDENG PUMATAY O BUMUHAY NG TAO ANG MGA DEMONYO
PAG SINUWAY NILA ANG BATAS NA 'TO, MAMAMATAY SILA SA BIGLAANG PAGKASUNOG
FINALE OUR PERSONAL HEAVEN
Mukhang hindi pa ito tuluyang matatapos.
Nawawala pa rin ba si Mr. Jeong?
Oo. Tiyak na nandoon siya sa pinangyarihan ng krimen,
pero lagpas isang linggo na siyang nawawala.
Tulala pa rin si Ms. Do at hindi makausap.
At ito namang si Noh Suk-min,
kung ano-ano ang sinasabi,
mukhang tumakas mula sa impiyerno dahil sa hitsura niya.
Nanalo ako.
Ako mismo ang sumira sa buhay n'yong dalawa.
Do-hee, buksan mo 'to!
Mukhang kailangan na nating sirain ang pinto.
Simulan n'yo na.
Ms. Do!
Baka sipunin ka niyan.
Magpalit ka muna ng damit.
Kailangan n'yong magpaaraw at magpahangin sa labas,
kung hindi, magkakasakit kayo niyan.
Hindi ko na…
kayang tiisin ang mundong ito.
Wala na si Gu-won sa mundong ito.
Dati-rati, nararamdaman ko…
kapag umaaligid siya sa 'kin kahit hindi ko siya nakikita.
Pero ngayon…
di ko na siya maramdaman kahit saan.
Do-hee.
Di puwedeng habambuhay kang ganiyan.
Kapag ipinagpatuloy mo 'to,
baka ikaw naman ang mamatay.
Hindi ako mamamatay.
Hindi puwede.
Dahil inialay ni Gu-won ang buhay niya para iligtas ako.
Habambuhay kong titiisin ang impiyernong 'to.
'Yon ang parusa ko.
Bakit mo kailangang maparusahan?
Wala ka namang kasalanan.
Namatay siya dahil sa 'kin.
Kasalanan ko 'yon.
Sana di na lang niya ako nakilala.
Ako ang pumatay sa kaniya.
Kasalanan ko ang lahat.
Pinatay ko siya.
KARD NG PASYENTE DO DO-HEE
Ito na ang pangalawang pagkakataon na nakita kong ganiyan si Ms. Do.
Ganito rin siya no'ng inilibing ang mga magulang niya.
Para bang kinalimutan niya ang mundo.
Hirap na hirap…
na nga siya noon,
tapos ngayon, tuluyan na siyang nadurog.
- Silent night - Silent night
- Holy night - Holy night
- All is calm - All is calm
- All is bright - All is bright
- Round yon virgin, mother and child - Round yon virgin, mother and child
- Holy infant, so tender and mild - Holy infant, so tender and mild
- Sleep in heavenly peace - Sleep in heavenly peace
MALIGAYANG PASKO D-01
Maligayang Pasko, Gu-won.
Akala ko magkasama tayong magpa-Pasko,
pero wala ka na.
Pakiramdam ko, no'ng namatay ka,
may parte sa akin
na namatay rin.
Makipagkasundo ka sa 'kin.
Gu-won.
Hinihiling kong…
bumalik ka sa 'kin.
Gu-won.
Nasa impiyerno ba tayo?
Patay na ba 'ko?
O nananaginip lang ako?
Hindi ka nananaginip
o patay.
Maligayang Pasko, Do-hee.
Nagbalik na 'ko.
Hindi pa rin ako makapaniwala.
Miserable ang mundo ko kapag wala ka.
Ako rin.
Parang impiyerno ang buhay ko
kapag hindi kita kasama.
Akin na ang kamay mo.
Kailangan kong mag-charge.
Sige lang.
Mag-charge ka lang.
Salamat.
Maraming salamat!
Totoo ngang may himala ang Pasko.
Pero bakit n'yo ginawa 'yon?
Ang sabi n'yo noon, kasama lang kayo sa paglalakbay.
Gumawa siya ng kasunduan.
Dahil wala ka, ako na ang umasikaso.
Kasunduan?
Ibig n'yong sabihin, mapupunta siya sa impiyerno?
Huwag n'yo na kaming gawing…
'Wag kang mag-alala.
Bayad na
ang kasunduang 'yon.
Magpustahan tayo.
Kapag bumalik sa 'kin ang kapangyarihan ko
at nabuhay si Do Do-hee,
talo kayo.
Sinabi ko na sa 'yo.
Hinding-hindi mangyayari 'yon.
May bisa pa ba?
'Yong ipinanalo kong pusta?
Kung sakali bang humiling ako,
tutuparin n'yo?
Humihingi ka ba ng tulong sa 'kin?
Oo.
Kailangan ko ang lahat ng tulong na makukuha ko,
kahit pa galing sa inyo, na hindi ko pinagkakatiwalaan.
Kung wala siguro akong simpatya, baka nabaliw na ako.
Napakaraming nakakaawang buhay sa mundo.
Kaya hindi ko inakala na
may damdamin din pala ako na parang sa tao.
Tama ka.
Hindi ka dapat
nagsasalita ng tapos.
Tama rin kayo.
Walang silbi ang kasiyahan kung walang sakuna.
Naiintindihan ko na ngayon.
Paano ba 'yan? Patas na tayo.
Kung tutuusin,
masuwerte lang ako
dahil hindi pala kayo gano'n kagaling magsugal.
- Hindi? - Oo.
- Hindi ako magaling magsugal? - Hindi talaga.
Isang beses lang ako natalo! Magpustahan ulit tayo!
Kapag nanalo ako, tuluyan ka nang maglalaho!
Hindi!
Hinding-hindi ako papayag.
Masaya na akong namumuhay kasama ang mga tao.
Isa pa, kailangan n'yo ng trabahador.
Wala na kayong mahahanap na kasingguwapo at kasing-sipag ko.
Ang kapal!
Oo nga…
nag-iisa ka lang.
Oo naman.
Pambihira.
SUNWOL FOUNDATION
"Pag walang kapangyarihan, wala ring pinagkaiba ang demonyo sa tao…"
Director Jeong!
Diyos ko. Director Jeong!
Tinakot mo ako. Ano ka ba, kalabaw?
Director Jeong.
Ga-young. 'Wag mo akong lapitan.
Nakaligtas na ako sa kamatayan. Balak n'yo ba akong patayin ulit?
Akala talaga namin tuluyan na kayong nawala.
Ano'ng sinasabi mo? Demonyo ako.
Bakit ako mamamatay?
Tapos na ang Pasko. Bakit pa tayo mag-aayos ng puno?
Paki nila.
Ngayon pa lang magsisimula ang Pasko natin.
Unti-unti ko nang nauunawaan ang sinabi mo noon tungkol sa Pasko.
Ano'ng ibig mong sabihin?
Na iba ang saya tuwing Pasko.
Gano'n din ako.
Iba ang saya ko pag kasama kita.
Ikaw siguro ang Pasko ko.
Pakiramdam mo ba parang bata ka ulit?
Gano'n na nga.
Ito ang pinakamahalaga sa lahat.
Puwede mo bang sabihin sa 'kin…
kung ano ang naging kasunduan n'yo ni Papa?
Gusto kong malaman,
kahit alam kong masasaktan ako.
No'ng araw na 'yon…
umuulan nang malakas.
Balitang trapiko muna.
Labindalawang sasakyan ang nagkabanggaan
sa intersection sa katimugang bahagi ng Seongsu Bridge
dahil sa malakas na ulan.
Honey.
Ayos ka lang ba?
Dok!
EMERGENCY MEDICAL CENTER
Malapit na tayo.
Kaunting tiis na lang, honey.
Sandali lang, dok!
Pakitingnan po ang asawa ko. Naaksidente kasi kami.
Pasensiya na, pero puno na kami kahit sa emergency room.
Humanap na lang kayo ng ibang ospital. Pasensiya na.
Honey!
Parang may mali.
Hindi. Hindi puwedeng mangyari 'to.
Tulong!
Tulungan n'yo kami!
Pakiusap, iligtas n'yo ang asawa ko.
Hindi, honey.
Tulungan mo kami.
Mamamatay ang asawa ko kapag hindi siya agad natingnan ng doktor.
Dalawang buhay ang maililigtas sa pagtupad ng isang hiling.
Puwede na.
Tutuparin ko ang kahilingan mo.
Sa isang kondisyon.
Kahit ano pa 'yan.
Gagawin ko ang lahat.
Ayaw mo ba munang marinig?
Baka pagsisihan mo.
Hindi.
Hinding-hindi ko pagsisisihan 'yon.
O, sige. Bahala ka.
Iniligtas mo rin pala ako noon.
Hindi ako.
Kundi ang papa mo.
Nailigtas ka…
dahil sa sakripisyo niya.
Bakit hindi mo sinabi sa 'kin kaagad?
Ayaw ko nang guluhin pa ang isip mo.
Dahil totoo naman, e.
Naging miserable ka dahil sa 'kin.
Hindi mo ako ginawang miserable.
Sampung masasayang taon akong namuhay kasama ang mga magulang ko.
Ginawa nila ang lahat para masulit
ang bawat sandali,
siguro dahil alam nilang kakaunti lang ang oras nila na kasama ako.
Iniligtas mo 'ko.
Sa dati kong buhay
at sa buhay ko ngayon.
Iniligtas mo rin ako.
Iniligtas mo 'ko…
mula sa walang-hanggang pagkawasak.
MIRAE F&B
Magandang umaga po.
Magandang umaga rin sa inyo.
Kumusta kayo?
Magandang umaga po.
Salamat, Ms. Shin.
Hindi, ako nga ang dapat magpasalamat.
Masaya akong makita kayo ulit.
Ako rin.
Hinihintay na kayo ni Mr. Ju Seok-hoon.
Ang tagal nilang nawala, ha,
pero parang mas masaya sila ngayon.
Matagal na silang ganiyan.
Silang dalawa ni Ms. Do at Mr. Jeong.
Malamang nagbakasyon sila.
Hindi. Pakiramdam ko may iba pang dahilan.
Tulad ng?
Ewan ko.
Pero ang lakas ng kapit nila sa isa't isa,
na parang may nalagpasan silang matinding problema.
Matapos kong marinig ang walang-katuturang sinabi mo,
kumbinsido na akong nagbakasyon nga sila.
Maniwala ka, hindi 'yon dahil do'n.
Mr. Jeong.
Di ba sabi ko sa 'yo hindi ako papayag na saktan mo si Do-hee?
Ano'ng problema nito?
'Wag na 'wag ka nang mawawala ulit, kung hindi, pagsisisihan mo.
Patay na patay ka talaga sa 'kin.
Oo na, bitawan mo na 'ko.
Masaya akong nagbalik ka na.
Sabing oo na, e.
Ano ba! Nagdidikit ang mga tainga natin.
Do-hee, tulong.
Tingnan mo 'ko.
- Ingatan mo ang sarili mo. - Do-hee.
Do-hee.
Oo na nga.
- Dalawang sabaw sa table seven. - Ito na ang dalawang mangkok ng kanin.
- Nabusog ba kayo? - Oo, napakasarap.
Salamat.
Pag nakaipon kayo ng sampung tatak, may libre kayong rice soup.
Salamat.
Pagsisilbihan ulit namin kayo sa susunod!
- Pagsisilbihan namin kayo! - Pagsisilbihan namin kayo!
Buti pa ang iba pinagsisilbihan n'yo.
CONGRATS SA PAGBUBUKAS N'YO PAALAM, UNDERWORLD, HELLO, SUNNY SPOT
Maligayang pagdating po, boss.
- Maligayang pagdating po! - Maligayang pagdating po!
Nag-abala pa kayo.
Balita ko sikat daw ang rice soup n'yo.
Bigyan mo nga ako ng isa.
Gusto ko 'yong may iba't ibang sahog.
Isa ngang napakasarap na rice soup na may iba't ibang sahog!
- Rice soup na maraming sahog! - Rice soup na maraming sahog!
Libre ba 'yong kakainin ko?
- Nakasulat po "9,000 won", di ba? - Sige, aalis na ako.
Biro lang. Siyempre libre na.
Kumusta na?
- Parang namayat kayo. - Hindi ako nakakakain nang maayos, e.
Ano?
Higit sa kalahati ng board ang kumakampi kay Do Do-hee?
Pambihira naman talaga!
Talaga bang magiging chairman ang buwisit na Do-hee na 'yon?
Hindi ako puwedeng sumuko.
May huli pa akong alas.
Ano'ng ginagawa n'yo rito?
Mayroon kaming…
mahalagang pag-uusapan.
Nandito po si Ms. Noh Su-ahn, ang nagpapanggap na kapamilya n'yo.
Bumati kayo.
- Hello po, chairman. - Hello po, chairman.
Ano'ng ginagawa n'yo rito ng mga anak mo?
Patawad sa lahat, Do-hee.
Taos-puso akong humihingi ng tawad.
Naaalala mo ba?
Tuwang-tuwa sa 'yo si Austin noon.
Si Justin po ako.
Este, tuwang-tuwa lagi si Justin sa 'yo.
'Wag mong alalahanin ang kinabukasan ng Mirae Group.
Sumasailalim na sina Austin at Justin sa training.
Maaasahan mo ang pinagsamang suporta nila sa hinaharap.
Si Justin sa kaliwa mo at si Austin naman sa kanan.
Ang galing, di ba?
Puwede ring si Justin sa kaliwa at si Austin sa kanan.
Si Justin sa kaliwa, si Austin sa kanan mo.
Silang dalawa.
Do-hee!
Mas gagalingan ko pa sa susunod.
Balang araw, makikita mo rin na sinsero ako.
Pamilya tayo, di ba? Do-hee!
Justin?
Austin?
Tara na.
Pamilya?
CIVIL AFFAIRS OFFICE
BISITA PANGALAN: DO DO-HEE
RELASYON: KAPAMILYA
Parang walang nangyari, a.
Bato nga talaga ang puso mo.
Namatay na ang lahat nang nasa paligid mo nang dahil sa 'yo,
pero di ka man lang nababahala.
Ikinalulungkot kong sabihin 'to,
pero nabigo ang plano mong manira ng buhay.
Nagbalik na si Gu-won,
at kita mo naman, wala akong galos.
At akala mo ba maniniwala ako?
Tingnan mo 'ko.
Hindi ako nasasaktan sa mga sinasabi mo.
Imposibleng nagpapanggap lang ako, di ba?
Ang kaisa-isang bagay na nasira mo
ay ang sarili mo.
Tumahimik ka!
Noh Suk-min!
Huminahon ka, Noh Suk-min!
Kapag nakalabas ako rito,
ako mismo ang papatay sa kanila.
Kahit gaano pa katagal ang abutin,
papatayin ko sila.
Mama.
Bakit ganiyan kayo makatingin sa 'kin?
'Wag n'yo akong tingnan nang ganiyan!
Tama na!
Tulong! Tulungan n'yo 'ko!
Hoy!
Sabing tama na!
Umalis na kayo!
Ma'am, ipapakuha ko na po ba ang mga gamit?
Oo, sige.
Ma'am…
Ano po ang gusto n'yong gawin dito?
DAN CERTIFICATE JIU-JITSU 2 DAN, NOH DO-GYEONG
- Pakitapon na lang. - Sige po.
Ano ba 'yan. Di ka kasi nag-iingat, e.
Pasensiya na po.
10 TAON ANG NAKARARAAN
Pupunta ka ulit sa gym?
Alam mo ba kung anong oras na?
Bakit mo ba ginagawa 'to?
Kailangan ko pong protektahan…
ang sarili ko…
at kayo.
Do…
Do-gyeong!
Pero para sa…
PANTANGGAL NG TAGHIYAWAT
Naku.
Pasensiya na.
Ayos lang po. Mayroon na ako n'ong para sa sugat.
- Mama. - O?
Aalis po muna ako.
Araw-araw tayong magvi-video chat.
Nakakalungkot isiping mag-isa ka lang sa ibang bansa.
Gusto kong masaya ang paghihiwalay natin.
Ingatan mo ang sarili mo sa England.
Kahit ayaw mo n'ong pagkain, 'wag kang magpapalipas ng gutom.
- Oo. - Hinay-hinay lang sa pag-eensayo.
At bago matulog…
Tama na.
Jin Ga-young.
Aalis ka na lang ba nang hindi nagpapaalam?
Baka kasi magbago pa ang isip ko pag nakita ko kayo.
Ito.
Nabasa ko na madalas daw umulan sa England.
Dalhin mo 'to.
Puwede naman akong bumili roon.
Gusto niyang maalala mo siya tuwing umuulan.
'Yan ang magsisilbing alaala niya sa 'yo.
Sobra naman 'yon. Payong lang 'to.
O sige.
Kung…
Kung sakaling babalik ka,
tatanggapin ka namin dito…
anumang oras.
Kita mo na? Ginugulo n'yo ang isip ko, e.
Sana maging masaya ka, Director Jeong.
Ikaw din, Mr. Park.
Sir, sandali lang.
Sabi na, e.
Wala akong mapapala sa pagpunta ko rito.
Ayos ka lang ba?
Uy.
Ano'ng nangyari sa mukha mo?
Halika rito.
Sabing halika rito.
Ikaw ba ang tatay niya?
Ano ngayon?
Wala kang karapatang saktan siya.
Hindi ko siya sinaktan. Nadapa siya habang naglalaro.
Sino ka ba?
Bakit ka ba nangingialam…
Ito po ba 'yong presinto?
May isusumbong lang akong pang-aabuso ng bata.
Hoy, ibaba mo 'yan.
- Oo, nandito ako sa… - Aba, loko 'tong…
Hindi n'yo ba alam kung ano ang isang tagabantay?
Ako ang magulang niya.
Hindi ko ba puwedeng disiplinahin ang sarili kong anak?
Anong kalokohan 'to?
Mukha n'yo, pang-aabuso sa bata.
Nadapa siya habang naglalaro, 'yon lang.
Maiiwan na ako ng eroplano kapag hindi pa ako umalis.
Hindi pa ba tayo aalis?
Ta-da.
Para sa 'yo 'to.
Bagay sa 'yo.
Anghel po ba kayo?
Anghel ba kayo?
Ako? Paano mo naisip 'yon?
Iniligtas n'yo ko.
Oo, anghel ako.
Tawagan mo 'ko pag may nangyari ulit.
'Wag mong kalimutan.
Ang mga anghel…
hinding-hindi ka nila ililigtas.
…palagi ka nilang ililigtas.
Sige po, anghel.
Aalis pa ba tayo o ano?
Hindi na.
May kailangan pa akong gawin dito.
Uminom ka.
Nabalitaan kong aalis ka na raw sa board.
Balak akong magtayo ng institusyon para sa mga batang biktima ng pang-aabuso.
Alam kong hindi sapat 'yon para makabawi ako
sa lahat ng kasalanang nagawa ko.
Pero…
Ayoko nang magbulag-bulagan.
Patawad
dahil nagbulag-bulagan ako nang mahabang panahon.
Salamat at nakahanap ka rin ng lakas ng loob.
Sabihan mo lang ako kung kailangan mo ng tulong
sa itatayo mong institusyon.
Sige,
makakaasa ka.
Sabi ng mga baraha ko, magkaka-boyfriend ako ngayong taon,
pero buong taon na akong single.
'Wag ka nang malungkot, Ms. Choi.
May isang araw pa naman bago matapos ang taon.
Tama. Masyado pang maaga para sumuko.
Mas pinapasama n'yo lang ang loob ko.
Gayumpaman,
gusto n'yo bang mag-team dinner tayo?
Sige!
Ituloy natin ang team dinner na 'yan.
Mukhang tumatanda na rin ang isang 'to.
Mahilig ka na rin ba sa team dinner ngayon?
Kayo na lang.
Gusto kong magbagong taon kasama ang pamilya ko.
Pamilya mo rin naman kami, di ba?
Hay, naku. Wala ba kayong mga personal na buhay?
Ako wala, maski sa bahay.
Sige, ituloy natin ang team dinner.
Ms. Shin!
Saan tayo pupunta?
Makinig kayo, may sasabihin ako.
Bakit mo ginagawa 'to?
May relasyon kaming dalawa.
Ang lalaking ito, si Mr. Park Bok-gyu, ang boyfriend ko.
Siya ang pinaka-inosente at pinakamabuting tao sa buong mundo.
Ms. Shin.
- Gano'n ba? - Gano'n ba?
Gano'n ba?
Buti naman at umamin na kayo.
Sa wakas.
Ang hirap kayang magkunwaring walang alam.
Ibig sabihin, matagal na kayong naghihinala?
Hindi naman sa naghihinala kami.
Magpakuha lang tayo ng isa.
Oo nga. Isa lang, tapos alis na tayo.
Basta aalis na tayo pagkatapos ng isa, ha?
Oo nga, isa lang.
Ang cute mo.
Ayos.
Ang ganda ko ba?
- Hindi. - Sa ngalan ng pag-ibig at hustisya…
- Hindi ba si… - Miss…
Shin?
Hindi ba parang
umamin na rin kayo sa buong mundo n'on?
MAKALIPAS ANG APAT NA BUWAN
Paano mo nagagawa 'yan?
Sir.
Tama na ang pag-eehersisyo. Tayo na.
Hindi ako puwedeng mamatay nang ganito.
Kamakailan lang,
nalaman kong may malubhang sakit si Mama.
Kapag namatay na siya,
saka ako sasama sa 'yo.
Tumigil ka na nga. Baka maawa pa ako sa 'yo, e.
Si Mama…
malulungkot siya nang husto pag nawala ako.
Maawa ka sa 'kin.
Sandali lang.
Magpahinga ka muna.
Ano 'yon, Mr. Park?
Nagbasa ako tungkol kay Oh Jin-sang, 'yong may kontratang matatapos ngayon.
Basura pala talaga ang isang 'yon.
Madalas niyang bugbugin ang mama niya,
at higit sa sampung beses na siyang inireklamo.
Humiling lang sa 'yo ang gagong 'yon na palakasin mo siya
para makapanakot ng tao.
At hindi lang 'yon, ha.
Hindi, sapat na 'yon.
Salamat.
Para saan?
Dahil sa pagiging…
gago mo.
Naintindihan ko.
Parating na ang chairperson.
MIRAE GROUP CHAIRPERSON
Nakaabot pa ako.
"Maging Zero sa Tulong ng Banal na Espiritu"?
Nagsisi na ako at ngayon Katoliko na 'ko, gaya ni Mama.
Para itong hybrid ng pananampalataya ko at pagbabawas ng timbang.
MABUSOG SA PANANAMPALATAYA
- Ano'ng ibig sabihin ng "zero"? - Zero ang laki.
Hindi lang dapat kaluluwa ang inaalagaan, kundi pati ang katawan.
Pasensiya na, nahuli ako.
Marami lang akong inaral na dokumento bago ang unang miting ko bilang chairman.
Magsimula na tayo.
Bago natin simulan ang miting, magre-report ang bawat subsidiary
ng performance nila sa unang bahagi ng taon.
Nabasa ko na ang mga report.
Tumaas ang operating margin natin ngayon kumpara sa nakaraang taon.
Gayumpaman, ayon sa pananaliksik ko,
nagbunga ang resultang ito mula sa malaking kabawasan
sa mga gastos ng empleado at mga benepisyo nila,
na siyang pinakamadaling paraan para pataasin ang numero.
Kahit mahalaga ang resulta, mas mahalaga ang proseso
ng pagkakaroon ng magandang performance na pangmatagalan.
Simula ngayon,
hindi na gagamit ng madaling paraan ang Mirae Group
para makakuha ng gano'ng resulta.
Ang galing n'yo po, sir.
- Salamat sa pagsisikap n'yo. - Salamat.
Talagang pinaghandaan mo, a.
Magaling kasi akong manaliksik.
Siyanga pala, Do-hee,
sigurado ka bang ayos lang sa 'yo na ako ang umupong chairman?
Ayaw na ayaw kong humihingi ng kahit anong tulong kay Madam Ju.
Kung ako ang naging chairman,
dahil 'yon sa kagustuhan ni Madam Ju.
Isa pa, nakakahiyang humingi ng tulong sa kaniya ngayon.
Ganiyan ka nga.
Matagal ko nang alam kung gaano ka kahusay.
'Wag kang makampante.
Baka kapag lumaki ang kompanya ko, maagaw ko sa 'yo ang Mirae Group.
- Seok-hoon. - Uy, Su-ahn.
Ang husay mo.
Iba talaga kapag bata ang namamahala.
Salamat.
Naaalala mo ba?
Tuwang-tuwa sa 'yo si Austin noon.
'Wag mong alalahanin ang kinabukasan ng Mirae Group.
Sumasailalim na sina Austin at Justin sa training.
Si Justin sa kaliwa mo at si Austin naman sa kanan.
At maaasahan mo rin ang suporta ko.
- Su-ahn. - Ano?
- Baguhin mo ang linyahan mo. - Nasa likod mo lang ako.
Alagaan mo ang sarili mo.
Kumain ng masustansiya at mag-ehersisyo.
Tandaan mo, nasa likod mo lang ako.
CHIEF PROSECUTOR CHOI WOO-SUN
Oo. Sige, sige.
Pinagtibay ng Korte Suprema ang parusang kamatayan.
Ang ibig sabihin, imposible na siyang mabigyan ng parol.
Habambuhay nang mabubulok sa bilangguan si Noh Suk-min.
Salamat naman.
Hindi na siya makakapanakit pa ng iba.
Nga pala,
may natuklasan ako habang nag-iimbestiga ako,
at sa tingin ko, dapat mong malaman 'to.
Nagpatingin pala sa doktor si Chairwoman Ju Cheon-suk
bago siya namatay.
A, oo.
'Yon 'yong kondisyon ko
para pumayag akong makipag-blind date sa 'yo.
Pero lumabas sa pagsusuri
na mayroon pala siyang malubhang kaso ng pancreatic cancer.
Ano?
Ano'ng ibig mong sabihin?
Ayon sa doktor,
alam daw niya kung gaano kalala ang kondisyon niya.
Madam Ju.
Kaya n'yo ba ako kinukulit noon na magpakasal?
Para hindi ulit ako maiwan mag-isa?
Bakit di n'yo sinabi sa 'kin?
E di sana mas nagpakabait ako sa inyo
at minahal ko pa kayo nang husto.
Siguradong nahirapan kayo nang husto.
Sabi n'yo, kasinungalingan ang dumadaloy sa mga ugat n'yo imbes na dugo,
at totoo nga.
'Wag na kayong mag-alala.
May kasama na ako ngayon.
Puwede nang mabuhay ang tao hanggang 130 taon?
Dadaan lang ang 130 taon
sa isang kisapmata, e.
Napakaiksi n'on.
Gu-won!
Oras na para sa paborito mong cake.
Hindi!
- Di ka puwedeng kumain niyan. - Bakit?
Alam mo ba kung gaano kasama ang asukal sa tao?
Tigilan mo ang pagkain ng mga 'to para humaba ang buhay mo.
Kaunti lang naman, e.
Hindi! 'Wag.
Hindi puwede.
Kompanya ng dessert ang pinatatakbo ko.
Simula ngayon, masusustansiyang pagkain ang ibebenta mo.
Ako na ang kakain ng lahat ng 'to.
- Mamigay ka. - Hindi.
Masama 'to sa 'yo. Ako na ang uubos.
- Bakit? - Iba na lang ang kainin mo.
Uminom ka na lang doon ng red ginseng o ano man.
Ako ang bumili nito.
Tingnan mo ang tanawin sa gabi.
Hindi mo makikita kung gaano kaganda 'yon.
Pero hindi ko maalis ang mga mata ko sa 'yo, e.
Hindi ko mapigilan.
Do-hee.
Masyadong mabilis
ang takbo ng oras mo.
'Yon ang dahilan
kaya nagiging mahalaga ang sandaling ito.
- Mr. Park. - Director Jeong.
Makinig ka. 'Wag na 'wag kang magpapakasal.
- Ha? - Nag-away kami ni Do-hee,
at buong araw siyang nagpapatugtog ng mga himno
mula sa iba't ibang mga relihiyon.
Ibebenta pa raw niya ang kaluluwa niya para lang inisin ako.
Ito pa!
Hindi ba't masyado itong pambata?
Tingin ba niya isa 'tong talaarawan?
Ginagawa niya kahit ano'ng gusto niya.
Director Jeong.
Bakit hindi mo ako kinakampihan?
Bakit di mo ako matingnan nang maayos? Ano ba 'yon?
Ano?
Asawa ko.
Puwede ba tayong mag-usap?
Akala ko tapos na tayong mag-usap.
Hindi pa.
Aasikasuhin ko muna 'yong pagtatanghal.
- Hoy, kalabaw, 'wag kang umalis. - Paalam, Mr. Park.
Maiwan ko muna kayong dalawa.
Ano 'to? Palaka?
Ang cute naman.
May palaka, may bulaklak,
- may sisiw… - Asawa ko.
Kinakabahan ako pag tinatawag mo 'ko nang ganiyan, e.
- Ano 'yon? - Wala.
Mahirap bang magsabi na gagabihin ka ng uwi?
Nakakalimutan ko lang kasi ang dami kong ginagawa.
Ginagabi ka rin sa paggawa ng mga kasunduan pero di ka nagsasabi.
Ibang usapan 'yon.
Paano naging iba?
Sa tingin mo, mas mahalaga ang trabaho ng mga tao kaysa sa ginagawa ko?
Alam mo ba kung gaano kahirap na makipagkasundo lang sa mga gago?
Sinasabi mo bang
mahalaga ang ginagawa mo at walang kuwenta ang trabaho ko?
- Di 'yon ang ibig kong sabihin. - Ewan ko sa 'yo.
Naiipit sa gitna ng galit at kamalasan,
walang tigil nating
sinasaktan at winawasak ang kaluluwa ng isa't isa.
Gayumpaman,
sa kabila ng lahat ng 'yon,
patuloy ang takbo ng buhay natin
at ang pag-ikot ng mundo.
Siguro dahil mas maraming tao
ang pinipiling iligtas ang iba
gamit ang pag-ibig at tiwala.
Bitawan mo 'ko.
Inis na inis ako sa 'yo.
Mahal kita.
Sobra.
Inis na inis ako sa 'yo,
pero mahal na mahal din kita.
Do-hee.
Ikaw ang lahat sa akin.
Ang babaw talaga ng mga tao.
- Maganda 'to. - Ito kaya?
Medyo…
Kung gusto mo ng matingkad, ano kaya kung asul?
- Puwede rin. - Ano sa tingin mo?
- Walang dating, e. - Walang dating?
E kung pink kaya?
- Cute 'yan. - Di ba?
- Gusto mo? - Oo.
Alam n'yo ba kung bakit naglaho ang mga dinosaur?
- May sumalpok na kometa sa… - Dahil sa pamumuhay nila.
Dahil hindi umayon ang pamumuhay nila sa laki nila.
Mali.
Dahil hindi nila nabalanse ang buhay at trabaho.
Umuwi na tayo.
- Umuwi na tayo! - Ayos!
- 'Yon ang sinasabi ko! - Ayos!
- Umuwi na tayo!
Tayo na!
Umuwi na tayo!
Isa pa?
Gu-won!
Mahal kita.
Kahit mawasak natin ang isa't isa paminsan-minsan,
tayo rin ang magsasalba sa isa't isa.
Kung gayon,
tayo ang kasiraan
at kaligtasan ng isa't isa.
Tagapagsalin ng subtitle: Alfred Brian