Jest tu około 500 osób
z dziwnymi wyrazami twarzy.
Wyglądają... Nie wiem, trudno to opisać.
Są oszołomieni.
Nie mogą uwierzyć, że John Lennon nie żyje.
To posępny tłum. Nie przyszli rozmawiać.
Przyszli opłakiwać.
Żona Johna Lennona, Yoko Ono, poprosiła, by jego śmierć...
KOCHAM CIĘ JOHN
Następnego ranka
przeszedłem przez bramę,
a droga dojazdowa była ogrodzona żółtą taśmą policyjną.
Na ziemi leżało potłuczone szkło.
Na chodniku była krew Johna...
PRZYJACIEL RODZINY
...musiałem nad nią przejść, by wejść do budynku.
Yoko ledwie się trzymała.
Patrzyła się w telewizor, choć dźwięk był wyłączony.
A w telewizji pokazywali w kółko tylko jedną rzecz.
Słyszeliśmy śpiew z dołu, choć byliśmy na najwyższym piętrze.
Słyszeliśmy go bardzo wyraźnie.
Spojrzała na mnie i spytała: „Czemu ten człowiek to zrobił?”.
BUSZUJĄCY W ZBOŻU
JOHN LENNON: MORDERSTWO BEZ SĄDU
ODCINEK 2
ŚLEDZTWO
Jestem szefem detektywów, James T. Sullivan,
departament policji Nowego Jorku.
Zaprosiliśmy państwa,
by poinformować, co wiemy
i co się do tej pory wydarzyło
w kontekście zabójstwa Johna Lennona.
Aresztowaliśmy Marka Davida Chapmana,
zamieszkałego przy ulicy South Kukui 55... K-U-K-U-I...
na Hawajach, za morderstwo Johna Lennona.
Był leczony psychiatrycznie?
Nie wiemy.
Jak się zachowywał?
- Bardzo spokojnie. - Powie pan nam...
- Racjonalnie? - ...gdzie go zabito?
Strzelono do niego trz... Nie.
Nie mogę tego powiedzieć.
To oceni lekarz sądowy.
Ale zadano mu siedem ran.
Mogą to być rany wlotowe i wylotowe.
Ile razy strzelono?
Magazynek był pusty. Pięć strzałów.
Podał powód? Motyw?
Nie.
- Okej. Dziękujemy. - Dziękuję.
NARRATOR: KIEFER SUTHERLAND
Media całego świata
rzuciły się na posterunek policji.
Chcieli dowiedzieć się więcej o człowieku,
który zamordował Johna Lennona.
Gdzie byli? Działali razem?
Dziękuję.
Wolno im było chodzić
i rozmawiać z policjantami zaangażowanymi w sprawę.
Muszę się zająć papierami.
Na posterunku
otaczali mnie dziennikarze, bo wszyscy chcieli coś wiedzieć.
Ile razy oberwał?
Był nieprzytomny?
Z tego, co wiem, był nieprzytomny.
Jęczał, mówił coś?
- Nie. - A Yoko?
Wpadła w histerię. Tak.
Ktoś z Anglii albo z Niemiec...
POLICJANT
Wszyscy chcieli ze mną rozmawiać.
To była ważna sprawa znana na całym świecie
i wszyscy chcieli czegoś się dowiedzieć.
Co wiemy o podejrzanym?
- Co panu wiadomo? - Nic nie wiem.
Gdzie był, gdy pan tam dotarł?
- W areszcie. - Kto go aresztował?
Funkcjonariusz Spiro.
Ma pan opis podejrzanego?
Gdy przydzielono mnie do pilnowania Chapmana,
to było szokujące
siedzieć z gościem, który właśnie zabił Johna Lennona.
Na początku był spokojny,
a potem zaczął się denerwować i trząść.
Wszedł detektyw i powiedział: „Powiadomiliśmy żonę...”.
Wtedy naprawdę się zdenerwował.
Powiedział, że musi iść do łazienki.
Odpowiedziałem, że zabiorę go do łazienki.
Zabrałem go do łazienki.
Gdy tam byłem, powiedziałem do niego:
„Rozumiesz, co właśnie zrobiłeś?”.
Odpowiedział: „Tak. Zabiłem się. Jestem John Lennon”.
Spojrzałem na niego. Poczułem się,
jakbym chciał go wyrzucić przez okno.
Policja spisała wstępne zeznania Chapmana.
Potem pozwolono mu rozmawiać z żoną.
NOWY JORK POSTERUNEK POLICJI
- Halo, Gloria? - Tak.
Mówi funkcjonariusz Spiro.
- Tak. - Jestem z pani mężem.
- On... - Chciał,
by pani wiedziała, że nic mu nie jest.
Porozmawia z panią.
Ich rozmowa jest nagrywana, na wypadek gdyby
Chapman zdradził coś ważnego.
- Cześć. - Cześć, Mark.
Jest z tobą policja?
Nie. Pierwszy zadzwonił dziennikarz.
Nie chcę rozmawiać z nikim innym.
Wiem, ale nie chcesz, bym tam przyjechała?
- Gdzie? - Do Nowego Jorku.
Nie. Zostań tam, gdzie jesteś.
Dotarło do ciebie, co zrobiłeś?
Okej. Kocham cię. Zawsze będę cię kochać.
Ja też cię kocham.
Okej. Pa.
Problemem nie było, czy mamy właściwą osobę.
Złapaliśmy mordercę.
DETEKTYW
Byliśmy tego pewni, ale chcieliśmy sprawdzić,
czy nikt mu nie pomagał.
Chciałem zebrać wszystkich potencjalnych świadków,
którzy coś widzieli, zanim zniknęli.
Taksówkarz, Richard Peterson,
zaoferował pomoc jako kluczowy świadek.
Gdy dotarłem na posterunek, to było istne wariatkowo.
TAKSÓWKARZ
Wariatkowo.
Dziennikarze zaczęli się tam zbierać.
To była ważna sprawa.
Przesłuchali mnie, a ja powiedziałem, co widziałem.
Ale kazali mi to powtarzać tysiąc razy,
bo to było przedziwne.
Po tym, jak go postrzelił,
Chapman wciąż tam stał z bronią.
Rzucił broń, zdjął płaszcz,
wyjął książkę i ją trzymał.
Buszujący w zbożu.
To dziwne zachowanie potwierdził
jeden z policjantów na miejscu zbrodni.
Jedną z niezwykłych rzeczy podczas zatrzymania Chapmana było to...
POLICJANT
...że nie uciekał, tylko czytał książkę.
Wracam myślą do tej minuty, czy dwóch,
kiedy mógł uciec do parku i zniknąć,
wsiąść do samolotu na Hawaje.
I kto by wiedział?
Po przesłuchaniu policja oskarżyła Chapmana o morderstwo.
Gdy wyprowadzili go z posterunku
do sądu, postanowiono, że jeśli...
POLICJANT
Ktoś mógł chcieć do niego strzelić.
Więc mieliśmy użyć przynęty.
Musieliśmy znaleźć chętnego, który miał być przynętą.
Kogoś, kto nie dbał o swoje życie.
Nie wiem, kto to był, ale tak to było.
Na zdjęciu, które widzicie, Steve nie wyprowadza Chapmana.
POLICJA
Wyszedł innymi drzwiami i pojechał do sądu.
Gdy Chapman jedzie do sądu,
dziennikarze z całego świata
próbują się dowiedzieć, kim jest Mark Chapman.
Fani Beatlesów organizują prywatne czuwania
i wszyscy zadają sobie to samo pytanie:
czemu ktoś chciał zabić Johna Lennona?
Podejrzanym jest 25-letni Mark David Chapman.
Bezrobotny ochroniarz z Honolulu.
Mark David Chapman
to fotograf z Honolulu na Hawajach.
Chapman pracował jako sprzątacz
i drukarz w szpitalu Castle Memorial...
Z każdym nowym faktem
zmienia się obraz Marka Davida Chapmana.
Cały świat wie, kim był John Lennon,
a teraz próbujemy zrozumieć...
Chcemy zobaczyć, kim był jego domniemany zabójca,
by spróbować to wszystko jakoś zrozumieć.
Policja odkryła, że noc przed morderstwem
Chapman spędził w hotelu Sheraton.
Poprosili sędziego o nakaz przeszukania pokoju.
Detektywi przyjeżdżają na miejsce.
Po aresztowaniu podejrzanego
poszliśmy do jego pokoju hotelowego i dostaliśmy pozwolenie, by wejść.
Na komodzie znaleźliśmy zdjęcia i...
przedmioty osobiste Chapmana.
Które chciał, byśmy znaleźli.
„Oskarżony położył na stole następujące rzeczy:
paszport, kasetę z piosenkami Todda Rundgrena,
Biblię otwartą na ewangelii według św. Jana.
Pośrodku aranżacji z przedmiotów osobistych
położył plakat z Czarnoksiężnika z Oz.
List od byłego kierownika YMC z Fort Chaffee,
gdzie pracował z uchodźcami z Wietnamu”.
Wydawało się, że zawsze pracuje z dziećmi lub ludźmi potrzebującymi pomocy.
Niektórzy twierdzą, że rzeczy Chapmana
dowodzą, że planował morderstwo.
A nawet, że nie tylko je planował,
ale spodziewał się śledztwa policji.
Dla zespołu obrońców Chapmana
przedmioty są dowodem jego niepoczytalności.
SĄD KARNY
Prawnik Marka Chapmana,
Herbert Adlerberg, przekonał sąd,
by skierował Chapmana na obserwację psychiatryczną.
Jest zagubiony.
ADWOKAT
W mojej opinii nie jest w stanie
współpracować ze swoim adwokatem.
W jakim sensie?
Nie odpowiada na pytania, które mu zadaję,
szczególnie te dotyczące incydentu.
Pomyślałem, że to dobry pomysł,
by ktoś go zbadał, nim zostanie wszczęte postępowanie.
SZPITAL BELLEVUE
Chapmana zabrano do szpitala Bellevue
na oddział więzienny w celu poddania ocenie.
Zastępca naczelnika, Ed Hershey, czeka na jego przybycie.
Byłem w Bellevue, gdy go przywieźli.
Pojechałem windą na piętro,
gdzie był kompleks więzienny
razem z nim i policjantem, który go eskortował.
NOWOJORSKI DEPARTAMENT WIĘZIENNICTWA
Staliśmy bardzo blisko siebie.
Zapytałem: „Dobrze się czujesz?”. A on pokiwał głową.
Pamiętam, że wyglądał bardzo zwyczajnie.
Niczym się nie wyróżniał.
A próbowałem coś zauważyć,
bo miałem powiedzieć dziennikarzom, co widziałem.
Wyglądał bardzo spokojnie.
Nie zdradzał żadnych emocji.
To oddział więzienny szpitala Bellevue, gdzie Mark Chapman,
domniemany zabójca Johna Lennona,
jest przetrzymywany w celi na pierwszym piętrze
przez Departament Więziennictwa.
Chapman był w rękach psychiatrów,
a dr Naomi Goldstein miała ocenić jego zdolność do stanięcia przed sądem.
LEKARKA
Nigdy wcześniej nie mówiła publicznie o tym, co stwierdziła.
Przysłali go, wszedł.
PSYCHIATRKA
Powiedziałam: „Cześć, jestem dr Goldstein. Usiądziesz tutaj?”.
Chciałam wiedzieć, co się stało i jak się tam znalazł.
Z tego, co pamiętam, to chwilę rozmawialiśmy.
Pokazał się z różnych stron.
Był nieprzyjemny. Był uroczy. Był trudny.
Próbował unikać udzielania prostych odpowiedzi,
więc to była zagadka.
„Mowa spójna, na temat i logiczna.
Bardzo niespokojny, hiperwentylował i był wykończony,
ale współpracował, a kontakt był dobry”.
To znaczy, że ze mną rozmawiał.
Gdy byłem w starej sypialni z Yoko,
słyszeliśmy, jak tysiące ludzi śpiewają piosenki Johna.
ŻEGNAJ JOHN
Pierwszy zadzwonił i zjawił się Ringo.
John uwielbiał Ringa. Cały czas wspaniale o nim mówił.
Wszedłem do budynku Dakota.
Powiedziałem Yoko: „Wiem, jak się czujesz”.
Spojrzała na mnie śmiertelnie poważnie
i odpowiedziała: „Nie wiesz”.
Bo nieważne, jak byłem z nim blisko,
nie byłem w połowie tak blisko jak ona.
TAŚMA POLICYJNA NIE PRZEKRACZAĆ
A gdy tam byliśmy, ludzie krzyczeli
do Yoko: „Podejdź do okna”. Albo do Seana.
A tak naprawdę byłoby lepiej,
gdyby dali jej spokój, bo nie przywrócą go do życia.
Nie pomagał jej ten tłum na zewnątrz,
grający jego muzykę.
A gdy wyszliśmy,
nie potrzebowałem słyszeć, jak bardzo kochają The Beatles,
gdy właśnie straciliśmy Johna.
Bo nie przyjechałem do Beatlesa.
Przyjechałem do przyjaciółki i nie było to związane z zespołem.
To napisała Yoko 9 grudnia 1980 roku.
„Nie będzie pogrzebu Johna.
Później w tym tygodniu ustalimy godzinę na cichą modlitwę za jego duszę”.
John miał zostać skremowany,
a jego szczątki spoczywają w nieznanym miejscu.
Po nagłym morderstwie Lennona bez wyraźnego motywu
ludzie mu najbliżsi desperacko szukają odpowiedzi.
Nigdy wcześniej tego nie mówiłem.
Jedną z rzeczy, o które prosiła mnie Yoko,
było przyjrzenie się różnym teoriom,
teoriom spiskowym po śmierci Johna.
Niektórzy wierzyli, że ukryte siły stały za zabójstwem.
USA BIJE WSZELKIE REKORDY LUDOBÓJSTWA!
W latach 70. był znaną postacią na scenie politycznej,
mobilizującą ludzi do przeciwstawienia się Nixonowi
i wojnie w Wietnamie.
Chcemy ściągnąć chłopców do domu, ale nie zapominajmy o maszynach.
Zabierzmy do domu też maszyny, to wtedy zrobimy postępy.
Ta dwójka była przekonana, że w budynku Dakota,
w ich mieszkaniu był podsłuch.
Nie ma wątpliwości,
że agencje wywiadowcze w tym kraju,
CIA, FBI, NSA,
i inne, ich podsłuchiwały.
Wiem, jak brzmi normalny telefon,
a za każdym razem gdy podnoszę ten,
wydaje z siebie dziwne dźwięki.
Otwierałem drzwi, a po drugiej stronie ulicy stali ludzie.
Wsiadałem do auta, a oni za mną jechali.
Zrozumiałem, że to poważna sprawa.
Obrali mnie za swój cel.
Paranoja Johna i Yoko była uzasadniona.
Akta FBI, prawie 12 kg,
uzyskane przez pisarza Jona Wienera, jasno pokazują,
że John był uważany za zagrożenie przez rząd Nixona.
Są setki stron
skierowanych do dyrektora FBI przez Richarda Nixona,
na których zaznaczono, że John i Yoko
mają być śledzeni, podsłuchiwani
i podjęto kroki na najwyższym szczeblu...
EKSTREMISTÓW NALEŻY UZNAĆ ZA GROŹNYCH
...by zrobić coś z kwestią Lennona.
Nikt nigdy nie dał pokojowi szansy.
Gandhi i Martin Luther King próbowali, ale ich zastrzelono.
Jeśli w zabójstwo była zamieszana osoba trzecia,
to jaka była w tym rola Marka Chapmana?
MKUltra to nazwa tajnego projektu CIA,
w którym ludzie tego nieświadomi brali udział w eksperymentach.
Dr Milton Kline, światowy ekspert ds. hipnozy,
brał czynny udział w programie CIA – MKUltra.
Większość agencji rządowych zaangażowanych w operacje wywiadowcze
wykorzystuje hipnozę jako narzędzie
do wykonywania pewnych operacji.
Dr Kline odwiedzi Chapmana w jego celi
i będzie członkiem jego zespołu obrońców.
Dokumenty jasno pokazują, że CIA próbowało
wyszkolić agentów, nad którymi miałoby jak największą kontrolę.
To najbliższy praniu mózgu eksperyment, jaki ujawniono.
CIA fascynowała idea kontrolowania umysłu,
a niektórzy wierzą, że to odegrało rolę w zabójstwie Roberta Kennedy’ego.
Sirhan mówi, że pamięta, że był przed hotelem w noc zabójstwa.
Pamięta, że nalewał kawę ładniej dziewczynie,
a potem niczego nie pamięta.
Sirhan pamięta, że szedł przez korytarz pełen luster
i był oszołomiony lustrami.
Obrona uważa, że wprowadzono go w trans.
Sirhan pamięta, że chciał uścisnąć dłoń Kennedy’ego,
ale gdy tłum na niego napierał, wyciągnął broń.
Niezwykłe zachowanie Chapmana zaraz po postrzeleniu Lennona
jest kluczowym problemem dla detektywa Rona Hoffmana.
Był sam?
Czy ktoś z nim współpracował w tajemnicy?
Czy to był spisek?
Ja i wszyscy pozostali zaczęliśmy sobie zadawać te pytania.
Wysłaliśmy zespół na Hawaje,
by przesłuchali jego przyjaciół i rodzinę.
Rozmawialiśmy z jego rodziną.
Rozmawialiśmy ze wszystkimi, którzy go znali.
Większość czasu był cichy i był dobrym pracownikiem.
To był młody, inteligentny, cichy człowiek o spokojnym głosie.
Był intelektualistą. Bardzo zrównoważonym.
Pod wieloma względami życie Chapmana jest zagadką.
Jego przyjaciele wciąż starają się to zrozumieć,
wciąż się zastanawiają:
„Czy Mark Chapman, którego znali ostatnich kilka lat,
naprawdę jest człowiekiem oskarżonym o zabójstwo Lennona?”.
Chapman pozostaje zagadką,
a światowe media i policja bardzo chcą go zrozumieć.
Wkrótce znajdują najbliższych mu ludzi w nadziei, że dowiedzą się więcej.
Postawiono dziś strażnika
przed mieszkaniem Chapmana na 21. piętrze.
Żona Chapmana, Gloria Abe,
jest w środku z przyjaciółką
i odmawia rozmów z dziennikarzami.
Podeszliśmy do drzwi dziś o 7.00 rano,
nim postawiono strażnika, i usłyszeliśmy płacz.
Przytłaczały ją media.
Potrzebowała pomocy prawnej i zadzwoniła do mnie.
Pomyślałem, że najefektywniej będzie zebrać dziennikarzy w jednym pokoju...
PRAWNIK
...pozwolić im zadawać pytania i mieć to z głowy.
Jestem fanką Beatlesów,
więc opłakuję śmierć Johna Lennona i bardzo współczuję jego żonie,
Yoko, i jego synowi, Seanowi.
Chcę powiedzieć, że jest mi bardzo przykro, że to się przytrafiło
Yoko Ono i jej rodzinie, i że jej mąż musiał umrzeć.
Gdy usłyszałem, jak mówi:
„Szkoda, że jej mąż musiał umrzeć”.
Nie byłem pewien, czy to po prostu zły dobór słów.
Bo nie musiał umrzeć, jeśli Chapman by go nie zabił.
Nie sądzę, że to wskazywało, że wiedziała,
że Lennon umrze.
Wydaje mi się, że wtedy nie przyjmowała do wiadomości,
że to jej mąż go zabił.
Gloria nie zrobiła niczego ani nie brała udziału
w tych wydarzeniach, by w jakikolwiek świadomy sposób
wspierać Marka w jego działaniach.
Ta rzeczowa prezentacja
nie dała jej zbyt wiele.
Ja bym oczekiwał więcej emocji.
Ale chyba taka po prostu jest.
Jestem chrześcijanką i uważam, że wybaczenie jest jedną z cnót.
Zawsze miałam się za wyrozumiałą osobę.
Gloria odpowiedziała na pytania prasy,
ale pewne aspekty jej relacji z Chapmanem nie zostały ujawnione.
Powiedziała mi, że po ślubie Chapman
zaczął pić i kilka razy ją uderzył.
A potem się zapuścił i tracił kontakt ze światem.
To spowodowało, że martwiła się o jego zdrowie psychiczne.
W Nowym Jorku psychiatrka, dr Naomi Goldstein,
podjęła decyzję w sprawie zdolności Chapmana do stanięcia przed sądem.
Zdolność do stanięcia przed sądem jest definiowana jako umiejętność
zrozumienia postawionych zarzutów i współpracy w zakresie obrony.
Nie powiedział nic niezwykłego.
Nie miał halucynacji czy urojeń.
Ocena końcowa: może stanąć przed sądem.
Proszę się odsunąć. No dalej. Odsuńcie się.
Wraz ze zbliżającym się procesem
nastroje ludzi zmieniają się od żalu po wściekłość.
GROŹBY ŚMIERCI DLA PRAWNIKA!
Panie Adlerberg, czemu pan zrezygnował?
To zbyt wiele nawet dla jego prawnika.
Dziwne telefony, wścibscy ludzie.
Nie dało się do mnie dodzwonić cały dzień.
Czułem, że nie mogę go reprezentować
w takich okolicznościach.
Proszę się cofnąć.
SZPITAL PSYCHIATRYCZNY
Musieliśmy założyć, że wielu ludzi
będzie chciało go zaatakować,
bo to był człowiek, który postrzelił Beatlesa.
Musieliśmy znaleźć najbezpieczniejsze miejsce
i ustalono, że jest nim
ambulatorium w więzieniu Rikers Island.
Marka Chapmana przeniesiono
ze szpitala Bellevue po całej lawinie pogróżek.
Więzienie Rikers Island jest położone w East River.
Da się tam dojechać tylko mostem
i jest odosobnione, zważywszy na to, że to Nowy Jork.
To odosobnienie sprawiło, że to idealne miejsce dla Chapmana.
Mimo rosnącej wrogości
młody i raczej niedoświadczony prawnik przejmuje sprawę.
37-letni Jonathan Marks powiedział,
że zapytano go, czy weźmie tę sprawę.
Powiedział dziennikarzom, że nie widzi przeszkód.
To, że ludzie są wściekli na Chapmana...
to, że pan go reprezentuje...
jak się pan z tym czuje?
Nie wyobrażam sobie, by ktoś wściekły na pana Chapmana,
wyładowywał swój gniew na mnie.
Jestem prawnikiem reprezentującym klienta.
Z powodu rosnącego rozgłosu sprawy
Marks zatrudnił młodszego prawnika, Davida Suggsa.
W mojej opinii, wtedy i teraz,
nie ma nic bardziej zaszczytnego dla prawnika...
CZŁONEK ZESPOŁU PRAWNIKÓW CHAPMANA
...od bronienia niepopularnego oskarżonego.
Ale nie ma wątpliwości, że odczuwaliśmy presję.
Już wcześniej pracowałem przy wielu głośnych sprawach.
Ale jak się okazało, ta sprawa była niczym skok kwantowy,
przyćmiewała wszystko, nad czym pracowałem.
Podczas przygotowań
zespół Chapmana odwiedzał go w więzieniu.
Jest niedziela
i jestem w Rikers Island na spotkaniu z Markiem Chapmanem.
Każda rozmowa z Chapmanem jest nagrywana.
Naprawdę się cieszę,
że cię reprezentuję.
Te rozmowy nie były odsłuchiwane publicznie.
Obiecujesz, że...
Poproszę o to tylko raz.
Dotrwasz ze mną do końca?
Obiecuję.
I możesz o to pytać, ile razy zechcesz.
To było dziwne, bo czasem się z nim rozmawiało
i wydawał się zupełnie normalny.
A potem bum!
W następnej chwili mówił coś
zupełnie nie z tej planety
i wtedy człowiek myślał: „O tak, jest szalony”.
Opowiedz mi, co się stało.
To był szalony pomysł.
Pomyślałem, że się kimś stanę, jeśli go zabiję.
W kogo myślałeś, że się zmienisz?
Znasz książkę Buszujący w zbożu?
- Tak. - Miałem ją przy sobie.
Myślałem, że zmienię się w postać z tej książki.
Teraz wiem, że...
W kogo myślałeś, że się zmienisz?
W Holdena Caulfielda.
Myślał, że zmieni się w Holdena Caulfielda,
postać z książki Buszujący w zbożu.
Chciał się zmienić z korpulentnego faceta,
w młodego człowieka, wysokiego, szczupłego nastolatka.
Nie myślał racjonalnie.
To nie była zagadka. To on postrzelił Lennona.
Nie próbował uciekać.
Pytanie miało brzmieć:
„W jakim stanie psychicznym był, gdy to zrobił?”.
Mieliśmy zamiar udowodnić ławie przysięgłych,
że był niepoczytalny i w związku z tym
prosić o opiekę psychiatryczną,
a nie karę więzienia.
Prokuratura nie uznawała takiej linii obrony.
Jeśli ktoś cierpiałby na tak poważną chorobę psychiczną...
PROKURATOR
...że wziąłby broń, a myślałby, że to banan,
to byłby jeden ze sposobów, by oprzeć obronę o niepoczytalność.
Ale w naszej opinii on nie był chory psychicznie.
Wiedział, co robi, miał broń i użył jej w konkretnym celu.
I wiedział, że to, co robi, jest złe,
bo po zabójstwie czekał, aż przyjedzie policja.
SĄD KARNY
Co sprawdzi psychiatra?
- Kiedy go zbada? - Po co.
Po co?
Będą sprawdzać jego stan psychiczny w momencie zabójstwa.
Prawnik Chapmana, Jonathan Marks,
mówi o kontrowersyjnym spotkaniu zespołowi.
Wybrałem najlepszego lekarza.
Kto to jest?
To nie Milton Kline, hipnotyzer?
Milton Kline jest psychologiem klinicznym
i wykorzystuje hipnozę do stawiania diagnozy.
Zatrudnił byłego konsultanta CIA
do spraw programu kontrolowania umysłu, dr. Miltona Kline’a.
Można ich wyszkolić do używania broni.
PSYCHOLOG I DORADCA CIA
Można ich wyszkolić do strzelania do ludzi bez uczuć,
bez wahania, bez obaw.
Mark, to jest dr Milton Kline.
Jak się masz? Miło cię poznać.
Jeśli w tej sprawie są ukryte elementy,
dr Kline chce je odkryć za pomocą hipnozy.
Teraz chciałbym,
żebyś skupił spojrzenie na suficie.
Powoli zacznij zamykać oczy.
Pozwól, by twoje ciało się zrelaksowało.
Od czubka głowy aż do czubków palców u stóp.
Poczuj, jak stajesz się coraz bardziej zrelaksowany.
Coraz bardziej i bardziej.
Czuję się teraz dziwnie.
Jestem zrelaksowany.
To ma taki skutek, co?
Spróbuj zwizualizować sobie tę scenę.
- Scenę śmierci? - Tak.
Okej. Siedziałem i podjechał samochód.
Wiedziałem, że jego, więc powiedziałem: „To jest to”.
Drzwi się otworzyły. Wysiadła Yoko, skinąłem do niej głową.
A potem wysiadł on.
Spojrzałem na Johna, gdy przechodził.
A potem zszedłem z chodnika,
poszedłem dwa metry i stanąłem przed nim,
wyjąłem broń z kieszeni,
wycelowałem w niego
i strzeliłem.
Pięć razy.
Aresztowali mnie i powiedziałem:
„Jestem buszującym w zbożu”.
Pamiętasz, jak się czułeś? Tylko to uczucie.
Czułem, jakbym nie był sobą, ale byłem.
Zrobiłem to i pamiętam, że to zrobiłem.
Jaka część twojego umysłu podjęła tę decyzję?
Widzę walkę.
Część mnie tego chciała, a część nie.
Pamiętam, że w głowie słyszałem głos:
„Zrób to, zrób to, zrób to”, gdy obok mnie przechodził.
Więc to zrobiłem.
A teraz poświęcimy dziesięć minut na modlitwę,
tak jak prosiła Yoko Ono,
- za duszę Johna Lennona. - Panie i panowie...
Proszę wyłączyć radia.
Proszę zaprzestać sprzedaży wszelkich produktów.
Medytujcie po cichu. Zaczynamy.
Pomódlmy się. Dziękuję.
Gdy Chapman szykował się do procesu,
tysiące ludzi zebrały się na czuwaniu w Central Parku.
Jeden uczestnik szczególnie dokładnie przyglądał się ostatnim wydarzeniom.
Nazywa się John Hinckley Jr.
Też ma egzemplarz Buszującego w zbożu.
I ma zamiar zastrzelić prezydenta Stanów Zjednoczonych.
W KOLEJNYM ODCINKU
Mark Chapman nie przyznał się do winy
z powodu niepoczytalności.
Bóg kazał mu to zrobić.
Jest winny, bo nie wierzę w niepoczytalność.
Nie był chory psychicznie.
Chciał stać się sławny.
CZŁOWIEK, KTÓRY POSTRZELIŁ LENNONA
W innych okolicznościach
byłby sądzony jak człowiek niepoczytalny.
Zabił niewłaściwą osobę.
Napisy: Agnieszka Otawska