GÓRY SKALISTE, KOLORADO, 1957
Halo?
Hope. Hope Adler. Kto mówi?
Z Alpine Lake.
Z obozu młodzieżowego w górach.
Ja...
Wciąż mam ten sen.
Siedem cyfr.
Brak kierunkowego, więc to numer lokalny.
Jesteś tu, w Kolorado, prawda?
Cyfry zostały wyryte w lodzie.
Tak.
Tak!
Kto mówi?
Kim jesteś?
Halo?
Halo? Słyszysz mnie?
Halo?
CZARNY TELEFON 2
POMOCY
NAWRÓĆCIE SIĘ KRÓLESTWO BOŻE JEST BLISKO
Miasto skute lodem
POGODA W DENVER ŚNIEG, TEMP. -32 C, WIATR
NA PODSTAWIE OPOWIADANIA „CZARNY TELEFON” JOEGO HILLA
Przywal mu! Przywal mu!
PÓŁNOCNE DENVER, 1982
Finn!
Finney!
Proszę, przestań.
Wystarczy?
Tak.
Trzymaj się ode mnie z daleka.
Ktoś jeszcze?
Hej.
Co to było, do cholery?
- Nowy. - Teraz bijesz nowych?
- On zaczął. - O co poszło tym razem?
O to, co zwykle.
„Nie wyglądasz na twardziela, który zabił
- seryjnego mordercę”. - Nie powiedział tego.
A jednak.
Musiałeś go aż tak zlać?
W takich sytuacjach, im więcej krwi, tym lepiej.
Dla gapiów. Bardziej przemawia do wyobraźni.
Nie raz już im przemówiłeś. Domyślam się, że obecnie
przekaz już nie brzmi: „nie zadzieraj ze mną”,
tylko: „spróbuj ze mną wygrać”.
Hej, Gwen.
Finn, świetna walka, stary.
- Dzięki, Ernesto. - Hej, Ernie.
Wieczorem jadę do Civic Center, stać po bilety na Duran Duran.
- Na Duran Duran? - Przecież powiedział.
Simon Le Bon jest boski.
Idziesz, Gwen?
Chciałabym, ale bilety kosztują fortunę.
Zapraszam cię. I tak miałem kupić dwa.
Fajnie pójść z kimś, kto też jest ich fanem.
- Serio? - Serio.
Odlotowo.
Zrobione.
Dobra. Lecę na warsztaty.
Narka.
Wiesz, że to randka?
- Wcale nie. - Ależ tak.
Dobra, a jeśli nawet, to co?
Nie wiem. Po prostu go nie lubię.
Nie rozumiem, dlaczego. Jest naprawdę fajny.
A Robin pewnie chciałby, żebyś miał oko na jego młodszego brata.
To nie znaczy, że ma bzykać moją siostrę.
- No co? - Nie bądź obleśny, panie prześcieradło.
Witajcie w Night Flight.
Oto niemiecki zespół Fex z nowym hitem „Subways of Your Mind”.
Dobranoc, synu. Idę spać.
Dobranoc.
Nie siedź długo.
Jasne.
Dotknij mnie, a podrapię ci twarz.
Tę twarz?
Hej.
Nie lubię.
Nie mów tacie.
Spadaj, głupku. Nie jestem kablem.
Wszystko w porządku?
Nic mi nie jest.
Miałam na myśli...
Nie chcę o tym rozmawiać.
To normalne, że tak się czujesz.
Nie wiesz, co czuję.
Nie, ale...
Wiem, że masz prawo czuć to, co czujesz.
Hej, co robisz?
Hej.
Hej, Gwen.
Gwen, obudź się. Co ty...
Dlaczego jesteś taka zimna?
Finn?
Już dobrze. Znów lunatykowałaś.
Jezu. Masz skórę zimną jak lód.
Miałam zły sen.
Już dobrze.
Wracaj do łóżka.
- Powiedziałam, że miałam zły sen. - Słyszałem. Wracaj do łóżka.
WYMIARY DUCHOWOŚCI
JUNGOWSKA INTERPRETACJA MARZEŃ SENNYCH
Cześć, wiedźmo.
Cześć, Gwen.
Cześć, Ernie.
Proszę.
Extra! Nie mogę uwierzyć.
Widzę, że cię kręcą te różne
czary-mary?
Chodzi ci o duchy? Zjawy?
Przejawy istnienia innego świata?
Tak.
No to zgadza się. Wierzę w te czary-mary.
Ekstra.
Mam coś jeszcze dla ciebie.
Ernesto! Czy to Lotería?
Tak.
Moja abuela ma je w swoim sklepie. Spodobały mi się.
- Są jak tarot. - Piękne.
Można ich używać jak tarota.
Jeśli masz dar, mogą ci mówić różne rzeczy.
Ty go masz, prawda?
Co mam?
Śnią ci się różne rzeczy.
Widzisz w snach zdarzenia.
Skąd o tym wiesz?
Od rodziców.
Podobno policja dostała anonimowe zgłoszenie o tym...
gdzie jest ciało Robina.
Ale ludzie mówią, że to ty.
Że tobie...
Że ci się to przyśniło, czy coś.
Nie lubię o tym mówić.
Dlaczego?
Bo to wszystko dziwne. Ja jestem dziwna.
Może ja lubię dziwnych ludzi.
PAPIEROSY I UPOMINKI MAMY ZIMNE PIWO!
Przykro mi, nie mogę pomóc.
NIECZYNNY
Halo?
Kto mówi?
Hope. Hope Adler.
Kto mówi?
Mam na imię Gwen.
Skąd dzwonisz?
Z Alpine Lake.
Z obozu młodzieżowego w górach.
Skąd masz ten numer?
Ja...
Wciąż mam ten sen.
Siedem cyfr.
Brak kierunkowego, więc to numer lokalny.
Jesteś tu, w Kolorado, prawda?
Tak.
Cyfry zostały wyryte w lodzie.
Przez chłopców.
Spod wody.
Tak. Tak!
Miałam taki sam sen, ale w moim chłopcy wyryli litery.
Kim jesteś?
- Mam na imię Gwen. - Halo?
- Mówię, że mam na imię Gwen. - Halo? Słyszysz mnie?
Nie powinnaś tu być.
Hej.
Hej, Gwen. Gwen.
WYŁAPYWACZ SMAŻY SIĘ W PIEKLE
Naprawdę tu jestem?
Już dobrze.
Znowu lunatykowałaś. Przyszłaś tu we śnie.
Usłyszałem, że wychodzisz i poszedłem za tobą.
Chyba zaczynam wariować. Co się dzieje?
- Spójrz na mnie. Już dobrze. - Co się dzieje?
Rozmawiałam przez telefon.
Finn...
Rozmawiałam z mamą.
To był tylko sen.
To był sen, ale…
to była ona.
Zadzwoniła do mnie. Z obozu młodzieżowego.
Z obozu młodzieżowego?
Skontaktowała się ze mną z jakiegoś powodu.
Chodźmy stąd.
WITAMY NA OBOZIE MŁODZIEŻOWYM ALPINE LAKE
Co to jest?
Obóz Alpine Lake. Stamtąd dzwoniła mama.
- Musimy tam jechać. - Gwen. Przestań.
To był tylko sen.
O prawdziwym miejscu. Znalazłam je.
Dlatego mi się przyśniło.
Obóz młodzieży chrześcijańskiej pod Silverthorne.
Co to jest?
Przyjmują OTS-ów na obóz zimowy dla gimnazjalistów.
- Co znaczy OTS? - Opiekun w trakcie szkolenia.
Nie będę opiekunem gimnazjalistów na obozie religijnym z twojego snu.
Nie. Będziesz się szkolił na opiekuna.
Nie będę.
Proszę. Tata cię męczy, żebyś znalazł pracę.
Tam płacą. I może dowiemy się, co mama...
Powiedziałem nie.
Co tu się dzieje?
Gwen namawia mnie na pracę na jakimś chrześcijańskim obozie.
Obóz Alpine?
Wasza mama tam pracowała.
Kiedy?
Na długo zanim ją poznałem.
Zamknęli go w 1958.
Jak się dowiedziałaś o obozie?
- Usłyszałam... - Od znajomych w szkole.
Podobno można trochę zarobić.
Obóz młodzieży chrześcijańskiej.
Wiecie, że nie przepadam za religią i podobnymi sprawami, prawda?
To tylko praca, tato.
Mama tam pracowała.
Nie zwariowałam.
Nie mówiłem, że zwariowałaś.
Nie chcę słyszeć, że jechałeś szybciej niż 90 km/h.
Tak, proszę pana.
Chcę, żeby moja córka wróciła cała i zdrowa, jasne?
Tak, proszę pana.
Umiesz powiedzieć coś poza tym?
Tak, proszę pana.
To znaczy...
Nie podoba mi się, jak on na nią patrzy.
Mnie też nie.
Cholera.
Czekaj.
O co chodzi?
Dobrze. Jedź, przypilnuj siostry.
Mam prośbę, tato.
Dla ciebie wszystko.
Nie pij.
Hej, proszę. Kiedy w końcu uwierzysz, że to rzuciłem?
Za dwa tygodnie dostaję medal za 3 lata trzeźwości.
Pokażę wam, kiedy wrócicie.
Do zobaczenia za kilka tygodni.
Dobra, super.
Wreszcie będę tu miał trochę spokoju.
Nie widzę drogi.
To niebezpieczne.
Możemy spaść z urwiska.
Zatrzymaj się.
Co robisz?
Pobiegnę przed samochodem, żeby widzieć drogę.
Jedźcie za mną!
Za mną!
Mando, znalazłam twoich zagubionych opiekunów!
Prosto, jakieś 20 metrów. Zaparkujcie, gdzie chcecie.
Dziękuję. Pewnie Blake'owie?
Tak, skąd pan wie?
W Silverthorne zamknęli I-6.
Tylko do was nie zdążyliśmy się dodzwonić.
Jestem Armando. Albo po prostu Mando, jeśli wolicie.
Chodźcie ze mną. Wejdźmy do środka.
A dzieciaki?
Mają przyjechać jutro?
Obóz jest odwołany.
Nie odśnieżą dróg, póki burza nie przejdzie.
Ile osób zdążyło dojechać?
Tylko wasza trójka.
Personel pomocniczy jest tu od tygodnia,
ale poza tym - tylko wy.
Przykro mi, ale na razie tu utknęliście.
Chodź, Gwen.
Idziesz ze mną.
To tutaj. Wybierzcie sobie łóżka.
Ogrzewanie jest włączone, trzeba tylko chwilę zaczekać.
Zaraz będzie cieplutko.
Dobranoc, dzieciaki. Miłych snów.
Mam tu spać sama?
Niestety tak. Zgodnie z prawem nieletni różnej płci są zakwaterowani osobno.
Zostałabym z tobą, ale nie jestem wychowawczynią,
więc mi nie wolno.
Ale mój domek jest tuż obok, gdybyś czegoś potrzebowała.
Dobranoc.
Jezus Zbawca
Przykro mi, nie mogę pomóc.
Kto mówi?
Halo?
Jest tam ktoś?
Cześć, Finney.
W piekle nie ma ognia, Finney.
Jest lód.
Nic nie pali tak mocno jak mróz.
Gwen! Gwen!
Gwen! Gwen! Gwen!
Gwen. Spójrz na mnie. Spójrz na mnie!
Obudź się!
Hej.
Co się ze mną dzieje?
- Boże. Czuję się jak wariatka. - Coś ci się śniło.
- Nic ci nie jest. Już dobrze. - Czuję się jak wariatka.
Już dobrze. Już dobrze. Już dobrze.
Gwen?
Miałam zły sen.
Jasne. Wszystko w porządku?
Chodź. Kładź się.
Jezu,
proszę, nie pozwól, bym dziś miała kolejny sen.
Proszę.
Hej,
wszystko w porządku?
Tak.
Obudziłam cię?
Nie.
To było na serio?
Co?
Rozmawiasz z Jezusem tak po prostu?
Tak.
Myślisz, że to dziwne?
Nie. Wcale.
Myślę, że to seksowne.
To seksowne, że rozmawiam z Jezusem?
Tak.
Byłoby jeszcze bardziej seksowne, gdybyś go nazywała Jesús.
Moja mama jest masakrycznie katolicka.
Byłaby zachwycona, gdybym chodził z wierzącą dziewczyną.
My ze sobą chodzimy?
Znaczy, miałem na myśli, że…
Jestem dobrą chrześcijanką?
Jasne. Czemu nie?
Moja mama też była chrześcijanką.
Tata nie chciał, żebyśmy się wychowywali w kościele, ale...
Zadawałam mnóstwo pytań.
I kiedy go nie było, ona odpowiadała.
Wiedziała o twoich snach?
Mam to po niej.
Doprowadzało ją to do szału.
Boję się, że spotka mnie ten sam los.
Nie.
Jesteś silna.
Twoim zdaniem nie jestem dziwna?
Co jest złego w byciu dziwnym?
Jestem dziwna jak moja mama.
Byłaś z nią zżyta?
Tak.
Myślę o niej codziennie.
Wciąż widzę jej twarz bardzo wyraźnie.
Była piękna.
Ty też… jesteś piękna.
A ja? Myślisz, że jestem piękny?
Finn, zboczeńcu! Cały czas nas podsłuchiwałeś?
Cóż...
cały czas tu jestem, więc nie za bardzo mam wybór.
Myślałem, że on śpi.
Mówiłem ci, Duran Duran to randka.
Ernesto, muszę porozmawiać z Gwen na osobności.
Jeśli chodzi o wczoraj, to on wie.
- Co wie? - Jak myślisz, dlaczego tu jest?
- Przyjechał, żeby nam pomóc. - Powiedziałaś mu o swoich snach?
Tak, Finn.
Wiem o jej snach i o telefonach do ciebie.
- Gwen. - Możemy mu ufać.
Dobrze, ale nie powinnaś była mu mówić.
- Ja nie powiedziałem nikomu. - Bo nie masz przyjaciół.
Mam przyjaciół.
Wymień jednego. Odwiedził cię w domu?
Wspomniałeś o kimś w rozmowie?
Gwen, nie powinnaś była mu mówić.
Muszę z kimś rozmawiać. Ty nie chcesz słyszeć o moich snach!
To nieprawda.
Widzisz to?
To stało się w nocy. We śnie.
Jeden z tych dzieciaków mnie złapał.
- We śnie? - Gwen, nie jest dobrze.
Dzień dobry, obozowicze!
Kolejny piękny dzień dany nam przez Boga w Alpine Lake!
Śniadanie jest w stołówce! Chodźcie coś zjeść!
Skąd ma pan te tatuaże?
Z więzienia. Ale to dawne dzieje.
W wiadomościach podali, że to największa zamieć od 1946 roku.
Denver jest sparaliżowane. To może potrwać ze dwa dni. Może trzy.
Ale może dłużej.
To moja siostrzenica, Mustang. Pracuje w stajni i pomaga mi w kuchni.
Mustang? Jak samochód?
Jak koń.
Jest tu więcej osób?
Jeszcze tylko Kenneth i Barbara, administratorzy.
Reszta obsługi wyjechała przed zamknięciem dróg.
Jak się wam spało?
- Dobrze. - Dobrze.
Spałaś u chłopaków. Za coś takiego mogę stracić licencję.
Więcej tego nie rób.
A teraz pytanie za 64 tysiące dolarów.
Dlaczego tu jesteście?
Chcemy zrobić kurs na wychowawcę.
To wiem.
Nigdy nie byliście uczestnikami obozu,
a w zgłoszeniu nie podaliście przynależności do kościoła.
To znaczy, że nie dostaliście od nas ulotki.
Więc… dlaczego tu jesteście?
Mnie proszę do tego nie mieszać.
Nasza mama tu była.
Uczestniczka czy wychowawczyni?
Wychowawczyni. Nazywała się Hope Adler.
Nazywała się?
Zmarła siedem lat temu.
Przykro mi.
Pamięta ją pan?
Przewija się tu mnóstwo dzieciaków.
Znacie jej obozowy pseudonim?
Personel i wychowawcy mają swoje ksywki.
Dzieciakom łatwiej je zapamiętać.
Gwiazdeczka.
Jesteście dziećmi Gwiazdeczki?
Pamięta ją pan?
Bardzo dobrze.
Od tej dziewczyny biła jasność.
Przykro mi, że ją straciliście.
Mogę zapytać, jak zmarła?
Odebrała sobie życie.
Bardzo mi przykro.
Wiecie co?
Cieszę się, że nas znaleźliście.
Gdy zjecie, zadzwońcie do domu, dajcie znać, że jesteście cali.
Telefon jest w biurze.
A ta budka telefoniczna?
Telefon w budce zdechł. Od dziesięciu lat nie działa.
Wczoraj w nocy dzwonił.
Odebrałeś?
Tak.
- Jestem pewien, że to był on. - On?
Ten… „on”?
O Boże.
Co powiedział?
Czego chciał?
- Co? - Znowu dzwoni?
Idź, zadzwoń do taty. Zobaczymy się, jak skończę.
Masz coś do powiedzenia? To mów!
Tu jest zimno.
Kto mówi?
Nie pamiętam.
Co się stało?
Nie wiemy.
Nic nie pamiętasz?
- Jest nas trzech. - Dobra. Gdzie jesteście?
- Tu jest zimno. - Ale gdzie?
I ciemno.
Powiedz, gdzie jesteście.
Nie wiemy.
Mam na imię Finn.
Pomóż nam, Finn.
Spróbujcie coś sobie przypomnieć.
Jak umarliście?
Nie pamiętamy.
Boimy się, Finn.
Rozumiem.
- A co… - Nie powinniśmy tu być.
- Co masz na myśli? - To nie jest nasze miejsce.
Nie powinniśmy tu być.
Stało się coś złego.
Pomóż nam. Proszę, pomóż nam.
Powiedz...
- Jak mogę pomóc? - Znajdź nas, Finn.
- Proszę, znajdź nas. - Pomóż nam.
Chcemy stąd odejść. Znajdź nas. Nie chcemy tu być.
Tak, nas też zasypało. Trzymajcie się tam dzielnie.
Na pewno niedługo was wyciągną.
Kocham cię.
Pa.
Jedź w góry.
Wracamy do wiadomości.
Zamieć śnieżna sparaliżowała cały region.
Z powodu silnych wiatrów i zasp drogi są nieprzejezdne.
W kilku miastach policja
wprowadziła zakaz ruchu pojazdów.
Za jego złamanie grożą kary.
- Dowiedzieliśmy się… - Cześć, Jake.
Muszę cię prosić o przysługę.
Skończyliście odśnieżać teren?
WITAJCIE NA OBOZIE ALPINE LAKE
Przepraszam.
Są tu jakieś materiały o historii Alpine Lake?
Mamy broszurę.
Cholerka. I nic więcej?
Nie. Nikt nie napisał historii Alpine Lake.
To obóz młodzieżowy, a nie towarzystwo historyczne.
- Barbara. To goście. - Nie, Kenneth.
Ta pannica zakradła się wczoraj do domku chłopaków.
Zatem jak możemy ci pomóc, skarbie?
Chcemy się czegoś dowiedzieć o tych dzieciakach,
które mogły tu kiedyś zginąć.
To wam do niczego niepotrzebne.
Nie?
Nie.
List do Filipian 4:8 zaleca zajmować myśli tym, co miłe.
Zaleca też zajmować myśli tym, co prawdziwe, godne i sprawiedliwe.
Prawda, Barb?
- Barbaro. - Nie znamy szczegółów.
To nie wycieczka do miejsc nawiedzonych ani obóz fanów duchów.
To organizacja chrześcijańska. Nie rozmawiamy tu o takich rzeczach.
Ale odeszła tu jakaś popieprzona jazda?
Zawsze jesteś taka wulgarna?
A ty zawsze jesteś taką nadętą świętoszkowatą pindą?
Hej. Myślę, że powinniście stąd wyjść. Już!
Idziemy.
Pomodlę się za ciebie.
Halo?
Kto mówi?
Hope.
Hope Adler. Kto mówi?
Nie widzę cię.
Gdzie jesteś?
W Alpine Lake.
Na obozie młodzieżowym w górach.
Tu jest ciemno. Jak mnie znalazłaś?
Wciąż mam ten sen.
Siedem cyfr.
Brak kierunkowego, więc to numer lokalny.
Jesteś tu, w Kolorado, prawda?
Gdzie były te cyfry?
Cyfry były wyryte w lodzie.
- Na zamarzniętym jeziorze? - Tak. Tak!
Tak trudno tu coś pamiętać. Tu jest zimno i ciemno.
Kto mówi?
Kim jesteś?
Nie pamiętamy.
Halo?
Halo? Słyszysz mnie?
Nie powinniśmy tu być.
Ernesto! Obudź się!
WSCHÓD SŁOŃCA...
Nie musisz tego odbierać.
Muszę.
Masz jedno zadanie.
Pilnuj mojej siostry.
Obiecuję.
Cześć, Finney.
Czego chcesz?
Zajęło mi to sporo czasu,
ale przypomniałem sobie.
Ty nie żyjesz.
Och, Finney.
Kto jak kto...
ale ty wiesz najlepiej, że „śmierć” to tylko słowo.
Powiedz, dlaczego tu jesteś.
A jak myślisz, dlaczego?
Wiedziałeś, że tu utkniemy.
Gwen?
Gwen!
Myślałeś, że to koniec naszej historii, Finney?
Naprawdę wierzyłeś, że możesz mi zrobić to, co zrobiłeś,
- …i na tym koniec? - Nie boję się ciebie.
Czemu miałbyś się bać? Zabiłeś mnie. Wygrałeś.
Czego chcesz?
Tego, czego zawsze chciałem.
Chcesz mnie przestraszyć?
Wiesz tak samo dobrze jak ja...
że strach to tylko rozgrzewka.
Gwen!
Hej! Hej! Co robisz?
Jest trzecia w nocy!
Gwen nie ma w domku. Nie wiem, gdzie jest.
Domyślasz się już, o co chodzi?
Czego tak naprawdę chcę od ciebie?
„Chcę” to nie jest właściwe słowo.
To raczej niezaspokojona potrzeba.
Wiesz już, o co chodzi?
Nie?
Dobrze, powiem ci, Finney.
Oto, czego chcę...
Chcę, żeby cię bolało
bardziej, niż sobie możesz wyobrazić.
Zapłacisz za to, co mi zrobiłeś.
Przez ciebie zabiłem swojego brata,
którego kochałem najbardziej na świecie.
A potem ty zabiłeś mnie!
Więc teraz cię zniszczę, Finney...
niszcząc to, co kochasz najbardziej.
Czas na zemstę.
Gwen!
O Boże! Puść mnie!
Pomocy!
Hej, Gwen!
Gwen, obudź się! Obudź się!
Gwen, nie śpisz?
Nie śpisz?
Masz w sobie diabła, dziecko.
Przeżyłem na tym świecie wiele lat.
Widziałem wiele rzeczy, których nie potrafię wyjaśnić.
Ale nigdy nie słyszałem, żeby ktoś miał takie sny jak ty.
- Skąd się one mogą brać? - Jest opętana.
Na Boga, Mando, przecież to oczywiste.
Nie jestem opętana, głupia cipo.
Twoim zdaniem to zabawne, Mustang?
Że cię sprowadziła do parteru? Tak, to zabawne.
Pilnuj swego nosa.
A ty nie udawaj, że nigdy nie widziałaś tu nic przerażającego.
Przestań.
Wszyscy widzieliśmy albo słyszeliśmy tu dziwne rzeczy.
- Zwłaszcza ty, Barb. - Barbaro.
Zamknijcie się obydwie.
Gwen...
czy twoje sny dotyczą przyszłości?
Czasami.
Innym razem zmarli pokazują mi to, co się wydarzyło kiedyś.
Co na przykład?
Na przykład ten najmłodszy zaginiony chłopiec.
Felix?
Uciekał przed kimś. Był w żółtej pikowanej kurtce.
A najwyższy z chłopców miał białą kurtkę.
Spike.
I wydrapał w lodzie litery.
„WBH”.
Rozłupano mu głowę na pieńku w lesie.
Boże drogi.
Trzeci chłopak był w dżinsowej kurtce. Został spalony,
jakby upieczony w piekarniku.
Skąd o tym wiesz?
- Mando… - Czekaj…
Gwen, nie zwracaj na nich uwagi.
Jesteśmy tylko ty i ja.
Skąd wiesz, że jeden chłopak został spalony?
Przecież mówię. Przyszedł do mnie we śnie.
Chce, żebym go znalazła. Wszyscy tego chcą.
Dopiero wtedy zaznają spokoju.
- W porządku, Mando? - Mando?
Policja znalazła spalone strzępki dżinsowej kurtki Calvina O'Keefe'a.
Tylko oni o tym wiedzieli.
Policja, były właściciel obozu i ja.
A to, co widzieliśmy w kuchni? To nie był sen.
Słyszeliście o Wyłapywaczu?
Kto by nie słyszał.
Zabił paru chłopców, ale zginął, gdy kolejnemu udało się uciec.
Ten, który uciekł, nazywał się Finney...
Finney Blake.
Finn Blake.
Jasna cholera!
Gwen, kiedy to wszystko się zaczęło?
Parę tygodni temu przyśniło mi się, że mama dzwoni do mnie z tego obozu.
- Chciała, żebym tu przyjechała. - Co to ma wspólnego z Wyłapywaczem?
To nie diabeł atakował mnie w kuchni. To był on.
Widziałam go. On tu jest.
To zdjęcie zrobiono na rok przed likwidacją obozu.
Byłem tu wtedy kucharzem.
To ja,
a to wasza mama.
Harlan, właściciel, zlikwidował obóz,
ale ja tu wciąż przyjeżdżałem.
Chodziłem po okolicy i szukałem tych chłopców.
Kiedy Harlan umarł,
kupiłem to miejsce za bezcen i ponownie je otworzyłem.
Obiecałem ich rodzicom, że będę szukać, dopóki ich nie znajdę.
Więc codziennie, jeśli tylko pogoda pozwala,
idę na szlak,
i rozkopuję każdy kopczyk ziemi.
Nie ma poranka,
żebym nie modlił się o pomoc w znalezieniu chłopców.
Nie wiedziałem, że to was mi zesłał.
Skoro tu jesteście,
nie zmarnuję tej szansy.
Niech ci chłopcy zaznają spokoju.
Oni, ich rodziny i ja.
Ja cię pieprzę.
Co jest z tą rodziną?
To on.
Wyłapywacz.
- Jesteś pewien? - Znam go, znam jego twarz.
To Bill.
Wild Bill. Był tu dozorcą.
Nazywaliśmy go Wild Bill,
bo nosił brązowy pas z narzędziami luźno, jak rewolwerowiec,
i miał długie faliste włosy, jak Wild Bill Hickok.
Wild Bill Hickok.
„WBH”.
To tu zaczął. Ci chłopcy to jego pierwsze ofiary.
Wild Bill stał się Wyłapywaczem.
Mando, kiedy zaczęły się tu dziać dziwne rzeczy?
Jakieś kilka lat temu.
W 1978?
- Mniej więcej. - Wtedy go zabiłem.
Jego duch tu wrócił.
Dobra, ale po co?
Może czerpie moc z lęku swoich ofiar,
bo ich dusze nie zaznały spokoju.
Jak znaleźć tych chłopców?
Ich ciała są pod wodą, chyba w jakimś zamarzniętym jeziorze.
Policja nie przeszukała jezior?
Nie. Po co? Były wtedy zamarznięte.
Zabieramy obozowiczów na łowienie ryb w jeziorze Maru.
Tam trzymamy sprzęt.
A...
Wild Bill organizował tam mecze hokejowe. Był świetnym łyżwiarzem.
Tylko tam mógł mieć narzędzia, żeby zrobić dziurę w lodzie i...
wrzucić ciała.
Dobra, więc jeśli znajdziemy Feliksa, Cala i Spike'a,
i, jak powiedziałaś, pozwolimy im zaznać spokoju,
pozbawimy Wyłapywacza mocy?
Myślę, że tak. Tak.
No dobrze.
O świcie jedziemy nad jezioro Maru i szukamy chłopców.
Bardzo śmieszne, Mustang.
Widzisz, do czego doprowadziłeś.
Przez ciebie zabiłem brata.
Wiem, że tam jesteś, Bill.
Nie możesz wiecznie więzić tych chłopców.
Nie nazywam się Bill.
Wild Bill.
Wyłapywacz.
Zło to zło.
Chcę, żebyś cierpiał.
Uwolnimy tych chłopców, Bill.
Nie nazywam się Bill!
Diabelskie zioło nie jest dozwolone na terenie obozu Alpine.
Więc mnie wywal.
Sporo przeszedłeś, prawda?
Znam to spojrzenie młodego człowieka.
Ten cichy gniew, głęboki i przejmujący,
kiedy widziało się za dużo albo za dużo zrobiło.
Często się bijesz?
Co z tego?
Powiem ci, co wiem.
Za takim gniewem kryje się strach.
- Niczego się nie boję. - Jednego boisz się na pewno.
Tak? Ciekawe czego?
Że nie uda ci się ochronić siostry.
Kiedy żyłem na ulicy,
wybrałem złą drogę.
Zamiast stawić czoła lękom, wybrałem gniew.
Ty robisz to samo, widzę to.
Finn.
Synu, na tym polega moja praca.
Co roku spotykam tu kilkoro dzieciaków takich jak ty.
Dzieciaków, którym mówiono, jakie muszą być.
Jesteś silniejszy, niż myślisz.
Byłeś dość silny, by zabić Wyłapywacza,
i jesteś dość silny, by puścić w niepamięć to, co zaszło.
Nie wiem, jak to zrobić.
Musisz...
się zmierzyć ze swoimi uczuciami.
Nie możesz ich tłumić, całkiem się znieczulić.
By móc zapomnieć, musisz im stawić czoła.
On chce zabić Gwen. Żeby mnie zranić.
Nie pozwolimy na to.
Zabieram to ze sobą.
Potrzebuję tego.
Robię ci przysługę. Poza tym, to marny towar.
O świcie ruszamy nad jezioro.
Bądź gotowy.
Ja i Ernesto będziemy cię na zmianę pilnować.
Jak znów będziesz miała koszmary, zbudzimy cię.
A jeśli nie dacie rady?
Wtedy musisz walczyć.
To twój sen, tak czy nie?
On sprawia, że sen staje się czymś więcej.
A te twoje książki o snach?
Coś na pewno da się zrobić.
On jest zbyt silny.
Też tak kiedyś myślałem.
Zasnęła.
Mogę cię o coś spytać?
Naprawdę rozmawiałeś z moim bratem w tej piwnicy?
Tak.
Rozmawiałem.
Co ci powiedział?
Powiedział, że twój tata nie wrócił z Wietnamu,
bo nie potrafił zostawić kumpli.
Więc i on mnie nie zostawi.
Tak?
Tak, taki właśnie był Robin.
Myślisz, że on wciąż tu jest?
Nie wiem, co jest po tamtej stronie,
ale coś jest.
Mam nadzieję, że coś dobrego.
I że on tam jest.
Ale jeśli nie,
to nie mną się tutaj opiekuje.
Obudź mnie za cztery godziny.
Wild Bill.
Nie, nie, nie. Dziś zostajesz w łóżku.
Jesteś podobna do matki.
Dlaczego ją zabrałeś?
To akt mojej życzliwości.
Życzliwości wobec ciebie.
„Życzliwości”?
Na tyle mnie stać.
Mamie śnił się Billy Showalter, ten chłopak roznoszący gazety.
Pierwszy zaginiony w naszej okolicy.
Domyśliła się, że to ty go porwałeś, prawda?
Czyż to nie oczywiste?
Przez życzliwość pokażę ci prawdę,
zanim zrobię to, co muszę.
Porzućcie wszelką nadzieję, wy, którzy tu wchodzicie.
Ona się nie zabiła.
Ty ją zabiłeś!
Nie, nie, nie.
Nie!
Coś ty zrobiła? Coś ty zrobiła?
Co ja takiego zrobiłem?
Nie! Nie!
To nie jest zwykły sen.
Ukułem go ze swojej nienawiści,
i ze wspomnień, które piekło pozwoliło mi zachować.
Piekło wygląda inaczej, niż myślisz.
Odbierają ci to, co w tobie najlepsze, człowieczeństwo,
a zostawiają to, co najgorsze, same grzechy.
Jestem bezdenną przepaścią pełną grzechów.
Jak myślisz, co będzie, kiedy umrzesz w świecie snu?
Obudziłabym się.
Może.
A może...
po prostu umrzesz.
Czas się przekonać.
- Halo? - Musisz się ukryć.
Gwen! Gwen! Obudź się!
Gwen! Gwen, obudź się!
Finn! Mustang!
Gwen.
Co się z nią dzieje?
- Gwen! - Gwen!
Gwen, zbudź się!
Gwen!
Gwen, obudź się.
Obudź się.
Gwen, obudź się!
Obudź się!
- Gwen, obudź się! - Gwen!
Obudź się!
- Hej! - Gwen!
Łobuziara, Gwen.
Wal się fiutem dinozaura.
Ostro jak na tak młodą dziewczynę.
Co robisz?
Ktoś próbuje odebrać mi moc.
Mam pełne prawo się bronić.
Mando.
Powiedz chłopakom, że tęsknię.
Mando!
Gwen, obudź się!
- Gwen! - Gwen!
Gwen!
- Uciskaj. - Dobra.
Obróćmy ją.
Gwen.
Gwen, obudź się. Gwen?
Gwen.
- Dobra. - Gwen, słyszysz?
Gwen, obudź się.
- Obudź się! - Uciskaj ranę.
- Jasne. - Gwen?
- Obudź się! - Trzeba wezwać pomoc.
Jeśli to słyszysz, sprzeciw się mu.
Gwen, walcz z nim!
Ty mnie tu nie sprowadziłeś.
Sama przyszłam.
To była moja decyzja i mogę odejść, kiedy zechcę.
Teraz to rozumiem.
We śnie ja też mam moc.
Co z tego?
Co zrobisz?
Czyż to nie oczywiste?
Będę z tobą walczyć, ohydna, przebrzydła gnido.
Do zobaczenia, Wild Bill.
Mando.
Mando!
Nie żyje?
Znalazłem Felixa.
Znalazłem go. Znalazłem Felixa.
Mustang? Która jest godzina?
Koło wpół do piątej.
- Wszystko w porządku? - Ze mną tak.
- Mando wpadł pod lód na jeziorze Maru. - O nie.
Nic mu nie jest. Ale znalazł ciało jednego z zaginionych chłopców.
O świcie zaczniemy szukać dwóch pozostałych.
Musicie nam pomóc.
Nie z tym diabelskim nasieniem.
Ma na imię Gwen.
I dzięki niej zdążyliśmy uratować Mando.
To „diabelskie nasienie” uratowało mu życie.
Nie wiem, Mustang...
Skoro tak się boicie, zamknijcie się tu na klucz,
i czekajcie, aż będzie po wszystkim.
Ale tak nie postępują prawdziwi chrześcijanie.
Słońce wstaje o siódmej.
Gwen!
Jesteś. Wszystko w porządku?
- Tata? - Cześć, dzieciaki.
Co ty tu robisz?
Podobno was zasypało, więc poprosiłem o pomoc.
Dzięki Bogu.
Możemy cię stąd zabrać.
Musimy zostać.
- Co? - Co?
Musimy zostać.
Gwen, o co chodzi?
Nie skończyliśmy tutaj.
On chce ją dorwać, tato.
On? Jaki „on”?
On.
Nie wiem...
Gwen...
To znowu jakieś sny?
Tato, przestań.
Zabierajmy się stąd.
- Chodźcie. - Wezmę rzeczy.
Nigdzie nie jadę.
Gwen,
on cię zabije.
A ja nie umiem go powstrzymać. Ale mamy szansę
- …cię chronić. - Ty mnie ochronisz?
Nie potrafisz zadbać o samego siebie.
Jesteś taki sam jak cholerny tata.
Chowasz głowę w piasek i nie czujesz nic.
Skąd ten pomysł?
Wiesz, co on robi. I to ignorujesz. Udajesz,
- …że nie czujesz tego zapachu. - Kabel.
Nie kabluję. Wszyscy o tym wiedzą, dzbanie.
Puszczasz życie z dymem trawki. Udajesz, że nic się nie stało.
- Ale to się stało. - Zamknij się.
- Tamci chłopcy zginęli. I to nie koniec. - Milcz.
A wy dwaj tylko uciekacie, jak zawsze.
- Butelka i skręt. W każdy piątek. - Milcz!
Byle tylko stłumić ból.
Żeby przez parę godzin nie czuć,
- …że to, w tej piwnicy, było naprawdę. - Milcz!
Myślisz, że nie wiem, że to się stało?
Myślisz, że tego, kurwa, nie wiem?
O niczym innym nie potrafię myśleć!
Nie masz pojęcia... nie masz pojęcia, jak to było!
Nikt tego nie wie!
Rozumiesz? Byłem...
tak cholernie przerażony!
Boże, nie chcę już czuć tej wściekłości.
Nie chcę się więcej bać.
Hej.
Jesteś najodważniejszym człowiekiem, jakiego znam.
Dobra.
Gwen, spójrz na mnie. Wiem, że chcesz tu zostać.
Ale jeśli grozi ci niebezpieczeństwo,
musimy jechać. W tej chwili.
Nie.
Skarbie, przykro mi, ale to nie jest prośba.
I co zrobisz, tato? Zbijesz mnie?
Siłą zaciągniesz mnie do auta?
- Nie... - Spróbuj. Zobaczymy, czy to pomoże.
Zupełnie jak twoja matka.
Jesteś tak samo uparta!
Uparta do końca, na przekór rzeczywistości.
Do końca? Do końca?
Powiem o tym końcu, tato.
Mama się nie zabiła.
Dobra. Dość. Wszyscy do pieprzonego auta.
Nie, czekaj. Gwen...
O czym ty mówisz?
O snach mamy...
Śnił się jej zaginiony chłopak, prawda?
Mówiła o tym obozie, zanim umarła. Dlatego o nim pamiętasz.
Tak. Co z tego?
Ona go odnalazła, na długo zanim porwał Finna.
Zobaczył ją i przyszedł do nas do domu.
Nie.
O cholera.
Pokazał mi, jak ją zabił.
Tato, co powiedziałeś, kiedy zobaczyłeś mamę?
Co?
Zapytałeś: „Coś ty zrobiła? Coś ty zrobiła?”.
I obwiniałeś siebie.
Powiedziałeś: „Co ja takiego zrobiłem?”.
Spaliśmy, kiedy to się stało, kiedy ją znalazłeś.
Skąd miałabym wiedzieć, co powiedziałeś?
To nie była twoja wina, tato.
O Boże.
Ani jej.
O Boże.
Człowiek, który porwał Finna, odebrał ją nam.
Bo odkryła, co zrobił.
Bo jej sny nie były zwykłymi snami.
Tak samo jak moje.
Dobra, podaj linę.
Hej, Panie Jezu.
Nie jest ze mną najlepiej.
Potrzebuję pomocy, cholernie na serio.
Musimy znaleźć tych dwóch chłopców, żeby odebrać mu moc.
Boję się, że on mnie zabije.
Tym razem naprawdę.
Proszę, nie pozwól na to. Wyciągnij nas stąd żywych.
Nie pozwól, żeby wygrał.
Zrobiło się za ciemno.
Spike i Cal mogą być głębiej.
Też tak myślę. Inaczej już byśmy ich znaleźli.
Hej, dziewczyno.
Dość masz na dziś.
O nie. Gwen.
Gwen!
Gwen, obudź się.
Pomóżcie!
Hej, Gwen, obudź się.
Przypadkiem zasnęła.
Przypadkiem, jak cholera.
On tu jest.
O Boże. Ken! Barbara!
On wciąż tu jest. Szukajcie dalej.
Gdzie on jest?
Lód pęka!
Lina!
Finn!
Karty się odwróciły.
Ernesto, zabierz ją stąd.
Pamiętam to uczucie.
Bez tchu, przerażony.
Jakby cały świat zaczynał blednąć.
Mam Gwen. Uważaj.
- W porządku? - Tutaj.
- Trzymasz go? - Tak.
Gdzież jest, o grobie, zwycięstwo twoje?
Gdzież jest, o śmierci, oścień twój?
Pismo Święte?
Boga tu nie ma.
Jesteś sama.
Nie, przyprowadziłam przyjaciół.
Znaleźliśmy tych chłopców. Nie masz już mocy.
Masz tak bardzo przesrane.
Piekło to nie ogień, Bill.
To lód.
Nie boję się ciebie.
Hej. W porządku?
Spisałeś się, tato.
To koniec. Już go nie ma.
Co się z nim stało?
Chłopcy zabrali go tam, gdzie jego miejsce.
Mówi Armando Reyes z Alpine Lake.
Tak. Wszystko dobrze.
Wiem, trochę czasu minęło.
Dzwonię, ponieważ...
mam informację o Calvinie.
Tak.
W końcu go znaleźliśmy.
Co?
Nie słyszysz?
- Nie wiem. - Telefon dzwoni.
To musi być do ciebie.
Halo?
Cześć, skarbie.
Mama?
Tak, kochanie. Nie mam dużo czasu, ale to ja.
Gdzie jesteś?
Wiesz, gdzie.
Tu jest pięknie.
Naprawdę?
Tak, bardzo pięknie.
Tak jak ty jesteś piękna.
Tęsknię, mamo.
I ja za tobą tęsknię, skarbie.
Dobrze się spisałaś.
Uratowałaś tych chłopców.
- Nikogo nie uratowałam. - Uratowałaś.
Uwolniłaś ich. Teraz są tutaj, gdzie jest ich miejsce.
Zaraz.
Muszę cię o coś spytać.
O co tylko chcesz.
Czy ja zawsze będę taka przeklęta?
To nie przekleństwo, kochanie.
To nigdy nie było przekleństwem.
Muszę iść.
Powiedz bratu, że go kocham...
i że Robin go pozdrawia.
Dzieciaki!
Czas ruszać. Zbierajcie się.
Co myślisz o tym całym Ernesto?
Mogła trafić gorzej.
- A ty? - Nie, tato...
Ta dziewczyna, Mustang, jest niczego sobie.
Tato, proszę. Po prostu… jedź.
Mówię tylko.
Patrz na drogę.
Dobra, tak tylko mówię.
Tekst: Agata Deka