İKİNCİ KASET - A YÜZÜ
"Fransızcada ustalaşmak." İkinci kaset, A yüzü.
Dördüncü bölüm. Karşılıklı Fransızca konuşmak.
ALTI AY, 11 GÜN KALDI
Affedersiniz. En yakın tuvalet nerede acaba?
Babanıza hürmetlerimi iletiyorum.
Merhaba. Bu istiridyeler taze mi?
SOLA DÖN - BUĞDAY TARLASI 500 METRE KUZEYE YÜRÜ - AÇIKTA BEKLE
Affedersiniz. Kaşığım kirli.
Bu elbisenin değişim koşulları nedir?
Carol!
Elena!
Ne?
"Şehir merkezindeki metro istasyonu nerede?" mi dedin?
Evet!
Tamam, harika!
Sıkı tutunuyor musun?
DÜNYAYA GELDİ! - BEBEK! - MUTLU NOELLER!
Umarım rahattır.
Birkaç kez orada uyumuştum ama pek de…
-Ne? -Bir şey yok. Seni özlemişim.
Fazladan diş fırçan var mı?
Keppler'ı araştıran bir bilim adamının folk müzik üçlüsüne katıldığını duydum.
O grubu dinledin mi?
Yat artık!
Hayır. Fransızca söyle.
Yat artık.
Benimle konuşmak için Fransızca öğrenmen gerektiğini düşündüğüne inanamıyorum.
Onurlu bir şekilde ölmek olmazsa olmazımız.
Bu da yeni ütülenmiş bir gömlek ve şık bir şapkayla başlar.
KAYIT 4 NİSAN
Selam anne ve baba! Bilin bakalım neredeyim?
Selam!
Sabino Kanyonu ormanındaki saklı şelaleyi ziyaret edeceğiz.
Bir buçuk günlük bir yürüyüş olacak. Çok heyecanlıyım.
Peki ya sen Carol?
Evet, ben de.
Ben de heyecanlıyım.
Merhaba anne ve baba.
SABINO KANYONU MESİRE YERİ CORONADO ULUSAL ORMANI
Çektin mi?
Hareket edebilirsin! Foto çekmiyorum.
Dikkat et!
Bu ayakkabılar buraya
uygun değilmiş.
Carol!
Çıkmak için başka bir yol bulalım.
Çok güzel, değil mi?
Su, aşağıdaki büyük su birikintisine dökülüyor.
Çok güzel.
Ve o kadar berrak ki.
Ölmeden önce görülmesi gereken 100 yerin 87'incisi.
Ne…
Bir altındaki sayı neymiş?
Adın nedir?
Ne?
Adın ne?
Neden?
Kamera için.
-Carol. -Carol ne?
-Kohl. -Ama tam adını söyle.
Carol Kohl?
Harika! Şimdi hileli bir soru değilmiş gibi söyle.
-Ne? -Kendi adını biliyormuş gibi söyle.
Anlamıyorum.
Neden…
Neden bunu çekiyorsun?
Sonsuza dek hatırlamak istiyorum.
Benimle dalga geçiyorsun gibi geliyor.
Güzel geçiş görüntüleri olacak. Yemeye devam et.
Carol Kohl.
Hayır, daha hızlı. Bir defada söyle.
Biraz…
Çok talimat veriyorsun.
Benim gibi bir kardeşin olması nasıl bir his?
Güzel.
Hadi ama, biraz daha detaylandır.
Bilmiyorum, gayet iyi.
Peki, benimle ilgili en sevdiğin anın ne?
Perma yaptırdığın zaman.
En sevdiğin anı bu mu? Çok utanç verici.
Çok hoş olmuştun.
Chia Pet'e benziyordum ve bir hafta boyunca ağlamıştım.
Bilmiyorum. Ben seni Whitney Houston'a benzetmiştim.
Geyik dışkısı sanırım.
Sence zehirli midir?
Muhtemelen.
Acaba başkaları nerede?
Üniversiteden sonra benimle yaşamaktan nefret etmiş miydin?
-Ne? -Hadi ama, dürüst olabilirsin.
Birlikte takılmadık bile.
Hayır, eğlenceliydi.
-Eve geri taşınmıştın. -Evet çünkü Cookie pirelenmişti.
-Pirelerinden arındırmıştım. -Yine de vardı.
Ayrıca döşeme altına sıkışmıştı.
Tamam, evet. Kabul ediyorum, leş gibi bir evdi.
Düşünmüştüm ki birlikte yaşarsak…
Doğru mu yapıyorum?
-Bana sormak istediğin bir şey var mı? -Olabilir.
Çok heyecanlı! Nedir peki?
-Neden her şeyi kaydediyorsun? -Videoları sevdiğini sanıyordum.
Seviyorum, merak ettim sadece.
Yaptıklarımı paylaşmayı seviyorum.
Bunda bir sorun mu var?
Hayır.
Çok şey yapıyorsun, ondan.
Anlıyor musun?
Evet.
Muhteşem biri ve çok güzel.
Her şeye nüfuz edebiliyor.
Havaya, aradaki boşluklara.
Onun sayesinde, onun yaptıkları sayesinde sanırım sevginin ne olduğunu anladım.
Bu Carol Kohl, eski ortaokul sekreteri.
Whitney Houston'dan bahsediyor.
Elena, kapat şunu.
Çok özür dilerim.
Birden çıkıverdi.
İnanmıyorum.
Carol, sana bir şey sorabilir miyim?
Ne?
Niye annemlere sörf yaptığını söyledin?
Yapmadığını biliyorum.
Yani, niye yalan söylüyorsun?
Endişelenmelerini istemedim.
Hangi konuda?
Bu konuya girmesek olur mu lütfen? Lütfen.
Bir saniye.
Sörf tahtasını ne yaptın peki?
Lucas adında bir çocuğa verdim.
-"Carol" yazan tahtanı mı? -Evet.
Karşılığında kafamı bir milyon yapacağını söyledi ama ne dediğini anlamadım.
-Ben de bedavaya verdim. -Olamaz.
KAYIT 5 NİSAN
Bu nasıl…
Siktir! Biri bana…
Carol Kohl.
Güzel.
Nihayet.
Sanırım üstümde karıncalar var.
Keşke hepsini bir yere kapatsalar.
Üzgünüm ama onlara güvenmiyorum.
Elena, suçlular gibi davranıyorlar ve her yerdeler.
Çok korkutucu. Bir tanesi seni alıp uzaklara götürebilir.
Carol Daphne Kohl, büyük kuş korkusundan bahsediyor. Dinleyelim.
Elena, şaka değil bu. Gözlerini çıkarabilirler.
6,5 kilometrelik yolumuz kaldı.
Omuzlarım ağrımaya başladı.
Fazla eşya alma, demiştim.
Hazırlıklı olmayı seviyorum.
Koşum takımı ve halat getirmişsin.
-Ne bileyim, her ihtimale karşı. -Tamam da hangi ihtimale karşı?
Omuz mu silkiyorsun?
Carol, omuz mu silkiyorsun?
Ah Carol.
Sırt çantasıyla zor oluyor.
Peki, ilk aklına gelen çocukluk anın hangisi?
O köpeği hatırlıyor musun?
Hangi köpeği? Cookie'yi mi?
Hayır.
Siyah bir köpek gibiydi.
Siyah bir köpek mi? Ne zamandı bu?
Yedi yaşlarındaydım.
Tamam da ne hatırlıyorsun?
Bilmiyorum, biraz bulanık.
Köpek mi bulanıktı?
Hayır, hatıram.
Üzgünüm, boş ver.
Ne?
Anlatsana!
Peki.
Bana hırlamadığını hatırlıyorum.
Ne?
Hırlamıyordu.
İlk aklına gelen çocukluk anın
hatırlayamadığın bir köpeğin sana hırlamaması mı?
Sanırım.
Bu bir anı değil Carol.
Belki de rüyaydı.
Neyse, bu görüntüyü sileriz.
SAKLI ŞELALE- BLACKETT'S RIDGE ESPERERO - HUTCH'S POOL
SAKLI ŞELALE
Tuhaf değil mi?
Ne?
Yakında hepimizin ölecek olması.
Evet.
Peki. En büyük pişmanlığın.
Bundan sonra omuz silkiyorsan "omuz silkiyorum" de.
Omuz silkiyorum.
Peki ya senin?
Bilmem ki, milyon tane pişmanlığım var.
Bitirmediğim tüm projeler,
üniversitede Cancun'a gitmemem, evliliğim,
keşke bağımı koparmasaydım dediğim insanlar, almadığım tüm elbiseler,
gençliğimin kıymetini bilmemem,
büyükannemle görüşmemem.
Ama bunlar beni bugünkü durumuma getirdi.
Sanırım benim için daha fazla şeye hayır dememiş olmak.
Of ya Carol.
Ne?
-Bu bir gezegen! -Gezegen mi?
-Tanrım! -Ağırlığı ne?
-Tanrım! -Bu bir gezegen!
İlk cinsel deneyimin?
-Asla. -Hadi ama!
-Hayır. -Ne kadar vahşiydi?
Hadi ama! Annem ve babam bunu duymayı çok ister.
Amma da iffetli çıktın.
-Değilim. -O zaman söyle.
Tamam, kamerayı da kapatırım.
Üniversitede, Horace Solinsky'yle.
Misyoner pozisyonunda, yatakta, sütyen takılı şekilde.
Oda arkadaşı içeri girmiş. Olamaz!
-Benimkini öğrenmek ister misin? -Pek değil.
10'uncu sınıfta Travis Michaels'a el muamelesi çekmiştim.
Aman ne güzel.
Niye bu kadar abartıyorsun?
Seni tanımaya çalışıyorum sadece.
Carol. Orada ne yapıyorsun?
Beni çekmeni istemiyorum artık.
Horace Solinsky olayı yüzünden mi?
Bak, özür dilerim. Kaydı durduracağım.
Elena!
-Onları görüyor musun? -Hayır.
Tam önümüzdeler.
6,5 kilometreden daha uzun geldi.
Ne için daha çok vaktin olsun isterdin?
-Ne? -Bilmiyorum. Uyku için belki.
Peki, "Keşke gençken bilseydim" dediğin şey nedir?
Elena, lütfen. Mümkünse…
-Ne kadar kaldı? -Çok az kaldı.
-Ama duymamız gerekmez mi? -Neyi?
Şelaleyi.
Duyacağız, merak etme.
CAROL ÖZEL RÖPORTAJ
Son gününde ne yapacaksın?
-Omuz silkiyorum. -Hadi!
-Omuz silkiyorum. -Hiç eğlenceli değilsin, biliyor muydun?
Kaybolduk.
Kaybolmadık.
Bunca zamandır sörf yapmadığına göre ne yapıyorsun peki?
Elena! Hoşuma gitmiyor bu.
-Yoruldum. -Sorudan kaçmaya çalışıyorsun.
Kaçmıyorum.
Hadi. Neler yapıyorsun?
-Açılmanı sağlamaya çalışıyorum. -Açılıyorum zaten.
Nasıl açılmak bu? Ağzından cımbızla laf alıyorum resmen.
Hep böyle yapıyorsun.
O ne demek?
Carol, öyle yaparsan çantan yırtılır.
Carol!
-İçindekiler düşer mi? -Hayır, düz bir şey koyarsan…
-Kaybolduk. -Kaybolmadık.
Kaybolduk.
Tamam, kaybolduk.
Amanın.
42 yaşındaki Carol Kohl, kız kardeşine küstü ve konuşmuyor.
Ekleyeceğin bir şey var mı?
Yorum yok.
Yardım eder misin?
Çubukları bulamıyorum.
Şeye koymuştum…
Nereye gittin?
Hiçbir yere.
Şu an çekmesen olur mu?
-Kes şunu. -Neyi?
Kes şunu!
-Konuşsana, neyi… -"Kes şunu" dedim.
Seninle konuşmaya çalışıyorum sadece.
Hayır, çalışmıyorsun. Kamerayla oynuyorsun.
Evet çünkü sen benimle konuşmuyorsun.
Neden seninle röportaj yaptığımı sanıyorsun?
Konuşmadığın için.
Hep ağzından laf almam lazım yoksa bana hiçbir şey anlatmıyorsun.
-Hep bir duvar örüyorsun. -Kameranın arkasındaki sensin.
Evet, çünkü öleceğiz ve seni tanımıyorum bile.
Hep böyleydin. Sanki kardeş bile değiliz.
Asla hayatının bir parçası olamadım.
Sana yaklaşmak için seni ıssız bir yere sürüklemem gerekti.
Bu ne kadar üzücü bir şey, farkında mısın?
Ne yaptığını bile bilmiyorum yahu.
Bir şey diyecek misin?
Hayır. Tabii ki.
Yap hadi! İşte bu!
Bravo!
KAYIT 6 NİSAN
Selam.
Konuşabilir miyiz?
Buralarda bir yerde olmalı.
Selam.
Şunu çektin mi?
Evet.
İşte burada.
Sabino Kanyonu ormanındaki saklı şelale.
Kuzey yarımküredeki en uzun yer üstü şelalesi.
Önemli olan gelmekti sanırım.
Yine de çok güzel.
Evet. Eski ve aşınmış kayalar da fena değilmiş.
Ne okudum, biliyor musun?
Şelalelerdeki negatif iyonlar, seratonin seviyesini yükseltiyormuş.
Elena?
Efendim?
Şey demek istiyordum…
Hazır olduğunda başla.
Ben Carol Kohl!
Şimdiye kadarki en iyisi bu oldu.
E?
-Ne? -Yapma, ne olduğunu biliyorsun.
Ciddi misin? Bana söylemeyecek misin?
Hadi ama.
Peki.
Hadi bakalım.
Boş bir ofis binasına gidip çalışıyorum.
Muhasebe departmanında idari asistanım.
Nasıl işlediğini veya neden orada olduğunu bile bilmiyorum.
Bazen her şeyi uydurduğumu düşünüyorum.
Ama hoşuma gidiyor ve beni mutlu ediyor.
Seni seviyorum Carol.
Ne bileyim, açıklaması zor işte.
Dene.
Ne yapıp ne yapamayacağından bu kadar emin biriyle tanışmamıştım.
Hep kendi bildiğini yapardı.
Bu ne kadar zor, biliyor musun?
Bana çok havalı geliyor.
Ben hep başkalarının yaptığını yapıyorum.
Adı ne?
Carol.
Onu daha iyi tanımadığım için pişmanım.
Hislerinden haberi var mı?
Burada bizimle olmak yerine onunla olmalısın gibi geldi bana.
Evet, belki de.
KAYIT 6 NİSAN
Sıkı tutundun mu?
Evet.
Sımsıkı tutuyorum seni.
Alt yazı çevirmeni: Verda Tuna
İSPANYA