ตอนนี้มีคนประมาณ 500 คน
มายืนอยู่รอบๆ และสีหน้าพวกเขาแปลกๆ
เป็นสีหน้าที่... ไม่รู้สิครับ มันอธิบายยาก
ดูเหมือนพวกเขาตกอยู่ในภวังค์
พวกเขาไม่อยากเชื่อว่าจอห์น เลนนอนเสียชีวิต
เป็นฝูงชนที่มืดหม่น พวกเขาไม่ได้มาเพื่อพบปะสังสรรค์
แต่พวกเขามาไว้อาลัย
โยโกะ โอโนะ ภรรยาของจอห์น เลนนอน ขอให้การเสียชีวิตของนักร้องคนนี้...
(ฉันรักคุณ จอห์น)
เช้าถัดมาหลังจากจอห์นเสีย
ผมเข้ารั้วไป
และเห็นเทปสีเหลืองของตํารวจ
กั้นอยู่ตรงพื้นที่ทางรถเข้า
บนพื้นมีเศษกระจกแตก
และมีเลือดของจอห์นอยู่ที่ทางเดิน...
(เอลเลียต มินต์ซ เพื่อนของครอบครัว)
และผมต้องเดินข้ามมันไปเพื่อเข้าอาคาร
โยโกะแทบไม่มีสติ
เธอจ้องโทรทัศน์อยู่พักใหญ่ แม้ว่าจะปิดเสียงอยู่ก็ตาม
ทีวีฉายอยู่อย่างเดียวซ้ําไปซ้ํามา
เราได้ยินเสียงร้องเพลงดังมาจากข้างล่าง ทั้งที่เราอยู่ชั้นบนสุด
เราได้ยินมันชัดเจนมาก
แล้วเธอก็มองผมและพูดว่า "ทําไมหมอนั่นถึงทําแบบนั้น"
(จะเป็นผู้คอยรับไว้ไม่ให้ใครร่วงหล่น)
(ตอนที่สอง)
(การสืบสวน)
ครับ ผมเป็นหัวหน้าเจ้าหน้าที่สืบสวน เจมส์ ที. ซัลลิแวน
กรมตํารวจนิวยอร์กซิตี
เราขอให้พวกคุณมาที่นี่
เพื่อให้เราแจ้งข้อมูลคร่าวๆ ถึงสิ่งที่เรารู้ในตอนนี้
และสิ่งที่เกิดขึ้นตอนนี้
เกี่ยวกับการฆาตกรรมจอห์น เลนนอน
เราได้จับกุมมาร์ค เดวิด แชปแมน
อยู่บ้านเลขที่ 55 ถนนเซาท์คูคูอี... เค-ยู-เค-ยู-ไอ...
รัฐฮาวาย ข้อหาฆาตกรรมจอห์น เลนนอน
เขามีประวัติเคยรักษาด้านจิตเวชไหมคะ
ตอนนี้เรายังไม่ทราบ
เขาทําตัวเป็นไงบ้าง ดูมีเหตุผลไหม
- ท่าทีของเขาสงบมากๆ - ช่วยบอกเราทีว่า...
- แต่มีเหตุผลไหม - คุณเลนนอนถูกยิงที่ไหน
มี... เขาถูกยิงสาม... ไม่ครับ
ผมบอกไม่ได้ว่าเขาถูกยิง
ต้องให้เจ้าหน้าที่ชันสูตรเป็นคนระบุ
แต่เขามีบาดแผลเจ็ดแห่ง
แต่มันอาจรวมทั้งรอยกระสุนเข้าและออก
มีการยิงกี่นัดครับ
กระสุนหมดปลอก ห้านัด
เขาได้ให้เหตุผลไหม แรงจูงใจคืออะไร
ไม่ครับ
- โอเค ขอบคุณครับ - ขอบคุณครับ
(บรรยายโดย คีเฟอร์ ซูเธอร์แลนด์)
สื่อทั่วโลกต่างยกโขยง
มายังสถานีเขตที่ 20 ของกรมตํารวจนิวยอร์ก
พวกเขาต้องรู้ข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับผู้ชาย
ที่เพิ่งลอบสังหารจอห์น เลนนอนให้ได้
พวกเขาไปไหนมา พวกเขาร่วมมือกันไหม
ขอบคุณครับทุกคน
พวกเขาได้รับอนุญาตให้เดินเพ่นพ่าน
ไปสัมภาษณ์ตํารวจที่ทําคดีนี้
ผมขอ... ผมขอทํางานเอกสารนี้ให้เสร็จก่อน
ที่สถานีเขต...
ผมถูกรายล้อมไปด้วยนักข่าว เพราะทุกคนอยากรู้เรื่อง
เขาถูกยิงกี่นัด
เขาหมดสติไหม
เขา... เท่าที่ผมรู้คือเขาหมดสติ
เขาร้องโอดโอยหรือพูดอะไรไหม
- ไม่ครับ - โยโกะล่ะ
เธอสติแตก ใช่
จะมีคนจากอังกฤษ คนจากเยอรมนี...
(โทนี พัลมา ตํารวจ เอ็นวายพีดี)
ที่อยากมาคุยกับผมและ...
นี่คือคดีดังที่เป็นข่าวไปทั่วโลก
และทุกคนอยากรู้เรื่อง
เรารู้อะไรเกี่ยวกับผู้ต้องสงสัยที่อยู่ข้างบนบ้าง
- เขาบอกอะไรคุณบ้าง - ผมไม่รู้อะไรเลย
เขาอยู่ไหนตอนคุณไปถึงที่นั่น
- เขาอยู่ในห้องขังแล้ว - ใครเป็นคนคุมตัวเขา
เขาถูกคุมตัวโดยเจ้าหน้าที่ตํารวจสปิโร
มีคําอธิบายถึงตัวผู้ต้องสงสัยไหม
คําอธิบายทั่วไปน่ะครับ
ตอนผมได้รับมอบหมาย ให้คุ้มกันแชปแมนที่ห้องสืบสวน
มันน่าตกใจมาก
ที่ต้องนั่งข้างๆ คนที่เพิ่งฆ่าจอห์น เลนนอน
ตอนแรกเขานิ่งมาก
แต่แล้วเขาก็เริ่มประหม่า และเริ่มตัวสั่น
แล้วเจ้าหน้าที่สืบสวนก็เข้ามาและบอกว่า "เราแจ้งภรรยาคุณที่ฮาวายแล้วว่า..."
จากนั้นเขาก็โมโหและประหม่ามากๆ
เขาบอกว่า "ผมขอไปเข้าห้องน้ํา"
ผมบอก "โอเค ผมจะพาคุณไปห้องน้ํา"
ผมพาเขาไปห้องน้ํา
และตอนที่ผมอยู่ในนั้น ผมบอกเขาว่า
"คุณรู้ตัวไหมว่าทําอะไรลงไป"
เขาตอบ "รู้ ผมฆ่าตัวตาย ผมคือจอห์น เลนนอน"
และผมมองเขา ผมรู้สึกว่า
ผมอยากเหวี่ยงเขาออกนอกหน้าต่างซะ แต่ว่า...
ตํารวจได้คําให้การเบื้องต้นจากแชปแมน
จากนั้นเขาจึงได้รับอนุญาตให้คุยกับภรรยา
(สถานีเขตที่ 20)
(กรมตํารวจนครนิวยอร์ก)
- ฮัลโหล กลอเรียใช่ไหม - ใช่ค่ะ
ครับ ผมคือเจ้าหน้าที่ตํารวจสปิโร
- ค่ะ - ผมอยู่กับสามีคุณ
- เขา... - เขาแค่อยากให้ผม
โทรศัพท์ติดต่อคุณเพื่อบอกคุณว่าเขาไม่เป็นไร
เขาจะมาคุยกับคุณนะ
บทสนทนาทางโทรศัพท์ถูกบันทึก เผื่อว่าแชปแมน
เปิดเผยข้อมูลสําคัญใดๆ
- หวัดดี - ไง มาร์ค
ตํารวจไปหาคุณรึเปล่า
ไม่ค่ะ สายแรกที่โทรมาคือนักข่าว
ผมไม่อยากคุยกับใครคนอื่น
ฉันรู้ แต่คุณไม่อยากให้ฉันไปหาที่นั่นเหรอ
- ที่ไหน - นิวยอร์กไง
ไม่ต้อง คุณอยู่ที่นั่นแหละ
คุณรู้ตัวหรือยังว่าคุณทําอะไรลงไป
โอเค ยังไงฉันก็รักคุณนะ ฉันจะรักคุณเสมอ
ผมก็รักคุณเหมือนกัน รักนะ
โอเค บาย
ปัญหาไม่ใช่ว่า "เราจับถูกคนไหม"
เราได้ตัวฆาตกรแล้ว
(รอน ฮอฟฟ์แมน เจ้าหน้าที่สืบสวน เอ็นวายพีดี)
เรื่องนั้นเรามั่นใจดี แต่เราแค่อยากตัด
ความเป็นไปได้ทั้งหมด ว่าเขาไม่ได้มีใครคอยช่วยหรืออะไรแบบนั้น
ผมอยากติดต่อพยานทุกคนหรือใครก็ได้
ที่เห็นเหตุการณ์ ก่อนที่พวกเขาจะแยกย้ายหายไป
คนขับแท็กซี่ ริชาร์ด ปีเตอร์สัน
ได้มาเป็นพยานคนสําคัญ
ตอนผมไปถึงสถานีตํารวจ มันวุ่นวายสุดๆ
(ริชาร์ด ปีเตอร์สัน คนขับแท็กซี่)
โคตรบ้าคลั่ง
สื่อเริ่มมารวมตัวกัน
มันคือข่าวใหญ่
พวกเขาสอบปากคําผม และผมก็ให้การไปตามที่ผมเห็น
แต่พวกเขาให้ผมพูดย้ําเป็นพันรอบ
เพราะมันคือเรื่องที่ประหลาดที่สุด
หลังจากเขายิงจอห์น
แชปแมนยังคงยืนอยู่ตรงนั้นพร้อมปืน
แล้วเขาก็วางปืน ถอดเสื้อโค้ตออก
แล้วหยิบหนังสือออกมาถือไว้
"จะเป็นผู้คอยรับไว้ไม่ให้ใครร่วงหล่น"
พฤติกรรมประหลาดนี้ ได้รับการยืนยันอีกเสียง
จากหนึ่งในเจ้าหน้าที่ตํารวจที่ไปในที่เกิดเหตุ
หนึ่งในสิ่งผิดปกติคือตอนที่แชปแมนถูกจับกุม...
(เฮิร์บ เฟราเอนเบอร์เกอร์ ตํารวจ เอ็นวายพีดี)
เขาไม่ได้พยายามหลบหนี แต่เขากําลังอ่านหนังสือ
ผมคิดย้อนกลับไปถึงโอกาสช่วงสั้นๆ
ให้เขาวิ่งหนีหายเข้าไปในสวนสาธารณะ
ขึ้นเครื่องบินและกลับไปฮาวาย
แล้วใครจะไปรู้ได้
หลังการสอบปากคํา ตํารวจได้ตั้งข้อหาฆาตกรรมต่อแชปแมน
ตอนพวกเขาพาเขาออกมาจากสถานี
เพื่อไปศาล เป็นที่ตัดสินใจกันว่าถ้า...
(ปีเตอร์ คัลเลน ตํารวจ เอ็นวายพีดี)
อาจจะมีใครอยากยิงหมอนี่
เพราะงั้นเราใช้ตัวหลอกกันเถอะ
ทีนี้เราก็ต้องหาอาสาสมัครที่อยากเป็นตัวหลอก
คนที่ไม่ได้สนใจชีวิตตัวเองมากนัก
ผมไม่รู้ว่าคนคนนั้นคือใคร และนั่นคือสิ่งที่เกิดขึ้น
ภาพที่คุณเห็นสตีฟพาเขาออกมาน่ะ จริงๆ ไม่ใช่ตัวเขา
(ตํารวจ)
เขาออกอีกประตูนึง แล้วขึ้นรถควบคุมตัวเพื่อไปศาล
ระหว่างที่พาเขาไปรับทราบข้อกล่าวหาที่ศาล
พวกนักข่าวจากทั่วโลก
ก็เริ่มขั้นตอนสืบหาว่ามาร์ค แชปแมนคือใคร
ขณะที่แฟนๆ ของบีเทิลส์ ได้จัดงานไว้อาลัยเป็นการส่วนตัว
คําถามเดียวกันก็เกิดขึ้นในหัวของทุกคน
ทําไมถึงมีคนอยากฆ่าจอห์น เลนนอน
มีการระบุตัวผู้ต้องสงสัยว่า ชื่อมาร์ค เดวิด แชปแมน อายุ 25 ปี
มาร์ค เดวิด แชปแมน เจ้าหน้าที่ รปภ.ว่างงานจากโฮโนลูลู
มาร์ค เดวิด แชปแมน
เป็นช่างภาพฟรีแลนซ์จากโฮโนลูลู ฮาวาย
เราทราบมาว่า แชปแมนเคยเป็นพนักงานทําความสะอาด
และคนพิมพ์เอกสาร ที่โรงพยาบาลแคสเซิลเมโมเรียล...
รูปครับ ทุกครั้งที่มีข้อเท็จจริงใหม่ๆ ปรากฏ
รูปของมาร์ค เดวิด แชปแมนก็จะเปลี่ยนไป
คนทั้งโลกรู้ว่าจอห์น เลนนอนคือใคร
และเราพยายามควบคุมสถานการณ์...
เราพยายามทําความเข้าใจฆาตกรที่ถูกกล่าวหา
โดยหวังว่าจะได้รู้ถึงเหตุผล หากว่ามีอยู่บ้าง
ตํารวจพบว่าคืนก่อนเกิดเหตุฆาตกรรม
แชปแมนพักที่โรงแรมเชอราตัน
(เชอราตันเซนเตอร์)
พวกเขาขอให้ผู้พิพากษา ออกหมายค้นห้องของเขาในโรงแรม
และเจ้าหน้าที่สืบสวนก็ไปยังที่เกิดเหตุ
หลังจากจับกุมเป้าหมายแล้ว
เราก็ไปที่โรงแรมและได้รับอนุญาตให้เข้าไป
เราพบว่าบนตู้ลิ้นชักมีรูปภาพและบางอย่าง...
และของส่วนตัวของแชปแมน
เห็นได้ชัดว่าวางไว้ให้เราเจอ
"จําเลยได้วางสิ่งของเหล่านี้ไว้บนโต๊ะ
หนังสือเดินทาง เทปเพลงแปดแทร็กของท็อดด์ รันด์เกรน
และคัมภีร์ไบเบิล ที่เปิดไปยังหน้าคําสอนของนักบุญยอห์น
ตรงกลางของสิ่งของส่วนตัวที่เขาจัดเรียงไว้
เขาได้วางโปสเตอร์หนังพ่อมดแห่งออซ ใบเล็กๆ ไว้ตรงนั้น"
"จดหมายจากอดีตหัวหน้าวายเอ็มซีที่ฟอร์ตแชฟฟี
ที่ที่เขาเคยทํางานร่วมกับผู้ลี้ภัยชาวเวียดนาม"
เขา... ดูเหมือนจะชอบทํางานกับเด็กๆ
หรือคนที่ต้องการความช่วยเหลือ
สําหรับบางคนแล้ว สิ่งของที่แชปแมนวางทิ้งไว้
พิสูจน์ให้เห็นว่า การฆาตกรรมมีการไตร่ตรองไว้ก่อน
เขาไม่ได้วางแผนแค่การฆ่าเท่านั้น
แต่เขาเตรียมการ สําหรับการสืบสวนของตํารวจด้วย
แต่สําหรับทีมฝ่ายจําเลยของแชปแมน
การจัดวางของคือหลักฐานที่ชัดเจน ถึงความวิกลจริตของเขา
(อาคารศาลอาญา)
รูปอีกส่วนมาจากทนายของมาร์ค แชปแมน
เฮอร์เบิร์ต แอดเลอร์เบิร์ก ที่โน้มน้าวศาล
ให้แชปแมนอยู่ภายใต้การสังเกตการณ์ด้านจิตเวช
เขาดูสับสน
(เฮอร์เบิร์ต แอดเลอร์เบิร์ก ทนายความ)
เขาดู... อย่างน้อยก็ในความคิดผม เขาดูไม่สามารถให้ความร่วมมือ
กับทนายของเขาได้อย่างเต็มที่ในตอนนี้ และ...
ในแง่ไหนครับ
เขาตอบไม่ค่อยตรงกับคําถามที่ผมถามเขา
โดยเฉพาะคําถามที่เกี่ยวกับเหตุการณ์นั้น
และผมคิดว่าคงเป็นสิ่งที่สมควรทํา
ที่จะให้เขาเข้ารับการตรวจทางจิตเวช ก่อนที่จะมีการพิจารณาคดีต่อไป
(โรงพยาบาลเบลล์วิว)
แชปแมนถูกพาไปโรงพยาบาลเบลล์วิว
เพื่อประเมินอาการที่วอร์ดนักโทษ
ผู้ช่วยหัวหน้ากรมเอ็ด เฮอร์ชีย์รอเขาอยู่แล้ว
ผมอยู่ที่เบลล์วิว ตอนเขาถูกนําตัวเข้ามา
และจริงๆ ผมได้ขึ้นลิฟต์ไปบนชั้น
ที่เป็นที่ตั้งของเรือนจํา
กับเขาและตํารวจที่นําตัวเขามา
(เอ็ด เฮอร์ชีย์ กรมราชทัณฑ์รัฐนิวยอร์ก)
และเรายืนอยู่ใกล้กันมาก
ผมถามเขา "คุณโอเคไหม" และเขาพยักหน้า
ผมจําได้ที่คิดว่าเขาดูเป็นคนปกติขนาดไหน
ตัวเขาไม่มีอะไรโดดเด่นแบบเฉพาะเจาะจงเลย
และผมพยายามคิดถึงสิ่งต่างๆ
เพราะผมต้องไปบอกนักข่าวว่าผมเห็นอะไรบ้าง
เขาดูสงบมากๆ
ให้ตายเถอะ เขาไม่แสดงอารมณ์อะไรเลย
นี่คือฝ่ายเรือนจําของโรงพยาบาลเบลล์วิว ซึ่งเป็นที่ที่มาร์ค แชปแมน
ผู้ที่ถูกกล่าวหาว่าฆาตกรรม อดีตเต่าทองจอห์น เลนนอน
ถูกคุมตัวไว้ในห้องขังชั้นสอง โดยมีการระมัดระวังด้านความปลอดภัยเป็นพิเศษ
จากกรมราชทัณฑ์
ตอนนี้แชปแมน อยู่ในมือของผู้เชี่ยวชาญด้านจิตเวชแล้ว
ดร.นาโอมิ โกลด์สตีนเป็นผู้ประเมินสุขภาพจิต และความสามารถในการขึ้นพิจารณาคดีของเขา
(แพทย์หญิงนาโอมิ โกลด์สตีน)
เธอไม่เคยพูดถึงสิ่งที่เธอค้นพบ ต่อสาธารณะมาก่อน
พวกเขามาส่งเขา แล้วเขาก็เดินเข้ามา
(ดร.นาโอมิ โกลด์สตีน จิตแพทย์)
และฉันบอกว่า "หวัดดีค่ะ ฉันคือ ดร.โกลด์สตีน นั่งตรงนี้ก่อนสิ"
ฉันอยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น และเขามาถึงจุดนี้ได้ยังไง
แล้วเราก็คุยกันพักนึง เท่าที่จําได้นะ
เขาแสดงบุคลิกออกมาหลายอย่างมาก
เขาน่ารังเกียจก็ได้ เขาน่ารักอ่อนหวานก็ได้ เขาเป็นคนที่เข้าใจได้ยาก
เขาพยายามเลี่ยงที่จะตอบตรงๆ
มันจึงเป็นอะไรที่ยากมาก
"การพูดปะติดปะต่อ สอดคล้อง และมีเหตุผล
วิตกกังวลมาก หายใจถี่กว่าปกติ และเหนื่อยล้า
แต่ให้ความร่วมมือ เหมาะสม และตอบสนองดี"
แปลว่าเขาคุยกับฉัน
ตอนผมอยู่ในห้องนอนห้องเก่ากับโยโกะ
เราได้ยินเสียงคนนับพันร้องเพลงของจอห์น
(ลาก่อน จอห์น)
ริงโกคือคนแรกที่โทรมาและมาหา
จอห์นรักริงโก พูดถึงเขาด้วยแววตาเป็นประกายตลอดเวลา
ผมเข้าไปที่เดอะดาโกตา
ผมบอกโยโกะว่า "ผมรู้ว่าคุณรู้สึกยังไง"
และผู้หญิงคนนี้ก็บอกผมออกมาตรงๆ
เธอบอกว่า "ไม่ คุณไม่รู้เลย"
เพราะไม่ว่าผมจะสนิทกับเขาแค่ไหน
ผมก็สนิทได้ไม่ถึงครึ่งนึงของเธอกับเขา
(แนวกั้นของตํารวจ ห้ามเข้า)
ตอนเราอยู่ที่นั่น ก็มีคนตะโกนขึ้นมา
ตะโกนบอกโยโกะว่า "มาที่หน้าต่างหน่อย" หรือฌอนก็ได้
ซึ่ง... จริงๆ มันคงดีกว่านั้น
ถ้าพวกเขาปล่อยเธอไว้คนเดียว เพราะพวกเขาไม่มีทางทําให้เขาฟื้นคืนมาได้
และมันไม่ได้ช่วยเธอเลย ที่คนมาออกันข้างนอกจํานวนมาก
และร้องเพลงของเขา
พอถึงตอนที่เราออกมา
ผมไม่อยากได้ยินคนบอกผม ว่าพวกเขารักเดอะบีเทิลส์มากแค่ไหน
หรืออะไรพวกนั้น ในขณะที่เราเพิ่งเสียจอห์นไป
เพราะผมไม่ได้ไปที่นั่นเพื่อไปหาเต่าทอง
ผมไปที่นั่นเพื่อไปหาเพื่อนคนนึง ที่ไม่เกี่ยวข้องอะไรกับวงนี้
นี่คือสิ่งที่โยโกะเขียน เมื่อวันที่ 9 ธันวาคม 1980
"จะไม่มีการจัดงานศพให้จอห์น
ช่วงปลายสัปดาห์นี้เราจะระบุเวลาให้สงบนิ่ง เพื่อสวดภาวนาให้วิญญาณของเขา"
สําหรับจอห์นนั้น เขาจะถูกฌาปนกิจ
และจนถึงวันนี้ อัฐิของเขายังคงอยู่ในสถานที่ที่ไม่มีการเปิดเผย
การฆาตกรรมเลนนอน โดยไม่ได้คาดคิดและปราศจากแรงจูงใจ
ทําให้คนที่ใกล้ชิดกับเขาที่สุดต้องการรู้คําตอบ
ผมไม่เคยพูดเรื่องนี้มาก่อน
หนึ่งในสิ่งที่โยโกะขอผม
คือให้สืบทฤษฎีหลายๆ รูปแบบ
ทฤษฎีสมคบคิดหลังจากจอห์นถูกฆาตกรรม
บางคนเชื่อว่ามีพลังงานซ่อนเร้น อยู่เบื้องหลังการฆาตกรรมเลนนอน
(สหรัฐฯ ทุบสถิติการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์!)
ในยุค 1970 เขาเป็นบุคคลสําคัญที่โผงผาง ในชีวิตการเมืองอเมริกัน
ปลุกระดมผู้ติดตามจํานวนมาก เพื่อต่อต้านประธานาธิบดีนิกสัน
และสงครามในเวียดนาม
เรามาเพื่อพาหนุ่มๆ กลับบ้าน แต่จงอย่าลืมเครื่องกลพวกนั้น
นําเครื่องกลกลับบ้านด้วย จึงจะถือว่าเราคืบหน้าจริงๆ
พวกเขาทั้งสองคนเชื่อว่าอาคารเดอะดาโกตา
พื้นที่อะพาร์ตเมนต์ของพวกเขามีเครื่องดักฟังอยู่
ไม่ต้องสงสัยเลย
ว่าหน่วยงานข่าวกรองในประเทศนี้
ไม่ว่าจะเป็นซีไอเอ เอฟบีไอ สํานักงานความมั่นคงแห่งชาติ
หรืออื่นๆ อีกหลายแห่งเป็นคนลงมือ
ผมรู้ความแตกต่างระหว่างโทรศัพท์ปกติ
เวลาผมรับสาย และทุกครั้งที่ผมรับสาย
ผมจะได้ยินเสียงรบกวนเยอะ
พอผมไปเปิดประตู ก็จะเห็นคนมายืนอยู่อีกฝั่งถนน
พอผมขึ้นรถ พวกเขาก็จะขับตามมา
แล้วผมก็รู้ตัวว่านี่มันเรื่องร้ายแรง
พวกเขาไล่ล่าผมอยู่ทุกทางเลย
อาการหวาดระแวง ของจอห์นกับโยโกะนั้นมีเหตุผล
แฟ้มเอฟบีไอพวกนี้ที่หนักเกือบ 12 กิโล
ที่นักเขียนชื่อจอน วีเนอร์ได้รับมา เผยให้เห็นชัดๆ ว่าเลนนอน
ถือเป็นภัยคุกคามด้านการเมือง โดยรัฐบาลของนิกสัน
มีเอกสารหลายร้อยหน้า
ที่ริชาร์ด นิกสันเขียนถึงผู้อํานวยการเอฟบีไอ
ที่ระบุว่าให้คอยติดตามและตรวจสอบ
ทั้งจอห์นกับโยโกะ
และมีการดําเนินการในระดับสูงสุดของรัฐบาล...
(ทุกคนที่หัวรุนแรงควรถือเป็นบุคคลอันตราย)
เพื่อแก้ปัญหาเรื่องเลนนอน
ไม่เคยมีใครให้โอกาสสันติภาพจริงๆ เลยสักครั้ง
คานธีลองแล้ว มาร์ติน ลูเธอร์ คิงก็ลองแล้ว แต่พวกเขาถูกยิง
หากมีบุคคลที่สาม อยู่เบื้องหลังการตายของเลนนอน
แล้วมาร์ค แชปแมนมีส่วนเกี่ยวข้องยังไงบ้าง
เอ็มเคอัลตรา คือรหัสสําหรับโปรเจ็กต์ลับของซีไอเอ
ซึ่งคนที่ไม่สงสัยอะไรถูกนํามาทดลองควบคุมจิตใจ
ดร.มิลตัน ไคลน์ ผู้เชี่ยวชาญระดับโลกด้านการสะกดจิต
คือส่วนสําคัญ ในโปรแกรมเอ็มเคอัลตราของซีไอเอ
หน่วยงานรัฐส่วนใหญ่ ที่กังวลกับการปฏิบัติงานด้านข่าวกรอง
พยายามหาทางใช้การสะกดจิตเป็นเครื่องมือ
เพื่อดําเนินงานด้านข่าวกรองบางอย่าง
จากนั้น ดร.ไคลน์ จะไปเยี่ยมแชปแมนระหว่างคุมขัง
และได้อยู่ในทีมฝ่ายจําเลยของเขา
เอกสารแสดงชัดเจนว่าซีไอเอพยายาม
พัฒนาเจ้าหน้าที่ให้เหนือคนที่มีอํานาจควบคุมพอกัน ให้มากเท่าที่จะทําได้
มันคือการทดลองที่ใกล้เคียงกับการล้างสมองที่สุด ที่ยังไม่เคยถูกเปิดเผย
ซีไอเอหลงใหลในไอเดียของการควบคุมจิตใจ
และบางคนเชื่อว่ามันมีบทบาท ในการลอบสังหารโรเบิร์ต เคนเนดีด้วย
เซอร์แฮนบอกว่าเขาจําได้
ว่าอยู่ในโรงแรมคืนที่เกิดเหตุฆาตกรรม
เขาจําได้ว่ารินกาแฟให้สาวสวยคนหนึ่ง
แล้วเขาก็ลืมทุกอย่าง
เซอร์แฮนจําได้ว่าหลังจากนั้น เขาได้เดินผ่านโถงที่เต็มไปด้วยกระจก
และเขารู้สึกมึนงงกับกระจก
ฝ่ายจําเลยเชื่อว่า พวกเขาทําให้เขาตกอยู่ในภวังค์ของการสะกดจิต
เซอร์แฮนจําได้ว่า ปฏิกิริยาแรกของเขาคือจับมือกับเคนเนดี
แต่พอฝูงชนกรูกันเข้ามา เขาก็ชักปืนออกมา
พฤติกรรมผิดปกติของแชปแมน หลังจากยิงเลนนอนทันที
คือประเด็นหลัก ที่เจ้าหน้าที่สืบสวนรอน ฮอฟฟ์แมนเป็นกังวล
เขาอยู่คนเดียวไหม
มีใครร่วมมือกับเขาอยู่เบื้องหลังไหม
เป็นทฤษฎีสมคบคิดรึเปล่า
คําถามพวกนี้เริ่มเกิดขึ้นในหัวผมและทุกคน
เราส่งทีมไปยังฮาวาย
เพื่อสัมภาษณ์ญาติและเพื่อนๆ ในปัจจุบันของเขา
เราได้คุยกับครอบครัวเขา
เราคุยกับทุกคนที่รู้จักเขาที่เราพอจะหาเจอ
ส่วนใหญ่เขาเป็นคนเงียบๆ และเขาเป็นคนที่ทํางานดีมากด้วย
เป็นหนุ่มที่พูดจานุ่มนวล เงียบๆ และฉลาด
เขา... มีสติปัญญาดีมาก อารมณ์สุขุมรอบคอบมาก
ในหลายๆ แง่มุม ชีวิตของแชปแมนยังเป็นเรื่องที่น่าสับสน
เพื่อนๆ ของเขา ยังคงพยายามปะติดปะต่อหาเหตุผล
และยังคงสงสัยอยู่ว่า
"มาร์ค แชปแมนที่พวกเขาเคยรู้จักที่นี่ เมื่อหลายปีก่อน
จะเป็นชายคนเดียวกับที่ถูกกล่าวหา ว่าฆาตกรรมจอห์น เลนนอนจริงๆ เหรอ"
แชปแมนยังคงเป็นปริศนา
และสื่อทั่วโลกอยากเข้าใจเขา เช่นเดียวกับตํารวจ
ไม่นานพวกเขาก็เจอหนึ่งในคนที่สนิทกับเขาที่สุด โดยหวังว่าจะมีการเผยข้อมูลเพิ่ม
บ่ายนี้มีการมอบหมายให้ รปภ.
มาเฝ้าที่อะพาร์ตเมนต์ชั้น 21 ของแชปแมน
ภรรยาของแชปแมน หรือชื่อเดิมกลอเรีย อาเบะ
ได้เข้าไปข้างในกับเพื่อนผู้หญิงคนหนึ่ง
โดยปฏิเสธที่จะไม่คุยกับพวกผู้สื่อข่าว
เราไปถึงประตูตอนประมาณเจ็ดโมงเช้า
ก่อนที่ รปภ.จะมาทําหน้าที่ และเราได้ยินเสียงร้องไห้
เธอรู้สึกอัดอั้นเพราะสื่อ
เธอต้องการความช่วยเหลือด้านกฎหมาย เธอเลยโทรหาผม
ผมคิดว่าวิธีที่มีประสิทธิภาพที่สุด คือให้สื่อทุกเจ้ามาอยู่รวมกันในห้องเดียว...
(บรูค ฮาร์ต นักกฎหมาย)
ให้พวกเขาถามคําถามได้มากเท่าที่ต้องการ และให้มันจบๆ ไปแค่นั้น
ในฐานะแฟนบีเทิลส์
ฉันขอไว้อาลัยกับการจากไปของจอห์น เลนนอน และรู้สึกเศร้าอย่างยิ่งกับภรรยาของเขา
โยโกะ และฌอนลูกชายเขา
ฉันแค่อยากบอกว่าฉันเสียใจมากๆ ที่เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นกับ...
โยโกะ โอโนะและครอบครัวของเธอ ที่สามีเธอต้องเสียชีวิต
ตอนผมได้ยินเธอพูดว่า
"มันน่าเสียดายอย่างยิ่งที่เขาต้องเสียชีวิต"
ผมไม่แน่ใจว่ากลอเรียเลือกใช้คําได้แย่รึเปล่า
เพราะเขาคงไม่ต้องตาย ถ้าแชปแมนไม่ได้ไปฆ่าเขา
ผมว่ามันไม่ได้สื่อถึงการรู้ล่วงหน้าใดๆ
ว่าเขาจะเสียชีวิต
ผมไม่คิดว่าตอนนั้นเธอยอมรับ
ความจริงที่ว่าสามีเธอเป็นคนฆ่าเขา
กลอเรียไม่ได้ทําอะไรหรือมีส่วนรวม
ในการเดินทางครั้งนี้เพื่อให้การสนับสนุนใดๆ
โดยมีสติสัมปชัญญะต่อการกระทําของมาร์ค
เธอไม่ได้แสดงท่าทีบอกปัดอะไรมากนัก
จากการนําเสนอข้อมูลที่ตรงไปตรงมานั้น
ผมอยากเห็นเธอแสดงอารมณ์มากกว่านี้
ผมว่าเธอเป็นคนแบบนั้นเอง
ฉันเป็นชาวคริสต์ และฉันเชื่อว่าการให้อภัยคือหนึ่งในสิ่งที่ยิ่งใหญ่
ฉันรู้สึกอยู่เสมอว่าฉันเป็นคนที่ชอบให้อภัยคนอื่น
กลอเรียตอบคําถามสื่อ
แต่ยังมีแง่มุมด้านความสัมพันธ์กับแชปแมน ที่ไม่ได้ถูกเปิดเผย
เธอบอกผมว่าหลังจากพวกเขาแต่งงานกัน แชปแมน...
ชอบดื่มเหล้าจัด และเคยทําร้ายร่างกายเธอหลายครั้ง
จากนั้นเขาจะกลายเป็นคนไม่มีระเบียบและไร้สติ
และนี่เองที่ทําให้เธอสงสัยอย่างมาก เกี่ยวกับสุขภาพจิตของเขา
กลับไปที่นิวยอร์ก จิตแพทย์ ดร.นาโอมิ โกลด์สตีน
ได้ผลสรุปเกี่ยวกับความสามารถของแชปแมน ในการขึ้นพิจารณาคดี
ความสามารถในการขึ้นพิจารณาคดี หมายถึงความสามารถ
ในการทําความเข้าใจข้อกล่าวหาที่เขาโดน และให้ความร่วมมือในการแก้ต่างให้ตัวเองได้
เขาไม่ได้แสดงอาการโรคจิตอะไรเลย
ไม่มีหลักฐานของการเห็นภาพหลอน หรืออาการหลงผิด
ผลการประเมินที่เป็นที่สิ้นสุดคือ สามารถขึ้นพิจารณาคดีได้
เถิบไปหน่อยครับทุกคน เร็วเข้าทุกคน ถอยไปหน่อยครับ
การพิจารณาคดีจวนจะเกิดขึ้น ความรู้สึกต่อต้านแชปแมน
เปลี่ยนอารมณ์สาธารณชน จากความเศร้าเป็นความโกรธ
(ขู่ฆ่านักกฎหมาย!)
คุณแอดเลอร์เบิร์ก บอกทีว่าทําไมคุณถึงถอนตัว
มันพิสูจน์ให้เห็นว่าหนักหนาไป แม้แต่กับทนายของเขาเอง
คนสติไม่สมประกอบโทรมา คนที่อยากรู้ความจริง
สายโทรศัพท์ผมไม่เคยว่างเลยทั้งวัน
ผมรู้สึกว่าผมไม่สามารถเป็นตัวแทนของเขา
ด้วยความสามารถของผมได้เต็มที่ ภายใต้สถานการณ์นี้
ถอยไปครับ ถอยไป
(โรงพยาบาลจิตเวช)
เราต้องคาดเดาไว้ก่อนว่า
อาจมีคนต้องการทําร้ายเขา
เพราะคนที่เพิ่งยิงเต่าทองตายอยู่กับเรา
เราจึงต้องหาสถานที่ที่ปลอดภัยที่สุด ในระบบของเรา
และภายในชั่วข้ามคืนก็เป็นที่สรุปได้ว่า
ที่นั่นคือสถานพยาบาลบนเกาะไรเกอร์ส
เมื่อวานนี้ มาร์ค เดวิด แชปแมนได้ถูกย้ายตัว
ออกจากโรงพยาบาลเบลล์วิว เนื่องจากได้รับคําขู่ฆ่ามากมาย
เรือนจําเกาะไรเกอร์สอยู่กลางแม่น้ําอีสต์
ซึ่งเข้าถึงได้ทางสะพานเท่านั้น
และอยู่ค่อนข้างห่างไกล เพราะนับว่ามันยังอยู่ในนครนิวยอร์ก
การแยกออกมาแบบนั้น ทําให้มันเหมาะมากกับคนอย่างแชปแมน
ท่ามกลางความเกลียดชังที่มากขึ้น
ทนายฝ่ายจําเลยที่ยังอายุน้อย และไม่ค่อยมีประสบการณ์ได้เข้ามารับหน้าที่แทน
โจนาธาน มาร์คส์ วัย 37 ปีกล่าวว่า
เมื่อเช้ามีคนโทรมาถามเขาว่าอยากรับคดีนี้ไหม
เขาบอกนักข่าวว่าเขาหาเหตุผลที่จะไม่รับไม่ได้
ข้อเท็จจริงที่ว่าคนจํานวนมากโกรธคุณแชปแมน...
และคุณจะเป็นทนายให้เขา...
คุณรู้สึกยังไงกับเรื่องนี้คะ
ผมไม่คิดว่าคนที่โกรธคุณแชปแมน
จะมาลงกับผมหรอก
ผมเป็นแค่ทนายความที่เป็นตัวแทนให้ลูกความผม
เพื่อช่วยคดีที่ดังขึ้นเรื่อยๆ นี้
มาร์คส์ได้หาทนายรุ่นน้องมาร่วมทีมด้วย นั่นคือเดวิด ซักส์
ในความคิดผมทั้งตอนนั้นและตอนนี้
ไม่มีโอกาสสําคัญสําหรับทนายไหนๆ...
(เดวิด ซักส์ สมาชิกทีมกฎหมายของแชปแมน)
ที่จะดีไปกว่าแก้ต่างให้กับจําเลยคดีอาญา ที่ไม่ค่อยมีคนรู้จัก
แต่ไม่ต้องสงสัยเลยว่า ผมรู้สึกถึงแรงกดดันมากมาย
ผมเคยทําคดีระดับสูงมามาก
แต่กลายเป็นว่าคดีนี้ช่วยพัฒนาทักษะผม...
มากกว่าทุกคดีที่ผมเคยทํามา
ในการเตรียมขึ้นพิจารณาคดีนี้
ทีมฝ่ายจําเลยของแชปแมน ได้เริ่มไปเยี่ยมเขาที่เรือนจํา
วันนี้เป็นวันอาทิตย์
และผมอยู่ที่เกาะไรเกอร์ส
เพื่อมาหามาร์ค แชปแมน
ตอนนี้พวกเขาบันทึกทุกบทสนทนาที่ได้คุยกับเขา
ผมมีความสุขจริงๆ
ที่ได้เป็นตัวแทนให้คุณ
สาธารณชนไม่เคยได้ยินบทสนทนาพวกนี้มาก่อน
คุณรับปากไหมว่า...
ผมจะถามแค่ครั้งเดียว แล้วจะไม่ถามอีก
คุณจะยืนหยัดอยู่กับผมจนจบไหม
ผมรับปาก
และคุณจะถามอีกกี่รอบก็ได้ตามสบาย
มันแปลกเพราะหลายครั้งที่คุยกับเขา
เขาจะดูเป็นคนปกติมาก
แล้วจู่ๆ ก็โพล่ง!
สิ่งที่ออกมาจากปากเขาต่อจากนั้น
คือสิ่งที่เกินคาดคิดมากๆ
จนเราคิดว่า "ใช่เลย เขาเป็นบ้าจริงๆ"
บอกผมทีว่าเกิดอะไรขึ้น
ความคิดนี้ฟังดูบ้าหน่อย
ผมคิดว่าผมจะแปลงร่างเป็นคนอื่นได้ ถ้าผมฆ่าคนคนนั้น
คุณคิดว่าจะกลายเป็นใครเหรอ
รู้จักหนังสือ "จะเป็นผู้คอยรับไว้ไม่ให้ใครร่วงหล่น" ไหม
- รู้ครับ - ผมมีหนังสือเล่มนั้น
ผมนึกว่าผมจะกลายร่างเป็นตัวละครในหนังสือนั่น
แต่ตอนนี้ผมรู้แล้วว่า...
คุณคิดว่าคุณจะกลายเป็นใคร
โฮลเดน คอลฟิลด์
เขาคิดว่าเขาจะได้กลายร่าง เป็นโฮลเดน คอลฟิลด์จริงๆ
ตัวละครในหนังสือ "จะเป็นผู้คอยรับไว้ไม่ให้ใครร่วงหล่น"
เขาจะเปลี่ยนจากหนุ่มจ้ําม่ํา
ไปเป็นวัยรุ่นที่ตัวสูงผอม
เขาพูดจาไม่มีเหตุผลเลย
นี่ไม่ใช่นิยายสืบสวน แน่นอนว่าเขาเป็นคนยิงเลนนอน
เขาไม่ได้พยายามหลบหนี
คําถามก็คือ
"สภาพจิตของเขาเป็นยังไง ตอนที่เขาก่ออาชญากรรมนั้นขึ้นมา"
เจตนาของเราคือเพื่อพิสูจน์ต่อคณะลูกขุน ว่าจริงๆ แล้วผู้ชายคนนี้
วิกลจริต และได้รับการรับรองจากผลของ...
การดูแลด้านจิตเวช ซึ่งตรงกันข้าม
กับการลงโทษจําคุก
แต่การดําเนินคดีนั้น ไม่ยอมรับการแก้ต่างเรื่องวิกลจริตของแชปแมน
ถ้าใครสักคนมีอาการทางจิตเวชรุนแรงขนาดนั้น...
(คิม โฮเกรฟ อัยการระดับมลรัฐ)
พวกเขาคงหยิบปืนขึ้นมาแล้วคิดว่ามันคือกล้วย
นั่นจะเป็นหนึ่งในวิธี ที่ใช้เป็นข้อแก้ต่างเรื่องวิกลจริต
แต่ในมุมมองของเรา เขาไม่ได้ป่วยทางจิต
เขารู้ว่าเขาทําอะไร เขามีปืน เขาใช้มันโดยมีจุดประสงค์อย่างจงใจ
และเขารู้ว่าสิ่งที่เขาทํามันผิด
เพราะหลังจากการฆาตกรรม เขารอให้ตํารวจมาจับ
(อาคารศาลอาญา)
จิตแพทย์ของคุณจะวิเคราะห์อะไรบ้าง
- เมื่อไรน่ะเหรอ - วิเคราะห์อะไรและทําไม
และเพื่ออะไร
พวกเขาจะตรวจดูสภาพจิตใจเขาขณะที่ก่อเหตุ
โจนาธาน มาร์คส์ หัวหน้าทนายของแชปแมน
ได้เปิดเผยการนัดหมายที่เป็นที่ถกเถียง ต่อทีมของเขา
ผมเลือกคนที่เก่งที่สุดที่ผมหาได้
บอกได้ไหมว่าเป็นใคร
มิลตัน ไคลน์เป็นนักสะกดจิตไม่ใช่เหรอ
มิลตัน ไคลน์เป็นจิตแพทย์ทางคลินิก
และเขาใช้การสะกดจิตเป็นเครื่องมือวินิจฉัย
เขาว่าจ้างอดีตที่ปรึกษา
ในโปรแกรมควบคุมจิตของซีไอเอ ดร.มิลตัน ไคลน์
เราฝึกให้พวกเขาใช้อาวุธปืน โดยขาดความยั้งคิดได้
(มิลตัน ไคลน์ จิตแพทย์และที่ปรึกษาของซีไอเอ)
เราฝึกให้พวกเขายิงคน โดยแทบไม่มีความรู้สึกหรือความคิด
ไม่มีความลังเลใจ ไม่มีความกังวลใจ
มาร์ค นี่คือ ดร.มิลตัน ไคลน์
เป็นไงบ้าง มาร์ค ยินดีที่ได้เจอนะ
หากมีแง่มุมซ่อนเร้นอยู่เบื้องหลังการฆาตกรรม
ดร.ไคลน์ก็หวังว่าจะเปิดเผยมันออกมาได้ ผ่านการสะกดจิต
สิ่งที่ผมอยากให้คุณทํานะ มาร์ค
คือเพ่งสมาธิจ้องเพดานไว้
แล้วค่อยๆ หลับตาลงช้าๆ
ปล่อยให้ทั้งร่างกายเริ่มผ่อนคลาย
ไล่ตั้งแต่หัวลงไปถึงปลายนิ้วเท้า
และรู้สึกว่าคุณกําลังผ่อนคลายมากขึ้นเรื่อยๆ
มากขึ้น และมากขึ้น และมากขึ้น
ตอนนี้ผมรู้สึกแปลกมากๆ
ผมผ่อนคลายสุดๆ
มันส่งผลแล้วใช่ไหม
พยายามนึกภาพสถานที่นั้นให้ผมหน่อย
- สถานที่เกิดเหตุน่ะเหรอ - ใช่
โอเค ผมนั่งอยู่ แล้วมีรถมาจอด
ผมรู้ว่าเป็นรถเขา ผมเลยพูดว่า "คันนี้แหละ"
ประตูรถเปิดออก โยโกะลงรถ และผมพยักหน้าให้เธอ
แล้วเขาก็ลงรถตามมา
ผมมองจอห์นตอนที่เขาเดินผ่านไป
แล้วผมก็ลุกจากพื้นที่ขอบทางเดินเล็กๆ นั่น
เดินไปประมาณสองเมตร แล้วหันไปทางเขา
ผมหยิบปืนออกจากกระเป๋า
เล็งไปที่เขา
แล้วก็ยิงเลย
รวมห้านัด
แล้วพวกเขาก็จับกุมผม นั่นคือตอนที่ผมพูดว่า
"ผมคือผู้คอยรับไว้ไม่ให้ใครร่วงหล่น"
จําได้ไหมว่าตอนนั้นคุณรู้สึกยังไง เอาแค่ความรู้สึกน่ะ
ผมรู้สึกเหมือนไม่ใช่ตัวผม แต่มันคือตัวผมเอง
ผมลงมือเอง และผมจําได้ว่าผมเป็นคนทํา
ความคิดอะไรทําให้คุณตัดสินใจทําแบบนั้น
ผมเห็นความทรมาน
ใจนึงผมก็ไม่อยากทํา แต่อีกใจนึงก็อยาก
สิ่งเดียวที่ผมจําได้คือมีเสียงดังขึ้นในหัวผม
มันพูดว่า "ทําเลย ทําเลย ทําเลย" มันดังขึ้นตอนที่เขาเดินผ่านผมไป
ผมก็เลยทํา
และตอนนี้เราจะใช้เวลา สิบนาทีในการสงบนิ่งเพื่อสวดภาวนา
ตามที่โยโกะ โอโนะขอ
- เพื่อดวงวิญญาณของจอห์น เลนนอน - ทุกท่านครับ...
กรุณาปิดวิทยุสื่อสารทั้งหมด
กรุณาหยุดการซื้อขายสินค้าใดๆ
ทําสมาธิอย่างสงบในแบบของคุณ เราจะเริ่ม ณ บัดนี้
มาร่วมกันสวดภาวนา ขอบคุณครับ
ในขณะที่แชปแมนเตรียมตัวขึ้นพิจารณาคดี
คนหลายพันได้มารวมตัวกัน เพื่อไว้อาลัยให้เลนนอนที่เซ็นทรัลพาร์ก
ผู้ร่วมงานคนนึงได้ติดตามข่าวนี้อย่างใกล้ชิด
ชื่อของเขาคือจอห์น ฮิงก์ลีย์ จูเนียร์
เขาเองก็มีหนังสือ "จะเป็นผู้คอยรับไว้ไม่ให้ใครร่วงหล่น"
และเขากําลังจะยิงประธานาธิบดีสหรัฐฯ
(ตอนต่อไป)
มาร์ค แชปแมนบอกว่าเขาบริสุทธิ์จากเหตุยิงกัน
โดยให้เหตุผลว่าวิกลจริต
พระเจ้าบอกให้เขาทํา
เขาผิดจริง เพราะฉันไม่เชื่อเรื่องวิกลจริตอะไรทั้งนั้น
เขาไม่ได้ป่วยทางจิต
เจตนาของเขาคือหาแสงให้ตัวเอง
(ชายที่ยิงเลนนอน)
ภายใต้สถานการณ์อื่นๆ
เขาคงถูกพิจารณาคดีในฐานะคนวิกลจริต
เขายิงผิดคน
คําบรรยายโดย ชลันธร เรืองภักดี