-Palpak. -Di magaling.
-Walang kuwenta. -Tamad.
Tuloy pa namin?
Di ko maintindihan.
Gill, hindi maganda mga gawa mo, at kailangan mo na ng babala.
Tingin namin, makakatulong sa 'yo magbakasyon.
Bakasyon?
Dalawang linggo, may bayad.
Sapilitan.
Pakiusap. Hindi ko kaya.
Para sa ikakabuti mo, Gill.
Oras na para magpahinga ka at mag-relax.
-Magbiyahe. -Please! Gagalingan ko…
Outgoing na ang email at phone messages mo.
Pakiusap!
Naku po.
'Wag n'yong gawin 'to.
Tapos na ang meeting.
Pagbalik mo, patingin ng pictures.
Hindi ako puwedeng magbakasyon.
Ang saya dito, 'no?
Nag-aaral akong tumugtog ng trombone.
-Pangalan? -Petey Leonard.
Payroll 'yan. Accounts Receivable dito.
Sa itaas ang sales. Marketing naman sa ibaba.
Konserbatibong kulay dapat.
At dito ang puwesto mo.
May tanong ka?
Welcome aboard.
Vintage 'yon, gawang kamay na may gintong trimming.
Wala sa bahay?
Wala, nandito lang 'yon. Baka nahulog.
Alam n'yo 'yon. Araw-araw ko gamit.
Talaga?
Kailan pa?
Dati pa. Di ako lumalabas nang wala 'yon.
Suwerteng beetle broach ko.
Ito ang unang beses na narinig ko 'yang bug broach.
May kadena at emerald na pakpak 'yon.
Naaalala n'yo?
Beetle broach ko.
Binabati nila 'yon.
"Ang ganda ng broach." "Gandang broach n'yan."
'Yong sinasabi ng tao sa nagsusuot noon.
Parang maaalala ko 'yon.
Carol?
Salagubang 'yon?
Tingnan mo.
Dito siya nakatusok. May naiwang butas.
Donna, bigay ng abuela ko 'yong broach na 'yon.
Seryoso 'to.
Signature broach ko 'yon.
Luis, relax ka lang.
Kung meron talagang broach na di pa namin nakikita,
baka may nakakita at nilagay sa lost and found.
May lost and found tayo?
Naku po.
Matatagalan tayo.
Narito lang 'yon.
Mas madali 'to kung alam ko 'yong itsura.
Bug broach.
Donna, beetle broach 'yon.
Broach na suot ko buong buhay ko.
Sabi mo, eh.
Wow, tingnan mo 'to.
Mabuti walang nakaisip na itapon ang mga 'to.
-Donna, merong mga may-ari nito. -Wala na.
Pero, tingnan mo 'tong scarf.
Ang ganda. Ano kaya nangyari dito.
Carol, scarf 'yan.
Mura kada dosena. Meron ako niyan bawat taon.
May nilamig, sinuot 'yan, nakalimutan sa upuan.
Tapos.
Siguro nga.
Maniwala ka sa akin, Carol, di lahat ng bagay ay may malaking kuwento.
ANG SCARF
Ang kape.
Ayos ka lang?
Kailangan ko ng kape.
Gagi. Kailangan mo ng tulong?
Yo, tol!
Karera tayo, o gusto mong sumipsip ng tambutso?
Espresso, 'tol!
Lintik!
Ay, shit.
Sabado.
Sino makakawala ng ganito?
Maghanap ka na lang.
Malapit na tayo, okay? Nararamdaman ko.
Nakakalungkot makita lahat ng mga 'to.
Malamang hinahanap sila.
Kumakanta ako sa ulan
Kumakanta lang sa ulan
Ang sarap sa pakiramdam
Masaya na ulit ako
Ewan ko. Ayoko lang may nawawala ako.
Noong grade four ako, naiwan ko termos ko sa zoo.
Minsan bumabalik ako at hinahanap ko pa rin.
Uy, tingnan mo. Isang hikaw.
Sandali. Akin 'yan. Iniisip ko kung saan napunta 'yan.
Halikan mo leeg ko.
Sa totoo lang, maraming hikaw dito.
Pagkatapos nito, tama na. Narinig mo?
Di puwedeng laging…
Hindi, di ko style 'yan.
Masyadong marangya.
ANG SWISS ARMY KNIFE
Handa na ang cassoulet.
Gaya lang sa Toulouse.
Rehiyon ba 'yon sa France?
Bumalik ba ang mga numero?
104.3% ang tsansa ng impact.
Sa 100?
'Yan ang numerong binalik ng computer.
Ang labo naman no'n.
-Kilala mo si Wigner? -'Yong violinist?
Mathematician.
Himala ang tingin niya sa math kasi binibigyang kabuluhan niya lahat.
Baka mali ang computer?
Di 'yon ang punto.
Tumitingin tayo ngayon sa isang himala.
-Tingin mo magiging maganda play 'to? -Alin?
Magandang two-act play tungkol sa grupo ng mga scientist at computer.
Hindi ko alam.
Siguro?
Ang unang act ay sa London. Pangalawa sa Harvard.
Kasama si Eugene Wigner. Kumakain ng cassoulet.
Gusto mo magsulat ng play?
Iniisip kong umalis sa NASA para gawin 'yon.
Wow.
-Sumama ka sa akin. -Ano?
Tulungan mo akong isulat ang play.
May treatment ako at lahat. Magkakasama tayo nina Wigner.
Magsasalita sa mikropono offstage 'yong gaganap na computer.
Di ako puwede.
-Ayaw mo ng play? -Hindi. Di ko lang kaya.
Bakit hindi?
Di ka maniniwala pag sinabi ko sa 'yo.
Walang di ko kayang paniwalaan.
Buwisit ka, Kepler 9C.
-Kalma lang, p're. -At kumain ka ng ebak!
-Ayos lang ako. -Balik na tayo sa loob.
Wag mo akong hawakan! Ayos lang ako.
Ayos lang ako.
104.3%.
Walang kuwenta.
ANG WALKIE-TALKIE
Nandito ako. Kumusta araw mo? Over.
Pinakamagandang araw ng buhay ko. Over.
Ako rin. Over.
Sumakay ako sa toro, si Brutus, sa loob ng 17 segundo. Over.
White-water rafting ng walang life jacket. Muntik na ako.
Over.
Ano gagawin mo bukas? Over.
Drag race sa buong city, ikaw? Over.
Makikipagkita sa nawawala kong kapatid. Over.
Ikuwento mo sa akin pagkatapos. Over.
Alam mo…
Alam mo, naisip ko lang…
Kung gusto mo…
Puwede tayong…
Hindi, busy ka.
Over.
Ano ang itatanong mo? Over.
Wala lang.
Over.
Sige.
Over.
Alam mo ano ang naaalala ko dito?
Pamimili ng ukay-ukay.
Paborito ko ang Goodwill.
Hindi kalat o laruang walang may-ari.
Pero may magagandang sweaters.
Minsan nakakuha ako ng orasan sa Goodwill. Pinipilit ng mga bata na haunted siya.
Sulit na siya sa two dollars.
Okay na sa akin 'yon.
Pakiramdam ko di kayo naghahanap.
ANG TUQUE
ANG LIGHTER
Ano'ng ginagawa mo?
Patapos na ako.
Ma?
David?
-Sino siya? -Hindi ko alam.
Sira ang garbage disposal n'yo.
PALAYAIN ANG SARILI
Magandang umaga, munting planeta.
ANG PAGOD NA LALAKI
ANG PLANETA
Nasaan? Nakikita mo?
Naku, ito na 'yon, 'no?
Hindi, ano ba. Hindi mo alam.
Alien ba, tama?
Siguradong alien 'to.
Naku po, alien!
Ihanda mo na ang sasakyan.
Iempake mo na lahat. Hindi ko alam kung saan.
-Di bale, mag-impake ka na! -Kalma!
Humihingi kami ng pasensya habang kumakalap kami ng detalye
tungkol sa planetary object na lumitaw sa ibabaw ng…
Di n'yo ba nakikita? Mamamatay tayong lahat!
Lahat tayo, lalamunin na parang wala lang!
'Wag ka humarang!
Sorry, di natin nahanap ang broach mo.
Mukhang maganda pa naman.
Nababalisa ako.
Gusto ko ng banana bread.
Kausapin pa natin si Doug.
'Yon na lahat siguro.
Golden Harvest Foods.
Handa na ba 'yong mga report?
Hanapin mo lahat ng resibo ng nakaraang quarter. Salamat.
Oo.
Hindi siya tugma.
Akala ko talaga mahahanap natin.
Pero hindi mo alam.
Minsan sumusulpot na lang mga bagay.
Gaya ng mga nandito.
Mga payong, sweater, pantalon na may bastos na salita sa puwitan.
Ewan ko.
Parang katulad sila ng mga nandito.
Hindi, ah.
Alam kong di mo lang ako tinawag na payong.
Hindi…
Siguro.
Pakinggan n'yo lang ako.
Salamat. 'Wag n'yo kalimutan ang Oktubre't Nobyembre.
Parang may oras na naligaw tayong lahat…
naghahanap ng mapupuntahan.
Aliens , di ba? Sigurado ako!
Hala, aliens!
Katapusan na nating lahat!
Kailangan ko ang mga report mula Enero sa mesa ko ngayong araw.
Di ka maniniwala ano'ng ginagawa ko ngayon.
Nagtatrabaho ako!
Oo, sa totoong bagay.
Hindi ako nagbibiro.
Tama. Magsimula na tayo.
Kailangan ko ang mga report mula Enero sa mesa ko ngayong araw.
Hala, totoo ba 'to?
'Wag naman sanang kulto 'to.
'Wag n'yo ako pabalikin sa labas.
Hindi ko kaya! Pakiusap, huwag!
'Wag, ayoko. Ayoko sa labas!
Payroll 'yan. Accounts Receivable 'to.
Sa itaas ang sales. Sa ibaba ang marketing.
Terry ang pangalan nilang lahat. At dito puwesto mo.
Siguro, ang ibig kong sabihin,
minsan kailangan mong hayaang mawala ang isang bagay,
alam mo 'yon,
bago sila mahanap.
Salamat, Carol.
Ano, tapos na tayo?
Nakita din kita! Buong araw kita hinahanap.
Hinahanap mo ako?
Hinahanap kita!