Tingin mo may pangalan ang mga aso sa atin?
Aba.
'Yan ba sinasabi nila? Mga pangalan natin?
'Yong totoong pangalan natin?
Hindi, ayos lang ako.
Salamat.
…hawak ng 10 taong gulang ang huling Hershey bar sa Earth.
Lilipat na ako kay Mama.
Teka.
Sa mama mo?
Steven, alam mo nasaan mama mo?
Steven, alam mo nasaan siya?
Steven!
Anong araw na?
Teka, hindi…
Di ko maintindihan.
-Pumayag si mama mo? -Ideya niya 'to.
Teka, pupunta siya dito?
Hindi, pupuntahan ko siya.
Paano?
Di ko alam. Bus?
Bus?
Di kita hahayaang pumunta sa…
Nasaan nga pala siya?
-Canada. -Canada?
Nasa Canada siya?
Ano'ng meron sa Canada?
Lalaki ba?
Di, 'wag na. 'Wag mong sabihin.
Di kita hahayaang magbus papuntang Canada.
-Bata ka pa. -Di naman mahirap 'yon.
Akala ko gusto mo dito.
Ano'ng magugustuhan ko dito?
Ewan ko.
Bahay mo, papa mo, kuwarto mo.
Paano 'yong batang nandito minsan?
'Yong may allergy? Nandito ang buong mundo mo.
At ngayon ang mundo ko ay sa Canada na.
Kung 'yan ang gusto mo, di kita pipigilan, pero ipagmamaneho kita.
-Ayoko nang makarinig pa ng salita. -Sige.
Di ako makapaniwala.
Sigurado ka talaga dito?
Sige. Gagawa ako ng sandwiches.
…sinasabing panahon ang dahilan.
…karagdagang pagkaantala sa pagliligtas…
…stranded pa rin sa dagat.
Mukhang mabait naman 'yong kapitan.
Di ko maintindihan.
Baka may dapat siyang gawin.
-Ano 'yon? -Danish.
Ayoko ng Danish.
Kailangan mong kumain, at panis na 'yong iba.
Masyadong matamis.
Michael, kausapin mo nga ang lalaking ito.
Sige na, hati tayo.
Lakas ng loob ng chef na 'yon na tumakas matapos iwan…
-Hala! Tingnan n'yo! -Coast Guard! Ligtas na tayo!
Parang di naman Coast Guard 'yon.
-Tara na! -Palibutan sila!
Naging mabagal at kampante sila dahil sa cruise.
Hala, water slide!
Steven?
Gusto kong pag-isipan mo ang gagawin mo, okay?
Malaking bagay 'to.
Pagsakay natin sa kotse, wala nang atrasan.
Isipin mo 'yong mga bond na nabuo mo dito
sa bahay natin.
Pag-alis mo dito, habang buhay nang sira 'yon.
Alam ko ang pakiramdam ng malito.
Naging bata din ako.
Pa. Ang tagal mo.
-Akala ko… -Sasama ka ba?
Oo. Sorry.
5 BUWAN, 7 ARAW NA NATITIRA
Sige. Saan tayo pupunta?
Sa Niagara Falls.
Niagara Falls?
Akala ko puwede tayong… Sige.
Sige.
Buweno.
Niagara Falls, papunta na kami.
Steven?
Pag nakita mo ang mama mo, ibigay mo 'to sa kanya, ha?
Pakiusap?
-Nakikita mo 'yon? -Ano?
'Yong mga madre!
Nand'on sila.
Uy.
Steven.
Steven!
Kausapin mo ako.
-Ano? -Kausapin mo ako.
Tungkol saan?
Ewan, kahit ano. Basta kausapin mo ako.
Mga chikababes?
Hoy!
Kausapin mo ako. Di ka naiinip?
Hindi.
E di…
-Ano'ng pinapakinggan mo? -Tugtog.
-Anong klaseng tugtog? -Di mo magugustuhan.
Subukan mo.
Oo, ayoko nga niyan.
Mag-usap na lang tayo?
Ngayon gusto niya mag-usap.
Mahirap din 'to para sa akin.
Lahat ng 'to.
Di dapat 'to nangyayari.
At ang pagiging ama, para kang laging nanghuhula.
Steven!
-Steven! -Ano?
-May narinig ka ba? -Ng alin?
Sa sinabi ko?
Wala. Ano'ng sinabi mo?
Sinasabi ko kung paano, alam mo na,
mahirap ang buhay.
At papa mo ako at iba pa.
Mas maganda pakinggan 'yong una.
Henry sana ipapangalan ko sa 'yo.
Ano?
Gusto kong maging Henry.
Pakiramdam ko mapapadali nito lahat.
Sa ating dalawa.
Di sa hindi maayos ang mama mo, pero iniwan niya tayo.
Tumakas na parang magnanakaw. Tingin mo di niya 'yon uulitin?
Hindi na.
Di mo alam 'yan.
Masaya na siya.
Talaga?
Oo. Nabawasan siya ng ten pounds, may aso siya, si Murphy Brown,
gumagawa ng metal sculptures sa gubat.
Gumagawa ng sculptures?
Ng ano?
Di ko alam. Abstract.
Gamit ang squiggles?
Squiggles.
Mabuti. Malikhain talaga siya.
Puwedeng gawin 'yon sa bahay, pero…
Masaya ako para sa kanya.
Di kita iiwan.
Gusto kong malaman mo 'yon.
Akala ko hindi ka rin aalis sa sofa.
Uy, grabe ka naman.
Pa, ngayon lang ulit kita nakitang nakapantalon.
Ano'ng meron d'on?
Hindi ang pantalon ko ang isyu. Mama mo ang isyu.
-Ano'ng hinahanap mo? -Mga sandwich.
Ay, di ko…
Wala tayong tinapay.
Bibili na lang tayo.
Ano'ng meron diyan?
Chips, soda, trail mix.
Isoli mo 'yan.
Dried banana chips at nuts?
May sasabihin ako.
Mga basura 'to. Okay?
Sitsirya.
At mali ang timpla. 'Wag 'yan.
May sariling mix ang pamilyang 'to.
-Pa, di ako kumakain sa garbage bag. -Maniwala ka. Malinis 'yan.
May science sa magandang mix
at wala ganoong kalokohan.
Nagsisimula 'yon sa magandang base.
Ginagawa ko lagi ang Chicago style blend. Caramel at cheddar popcorn.
Kumpleto lahat, matamis at malasa.
Magandang base ang popcorn pero gusto mong isubo 'to ng marami,
kaya kailangan mo ng magpapabagal sa 'yo.
Speed bumps, 'yong malutong.
Corn nuts, Combos, wafers.
Parang ang dami niyan.
Ay naku, anak.
Wala pa tayo sa kalahati.
Ngayong may malutong na, makunat naman,
gaya ng gummy bears o kahit ano nasa gummy family.
Isda, uod, maasim, iba pa.
Sige.
May mangunguya ka na, malutong, at natutunaw dahan-dahan sa bibig mo.
Dito titigil ang mga baguhan.
Sa garbage bag lang, titigil na sila.
Steven, tinuturo ko ang pagkakaiba ng magandang mix
at napakasarap.
Pa, para ka lang nagsasayang ng pagkain.
Ano tingin mo ginagawa ko sa sofa?
-Umiiyak? -Di lang umiiyak.
-Umuungol? -Sige, oo.
Pero pineperpekto ko din 'to.
Magtiwala ka.
May matamis, maasim, at maalat,
pero nalimutan natin ang dalawang mahalagang lasa.
Mapait at umami.
Gusto ko ng dark cocoa para sa mapait,
at para sa umami, Doritos ang paborito ko.
Durugin mo nga, anak.
'Wag kang mahiya. Mas durog, mas maganda.
At ngayon, hahaluin natin 'to.
Pa, para kang baliw.
Ito lang ang paraan para mahalo mo 'to nang maayos.
Sige.
Ngayon tikman na natin.
-Masarap pala. -Kita mo?
Pagdating sa lasa, walang masyadong maalat o matamis.
Kulang lang sa kabaligtaran niya.
At di tayo magkakasakit?
Magkakasakit tayo.
Pero bata ka pa at di 'yon punto nito.
Lasa muna at mamaya na ang iba.
-Alam mo ano masarap dito? -Ano?
Slushies.
Ngayon nag-iisip ka.
Grabe!
Tapos na tayo.
Kahit na makakuha kayo ng ransom, ano'ng silbi n'on?
Wala nang kuwenta ang pera.
Di kami interesado sa pera.
Ano'ng gusto n'yo?
Napakahirap ng buhay ng isang pirata.
Buhay ng kalupitan at pasakit.
Kumukuha kami sa iba ng ipinagkait sa amin.
Bago ang planeta, kayamanan at mahahalagang bagay.
Pero ngayon…
Ngayon, kukunin namin ang kulang sa buhay namin sa dagat.
Pahinga, relaxation, pagsasaya.
Malalaking inumin na may prutas sa gilid.
'Yong iba ay blue.
Walang mga gan'on sa buhay ng pirata,
kaya kukunin namin 'yon ngayon.
Kapayapaan at kagalakan sa buhay na di namin naranasan.
Para sa isang pirata, 'yon ang pinakamahalaga.
Mga good time.
Limbo contests.
Chocolate fountains.
Bakasyon.
Kaya inagaw namin ang barko n'yo, para maranasan namin ang katahimikan.
Bago mahuli ang lahat.
Kung pakakawalan n'yo kami,
sigurado akong ayos lang sa aming mag-enjoy kayo sa cruise, di ba?
-Bakit naman hindi? -Oo naman.
-Sumama kayo sa amin. -Masyadong maraming tao.
-Ano? -Napakaraming tao sa wave pool.
Mahabang pila sa water slide.
Di 'yon magiging masaya.
Atras! Sige!
At least, sinubukan natin.
Ang saya, di ba?
Grabe, gusto ko ng open road.
Dalawang lane na magdadala sa atin kahit saan.
Kung may pupuntahan ka ngayon, saan ka pupunta?
Niagara Falls?
Oo. Sa mama mo.
'Yan ang pang-akit ng daan. Minsan nakakalimutan mo saan ka pupunta.
Niagara Falls.
May alam pa ako maliban sa paggawa ng meryenda.
Marami akong maipapamana sa 'yo.
Tulad ng paano magtupi ng bedsheet, o magplantsa ng pantalon,
o paano magpalit ng gulong, o magprito ng itlog,
magbuhol ng Windsor knot, ano'ng di dapat sabihin sa kasal.
At kung paano umiwas sa away.
Tingnan natin. Marunong akong gumuhit ng pato.
Nakabuo ako ng dresser nang di tinitingnan ang instructions.
Nga pala,
kung kailangan mong malaman ang mga 'yon, tawagan mo lang ako.
Sige, Pa.
Tuloy lang Na parang doo-dah man
Sabi sa akin dati galingan mo sa kung ano meron ka
Minsan ay walang kuwenta ang mga baraha
Kung di mo ilalapag
Kumuha ako ng vodka sa liquor cabinet!
'Yan! Hayaan mong tangayin ng hangin.
Nagnakaw ako sa wallet mo at pineke'ng pirma mo!
Tuloy lang Pinagpalit ko na ng pera ang chips
Tuloy ka lang Na parang doo-dah man
Magkasama Marami o konti sa linya
Basta't tuloy ka lang
Mahal mo pa rin ba si Mama?
Oo. Siya ang una ko.
Di ako ang una niya.
Kung sakaling iniisip mo.
Hindi.
Kasi sinabi ko kay Margaret,
at pag may alam siya, sinasabi niya kay Stephanie.
Kaibigan ni Stephanie si Amanda, pumupunta sila kina Charlotte,
dalawang linggo nakakaraan, hulaan mo sino'ng nandoon? Si Lucy!
Bestfriend ni Lucy si Tiffany, na di ko kilala,
pero kilala niya si Kate sa Hebrew school,
kilala ni Kate si Hillary, na kasama si Jennifer,
at si Jennifer, na napakadaldal,
at sinabi ni Louise sa kanya na okay naman ako.
Pero di 'yong tipong gusto mong halikan.
O makarelasyon.
Grabe 'yon.
-Sino na ba kasi gusto mo? -Si Louise, Pa!
Salamat sa pagmamaneho.
Di ko na-realize gaano kalayo.
Wala 'yon.
'Wag kang mag-alala. Makakarating din tayo.
Ayos.
Tawagan ba natin si Carol?
Nagpaalam na tayo, honey.
Nami-miss ko siya.
Nami-miss ko si Elena.
Malalampasan din natin 'to.
Pasensya na, ang pag-ibig n'yo ay…
Isang magandang bagay.
Salamat.
Naghahanap ba kayo ng pang-apat o…
-Michael! -Michael!
-Pauline! -Pauline!
-Bernard! -Bernard!
Babawiin namin ang barko namin.
Ayan na sila.
Hoy! Barko namin 'to! Umalis na kayo.
-Ano daw? -Tatlong lalaki ang nahulog!
Hinihila sila paakyat.
Nalulunod sila!
Sige pa!
Hila!
Ulit!
Lagi kong iniisip ano'ng pakiramdam ng magligtas ng buhay.
Nakaka-exhilerate.
Oo nga!
Hila!
Dalhin mo ako sa tulay.
O sa ibang direksyon?
Masyadong mabilis 'yon, at napakabagal natin.
Ano'ng gagawin natin?
-Tataas tayo. -Taas?
Taas.
Di kakayanin.
Naku po.
Di natin kakayanin.
Ayos lang.
Kahit na hindi, magkakasama tayo.
Mahal ko kayo.
Sobrang mahal ko kayo pareho.
'Yon! Buhay tayo!
Salamat sa Diyos.
Kumusta tiyan mo?
Ayos lang. Sa 'yo?
Ang totoo, may dahilan ba't natutulog tayo malapit sa rest area.
Pa, kadiri ka.
Di ba mas okay 'to kaysa mag-bus?
Oo. Mas maganda.
Sige na, oras na para matulog.
Handa ka na?
Oo.
Good night.
Dear Brooke, n'ong simulan kong isulat 'to,
naisip ko lahat ng masasabi ko para mabawi ka.
Kung paano ako naging maskulado at natutong magpalipad ng eroplano.
Pero walang totoo doon.
Ikaw ang pinakamatalino, pinakamabait, at pinakamagandang babaeng nakilala ko,
at di na ako gaya ng dati nang mawala ka.
Pero di 'yon ang pakay ng sulat na 'to.
Inaalala ko 'yong una mong sinabing buntis ka.
Nataranta ako nang sobra, akala ko mamamatay na ako.
Pero nalaman nating lalaki 'yon, at nawala 'yon lahat.
Noon, alam kong di lang ako magkakaroon ng anak na lalaki,
kundi bagong matalik na kaibigan.
Nang sabihin ni Steven na aalis siya,
natakot ako at kung anu-ano sinabi ko gaya ng ginagawa ko.
Napakawalang silbi ko.
Habang buhay akong masasaktan sa pagpapaalam ko sa kanya.
Anak ko lang ang saya ko.
Siya ang pag-ibig ko, pride, ang kaibigan ko.
Siya lang ang mahalaga sa akin,
at di ko alam paano mabuhay nang wala siya.
Sasakay na kami sa kotse.
Dadaan ako kung saan-saan at susubukang patagalin 'to.
'Wag kang magalit kung ma-late kami.
Pero kahit ano'ng gawin mo,
ibigay mo sa kanya ang pinakamagandang huling mga buwan ng buhay niya.
Deserve niya 'yon.
Love, Eric.
Uy! Ano'ng meron?
Shoot. Di mo dapat…
Sorry.
Ano? Hindi, ayos lang.
Pa, nagsinungaling ako.
Di ko alam kung nasaan si Mama.
Alam kong gusto mo siyang makita,
at sobra kang…
Kaya…
Hindi ka galit?
Bakit ako magagalit?
Ito ang pinakamasayang araw ko.
Di ako makapaniwala.
Di ka aalis!
At 'yang palpak mo, gan'on din ang gagawin ko.
Proud na proud ako!
Pa, masakit.
Please,
pagbigyan mo na ako.
Sige.
Salamat sa paghatid.
Di namin alam ang gagawin kung wala kayo.
-Pasensya na sa cruise n'yo. -Masarap makatapak ulit sa lupa.
Ano'ng susunod?
Road trip
sa buong America.
Ngayon sa Grand Canyon,
may pagpipilian ka sa North at South Rim.
Inirerekomenda ko ang North.
Good luck.
O, saan na tayo pupunta?
Puwede kahit saan. Sa Grand Canyon, Alamo…
Eh, kung sa Niagara Falls?
Talaga?
Tara sa Niagara Falls.
Ayos!
Tara!
Yehey!
Grand Canyon!