KORONKARSTWO LEDU DE KERDANET
WYTAŃCZYĆ ŻYCIE
Dzień dobry.
Gotowe, Monique?
Przekaż panu Ledu, że sukienka jest gotowa.
- Panno Foster. - Dzień dobry, Kader.
- Dzień dobry, Jérôme. - Monsieur.
Vincent, jesteśmy spóźnieni.
Perle, czas jest luksusem.
Bardzo ładnie.
Fantastique!
Przepięknie!
Powiedz pannie Lee, że to wielki zaszczyt,
że mogę stworzyć na nowo suknię ślubną jej matki,
Jeanne, uosobienia kobiecej elegancji.
Podobałyby się jej wszystkie sugestie.
Mówiłam, że chcę więcej koronki.
I prawdziwe kamienie szlachetne. Wszystko jest tu nie tak!
Panna Lee prosiła o więcej koronki i o kamienie szlachetne.
To suknia, nie kolczuga.
Proszę tego nie tłumaczyć i zapewnić pannę Lee,
że Maison LEDU zrobi wszystko, by spełnić jej wymagania.
Wspaniale.
Nigdy nie przygotowywałem tylu prototypów.
Zostawiam panią z moją asystentką, z którą wszystko ostatecznie uzgodnicie.
Miłego dnia.
Proszę się nie martwić. Wkrótce się odezwiemy.
Słyszałaś, jak do mnie mówiła? Za kogo ona się uważa?
Zrobiliśmy to na jej zamówienie. Nie sprzedamy sukni nikomu innemu.
To samo z sukienkami druhen, torebkami, butami
i garderobą całej rodziny Lee!
„Wytańczyć życie”.
Skoro chce być poetką, niech bierze ślub w majtkach.
Nie ma sprawy.
Twoja „asystentka” znajdzie ci inny kontrakt na siedem milionów dolarów.
Nie pasuje do ciebie taka postawa godna księgowej.
Musisz jakoś opłacić wielki pokaz, który urządzasz na stulecie.
Musimy opłacić hafciarzy, producentów piór, garbarzy,
twój personel, szofera, gospodynię, szwajcarskie spa i całą resztę.
Więc jeśli Sun-Hi chce, żebyś wytańczył życie, wytańcz życie.
Nie mów mi, że ona każe mi rywalizować z nim.
Vincent Ledu zstąpił z Olimpu, by stać się sprzedawcą?
Właśnie tam wracam.
Chodź.
Zaraz do ciebie dołączę.
- Witaj, Perle. - Victor.
Mogłeś mnie uprzedzić.
Ty też mi nie powiedziałaś.
Zresztą Rovel od dwudziestu lat podkrada wam klientki.
Lubimy te gierki, prawda?
Ja w każdym razie uwielbiam.
Ale bez obaw. To nic osobistego.
Oczywiście, że to osobiste.
Pogratuluj później mojemu bratu.
O dziwo nie znalazłem się na liście gości.
DOM MODY
LEDU to herb Francji.
Uroczysty strój naszego narodu.
LEDU to dom mody. To sto lat historii.
Linia marynarzy z Bretanii, zagubionych na morzu,
oraz ich żon, które tkały czarną koronkę swego nieuchronnego wdowieństwa.
Pańscy nieodżałowani rodzice, Jeanne i Aldric,
otworzyli drzwi paryskiego luksusu przed koronką LEDU.
Od lokalnego zakładu po klejnot w koronie międzynarodowej mody.
Ale Maison LEDU to nade wszystko rodzina.
Zjednoczona tak wczoraj, jak i dziś.
Kto ją przygotował?
Ponadczasowy podpis w świecie luksusu.
Cóż za epopeja.
Ten bretoński galeon przemierzył tyle oceanów.
A pan Vincent Ledu jest jego dumnym kapitanem.
W imieniu Republiki Francuskiej
wręczamy panu Order Sztuki i Literatury.
Oryginał jest złoty,
z lazurowym krzyżem, srebrnym statkiem i szesnastoma orłami w gronostajach.
Ale nie zmieściłoby się to na pierścieniu.
Pańska rodzina jest inspirująca.
A jaki jest prywatnie pański wuj?
Bardzo wymagający.
Ufa bardzo niewielu osobom.
Ale należę do jego najbliższego kreatywnego kręgu.
- Do zobaczenia. - Do zobaczenia.
Agnès!
Vincent!
Brawo, komandorze.
A wkrótce „generale”.
Powiesz mi, co się dzieje?
- Później. - Teraz.
Rozmawiałam z pracownikami Sun-Hi.
Co znowu? Mam jej doszyć na piersi napis „Peace & Love” z rubinów?
Co?
Vincent.
Piętnaście prototypów do kosza! Co za strata czasu!
Vincent.
Proszę, uspokój się. Nie rób scen.
Będę robił sceny, kiedy mi się podoba!
Mam dość tej mafii, tego żrącego psy plebsu.
Kupiliby gówno w puszce,
byle tylko znajdowało się na niej wielkie, tłuste logo Rovel.
Będę robił sceny, kiedy mi się podoba!
Mam dość tej mafii, tego żrącego psy plebsu.
Kupiliby gówno w puszce,
byle tylko znajdowało się na niej wielkie, tłuste logo Rovel...
Hej!
- Co to jest? - Nic.
Wiesz, kim jestem?
Och. Tak.
- Udostępniłaś to? - Nie. Przysięgam.
Dla kogo pracujesz?
Dla nikogo. Jestem kelnerką. Rozbawiło mnie to, więc to nagrałam.
USUŃ
ANULUJ
NOWA WIADOMOŚĆ
Jak się nazywasz?
Stella.
- Stella? - Tak.
- A na nazwisko? - Cioni.
USUŃ
Żeby to było jasne, Stello.
Jeśli kiedykolwiek usłyszę o tym wideo,
choćby w lokalnej kawiarni albo gazetce Disneya,
zostaniesz zwolniona i nie znajdziesz już pracy w Paryżu. Jasne?
Powinienem rozbić ci telefon. Spadaj.
...będę robił sceny!
Mam dość tej mafii, tego żrącego psy plebsu...
Panna młoda została porzucona?
Nie, LEDU. Anulowano zamówienie.
Trzeba wszystko zniszczyć. Jak zwykle.
Tak?
Dobry wieczór. Paloma Castel...
- Mogę w czymś pomóc? - Tak...
Czy mogłabym zajrzeć na chwilę na podwórze?
Nie, to niemożliwe.
Chodzi o to...
Mój ojciec, Gino Castel, pracował tu.
Widzi pan? On... Nawet tu mieszkał.
Jasne. Mozart też tu mieszkał.
Jeśli chce pani wejść do środka,
proszę aplikować o staż, jak wszyscy.
Dobrze?
Proszę stąd iść.
Dobrze.
Mówiłaś, że chodzi o twojego ojca?
Trudno, nieważne.
W każdym razie bardzo dokładnie sprzątają.
Ye-Ji, co powiesz na śledzenie w starym dobrym stylu?
Pani taksówkarko,
proszę jechać za tym autem.
Tam są.
To wszystko nowe, luksusowe ubrania.
Pomnóż to sobie przez liczbę marek w samym Paryżu.
„Bardzo dziękuję, panowie.
Oczywiście, że zniszczymy niesprzedane ubrania.
Żeby mieć pewność, że nikt inny ich nie użyje”.
„Nielegalne? Skąd, bez obaw”.
Kurwa, jest też Rovel!
- Co wy robicie? - O cholera! Szybko!
Ochrona!
Ale jesteś piękna.
Vincent na pewno ma na strychu portret, który starzeje się zamiast ciebie.
I laleczkę voodoo z twoją podobizną, w którą wściekle wbija szpilki.
Pewnie jesteś strasznie obolały po numerze, który nam wyciąłeś, co?
Może to lubię.
Nie wiem, kto ma dziwniejsze upodobania, ty czy twój brat.
Zabawne, że upierasz się przy noszeniu herbu Ledu.
To nadal moje nazwisko.
I to wciąż twój dom mody.
Choć próbujesz go zrównać z ziemią.
Nie chowaj urazy.
Zdobyłem ten kontrakt, bo nasi projektanci robią to, czego Vincent już nie potrafi.
- Czyżby? - Dostosowują się do klienta.
Wiesz, że mam to wszystko gdzieś.
Biznes, Rovel, LEDU,
Vincent.
Zaraz zaproponujesz, żebyśmy zamieszkali na Cykladach.
Nie.
Nie śmiałbym wyrywać cię z Paryża.
Ale moglibyśmy wszystko rzucić i zamieszkać w dwudziestej dzielnicy.
Nie przetrwałbyś ani chwili w prawdziwym świecie.
Nie jesteś dzikim zwierzęciem.
Ty też nie.
Pazury dawno ci się przytępiły.
Adaptacja to moja specjalność, kochanie.
A może zostanę dziś na noc?
Chyba we śnie, Victorze.
Dzień dobry, Perle.
Dzień dobry, Nelly. W jakim jest dziś humorze?
Monsieur kazał przekazać, że się pani spóźniła.
Okej. Świetnie.
Dziękuję, Nelly.
Gildia Projektantów zaproponowała Doppel pokaz mody. Zostaliśmy zaproszeni.
Doppel.
Dom mody Palomy Castel.
Jest bardzo zdolna.
Znasz Patricka Hernandeza?
Tego, który śpiewał „Born to be Alive”?
Ogólnoświatowy hit z 1979 roku.
Sprzedał dwadzieścia siedem milionów płyt.
A czy znasz piosenki „Disco Queen” albo „Ballerina”?
Oczywiście, że nie.
Ten nieszczęśnik jest skazany na granie tej samej piosenki aż do śmierci.
Ja też mam wrażenie, że od lat gram tę samą muzykę.
To nie nasz dom mody ma sto lat.
To ja.
Twój rocznicowy pokaz będzie triumfem.
Zaufaj mi.
Jestem tu. Dobrze?
Zrobisz mi przegląd prasy?
No weź.
Sama chciałaś.
Spójrzmy.
„Na czerwonym dywanie podczas londyńskiej premiery filmu
widzieliśmy pannę Perle Foster, odwieczną muzę domu mody LEDU.
Miała na sobie zieloną, zdobioną cekinami sukienkę płaszczową Balenciagi.
W odważny sposób
naraziła się na śmieszność w tym wulgarnym stroju,
choć wyglądałaby oszałamiająco w projekcie LEDU”.
Tak tu napisali.
Ale z ciebie chujek.
Kochanie.
Ye-Ji? Przyjdziesz? Musimy ustalić, ile looków się zmieni.
Dobrze. Już idę.
Słuchajcie.
Wiem, że jesteście wyczerpani i że zmiana looków na tym etapie to samobójstwo.
Ale musimy to zrobić.
LEDU, Rovel i wszyscy pozostali
bezmyślnie wyrzucają niesprzedane ubrania.
A do tego niszczą je, żeby mieć pewność, że nikt już ich nie włoży.
Wykorzystamy rzeczy, które miały trafić na śmietnik i zdziałamy cuda.
Wy zdziałacie cuda.
Jesteście wróżkami.
Eko-wojownikami.
I dzięki wam przejdziemy dziś do historii.
- Monsieur Ledu. - Dzień dobry.
- Przyjechał. - Dziękuję.
Drogie panie, Monsieur przyjechał na przymiarki numeru osiem.
Monsieur zaraz będzie.
Ryan?
Chce pan, by pański staż się dziś zakończył?
Woda się wygazowała.
No już!
- Dzień dobry. - Monsieur.
- Monique. - Monsieur.
No dobrze.
Temperatura powinna wynosić 18,2 stopnia Celsjusza.
Nie mniej, nie więcej.
Proszę z nią nie rozmawiać, nie patrzeć w lusterko. Być niewidzialnym.
Proszę starannie przestrzegać rozkładu.
Po drodze powinna widzieć tylko reklamy Rovel.
Jak gwardię honorową. Rozumie pan?
Tak.
Proszę zwalniać przy billboardach, ale nie za mocno.
Nie cierpi tracić czasu.
Jakieś pytania?
Może to ikona francuskiego kina, ale potrzebuje nowego chirurga.
Wydaje się przerażona.
Francuzi ją uwielbiają.
Piękny dzień.
Nie dla wszystkich.
Dzień dobry, madame Rovel.
Ci ludzie chcą się tylko popisać.
Nie mają pojęcia o tym, co robimy!
Chcę sprzedawać ubrania ludziom,
którzy mają gust i duszę.
A nie bandzie zaściankowych żółtków,
którzy zbili fortunę na chipach!
Z pól ryżowych wypełzli prosto do Ritza. A teraz rządzą światem.
Kto jest źródłem?
Nie wiem. Lucy nic mi nie mówi.
Im mniej pani wie, tym mniej jest pani zamieszana.
Co zamierzasz z tym zrobić?
Rzucę tę kość pitbullom z LuxuryTea.
Zresztą już to zrobiłam.
To niesamowite, że 17 sekund może dziś zrujnować stuletnią historię.
Kocham Internet.
Chciałeś bratobójczej walki?
Diane, wciąż należy do mnie jedna trzecia domu mody.
Właśnie, Victorze. Czas wybrać rodzinę.
Nie można wiecznie uciekać przed decyzją.
Puść jeszcze raz. To wspaniałe.
Mam nadzieję.
Do zobaczenia.
Sophie, potrzebuję dodatkowego miejsca w pierwszym rzędzie
dla niemieckiej influencerki z dwoma milionami followersów.
Przepraszam. Mam na imię Céline.
Oczywiście, ale nie mogę pracować z kimś, kto nosi imię konkurencyjnego domu mody.
ODCIENIE RASIZMU W NOWEJ KOLEKCJI LEDU
Chciałbym też z panem potwierdzić kolor wybiegu.
Nie jest czarny. Miał być czarny.
Jest czarny.
To nie czerń. To jakieś gówno.
- Chcę coś takiego. Skórę rekina. - Oczywiście.
Wspaniale.
ŻRĄCY PSY PLEBS
Absolutnie przepiękna.
Mówisz o sukience, prawda?
Sama nieźle wyglądasz, Evo.
Jak się miewasz?
- Palo? - Co?
Zobacz.
Ledu odwalił numer godny Galliano.
Co się stało? Ktoś umarł?
Obejrzałeś to chociaż?
Daj spokój. Wiem, co powiedziałem. To nie koniec świata.
Marie.
Nie mogłeś się powstrzymać.
Cześć, mamo.
Miło cię widzieć!
Liczyłem na obecność młodszej siostry na uroczystości wręczenia medalu...
Byłoby lepiej, gdybyś sam też nie poszedł.
To on. Twój Victor!
Twój ulubiony brat za tym wszystkim stoi.
On i ta jego handlara.
Zawsze chciała nas pokonać. To wszystko jest ukartowane.
Ale to ty mówisz na tym filmiku. Nie Victor ani Diane Rovel.
Przygotowaliśmy z Robinsonem ocenę sytuacji kryzysowej...
- „Kryzysowej”? - Owszem, kryzysowej.
Pamiętacie program Ardissona,
idiotyczną debatę o dobrym smaku z tą rozhisteryzowaną dziennikarką?
Po tygodniu wszyscy zapomnieli.
Mamy nowe tysiąclecie. Zauważyłeś?
Wkroczyliśmy w stulecie moralnej inkwizycji.
Nikogo nie zgwałciłem i nie mam konta w szwajcarskim banku.
Pod wpływem nerwów rzuciłem głupi żart. Sama tam byłaś.
To nie było zabawne. I było rasistowskie.
Nie jestem rasistą!
Napraw ten bałagan, Vincent.
Nie wiem, jak to zrobisz, ale na mnie nie licz.
Mam serdecznie dość sprzątania po tobie!
Wszyscy mamy tego dość!
Zdemolowano nasze butiki w Seulu i Pekinie.
Rynki azjatyckie są solidarne.
WeChat usunął markę ze sklepu internetowego.
To wideo stało się memem na całym świecie.
„Memem”? A co to takiego?
Wideo stało się memem na całym świecie.
Gildia Projektantów jest pod presją, są naciski, by odwołać ich pokaz.
Na razie go utrzymano.
Doskonale. Musimy tylko siedzieć i czekać.
Daję pańskiemu bratu 48 godzin na rezygnację.
A potem dojdzie do sprzedaży wymuszonej.
Moja rodzina nigdy nie sprzeda firmy. Ja zresztą też nie.
Rodzina Ledu. Uważacie się za dar od Boga.
Zawsze patrzyliście na mnie z góry. Nawet w dzieciństwie.
Wiem o wszystkim. Znam nawet swoje przezwisko.
„Handlara”. Pierdolcie się.
Proszę to przemyśleć.
Wkrótce twoja rodzina upadnie, a ty będziesz tylko moim pracownikiem.
A w najlepszym razie mężem bardzo bogatej kobiety.
- Mamo! - Niektórym to wystarczy.
Wystarczy, rozumiemy.
Czasem pakt z diabłem to jedyny sposób, by nie zdechnąć.
Coś o tym wiem.
Jeśli sprzedam swoje udziały i zdradzę rodzinę,
chcę najwyższe stanowisko.
Twoje stanowisko.
Prezes zarządu Rovel.
Panowie...
Nie możemy temu po prostu zaprzeczyć?
Powiedzieć, że to fałszywka?
Sparzymy się.
Pamiętasz, jak strollowano Stefano Gabbanę na jego Instagramie?
To już jest viral.
Co z pokazem?
Odbędzie się jutro o 17.00, zgodnie z planem.
Cholera.
- Co? - Victor nas zdradził.
Pokaż.
Maison LEDU i Vincent Ledu to dwie różne rzeczy.
Z całą stanowczością potępiam skandaliczny wybuch mojego brata.
No i proszę.
Tym razem nie możesz go bronić. Zrobił to. To dowód.
Później ustalimy, od kogo wyszedł przeciek.
Na razie musimy zatamować krwotok.
Nie, musimy ich oskarżyć o naruszenie prywatności!
Robinson wyda oświadczenie.
Wiem, to szokujące,
ale twoja praca nie polega tylko na przyjęciach i posuwaniu szefów sztabów.
Staniesz w mojej obronie,
zrobisz ze mnie prawdziwą ofiarę, a twoja matka wyśle oświadczenie do prasy.
Wyślij Perle do telewizji, znajdź jakiś prime time.
Musimy połączyć siły.
Jak prawdziwa rodzina.
Rozumiem...
Bez problemu żyjecie na mój koszt.
Ale kiedy raz was potrzebuję...
Wielkie dzięki.
Mogę zaczekać.
Ale chcę jasnej deklaracji.
Niewątpliwie wyciskasz z małżeństwa, ile się da.
Dość!
Twój mąż chce wskoczyć na twoje miejsce, a ty nic nie mówisz?
Wiesz, co ludzie o tobie mówią?
Że nie nadajesz się, by mnie zastąpić.
Twoim jedynym osiągnięciem jest bycie moją córką.
Więc reaguj!
Udowodnij, że się mylę. Słucham.
Nie? Nic?
Wygląda na to, że umowa stoi.
Ale ostrzegam, jeśli postanowisz bawić się w sygnalistę,
zrzucę na ciebie winę za ten filmik.
Rodzice nauczyli mnie kochać i szanować wszystkie kultury.
Głęboko podziwiam Koreę Południową i jej długą historię.
Chciałbym szczerze przeprosić naród koreański.
Pod wpływem zmęczenia i stresu mówiłem rzeczy, w które nie wierzę.
Jak mawia się w Seulu: „Pusty powóz hałasuje najbardziej”.
Moje słowa nie odzwierciedlają
mojego głębokiego szacunku dla tzw. „kraju spokojnego poranka”.
Nie mogę powiedzieć czegoś takiego.
Musisz się pokajać.
Może pośpiewam jeszcze trochę K-popu? To jakiś absurd.
Zrobię jak królowa Elżbieta po śmierci Diany.
Ukryję się w Balmoral i owinę się w uroczystą ciszę.
Wynoście się. Mam pracę. To jakiś absurd.
- Uciekajcie! No już! - Dobrze, dobrze.
Wszyscy wychodzą.
To jakiś absurd.
Tak. Jasne.
W porządku?
Możesz unikać poliestru?
Mam od niego migreny.
Robinsonie...
Eva Herzigová nas wystawiła.
Nie ona jedna. Wszystkim naszym VIP-om nagle coś wypadło.
Co robimy?
Wypełnijmy miejsca ludźmi z Insta.
Młodzi kochają świeżą krew.
Dobrze.
Tu Victor Ledu...
KELNERKA (5)
Tu poczta głosowa Stelli Cioni...
- Poprawił ci się humor? - Tak.
Zamkniesz drzwi? Potrzebuję prywatności.
Więc tak to z tobą wygląda?
Dzwonisz, bo nie chcesz spać sam,
a nazajutrz jesteś nie do zniesienia.
Jaka jest prognoza na jutro?
Zaczekaj.
Czekaj.
Zapowiadane są przejaśnienia.
Prawie gotowe. A u was?
Pięć minut.
Fashion kills! Moda zabija!
Moda zabija!
MODA ZABIJA
Fashion kills! Moda zabija!
OCHRONA
40 MILIARDÓW TON DWUTLENKU WĘGLA
100 MILIARDÓW UBRAŃ SPRZEDAWANYCH CO ROKU
Mam dość tej mafii,
tego żrącego psy plebsu...
Kupiliby gówno w puszce,
byle tylko znajdowało się na niej wielkie, tłuste logo Rovel.
- Ciao. Gratulacje. - Wszystko dzięki wam.
Ciao.
Co on tu, do cholery, robi?
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
To było wspaniałe.
Brawo.
Naprawdę to oglądałeś?
Tak, a co?
Te ubrania z waszym logo też były wspaniałe?
Zgadzamy się z wami. To musi się zmienić.
A jednak nic nie zmieniacie, bo...
Czekamy na odpowiednie talenty.
I wierzymy w ciebie.
Chcesz zrewolucjonizować branżę.
Rovel to branża.
Cała branża.
Proszę do nas dołączyć. Pokazać nam, jak inaczej robić modę.
Brawo. To był siarczysty policzek.
Prawda, Victorze? W tej branży niejeden zasługuje na policzek.
Zostawię was. Porozmawiajmy wkrótce, Palomo.
Nie sądziłam, że przyjdziesz.
To znaczy miałam nadzieję...
Myślałaś, że przyjdzie Vincent.
Na szczęście nie przyszedł. Zobaczyłby siebie na ścianach.
Nie mówiąc o przeróbkach ubrań.
Proszę cieszyć się sukcesem. Jest w pełni zasłużony.
Dziękuję za zaproszenie.
Do widzenia.
Paloma Castel odmówiła?
Nie pozostawię jej wyboru.
Twoja matka nie pozostawiła mi wyboru.
Tym nagraniem.
Od dwudziestu lat cierpliwie czekam, aż mi zaufa...
I co?
Dlaczego...
Teraz chcesz stanąć na czele grupy?
Omawialiśmy to przecież.
Dawno temu.
I...
coś się zmieniło?
Ty mi powiedz.
Usiądź.
To, co twoja matka mówiła o nas dziś rano...
Nie chcę, żeby miała rację.
Nigdy nie chciałam być moją matką.
Myślisz, że dasz radę?
Porzucić rodzinę i nie kiwnąć palcem, by im pomóc?
To oni mnie porzucili.
Vincent...
osobiście nadzorował moje wygnanie.
Z Vincentem będzie łatwo.
Ale co z twoją siostrą? Z twoim siostrzeńcem?
Z Perle?
Jeśli sprzedasz udziały, nie będzie już powrotu.
Nigdy nie było.
Przeproś.
Szczerze przeproś.
Zrób to.
Może nie mogę uratować La Maison.
Ale ty możesz.
Zostań moją panną młodą.
Tak jak 25 lat temu. Chodź dla mnie.
Ludzie cię kochają. Jeśli będziesz na wybiegu, będą mówili tylko o tym.
Nie pojawię się na końcu.
Pójdziesz jako ostatnia.
Tylko ty.
Ratuj mnie, Perle. Błagam cię.
Masz rację. To prawda.
Odkąd zastąpiłaś Marie,
myślałem o tobie wyłącznie jako o współpracownicy.
Ale wiesz, że znaczysz dla mnie dużo więcej.
Jeśli pójdę w twoim pokazie,
nigdy nie będę nikim więcej, niż twoją muzą, Vincent.
- Skąd. - Ależ tak!
Będzie inaczej.
Po pokazie wydam oświadczenie.
Zostaniesz dyrektorką.
Przejmiesz stery. Oficjalnie.
Przekazuję ci klucze do naszego domu mody, Perle.
A w zamian za to mam się dla ciebie poświęcić.
Nie, nie dla mnie.
Dla domu mody, Perle.
Dla twojego domu.
Ledu to rasista!
DOŚĆ NIENAWIŚCI DO AZJATÓW
LEDU TO RASISTA
VINCENT, ŻRĄCY GÓWNO PLEBS
RÓŻNORODNOŚĆ TO NASZA SIŁA!
DUMNA KOREANKA
Cześć, słodziaki! Jestem na pokazie mody LEDU.
Nie musiałam nawet starać się o miejsce. Pachnie to odwołaniem na ostatnią chwilę.
Ależ to Robinson Ledu!
Robinsonie, słówko do moich followersów?
Reszta w moich storkach.
Julie, nie jesteś chora. Dopiero wrzucałaś storkę od Balmain.
Luca!
Usuń jeszcze jeden rząd.
Awansowałeś do drugiego rzędu. Dobra robota!
To poliester. Nie zajmę się ogniem, co?
Nie zbliżaj się do projektorów.
Jest ubrana w Shein od stop do głów. Co mam robić?
Ekonomiczna idzie do biznesowej. Nie ma wyjścia.
Zapraszam do pierwszego rzędu.
- Dobrze. Powodzenia. - Dziękuję.
Wszystko w porządku?
Dziękuję, Martin.
W porządku?
Dziękuję, że tu jesteś.
Pokaż się. Chodź.
Monique!
Dobrze.
Raz, dwa, trzy.
Jesteś idealna.
Widzimy się za chwilę.
Dziękuję.
Idziemy.
Théa jest gotowa?
Eloise.
Marylou...
Popraw włosy.
Czy ktoś może poprawić tę kokardę?
Przygotujcie się.
Zaczynamy.
Dobrze, Théa. Możesz iść.
Jesteśmy pewni tej muzyki?
To jakiś koszmar.
Anne-Sophie.
Gdzie jest Perle?
Trzydzieści sekund do panny młodej.
Czyli nie mamy finału.
Co robimy?
Nie wiem, czy wyobrażaliście sobie kiedyś, jak będzie wyglądał wasz pogrzeb.
Mam wrażenie, że to mój pogrzeb.
Udział we własnym pogrzebie jest trochę jak ostateczny pokaz mody.
Człowiek zastanawia się:
Kto przyjdzie? Kto usiądzie w pierwszym rzędzie?
Kto włoży kreację LEDU?
Kto po wszystkim wymyśli najdowcipniejsze i najwredniejsze słowa krytyki?
A może nawet w trakcie?”.
A przede wszystkim człowiek zastanawia się:
„Komu na mnie zależy?”.
Mnie zależy na was.
I zależy mi na modzie.
Tak ulotnej, a zarazem tak witalnej.
Witalnej jak bicie serca...
Jak powietrze, które wdychamy.
Dlatego chciałem przeprosić,
jeśli na przestrzeni wszystkich tych lat
kochałem was czasem w niewłaściwy sposób.
Rasista!
Ale za jedno nie będę przepraszał.
Za to, że jestem sobą.
Obawiam się, że w moim wieku za późno już na zmiany.
NIE DLA RASIZMU
OSTATNI POKAZ VINCENTA LEDU?
- Dzień dobry. - Paloma Castel?
Tak, to ja.
- Wydział oszustw i fałszerstw. - Co?
Grupa Rovel wniosła skargę o fałszerstwo.
- Co to znaczy? - Panowie, do roboty.
Musimy przejąć cały towar.
Teraz, kiedy już zabiłam ojca, chcę córkę.
Dajcie mi Palomę Castel.
NAPISY: MARIA ZAWADZKA-STRĄCZEK