Τι στον διάβολο;
Κάποιος θα απολυθεί γι' αυτήν τη μαλακία.
ΚΑΡΟΛ
3 ΜΗΝΕΣ, 21 ΗΜΕΡΕΣ ΑΚΟΜΑ
Ανθρώπινο Δυναμικό, υπόθεση 7-3.
Ή ίσως 4.
Για να δώσω την περίληψη του σημερινού συμβάντος
όσο καλύτερα και πιο λεπτομερώς γίνεται,
δεν έχω ελέγξει ακόμα τα προηγούμενα νούμερα αρχείων.
Στις 11:00 περίπου σήμερα,
συνέβη κάτι που μπορεί να περιγραφεί μόνο
ως ξαφνική υστερική κρίση.
Αυτό το σπασμωδικό κύμα συναισθημάτων
κατέλαβε το γραφείο για ακριβώς τριάμισι λεπτά
πριν τελικά υποχωρήσει.
Συγγνώμη, παιδιά. Τελείωσα.
Δύσκολα εντοπίζεται το τι προκάλεσε τα σημερινά γεγονότα.
Αρκεί να πούμε ότι είναι μία από τις πολλές αλλοπρόσαλλες συμπεριφορές
που έχουν εμφανιστεί στο γραφείο τους περασμένους μήνες.
Περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων, κουβέντα γύρω από τον ψύκτη,
ξεσπάσματα δυνατού γέλιου,
χειραψίες ψηλά, χαμηλά,
και, σε μία περίπτωση, χτύπημα στον ώμο.
Τρεις βδομάδες πριν ήμουν μάρτυρας μιας μη πλατωνικής αγκαλιάς.
Αγαπητέ ακροατή, πιστεύω ότι αυτά τα συμβάντα
συνδέονται όλα κάπως με τη σημερινή εκδήλωση συναισθημάτων.
Όχι μόνο αυτό, αλλά και ο χρόνος εμφάνισης μοιάζει να συνδέεται αναπόσπαστα
με την πρόσληψη μιας υπαλλήλου.
Μιας Κάρολ Ντάφνι Κολ.
Ελεύθερη. Χωρίς παιδιά.
Επείγουσα επαφή, Μπερνάρντ και Πολίν Κολ.
Πιστεύω ότι οφείλεται στην Κάρολ…
Γεια, είμαι η Κάρολ.
Ωραία γραβάτα φοράς, Μπιλ.
Όχι! Σκατά. Να πάρει.
Μπορεί να μας καταστρέψει.
Επιφανειακά, η δεσποινίς Κολ μοιάζει ιδανική υπάλληλος.
Η ήρεμη συμπεριφορά της εκπέμπει μια κάποια αξιοπιστία,
και θα περίμενες ότι η συστολή της θα την κάνει να υπακούει.
Κάτω από το αγαθό παρουσιαστικό κρύβεται μια επικίνδυνα επαναστατική διάθεση,
διάθεση που φοβάμαι ότι ήδη έχει αρχίσει να επηρεάζει το γραφείο.
Παρατήρησα αρχικά τη συμπεριφορά της την Τρίτη, 7 Απριλίου.
Σάρα.
Βανέσα.
Φρανσίν.
Τα ονόματα προσδιορίζουν το ποιοι είμαστε.
Όταν ανακαλούνται, δημιουργούν ένα μέτρο οικειότητας.
Όταν αναφέρεται το όνομά σου, δημιουργείται μια οικειότητα.
Δεν είσαι πια απλώς άγνωστος ή συνάδελφος,
είσαι πλέον ένας γνωστός με πιθανότητα να γίνεις κάτι περισσότερο.
Τιμ. Τζιλ.
Αλίσα. Τζέιμς. Κάθι.
Τελικά, ακολούθησε ένα περιστατικό
όπου η δεσποινίς Κολ ανέβασε άλλους οκτώ υπαλλήλους στην ταράτσα
για ένα αυτόκλητο μνημόσυνο κάποιου Ντέιβιντ Ντάγκλας Σίβερ.
Το περιστατικό είχε ως αποτέλεσμα την κλοπή χρόνου
οκτώ λεπτών και 43 δευτερολέπτων.
Έκτοτε, τα καμώματα της δεσποινίδας Κολ έγιναν ακόμα πιο αδιάντροπα.
Στις 15 Απριλίου, η δεσποινίς Κολ άλλαξε διακόσμηση στο γραφείο της,
χρησιμοποιώντας αγαπημένα αντικείμενα για να προδώσει προσωπικότητα
στον χώρο εργασίας της.
Το γραφείο δεν είναι το κατάλληλο μέρος
για επίδειξη των οικονομικά εξαρτώμενων,
αλλά κατανοώ το γενικότερο συναίσθημα.
Εγώ, από την άλλη, δεν αντέχω τέτοιο κιτς,
ειδικά τη συλλογή κεραμικών ποντικιών της Κολ.
Αργά, αλλά σταθερά, η ασθένεια μεταδόθηκε και στους συναδέλφους της.
Ένα εξάνθημα από μπιχλιμπίδια, φωτογραφίες,
αστερισμούς προσωπικών αντικειμένων.
Το αχνό τρεμόπαιγμα των ιδιωτικών ζωών
εδώ στο γραφείο μας.
Και έτσι απλά,
ο επαγγελματισμός που τόσο ενσάρκωνε το γραφείο μας είχε εξαφανιστεί.
Η δεσποινίς Κολ το είχε αλλάξει, πιθανώς οριστικά.
Πέραν της αναφοράς, η δεσποινίς Κολ πήρε ένα όχημα της εταιρείας
για ένα εργασιακό ζήτημα πολλές εβδομάδες πριν.
Έκτοτε, χρησιμοποιεί το εν λόγω όχημα σχεδόν καθημερινά για προσωπικά ζητήματα.
Απαράδεκτο.
Ευτυχώς για το γραφείο, κατάφερα να μάθω την επόμενη κίνησή της.
Μη εξουσιοδοτημένη ανταλλαγή γεύματος.
Τα κοινωνικά γεύματα,
ειδικά όσα περιλαμβάνουν ανταλλαγή, ή τα τραπέζια ρεφενέ
είναι πύλη για τη συναδελφικότητα.
Όταν κάποιος μαθαίνει ότι και σε άλλον αρέσουν οι ντομάτες στα ζυμαρικά πέστο,
δημιουργείται μια κατανόηση,
μια κατανόηση που σχηματίζει γέφυρα
που αναπόφευκτα οδηγεί σε φιλία.
Εξαιτίας των ντοματών,
έχεις κάποιον να περνάτε μαζί τα διαλείμματα,
να του λες τα μυστικά σου.
Ακόμα και μια απλή ομελέτα
σε κάνει να νιώσεις πιο πιστός στον συνάδελφό σου
παρά στα καθήκοντά σου.
Αλλά, ευγενή ακροατή, αυτό είναι μόνο η αρχή.
Η επίθεση φιλίας της Κολ βρήκε τα πρώτα θύματα
σε δύο πρώην αξιόπιστους υπαλλήλους,
ξεκινώντας με κάποια Ντόνα Σο.
Αφροαμερικανίδα, διαζευγμένη, με πέντε παιδιά,
με αστιγματισμό και στα δύο μάτια.
Η δις Σο είναι κάποια που στο Ανθρώπινο Δυναμικό αποκαλούμε "ιδανική υπάλληλο".
Αξιόπιστη, πιστή στα καθήκοντά της,
ωφελείται από την αίσθηση σκοπού που προσφέρει η εργασία.
Τουλάχιστον έτσι ήταν παλιότερα.
Το τι οδήγησε αυτό το υπόδειγμα επιμέλειας
να συμμαχήσει με την Κολ δεν είναι γνωστό,
αλλά είναι μεγάλη απώλεια για τον σκοπό μας.
Έτσι είναι η ζωή.
Το τρίτο μέλος αυτής της αντάρτικης τριάδας είναι μυστήριο.
Στην επιφάνεια, ο Λουίς Φελίπε Χασίντο έμοιαζε ικανοποιητικός υπάλληλος.
Πάντα στην ώρα του, εργατικός, με κάθε τρόπο απόλυτα αδιάφορος.
Αλλά όσο κοίταζα καλύτερα,
άρχισα να παρατηρώ πάνω του μια ανεξήγητη, και ανησυχητική, χαρά για τη ζωή.
Μια μεγάλη αγάπη για τη ζωή που η ρουτίνα και η αυστηρότητα του γραφείου
ίσως είχε καταστείλει,
μόνο για να την ανασύρει η δεσποινίδα Κολ.
Δεν μπορώ να τραγουδήσω, οπότε μερικές φορές τη συνοδεύω με τη φλογέρα μου.
Παίζεις Γουίτνι Χιούστον στη φλογέρα;
Την πήρα σε μια συναυλία κάποτε, αλλά φοβήθηκα να παίξω.
Με τον καιρό,
αυτοί οι τρεις κατάφεραν να δημιουργήσουν μια αίσθηση ενότητας στους υπαλλήλους
μέσα από διάφορες ενοχλητικές δραστηριότητες.
Τη δημιουργία λέσχης ισπανικών.
Τις συνεδρίες μαυρίσματος.
Πολλαπλές περιπτώσεις όπου η Κολ έκανε την προξενήτρα,
με αποτέλεσμα πολλά ζευγαρώματα και τουλάχιστον μία πολυγαμική σχέση.
Την άφιξη ενός αδέσποτου σκύλου.
Δείτε! Αυτός ο μικρός μάς ακολούθησε!
Πώς να τον πούμε;
Αμάγια;
Λέοναρντ; Σουζάν;
Και τη σταδιακή εξατομίκευση των Τέρι.
-Τέρι Μπι. -Ευχαριστώ.
-Τέρι Ελ. -Ευχαριστώ, Κάρολ.
-Τέρι Εφ. -Ντάνκε σεν.
-Τέρι Σι. -Να 'σαι καλά, Κάρολ.
Όλα με οδηγούν στην πιο πρόσφατη και πιο σημαντική παρακώλυση της Κολ,
που πιστεύω ότι οφείλεται για την αναστάτωση τις προάλλες.
Φυσικά μιλάω για…
-Συγγνώμη που ενοχλώ. -Τι συμβαίνει;
-Αναρωτιόμασταν για την αναφορά. -Γιατί δεν είναι έτοιμη;
Θα 'πρεπε. Είχατε δύο μέρες.
Οι έρευνες χρειάζονται χρόνο. Κάνω όσο πιο γρήγορα μπορώ.
-Πολύ καλά. -Να μας κρατάτε ενήμερους.
Θέλω ένα μέιλ να συνοψίζει τα πάντα.
Είναι κρίμα.
Πολύ απογοητευτικό.
Σκέφτομαι να πάρω επιτέλους νέους πάτους.
Κάτι με στήριξη της καμάρας.
Μάλλον με προστασία της φτέρνας για βάδισμα σε τσιμέντο.
Κάτι σαν ζελέ, αλλά όχι πολύ μαλακό.
-Κάτι σκληρό… -Μπερνάρντ.
-Πολίν. -Εντάξει.
Είστε κι οι δυο δίπλα μου χρόνια τώρα…
Θεέ μου! Τι υπέροχο!
Φυσικά, Μάικλ! Φυσικά.
Με τη βαρυτική έλξη του Κέπλερ να επιβραδύνει την περιστροφή της Γης,
ετοιμαστείτε για 19ωρες μέρες και 19ωρες νύχτες.
Θα σε φάω!
Ναι, θα σε φάω. Θα σε κάνω μια χαψιά.
Όχι γρατζουνιές, Πάμπλο.
Όχι γρατζουνιές.
Όπως έλεγα,
τα γεγονότα που παρατέθηκαν
με οδήγησαν στην πιο πρόσφατη και χειρότερη αναστάτωση της Κολ,
που πιστεύω ότι οφείλεται για την ανησυχητική αναστάτωση…
Το Applebee's.
Φυσικά, αναφέρομαι στο Applebee's.
Έλα, Λουίς. Ώρα να φύγουμε.
Κάτσε, έναν μόνο αριθμό ακόμα.
Επτά. Εννιά.
Δύο είναι αυτοί.
Είναι μεγάλος αριθμός, Ντόνα.
Τέσσερα. Οκτώ.
-Φεύγετε; -Προσπαθώ. Ο Λουίς καθυστερεί.
Ναι. Ούτε εγώ θέλω να φύγω.
Με κάνετε να ξεχνάω πού ήμουν.
Τέσσερα και μηδέν.
Είναι 794.840 δολάρια.
Γιατί είναι τόσο δύσκολο αυτό το κομμάτι;
Είναι όπως είναι. Η δουλειά θα είναι εδώ αύριο.
Ξέρετε, δεν χρειάζεται.
-Τι; -Μπορούμε να κάνουμε παρέα.
Θυμάστε τότε με τον Ντέιβιντ;
Περάσαμε φοβερά τότε.
Σέρναμε πέρα δώθε ένα πτώμα, κι εσύ έπαθες νευρικό κλονισμό.
Για να μην αναφέρω ότι το πορτμπαγκάζ μου είναι ακόμα χάλια.
Αλλά χωρίς όλα αυτά.
Χωρίς πτώμα;
Χωρίς πτώμα.
Ποτά;
Σε μπαρ; Θεέ μου, όχι.
Προτιμώ να κοιμηθώ.
Πολλοί τρελάρες κάνουν ό,τι τους έρχεται.
-Είναι αδύνατο να κάνεις το οτιδήποτε. -Ναι.
Μακάρι να υπήρχε ένα μέρος σαν το γραφείο.
Ήσυχο, χωρίς όλα αυτά εκεί έξω.
Παιδιά. Ξέρω ένα μέρος.
Σπίτι μακριά από το σπίτι.
Ένα χαλαρό μέρος, διακοσμημένο με μοναδικό στιλ,
γεμάτο με άνετα καθίσματα και ποτά χωρίς τελειωμό.
Και κυρίως…
Είναι κοντά; Μόνο αν είναι κοντά θα έρθω.
Είναι στη γειτονιά.
Τότε, σε ακολουθούμε.
Τι ωραία!
Γεια! Μπορώ να έρθω κι εγώ;
Ωραίο ακούγεται.
-Φυσικά. -Ναι.
Τέλεια. Θα μαζέψω τα πράγματά μου.
Μα τω Θεώ, ελπίζω να μην καταλήξει στο πορτμπαγκάζ μου.
Να πάρει, Κάρολ.
Αν ήξερα ότι κάνεις τέτοιο απλτίνι,
θα το κάναμε αυτό από την αρχή.
Τι να πω;
Δεν ξέρω.
Η κοπελιά έχει χάρισμα.
Η Κάρολ είναι λιώμα.
Να το κάνουμε πιο συχνά.
Ναι! Κάθε βδομάδα.
Μέσα.
Σας αγαπώ, βρε παιδιά.
Ναι.
Καλό ακούγεται.
Λέγεται Applebee's.
Applebee's; Κάτσε, αυτό δεν είναι…
Καλώς τους Τέρι!
Τον έχω γνωρίσει;
Κλόι!
Κάρολ!
Συγγνώμη, εγώ ήμουν ήδη εδώ. Βγήκα λίγο για…
Πάτρικ!
ΚΑΠΟΥ ΕΙΝΑΙ 5:00
Άντριου!
Χέδερ! Ανάλαβε εσύ.
Κουράστηκαν τα χέρια μου.
Επόμενη ερώτηση.
"Πώς λέγεται ένα κοπάδι γαλοπούλες;"
Εννιά με Πέντε, σας βλέπω που προσπαθείτε να κλέψετε.
Παλουκώσου κάτω.
Ποιος τρώει τάκος;
Ψάχναμε στις καρδιές μας τόσο καιρό
Ξέροντας και οι δύο…
Γεια μας!
Στη χαρούμενη ώρα.
Αγαπητέ ακροατή, ζητώ συγγνώμη για όσα θα ακούσεις.
Πίστεψέ με, ξεκίνησα αυτήν την έρευνα
με πολύ αγνή πρόθεση,
για να αναγνωρίσω μια υπαρξιακή απειλή για το γραφείο και να την ξεριζώσω.
Σε αυτό, απέτυχα.
Όταν έμαθα πρώτη φορά για τη, μέσα σε εισαγωγικά, "χαρούμενη ώρα",
με δυσκολία το πίστευα.
Τι ώρα θα πας απόψε;
Αμέσως μετά τη δουλειά. Ανυπομονώ.
Ήμουν αποφασισμένη να το δω η ίδια.
Αγαπητέ ακροατή, είναι δύσκολο να περιγράψω τι βρήκα εκεί.
Στην επιφάνεια,
μια ομάδα συναδέλφων που διασκέδαζαν σε ένα απλό μπαρ και εστιατόριο.
Αλλά ήταν κάτι παραπάνω.
Εκείνο το μέρος είχε μια αίσθηση.
Μια δύναμη.
Για να σωθεί το γραφείο, έπρεπε να σταματήσει.
Ανθρώπινο Δυναμικό!
Αλλά δεν συνέβη αυτό.
Το αρχικό μου σχέδιο ήταν να ανακατευτώ με τους άλλους.
Γρήγορα το βρήκα αδύνατο.
Στο γραφείο ήταν εύκολο να παραμένω ανώνυμη,
ένα ακόμα γρανάζι στη μηχανή του Περισπασμού.
Αλλά στον παράξενο αυτό παράδεισο που δημιούργησε η δεσποινίς Κολ,
όλοι είχαν ένα όνομα.
Όλοι ήταν γνωστοί.
Όλοι ήταν οικογένεια.
Με τον καιρό, παρά τα μεγάλα μου σχέδια για σαμποτάζ,
ήμουν κι εγώ.
Έλεγα στον εαυτό μου ότι τους γνωρίζω για την έρευνα.
Έπαιζα μπίνγκο για την έρευνα.
Μπίνγκο! Να πάρει! Έκανα μπίνγκο!
Τραγουδούσα καραόκε για την έρευνα.
Μη με ξεχνάς
Μη
Μη με ξεχνάς
Καθώς περνάς
Θα φωνάξεις το όνομά μου;
Στην πραγματικότητα, υπέκυψα στον ιό που ήθελα να καταστρέψω,
στον ιό που τώρα απειλεί να καταστρέψει τον πολύτιμο Περισπασμό μας…
Στη συμπάθεια.
-Μάλλον έχουμε πρόβλημα. -Πού είναι η ρημαδοαναφορά;
-Χρειαζόμαστε την αναφορά. -Σχεδόν τελείωσα.
Καταλαβαίνεις τι διακυβεύεται εδώ;
-Τη θέλω στο γραφείο μου τώρα! -Μάλιστα.
Αυτό δεν βοηθάει κανέναν.
Τα σκάτωσες εντελώς.
Τα σκάτωσες.
Πάνε δύο εβδομάδες από την τελευταία χαρούμενη ώρα, όταν έγινε η αναστάτωση.
Μετά την έρευνά μου,
είχα κρίνει ότι η αυθόρμητη υστερία
που κατέλαβε το γραφείο μας
ήταν ουσιαστικά όχι αυθόρμητη, αλλά είχε λόγο ύπαρξης.
Προκλήθηκε από τις σχέσεις που δημιουργήθηκαν στους ανθρώπους εδώ.
Αρχικά η δεσποινίς Κολ έμαθε τα ονόματα των συναδέλφων της.
Αυτό εξελίχθηκε σε ένα είδος κοινότητας.
Ο ένας νοιαζόταν για τον άλλο,
επέλεξαν να νοιάζονται ο ένας για τον άλλο,
παρά τον πόνο που ίσως περιλαμβάνει αυτό δεδομένων των συνθηκών.
Τώρα, μέσα στη μέρα, όταν κάποια κοιτάζει τον συνάδελφό της,
δεν βλέπει έναν υπάλληλο στο τμήμα των Εισπρακτέων.
Βλέπει τον Μπρους.
Ή την Κέισι.
Ή την Αμάντα.
Όχι μόνο συνάδελφοι, αλλά φίλοι.
Φίλοι που ξέρει ότι κάποια μέρα, πολύ σύντομα, θα χάσει για πάντα.
Η έξαρση συναισθημάτων θα επιδεινωθεί καθώς θα περνάνε οι μήνες,
ετοιμάζοντας το έδαφος για την πλήρη καταστροφή του Περισπασμού.
Η προστασία από το συναισθηματικό χάος στον εξωτερικό κόσμο διαλύθηκε,
η απαραίτητη ρουτίνα ανεστάλη.
Το τραγούδι του Κέπλερ παραβίασε αυτούς τους τοίχους,
και τώρα δεν μπορεί να το καταπνίξει ούτε η φασαρία του φωτοτυπικού.
Αυτό που ακολουθεί είναι θλίψη και τρέλα,
και αναμφίβολα υπεύθυνη γι' αυτό
είναι μόνο μία…
-Γεια. -Γεια.
Συγγνώμη.
Αναρωτιόμουν αν θα έρθεις στη χαρούμενη ώρα απόψε.
Όχι. Όχι απόψε.
Καλά. Μας έλειψες μια δυο βδομάδες τώρα.
Εντάξει. Καληνύχτα, Καθλίν.
Πώς με είπες;
Καθλίν.
Έτσι δεν σε λένε;
Όχι! Έκανα λάθος;
Όχι, δεν έκανες λάθος.
Εντάξει.
Τα λέμε αύριο.
Αυτό ολοκληρώνει την έρευνα του Ανθρώπινου Δυναμικού…
Αυτό ολοκληρώνει την έρευνα.
Σημείωση.
Η απόφασή μου για την υπάλληλο Κάρολ Ντάφνι Κολ
επισυνάπτεται εδώ στην γραπτή αναφορά.
Λοιπόν, τι λες, Κάρολ;
Ωραίο είναι.
Μα είναι.
Αλήθεια.
ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΜΑΝΑΤΖΕΡ
Έχασε κανείς κλειδιά για ένα Honda;
Ευχαριστώ.
Νιώθω ότι οι περισσότεροι δεν προσέχουν ότι φοράω σκουλαρίκια.
Καληνύχτα, Καθλίν.
Υποτιτλισμός: Μαριλένα Τζοβάνη