Sence köpekler de bize isim takıyorlar mıdır?
Vay canına.
Öyle mi diyorlar? İsimlerimizi mi?
Gerçek isimlerimizi mi?
Yok, ben istemem.
Sağ ol.
YÜZDE 10 İNDİRİM THE BLUE SPHERE
10 yaşındaki çocuğun dünyadaki son Hershey'ye sahip olduğuna inanılıyor.
Annemin yanına taşınıyorum.
Bekle.
Annenin mi?
Steven, annenin yerini biliyor musun ki?
Steven, nerede olduğunu biliyor musun?
Steven!
Bugün günlerden ne?
Bir saniye, ben…
Anlamıyorum.
-Annen bunu kabul etti mi? -Onun fikriydi.
Nasıl yani? Buraya mı geliyor?
Hayır, ben ona gidiyorum.
Nasıl?
Bilmiyorum. Otobüsle falan.
Otobüs mü?
İzin vermem ta oraya kadar…
Annen neredeymiş ki be?
-Kanada'da. -Kanada mı?
Kanada'da mı?
Kanada'da ne var ki?
Sevgilisi mi varmış?
Yok, boş ver. Bana söyleme.
Kanada'ya tek başına otobüsle gitmene izin vermem.
-Daha çocuksun sen. -O kadar zor değil.
Burayı sevdiğini sanıyordum.
Sevecek ne var ki?
Ne bileyim.
Evin, baban, odan.
Bir keresinde bizde kalan bir çocuk vardı.
Alerjisi olan çocuk hani? Tüm hayatın burada.
Artık tüm hayatım Kanada'da olacak.
Gerçekten istediğin buysa seni durdurmayacağım ama ben bırakacağım.
-Tek kelime daha duymak istemiyorum. -İyi.
Buna inanamıyorum. Bunu yapmak istediğine emin misin?
Peki. Bize sandviç hazırlayayım o zaman.
Sebep olarak hava durumu gösteriliyor.
Kurtarma operasyonundaki gecikme…
Hâlâ denizde mahsur durumdalar.
İMDAT
Kaptan çok iyi bir adama benziyordu.
Anlamıyorum.
Yapması gereken bir şey olmalı.
-Ne oldu? -Danimarka çöreği.
Hiç sevmem onları.
Bir şeyler yemen lazım, geri kalan her şey bozuldu.
Çok şekerliler.
Michael, şu adama biraz akıl verir misin lütfen?
Hadi, bölüşelim.
Zaten kaptan gitmişken şefin de utanmadan kaçıp gitmesi…
-İnanmıyorum! Bakın! -Sahil Güvenlik geliyor! Kurtulduk!
Bence Sahil Güvenlik değil o.
-Hadi! -Hepsini toplayın!
Gemi seyahati onları yavaş ve kayıtsız hâle getirmiştir.
Vay canına, su kaydırağı!
Steven?
Ne yaptığını iyice düşünmeni istiyorum, olur mu?
Bu büyük bir karar bu dostum.
O arabaya binip çıktığımız an geri dönüş yok.
Burada kurduğun bağları bir düşün.
Evimizde.
Çünkü buradan ayrılınca o bağlar tamamen bozulacak.
Kafanın karışması nasıldır, bilirim. Ben de bir zamanlar çocuktum.
-Baba, amma yavaşsın. -Sanıyordum ki…
-Gelecek misin artık? -Tamam, affedersin.
5 AY, 7 GÜN KALDI
Pekâlâ. Nereye gidiyoruz?
Niagara Şelalesi'ne.
Niagara Şelalesi'ne mi?
Şey demiştim aslında… Tamam.
Peki.
Tamam o zaman.
Niagara Şelalesi, biz geliyoruz.
Steven?
Anneni gördüğünde bunu ona vermeni istiyorum, oldu mu?
Lütfen?
-Gördün mü? -Neyi?
Rahibeleri!
Yanımızdan geçtiler.
Baksana.
Steven.
Steven!
Konuşsana benimle.
-Ne? -Konuş benimle.
Ne hakkında?
Bilmem, ne olursa. Konuş benimle işte.
Kızları konuşalım mı?
Hop!
Konuş benimle. Sıkılmadın mı?
Hayır.
Tamam, peki…
-Ne dinliyorsun? -Müzik.
-Tamam da ne tür? -Sen sevmezsin.
Bir dinlet önce.
Evet, sevmedim.
Sadece konuşsak olmaz mı?
Şimdi konuşası geldi.
Bak, bu benim için de zor.
Çok ağır geliyor.
Bunların hiçbiri olmamalıydı.
Üstüne bir de baba olunca ne yapacağını bilemiyor insan.
Steven!
-Steven! -Ne?
-Dediklerimi duydun mu hiç? -Ne dedin ki?
-Biraz önce söylediklerimi diyorum. -Hayır. Ne dedin ki?
Hayatın nasıl zorlaştığından
bahsediyordum.
Ben de senin babanım falan işte.
İlk konuşmam daha iyiydi.
-Adını az kalsın Henry koyacaktım. -Ne?
Hep Henry olmak istemiştim.
Sanki işler öyle daha kolay olurdu.
İkimiz için de.
Annen mükemmel biri olsa da bizi terk etti.
Gecenin bir yarısı hırsız gibi kaçtı. Bir daha yapmayacağı ne malum?
Yapmayacak.
Emin olamazsın.
Artık mutlu.
Öyle mi?
Evet. 4,5 kilo vermiş, Murphy Brown adında bir köpeği varmış
ve ormanda büyük metal heykeller yapıyormuş.
Heykel mi yapıyormuş?
Ne tip?
Bilmiyorum, soyut eserler.
Eğri büğrü şeyler mi?
Eğri büğrü şeyler demek.
Onun adına sevindim. Hep yaratıcı biri olmuştur.
Onları evde de yapabilirdi ama…
Onun adına sevindim.
Ben seni asla bırakmam.
Bunu bilmeni istiyorum. Asla.
-Koltuğu da asla bırakmazsın sanıyordum. -Yapma, haksızlık ediyorsun.
Baba, haftalardır seni ilk kez pantolonlu görüyorum.
Konumuzla ne ilgisi var bunun?
Sorun olan benim pantolonum değil, asıl meselemiz annen.
-Ne arıyorsun? -Sandviçleri.
Ya, yapamadım…
Ekmeğimiz kalmamıştı.
Durup bir şeyler alalım.
İÇECEK
Orada neler var?
Cips, gazlı içecekler, karışık çerez.
Geri koy onu.
Kurutulmuş muz cipsi ve kuruyemiş mi? Sana bir şey diyeyim.
Bunlar beş para etmez. Tamam mı?
Anlık alınan atıştırmalıklar. Ayrıca karışım tamamen yanlış. Olmaz.
Bu ailede kendi karışımımızı kendimiz yaparız.
-Baba, çöp torbasından bir şey yemem. -Güven bana, gayet temiz.
İyi bir karışımın bir tekniği vardır
ve o saçmalıkların hiçbiri yok.
İyi bir karışım iyi bir temelle başlar.
Her zaman Şikago usulü karışımı tercih ederim. Karamel ve çedarlı patlamış mısır.
Her şeyden biraz var. Hem tatlı hem baharatlı.
Patlamış mısır harika bir temel ama avuç avuç yiyesinin geleceği bir şey.
Yani şimdi bizi yavaşlatacak bir şey lazım.
Hız tümsekleri gibi, çıtır bir şey.
Mısır soslu fıstık, Combos ve gofret.
Çok fazla şey ekliyorsun.
Ah canım benim.
Daha yeni başlıyoruz diyelim biz ona.
Çıtır bir şey aldık, şimdi de sakızımsı bir şey lazım.
Jelibon ayıcık veya herhangi bir jelibon. Balık veya solucan şekilli, ekşi falan.
Peki.
Çıtır ve sakızımsı şeylerimizi aldık, bunlar ağızda yavaş dağılır.
Amatörler burada bırakır.
Çoğu insan çöp torbasında bırakırdı.
Steven, sana iyi bir karışımla harika bir karışımın
farkını öğretmeye çalışıyorum.
Baba, yiyecekleri rastgele atıyor gibisin sadece.
Her gün koltukta yaptığım ne sence?
-Ağlamak? -Sadece ağlamıyordum.
-İnlemek? -Tamam, evet.
Ama aynı zamanda bunu geliştiriyorum.
Güven bana.
Tatlı, ekşi ve tuzlu lezzetler aldık
ama iki önemli lezzet unsurunu unutuyoruz.
Acı ve umami.
Acı için bitter çikolatayı tercih ederim.
Umami için de favorim Doritos'tur.
Şunları ez lütfen evlat.
Çekinme. Ne kadar küçük olursa o kadar iyi.
Şimdi sallayalım.
Baba, delirmiş gibisin.
Güven bana. Tatları düzgün bir şekilde dağıtmanın tek yolu bu.
Peki.
Şimdi tadına bakalım.
-Aslında gayet iyi olmuş. -Gördün mü?
Lezzet söz konusu olduğunda çok tuzlu veya tatlı diye bir şey olmaz.
Sadece zıt bileşeni eksiktir.
Midemiz bulanmaz mı peki?
Bulanacak.
Ama gençsin ve karışımın amacı bu değil.
Önce lezzet, sonra diğer şeylerle ilgilenmek.
-Bunun yanına ne iyi gider, biliyor musun? -Ne?
Buzlu içecek.
Ağzından bal damlamaya başladı.
Tanrım!
Mahvolduk.
Bizim için fidye alsanız bile ne işe yarayacak ki?
-Paranın aylardır bir değeri yok. -Parayla ilgilenmiyoruz.
O hâlde ne istiyorsunuz?
Bir korsanın hayatı çok zor bir hayattır.
Zulüm ve acı dolu bir hayattır.
Bizden mahrum edilenleri başkalarından zorla alırız.
O gezegenden önce para ve değerli eşyalardı bu.
Ama şimdi…
Şimdi de denizlerdeki hayatımızda eksik olan şeyi alıyoruz.
Dinlenme, rahatlama, güneş altında keyif yapma.
Kenarında meyve parçaları olan büyük içecekler.
Bazıları mavi oluyor.
Korsan hayatı insana böyle şeyler sağlamaz.
O yüzden artık kendimiz alıyoruz.
Hiç yaşamadığımız hayatlardan huzur ve neşe dolu anları.
Bir korsan için bunlar çok değerli şeylerdir.
Güzel anlar.
Limbo yarışmaları.
Çikolata çeşmeleri.
Bir tatil.
Huzurun ne demek olduğunu anlarız diye geminize el koyduk yani.
Çok geç olmadan.
Yani, bizi bırakırsanız
geminin keyfini çıkarmanıza hiçbirimiz ses etmeyiz eminim, değil mi?
-Neden olmasın? -Kesinlikle.
-Sizler de bize katılın tabii. -Çok kalabalık.
-Efendim? -Dalga havuzunda çok fazla insan var.
Su kaydırağı için uzun kuyruklar. Bu hiç eğlenceli olmaz.
Geri çekil! Yürü!
Neyse, denemeye değerdi.
Harika değil mi?
Tanrım, açık yolları çok seviyorum.
Bizi her yere götürebilecek iki şerit.
Pekâlâ, şu an herhangi bir yere gidebilecek olsan nereye giderdin?
Niagara Şelalesi'ne.
Evet, annene.
Yolların büyüsü işte, insan bazen nereye gittiğini unutuyor.
Niagara Şelalesi.
Atıştırmalık yapmaktan başka yeteneklerim de var.
Sana aktarabileceğim bir sürü şey var.
Çarşaf katlamak, kumaş pantolon ütülemek,
lastik değiştirmek veya mükemmel yumurta yapmak.
Windsor düğümü atmayı, düğünde ne söylenmeyeceğini de biliyorum.
Kavgadan nasıl kurtulacağını da.
Düşüneyim. Çok güzel ördek çizerim mesela.
Bir keresinde talimatlara bakmadan koca şifonyeri birleştirdim.
Neyse işte.
Bunlardan birini öğrenmek istersen beni ararsın.
Tamam baba.
Yılmadan ilerliyorum Doo-dah adam gibi
Bir keresinde bana Kozunu oyna, demişti
Bazen kartlar beş para etmez
Onları tamamen açmadıkça
İçki dolabından gizlice votka aldım!
İşte bu! İçini rüzgâra dök gitsin.
Cüzdanından çalıp imzanı taklit ettim!
Yılmadan ilerliyorum Fişlerimi bozdurdum
Yılmadan ilerliyorum Doo-dah adam gibi
Birlikte İyi kötü bir düzende
Yılmadan ilerlemeye devam
NİAGARA ŞELALESİ 670 KİLOMETRE
Hâlâ anneme âşık mısın?
Evet. İlk aşkımdı o.
Ben onun ilk aşkı değildim.
Merak ediyorsan.
Etmiyordum.
Margaret'a söylediğim için oldu çünkü her şeyi Stephanie'ye yetiştiriyor.
Stephanie, Amanda'yla arkadaş ve hep Charlotte'a giderler.
İki hafta önce orada kim varmış, bil bakalım. Lucy!
Lucy, Tiffany'nin en yakın arkadaşı. Onu tanımıyorum bile.
Kate'i Yahudi okulundan tanıyormuş
ve Kate, Jennifer'la her gün görüşen Hillary'yi tanıyormuş.
Jennifer da boşboğazın teki.
Louise de ona benim hoş biri olduğumu söylemiş.
Ama öpüşmek isteyeceği şekilde değil.
Ya da çıkmak isteyeceği.
Büyük olay oldu yani.
-Sen hangisinden hoşlanıyordun? -Louise!
Bıraktığın için sağ ol.
Bu kadar uzak olduğunu bilmiyordum.
Lafı bile olmaz.
Merak etme. Bir bakacaksın varmışız bile.
Harika.
Carol'ı arayalım mı?
Vedalaşmıştık zaten tatlım.
Onu özledim.
-Elena'yı da özledim. -Bunu atlatacağız. Söz veriyorum.
Affedersiniz, aşkınız
o kadar güzel ki.
Teşekkür ederiz.
Dördüncü birini ararsanız…
-Michael! -Michael!
-Pauline! -Pauline!
-Bernard! -Bernard!
Gemimizi geri alıyoruz.
İşte buradalar.
Hop! Bu bizim gemimiz! Buradan gideceksiniz.
-Ne dedi? -Üç adam denize düşmüş!
Onları çekmeye çalışıyorlarmış.
Boğulacaklar!
Daha sıkı!
Hadi!
Çekin!
Tekrar!
Birinin hayatını kurtarmak nasıl hissettirir, hep merak etmişimdir.
Çok heyecan vericiymiş.
Evet!
Çekin!
Beni kaptan köşküne götür.
Diğer tarafa mı gitsek acaba?
Fırtına çok hızlı ve biz çok yavaşız.
-Ne yapacağız peki? -Yukarı çıkacağız.
-Yukarı mı? -Yukarı.
Başaramayacağız.
Tanrım.
Başaramayacağız.
Önemli değil.
Başaramasak bile birlikte olmamız yeter.
Sizi seviyorum canlarım.
İkinizi de çok seviyorum.
Evet! Hayattayız!
Çok şükür.
DİNLENME ALANI
Miden nasıl?
İyi. Senin?
Yalan yok, boşuna dinlenme alanına yakın bir yerde uyumuyoruz.
Baba, iğrençsin.
Otobüsle tek gitmekten iyi olmadı mı?
Evet, çok daha iyi oldu.
Neyse, yatma vakti.
Hazır mısın?
Evet.
İyi geceler.
Sevgili Brooke,
bunu yazarken seni geri kazanmak için söyleyebileceklerimi düşündüm.
Nasıl kas yaptığım ve uçak kullanmayı öğrendiğim gibi.
Ama hiçbiri doğru değil.
Brooke, sen tanıdığım en zeki, en temiz kalpli, en güzel kadınsın
ve sensiz eskisi gibi olamadım hiç.
Ama bu mektubu bunun için yazmadım.
Bana hamile olduğunu ilk söylediğin zamanı düşünüyordum.
Hatırlıyorum da o kadar panik olmuştum ki öleceğim sanmıştım.
Ama sonra erkek olduğunu öğrendik ve bunların hepsi geçti.
O anda sadece bir oğlum değil, belki de yeni bir
en iyi arkadaşım olacağını biliyordum.
O yüzden Steven evden ayrılacağını söylediğinde
panik olup her zamanki gibi saçma sapan şeyler söyledim.
Hiç bu kadar işe yaramaz hissetmemiştim.
Ona veda etmenin acısı içimden asla gitmeyecek.
Oğlum benim tek neşe kaynağım. O benim aşkım, gururum, dostum.
Sahip olduğum tek önemli şey o
ve onsuz nasıl yaşayacağımı bilmiyorum.
Birazdan arabaya bineceğiz.
Belki dolambaçlı yollardan gidip yolu uzatmaya çalışırım.
Geç kalırsak kızma sakın.
Ama ne yaparsan yap,
lütfen ona hayatının en güzel son aylarını yaşat.
Bu çocuk bunu hak ediyor.
Sevgiler, Eric.
Hey! Ne oldu?
Olamaz. Bunu okumaman gerekiyordu.
Özür dilerim.
Ne? Hayır, sorun değil.
Baba, yalan söyledim.
Annemin nerede olduğunu bilmiyorum. Onu görmek istediğini biliyordum.
Ve sen de çok…
O yüzden ben…
Kızmadın mı?
Neden kızayım ki?
Bu hayatımın en mutlu günü.
Buna inanamıyorum.
Gitmiyorsun!
Ayrıca tıpkı benim gibi çuvalladın sen de. Hiç bu kadar gururlanmamıştım.
Baba, biraz canım acıyor.
Lütfen, bunu güzelce yaşamama izin ver.
Peki.
Bizi eve getirdiğin için sağ ol. Siz gelmeseydiniz ne yapardık bilmem.
Seyahatiniz için üzgünüm.
Sağlam bir zemine dönmek çok güzel.
E, şimdi ne yapacaksınız?
Araba yolculuğu.
Amerika'nın dört bir yanına.
Büyük Kanyon'a giderken
kuzey ve güney ucu arasında bir seçim yapacaksınız.
Ben kuzeyi öneririm.
İyi şanslar.
Tamam, şimdi nereye gidiyoruz?
Her yere gidebiliriz. Büyük Kanyon'a, Alamo'ya.
Niagara Şelalesi'ne ne dersin?
Sahiden mi?
Niagara Şelalesi'ne gidelim.
Budur be!
Gidelim!
Evet!
Büyük Kanyon!
70 BATI BÜYÜK KANYON - 555 KİLOMETRE
Alt yazı çevirmeni: Verda Tuna