Je vraagt je af...
...waarom zoveel mensen zo diep geraakt zijn door John Lennons dood.
We zullen nu tien minuten in stilte bidden, zoals Yoko Ono vroeg...
...voor Lennons ziel.
Dames en heren, schakelt u alle radio's uit.
Stopt u met de verkoop van merchandise.
Mediteert u in stilte.
We beginnen nu.
Laten we bidden. Dank u.
GEEF VREDE EEN KANS
Loopt u door.
Op 8 december 1980 werd John Lennon voor z'n huis in New York vermoord.
Iedereen naar de overkant van de straat. Vooruit.
Ondanks de ernst van de misdaad is het nooit tot een zaak gekomen.
Bij de juryselectie bleek al dat er geen juryrechtspraak zou volgen.
De precieze toedracht is dus nooit in 't openbaar vastgesteld.
Iedereen weet wie John Lennon was.
Nu proberen we te begrijpen wie zijn vermoedelijke moordenaar is.
Onduidelijkheid heeft geleid tot samenzweringstheorieën.
Bij de FBI stond Lennon te boek als politieke dreiging.
VERTROUWELIJK
Op 't hoogste niveau werd actie ondernomen om iets aan 't Lennon-probleem te doen.
Nu, veertig jaar later, laten getuigen voor het eerst van zich horen.
Het is lang geleden. Tijd om het op te tekenen. Het kan maar gebeurd zijn.
We verdiepen ons in de moordenaar.
Een moordenaar die een muzikaal genie...
...en een van de meest uitgesproken vredesactivisten ooit vermoordde.
Niemand geeft vrede ooit een kans.
Gandhi en Martin Luther King moesten 't met de dood bekopen.
DE VANGER IN HET GRAAN
AFLEVERING 1
DE LAATSTE DAG
VERTELD DOOR KIEFER SUTHERLAND
Eind jaren 70 trok Lennon zich terug uit de openbaarheid.
Hij woonde in het Dakota-gebouw aan Central Park in New York.
Daar sloot hij zich op met z'n vrouw, Yoko Ono, en hun zoontje Sean.
Een producent voor RKO Radio, Laurie Kaye, vliegt op 8 december 1980 naar New York...
...voor haar droomklus: een interview met John Lennon.
Dat was het einde voor me. John was m'n idool, m'n icoon.
Ik was altijd al fan van The Beatles geweest.
John was al vijf jaar niet meer actief.
Hij gaf ook geen interviews meer.
Hij was in feite volledig van de aardbodem verdwenen.
De assistenten lieten ons binnen.
Sorry dat ik laat ben. Ze zou me waarschuwen.
Hij kwam binnen en ging zitten.
Yoko zat er ook bij.
Nee, ze waren gewoon aan het wachten.
Dit is z'n laatste interview ooit.
Is dit de microfoon?
Laat me ontspannen. - Zo.
14:30 UUR
Hallo, test.
Loopt de band? - Ja, schat.
Oké, als je zover bent.
Hoe voelt het om na vijf jaar radiostilte van je te laten horen?
Ik zeg: 'Hier ben ik. Hoe is het ermee?
Hoe is het met je relatie? Leven jullie nog?
Wat waren de jaren 70 vreselijk, hè? Laten we er in de jaren 80 wat van maken.'
Het was geweldig om met hem over z'n politieke standpunten te praten.
NOOIT MEER OORLOG
Mensen zijn in staat de maatschappij te creëren die ze willen.
Het is tijd voor verandering.
We denken verdeeld te zijn in stukjes: landen, geslachten, rassen.
Dat is lachwekkend.
Stel je voor dat er geen landen of religies waren.
Stel je dat eens voor. Zou dat zo erg zijn?
Hij was heel enthousiast over z'n terugkeer in de muziek.
Je zag in z'n ogen wat het voor hem betekende.
Een kunstenaar of dichter dient uit te drukken wat we allemaal voelen.
Niet als prediker of leider, maar als weerspiegeling van ons allen.
M'n werk is pas voltooid als ik dood en begraven ben.
Hopelijk duurt dat nog heel lang.
Tijdens het interview verzamelt zich buiten een groep fans.
Conciërge Jay Hastings houdt ze in de gaten.
Waarom hebt u er nooit over gesproken?
Ik wilde geen problemen.
Maar nu?
Het is lang geleden. Tijd om het op te tekenen. Het kan maar gebeurd zijn.
Conciërge zijn? Dat is voornamelijk beveiliging.
Maar zonder wapen, traangas of dat soort dingen.
Alleen een alarmknop op het bureau.
Er waren altijd mensen op straat die door het hek riepen.
Dat weergalmde op de binnenplaats. 'Hé John', of wat dan ook.
Hij is er niet. Niemand thuis. Eruit.
Ook portier Joe Many werkt die avond in het Dakota-gebouw.
Er hingen al mensen rond.
Groupies verzamelden zich voor het gebouw.
Ze wisten dat als je lang genoeg wachtte...
...je kon uitzoeken wanneer iemand ging wandelen, ontbijten of lunchen.
Of in de auto stapte naar de studio.
Een van de mensen voor het gebouw valt Joe op die middag.
Het was een korte, gezette man.
Hij hing niet rond bij de rest.
Die klitten samen terwijl hij achter hen stond te luisteren.
Ik vroeg hem: 'Wat doe je hier?' Hij zei dat hij Johns handtekening wilde.
Hij zei dat hij geen fan was van de muziek, maar verzamelaar was.
Ik geloof dat hij zei dat hij dingen zoals vlinders verzamelde, of zoiets raars.
Wanneer wordt dit uitgezonden?
Ik wil het horen. - Je krijgt een kopie.
Ik wil het horen.
Yoko werd gebeld en zei tegen John: 'We moeten gaan.'
Wat staat er? - Het is aan jou gericht.
Ik schrijf er nog een keer met balpen over, zodat het goed doordrukt.
Yoko, ik doe het nu hier.
VOOR LAURIE, LIEFS, YOKO ONO
Dit geweldige stel. Het voelde of er echt een klik was.
Graag gedaan. Ik ben zelf ook fan.
Ze zouden de avond in de studio doorbrengen.
16:30 UUR
We verlieten samen het gebouw.
Voor het Dakota-gebouw stonden beslist meer mensen...
...Beatles- en Lennon-fans, dan toen we aankwamen.
We liepen naar buiten.
Een vrij irritante kerel kwam naar me toe.
Hij vroeg: 'Heb je hem gesproken? Heb je z'n handtekening?
Heb je hem gesproken? Heb je z'n handtekening?'
We dachten dat hij zou weggaan. Niet dus.
John en Yoko stapten in de limo en reden weg.
Toen kwam die kerel weer naar me toe.
'Nou? Wat zei hij?' Ik draaide me om en liep gewoon weg.
John en Yoko gaan naar de opnamestudio...
...om een nieuwe single af te ronden met producent Jack Douglas.
We werkten aan een plaat. Het was geweldig.
Hij zat er weer helemaal in.
Hij had extreem veel zelfvertrouwen.
Hoe moet ik inzoomen?
De voorste is scherpstellen, de achterste zoomen.
Een film is goed als je naderhand zelf een film wilt maken.
'Had ik die maar gemaakt. Ik ga er een maken.'
Als ik een mooie plaat hoor, wil ik die maken.
'Ik maak er zo eentje.'
Eenendertig en 32, toch?
Leid ze door de noise gate en stuur een signaal...
Zodra we bezig waren, kwam z'n creativiteit echt...
Die voelde je.
Alles lukte. Hij was heel gelukkig.
Johns fijne thuissituatie, vooral z'n rol als vader voor Sean...
...heeft hem geïnspireerd om weer muziek te maken.
Op dat televisiescherm daar was een foto van Sean te zien.
Als je naar de luidsprekers keek, zag je hem.
Z'n foto hing daar altijd, zodat hij altijd naar me keek.
Alles draaide om Sean.
Hij zei: 'Ik kan niet stoppen. Ik ben zo lekker bezig dat ik niet wil stoppen.'
Ik ben vijf jaar niet in de studio geweest.
Hij is dus gewend dat ik er altijd ben.
En op een dag zei hij: 'Weet je wat ik later wil worden?'
En ik zei: 'Nee, wat dan?' Hij keek me aan en zei: 'Gewoon een papa.'
Ik weet niet of het komt doordat we op dezelfde dag geboren zijn.
We zijn haast een tweeling.
Als ik verdrietig ben, wordt hij dat ook.
Dus ik heb nu meer reden om gezond en positief te blijven.
De tijd die ik met Sean doorbracht gaf me inspiratie.
Ik probeer niet te concurreren met m'n vroegere zelf.
Paul en ik hebben heel wat liedjes geproduceerd.
Maar na verloop van tijd was het niet leuk meer.
Ik probeer er weer plezier in te hebben.
Men doet of John en Yoko het einde van The Beatles betekende.
Maar we zijn langer samen dan The Beatles.
Die avond waren we klaar met mixen en het lastigste zat erop.
We wisten dat we er waren.
Het laatste wat ik van hem zag, was dat hij in de lift stapte.
Toen de liftdeuren dichtgingen, stond hij voor me met een brede glimlach.
Hij was zo tevreden over hoe het die dag was gegaan.
En hij zei tegen me: 'Ik zie je morgenochtend om 9.00 uur.' Heel opgewekt.
22:40 UUR
Die man stond bij de entree van het gebouw.
Ik vroeg: 'Wat doe je hier nog steeds?' Hij zei: 'Ik wil Yoko's handtekening.'
Toen ging ik weer naar beneden.
Een limousine brengt John en Yoko terug.
De New Yorkse taxichauffeur Richard Peterson reed ook naar het Dakota-gebouw.
Ik haalde twee mannen op.
Ze zaten te kletsen. Ze zeggen dat we niet luisteren, maar dat doen we wel.
Taxichauffeurs horen alles wat achterin gebeurt.
Ze gingen naar een feest in het Dakota-gebouw.
22:48 UUR
We kwamen aan.
Ik parkeerde achter een limo.
Yoko stapte uit en liep voor John uit naar het Dakota-gebouw.
M'n dienst zat er bijna op.
Ik hoorde een knal. Een autoportier sloeg dicht.
John Lennon zou er daarna wel uitkomen. Ik had hem nog nooit gezien.
Ik had iets van: John Lennon. Ik kan zeggen dat ik John Lennon heb gezien.
Je kon hem horen aankomen, want hij liep snel.
Je hoorde het...
Toen zag ik hem.
Ik zag de man.
Lennon liep naar binnen en die knul zei:
'John Lennon', en hij had... Hij stond daar.
Een zware, gedrongen man.
Ik keek naar hem. Door de voorruit van m'n taxi.
Ik zag hoe hij hem neerschoot.
Vijf schoten.
Die kerel schoot zomaar John Lennon neer.
Hij rende langs me en zei: 'Ik ben geraakt.'
Er kwam al bloed uit z'n mond en hij viel neer op de vloer.
Ik rolde hem half op z'n rug en deed z'n bril af. Die legde ik op de balie.
Yoko schreeuwde: 'Bel een ambulance.'
Dus ik rende het kantoor in.
Jay stond daar onder het bloed en hij zei niks tegen me.
Dus ik liep langs de balie...
...en John lag uitgestrekt.
Roerloos. Geen beweging. Niks.
En Yoko had zijn hoofd op haar schoot.
Hij schoot 'm neer. Ik dacht dat ze een film opnamen.
Dat dacht ik. Maar ik zag geen verlichting of camera's of zo.
Toen besefte ik: dit is geen film.
Maar die kerel stond er nog met een pistool.
Doodkalm.
Opmerkelijk genoeg blijft de schutter ter plaatse.
De eerste hulpverlener ter plaatse is Peter Cullen.
Er werd een schietpartij gemeld.
Toen we voor het Dakota-gebouw parkeerden, rende er iemand in mijn richting.
Hij rende weg van het gebouw.
AGENT
Hij zei: 'Pas op, er schiet iemand.' Ik zei: 'Daar zal je 't hebben.'
In die paar seconden flitst je leven aan je voorbij.
Ik keek rond en iedereen stond versteend. Het was net een foto.
De enige die ik daar kende, was de portier en ik zei:
'Wat is hier aan de hand?' Hij wees: 'Hij heeft Lennon neergeschoten.'
Dan arriveert agent Herb Frauenberger.
We stopten aan de westkant.
We hadden twee auto's aan weerszijden van de entree met de koplampen op de entree.
De andere eenheid hield een man tegen de muur.
We handboeiden hem. Het was vreemd.
Hij verzette zich helemaal niet.
Geen enkele weerstand.
Hij verontschuldigde zich zelfs. Hij zei: 'Sorry dat ik jullie avond heb verpest.'
Ik zei: 'Je maakt een geintje, toch? Je hebt je leven verpest.
Hoe haal je het in je hoofd?'
Iemand riep: 'Hier ligt iemand...
...die is neergeschoten,' dus gingen we met getrokken wapens naar binnen.
En het eerste wat ik zag, was een man op de grond.
Ik wist niet of hij leefde. Hij bewoog niet.
Ik zei: 'Misschien klopt z'n hart nog.' Ik draaide z'n hoofd...
...om te voelen of z'n hart klopte. Z'n hartslag was heel zwak.
Iemand die al eerder ter plaatse was, zei:
'Dat is John Lennon.' Toen besefte ik het. Ik zei: 'Lieve hemel.'
Buiten had zich een menigte gevormd.
We legden hem in onze auto en zeiden: 'Hij moet hier weg.'
We informeerden 't ziekenhuis...
...maar zeiden niet dat het Lennon was, want verslaggevers luisteren radio's af.
We wilden geen commotie creëren.
Ze brengen John naar het Roosevelt-ziekenhuis...
...een van de beste van Manhattan.
We wisten dat hij was neergeschoten en hevig bloedde.
John Lennon was altijd m'n favoriete Beatle geweest.
Tragisch dat dit de enige keer in m'n leven was dat ik 'm ontmoette.
Ik rende erheen en vroeg: 'Wat is er?' 'Een schotwond.'
We begonnen.
We waren legden een infuus aan, gaven hartmassage en kwamen in ons ritme.
Ze intubeerden hem, er werd voor hem geademd en ineens zei iemand:
'Dat is John Lennon.'
Ik zei: 'Nee. Dat kan niet.'
Ze doorzochten z'n kleren en daar zat z'n portemonnee in.
Er zaten foto's in van hem, Sean en Yoko bij een witte Rolls-Royce.
En we beseften dat 't inderdaad John Lennon was.
Terwijl de artsen bezig zijn...
...komt het nieuws van de schietpartij naar buiten.
Er komt onthutsend nieuws binnen.
Een man, voorlopig geïdentificeerd als John Lennon...
...de voormalige Beatle, is neergeschoten voor het gebouw waar Lennon woont.
Hij is naar de SEH overgebracht. Als we meer horen, hoort u dit hier.
We zoeken contact met de politie, het ziekenhuis en Yoko Ono...
...voor hun reactie en meer details.
Redacties gaan op nieuwsjacht...
...maar de aard van Lennons verwondingen is duidelijk voor de behandelende artsen.
Je houdt je handen op het hart en je duwt het in alsof het...
...het zelf doet.
Je blijft pompen.
We hoopten dat er iets...
...dat er een teken van leven zou zijn.
Helaas was het niet genoeg.
Ik denk dat we zo'n 45 minuten bezig zijn geweest voor het...
...zinloos werd en we hem doodverklaarden en stopten.
Je kon een speld horen vallen.
Je wilt meer doen, maar nu stop je en... Er valt niks te zeggen.
Helaas is het heel erg stil.
Toen hij hem had doodverklaard en het voorbij was...
...en we de kamer uitliepen, speelde de muzak 'Imagine'.
Toen besefte iedereen: shit.
Had ik meer kunnen doen? Het voelt als falen.
God zegene je.
Ik was aan het werk en m'n vrouw kwam naar me toe.
Ze was bleek en zei: 'Ik moet met je praten.'
Ze zei dat John was neergeschoten.
We stapten onmiddellijk in een taxi en de chauffeur had de radio aan.
Er werd over niks anders gepraat.
John Lennon ligt met twee schotwonden in de rug in het ziekenhuis.
Z'n toestand is nog onbekend.
Platenproducent Jack Douglas en z'n vrouw mogen het ziekenhuis niet in.
Ik ben Jack Douglas. Ik was net bij hem. - Dat weten we, maar u moet vertrekken.
Is Yoko hier? Is Fred hier? - Yoko is hier.
Kan iemand hun zeggen dat Jack er is? - Kunt u Yoko zeggen dat Jack er is?
Ik dacht dat hij was neergeschoten, maar nog leefde.
Daar hoopte ik op.
Zeg dat ik er ben. Hij was vijf minuten geleden nog bij me. Voor z'n vertrek.
We zijn hun beste vrienden. Ze heeft iemand nodig.
Kunt u haar zeggen dat Jack er is?
Het ziekenhuispersoneel moet Yoko vertellen dat John is overleden.
Ze knielde en ik knielde naast haar neer.
Ze had 'r armen om me heen en ik herhaalde dat hij geen pijn had en niet bang was.
Toen zei Yoko: 'Ik moet naar huis, naar m'n zoon.'
Ze wilde niet dat hij het op de radio hoorde of op tv zag.
Uiteraard stond er een menigte verslaggevers.
Dus ik zei: 'Stuur de chauffeur naar 59th Street. We brengen je naar de zijdeur.'
We zetten haar in de auto en ze ging terug naar huis.
We bleven daar tot was meegedeeld dat hij was overleden.
Maar...
Het was echt vreselijk.
Derde down.
Het nieuws van Lennons dood verspreidt zich.
De commentators van Monday Night Football overleggen achter de schermen...
...of ze het moeten vertellen.
Ik vind 'n sportuitzending niet geschikt voor zulk nieuws.
Jij wel? - Absoluut. Ik wel.
Ja? - Zeker.
We moeten het doen. Dat weten we.
Oké. - Wacht. Dit is tragisch.
Iedereen zal van slag zijn. - Oké, ik ga het zeggen.
Een vreselijke tragedie is net bevestigd door ABC News in New York.
John Lennon is voor z'n appartement neergeschoten.
Hij is naar het ziekenhuis gebracht, maar bleek dood bij aankomst.
Hoe ga je na dat nieuws weer terug naar met de wedstrijd?
Inderdaad. Nog drie seconden op de klok.
Hoe wist Monday Night Football dat?
Toen we in het ziekenhuis kwamen, lag er een man op een brancard.
Volgens mij was hij producent bij een nieuwsbedrijf.
Hij was op de motor aangereden door een taxi.
Dus hij had een agent gesproken.
Toen de politie het hem vertelde, wist ABC News het ook heel snel.
En daarna wist iedereen het natuurlijk.
Eén, twee. Test.
Lees die kop. - Test.
Net binnen van United Press International. Voormalig Beatle John Lennon is dood.
Hij is vanavond gedood in z'n appartement in Manhattan.
Hij zou door drie kogels zijn geraakt.
Hij is in kritieke toestand naar het ziekenhuis gebracht waar hij overleed.
POLITIE-ONDERZOEK
In een mum van tijd stonden er duizenden mensen...
...voor het Dakota-gebouw.
Naar achteren. - Van de straat af.
Hij is niet dood. Dat zeggen ze alleen maar.
De dokter zei het. - Nou en?
Ze willen gewoon dat de mensen weggaan. John Lennon kan niet dood zijn.
Achteruit. Van de straat af.
Waar ik mezelf nog jaren gek mee maakte...
...was het feit dat ik normaal gesproken met hem naar huis ging.
Ik heb me heel vaak ingebeeld dat ik met hem in die limo zat.
Dat hij uitstapte en dat ik die idioot zag staan.
Dat ik hem onder handen nam en de wereld er heel anders had uitgezien.
Als je dat te vaak doet, maak je jezelf gek.
Voor het Dakota-gebouw rouwden fans op straat.
Het verdriet om de dood van een zanger was ongekend.
John Lennon en The Beatles hadden een hele generatie beïnvloed.
Ik weet niet waar ik anders heen moet. Ik moet hier zijn. Ik kan het niet uitleggen.
Ik moest gewoon komen en zien dat dit echt gebeurd is.
Dat iemand John Lennon echt heeft doodgeschoten. Hij was een genie.
John heeft in z'n leven meer liefde gegeven...
...dan de meesten op deze aarde bij elkaar.
Wij laten zien dat die liefde niet dood is.
Al is hij dood, z'n geest leeft voort. In ons en in alle mensen die hier woonden.
Overal ter wereld wordt massaal in het openbaar gerouwd.
In de VS en Europa wordt gereageerd op de moord op John Lennon.
Hij is doodgeschoten in New York.
Liverpool in Engeland was een speciale plek vandaag.
In Liverpool kwamen in de winterzon duizenden mensen samen.
Artsen hebben 110 mensen behandeld, de meesten wegens uitputting.
Dit waren gewone mensen, het soort mensen met wie Lennon opgroeide.
Het soort mens dat hij was.
De pers is vastberaden Lennons voormalige bandleden te spreken.
Ik was geschokt. Het is vreselijk nieuws.
Wanneer... Hoe hoorde u ervan? - Ik werd vanmorgen gebeld.
Door wie? - Door een vriend.
Vliegt u over voor de begrafenis? - Dat weet ik nog niet.
Vreselijk, hè?
Oké, tot ziens. Kom.
Na de eerste schrik...
...gaat de aandacht algauw naar de gearresteerde verdachte.
...was geen overval. Kan u daar meer over zeggen?
Meer kan ik er niet over zeggen.
Maar het ging niet om een overval.
Was de arrestatie lastig? - Niet dat ik weet.
Rechercheur Ron Hoffman wordt belast met het onderzoek.
Wat is er gebeurd?
Hij stapte uit een limousine waarin hij thuis aankwam.
Hij is van achter neergeschoten in het portiek.
Luider. - Geen idee waarom? Er was geen ruzie?
We hebben het nooit over 'leidinggevend rechercheur'.
Dat hoor je voortdurend op televisie.
Ik was gewoon de man die de zaak kreeg.
Als we faalden, kwam dat door mij.
Is er een tweede verdachte? - Weet ik niet.
Een 'jonge man', zei u. Hoe jong? - U valt me lastig. Dat weet ik niet.
Sorry, we... - Weet ik niet. Rond de 20.
Ik zag hem heel kort.
Ik wist onmiddellijk dat dit een belangrijke zaak zou worden.
We konden ons geen fouten permitteren.
De dader was gearresteerd...
...en opgebracht om proces-verbaal op te maken.
Het was een drukte vanjewelste.
De telefoon begon te rinkelen.
Ik werd van over de hele wereld gebeld.
Ik ervoer meer druk dan anders.
Veel meer. - Baas.
De rechercheurs verhoorden hem.
Ze wilden weten wat er in hem omging.
Hij zat niet in de cel, maar in het kantoor van een rechercheur.
Hij zat en drie of vier mannen praatten met hem.
Ze zagen dat hij geen gewelddadig persoon was.
Geen type van wie je verwacht dat hij iemand neerschiet.
Hij zag eruit als een nerd.
Ze probeerden zoveel mogelijk uit hem te krijgen...
...door hem een beetje te bespelen.
Ze waren aardig tegen hem, zodat hij wat meer zou zeggen.
Dat was het idee.
Bij elke arrestatie belden we het Bureau of Criminal Identification.
Om aan iemands strafblad te komen.
We wisten niks van deze man.
Ik had niks. Helemaal niks. Hij was een onbeduidend persoon.
Hij kwam hier zonder strafblad of wat dan ook.
Naarmate 't nieuws zich verspreidt, melden getuigen zich.
Taxichauffeur Mark Snyder komt aan op 't bureau.
Ik wist dat ik die man in m'n taxi had gehad.
Hij bleef naar Lennon vragen. Hij kon het geweest zijn.
Ik ging naar 't bureau waar hij werd vastgehouden en vertelde het verhaal.
Ik had nachtdienst.
Ik reed met m'n taxi de stad in, noordelijk op 8th Avenue.
Ik zag dat iemand me aanhield.
Hij droeg een reistas en leek in het leger te zitten.
Het eerste wat hij zei, was: 'Ik ben producent voor The Rolling Stones.
Ik kom net terug van een opnamesessie met The Beatles.
Ze zijn weer samen.' Wat moest ik daarop zeggen?
'Tuurlijk, ja.'
Ik vroeg: 'Herinnert u zich een nieuw nummer?'
Toen werd hij boos. 'Dat zeg ik niet. Laat maar.'
Hij zat driftig in een notitieboekje te bladeren.
In de achteruitkijkspiegel zag ik dat het leeg was.
Hij zei: 'Laat me er hier uit.' Dus dat deed ik.
Hij liep naar de bestuurderskant van de auto. Ik deed het raam open.
Hij betaalde me.
En toen zei hij: 'Ik ben Mark David Chapman. Je zal mijn naam niet vergeten.'
Voor het onderzoeksteam is duidelijk dat de zaak uitzonderlijk is.
Er valt geen logica in te ontdekken.
Wat ongewoon was, was dat hij bij z'n aanhouding...
...het boek De vanger in het graan aan het lezen was.
Hij stond daar om opgepakt te worden.
Hij had zo Manhattan in kunnen lopen. Dan had ik hem nooit gevonden.
Was hij alleen?
Had hij een geheime handlanger?
Als iemand een ander vermoordt, is daar een reden voor.
Wat was zijn reden?
VOLGENDE KEER
Bij de FBI stond Lennon te boek als politieke dreiging.
Als ik de deur uitging, stonden er altijd mensen.
Ze volgden me naar de auto.
Ik besefte dat het ernst was. Ze hadden het op me gemunt.
We zijn hier om onze jongens naar huis te halen.
Op 't hoogste niveau werd actie ondernomen om iets aan 't Lennon-probleem te doen.
Vertaling: Willemijn Cornelissen