‎อะไรกันเนี่ย
‎เรื่องนี้ต้องมีคนโดนไล่ออกแหงๆ
‎(แครอล)
‎(เหลือเวลาสามเดือน 21 วัน)
‎คดีฝ่ายบุคคล หมายเลขเจ็ด ขีด สาม
‎หรืออาจจะขีดสี่
‎เพื่อหาข้อสรุปของเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นวันนี้
‎ให้รวดเร็วและละเอียดที่สุดเท่าที่จะทำได้
‎ฉันเลยยังไม่ได้ตรวจสอบหมายเลขแฟ้่มคดี ‎ก่อนหน้านี้ของฉัน
‎ณ เวลาประมาณ 11.00 น.วันนี้
‎มีเหตุการณ์ซึ่งบรรยายได้เพียงแต่ว่า
‎เป็นสถานการณ์แตกตื่นวุ่นวายที่อยู่ๆ ก็เกิดขึ้น
‎คลื่นสารพัดอารมณ์ที่ถาโถม
‎เข้าเกาะกุมออฟฟิศไปถึงสามนาทีครึ่ง
‎ก่อนที่จะสลายลงไปในที่สุด
‎ฉันขอโทษนะทุกคน ฉันไม่ทนแล้ว
‎มันฟันธงยากว่าอะไรกระตุ้นเหตุการณ์วันนี้
‎แต่ก็พอจะพูดได้ว่าเป็นหนึ่งในพฤติกรรมประหลาด
‎ที่เกิดขึ้นในออฟฟิศนี้ในช่วงสองเดือนที่ผ่านมา
‎พฤติกรรมเหล่านี้รวมถึงแต่ไม่จำกัดเพียง ‎การยืนจับกลุ่มคุยข้างตู้กดน้ำเย็น
‎เสียงหัวเราะเอะอะอึกทึก
‎การแปะมือกันแบบไฮไฟฟ์ โลว์ไฟฟ์
‎และครั้งหนึ่ง มีชนไหล่กัน
‎สามสัปดาห์ก่อน ‎ฉันได้เห็นการกอดที่ไม่ใช่กอดฉันเพื่อน
‎ผู้ฟังที่รัก ฉันเชื่อว่าเหตุการณ์เหล่านี้
‎ล้วนเกี่ยวพันกับการแสดงอารมณ์ที่เกิดขึ้นที่นี่วันนี้
‎ไม่เพียงเท่านั้น แต่เส้นเวลาของเหตุการณ์ ‎ดูเหมือนจะเชื่อมโยงลึกซึ้ง
‎กับการว่าจ้างพนักงานคนหนึ่ง
‎แครอล แดฟนี โคห์ล
‎โสด ไม่มีลูก
‎ผู้ติดต่อฉุกเฉิน เบอร์นาร์ดกับพอลลีน โคห์ล
‎ฉันเชื่อว่าต้องซุ่มดูแครอลคนนี้…
‎หวัดดีค่ะ ฉันแครอล
‎เนคไทสวยปังไปเลย บิลล์
‎โอ้ ไม่นะ เวรละๆ บ้าจริง
‎เธอทำลายพวกเราได้เลย
‎ดูจากภายนอก ‎คุณโคห์ลเหมือนจะเป็นพนักงานที่เพอร์เฟกต์
‎พฤติกรรมอ่อนน้อมของเธอ ‎มีเสน่ห์ความน่าเชื่อถือได้อย่างบอกไม่ถูก
‎และคนคงจะคิดว่าความขี้อายของเธอ ‎จะทำให้เธอปรับตัวเข้ากับคนอื่นได้ดี
‎แต่ภายใต้ท่าทีอ่อนโยนของเธอ ‎ยังมีกลิ่นอายความขบถแสนอันตราย
‎ซึ่งฉันกลัวว่าจะแพร่และติดไปทั่วออฟฟิศ
‎ฉันสังเกตเห็นพฤติกรรม ‎ของคุณโคห์ลครั้งแรกวันอังคารที่เจ็ด เมษายน
‎ซาร่าห์
‎วาเนสซ่า
‎แฟรนซีน
‎ชื่อคือสิ่งกำหนดตัวตนเรา
‎เมื่อถูกเรียก ‎ชื่อเหล่านั้นจะสร้างสายใยสนิทชิดเชื้อ
‎เมื่อมีคนพูดชื่อคุณ ความสนิทสนมจะถูกสร้างขึ้น
‎คุณจะไม่ใช่คนแปลกหน้า ‎หรือเพื่อนที่ทำงานอีกต่อไป
‎ตอนนี้คุณจะเป็นคนรู้จัก ‎ที่มาพร้อมความเป็นไปได้อีกมากมาย
‎ทิม จิลล์
‎อลิสซ่า เจมส์ แคธี่
‎จนสุดท้ายก็เกิดเหตุการณ์ตามมา
‎เหตุการณ์ที่คุณโคห์ลพาสมาชิกออฟฟิศแปดคน ‎ขึ้นไปบนดาดฟ้า
‎เพื่อรำลึกถึงเดวิด ดักลาส ซีเวอร์ ‎อย่างพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย
‎เหตุการณ์ที่ว่าทำให้เกิดช่วงอู้งาน
‎ถึงแปดนาทีกับ 43 วินาที
‎ตั้งแต่นั้นมา พฤติการณ์แปลกๆ ของคุณโคห์ล ‎ชักเหิมเกริมไร้ยางอายมากขึ้น
‎ในวันที่ 15 เมษายน ‎คุณโคห์ลตกแต่งพื้นที่ทำงานของเธอ
‎ด้วยการใช้ทรัพย์สินมีค่า ‎เพื่อแสดงถึงอุปนิสัยใจคอ
‎ทั้งในและรอบๆ โต๊ะทำงานของเธอ
‎ส่วนตัวแล้ว ฉันไม่เชื่อว่าออฟฟิศเป็นที่เหมาะสม
‎ที่จะเอาคนที่คุณต้องดูแลทางการเงินมาอวด
‎แต่ก็เป็นความรู้สึกทั่วไปที่ฉันพอเข้าใจได้
‎ในทางกลับกัน ฉันไม่ทนกับศิลปะไร้ค่าพวกนี้
‎โดยเฉพาะหนูเซรามิก ‎ที่เป็นของสะสมของคุณโคห์ล
‎เชื้อแพร่กระจาย ‎ไปในหมู่พนักงานทุกตำแหน่งอย่างช้าแต่ชัวร์
‎การแพร่ระบาดของบรรดาตุ๊กตาจิ๋ว รูปถ่าย
‎สารพัดข้าวของส่วนตัว วางเรียงรายสลอน
‎แสงกระพริบริบหรี่ของชีวิตส่วนตัว
‎ในออฟฟิศของเราที่นี่
‎อย่างนั้นเลย
‎ความเป็นมืออาชีพที่ออฟฟิศนี้มีกลับหายไปหมด
‎คุณโคห์ลเปลี่ยนแปลงมัน จนแทบกู้คืนมาไม่ได้
‎เสริมอีกนิด คุณโคห์ลทำเรื่องขอใช้ ‎ยานพาหนะบริษัทระดับชั้นหนึ่ง
‎เพื่อนำไปปฏิบัติภารกิจเรื่องงาน ‎เมื่อหลายสัปดาห์ก่อน
‎ตั้งแต่นั้นมา เธอก็ใช้รถคันนั้น ‎เกือบทุกวันเพื่อเรื่องส่วนตัว
‎รับไม่ได้จริงๆ
‎โชคยังดีสำหรับออฟฟิศ ฉันสืบรู้ข้อมูล ‎เกี่ยวกับแผนการต่อไปของเธอ
‎การแลกอาหารกลางวันโดยไม่ได้รับอนุญาต
‎อาหารกลางวันเข้าสังคม
‎โดยเฉพาะที่ต้องสลับ แลกหรือเอามากินร่วมกัน
‎นับเป็นประตูสู่มิตรภาพอันดี
‎เมื่อคนหนึ่งรู้ว่าอีกคนชอบมะเขือเทศ ‎ในพาสต้าเพสโต้
‎มันหล่อหลอมความเข้าใจ
‎ความเข้าใจที่สร้างสะพาน
‎สะพานที่ทอดสู่มิตรภาพอย่างมั่นคง
‎ตอนนี้ เป็นเพราะมะเขือเทศ
‎คุณมีคนให้ใช้เวลาช่วงพักดื่มกาแฟด้วย
‎คนที่คุณเล่าความลับให้ฟังได้
‎แม้แต่ไข่ฟริตตาตามันฝรั่งง่ายๆ
‎ก็สามารถทำให้คนรู้สึกซื่อสัตย์ ‎กับเพื่อนร่วมงานใหม่มากขึ้น
‎มากกว่าซื่อสัตย์กับหน้าที่ตัวเองเสียอีก
‎แต่ผู้ฟังที่รักคะ นี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้น
‎มิตรภาพน่าสะเอียนของคุณโคห์ล ‎เปลี่ยนให้พนักงานสองคนที่เคยน่าเชื่อถือ
‎ต้องตกเป็นเหยื่อคนแรกๆ
‎เริ่มต้นจากดอนน่า ชอว์
‎ชาวแอฟริกันอเมริกัน หย่าร้าง มีลูกห้าคน
‎มีภาวะตาพร่าในดวงตาทั้งสองข้าง
‎คุณชอว์คือสิ่งที่เราเรียกกันในฝ่ายบุคคลว่า ‎"พนักงานในอุดมคติ"
‎พึ่งพาได้ มุ่งมั่นทำงาน
‎กระตือรือร้นที่จะทำงานเพื่อบรรลุเป้าหมาย
‎หรืออย่างน้อยเธอก็เคยเป็นเช่นนั้น
‎พูดตรงๆ คือไม่รู้ว่าอะไรทำให้ ‎ตัวแม่ด้านความขยันคนนี้
‎ไปเป็นมิตรสนิทสนมกับคุณโคห์ล
‎แต่นับว่าเป็นความสูญเสียครั้งใหญ่หลวงของเรา
‎ชีวิตก็แบบนี้
‎สมาชิกคนที่สามของกลุ่มสามกบฏ ‎เป็นคนแปลกประหลาดอยู่สักหน่อย
‎ภายนอก ลูอิส เฟลิเป้ ฮาซินโต ‎ดูเหมือนพนักงานธรรมดาทั่วไป
‎ตรงเวลาสม่ำเสมอ ทำงานหนัก ‎จะว่าไปก็ไม่มีอะไรโดดเด่นเลย
‎แต่พอฉันมองใกล้ๆ
‎ฉันเริ่มสังเกตเห็นความสุขในการใช้ชีวิต ‎ที่แสนจริงใจและอธิบายไม่ถูก
‎แรงปรารถนาพลุ่งพล่านที่จะใช้ชีวิต ‎แต่กลับถูกกดทับด้วยกิจวัตรประจำ
‎และความเคร่งครัดของออฟฟิศ
‎แรงปรารถนาที่คุณโคห์ลปลดปล่อยออกมา
‎ฉันร้องตามไม่ได้จริงๆ ‎บางครั้งฉันเลยใช้เครื่องบันทึกเสียงกับเธอแทน
‎เธอเปิดเพลงของวิตนีย์ ฮิวสตัน ‎จากเครื่องบันทึกเสียงได้เหรอ
‎ฉันเคยเอามันไปคอนเสิร์ตด้วยครั้งนึง ‎แต่กลัวเกินไปไม่กล้าเปิด
‎เมื่อเวลาผ่านไป
‎สามคนนี้ได้กระตุ้นให้เกิด ‎ความสามัคคีเป็นหนึ่งเดียวกันในที่ทำงาน
‎ผ่านกิจกรรมก่อความไม่สงบหลายๆ อย่าง
‎การก่อตั้งชมรมภาษาสเปนช่วงมื้อเที่ยง
‎กิจกรรมทำผิวแทนรายสัปดาห์
‎มีหลายครั้งที่คุณโคห์ลรับบทแม่สื่อแม่ชัก
‎คอยจับคู่ให้คนรักกันหลายคู่ ‎กับอีกอย่างน้อยหนึ่งกลุ่มสี่คนชู้ชื่น
‎มีสุนัขจรจัดตามมาด้วย
‎ดูสิ เจ้าตูบน้อยตัวนี้ตามเราเข้ามา
‎มีใครอยากตั้งชื่อให้มันไหม
‎อะมาย่า
‎เลเนิร์ด ซูแซนน์
‎และการค่อยๆ เรียกชื่อหนุ่มๆ กลุ่มเทอร์รี ‎ด้วยชื่อเป็นรายคน
‎- เทอร์รี บี. ‎- ขอบคุณ แครอล
‎- เทอร์รี แอล. ‎- ขอบคุณ แครอล
‎- เทอร์รี พี. ‎- ขอบใจ แครอล
‎- เทอร์รี เอฟ. ‎- ขอบคุณ แครอล
‎- เทอร์รี ซี. ‎- ขอบคุณ แครอล
‎ทั้งหมดทำให้ฉันพบกับการเปลี่ยนแปลง ‎ที่ก่อผลพวงใหญ่หลวงที่สุดของคุณโคห์ล
‎ซึ่งฉันเชื่อว่าเป็นต้นตอ ‎ของความโกลาหลอลหม่านเมื่อวันก่อน
‎แน่นอนว่าฉันกำลังพูดถึง…
‎- ขอโทษที่กวนนะ ‎- มันเกิดอะไรขึ้น
‎- เราแค่สงสัยเรื่องรายงานของคุณ ‎- ทำไมยังไม่เรียบร้อยอีก
‎ควรจะเสร็จได้แล้ว คุณมีเวลาตั้งสองวัน
‎กระบวนการสืบสวนต้องใช้เวลา ‎ฉันกำลังเร่งสุดๆ เท่าที่เร่งได้แล้ว
‎- ดีมาก ‎- อย่าลืมรายงานความคืบหน้ากับเราด้วยล่ะ
‎ผมต้องการอีเมลสรุปรายงานทุกอย่าง
‎น่าเสียดายจริงๆ
‎น่าผิดหวังชะมัด
‎ฉันกำลังคิดว่าจะหาแผ่นรองรองเท้าใหม่
‎อะไรก็ได้ที่ช่วยซัพพอร์ตอุ้งเท้า
‎อาจจะมีแผ่นถนอมส้นเท้าตอนเดินบนคอนกรีต
‎อะไรสักอย่างที่เป็นเจลนิ่มๆ แต่ไม่นิ่มเกินไป
‎- สักอย่างที่ทนทานหน่อย… ‎- เบอร์นาร์ด
‎- พอลลีน ‎- โอเค
‎คุณทั้งคู่อยู่เคียงข้างผมมาตลอดหลายปีและ…
‎โอ้ พระเจ้า วิเศษเหลือเกิน
‎แน่นอน ไมเคิล ได้อยู่แล้ว
‎และด้วยแรงโน้มถ่วงของดาวเคปเพลอร์ ‎ที่ทำให้โลกหมุนช้าลง
‎จงเตรียมตัวรับมือช่วงกลางวันยาว 19 ชั่วโมง ‎และกลางคืนยาว 19 ชั่วโมง
‎ฉันจะหม่ำแกให้หมดเลย
‎ใช่แล้ว หม่ำแกทั้งตัวเลย
‎ไม่ข่วนนะ พาโบล
‎ไม่ข่วน
‎อย่างที่ฉันพูดเสมอ
‎เหตุการณ์ที่บรรยายก่อนหน้านี้
‎นำฉันมาสู่การเปลี่ยนแปลงครั้งล่าสุด ‎และจับทางยากที่สุดของคุณโคห์ล
‎ซึ่งฉันเชื่อว่าเป็นสาเหตุความวุ่นวายในสัปดาห์นี้
‎แอปเปิลบีส์
‎แน่นอนว่าฉันกำลังพูดถึงร้านแอปเปิลบีส์
‎(แอปเปิลบีส์)
‎เร็วน่า ลูอิส ได้เวลาไปกันแล้ว
‎เดี๋ยว แค่อีกตัวเลขนึง
‎เจ็ด เก้า
‎นั่นสองตัวเลข
‎มันเป็นตัวเลขสำคัญ ดอนน่า
‎สี่ แปด
‎- จะกลับบ้านเหรอ ‎- พยายามอยู่น่ะสิ ลูอิสไม่ไปสักที
‎ใช่ ฉันก็ไม่ชอบออกจากที่ทำงานเหมือนกัน
‎คุณกำลังทำผมเสียสมาธินะ
‎สี่กับศูนย์
‎794,840 ดอลลาร์
‎ทำไมขั้นตอนนี้มันถึงยากตลอด
‎มันก็เป็นแบบนี้ ‎งานนายไม่หนีไปไหนหรอกนะพรุ่งนี้
‎รู้ไหม เราไม่ต้องก็ได้นะ
‎- อะไร ‎- หมายถึง เราไปเที่ยวกันก็ได้
‎จำคืนนั้นกับเดวิดได้ไหม
‎ใช่ คืนนั้นสนุกสุดเหวี่ยง
‎เราขนศพคนตายไปโน่นทีไปนี่ที ‎ส่วนนายก็สติแตก
‎นี่ยังไม่ได้พูดถึงท้ายรถฉันที่ยังเละตุ้มเป๊ะ
‎แต่คราวนี้ไม่มีอะไรพวกนั้น
‎ไม่มีศพเหรอ
‎ไม่มีศพ
‎ดื่มไหมล่ะ
‎ที่บาร์เหรอ พระเจ้า ไม่ละ
‎ฉันขอนอนดีกว่า
‎คนบ้าเสียสติเต็มบ้านเต็มเมืองไปหมด
‎- อยากทำอะไรก็ทำไม่ได้ ‎- ใช่
‎ถ้ามีสักที่ที่เหมือนออฟฟิศ
‎ที่เงียบๆ ปลอดจากความวุ่นวายข้างนอกนั่น
‎ทุกคน ฉันรู้จักที่นึง
‎บ้านหลังที่สอง
‎ที่ที่เป็นกันเอง ตกแต่งเก๋ไก๋ไม่เหมือนใคร
‎มีเบาะนั่งเอนกายแสนสบายและเครื่องดื่มไม่อั้น
‎และที่แจ๋วที่สุด…
‎อยู่ใกล้ไหม ฉันจะไปถ้ามันอยู่ใกล้ๆ
‎อ๋อ มันอยู่แถวนี้เอง
‎งั้นก็นำเลยจ้ะ
‎น่าสนุกจัง
‎นี่ ผมไปด้วยได้ไหม
‎มันฟังดูน่าสนุกดี
‎- ชัวร์ ‎- ได้สิ
‎แจ่ม ผมเก็บของก่อนนะ
‎สาบานต่อพระเจ้า ‎ขอให้เขาอย่าลงเอยอยู่ท้ายรถฉันเลย
‎ให้ตายสิ แครอล
‎ถ้าฉันรู้ว่าเธอทำแอปเปิ้ลมาร์ตินี่ได้แบบนี้
‎เราคงออกมาเที่ยวตั้งแต่แรกแล้ว
‎จะพูดยังไงดีล่ะ
‎ก็ไม่รู้สินะ
‎พรสวรรค์ล้วนๆ
‎แครอลเมาไม่ไหว
‎เราควรมาเที่ยวกันบ่อยๆ
‎ใช่ แบบว่าทุกสัปดาห์
‎ฉันเอาด้วย
‎ฉันรักพวกนาย
‎ใช่
‎ฟังดูเข้าท่า
‎มันเรียกว่า "แอปเปิลบีส์"
‎แอปเปิลบีส์เหรอ เดี๋ยวนะ แต่มันไม่ได้…
‎หนุ่มๆ เทอร์รี!
‎(แอปเปิลบีส์)
‎ฉันเคยเจอพวกเขาไหม
‎โคลอี้!
‎แครอล!
‎โทษที ฉันไม่ได้เพิ่งมา ฉันแค่แวบออกไป…
‎แพทริค!
‎(แอปเปิลบีส์)
‎(ตอนนี้เวลา 17.00 น.สักที่)
‎แอนดรูว์!
‎เฮเธอร์! มาทำต่อที
‎แขนผมล้าไปหมดแล้ว
‎คำถามต่อไป
‎"ไก่งวงหนึ่งฝูงเรียกว่าอะไร"
‎มนุษย์ออฟฟิศทั้งหลาย ‎ฉันเห็นนะว่าพยายามโกงกันอยู่
‎นั่งลงเดี๋ยวนี้นะยะ
‎ใครชอบทาโก้บ้าง
‎ค้นหาหัวใจของเรามาแสนนาน
‎เราทั้งคู่ต่างรู้ดี…
‎ดื่ม
‎แด่ชั่วโมงเครื่องดื่มลดราคา
‎(แอปเปิลบีส์)
‎ผู้ฟังที่รัก ฉันต้องขอโทษ ‎สำหรับสิ่งที่คุณกำลังจะได้ยิน
‎คุณต้องเชื่อฉัน ‎ตอนฉันบอกว่าฉันเข้ามาสืบสวนคดีนี้
‎ด้วยเจตนาบริสุทธิ์ใจอย่างที่สุด
‎เพื่อสืบหาภัยคุกคามต่อออฟฟิศเราและกำจัดมันซะ
‎การสืบสวนนี้ ฉันล้มเหลว
‎ครั้งแรกที่ฉันรู้จักคำว่า ‎"ชั่วโมงเครื่องดื่มลดราคา"
‎ฉันแทบไม่อยากเชื่อ
‎ตกลงคืนนี้เธอจะไปกี่โมง
‎หลังเลิกงาน อยากไปใจจะขาดแล้ว
‎ฉันเลยตั้งใจจะไปดูให้เห็นกับตา
‎ผู้ฟังที่รัก มันยากที่จะอธิบายสิ่งที่ฉันเจอที่นั่น
‎ดูภายนอกแล้ว
‎ก็แค่กลุ่มเพื่อนร่วมงานที่ดื่มกิน ‎กันอย่างสนุกสนานเป็นกันเอง
‎แต่มันเป็นมากกว่านั้น
‎สถานที่นั่นมีความรู้สึก
‎ความแข็งแกร่ง
‎ถ้าอยากกอบกู้ออฟฟิศ สิ่งนี้ต้องหยุด
‎ฝ่ายบุคคล!
‎แต่มันกลับไม่เป็นเช่นนั้น
‎แผนแรกของฉันคือทำตัวกลมกลืน
‎ไม่นานฉันพบว่ามันเป็นไปไม่ได้เลย
‎ในออฟฟิศ ฉันว่ามันง่ายที่จะทำตัวไร้ตัวตน
‎เป็นแค่ฟันเฟืองอีกตัวในเครื่องจักรของ ‎"สิ่งที่เบี่ยงเบนความสนใจ"
‎แต่ในแดนสุขาวดีแสนประหลาด ‎อันเป็นผลงานรังสรรค์ของคุณโคห์ล
‎ทุกคนมีชื่อ
‎ทุกคนเป็นที่รู้จัก
‎ทุกคนเป็นครอบครัวเดียวกัน
‎ในที่สุด ถึงฉันจะเตรียมแผนบ่อนทำลาย ‎ที่ออกแบบไว้มากมายใหญ่โต
‎ฉันก็กลายเป็นส่วนหนึ่งไปด้วย
‎ฉันบอกตัวเองว่าจะทำความรู้จักคนพวกนี้ ‎เพื่อประโยชน์ของการสืบสวน
‎เล่นบิงโกเพื่อการสืบสวน
‎บิงโก! สุดยอด! ฉันชนะบิงโก!
‎ร้องเพลงคาราโอเกะเพื่อการสืบสวน
‎จงอย่าได้ลืมฉัน
‎อย่าลืมๆๆ
‎จงอย่าได้ลืมฉัน
‎เมื่อเธอก้าวเดินต่อไป
‎เธอจะเรียกชื่อฉันไหม
‎ความจริงคือฉันพ่ายแพ้ให้ไวรัสที่ฉันตั้งใจจะกำจัด
‎ไวรัสที่ตอนนี้เป็นภัยคุกคาม ‎ที่จะทำลายบริษัทอันมีค่าของเรา…
‎ความผูกพัน
‎- ฉันว่าเรามีปัญหาแล้ว ‎- รายงานบ้านั่นอยู่ไหน
‎- เราต้องการรายงานนั่นจริงๆ ‎- เกือบเสร็จแล้ว
‎คุณเข้าใจไหมเนี่ยว่ามันสำคัญแค่ไหน
‎- ผมต้องการรายงานบนโต๊ะเดี๋ยวนี้ ‎- ค่ะ ได้
‎นี่มันส่งผลเสียต่อทุกคน
‎คุณแม่งทำพังครั้งใหญ่ว่ะ
‎โคตรพัง
‎สองสัปดาห์แล้วหลังจากชั่วโมงเครื่องดื่มลดราคา ‎ครั้งล่าสุดที่เกิดเหตุวุ่นวายขึ้น
‎จากการสืบสวนของฉัน
‎ฉันฟันธงว่าความโกลาหลวุ่นวายที่เกิดขึ้น
‎ความวุ่นวายที่เกาะกินออฟฟิศเราหลายวันก่อน
‎ที่จริงมันไม่ได้เกิดขึ้นเอง แต่มันถูกกระตุ้น
‎ถูกกระตุ้นด้วยความผูกพันทางอารมณ์ ‎ที่ก่อตัวในหมู่พนักงานในออฟฟิศนี้
‎จากการที่คุณโคห์ลหัดเรียนรู้ชื่อเพื่อนร่วมงาน
‎จนวิวัฒนาการกลายเป็นชุมชนย่อมๆ
‎ชุมชนของผู้คนที่แคร์ซึ่งกันและกัน
‎ผู้คนที่เลือกที่จะแคร์ซึ่งกันและกัน
‎แม้ว่าอาจนำมาซึ่งความเจ็บปวด ‎โดยดูจากสถานการณ์ปัจจุบัน
‎จนตอนนี้ ในช่วงกลางวัน ‎เวลาพนักงานหันไปมองเพื่อนร่วมงานของเธอ
‎เธอไม่ได้เห็นเสมียนฝ่ายลูกหนี้การค้า
‎แต่เธอเห็นบรูซ
‎หรือเคซีย์
‎หรืออะแมนด้า
‎ไม่ใช่แค่เพื่อนร่วมงาน แต่เป็นมิตรสหาย
‎มิตรสหายที่เธอรู้ ‎ว่าวันหนึ่งในไม่ช้า เธอจะสูญเสียไปตลอดกาล
‎สารพัดอารมณ์เหล่านี้จะยิ่งเลวร้ายลง ‎เมื่อเหลือเวลานับถอยหลังอีกไม่กี่เดือนกี่สัปดาห์
‎เพื่อเตรียมรับมือการระเบิดภายในของ ‎"สิ่งที่เบี่ยงเบนความสนใจ"
‎ปราการป้องกันกลียุคแห่งอารมณ์ ‎จากโลกภายนอกได้พังทลายลงแล้ว
‎กิจวัตรสำคัญของเราหยุดชะงัก
‎บทเพลงของเคปเพลอร์แทรกผ่าน ‎กำแพงปราการอันมีค่านี้
‎และตอนนี้แม้แต่เสียงคร่ำครวญ ‎ของเครื่องถ่ายเอกสารก็ดังกลบมันไม่ได้
‎สิ่งที่ตามมาคือความเศร้าโศกและบ้าคลั่ง
‎และไม่ต้องสงสัยเลยว่าทั้งหมดนี้ต้องโทษ…
‎คนเพียงคนเดียวเท่านั้น…
‎- หวัดดีค่ะ ‎- หวัดดี
‎โทษทีค่ะ
‎ฉันแค่สงสัยว่าคืนนี้คุณจะไป ‎ตอนชั่วโมงเครื่องดื่มลดราคาไหมคะ
‎ไม่ ไม่ใช่คืนนี้
‎อ๋อ โอเค คือเราไม่ได้เจอคุณมาสองสัปดาห์แล้ว
‎โอเค ราตรีสวัสดิ์ค่ะ แคธลีน
‎คุณเรียกฉันว่าอะไรนะ
‎แคธลีน
‎นั่นชื่อคุณใช่ไหมคะ
‎โอ้ ไม่นะ ฉันเรียกชื่อผิดเหรอคะ
‎ไม่ คุณเรียกไม่ผิด
‎อ้อ โอเคค่ะ
‎งั้นเจอกันพรุ่งนี้นะคะ
‎ขอสรุปคดีฝ่ายบุคคลหมายเลขเจ็ด ขีด…
‎ขอสรุปการสืบสวนเพียงเท่านี้
‎ฝากไว้ให้ผู้ฟังนะคะ
‎การลงความเห็นของฉัน ‎ในกรณีของพนักงานชื่อแครอล แดฟนี โคห์ล
‎ได้บันทึกไว้ในรายงานลายลักษณ์อักษรฉบับนี้แล้ว
‎(แอปเปิลบีส์)
‎ตกลงเธอคิดยังไง แครอล
‎มันดีงามจัง
‎แต่มันดีงาม
‎จริงๆ นะ
‎(สำหรับผู้จัดการเท่านั้น)
‎มีใครทำกุญแจรถฮอนด้าหายไหมคะ
‎ขอบคุณค่ะ
‎ฉันรู้สึกว่าคนส่วนใหญ่ไม่สังเกตด้วยซ้ำ ‎ว่าฉันใส่ต่างหู
‎ราตรีสวัสดิ์ค่ะ แคธลีน
‎คำบรรยายโดย พยุงศักดิ์ แก่นจันทร์