‎- สะเพร่า ‎- แย่
‎- ไม่ได้่เรื่อง ‎- หมดอาลัยตายอยาก
‎ต้องให้เราพูดต่ออีกไหม
‎ผมไม่เข้าใจ
‎กิลล์ ผลงานของคุณไม่น่าพอใจ ‎และสมควรให้ถูกตำหนิ
‎เราเลยคิดว่าคุณอาจต้องพักร้อนเผื่อจะดีขึ้น
‎พักร้อนเหรอครับ
‎พักร้อนสองสัปดาห์ บริษัทจ่ายให้
‎ถือเป็นการบังคับ
‎โอ้ ขอร้องละ ไม่นะ ผมทำไม่ได้
‎มันดีที่สุดแล้ว กิลล์
‎มันถึงเวลาที่นายต้องได้พักและผ่อนคลายบ้าง
‎- ออกไปท่องโลก ‎- ได้โปรด ผมจะทำให้ดีขึ้น…
‎เราตั้งค่ามือถือกับข้อความอีเมลนาย ‎เป็นตอบอัตโนมัติแล้ว
‎ได้โปรด!
‎โอ้ พระเจ้า
‎อย่าทำแบบนี้กับผม
‎เลิกประชุมได้
‎นายเอารูปไปเที่ยวมาให้เราดูตอนกลับมาได้นะ
‎ผมไปพักร้อนไม่ได้
‎นายไม่ชอบที่นี่หรือไง
‎ฉันกำลังหัดเล่นทรอมโบน
‎- ชื่ออะไร ‎- พีตีย์ เลเนิร์ด
‎นั่นฝ่ายเงินเดือน นี่ฝ่ายลูกหนี้การค้า
‎ฝ่ายขายอยู่ขึ้นไปสองชั้น ฝ่ายการตลาดอยู่ชั้นล่าง
‎แนะนำให้ใช้สีอนุรักษ์นิยม
‎และตรงนี้คือที่คุณ
‎มีคำถามไหมคะ
‎ยินดีต้อนรับ
‎(แครอล)
‎มันเป็นงานวินเทจทำมือประดับทอง
‎มันไม่ได้อยู่ที่บ้านเหรอ
‎ไม่ มันต้องอยู่ที่นี่ ต้องตกอยู่ที่ไหนสักแห่ง
‎พวกคุณก็รู้ ผมติดมันทุกวัน
‎งั้นเหรอ
‎ตั้งแต่เมื่อไหร่
‎ใส่มาตลอด ผมไม่เคยออกจากบ้านโดยไม่มีมัน
‎เข็มกลัดแมลงทับนำโชคของผม ‎พวกคุณก็เคยเห็น
‎ลูอิส นี่เป็นครั้งแรก ‎ที่ฉันได้ยินเรื่องเข็มกลัดแมลงทับที่ว่า
‎มันมีโซ่และปีกสีเขียวมรกต
‎จำได้ไหม
‎เข็มกลัดแมลงทับของผม
‎ผมเคยได้รับคำชมด้วยนะ
‎"เข็มกลัดสวยจัง" "เข็มกลัดนั่นงามสุดๆ"
‎นึกออกปะ สิ่งที่คนมักจะพูดกับคนที่ติดมัน
‎ถ้าจริงฉันก็คงต้องจำได้สิ
‎แครอล
‎แมลงเต่าทองเหรอ
‎ดูสิ ตรงนี่ไง เห็นไหม
‎มันเคยติดอยู่ตรงนี้ ยังมีรูอยู่เลย
‎ดอนน่า คุณยายของผมให้ไว้
‎นี่เรื่องใหญ่นะ
‎เป็นเข็มกลัดแมลงทับซิกเนเจอร์ของผม
‎ลูอิส ใจเย็น
‎ถ้าเราสองคนไม่เคยเห็น ‎หรือจำไม่ได้ว่าเข็มกลัดนั่นมีอยู่จริงๆ
‎งั้นบางทีอาจมีใครเจอมัน ‎และเอาไปฝากไว้ที่ฝ่ายของหายได้คืน
‎เรามีฝ่ายของหายได้คืนด้วยเหรอ
‎ให้ตายสิ
‎คงต้องใช้เวลาตลอดชีวิตแน่ๆ
‎มันต้องอยู่ที่ไหนสักที่ในนี้
‎คงจะง่ายกว่านี้เยอะถ้าฉันรู้ว่ามันหน้าตายังไง
‎เข็มกลัดรูปแมลง
‎ดอนน่า มันเป็นเข็มกลัดแมลงทับต่างหาก
‎เข็มกลัดที่ผมติดมาตลอดชีวิต
‎เอาที่นายสบายใจ
‎ว้าว ดูของพวกนี้สิ
‎ใช่ วิเศษสุดๆ ไม่มีใครคิดว่าต้องโยนนี่ทิ้ง
‎- ดอนน่า มันมีเจ้าของนะ ‎- ไม่อีกต่อไปแล้ว
‎แต่ดูผ้าพันคอนี่สิ
‎มันสวยจะตาย ฉันสงสัยว่าเกิดอะไรขึ้นกับมัน
‎แครอล มันคือผ้าพันคอ
‎ก็แค่ของธรรมดาทั่วไป ฉันได้ทุกปี
‎บางคนหนาว ‎หยิบมันขึ้นมาพันคอ แล้วลืมไว้บนเก้าอี้
‎จบบริบูรณ์
‎ก็คงงั้น
‎เชื่อฉันสิ แครอล ไม่ใช่ทุกอย่าง ‎จะมีเรื่องราวภูมิหลังเวอร์วังอลังการ
‎(ผ้าพันคอ)
‎(พีตส์คอฟฟี)
‎(บันน์)
‎กาแฟ
‎คุณโอเคใช่ไหม
‎ผมต้องการกาแฟ
‎ให้ตายสิพวก อยากให้ช่วยไหม
‎(เอสเปรสโซ เอสปรอนโต! ‎เปิด)
‎(บันน์)
‎โย่ ไอ้หนู
‎อยากแข่งหรืออยากดูดควันท่อไอเสียวะ
‎เอสเปรสโซ จัดไป
‎ตายโหงละ
‎เฮ้อ บ้าจริง
‎วันเสาร์
‎ใครทำของพรรค์นี้หายกันนะ
‎หาต่อไปเรื่อยๆ
‎เราใกล้จะหาเจอแล้ว โอเคปะ ผมรู้สึกได้
‎เห็นของพวกนี้แล้วเศร้าจัง
‎เจ้าของคงคิดถึงพวกมันมาก
‎(รถประจำทาง)
‎ฉันร้องรำทำเพลงในสายฝน
‎แค่ร้องเพลงในสายฝน
‎ช่างสุขใจแสนท่วมท้น
‎ฉันมีความสุขอีกครา
‎ไม่รู้สิ ฉันแค่เกลียดการทำของหาย
‎สมัยป.สี่ ฉันทิ้งกระติกน้ำร้อนไว้ที่สวนสัตว์
‎บางครั้งฉันยังกลับไปหามันอยู่เลย
‎นี่ดูสิ ต่างหู
‎เดี๋ยวนะ นั่นของฉัน สงสัยอยู่เชียวว่าหายไปไหน
‎จูบคอฉันสิ
‎ที่จริงมีต่างหูในนี้เพียบเลย
‎หลังจากนี้ เราจบกันนะ ได้ยินใช่ปะ
‎เราจะสานต่อไม่ได้…
‎ไม่ ไม่ใช่สไตล์ฉัน
‎ฉูดฉาดเกินไป
‎(มีดพกอเนกประสงค์)
‎กาซูแลพร้อมเสิร์ฟพอดี
‎มันสไตล์แบบตูลูส
‎เป็นภูมิภาคนึงของฝรั่งเศสเหรอ
‎ตัวเลขพวกนั้นเคยกลับมาไหม
‎โอกาสความเสี่ยง 104.3 เปอร์เซ็นต์
‎จากหนึ่งร้อยเหรอ
‎นั่นคือตัวเลขที่คอมพิวเตอร์คำนวณได้
‎ไม่สมเหตุสมผลเลย
‎- นายรู้จักวิกเนอร์ไหม ‎- นักไวโอลินน่ะเหรอ
‎นักคณิตศาสตร์
‎เขามองว่าคณิตศาสตร์เป็นเรื่องปาฏิหาริย์ ‎เพราะมันทำให้ทุกอย่างดูมีเหตุมีผล
‎คอมพิวเตอร์อาจคำนวณผิดก็ได้
‎นายกำลังหลงประเด็น
‎เรากำลังมองดูปาฏิหาริย์ที่แท้จริงอยู่นี่ไง
‎- นายคิดว่ามันจะเป็นละครที่ดีไหม ‎- อะไรนะ
‎ละครสององก์ ‎เกี่ยวกับกลุ่มนักวิทยาศาสตร์และคอมพิวเตอร์
‎ก็ไม่รู้สิ
‎อาจจะมั้ง
‎องก์แรกเกิดที่ลอนดอน องก์สองที่ฮาร์วาร์ด
‎ยูจีน วิกเนอร์ก็เอาด้วยนะ เขากินกาซูแล
‎นายอยากเขียนบทละครเหรอ
‎ฉันกำลังคิดว่าจะลาออกจากนาซา ‎ไปเขียนบทละคร
‎ว้าว
‎- มากับฉันสิ ‎- อะไรนะ
‎มาช่วยฉันเขียนบทละครนี้
‎ฉันมีโครงเรื่องขยายและทุกอย่างพร้อม ‎เรามาช่วยกัน วิกเนอร์ด้วย
‎ดาราที่เล่นเป็นคอมพิวเตอร์ ‎จะพูดใส่ไมโครโฟนจากนอกเวที
‎ฉันทำไม่ได้
‎- นายไม่ชอบละครเวทีเหรอ ‎- ไม่ ฉันแค่ทำไม่ได้
‎ทำไมไม่ได้
‎บอกไปนายก็คงไม่เชื่อ
‎ไม่มีอะไรที่ฉันไม่เชื่อหรอก
‎ไปตายห่าซะไป ไอ้เคปเพลอร์ไนน์ซี
‎- ใจเย็น เพื่อน ‎- และไปกินขี้ซะไป๊
‎- ฉันไม่เป็นไร ‎- กลับเข้าข้างในกันเถอะ
‎อย่ามาแตะต้องตัวฉัน ฉันไม่เป็นไร
‎ฉันไม่เป็นไร
‎หนึ่งร้อยสี่จุดสามเปอร์เซ็นต์
‎โคตรเหลวไหลสิ้นดี
‎(วิทยุสื่อสาร)
‎ฉันอยู่นี่ วันนี้นายเป็นยังไงบ้าง เปลี่ยน
‎เป็นวันที่ดีที่สุดในชีวิตฉันเลย เปลี่ยน
‎เหมือนกัน เปลี่ยน
‎ฉันขี่วัวกระทิงชื่อบรูตัสได้ 17 วินาที เปลี่ยน
‎ฉันไปล่องแก่งโดยไม่มีเสื้อชูชีพ ฉันเกือบตาย
‎เปลี่ยน
‎นายทำอะไรพรุ่งนี้ เปลี่ยน
‎แข่งรถไปทั่วเมือง นายล่ะ เปลี่ยน
‎กลับไปเจอพี่ชายที่ไม่ได้เจอกันมานาน เปลี่ยน
‎เล่าให้ฉันฟังหน่อย เปลี่ยน
‎คือว่า…
‎คือฉันกำลังคิดว่าบางที…
‎ถ้านายต้องการ
‎เราอาจจะ…
‎ไม่ดีกว่า นายงานยุ่ง
‎เปลี่ยน
‎นายจะถามอะไรฉัน เปลี่ยน
‎ไม่มีอะไร
‎เปลี่ยน
‎โอเค
‎เปลี่ยน
‎รู้ไหมว่านี่ทำให้ฉันนึกถึงอะไร
‎ซื้อของมือสอง
‎ฉันชอบร้านกู๊ดวิลล์มาตลอด
‎ไม่ใช่ความชุลมุนวุ่นวายหรือของเล่นไม่มีเจ้าของ
‎แต่เสื้อสเวตเตอร์บางตัวก็สวยดี
‎ฉันเคยได้นาฬิกาจากร้านกู๊ดวิลล์ ‎พวกลูกๆ สาบานว่ามันมีผีสิง
‎แต่ราคาสองเหรียญมันเกินห้ามใจ ‎และมันใช้งานได้
‎นั่นก็ดีมากพอสำหรับฉันแล้ว
‎ผมรู้สึกเหมือนพวกคุณไม่ได้ตั้งใจหาด้วยซ้ำ
‎(หมวกไหมพรม)
‎(เล่น)
‎(ม้า ปี 1993)
‎(ไฟแช็ก)
‎(โรงแรมเครพัสคูล)
‎ทำอะไรของคุณน่ะ
‎เกือบเสร็จแล้วค่ะ
‎แม่ครับ
‎เดวิด
‎- เธอเป็นใครคะ ‎- พ่อไม่รู้
‎ที่ทิ้งขยะของคุณพังน่ะ
‎(ปล่อยให้ตัวเองเป็นอิสระ)
‎(ถนนไม่จำกัดความเร็ว - ทางออก)
‎อรุณสวัสดิ์ ดาวเคราะห์ดวงน้อย
‎(ชายผู้เหนื่อยล้า)
‎(ดาวเคราะห์)
‎มันอยู่ไหน เห็นมันไหม
‎พระเจ้า ถึงคราวแล้วใช่ไหม
‎ไม่ ไม่เอาน่า นายไม่รู้หรอก
‎มนุษย์ต่างดาวใช่ไหม
‎มันต้องเป็นมนุษย์ต่างดาวแน่ๆ
‎โอ้แม่เจ้า มนุษย์ต่างดาวจริงด้วย
‎เตรียมรถให้พร้อม
‎ใช่ เก็บข้าวของทุกอย่าง ฉันไม่รู้ว่าที่ไหน
‎- ไม่สำคัญหรอกน่า แค่เก็บข้าวของซะ ‎- ใจร่มๆ
‎เราขอให้ใจเย็นไว้ก่อน ‎ขณะที่เรากำลังรวบรวมข้อมูล
‎เกี่ยวกับวัตถุเคลื่อนที่ที่ปรากฏเหนือ…
‎ไม่เห็นรึไง เราจะตายกันหมด
‎เราทุกคน ไม่เหลือซาก
‎หลีกทางไปให้พ้นนะ
‎ฉันเสียใจที่เราไม่เจอเข็มกลัดนาย
‎มันฟังดูเหมือนเป็นเข็มกลัดที่สวยมาก
‎ฉันรู้สึกกังวลจัง
‎ผมชอบขนมปังกล้วย
‎เราควรคุยกับดั๊กมากกว่านี้
‎งั้นก็ แค่นี้ล่ะมั้ง
‎(โกลเด้นฮาร์เวสต์ฟู้ดส์)
‎(จีเอชเอฟ)
‎โกลเด้นฮาร์เวสต์ฟู้ดส์ค่ะ
‎(โกลเด้นฮาร์เวสต์ฟู้ดส์ ‎ทีมซอฟต์บอล)
‎รายงานพวกนั้นพร้อมส่งให้ผมรึยัง
‎ผมอยากให้คุณตามล่าหาใบเสร็จทุกใบ ‎ทั้งไตรมาสที่ผ่านมา ขอบคุณ
‎ใช่
‎ตัวเลขมันไม่เป็นศูนย์
‎(จุดสามแปด)
‎นึกว่าเราจะเจอเข็มกลัดซะอีก
‎นายไม่มีทางรู้หรอก
‎บางครั้งของมันก็โผล่มาเอง
‎เหมือนข้าวของพวกนี้
‎ร่วม เสื้อสเวตเตอร์ ‎กางเกงขายาวที่มีคำหยาบที่ก้น
‎ไม่รู้สิ
‎พวกมันก็เหมือนทุกคนที่นี่
‎โอ้ ไม่นะยะ
‎ฉันรู้ว่าเธอไม่ได้เพิ่งเรียกฉันว่าเป็นร่มหรอกนะ
‎ไม่…
‎อาจจะ
‎แต่ฟังฉันก่อนนะ
‎ขอบใจ อย่าลืมเดือนตุลาคมกับพฤศจิกายน
‎มันเหมือนมีช่วงเวลาที่เราต่างหลงทาง…
‎เฝ้ามองหาสักที่ที่จะไป
‎มนุษย์ต่างดาวใช่ไหม ต้องใช่มนุษย์ต่างดาวแน่ๆ
‎โอ้ พระเจ้า มันคือมนุษย์ต่างดาว
‎เราซวยกันหมดแล้ว
‎ผมต้องการรายงานจากเดือนมกราคม ‎บนโต๊ะผมภายในสิ้นวันนี้ ขอบใจ
‎(ฝ่ายบัญชี)
‎คุณต้องไม่เชื่อแน่ๆ ว่าฉันทำอะไรอยู่
‎ฉันทำงานอยู่
‎ใช่ ทำงานจริงๆ
‎ฉันเปล่าอำนะ
‎(ใบกำกับสินค้า)
‎เอาละ มาช่วยนายเริ่มงานกัน
‎ผมต้องการรายงานจากเดือนมกราคม ‎บนโต๊ะผมภายในสิ้นวันนี้ ขอบใจ
‎จะบ้าตาย นี่เรื่องจริงเหรอ
‎หวังว่าคงไม่ใช่ลัทธิบ้าบออะไรนะ
‎อย่าบังคับให้ฉันกลับออกไปข้างนอก
‎ฉันทำไม่ได้ ได้โปรด อย่า
‎ไม่ ฉันเกลียดมัน ฉันเกลียดข้างนอกนั่น
‎นั่นฝ่ายเงินเดือน นี่ฝ่ายลูกหนี้การค้า
‎ฝ่ายขายอยู่ขึ้นไปสองชั้น ฝ่ายการตลาดอยู่ชั้นล่าง
‎ผู้ชายพวกนี้ทุกคนชื่อเทอร์รี่ และตรงนี้คือที่คุณ
‎ที่ฉันกำลังพูดอยู่คือ
‎บางครั้งเธอต้องปล่อยให้สิ่งของสูญหายไปบ้าง
‎นึกออกไหม
‎ก่อนที่พวกมันจะถูกเจอ
‎ขอบใจ แครอล
‎เอาละ เราเสร็จธุระที่นี่กันรึยัง
‎(จุดสามแปด)
‎อยู่นี่เอง ฉันตามหาแกมาทั้งวัน
‎(นายตามหาฉันเหรอ)
‎(ฉันตามหานายน่ะสิ)
‎คำบรรยายโดย พยุงศักดิ์ แก่นจันทร์